장음표시 사용
171쪽
ereavit, Iidebrandinum o Episcopum Are
tinum is Comitum Guidorum gente, virum et nobilitate, amplitudineque familiae, et virtute sua ad id muneris longe aptissrmum mandatis additis, ut una cum Petro S raceno Legato daret operam, Stephanum, captivosque omnes libere h custodia dimitti, et cognita causa acerrime noxios puniri. Castrocarum cr) primo, mox Fortivium Florentinorum Legatis comitatus, Ildebrandinus pervenit, literasque statim ad Ravennatem Rempublicam, Hostasiumque, et Lam-hertum Polentanos scriptis mandavit Pon
ctionem ia Flaminiae Rectorem reserunt ad annum rayr. Cum viderim hos Λnnales, quod attinet aa Chronologiam non multum accuratos , viX, ae mvix quidem dubito, quin Rubeo sevi Villanius , Paullinus di Piero, ac Benvenulus Imolensis praeivere potius habenda sit fides, qui IHebranGnum electum anno Iaso. statuit, quemadmodum apparet tum ex his, quae habet hoc loco, tum ex iis, quae narrat paullo post. Cum in Flaminiam pervenisset udebrandinus mea retus reppresso uite is terre di Romagna reco per pace, et IcM
M a obediema sua, e Glla Chissa, inquit Villa
ta Tradunt memorati Λnnales ad Caltrum- Carum pervenisse mense Augusto; quod tamen pu- nat cum iis, quae postea narrant , uti ex moxicendis constabit.
172쪽
NICO LAI IU. Ir3 tificis nomine, jussuque Stephanum, et socios h custodia . educerent, et tribus Flore notu In aureorum millibus numeratis, eorum damna sarcirent. Pei turbarunt plurimum hae literae Civitatem/omnem, sed vario animorum sensu Polentanos, et eorum studiosos, quod moleite ferrent solis ipsis dependendum, quod 1 multis direptum fuerat multis ex usu: reliquos cives patriae amantissimos, quod dolerent, male assici pecuniae mulctatione Rempublicam, quae tange abelIet a culpa: Satis enim constare penes viros usu rerum peritos poterat, Polentanos, si liceret id ex eorum progressu conjicere, quod et Cives, qui plurimum gratia, et auctoritate valent, facere plerumque consueverunt, privatis suis causis publicum nomen praetexuisse, ut malori apud judices auctoritate actae,
quemadmodum utilitas ad eos omnis, quocumque Caderet res, manaret, ita cum secus evenisset, communis esset, aut Omnis, aut certe maximam partem jactura .
Ceterum cum Hostasius, et Lambertus cum privato suo, tum publico civitatis nomine praestare, quod imperatum eo set,. negarent: Ildebrandinus indicto Fodilivium conventu, quo Oratores, et prima
rii Cives Ariminenses, Caesenates, Fort
173쪽
liviani, Faventini, Bononiensesque conveneram, interfueruntque ii, quos supra diximus Florentinorum Legati: ut melius de controversis publicis constitueretur, decrevit omni mulcta Rempublicam Ravennatem, ac Polentanos liberare, omnium injuriarum absolvere, dum Stephanum, ac suose cultodia liberos dimitterent. Hoc decretum per literas Fortivii XI. Cal. Februarii anno Iry I. datas, Polentanis significavit, eo addito, ut Faventiam adduceretur Stephanus, captivique omnes, ibique Hostasius eos in manum Ildebrandino traderet. Accepit conditionem Hostasius vel hortante Bernardino fratre, qui ad tantae perturbationis nuncium abdicata Mediolanensi
Praetura Ravennam venerat. Quamobrem eodem mense ad nonum Kal. una cum
Liutio Balbo Rei p. Ravennatis Syn dico in Campis prope Faventiam Iidebrandino liberos in manus tradidit Stephanum oti Ex Annalibus citatis apparet Stephanum libertatem assequutum eme mense laudato. Ob le-Vem eorum auctoritatem hoc incertum quidem esse reor, sed non idcireo prorsus concedo liberum evasisse mense Ianuario, uti asserit Rubeus; nam idem ipse Rubeus memoratos Annales exscribens
ait paullo post, calendis Μartii conventu habito Forolivit Ildebrandinum Etteras Pontificis legisse, i quibus
174쪽
N I C o L A r IV. 1 Is Columnam, Ioannem filium, et ceteros omnes . Ildebrandinus contra omni culpa, mulctaque Rempublicam Ravennatem, Hostasiumque liberos in perpetuum esse proonunciavit, atque ejus absolutionis, ac sen tentiae formulam scriptis mandavit: tametsi
Nicolaus deinde Pontifex Ioannis Columnae Stephani filii studio, qui id contendebat ut nihil magis, sarciendis Columnae
damnis Florenorum aureorum summam pri
ribus Ildebrandini literis imperatam dependi a Ravennate Republica, et Hosta-ssio voluerit, quod et factum est. Stephanus cum suis Faventia Aureolum ci) profectus Archiepiscopi Ravennatis oppidum, et postridie ejus diei Castrocarium; postquam aliquot ibi dies perstitit, abiit E Provincia: Ildebrandino Rectore, et Petro Legato Forti vii interea commorantibus, ubi conventus iterum Rectorum, Oratorumque , et Syndicorum omnium Provinciae Civitatum Cal. Martii actus est. In
eo Pontificis Maximi lectae literae, qui H a bus
quibus Flaminiae Rector constituebatur. Porta autem verisimile non est, prius Rectoris munus exisaercuisse, quam se ad eum honorem assumptum demonstrasset.
H Castram darioli dicitur in Annalibus toties
175쪽
xx6 VITA bus Ildebr 4ndinus Provinciae Rector cum
magna auctoritate declarabatur, legesque latae toti Provinciae communes, decretumque , ut ' Ildebrandino quotannis viginti Florenorum millia a civitatibus Provinciae ad persolvenda stipendia numerarentur. . Hoc interim spatio Pontifex re omni ita uti acta fuerat, accepta, Ildebrandinique vehementer laudata virtute, pacatam intuens, quiescentemque Provinciam, eum
in rebus sacris Vicarium suum diploma- te i hac de re ad eum dato, fecit. Itaque Ildebrandinus utraque jurisdictione, sacrarum, ac prophanarum rerum in Pr vincia potitus , et fama rerum gestarum , et prudentiae opinione plurimum florebat. Commorabatur ipse Caesenae hoc tempore, ubi acceperat hospitio et Gerardum Blancum Parmensem Cardinalem Tevertentem h Ga ilia, quo illum una cum Benedicto Cajetano Romano Cardinale Pontista legaverat, ut pacem inter Philippum
mense Iunio, si Annalibus eis. fides. Cardinales Gerardus, et Benedictus pouea Bonifacius hujus nominis VIII., de quibus plura loquitur oldoinus a in deerisionibus ad Ciaconium T. II. coL ars., oe a 4. e Gallia revertentes, Fla miniam ingressi sunt nonis Aprilis anno prout legitur in Annal. Foroliviensibus.
176쪽
MICO LAI IV. II Galliae, et Odoardum Britanniae Reges acerbo inter se bello decertantes I), componeret. Videbat enim optimus Pontifex eos et proprio sanguine cruentari, et Regna sua evertere, et quod maxime omnium
Pontificis animum angebat 1 nobilissimo, et Christianis Principibus longe dignissimo victoriae genere abduci, quo in Syria adversus Sullanum pro re Romana, pro religione Christi Dei, pro Christianis misere afflictis, et in Urbe Acri, quae fuit veteribus Ptolemaida a) acriter obsessis, et opem undique assidue implorantibus uti
Premebat tunc bello, et circumsedebat Ptolemaida Sullanus, cum in ejus ei sent exercitu equitum sexaginta millia, peditum centum sexaginta 3 : majorique,
si in Contentiones inter memoratos Reges or tae sunt anno Ia 89. Cardinales ad illas compone das eo missi parum ibidem proseeerunt testibus Ptolomaeo Lucensi I. a . H. E. cap. 26. col. 1197., Theodorico Niemo in vitis RR. PP. apud E chardum T. I. U. alias citi es. I 63. , aliisque a 4ὶ De variis hujus Urbis maritimae in Phoe nieta apud fines Palaestinae positae nominibus, I gatur Calmetius in Diction. Bibliso ad verbum Ptolemai . 3 Μarinus Sanutus V. eis. lib. 3. par. 2. v. 31. pag. aso. apud Bongusium T. II. Gest
177쪽
VI ΤΑ quam unquam antea studio Nicolaus, qui dolebat, rem Christiana in quotidie in pejus ruere , insignem peccatorum remissi nem iis indulserat, qui Crucis accepto signo, aut in Syriam ad bellum navigarent, aut expeditionem aliqua ratione juvarent i): denuoque ad Christianos Principes conver
dit Ptolemaidam Civitatem: in exercitu enim suo habuisse dicitur LX. millia equitum, et CLX. miι-lia peditum. Militum numerum multum auget Dan dulus V. cit. col. 4 3. , ubi ait Sullanum ad o sidendam Ptolemaidem venisse CCm. equitum, peditumque CCCm. eomitiva. Sed arbitror Sanuto potius hac in re credendum esse. Quod scribit idem ipse Sanutus de die, qua Sullanus Urbem aggressus
est, de arctiori obsidione accipiendum esse reor; nam ex Fratre Arsenio Μonacho S. Basilii, cujus verba exhibet Bartholomaeus de Neocastro op. cit. east.22 . col. II 82. , ex Λnonymo de exeidio in bis Acconis l. t. narrat. E. eol. 768. apud Martene, et
Chronico apud Dacherium T. III. Dieilegii pag. 8. erudimur, Christiani nominis hostes sub mensis Martii dimidium ad infelicem Urbem Ptolemaidam appropinquasse. st Munus excitandi fidelesia omnes ad res Christianas contra Saracenos juvandas commissum suid Patribus Dominicanis, et Franeiscanis. Vide BZ vium ad ann. ras r. n. 6., Uvaddingum, Raynabdum, et Bremondium .
178쪽
sus, hortatus est i hanc illi provinciam
liberandae ad hostibus Syriae maximo animo susciperent, quando totum fere robur Christiani nominis secum deferrent, et: e rum muneris esset ipsa arma, quae tam acriter vibrabantur inter illos, pro fidei Christi propugnatione adversus impios hostes convertere. Ad haec gravi edicto, ut hostes Ecclesiae notavit, et inferorum poenis devovit, qui non modo arma, lignaque, quod jam pridem fuerat vetitum, sed quascumque merces Alexandriam, ad ceteraque Aegypti Sullano subiecta loca deveherent, ut adhuc legitur eo Nicolai diplomate et , quod Extravagantem appellant. Neque vero iis tantum, qui ea in illas regiones importarent, dirae obnunciantur, sed et iis qui mitterent, faverentve , aut consulerent, et qui muneris quidquam in ipsis navibus susciperent, aut Permitterent suis e portubus educi.
si Litteras, quibus Nicolaus viros Principes
oecidentales, atque orientales exhortatus ad hoc est, laudant, et earum nonnullas recitant RaynaIdus ad hune ann. u. ao. et με. , ae Uvaddingus ad eumdem an. n. 3. seq.
a .Hujus argumenti diploma Ineipiens: Mu να mentis Se., quod est in Extradagant. Commu-mibus lib. s. de Iudaeis fol. 3o. ed. rs . non est Ni colat IV., sed Clementis V. . qui tamen fate ut se Nicolai sententiam confirmare.
179쪽
Complures i , in primisque Flaminii
sgno Crucis suscepto, quemadmodum et superiore anno fecerant D propriis stipen- diis navigarunt in id bellum, multi juverunt milite, pecuniaque. Ipse quoque Pontifex, quamquam satis copioso milite sua pecunia conducto ad duo millia, et quingentos summa ope adesse labentibus rebus
niteretur, tamen neque eo aere addito, quod Ecclesiasticae ditionis populi contu lerant, tantum potuit nummorum Cogere,
quantum satis esset in sumptum viginti triremium et , quas per Nicolaum Qui
rinum, i In Chronico mens apud Μuratorium T.
XV. S. R. I. eol. 3 I. haee leguntur: multae gen-re3, et geneνationes hominum tam in partibus Lombardiae, quam Tusciae, Romandiolae, Marchiae Απ- conitanae , et Marchiae Trivisanae unanimiter se aibposuerunt ire ultra mare in subsidium terrae sancto , scilicet Aeri, quae obsessa erat a Soldano Babiloniae. Et de Cloitate Parmae de signo Crucis signari fuerunt plures, quam quingentio Existimat Rubeus Pontificem viginti triremes in Syriam misisse obsessa jam Ptolemaide; quod sane salsum est, cum eas miserit post oceu Patam Urbem Tripolitanam, ac proinde annum In tegrum , et ultra lintequam Ptolemais cingeretur militibus; tradit hoe Sanutus est. eis. cap. a m p g. 23Ο., et.colligitur etiam clarissimε ex Nicolai IV.
litteris seriptis ad Nieolaum de Hanapis O. P. Patriarcham Ierosolymitanum anno ra 33. idibus Sin
180쪽
NICO LAI IV. I 23rinum, et Marcum Bembum, misso ad id Tripolitano Antistite, a Venetis postulabat. Cum igitur res parum procederet, tandem Magistro r Templariorum spectata, et perpetuo memorabili virtute clarissimo, cujus in primis ductu strenue res gerebatur, in ipsa media propugnatione interfecto, ad XIV. Cal. Majas non absque insigni Christianorum clade, cum desiderati fuissent ex nostris, ut tradunt plerique, ad sexaginta millia a), Sullanus Ptolemai
ptembris apud Bremondium T. II. Buliarii O. P. 'num II. pag. 2 , quibus Pontifex monet Patriarcham, triremes Syriam versus vela dedisse ventis.
1ὶ Templariorum Μagister a Villano lib. 7.
aiu vel di Belgui. At doctissimus Cangius in Glose
fario mediae , et infimae latin. ad verbum Templa-νii ostendit, Guilielmum de Bellojοeo nuncupatum fuisse. Confer etiam Raynaldum ad ann. IasI. n. 7. In primis S. Λntoninus par. tit. ΣΟ. cap. s. q. f., quamquam alio loco, nimirum tit. a . cap. s. q. II. ait Christianos mortuos suisse pluia quam triginta millia. Longe maiorem faciunt e rum numerum alii auctores. Consule celeberrimum P. Bertium T. II. Breviarii H. E. in Aeetis ad sec. I 3. pag. ro8. edit. Pisanae.
3ὶ Errat Rubeus noster scribens Sullanum Ptolemaide potitum esse ad XIV. ealendas Maias ;nam illam oecupasse decimo quinto ealendas I nii narrant Sanutus laco cit. pag. a 3I., Ioannes Ip