장음표시 사용
191쪽
Et dominum lavit moerens captiva cruentum,
Appositum fluviis in Simoenta vadis:
Foedavitque comas et tanti corpus Achillis Maximaque in parva sustulit ossa manu Cum tibi nec Peleus aderat, nec caerula mater, Scyria nec viduo Deidamia toro. Tunc igitur veris gaudebat Graecia gnatis:
Tunc etiam felix inter et arma Pudor. At tu non una potuisti nocte vacare Impia, non unum sola manere diem.
Quin etiam multo duxisti pocula risu. Forsitan et de me verba fuere mala. Hic etiam petitur, qui te prius ipse reliquit. Di faciant, isto capta fruare Viro. Haec mihi vota tuam propter suscepta salutem. Cum capite hoc Stygiae jam peterentur aquae; Et ec tum flentes circumstaremus amici:
Hic ubi tum pro Di perfida, quisve fuit Quid si longinquos retinere miles ad Indos PAut mea si staret navis in Oceano Sed vobis facile est verba, et componere fraudes Hoc unum didicit femina semper opus. Non sic incerto mutantur flamine Syrtes, Nec folia hiberno jam tremefacta Noto
Quam cito feminea non constat foedus in ira. Sive ea causa gravis, sive ea causa levis. Nunc quoniam ista tibi placuit sententia, cedam. Tela precor pueri Promite acuta magis: Figite certantes, atque hanc mihi solvite vitam Sanguis erit vobis maxima Palma meus. Sidera sunt testes et matutina Pruina,
Et furtim miserojanua aperta mihi, Te nihil in vita nobis acceptiu unquam. Nunc quoque eris quamvis sis inimica mihi. Nec domina ulla meo ponet vestigia lecto: Solus ero, quoniam non licet esse tuum.
192쪽
At aue utinam, si forte pios eduximus' anno S, Ille vir in aedio fiat amore lapis. Non ob regna magis diris cecidere sub armis Thebaria sue lia non sine matre, duces; Quali mihi si media liceat pugnare puella Mortem ego non fugiam morte subire tua.
SED tempus tu Lirare aliis Helicona choreis,
Et campum Tmonio jam dare tem Pu equo. Jam libet et fortes memorare ad proelia turmas, Et Romana mei dicere castra ducis. Queo si deficiant vires audacia certe Laus erit, in magnis et voluisse sat et t. Tta Prima canat Veneres, extrema tumultus. Bella canam, quando scripta puella mea est. Nunc volo subducto gravior Procedere vultu: Nunc aliam citharam me mea Musa docet. Surge anima ex humili jam carmine es sumite vires, Pierides: magni nunc erit ori S OPUS.
Jam negat Euphrates equitem post terga tueri Parthorum, et Crallos se tenuisse dolet. India quin, Auguste, tuo dat colla triumpho, Et domus intacti te tremit Arabiae. Et si qua extremis tellus se subtrahit oris,
Sentiet illa tuas postmodo capta manUS. Haec ego castra sequar vates tua castra canendo Magnus ero servent hunc mihi fata diem. Ut caput in magnis ubi non est tangere signis, Ponitur hic imos ante corona PedeS: Sic nos, nunc inopeS laudis conscendere carmen, Pauperibus sacris vilia thura damus. Nondum etiam Ascraeos norunt mea carmina senteS,
Sed modo Permessi flumine lavit Amor. EI E
193쪽
SCRIS ANT de te alii vel sis ignota licebit.
Ludet, qui sterili semina ponit humo . Omnia, crede mihi, tecum uno munera lecto Auferet extremi funeris atra dies. Et tua transibit contemnens Ossa viator, Nec dicet, cinis hic docta puella fuit.
QUI QN E ille fuit, puerum qui pinxit
Nonne putas miras hunc habuisse manus PI primum vidit sine sensu vivere amantCS, Et levibus curis magna Perire bona. Idem non frustra ventosas addidit alas, Fecit et humano corde volare Deum. Scilicet alterna quoniam actamur in unda, Nostraque non ullis permanet aura locis. Et merito hamatis manus est armata sagittis, Et pharetra ex humero Gnosia utroque jacet: Ante ferit quoniam, aut quam cernimus hostem, Nec quisquam ex illo vulnere sanus abit. In me tela manent, manet et puerilis imago
Sed certe pennas perdidit ille suas: Evolat e nostro quoniam de Pectore nusquam, Assiduusque meo sanguine bella gerit. Quid tibi jucundum siccis habitare medullis Si pudor est, alio trajice tela tua. Intactos isto satius tentare Veneno : Non ego, sed tenuis vapulat umbra mea :Quam si perdideris, quis erit, qui talia cantet Haec mea Musa levis, gloria magna tua est:
194쪽
Quae caput, et digitos, et lumina nigra Puellae, Et canit, ut bleant molliter ire Pedes.
tot Achaemeniis armantur Susa sagittis Spicula quot nos o pectore fixit Amor.
Hic me tam graciles vetuit contemnere Musas, Jussit et Ascraeum sic habitare nemUS. Non ut Pieria quercus inca verba sequantUT,
Aut possim Ismaria ducere valle se M Sed magis ut nostro stupefiat Cynthia versu eo sim Inachio notior arte Lino. Non ego sum formae tantum mirator honestae; Nec si crua illustres femina jactata v OS: Me juvet in gremio doctae legisse puellae, Auribus et puri scripta probasse mea.
H bi contigerint populi confusa Valeto
Fabula iam domina judice tutu ero. Quae si forte bonas ad pacem Verterit ZUIeS, Possum inimicitias tunc ego ferre ovi S. Ouandocunque igitur nostros mors claudet ocellos, Accipe quae serves funeris acia mei. Nec mea tunc longa spatietur imagine pompa: tuba sit fati vana querela mei: Idithunc fulcro sternatur lectus eburno: Nec sit in Attalico mors mea ni Xa toro. Dciit odoriferis ordo mihi lancibus. adsint Plebeii parva funeris Xequi M. Sat mea, sat magna est, si tres sint pompa, libelli: Quos ego Perlephome maxima dona feram.
Tu vero nudum pectus lacerata sequeris, Nec fueris nomen alia vocare melam
Osculaque in gelidis pones suprema labellis, Cum dabitur Syrio munere Plenus OnyX. Deinde.
195쪽
Deinde ibi suppissitus cinerem me fecerit ardor, Accipiat manes Parvula testa meos Et sit in exiguo laurus superaddita busto, aliae tegat extincti funeris Umbra locum. Et duo sint versus Qui nunc jacet horrida pulvis, Unius hic quondam servus Amoris erat. Nec minus haec nostri notescet fama sepulcri, Quam suerant Phthii busta cruenta viri. Tu quoque, si quando venies ad fata, memento Hoc iter, ad lapides cana veni In moreS. Interea cave sis nos aspernata sepultos Non nihil ad verum conscia terra sapit. Atque utinam primis animarn me Ponere cunis Iussisset quaevis de tribus Una soror.
Naim quo tam dubiae servetur spiritus hortes Nestoris est visus post tria secta cinis. iis tam longaeva meminisset fata senectar Gallicus Iliacis miles in aggeribus Non ille Antilochi vidisIet corpus humati:
Di Ceret aut o mors, cur mihi sera venis PT tam et amitso non nura quam flebis amico. Fas est praeteritos semper amare VirOS.
Testis, qui niveum quondam percussit Adonim Venantem Idalio vertice, durus a Pe T. Illis formosum lavisse paludibus, illuc Diceris effusa tu Venus isse coma. Sed frustra mutos revocabis, Cynthia, maneS. Nam mea quid poterunt ossa minuta loqui
O N ita Dardanio gavisus Atrida triumpho est,
Cum caderent magnae Laomedontis Pes; Nec sic errore axacto laetatus lysses, Cum tetigit carae litora Dulichiae; Nec
196쪽
Nec sic Electra, salvum cum aspexit Orestem, Cujus falsa tenens fleverat ossa soror ;Nec sic incolumem Minois Thesea vidit Daedaleum lino cum duce rexit iter Quanto ego praeterita collegi gaudia nocte Immortalis ero, si altera talis erit. A dum demisus supplex cervicibus ibam Dicebar sicco vilior esse lacu. Ne mihi jam fastus opponere quaerit iniquos, Nec mihi ploranti lenta sedere potest. AtqU Utinam non tam sero mihi nota fuisset Conditio: cineri nunc medicina datur. Ante pedes caecis lucebat semita nobis. Scilicet insano nemo in amore videt. Hoc sensi prodesse magis, contemnite amantes: Sic hodie veniet si qua negavit heri. Pulsabant alii frustra, dominamque vocabant Mecum habuit positum lenta Puella caput. Haec mihi devictis potior victoria Parthis: Haec spolia, haec reges, haec mihi currus erunt. Magna ego dona tua figam, Cytherea, columna, Taleque sub nostro nomine carmen erit; Has pono ante tuas tibi Diva, Propertius ardes
Nunc ad te, mea lux, Veniet mea litore navis Servata an mediis sidat onusta vadis PQuod si forte aliqua nobis mutabere culpa, Vestibulum jaceam mortuus ante tuum.
O Me selicem, o nox mihi candida, et O tu Lectule deliciis facte beate meis
Quam multa apposita narramus verba lucerna
Quantaque sublato lumine rixa fuit:
197쪽
Nam modo nudatis mecum est luctata papillis , Interdum tunica duxit operta moram. Illa meos somno lassos patefecit ocellos Ore suo, et dixit, siccine lente jaces PQuam vario amplexu mutamus brachia quantum Oscula sunt labris nostra morata tuis Non juvat in caeco Venerem corrumpere motu Si nescis, oculi sunt in amore duceS. Ipse Paris nuda fertur periisse Lacama, Cum Menelaeo surgeret e thalamo: Nudus et Endymion Phoebi cepisse sororem Dicitur, et nuda concubuisse Deae: Quod si pertendens animo vestita cubaris, Scissa veste meas experiere manUS. Quin etiam, si me ulterius Provexerit ira, Ostendes matri brachia laesa tuae. Necdum inclinatae prohibent te ludere mammae: Viderit4zec , si quam jam peperisse Pudet. Damnos sata sinunt, oculos satiemus amore Nox tibi longa venit, nec reditura die S. Atque utinam haerentes sic nos vincire catena Velles, ut nunquam solveret ulla dies. Exemplo uncta tibi sint in amore columbae, Masculus, et totum femina conjugium. Errat, qui finem vesani quaerit amoris; Verus amor nullum novit habere modum. Terra prius falso partu deludet arantes, Et citius nigros Sol agitabit equos, Fluminaque ad caput incipient revocare liquore S, Aridus et sicco gurgite piscis erit iam possim nostros alio transferre calore S. Hujus ero Vivus, mortuus hiaju ero. iod mihi si secum tales concedere noctes Illa velit, vitae longu Ct annus Crit.
Si dabit haec multas, si an immortalis in illis. Nocte una quivis vel Deus esse potest. Qualem
198쪽
Qualem si cuncti vellent decurrere Vitam, Et pressi multo membra jacere mero Non ferrum crudele esset, neque bellica navis: Nec nostra Actiacum verteret ossa mare: Nec toties propriis circum oppugnata triumphis Lassa foret crines solvere Roma suos. Haec certe merito poterunt laudare minores. Laeserunt nullos pocula nostra Deos. Tu modo, dum licet, hunc fructum ne desere vitae Omnia si dederis oscula, pauca dabis. Ac veluti folia arentes liquere corollaS, Quae passim calathis strata natare vides Sic nobis, qui nunc magnum speramuS amantes, Forsitan includet crastina fata dies.
ΡRA TOR ab Illyricis venit modo, Cynthia.
Maxima praeda tibi, maXima cura mihi. Non potuit saxo vitam posuisse Cerauno Ah, Neptune, tibi qualia dona darem lNunc sine me plena fiunt convivia mensa: Nunc sine me tota janua nocte Patet. Diare, si sapis, oblatas ne desere messes Et stolidum pleno vellere carpe Pecus. Deinde, ubi consumto restabit munere Pauper, Dic alias iterum naviget Illyrias. Cynthia non sequitur fasces, nec curat honores; Semper amatorum ponderat illa sinus. At tu nunc nostro, Venus o succurre dolori Rumpat ut assiduis membra libidinibus. Ergo muneribus quivis mercatur amicam Jupiter L indigna merce puella Perit. Semper in Oceanum mittit me quaerere gemmas,
Et jubet ex ipsa tollere dona Tyro. Atque
199쪽
Atque utinam Romae nemo esset dives; et ipse Straminea poli et dux habitare casa.
Nunquam venales essent ad munus amicae, Atque una fieret cana puella domo. Non quia septenas noctes sejuncta cubaris,
Candida tam cedo brachia fusa viro; Non quia peccaris, testor te es sed quia vulgo Formosis levitas semper amica fuit. Barbarus excussis agitat vestigia lumbis
Et subito felix nunc mea regna tenet.
Aspice quid donis Eriphile invenit amaris,
Arserit et quantis nupta Creusa malis.
Nullane sedabit nostros injuria fletus PAn dolor hic vitiis nescit abesse suis PTot jam abiere dies, cum me nec cura theatri, Nec tetigit campi nec mea Musa juvat. Ah pudeat, certe Pudeat: nisi forte, quod aiunt, Turpis amor surdis auribus esse solet. Cerne ducem, modo qui fremitu complevit inani Actia damnatis aequora militibus Hunc infamis amor versis dare terga carinis Jussit et extremo quaerere in Orbe fugam. Caesaris haec virtus, et gloria Caesaris haec est Illa, qua vicit, condidit arma manu.
Sed quascunque tibi vestes, quoscunque smaragdos, Quosve dedit flavo lumine chrysolithos,
Haec videam rapidas in vanum ferre procellas: age tibi terra, velim, quae tibi fiat aqua. Non semper placidus Peduros ridet amantes Jupiter, et surda negligit aure Preces. Vidistin toto sonitus percurrere caelo PFulminaque aetherea desiluisse domo pNon haec Pleiades faciunt, neque aquosus Orion: Nec sic de nihilo fulminis ira cadit. Perjuras tunc ille solet punire Puellas, Deceptus quoniam flevit et ipse Deus. Quare
200쪽
Quare ne tibi sit tanti Sidonia vestis. Ut timeas, quoties nubilus auster erit.
MENTIRI noctem promissis ducere amantem,
Hoc erit inlectas sanguine habere manus. Horum ego sum vates, quoties desertu Zmard , Explevi noctes, fractus utroqUe OTO.
Vel tu Tantalea moveare ad flumina sorte, Ut liquor arenti fallat ab ore sitim: Vel tu Sisyphios licet admirere labores, Difficile ut toto monte Olutet nUS. Durius, in terris nihil est, quod vivat amante, Nec modo si sapias, quod minus esse velis. Ouem modo felicem invidia admirante ferebant, Nunc decimo aci mittor vix ego quoque die. Nunc jacere e duro corpus juvat, impia, saXO,
Sumere et in nos iras trita Venen A RUUS.
Nunc licet in triviis sicca requiescere Luna, Aut per rimosas mittere Verha Ore S. Quod quamvis ita sit, dominam mutare caVebo :Tum flebit, cum mi senserit esse fidem.
AS SQ ut i ii itis odium peperere querelae. Frangitur in tacito femina tape viro. Si quid vidi iti semper vidisse negato: Aut si quid doluit forte dolere nega. uid si jam canis aetas mea candeat annis Et faceret scissas languida ruga genas At non Tithoni spernens Aurora senectam, Desertum Eoa passa jacere domo est Illum saepe suis decedens fovit in ulnis Quam prius abjunctos sedula lavit equos.