Epitome juris canonici juxta Decretalium libros Gregorianae collectionis explanati, quam, in usum maxime discipulorum, e suis libris collegit auctor ipse, nempe r.p. Vitus Pichler ... Pars prior posterior

발행: 1755년

분량: 789페이지

출처: archive.org

분류: 상속법

311쪽

mi Lib. m. mitulus III.

titia impedimenti, si alibi fiant. r. Si contrahentes habent diversos Parochos, quamvis ab utroque, ubi contrahentes habent, vel proxime habuerunt domicilium vel quasi , denuntiationes fieri per se debeant, sufficere tamen , si fiant in alterutra Parochia, ubi vel sic habet praxis, vel commode in utraque fieri nequeunt, ob justam causam, v. g. notabilem loci distantiam.

13 Objic. i. Quae contra Ius fiunt, pro infectis

haberi debent, c. 6 . de IRI. in 6. ergo matrimonium, sine denuntiationibus a Iure praescriptis contractum, est nullum . x. Tridentinum utitur ablativo absolute posito per verba, quibus

denuntiationibus factis : sed ablativus absolute positus importat conditionem sine qua non, & dat

formam actui: ergo sine denuntiationibus non valet matrimonium. R. ad I. quae fiunt contrae Jus irritans actum. C. ant. Contra Ius mere Prohibens , quale est Tridentinum quoad denun tiationes. ant. O eo . Ad r. Non semper importat conditionem sine qua non, nec semperdat formam substantialem actui , sed solum tunc, quando verba Legis id satis exprimunt atqui Tridentinum per illum ablativum ab Iute postum non satis id exprimit.1 Quaeres,ad quem pertineat dispensatio in denuntiationibus matrimonii 3 dc ob quam causam concedi possit, vel debeat 3 R. ad F. Pertinet ad ordinarium. Trid. Leit. Nomine ordianarii autem venit non talum Episcopus, ct Sede vacante Capitulum Cathedrale, sed etiam Vicarius Generalis, ut habet communis DD. & praxis et non vero Parochus, etiam in casu necessitatis; licet in tali casu urgentis necessitatis, v. g. si moribundus vellet ducere concubinam adlegitimandas proles, vel si sponsus deserta sponsa meditaretur abitum, aut periculum foret; ne matria

312쪽

De elavdestina desponcatione. gogmonium malitiose impediretur, si fieret recursus ad Ordinarium pro dispensatione ,. Par cho permittatur per quandam epi ikiam ita ii terpretari Tridentinum, ut pro his circumstantiis non stringat; quod non est proprie dispensare. Indictis tamen casibus, si ambo coniuges suis pervivant, debet postea Parochus supplere denuntiationes, ac interim sponsis inhibere consummationem matrimonii, licet mortaliter ce tum esse videretur, nullum inter illos impedimentum subesse; quia Tridentinum propter generale periculum, ne impedimento laborantes conjungantur , Praecipit denuntiatiationes praemitti . R. ad x. Cau iustae, ut possit Ordinarius dispensare , sunt I. erubescentia & pudor, facile oriturus ex denuntionibus, ut siquis cum valde di pari,quoad statum vel aetatem vellet contrahere. E. Moralis certitudo, nullum subesse impedimentum , vel id aliunde detegendum , ut si

Magnates contrahunt. 3. Moralis inutilitas de nuntiationum , ut si contrahunt vagi, vel penitus ignoti. Dixi, ut possit et subinde enim tenetur dispensare, quando nempe vel contrahentibus vel

communitati per dispensationem procuratur notabile bonum, v.g. honoris, fortunarumdcc. aut grave avertitur malum , v.g. periculum infamiae, punitionis ratione concubinatus, incontinentiae,

si differatur matrimonium instante v. g. Quadragesima, vel probabiliter timeatur, ne alierutra pars injuste resiliat, deflorator corruptam post longiorem moram iterum deserat, consanguinei malitiose impediant matrimonium &c. a s Petes, quae sint poenae culpabiliter contrahentium , &sassistentium matrimoniis, sine denuntiationibus, & dispensatione in iisdem p

R.,I. Respec u assistentium est,triennalis suspensio ab officio , ferendaeetamen sententiae .

313쪽

o Lib. IV. Titulus III.

Per CD. h.t. Quae, Postquam Epistopus minusterialiter tulit, dicitur esse reservata Summo Pontifici. P. Κugier de mattr. n. 2 6. R.2. Rem ctu contrahentium difficultas impetrandi di pensationem in impedimento ditimente, si postmodum latuisse aliquod consti terit . Trid. Ioc. cit. c. i. Et Phinc in petitione dissensationis nece sario exprimenda est omissio denuntiationum Dein proles, si forte matrimonium ratione impedimenti latentis fuisset nullum, sunt illegitimae,

non obstante, quod uterque contrahens ignom- verit impedimentum. c. sn. cit. s. si quis . cum Trid. sic cit tales comparet scienter contrahentibus cum impedimento . R. 3. Tam contrahentes, quam Parochus assistens , di testes atque cooperantes sine denuntiationibus praeviis, arbitraria insuper poena sunt afficiendi. d. min.

is Dico 6. Benedictio solemnis Nuptiatum vel potius persenarum nuptias celebrantium quae etiam est solemnitas accidentalis & extrinseca, a Sacerdote, degitimo assistente , impertienda est sub Praecepto ( non tamen gravi, ut fert communis sententia) & quidem inter Missarum solemnia (licet, ubi ita fert usus, lassiciat

etiam impertiri ante altare, Nel in templo, imo etiam in domo Privata can. I. seqq. caus. So. q. I. Trid. sic. It. e. I. De Jure tamen nuptiae secundae non sunt benedicendae, si nimirum vel uterque, vel unus saltem contrahentium hanchenedictionem jam semel recepit , ad secunda

Nota transiens, c. I. O S. de sec. mpl. quia, ut maior sit benedictionum solemnium reverentia, .ea. Ecclasia non vult repeti respectu ejusdem ut vel peisonae. vi tamen consuetudinis, vel statuti, etiam secundae nuptiae alicubi benedicuntur, saltem si unus conjugum nunquam re-

aesit benedictionem. Sic Rituale Dioecesis Fria

sium

314쪽

De Doca florum. Sossingensis permittit benedictionem , si sola femina nunquam recepit; prohibet autem, si la-luS vir nunquam recepit , seu si femina sola celebret secundas nuptias.

TITULUS IV. De sponsa Donum. SUMMARIUM.

a Impedimentum Ligaminis , dirimens , --

pediens .

a s Quo Iareprohibitum sit se irritatum matriamonium cum duabus, Des duobus simul. s vocalia de futuro fecunda non Dalent. 6 Nee illigant, Aeet Iriar Oon a suo jure rasi eris di 8 Viaret ramem sponsalia praesenti, contrahens maneat violigatus Incae priori. et C Poca duorum dicitur, quae duobus viris &o Sponsu arum, qui duabus feminis, aut Pluribus, despousatur vel de futuro, ut siquis matrimonium promisit uni, dein alteri, actio san postmodum tertiae dic. vel de Praesenti , ut siquis matrimonium contraxit cum Bertha, dein cum Titia, ac forte etiam cum inja &c. in vivis adhuc existente Berilia . Si vir sibi plures actu jungat uxores , ut eas simul & semel habeat, vocatur Poluamia et si femina plures viros, Polymnia , vel Pol aedria'. Quia vero pluralitatem uxorum, vel virorum, reprobant Iura, tam positivum quam Naturale dc Divinum, ideo cum una matrimonio ligatus t vel ligata cum uno ) laborare dicitur impedimento

Licamino virismis, de quo hic agimus. Si

vero

315쪽

ros Lib. IV. Titulus M . vero aliquis (veI aliqua j jam sit altei i obligatus per sponsalia tantum, habet quidem impedimentum ligaminis , at impediens tantum , quo stante cum alia persona illicite contrahit matrimonium , in ordine tamen ad contrahenda sponsalia cum alia persona sersan priora Sponsalia erunt impedimentum absolute dirimens , ut dicetur inter alia, quae huc Pertinent . . et Dico a. Polygamia (& a fortiori Polyviria non solum est contra Ias Ecclesii asticum c. et S. a fin h. t. & Caesareum . l. 2. C. de incest. nupt. Cons Crim. Caroli mari. 12 I. sed etiam concrae Ius Divinum & Naturale, adloque impedimeatum ligami uis dirimens est introductum etiam

Jure Divino , di Naturali , sed conditionato

tantam . Itaque matrimonium secundum elinullum, quod contrahitur nondum soluto Primo quoad vinculum seu linamen . Quocisit contra Jus Di,num , omnino certum , ac definitum est contra Lutherum in Conc. l riet. Eq. de Sacram . mair n. can. 2. ibi: 'quis aIxerit , Arare Christianis plures simuI habere uxores , O hoc nulla Lege Didina esse probIbitum, anathema sit. Dein probatur ex significatione matrimonii , quam habet Jure Divino Sacramentum matrimonii, quia significat conjunctionem Christi cum Ecclefia . Eph. s. utique uniuS cum unica. Demum ex primaevae matrimonii institutione Gen. E. ubi Deus ajebat : faciamus horaiam adjutorium cnon dixit, ad utoria) , adhaerebit uxori funimirum unicae: erunt duo non

Plures in carne una qui autem carnem tuam per copulam divideret in plures, non maneret una caro cum uxore sua . Quia autem sit conti atas naturale, suadetur tum ab auctoritate maxima fere omnium m. saltem Catholicorum ;

316쪽

rum i valde repugnet finibus matrimonii, nem-Pe generationi prolis, raro enim flacundi esse

possunt viri ( a fortiori feminae , ut patet ita

icortis divisi in plures conjuges, item pacificae iocietati et cohabitationi, quae debet esse inter Coniuges, atque continentiae conjugali , cum ante pluralitate conjugum non posset facile satisfieri singularum concupi scentiae , quius tammen remedium debet esse matri mouium ; tum denique ex natura sustitiae Commutativae, quae fexigit, ut apud coutrahentes detur aequalitas Inter datum det acceptum: sed , si vir duceret Nuies uXotes , vel femina plures viros , nori claretur aequalitas inter datum & .acceptum a quia ducens Plures non posset diugulis eradere jus in corpus suum ad actus conjugales totum,oc totaliter, sed solum ex parte, a singulis v xo acciperet jus in corpora sua totum & tot liter, utpote nulli alteri obligata. Adde, quod Iustitiae repugnet jus in corpus uni jam tradiatum denuo tradere alii vel aliis , sicut res ven- .dita uni dc traditae, alteri denuo vendi ac tradi sine injuria prioris emptoris nequit. Nequet clicas, ex conventione Partium induci poste in qualitatem, cum pacta dent legem contrachiabus, et volenti non fiat injuria ; nam contraeit, quod colatractus a Natura institutus in bonum generis Humani, uti est matrimonium, a nam tura quoq, dirigi debeat, & non ex paciscentium arbitrio dependere, proin contrahentes matrimonia adigi non possunt, ut in aliqua conse Fant, quae Jas naturale improbat. Sic usurae mere Iucratoriae manent illicitae de Iure naturali, saltem conditionato, Pr ter inaequalitatem inter datum re acceptum, licet illae fuerint stipulatae, in mutuum accipiens in eas consenserit invitus, deuecelli ate adactus , cum alias non acquireret mam

317쪽

sos Lib. IV. Titulus m.

tuum, quo pacto & plures feminae demum costis sentirent in unum maritum, quia alias nullum omnino maritum obtinerent. Notetur bene hoe argumentum. Quod denique hoc Ius Divinum& Naturale sit totum conditionatum, nimirum

nisi Deus , in cujus plenissimo dominio sunt

corpora humana, eorumque jura, etiam ad actus conjugales, pluralitatem conjugum permiserit spatet inde, quod, ut constat ex Scripturis sacris, Deus sanctissimis Patriarchis Antiquae L Ris , Abrahae, Jacobo, Davidi dcc. permiserit

plures uxores, praesertim post diluvium, ut citius restauraretur genus humanum . Incommodis autem ex pluralitate conjugum orituris alio modo absolute potest occurri. Objic. i. In can. t. catis. Iv. s. Av- e. q. Todicitur: communia debent esse amicorum omnia .

Et additur et in omnibus autem sint sine aubiorix conjugera. ergo plures coniuges possunt ephcommunes eidem viro, vel feminae, saltem ubi est nexus amicitiae . E. Rationes nostrae , fundatae in impedimento generationis, in pertu

tatione pacis domesticae &c. solum probant , Polyganaiam aut Polyviriam, de Iure Natur Ii illicitam quidem esse , at non invaelidam et urgo impedimentum Iigaminis non est Iuris Naturalis . 3. Apud plures Centes , non omninoe barbaras, viget usus Polygamiae, uti apud Mau-xos, Turcas, Sinenses dic. imo & Polvviriae, uti apud Persas, & Medos et ergo non adve istur Juri Naturali. R. ad 3. Ultima verba de conjugibus non sunt Clementis I. qui est auctord ni canonis, sed a quibusitam Haereticis sunt assuta, non enim reperiuntur in Codicibus &Manuscriptis melioris fidei, uti notatur in rariatione Romana allegato textui subjuncta

Ad i. Quando actus Jure Naturali prohibitus'

318쪽

De Doca duorum. post perpetuam continet turpitudinem , praesertim injustitiam, uti juxta dicta continet Polygamia& Polyviria, dc quidem per se ac ordinarie, actus quoque vel conta actus est irritus Jure Naturali . cum repugnet obligatio ad illicitum. Ad 3. d. Conseq. quia apud Gentes, alias etiam sapientiae laude florentes , alia quoque gravissima scelera, certo Iuri Naturali adver santiae, fuerunt Ac sunt in usu, imo & earum Legibus conformia , uti Idololaetria , fornicatio, rapinae 3cc. Qaia dc apud Christianos non raro conculcatur sus Naturale: ergo ex his factis nefandis non est formanda Regula Iuris Naturalis. Dicor. Sponsalia secunda non valent, nec solvunt priora, prius inita cum alia Persona'. et . Etiamsi secundis accesserit copula carnalis , aut impraegnatio . g. Et iecunda sponsa fuerit ignara priorum sponsalium, ac sub ipe matri monii fuerit corrupta aut impraegnata, dc dam- num ipsit aliter reparaeri non possit, nisi per

matrimonium. Pars I. est indubitata tum ex C. xli. M. , c. uv. in 6. de Sponsal. tum ex ratione, quod alteri nec licite, consequenter nec valide, promitti possit, quod jam prius alteri fait promissum et ergo nec matrimonium jam :prius alteri promitam: cum utique nemo obli gare se possit ad rem illicit sim, quae sine vio latione juris alteri j1m quaesiti praestari nequit. Interim tamen sponsa ( vel sponsus i prior resi- Iire potest, & recedere a comparte no a spons alia ineunte cum alia, eo quod nova Tontra hens censeatur renuntiare suo juri, & prioribus sponsalibus. Pars h. fluit inde, quod prior tem pore habeaet jus fortius . c. I. de Majorit. c. m. R. . in . Nec enim jus certum alteri prius ab

lalute quaesitRm tollere pollunt sponsalia cum

319쪽

sio Lib. IV. Titulus IV. . secunda, quia haec sunt invalida; neque fornicatio aut impraegnatio, quia Iura passim clamant , unius delicto alium gravari non debere, & per iniuriam priori sponsae, vel sponso, illatam non tolli ipsius jus; neque jus oriri debet sponsae , quae

per deflorationem admissam potius poenam meretur. Adde, quod multis perfidiis ac fraudibus occasio daretur, siquis per corruptionem aut im- Praegnationem secundae sponsae posset se liberare a Prima, quam nauseare forsan incipit. Pars S. quam saltem pro foro externo cum Guttier. tenet Rei sens uel h. t. n. 8. contra plurimos, sumitur egiisdem rationibus, & ex hoc principio, quod cuilibet propria culpa & flagitium nocere debeat, non alteri innocenti. Sibi imputare debet damnum , quod patitur sponsa fornicaria , licet ignara sponsalium priorum, cum scire debuisset, non fidendum hujusmodi procis, saepe sub spe matrimonii decipientibus puellas.s Objic. i. Secunda sponsalia, quibus accessit

copula carnalis, sunt vinculum fortius, eo quod traditio actualis per usum cos poris sit secuta. 2. Talis comta praesumitur esse facta animo maritali , adeoque ipsum matrimonium per eam esse contractum. c. I s. O So. de 'on l. Sed matrimonium utique solvit sponsalia Priora. S. Sponsa posterior impraegnata certat de damno vitando, prior autem de lucro: inter duos autem litigantes praeferendus est, qui certat de dam- nn . q. Prior sponsa ex charitate tenetur suo iure cedere, ut evitetur grave damnum posteriori imminens. R. ad I. Sponsalia secunda , utpote invalide inita, ne quidem sunt vinculum , multo minus sunt vinculum fortius . Traditio illa corporis fornicaria notio est legitima , aut talis , cui

320쪽

De sponsa duorum. SILdo matrimonia clandestina , sustulit matrimonia praesumpta, dc omnem copulam extra matrimonium in facie Ecclesiae,contractum habet pro fornicaria: fornicaeria autem copula, quam constabat esse fornicariam, nec de Iure antiquo

. erat traditio ad constituendum matrimonium

habilis. Ad 3. Imprimis etiam prior sponsa certat de damno, Pilicet de amissione juris jam quaesiti, quod nec a Principe sine causa publicum bonum spectante adimi potest alicui invito. Dein

solum tunc praeserendus inter duos litigantes est ille, qui certat de damno, contra eum qui certEt de lucro, si cetera sint paeria, vel si ambo habeant jus, & ambo sint innocentes: hic autem prior tantum sponsae haebet jus, & est innocens, non posterior . Ad g. Charitas forte tunc obligare posset, ut quis cedaei suo jure ad alterius damnum notabiliter majus impediendum, ubi alter vel altera non per delictum proprium se conjecit in periculum damni , & istud praevidere non potuit: sed hic posterior sponsa, corrumpi se p1ssa, per suum delictum sibi damnum imminere fecit, atque istud praevidere potuit. Dein licet obligatio charitatis ad cedendum jure quaesito probaretur satis o quod fieri non posse credo, cum charitas ordinata incipiat a se ipso &c. justamen priori maneret salvum, & justitia ipsi assisteret , consequenter nec Judex priorem sponsam adigere posset invitam ad cedendum jure. Sed quia una virtus non repugnat alteri, & justitia assistit priori sponsiae, charitas illam stringere non pote st ad aliquid suo juri contrarium. 6 Quaeres, an sponsalia secunda sint absolute invalida, ita ut, casu quo prior sponsa vel spontecederet suo jure, vel moreretur, aut Religionem ingrederetur, non stringant 3 P. Placidus Bochata Seo I. Addit a p. o. g. rit. s. q. T. ( dc dam

SEARCH

MENU NAVIGATION