Catulli, Tibulli, et Propertii Opera

171쪽

Non tamen ista meo valeant contendere amori.

Nescit Amor magnis cedere divitiis. Nam sive optatam mecum trahit illa quietem, Seu facili totum ducit amore diem Tunc mihi Pactoli veniunt sub tecta liquores, Et legitur rubris gemma sub aequoribus . Tum mihi cesturos spondent mea gaudia reges: Qea a marieant, dum me fata perire volent. Nam quis divitiis adverso gaudet Amore PNulla mihi tristi praemia sint Venere. Illa potest magnas heroum infringere Vire S. Illa etiam duris mentibus esse dolor: Illa neque Arabium metuit transcendere limen Nec timet ostrino Tulle, subire toro Et miserum toto juvenem versare cubili. iid relevant variis serica textilibus pQupe mihi dum placata aderit non ulla Verebor Regna, nec Alcinoi munera despicere.

SH P ego multa tuae levitatis dura timebam,

Hac tamen excepta, Cynthia, perfidia. Aspice me quanto rapiat Fortuna Periclo; Tu tamen in nostro lenta timore Venis;

Et pote externo manibus com Ponere crines,

Et longa faciem quaerere desidia; Nec minus Eois pectus variare lapillis,

Ut tormosa novo quae parat ire Viro.

At non sic Ithaci digressu mota Calypso Desertis olim fleverat aequoribus Multos illa dies incomtis moesta a 'illis Sederat injusto multa locuta salo; Et quamvis nunquam posthac visura dolebat, Illa tamen longae conscia laetitiae.

172쪽

Alphesiboea suos ulta est pro conjuge fratres, Sanguinis et cari vincula rupit Amor. Nec sic Esonidem rapientibus anxia ventis Hypsipyle vacuo constitit in thalamo. Hvpsipyle nullos post illos sensit amores Ut semel Tmonio tabui hospitio. Conjugis Euadne miseros elata per igne, Occidit Argivae fama pudicitiae.

Quarum nulla tuos Potuit con Uertere mores,

Tu quoque uti heres nobilis historia. Desinae jam revocare tuis Perjuria verbis, Cynthia, et oblitos parce moVere Deos. Audax ah nimium DO Istro dolitura periclo,

Si quid forte titii durius inciderit.

Multa prius vasto labentia flumina ponto, Annus et inversas dud erit ante vices Quam tua sub nostro mutetur Pectore Ura, Si quodcunque voles, Non aliena tamen

Ouamve mihi viles si videantur ocelli Per quos saepe milia credita perfidia est. Hos tu jurabas si quid mentita fui 1ses Ut tibi suppositis exciderent manibus. Et contra magnum potes hos attollere solem Nec tremis admissae conscia nequitiae PQuis te cogebat multos Pallere colores, Et fletum invitis ducere luminibus Queis ego nunc pereo simile monitumis amantes; nullis tutum credere blanditiis.

fueram magnis olim patefacta tritimi his

Janua Tarpeiae nota Pudiciti ze Cujus inaurati celebrarunt limina currus,

Captorum lacrymis humida supplicibus

173쪽

Nunc ego nocturnis Potorum saucia rixis, Pulsata indignis saepe queror manibUS. Et mihi non desunt turpes pendere corollae, Semper et exclusi signa jacere faces: Nec possum infamis domina defendere noctes Nobilis obscoenis tradita carminibus: Nec tamen illa suae revocatur Parcere famae, Turpior et secti vivere luxuria. Has inter gravibus cogor deflere querelis Supplicis a longis tristior excubiis. Ille meos nunquam patitur requiescere postes Arguta referens carmina blanditia; Janua vel domina penitus crudelior ipsa,

Quid mihi tam duris clausa taces foribus

Cur nunquam reserata meos admittis amoreS.

Nescia furtivas reddere mota preceSPNullane finis erit nostro concessa dolori Tristis et in tepido limine somnus erit

Me mediae noctes, me sidera prona jacentem, Frigidaque Eoo me dolet aura gelu Tu sola humanos nunquam miserata dolores Respondes tacitis mutua cardinibus. O utinam trajecta cava mea Vocula rima, Percussas dominae vertat in auriculaS.

Sit licet et saxo patientior illa Sicano, Si licet et ferro durior, et chalybe; Non tamen illa suos poterit compescere Ocellos, Surget et invitis spiritus in lacrymis. Nunc jacet alterius felici nixa lacerto

At mea nocturno verba cadunt Zephyro Sed tu sola mei tu maxima causa doloris, Victa meis nunquam anu muneribUS, Te non ulla mea laesit petulantia linguae, a a solet irato dicere tuta loco; Ut me tam longa raucum patiare querela Solicitas trivio pervigilare mora S.

174쪽

i66 PROPERTII 4 LIBER I.

At tibi saepe novo deduxi carmiua Versu, Osculaque impressis nixa dedi gradibus. Ante tuos quoties verti me, Perfida, postes, Debitaque occultis vota tuli manibus PHaec ille et si quae miseri novistis amantes, Et matutinis obstrepit alitibus. Sic ego nunc domini vitiis, et semper amantis Fletibus aeterna differor invidia.

ET merito quoniam potui fugisse puellam,

Nunc ego desertas alloquor Alcyonas: Nec mihi Cassiope solito risura carinam, Omniaque ingrato litore Vota cadunt. Quin etiam absenti prosunt tibi, Cynthia venti

Aspis quam saevas in xepat aura minRS. Nullane placatae veniet fortuna procellae Haeccine Parva meum funus arena teget PT tamen in melius saevas converte querelas Sat tibi sit poenae OX, et iniqUba Ada. An voteris siccis mea fata reponere ocellis Ossaque nulla tuo nostra tenere sinu PAh pereat, quicunque rates, et Vela Paravit Primus, et invito gurgite fecit iter. Nonne fuit melius dominae per incere mores.

Quamvis dura tamen rara puella fuit Quam sic ignotis circumdata litora silvis

Cernere, et O Platos quaerere undaridas PIllic si qua meum sepelirent fata dolorent, Ultimus et posito si arct amore lapis;

Illa meo caros donasset funere crine S, Molliter et teneia poneret Issa rosa Illa meum extremo clamasset Pulvere nomen,

Ut mihi nou ullo pondere terra Oret. At

175쪽

At vos aequoreae formosa Doride natae, Candida felici solvite vela choro. Si quando vestras labens Amor attigit undas, Mansuetis socio parcite litoribus.

H EC certe deserta loca, et taciturna querenti, Et vacuum Zephyri possit det aura nemus. Hic licet occultos proferre impune dolores, Si modo sola queant saxa tenere fidem. Unde UOS Primum repetam mea Cynthia, fastus PQ io mihi das flendi, Cynthia, principium P

a modo felices inter numerabar amanteS, Nunc in amore tuo cogor habere notam. ii tantum merui quae te mihi carmina mutant PAn nova tristitiae causa puella tuae PSic mihi te referas levis ut non altera nostro Limine formosos intulit ulla pedes. Quamvis multa tibi dolor hic meus aspera debet, Non ita saeva tamen venerit ira mea ;Ut tibi sim merito semper furor; et tua flendo Lumina dejectis turpia sint lacrymis. An quia parva damus mutato signa calore pEt non ulla meo clamat in ore fides Vos eritis testes si quos habet arbor amoreS, Fagus, et Arcadio Pinus amata Deo. Ah quoties teneras resonant mea verba sub umbras, Scribitur et vestris Cynthia corticibus lAn tua quae peperit nobis injuria, curas PQuae solum tacitis cognita sunt foribus. Omnia consuevi timidus perferre superbae Jussa, neque arguto facta dolore queri.

Pro quo divini fontes, et frigida rupes, Et datur inculto tramite dura quies. Et

176쪽

Et, quodcunque meae possunt narrare querelae, Cogor ad argutas dicere solus aves. Sed qualiscunque es resonant mihi Cynthia silvae Nec deserta tuo nomine saxa vacZnt.

I ON ego nunc tristes vereor, mea Cyntliad.

maneS, Nec moror extremo debita fata rogo Sed ne forte tuo careat mihi funus amore: Hic timor est ipsis durior exequiis. Non adeo leviter noster Puer haesit ocellis, Ut meus oblito pulvis amore acet.

Illic Phylacides jucundae conjugis heros

Non potuit caecis immemor esse locis Sed cupidus falsis attingere gaudia palmis Thessalis antiquam venerat Umbra domum. Illic quicquid ero, semper tua dicar imago: Trajicit et fati litora magnus Amor. Illic formosae veniant chorus heroinae, Quas dedit Argivis Dardana praeda viris Quarum nulla tua fuerit mihi Cynthia, forma Gratior, et tellus hoc ita justa sinat.

Qiuamvis te longae remorentur fata senectar, Cara tamen lacrymis ossa futura meis :Quae tu viva mea possis sentire favilla. Tum mihi non ullo mors sit amara loco. Quam Vereor, ne te contemto, Cynthia, busto Abstrahat e nostro pulvere iniquus Amor Cogat et invitam lacrymas siccare cadentes: Flectitur assiduis certa puella minis. iniare, dum licet, inter nos laetemur amantes. Non satis est ullo tempore longus amor.

177쪽

HOC pro continuo te, Galle, monemus amore, Id tibi ne vacuo defluat ex auimo Saepe imprudenti fortuna occurrit amanti.

Crudelis Minyis dixerit Ascanius. Est tibi non infra speciem, non nomine dispar

Thiodamanteo proximus ardor Hylae. Nunc tu sive leges umbrota flumina silvae Sive Aniena tuos tinxerit unda Pedes;

Sive Gigantea spatiabere litoris ora, Sive ubicunque vago fluminis hospitio Nympharum semper cupidas defende rapinas: Non minor Ausoniis est amor in Dryasin. Ne tibi sit duros montes et frigida saxa,

Galle, neque expertos semper adire lacus: Quae miser ignotis error perpessus in oris Herculis indomito fleverat Ascanio. Namque ferunt olim agasae navalibus Argo

Egressam longe Phasidos isse viam Et jam praeteritis labentem Athamantidos undis Mysorum scopulis applicuisse ratem.

Hic manus heroum placidis ut constitit oris, Mollia composita litora fronde tegit; At comes invicti juvenis processerat ultra Raram sepositi quaerere fonti aquam. Hunc duo sectati fratres, Aquilonia proles Hunc super et Zethes, hunc super et Calais Oscula suspensis instabant carpere palmis, Oscula et alterna ferre supina suo D: Ille sub extrema pendens secluditur ala, Et volucres ramo submovet insidias. Jam Pandioniae esset genus Orithyiae

Ah dolor ibat Hylas, ibat Hamadrvasin.

178쪽

Hic erat Arganti Pegae sub vertice montis, Grata domus nymph. humida Thyniasin: uam supra nullae pena ebant debita curae Roscida desertis poma sub arboribu S: Et circum irriguo surgebant lilia prato Candida purpureis mista papaveribus Quae modo decerpens tenero pueriliter ungui, Proposito florem praetulit ossicio: Et modo formosiis incumbens nescius undis Errorem blandis tardat imaginibus: Tandem haurire parat demissis flumina palmis Innixus deXtro plena trahens humero. Cujus ut accensae Dryades candore Puellae, Mirata solitos desiit uere choro ;Prolapsum leviter facili traXere liquore: Tum sonitum rapto corpore fecit Hylas.

Cui procul Alcides iterat responsa , sed illi

Nomen ab extremis fontibus aura refert. His o Galle, tuos monitis servabis amores, Formosum nymphis credere visus Hylam.

TU, qui consortem Properas Vadere casum. Miles ab Etruscis saucius aggeribus Quid nostro gemitu turgentia lumina torques Pars ego sum vestrae Proxima militiae. Sic te servato possint gaudere Parente S, Haec soror acta tuis sentiat e lacrymis Gallum per medios ereptum Caesaris enses. Effugere ignotas non Potuisse manus.

Et quaecunque super dispersa invenerit ossa Montibus Etruscis, haec sciat esse mea. ELEri

179쪽

QUALIS, et unde genus, qui sint mihi, Tulle,

Penates, Quaeris pro nostra semper amicitia.

Si Perusina tibi patriae sunt nota sepulcra, Italiae duris funera temporibuS, Cum Romana suos egit discordia cives, Sit mihi praecipue pulvis Etrusca dolor, Tu projecta mei perpessa es membra propinqui Tu nullo miseri contegis ossa solo Proxima supposito contingens Umbria campo Me genuit terris fertilis uberibus.