장음표시 사용
631쪽
ueteris inscitiae propugnatoribus, Avicennae aliorum-oue Arabum scripta uacare erroribus, quod timen in verpetuum non docebunt,nihilominus tamen mi commode ad faciendam medicinam uti haud possent, quod scilicet barbare, inepte, spurce ,& scede quod metipsi.
istentur,atque hoc omine errata omnia In interpretes.
transserunt,in Latiu traducta sint,quodq; nullis nerui . nullis demost rationum legibus, sed puris nudisque ver. bis sinoula persequantur, ut quamuis multa dicant, peridiauca tamen doceant. Verum lac Optime esse in Lati ii Arabum nam linguam conuersos Arabes, tamen prodaei sium. ρ odigiο- hoc& horridum sermonis genus, quo illi ui, iunt, sum Oeiusmodi est,ut Latini sermonis proprietatem reipu4t, horridum nenue etiamsi maxime adnitaris, tamen Vt intelli R S se inbui, fieri non potest. Eisii igitur optimum interpretem,
nacti fuerint, tamen is A rabismos nunquam recte Latina oratione exprimet. Cui rei fidem. facit maximam Malio meti Alcoranus, in quo tam prodigiola distorta est oratio, ut hunc legens non hominem, imone bouem quidem, sed Plutonem ipsum ex insernali bus tenebris boare, ac seralem edere Vocem putes . . Nec sane melior est Avicenne orati Q,sed immensia quouue caligine, ac pene Cimmeriis tenebris inuoluta&obseurata. Quae certe causa est, ut eius sentcntra
multis in locis vix accipi & intelligi , pol ila V K ς Π φ
inoenia ad melius doctrinae genus assuesecta, isto obrscuro ac monstroso plane sermone offensa, ab eius se,ctione resiliant. Neque mirum sane hominem hunc Drae taeteris etiam Mauritanis magis balbutire , de Drodigiose oratione uti, quum constet illum hoc enim qui ipsum unice admirantur , & in delicus hinbent, inter praecipuas eius laudes reserunt decim' .aetatis suae anno sui Maho meti Alcoranum memoria tenuisse uniuersum. Quid enim aliud innaret, aut quo alio sermonis genere uteretur quam ille, cuius lactione tantopere est delectatus, ut hunc dignum aestimaret, cuius singula uerba ita animo infixa haberet, ut eorum obliuisci non posset Cum igitue Arabes, & horum maxime principem Avicennam,
632쪽
neque mentem, neque linguam satis puram habuisse
constet, communiter enim fit, ut cum erroribus ,&phanaticis opinionibus coniuncta sit orationis consu-Do,& deformitas praestat certe hos prorsus non asetin ere,quam sine iudicio in eo rudem lectione versari.
Imo, si quid iudico,non est permittendum iis,qui artem medicam addiscunt, necdum sibi solidum ex optimorum autorum rectione pararunt iudicium, ut vel leum ter attingant Arabes, quod metuendum sit, ne erro- res, quibus illorum scripta referta sunt, ita imbibant, animisque suis infigant, ut posthac nulla ratione elui ac eximi posiint. Tenaciter enim haerent, quae rudibus annis. hauriuntur ,& haec ipsa magis pertinaciter haerent, quae deteriora sunt. Vt enim odor quo recenv
resta semel imbuta est, elui non potest: ita aegerrime
Barba ea quae a teneris, ut aiunt, unguiculis avide didicimus ac recen extirpantur. Nec melior est conditio barbarorum, &Dorra me recentium medicorum , ut qui sua omnia ex Arabi-- . bus transscrisperint, adeoque ab exquisita veterum docendi , & medendi ratione plurimum absint. Igitur praeter summam barbariem, quae lectori fastidium pserit, etiam immensus est detestandorum erratorum in eorundem scriptis aceruus, quae illi ab Arabibus, inde atque infans ex matris mammis lac vitiosum suxerunt, quae singula lectorε sermonis impuritatem fastidienti, & veritatem consectanti, parum iucunda,&utilia sunt. Quanquam etiam hoc hominum genus propter rerum quarundam inutilium tractationem le- 'ori , praesertim rudi, magnas remoras obiiciat. Cum itaque res ita comparata Di, praestat ut reiectis plane, S posthabitis Arabibus , barbarisque prioris aetatis scriptoribus, ex Graecorum medicorum, qui syncere, pure,& exquisitissima methodo artem tradiderunt
scriptis, veluti lympidissimis fontibus, ea quae ad me
dicinam faciendam necessaria sunt, discamus. Vt enim in Arabum doctrina omnia sunt impura, barbara, scabra , intricata , foedissimisque erroribus conspurcata: ita contra Graecorum omnia sunt pura, tersa, nitida, politave,aperta,nullisque erratis contaminata. Et
633쪽
vllneonsesso est apud omnes, ἡ sontibus potius quam lacunis esse bibendum ita nulli dubium esse debet e Gret cis potius,quam Arabibus medicinae praecepta haurien 'da esse. Nihil enim habet Arabes,quod non vel ex vete 'ribus, vel posterioribus Graecis descripserint, demptis tantum erroribus,qui illis proprij sunt. Verum quod dicimus,esse deprehendet, qui scripta Arabum cum Graecorum monumentis contulerit. Nam is comperiet eos omnia e Graecis etiam Galeno posterioribus,quos ma
sis imitati sunt, compilasse,utpote 'iii casiam nigram ,
moschum, nucem unguentariam, ambram , caphuram,
lacham, Santata, & id genus alia veteribus iisdicta, longe verius &exquisitius quam Arabes descripserint, ita
ut neque 'orum medicamentorum cognoscendorum gratia Arabum ope egeamus,cum abunde haec ipsa Gret ci posteriores depinxerint. Quum vero aliorum Graecorum medicorum scripta omnia ceu rivuli quidam ex Galeno, tanquam uberrimo fonte, pro manarint, ex Ex Gati hoc magis quam aliis praecepta de tuenda ac restitue nonaceda sanitate petenda erunt, utpote in quo nihil est per- pta demeplexum,aut sophisticum, sed omnia aperta, candida,& tia Cr re optima methodo tradita. Prae reliquis autem eius libris situenda unice ad recte curandos morbos conducunt ii, quos de valetudimedendi ratione inscripsit. In quibus indicationes cu- nepetia arandi persectissime docuit. Nam principio curandi rationem morbi similarium & instrumentali uin partium communis, nempe unionis solutae, libris terti',quarto, quinto, & sexto eius operis tradidit. Dein eius qui in solis sinularibus consistit, intemperiei nimirum, me dendi rationem in septimo, octavo, nono, decimo,&undecimo perspicue& copiose tractauit. Quod si vero quispiam eorum, quae in iam dictis libris docet compendium aflectat , is primum , quem idem Galenus scripsit de curadi ratione ad Glaucone diligenter legat. Quo vero pacto symptotriatis sit prospsciendunt, in quodecimo eorsi, quos de medendi ratione edidit, liseibro, monstrauit. Quae denique ad tumorum praeter naturam curationςm cog xu necessaria sunt , ea omnia in
in decimo tertio & decimoquarta eiusdem operis, &
634쪽
altero de curandi ratione ad Glauconem, exquisitisii- Aduersus me ostendit. Et si autem non desint hodie qui hos li . Galem ea bros calumniari ac sugillare audeant, tamen si quae illi Iumulato aduersus hanc methodum asserunt, diligenter expen res. das, nihil aliud, quam quod ille in iis libris docuit,eos asterre deprehendes: nisi quod sophistica quaedam ad nn scent,quibus illius ordinem, si Diis placet, lectori suspectum reddere conantur. Noniblum vero Galenus curandi indicationes docere contentus fuit, sed etiam praesidia, quibus morbi abiguntur,multis in libris monstrauit . Nam etsi obiter praesidia illa in medendi libris attigerit,plenissime tamen eadem in libris,quos de simplicium medica. facultatibus, & de compositione medicamentorum tum generalium, tum Iocalium inscri- psit, edocuit, ita ut nihil ab eo quod ad hancte in recte intelligendam facit, requirere possis . Galeno tamen siquis adiungat Paulum, Aetium, Actuarium,& Alexandrum Trallianum, non est cur nobis reprehendendus veniat, cum in iis nonnulla, quae illi ex Galeni libris,ini uria temporum amissis, transscripserunt, inueniet. . Non est etiam contemnendus Nicolaus Myrepsius, quem nos Latio donauimus. Nam is multum ad componenda medicamenta momentiasseret. Iam di-' : cendi finem faciam,quod uniuers medicin capita quam potui breuissime & perspicue quinque iis libris perstrinxerim,& aditu quendam ad re- ' cte legenda & cogno-