장음표시 사용
301쪽
120 Synodi Pisana et Constantiensis. 293tiam cogeretur Concilium Ferunt, Joannem mox oenituisse Synodum SSe Convocatam Animo invito paravit iter.
quae tam ardenter deSideratam unitatem reddidit Ecclesiae fuit, tum quum frequentiSSimi aderant, Cardinatium 33, epiSCoporum fere 200 Clericorum Ualde magno numero et doctorum 300. Interfuerunt etiam Sigi Smundu rex et principe Germani
haud pauci. Die 1 Octobri ingressus est Iohannes XXIII.
Prima sessio facta 16 Novembri Tria Praecipue Pectabat Synodus reformare Ecclesiam in capite et in membris, damnare errores HuSSitarum, et Prae reliqui omnibu unitatem rem dere EccleSiae.
6'. Principio putabant, probabiliter suadente Ioanne XXIII, sore ut schisma tolleretur dejiciendo Gregorio XII et Benedicto XIII. At mox spes Ioannem fefellit Aliam enim
viam Carmn SynoduS, jam Ianuario 141 Cogitavit de Semovendis apis tribus Sperabat Ioanne futurum, ut Praegrandi nimaeru Suorum ex Italia epiSCisorum et praelatorum Synod a in Suam Sententiam traheret. Etiam hae exS Ctatio eum decepit. Etenim, qui derant e Germania, Perfecerunt ut jus suffragii daretur non Soli episcopi PraeSentibuS, Sed etiam abSentium ProcuratoribuS, abbatibuS, CapituliS, UniverSitatibus, doctoribus et vel priincipum legatis. Quo decreto amfracta Ioannis XXIII in synodum auctoritaS, eo magi re-CeSSit, quod Statutum est, ut Suffragia ferrent non viritim exqui- Siti Sententiis Sed gregatim e nationes Natione Germanica, Gallica, Italica, Anglica et osterius etiam HiSPanica Sep ratim Singulae priu Conveniebant, ut Statuerent Singulae Cui Sententiae Suffragarentur. Nam decretum erat, ut Singula ferrent natione Singulae Suffragia, et major par vinceret. PrimuS
Gregorius XII per legatum suum Ioannem Dominici, die 22 Ianuario declaravit velle se dignitatem deponere ea lege, ut Petrus de Luna et Balthasar Cossa idem facerent, neque hic interesset sessioni, qua ita di Sio Promulgaretur. Defuit autem Ioanni XXIII animus, ut generose idem facere
auderet. At quima litteris, sine nomine CriptiS, accuSaretur JΟ- anne apud Synodum de moribu minu rectiS, metu CtUSdCClaraVit, etiam se velle recedere, si adversarii duo dctna facerent. Ne tamen hoc facto sibi videbatur tutuS. Pauci POSt
diebus Sigismundum qui porias civitati cuStodiri juSSerat,
302쪽
294 Periodus Tertia Caput Primum.
decepit et stabularii habitu aufugit in civitatem Scha filiausen, inde Avenionem transiturus. Quo facto ormem sibi fidem ipse
ademit; nec potuit prohibere ne Synodu PropoSita XSedUeretur. MOX enim e repentino pavore recreata, fundamentum do R-tiCum per Suo datura, et praeversura quae Joanne XXIII forSita moliretur, auctoribus ab arella, et ro de Alli C et Ger Sone Sessionibus I et V decreta Constantiensia illatUlit, quorum Summa haec fuit synodus Constantiensis, in Spiritu
Sancto legitime Congregata, oecumeniCa St, CCleSiam militantem rePr SenianS; auCtoritatem Suam immediate a Deo a CCepit omneS, etiam PS Papa, obedientiam ei debent in rebus spectantibus fidem, schismatis exitum, et reformationem in capite et in membris nequit Papa Synodum, PS non ConSentiente, ne mittere, ne differre ne alio transferre i). Haec decreta reprobarunt CardinaleS, deClararuntque Ecclesiam Romanam Caput SS ECCleSiae univerSae adeoque etiam Synodi oecumenicae. Johannes XXIII interea ComprehenSuS'St. SeS-sione X XII inquisitum est de capitibuS 2 quibuS CCU- Sabatur, et ipS demum ob notam Simoniam et mores uissolutos G dejeCtuS. Quatuor annos Continuo mansit in vinculi J anne S, donec, preti aureorum 30.000 liberatus, Florentiae
gori u XII, per legatos suos Carolum Mala testa et J ossi a mn eis Di m ii ii , cardinesem, nuntiavit se dignitatem
deponere Simul autem declaravit e Synodum, UCUSQue non legitimam, Sed a Sol Sigu Smundo Coactam, jam agnoSCere Se quoque ei in futurum Concedere jura Synodi OecumeniCae.
S Odu ipsa tum probavit omnia, quae Gregorius e legibuSecclesiasticis in sua obedientia definierat eumque in Cardinalium Collegium accepit ' 141T). Remanebat Benedictus XIII Petrus de Luna). Licet Sigismundus ipSe Cum eo
CongreSSUS it Permeniani et legati ad eum missi Suaderent ut Cederet, ObStinate renuere perrexit. Auctore Sigismundo tum CaStella Arragonia, a Tra et Cotta ab ejus obedientia re-CeSSerunt ), ita ut Solum suum Castellum montanum eniSColam
' Hardi, magnum mecumenicum Constantiens concilium, Tomi . Francolard. et Lips. 1692-1700, Tom. II, p. 288 sq. Mansi, XXVII, 3l. mo facto, etiam natio Hispanica introivit in Synodum.
303쪽
g 120 Synodi Pisana et Constantiensis. 295
ei restarit reliquum Tamen ipse Ecclesiam Dei in castello Peniscola esse dicebat, Sicut antea genia humanum in arca Noe. Tum, seSSione XXXVII ConStantienSi ob erjurium et notoriam, Cui pertinaCiter afficiebatur, haereSin dejectu est. Sic via aperta ad eligendum unum Papam legitimum Campanarum Onu et Cantatum Te Deum Patefecerunt, quanto gaudi hic nuntius reciperetur. PeraCta SeSSione XL, Cardinales ingreSSi Sunt ConClave cum nationum legatis 30, et jam die tertio 11 Novembri 141T Ottonem Colonna cardinalem unanimo ConSenSU Papam elegeriant, qui e SanCto, Cuju feStum
agebatur, sibi nomen dedit Martino I I7-I 3I). Fuit, , tanta Omnium laetitia, ut trae gaudio loqui viae homines possent. '' )8'. Ouoad tam diu exspectatam retormationem in capite et in membris, sessione sua XLIII et Martio 1 18 synodus
decreta universalia I edixit et Papa Concordata tulit Cum inguli nationibus variis Per decreta aboliebantur exemptioneStemPOP SChiSmati ConceSSae, cessit Papa reditibus beneficiorum a Cantium, reiteratae Sunt Poenae antea SimoniaCi Proepositae, obligati ad SuScipiendo ordine et Servandam reSidentiae legem ii qui beneficia jam habebant, restrictum juS Xigendi decimas, mandatum denique Clericis ut vestitu Clericali
Uterentur. Per ConCortata, quae rata SSe jubebantur tantum usque in annum quintum, id est Sque ad ProXimam Cogemdam Synodum univerSesem, modus St mPOSi tu Concedendis indulgentiis, Xaequatae ad regulam innatae, OSCTURtioneS, commendae et alia hujus modi demum ConStitutum eSt, Ut Cardinale eSSent numero 24. Martinus V tamen juribus suis
defendendis non defuit ). Damnavit synodus haereses Wiclem et Hussit ). Doctrina autem Joannis Petit, fratris franciscant, et Johanni a Falhen berg, dominicani, de regi idio β reprobata est in CongreSSU propter infrequentiam non legitimo. 9'. Inde sessiones XLII 4ὶ XLV quum praeSideret
304쪽
296 eriodus Tertia Caput Primum.
Μartinus V synodus Constantiensis est Oecumenica XVI. De Creta, prioribu SeSSionibu lata, non fuerunt approbata ne generatim ne singillatim. De Claravit Papa in Sessione ultima XLV), Se omnia probare quae Synodus decreverat in materitSfidei conciliariter. . . et non aliter nec alio ullo modo. Sed lane verba SPeCtabant ad Polonorurn Stulata, qui Joannem a Fal-kenber damnatum Volebant, Cuju quidem CauSa non conciliariter, sed a solis nationibus Gennana et Gallica acta fuerat.
Quo in bulla contramus Sitas Papa exigit, ut, qui habeantur
haereSi SUSPeCti, Cum juramento Profiteantur ea quae SynodUS
in favorem fidei et salutem animarum decrevisi ab omnibus fideli-bUS SSe tenenda, hujus verbi alia vis non est nisi quod Papa probat damnationem doctrinae Hiri s L et 4 ili4444. Ei genius I die 22 Iulio 1446 synodum ConstantienSem vocavit oeCum enicam XU , absque famen raejudicio aris, dignitatis
Ia I Synodus Oecumenica XVII Basileensis-Ferrariensis- Florentina Schisma Felicis V.
1'. Etsi Sigis 1 nundus non minus quar Galli omni nanaine efficere contencterunt ut e finibus suis artinus non discederet, tamen Italiam etiit Papa Biennium fere, ob turbida eimpora Stetit Florentiae ACto negotio Cum Ioanna Neapolitana quae Romam et Bene Uintum CCupata tenebat, tandem. 20 Septembri 1420 potuit Papa Solemniter
305쪽
1121. Synodus Oecumenica XVII Basileensis-Ferrariensis-Florentina etc. 297
introire Romam. Non urbem, quondam orbi terrarum Caput, sed ejus tantum Simulacrum invenit. Fortiter opus instaurationis aggrossus factu eSti a retrici in urbi reStitutor, artium fautor, et confirmator dominii Pontificii Elaboravit multa ut reviresceret proba vita eCCleSiaSti . Quae Pernicio Se decreverant Constantiae, ut Singuli 1 anni haberetur Synoctu Oecumenica, ea non probabat. Nolen tamen publice refragari studii Conciliaribus quibus tum tempori homine multi favebant, Convocavit 1423 Synodum generalem Paviam Quum autem ea valde eSSet infrequenS, eam transtulit Senas, Postea Basileam et distulit in annum 1430. Illi tamen anni Septem Parum valde actum Sta inducendam reformationem adeo nec Sariam λ). Papam Sub finem vitae ejus Conati Sunt Cogere, ut modum generalem Π--Caret. Aegre ineunte Februario 1431 Cesar in cardinalem legatum Suum fecit pro Synodo Basileensi Cuju tamen Synodi voluntates, ab Ecclesiae natura bonoque alienas, non vidit ar-t in US , menSe eodem defunctus, femρorum suorum felicitas appellatuS.
2'. ut ei su Cessit, Eugenius IV I 31 - 1447), Cum reliquiS
cardinalibus in conclavi subscribere debuit actionis conditionibu Pro am futuro, quibus reniti conabantur gubernationi
Waret ii i s). Iam ipso die coronationis, C eri a r i ii CardinaliS
legatu adversus Hussitas et pro synodo Basileensi Confirmatu eSt. Vi habita prima SeSSione, parum frequenti valde, Du-geni v IV, falso nuntio CircumventuS, Syno rum Potentiam metuens 1 Decombri imprudenter edidit bullam funeStam, qua Synodum dissolvit novamque in unum annum et climidium Coegit Bononiam ). Duae bulla quum Basileae praelegeretur, totu Con-SeSSuS, PiSCOP treS, abbate aliquot et numerosi doctore e conveniendi l o abierunt, Cripseruntque 21 Ianuario 1432, PiStolam generalem ad omnes fideles, nuntiante se auxiliante Spiritu SmCto Concilium perfeCtur . In quo O re contumace iSti virii Martini V apae Constitutio de Cardinalibus, protonotariis, abbreviatoribuSetc. 0Vinor, eitrage gur politischen, hirchlichen unci Cultur-Geschiclite, II d. Materialien ur esch de X und XUI Jahrh. p. 333-344 magnam
partem non est ad effectum perduCta.
Prima ejusmodi pactio facta est in conclavi 1352. Innocentius XII 1692)
Mansi XXIX, 56 sq. Pastor, I, p. 23έ.
306쪽
208 Periodus Tertia Caput Primum.
Pene Principe et magiStratu Saeculare praesidium nacti Sunt et ex uSSitarum victoria prope TaUS no Tim robur hauSerunt. Frustra iri a fit i legatus conatus Si efficere, ut Papa bullam abrogaret Nicolau Cu Sanu econtra, OCtu ille vir, tum temPori parochu Confluentiae, opere suo De concordansia
catholica seditiosa synodi studia defendit. Facta interea frequemtior SynoduS, SeSSione secunda 15 Februario 1432), iteravit
decreta Constantiensia de supereminentia Concilii Oecumenici, POStulavit, minitando e lege acturos, ut Papa et CardinaleSintereSSent et, clando jus Suffragii, adjudicavit decreta Synodi arbitrio doctorum, qui magno numero aderant, et CleriCorum inferiorum. E 500-600 enim CongreSSi vi numerabantur episcopi 20. Qua Papa proposuit Conditione Paci abnuerunt. Intercedente Sigismundo, qui 1 ajo 1433 Romae Coronatu fuerat imperator, tandem CeSSit Papa, O m ChiSma metuenS, abrogavitque ullam 1 Dec. 1433λ). At etiam tum Papae legati tantum admissi sunt, inritquam jurament Confirmarant iterata decreta Constantiensia SeSSioni I et V, quae insuper Sessione 1 denuo Probata Sunt. 3'. Tum lata sunt magno numero decreta retormationis: poenae intentatae Concubinariis, interdicta restricta, in ausiSagendi altera appellatio vetita, breviarium temperatum, feSta
fatuorum abrogata, mercatu et Spectacula remota e loci SaCriS. QUUm autem aggrecterentur reformaTe Curiam, tum PraeSertim
patuit quid sibi vellet doctrina conciliaria. Edita sunt praecepta de eligendo Pontifice, de faciendis cardinalibus, de gubernando
dominio pontificio Dum Papa, Seditione Roma pulSUS, Florentiae largitionibus aleretur, Synodus vetuit dari Ulla annalRS, aliud nihil pro ea actura substituens. Decrevit deinde, ut in Sterum electu Papa juratu promitteret, Se ProfeSSUrum quae de fide decreverant synodi oecumenicae, praesertim BaSileenSiS et OnStantiensis, et Servaturum hujus Synodi statutum de Con-VOCAndi Synodi generalibus. Interdixerunt Papae ne haberet
tientibus pluribus e S. Collegio. Miscuit e Synodu etiam negotio de unione Graecorum, non tamen Convenit de OCO, QUO Graeci Cum iis congrederentur. Pauciores in Synod iique BYZan-' Mansi XXIX, 28-79: Dudum Sacrum' etc.
307쪽
5121 Synodus Oecumenica XVII Basileensis-Ferrariensis-Florentina. etc. 299
tini petierunt ut deSignaretur Italiae urbS. Quam opportunitatem nactus Papa, Ut a noVo ChiSTAM BRSileenSe Praeveniendo vindicaret, lata bulla diSSolvit Synodum, OUamque Con Cavit
Cusanus et alii magno numero Paruerunt Papae. 4' Ludovicus 'Alleman, Cardinalis, epiSCOP 25 et abbates 1 restiterunt et viam schismatis inierunt Febr. 14383. Actio instituta est adversus Papam, SuDereminentia Synodi generesi Supra Papam, hujusque indissolubilita dogma declaratum Agente prae ceterisi 'Allem an Cardinati, SeudO-SynodUS SUS-
pendit Eugenium IV, 2 Januario 1438 eumque 2 Junii
1q39 Sede dejecit. Facto dein conclavi Cardinali unius et epiSCOporum undecim, movembri 1439 electus est antipapa Ama- deus, Sabaudiae dux ambitiosuS. Qui fruStra Per vulnera Christi ara Coleta supplicatus, ne dignitatem VSCi rei, Omen sibi Felicis imposuit. Extra fines Helvetiae et Sabaudiae
vix invenit qui sua partes Sequerentur. Ultima Seudo-Synodi sessi habita est 1443. Nonnulli pertinace manSerunt BaSileae, done 1qq8 expulSi recesserunt Lausannam, sedctm id ii a V, qui anno Sequenti se abdicavit. 5'. Dum hae tristissima agerentur Basileae, Convenit SynoduS Oecumenica errariensis-Florentina 1438-1445J Jam antea Graeci cum occidente amiCitiam jungere tentarant, acti metu
T Carum. In CASSum tractata re Constantiae eSt. Quum autem 1430, XPugnata TheSSalonica, etiam Constantinopolis periclitaretur, Joanne Paleologus, metu PerculSUS Detiit, Ut Coge-Tetur SynodUS, qua unita eCClesiarum instauraretur Papa indixit
eam errariae. Inchoata est Januario 1438, praeside Alber-ginam Cardinali. Reliquis essionibus praefuit Et gae iii in IV. Advenerunt pedetentim ex occidente epis: opi 150, ex Orientesim Perator Cum Comitatu am O, patriarcha ConstantinopolitanUS, Μ arcus Ephesinus, Bessarion Nicaenu Set epiSCOpi alii. Non potuit non tractari diu de antiqui Graecorum quereliS: de Con Secratione panis agymi, de purgatorio, de Primatu et praeCipue de processione Spiritus L Controversante praecipui fuerunt e Sarini Traver Sari, Torquem ad a, Joanne de Monte nigro, Andreas Rhodius, Johanne S de Ragu Sio et e Graecis Bessarion. Habita 2SSione XUI, O Varia rationes translata synodus est Florentiam. Ibi etiae actum est anni dimidiam partem Saepius in eo re fuit,
308쪽
3oo Periodus Tertia Caput Primum
ut o Graecorum animum obstinatum Synodus dimitteretur. Atrei publicae angustia Compescuit Graecos. Tandem, S Julio 1439, uni restitutaeSt. Monumento Celeberrimo fere omneS qui aderant SubSCripSerunt. Profitebantur autem Spiritum S prooectere a Patre et Filio, tanquam ab uno principio, aequum eSSe ut Pilioque S Ci-Peretur in Symbolo, jus esse adhibendi in . Missa Panem Mymum aut fermentatum, rectam SSe fictem, quam CCleSia inmana de purgatorio teneret. POS Synodo Pisanam, ConStantien- Sem et Basileensem id praecipuum fuit, ut proclamaretur Primatu Papae in univerSam EccleSiam. Quare Scriptum , temdefinimus, sanctam 'ostolicam sedem, et Romanum Pontificem, in universum orbem tenere rimatum, et ipsum Pontificem Romanum successorem esse beati Petri rincipis apostolorum, et verum Christi vicarium, totiusque Ecclesiae caput et omnium christianorum Patrem ac doctorem existerm et ipsi in eam Petro 'ascendi, regendi et gubernandi universalem Ecclesiam a Domino nostro Jesu Christo lenam totestatem traditam esse ).
InSUI e Florentiae, autumno 1439, uni facta cum Armenis δ): Februari 1442, cum Iacobilis β et ostea Romae, Cum alii nonnulli in oriente ecclesiis ε). Quae quidem uni cum GraeciS licet diu non duraverit, tamen Supereminentia auae, damnata a BasileensibuS in Synodo Oecumenica ab univerS Orbe ChriStiano ex animi Sententia agnita est et annuntiata. Quod quidem augendae Papae auctoritati haud exiguo fuit adjumento. Liquet e SuperioribuS, SeSSione BASileenSe 25 POSS Oecumenica haberi quantum juribus . Sedi non adverSentur. SeS-Sione autem XXV Conjungitur a Synodus Cum errarienSi- Florentina, ita ut conjunctim efficiant modum oecumenicam
6'. Post decennale exsilium die 28 Septembri 1443 Eugenius IV rediit Romam, quam valde collapsam invenitq). Optime
309쪽
k121 Synodus Oecumenica XVII Basileensis-Ferrariensis-Florentina etc. ΟΙ
meruit Papa de reparando CiVitati Splendore Μajorem tamen sibi laudem meruit in impugnandi Turcis. Fortissimos viros Hunyady Wladi Slaum, Humgariae regem, et Scander-b ea consiliis sui et adhortationibus Confirmavit. Tristissime tamen accidit quod labore tanti eo e Serunt, ut ChriStianorum exercitus ingentem Cladem acceperint Varnae 10 Novembri 1444 . Vari Successu laboravit quoque Eugenius IV ut concordata faCeret Cum prinCipibus Christianis. PoStquam Eugenius papa synodum Basileensem dissolvit, Germania et Gallia, ne seditioso Conciliabulo ne Papae adhaerenteS, ancipite manserunt. Quod quidem laude dignum non fuit Praeterea in Gallia, Cum ageretur amplu Cleri Convem tus Bituricensis, Caroli VII Sanctionem pragmaticam aCCeperunt λ) qua non Solum reformationi decreta Basileensia, paululum mutata fuerant ascita, sed etiam Statuta de Supereminentia synodi generalis supra Papam Exitio fuit haec lex pro ecclesia
Gallica, fuitque initium tristissimi Gallicanismis).
In Germania comitia Francosordensia, anno 1438 cleClararUnt Se neutram in partem velle moveri; Oguntina 1439, nonnihil ulterius procedentia, ad tempus dum aliter deCerneretur, Probaverunt decreta BasileenSia, neque horruerint adStruer SUPer- eminentiam Synodi generali supra Papam Feliciter tamen accidit, quod hae decreta, ad tempuS Proposita, non fuerunt Prolem imperii Sancita magnam partem id operae Aim ei e S Ll
vii de Pic colo mini futuri Pii II papae tribuendum fuit. Prius enim asparis Schlich, dein Frederici III regis
voluntatem a pae reconciliavit. Qui viribu Sui ConfidenS, W-chiepiscopos Coloniensem et TrevirenSem, SeCtatore PSEUd Synodi Basileensis, dejecit a sede Quo facto increverim in Germania Studia Papae adversa ventumque eo fui SSet, ut Basileensis
i Du Fresne de Beati uri, Charies VII et a pacification de Eglige. Rev. de quest hist. 1888 Tom. 53), p. 390 sq. P. Scrimita Zur orgeschichte des Konhordates o Bourges 1438), Unster 1902. Noe Vagois, Histoire de a Pragmatique Sanctio de Bourges ous Charies VII, Paris 1906.
Scribit R. Hedde . . . on exhibada pretendues armatique de Mint Lovis ... C'eSi ne pieC Certainement fausse, fabrique dans rentourage de Charies VII et destine a Couvri du nom respecte de aint ouis es mesures critiqueeSpar te pape Pendant trois flectes e Gallicans 'en eront ne arme contrele aint-Siege. anuel, II, p. 36.
310쪽
3o a Periodus Tertia Caput 1imum.
auCtorita vicisset, nisi Aeneae Silvii sollers prudentia Papae auctoritatem vindicasSet Contigit ei, ut discorde redderet prin-CiPOS electoreS, quorum plurimi deinde cum Frederico IIIa parte Papae Se adjunxerunt. Quae rerum Commutatio iam aperuit ad concordata cum principibus Febr. I 447ὶ Eodem mense obiit Ela e ii in IV. Fuit vir vacuu a nePΟ-tiSmo, RStUS, Pater PauPerum Plura quam potuit efficere voluit, ne modum sibi poSuit. Qui et SucoeSSit, Confirmavit Concordata Cum Principibus facta, Citque cum Frederico III, 1 Februari 1448, concordatum Vindebonense, Cujus Summa Capita eadem fuerunt atque ea quibu Martinus V Constantiae Sub-SCriPSerat λ). i
ueta Papae, tempore reviviscentium literarum humaniorum, Sque ad Leonem X Synodus Oecumenica XVIII.
eSt, imperatorem Graecum, quum auXilia ex Occidente non darentur, ne Stare unioni CCleSiarum 1448 . Quae unio, a Con- Stant in ultim iterum refecta, in perpetuum Soluta St, Constantinopoli a Turci expugnata 1453 . contra in occidente fini in perpetuum schismati impositu est. PoStquam injuSte acceptam dignitatem deposuit antipam, Synodu BaSileenSiSLauSannae elegit Papam Thomam Parentu C Celli, qui in sua obedientia jam appellabatur Nicolaus , 16 Aprili 1439. Sessione proxima 2 Aprili dimissa S SynodUS. Synodi nomen, quod animo menteSque tamdiu faScinaverat,