장음표시 사용
201쪽
i o I O ANNIS BARC LAII Annumerare velis, neque ni Palibas arvis. Nec magis ' Eurota, nec sis magis incola Τ Pindi.' Tum quacunque suos Nympharum exegerit annos, In formas abitura novade cum stondea flet arbor, Q erectu attollet brachia ramis,
Seu quercus, seu laurus erit; fac, ' Delia, nostras Augeat hac stipas. Er chthonis impia cludes Hinc procul, ct Iucas nunquam sciet iste securim.
Longum esset singula memorare; ut natura inaequalitate locorum luserit, ut exiguo spatio retulerit omnes sermo quibus totae regiones variantur, ut sylvam eX aureis ma
lis, ' rhododaphne, lauro, pinu, subere, pene totam, non mutarit innoxia hyems; & antra hic sponte, hic manu aperta, dederint fontes, aut opacum lubeuntibus frigus. Sed fons praecipue notabilis erat, de industria sic ornatus, ut quae artificii erant, sponte producta viderentur. Quippe in arcum mons effossus modicam planiciem dabat, exiguis lapidibus quasi temere stratam. At utrimque lateribus saxa ingentia, tanquam rupes ita natas, admoverant. Ubi is labor duodecim pedes in altum excreverat,
iis Dianae comes, cassium inventrix.
quasi AHlυα, sed pro ipsa Dea sepe su
I Lyeia. J Iu qua Patara, ubi Apollo reddebat sortes hibernis sex mensibus. Unde virg. q. AEneid. -- ω Deia sortes , oee. 2 Εὐοta. I Fluvii Laconiae, consiti lauris, sacris Apollini.
3 Pindi. t Thessiliae montis , Apollini Be Μvsis sacri.
Ad Nympharum Metamorphosin allu dit, quae apud Ovid. frequens est , ut Daphnes in laurum , sdbdit enim,
Seu quercus , seu lurima erit.
Vel ad Hamadryadas, quae nascebantur de occidebant, naicentibus , dc occidentibus arboribus. 3 mlia. J Diana, ab insula Delo, ubi nata est. 6 Erisichtonis impia clades Hinc pro eui. J Is ob cmissam securim in sylvani Cereri sacrani, famem tantam passus est , ut filia eius Μethra, ad sustentandum patrem, dono Neptuni in variasse sormas transimularet. Ovid. Μetam. lib. 8.Sιe epulas omnes Eri Monis ora μώρbans Accipiunt poscuntque simul, edia omnis iis tu, Causa cibi est, semperque Leus fit inanis odendo, me. Rhωlisaphne I Ex lauro Sc Rhodo: id est rosa, cujus similitudinem habet. Frequens est in Helvetia . dicitur de Rhododendro . I Pr Diuili e
202쪽
A R C E N I s. L l B. I I. I7Iverat, semitam fecerant qua locus circumiri facise posset: Tum vero super hanc molam in gyrum arbores ita severunt, ut inflexorum stipitum cacumina in subjectam aream verterentur. Hae, ubi in procerum adolevere, speciem referebant jam jam cadentium stirpium, & suo pondere radices extra terram trahentium. Inter illius ruinae inno.
vias minas, peribat sub frondibus calor Solis; & laterum aggere primum, mox curvaris in hunc modum arboribus, denique increscentis collis mole, tegebatur simplex Reginae hilaritas , quae fontem illic per aliquot fistulas cadentem saepe inter suas virgines laeto ocio celebrabat. Viris, praeterquam magistratuum praecipuis, nefas domum intrare. Pauci custodes in vestibulo erant: A quibus jussus sistere gradum cum suis captivis Poliarchus, quis aut unde veniret, militari licentia rogatur. Ille negavit, quae asse rebat nunciari, nisi Reginae, posse. Res ad Praefectum custodum delata est, qui & ipse loquutus Poliarcho. Reginae sgnificat externum juvenem esse, habitu vultuque egregium, qui captivos aliquot trahens, ad colloquium quaerebat admitti. Regina in eo secessu tunc haerebar, non ad vacui animi voluptatem; sed ut in solitudine morrori liberius vacaret. Lachymarum causa erat, violatus a praedonibus locus, quo cum gemmis caetera quaeque arcana congesserat. Neque gemmae, aut direpta alia quae
vulgo jactabantur, illam movebant. Una cistula, nec ea quidem opulenta, quam simul latrones abstulerant, illos gemitus, & pene fati consilium ciebat. Hanc vita ch riorem habuerat ; illic filii fortunas sciebat inesse; nec de diis mitilis querebatur, quam si eum extulisset. Cum ergo nunciatum de Poliarcho esset, haud libenter accepi advenisse, quem vultu composito deberet audire. Hune tamen 'per Micipsam Regio Praefectum cubiculo adduci impe
I ειν Miciρρω.J Nomen commune t 8e Iarbas, & Syphax 8e Iuba i Ita Flo quondam Africanis, ut de Hyempsal, I r dc alii.
203쪽
r71 IOANNIS BARCLA imperavit; ipsa inter astantes resedit matronas in suggestu eburneo, quem argentei leones depressis onere jubis
Is vero ut in conspectu fuit, illam ad absentis filii memoriam vocans snam & juvenis, & formosissimus erat subito sui favore incogitantem permulsit. Mox liberali salutatione perfunctus; Et si Regina) parum, inquit, ani
mum tuum tangunt, quae pessimi nuper fures a tuo aia
vexere sacrario,tamen justissimae Principi gratissimum duxi, si tantum facinus impune non auferrent. In eos, diis ducentibus, medio ponto offendi. Plures in certamine pelierunt. Tres adduxi superstues. Sunt ecce in limine, di fatum a tuo arbitrio expectant Fidum aurem hominem, o Regina, mecum allega. Huic quae a te abstulere restituam, adhuc, ut ab ipsis audio, illibata. Ea jussiti, proxima ripa apud navem asservari. Regina, ad tanta& tam subita gaudia, muliebri ingenio impatiens, de sedo exiliit. & ignoti manum amplexa ; Oauspicatissime quotquot sunt mortalium, aut potius, modo haec vera sin diis nostris jungende; duc protinus, inquit, ad navem. Ipsa furtum, ipsa praedam recognoscam. Neque avidam
voca. Arculam modo unam restitue. Caetera te condo.no. Sic effata miranti Poliarcho viam praeit. Nec jungendo currui, nec attollendae lecticae spatium fuit. Sicut erat in cultu privato, urgere coepit gradus, sibi uni de re tanta creditura. Matronae, puellaeque . illius assuetae obsequio, nihil mutato vestitu, pedidus ibant. Fugae speciem celeritati x tumultus imposuit. Cum vero Poliarchus pro foribus praedones ostenderet Reginae Sine quaeso, inquit illa, priusquam alios damno, scire an me fortuna absolverit. Nemo in regia fuit, qui non properantem sequeretur. Ignari plerumque quae res ageretur stupebant, & aliis stuporis causa erant. Statim in urbem rumor pervasit; sed incertus, ideoque audacior. Nunc Reginae filium adventasse ', nunc ejus cadaver navi delarum, V eriora
204쪽
uctiora alii referebant, ad recuperatum thesaurum Reginam descendere. Ergo omnes ad amnem properabant, parata seu plaudendum, seu aggemendum, turba. Regina ut ad ripam pervenit, ponte ex tabulatis facto in lembum sublata est. Ac ut primum reserata a Poliarcho ingens arca, in violatam praedam explicuit, jam laetioribus lachrymis madens, cistulamque quam quaerebat, comple xa, se denuo vivere, Reginam rursu esse proclamabat; nec quicquam justius quam ut Poliarcho divini honores haberentur. Abnuebae Poliarchus risu modesto, & laudantem Compescebat. Iamque lecticae, ut potuerunt Re ginam sequutae, stabant in ripa, carpenta etiam foeminas subvectura; & ipsa ad tantae laeticiae auspicia angustam villam rata, in urbem reditum edixit. Innitebatur Poliarcho squi maximus apud Reginas gradus) illoque ducente in lecticam se recepit; quam mox octo paenulati sustule runt in collum. Poliarchus deinde praeparatum equum conscendit; quem ipsi ex regiis stabulis admoverant, non ex more gentis nudum, sed cum iis ornamentis quibus Reges assueverant in bello aut venatu. Toto deinde itinere
Regina, submotis lecticae plagulis, cum ipso loquuta est;
densis per viam Afrorum agminibus . & in eum praecipuis intentis. Postquam ad aulam perventum est, Magnates, ex Reginae praecepto. hospitem in destinata triclinia deducunto' illic ingentis opulentiae cultu exceptus, mox ad familiariorem corporis curam , solus cum Gelanoro reIictus est. CAPUT
I EP- non ex νmre gentis η - l piis non utuntur, solaque virga equos
205쪽
Pristinis redditus euris Poliarch., resque Sicilia anxie agitans , pacta eiam nautis duplicata Remigibuε mercede, Gelanorum ad Regem dimittit. Ipse odilata in reparati thesisurigratiam dona Regiua innata comitate recusat. Siciliamque dum coititat, vehementi morbo arcetur. Interim ad Apollinis templum Gelanorm pervenit, ubi cum Antenoris sacer dote colloquenti Me leander vetat ad conati tam Iuperserit, , ea tetra Aldιna obitum nuntiat.
SEo ubi paululum respiravit a colloquentium laudan.
tiumque tumultu, haud mora redditus pristinis curis. resque Siciliae anxih agitans constituit ea vespera Gelan rum in Siciliam dimittere. Nam nec amor, nec perplexae a Lycogene literae moram ferebant. ipse Clupeae, maritimo Africae oppido, dum nuncius ab Argenide rediret, se tenere. Dum ergo Argent di scribit, acciri nauram jubet, cujus remigio appulerat; quoad se introducto, Navigium tuum, inquit, non modo tibi reddo ; sed praeterea quic , quid vi praedonum detractum est omne restituam; ea lege ut hunc Gelanorum in Siciliam deferas; inde hue
rursus in Africam quo volet portu sistas. Cum redieritis, in promptu merces erit. Nunc necessaria ad viam dua- taxat repraesento. Ex remigibus, captivisque, quos nosti, quotque opus est, delige. Hos faxo laboris ne pigeat. Inter caeteros talentum dividam : ne illis reditus in patriam, mendicitate deformis sit. Nauta dominum & patronum appellando. de munerum magnitudine stupebat, operamque pollicitus ad parandum in illam noctem lembum dimissus est. Et remiges tam Delicia nunciantem, primo impetu gaudii, inter amplexus, non sine discrimine
Vespera appetebat, clim a Regina Optimates ad Po-liarchum intrant, nullo humanitatis genere hospiti defuturi. Is ab illis, inter sermonum ambages, haec fere de Reginae
206쪽
ginae rebus accepit ; cam Hyanisben appellari; Jubae fratri ante annos viginti tres in sceptrum successisse. Prius. quam regnarent, nuptam Syphaci fuisse , viro post Reges inter Mauros praecipuo i, qui eodem tempore quo Rex l u-ba morbo extinctus praegnantem reliquerat. Reginam paulo post virilis sexus prolem esse enixam, & Hyer salem appellasse; qui faventibus diis antei verit indole civium vota: Sed jam quaerenda apud exteros gloria , cultu privato, & praeterquam uni Reginae incertum in quas terras, abiisse. Haec Mauri reserentes, & ipsi vicissim quis enset Poliarchus ; unde, aut quo vim haberet, obliqua subtilitate quaerebant. Sed ille perplexos sciscitatores, pari arte, quasi non sentiens, eludebat. Invitatus deinde ad regiam coenam, haud modicum tempus consumpsit cum Regina ; non multum absimili omnium in se cultu, quam si' in purpura venisset. Perfecto convivio, cum tanta
quam postridie profecturus, jussisset valere Hyanisben, redissetque in thalamum, praesto fuere qui opulentioribusserculis mensam integerent. Gemmae erant , hae torquibus , hae armillis, inauribusve compositae, maεna vis mnionum, & praeter unicam arculam, plura quam a petratis
extorserat. Haec Regina, sive meriti precium, sive pignus holaitii. donabat Poliarcho. Sed ipse neque vendere beneficium assuetus, neque emi muneribus ; multum laudata Reginae comitate ; negavit tantillae operae deberi invidiosa praemia: sed neque haec armatum decere. Referrent tot dona ad Reginam; simulque excusationem, &gratias. Ne tamen pervicacis superbiae haberetur, ann
tum quosmaragdus includebatur, sibi desumpsit; digitoque insinuans, eum secum manu servaturum spopondit; ita enim donantem meritisse. Ferruminatus annulus
erata 3 'emmaim appellassed In Tullii Vatiniana, Hyemptit Patet Iubae regnarin Mauritania.
2 In purpura venissset.J Qigasi regis speciem induisset; Est enim purpura Ie .gium symbolum.
207쪽
erat, & 'in lapide Atlantem expresserant ' suspecto per seo negantem hospitium : simul Perseus videbatur Pegaso inlidens, & ad Atlantis ora sic Medusam revelans, ut averteret ipse vulcum, ne & intra viscera saxum reciperet Sed Atlantis habitus erat indignantis se mutari: rigebant in sylvarum primordio comae crescentes ; & in vultu figura serpebat, qualis nec jam hominis, & nondum montis esser. Aderat interim Nauta, monebatque ventum operam
dare. Si veniret Gelanorus, Africam paucis horis longe relinqui posse. Hunc itaque Poliarchus arcanis praeceptis celeriter onerat; quae Meleandro ferret, quae nunciaret Argenidi: Selenissa, Archombrotus, caeterique amico
rum , quid scire deberent. Etiam quid de supellectili sua Rex constituisset; an illa publicata, & qui sectores filis
sent, cuncta solerter perdisceret. Illinc enim quid in se Meleandro animi esset, posse intelligi. Postquam in Sicilia mandatis esset functus, Clupeam, ubi eum opperiri decreverat , diligentissima navigatione repeteret.
Profecto Gelanoro, Maurisque dimissis, se ipse ad quie
tem defessus comparabat. Sed posteaquam in thorum secessit , remiseruntque se spiritus, quos tenuerat variarum rerum imago; tunc vulnera quae lateri petrata inflixerat, non modo neglecta; sed negotiis, & contentione animi incitata, subito horrore atque aestu exardere in febrim
coeperunt. Ille casus distulit praeparatum in posterum diem iter, terruitque Reginam, haud secus quam si ipsi filius in morbo jacui Ter. Nam praeter beneficium quod a Poliarcho ingens acceperat, indolis specimen, ic in comis positum nihil in verbis; praeterea generis opinio, di impetus
r In lapide Atlantem expresserant Perseo negantem hospitmm. J Fabula est: Cum Perseo de expeditione contra Gorgones redeunti negasset hospitium Λtlas , Perseus Medusae serpentino capite in eum converso, in rupem sui no
minis transmutavit. Ovid. Μetamorph. l. 6.
sp dis Perseo.J Nam in satis erat Atlantem superandum a filio Iovis. t ia
208쪽
petus nescio quid praesagientis animi, eam ad verae bene volentiae affectus compulerat. A grum itaque primo mane invisit adhibuitque medicos suos. Et sequuti Reginam Optimates, anxios vultus:ad moestitiam figuraverunt. Horum omnium ignarus Gelanorus navigabat in Sici liam prosperis ventis. Sed quamquam commodissima tem pestas Epeircten nautis dabat, ultro ab ea statione abstinuit; appulitque ad ignobilem portum; eo consilio, nequis nautas qui eum vexerant nosse, aut de Poliarcho interrogare pollet. ipse ad templum Apollinis ivit, quod
non procul a littore, versus Panormum erat. Sacerdotis, quam sui Dei fama nobilius. Sacerdos Antenorius voca
batur, in placidissima senectute vacuis curis, & ad arbitrium foelix. Nam, cum juvenis primos honores facile cepisset, de summa ei omnia destinaret amicorum opinio; plurimorum casibus monitus quam miserum esset inter ambitiosa vota pendere, respexerat ad animi libertatem;& secessurus ad genium suum, elegerat Phoebi templum in quo senesceret. Quippe illi numini amabat operari, &invocatum saepe receperat: adeo comparatus in casus, se a
ipsiel , seu amici laborarent, ut omnium victor constantissima hilaritate discederet. Aderat litterarum copia ingens, acre acumen, Delere; quae omnia vitae integritas hone stabat in jucundissimo sene. Caeterum amabat Poliar clium , audebatque laudare nondum publice restitutum.
Nec ignarus Gelanorus candidissimum esse, a via ad illum deflexit, invenitque cubantem in sui templi vestibu lo serat enim pedibus aeger in & ut solebat, cum familiaribus inter libros sapientiis me ridentem. Adhuc in primis haerentes blanditiis novo gaudio interpellavit Nicopompus. Amicissimus Antenorio erat. &curis tumultuque aulae plenus, quaerebat inter suavissimi senis colloquia turbata reipublicae tantisper oblivisci. Eo viso Antenorius urbane quaesivit, ad Phoebum, an ad te
divertisset; Ad utrumque, refert ille: sed quis iste Nu '
209쪽
minis consultor 3 Ades ergo Gelanore Z 6c 5 Numinaxint ut nec procul sit Poliarchus. Quamquam praeter Amrenorium, & Nicopompum nemo jam aderat s caeteri enim Antenorio jubente discesserant) tamen Gelanoro non vi.
sum consilia casusique pationi ulli mortalium priusquam Argent di concredere. Lum ergo in Italia esse finxit, seque ab eo ad Regem ex Bajano porto dimissum. Dum haec ita loquuntur, ecce tibi cumulante fortuna illius diei laetitiam, Hieroleander veluti ad condictum alio itinere ad templum pervenit. Erat ille ab Epistolis Argentilis, summus 6c i pie virtutibus, inter paucos imbutus litteris, nec patruo praeter fortunam, minor qui sacerdotii. purpuram ex virtute gestaverat. Is saepe Antenorii causa commeabat in id templum & tunc exorando Apollini ab Argenidi erat missi s. Sed ut conspicatus est Gelanorumi, seque primit in repetitis satiavit amplexibus: levissimae rei momento, nec cogitans, illi aditum fecit ad ea exploranda quorum causa in Siciliam advenerat, ' obiisse Aldinam oculis ex dolore turgentibu& querens. Sive excusationem sic parabat , qubd eam Omnirio habui siset, sive quhd infoeliciter custodivisset. Audito: Aldinae nomine , ictus aliquantum Gelanorus, in Hieroleandrum respexit. Fuerat illa vetultissima catellatam quae Poliar cho impense placuerat. Poliarcho ex Sicilia excedente, eam HieroleanderiArgenidis jussu quaesieruz, alueratque sollicite. Ipse Argenide non ausa succedere in id munus, ne aut aliquid de spoliis Poliarchi crudeliter habere videretur, aut contraria suspicione absentis domini gratia canem amare. Ea tunc ex partu decesserat, magno quidem
sed occulto dolore Argenidis. At Hieroleander catulae blanditiis assuetas impatientilis mortem hanc'vulerat;
I Ex Bajano pωtu.J Baiae in Campa- ilam. videntur Romae apud Gasparumnia, Romanae quondam feliciae ad lit- Seioppium carmina, quibus Aldinae ernas Hetruscum. . partu obitum lugent Poeta. ἴ '
210쪽
aded ut eius gratiam illa celebris esse in Aullines peret;
maxime multorum Poetarum carminibus, qui eum dem
rituri , omnes fides, omnes Parnassi frondes, canino funeri adhibuerant. Tunc vero de illius interitu fieri mentionem quanquam vivam maluisset) sentiebat Gelanorus suis rebus conducere; quia ab eo exordio poterat quaeri quod Poliarchus praeceperat; cui nempe ipsius opes & veluti spolia cessissent. Sed postquam intellexit innoxiae domui curatores a Rege adhibitos, qui eam domino suo servarent ε, solamque Aldinam ab Hieroleandro captam quo delicatius haberetur; visa sunt omnia ex voto procedere.
Nam quδd Aldina saltem in Argenidis domo vixerat, rite conjecit id datum memoriae Poliarchi. Cumque audisset, ne dolore quidem intactam in ejus interitu fuisse Argent dem, satis quid hanc charitatem & dolorem faceret gnarus, Nicopompo aures praebuit dum Epitaphium recita iter, quod N ipse Hieroleandu laudibus plenum demo
tuae catellae his ver sibus fecerat: Occidit. Exequias pulchra celebrate ratella ;Occidit ante suum pulchra ratella diem.' Ipse facem maesto canis Erigoneius imbre Condat, ct attonitis terreat astra sonis. Plangere scit; ' meminitque sita lachrymabile marmur Erigones, patrios cum stetit ante rogos. Dura Venus, quam non pariens Aldina gemendo
Flexit , ct Aldina sic parientis herae
x omnes fides, omnes Pantasifrendese in me adhibuerant.J Carmina Poetarum I nam per metalepsin , fides pro Cythara, o bara pro versu suinitur,sisut frondes pro lauro, taurus pro Poesi. 2 1 e facem moesto canis Erigontius iso Condat. J Fabulantur Poetae canem
ne fili sic Erigones, filiae Icarii. tiuae cum patre a pastoribus occiso , vitam Iaqueo finivisset, canis herae fato perculsus dolore contabuit; ob quam pietatem , eum Iuppiter una cum Erigone
in eoelum transtulit. 3 Facem condat. I Id est,splendorem nube tegat, & latratu terreat astra.
M inis sua Erigon/1.4 Herae suae plangentis fatum parentis sui Icarii ante rogum eius.
rientibus, catellam parturientem non iuvit. 6 sina hems.l Hieroleander.