장음표시 사용
31쪽
uico Marchensi Francorum , qui id tempus iustriam tenuit, se ex parum prospere actis rebus, revertitur in sua . Discordiari inter Berengarium cognatum Regis , qui Foroquii ense fruitur, -- Lirnu vardum Episcopum oritur. Propterea Berengarius mitis tens Verces linam Urbem expoliare , ibique veniens, multis re-- bus Episcopi abreptis , prout Voluit, re Uersus est . Et an. 887. o Imperator Elisaica magna infirmitate adgravatur. Postea parum, convalescens ad Alamanniam proficiscitur, Vergens Curtem Po- is donam , pro dolore capitis incjssionem accepit . Transacto die
is Sancto Paschae , habitum est placitum vel bilinga . Ibi interis alia Berengarius ad fidelitatem Caesari perVenit , magnilque , se muneribus contumeliam, quam in Lilatu Vardo priori anno comis miserat, componendo absolvit . Igitur ex Epigrammate in tegumentis odicis Vercellensisse expresso tenemus, ipsum Codicem a S. Eusebio fuisse exaratum; is quod testimonium, quoniam a Berengario proficiscitur, ad no- , num Christi saeculum est referendum . Antequam vero tollais tu manus e tabula , unicum saltem laudat Codicis locum recio te mus , quem Ariani eo tempore , quo Auxentius Mediolanenis scin Ecclesiam armis, exercituque occupaVerat; Valente , is Ursacio Ecclesiam Sirmian sena incursantibus te Sacro Joannis angelio punienda manu uitulerunt Cap. 3. V. 6. Hoc au-- tem flagitium quoniam deprehensum fuit circa annum reparataeis salutis 337. miram Eusebiani Codicis antiquitatem ostendit, at- , que inolitae traditioni addit maximum pondus authoritatis Le-- gebatur ne impe in laudato Capite . Evangelii secundum Ioan-
, , Cm . . Quod vatum est de carne , Caro es , quia de carne na-
, tum est quod natum est de Spiritu , Spiritus es , quia Deus se Spiritus es , ct ex Deo natus est ut adhuc in Vercellensi Co-
, dic habetur . Sed impii homines a Verba , quoniam Deus Spi- ritus es , dolo a fraude e sacris Voluminibus erasereri ut di- scimus a Sancto Ambrosio , qui Arianos sic compellat in Libro, de Spiritu Sancto meo solum hoc loco , evidenter Sancti Spiritus, δι- , hoc est Deitatem Scriptura testatur; sed etiam ipse Domisi nus dixit in Evangelio : Quoniam Deus Spiritus est . Quem lo-
32쪽
cum ita expresse , Ariani, testificamini esse de Spiritu , et eum vestris Codicibus auferatis atque utinam de e bis, o non etiam se de Eccle a Codicibus tolleretis . Delebant ergo eum locum nonis modo ex suis , sed etiam ex Ecclesiae Codicibus Ariani. Atque ollud facinus ad exitum perduxereri quia plurimi ex ipsis, fra ibis utenter dissimulata haeresi , sese ab Ecclesiae Catholicae com-
munione subducere perdiu refugerunt. Sed a Vigilantissimis Ec-ri clesiae Pastoribus haec Arianorum perfidia eleeta est, Ut naris at idem Ambrosius , qui etiam tempus assignat. Eo enim tem, tor inquit quo impiae infidelitatis Auxentius Mediola rensemis Ecclesiam armis exercituque occupaUerat , et a Vesente , a Ju isse Ursatio , nutanti us Sacerdotibus suis , in cursabirtur Eossia Lν, mi ensis , falsum hoc jacrilegium vestrum in Eooti olicis C, cibus deprehensum est . Et fortasse hoc etiam in Oriente scistis is Assirmat tamen Sanctissimus Vediolanensis Antistes tanto Aria, norum scelere Fidem Ecclesiae nec deseri, nec bibesi clari po- , tuisse . Et iteras quidem ait potuistis abolere , sed Fidem non potuisis auferre . Plus illa vos itura prodebat , plus vos illa li-
tura damnabat neque enim os poteratis oblinire eritatem, sed
se illaesi ura de iij o ita nomina estra radebat . Et ver in qu j iis Germonius Lib. de veteribus Haereticis Ecclesiasticorum odi, cum corruptoribus pag. 6. locum illum, quoniam Deus Spi- , ritus est , non extare ampliν in Capite tertio Eυangelii secundum D syoannem , cuique legenti manifestum est illic autem saltem apudes Latinos extiti se ante Arianorum rem ora nemini dubium esse po- , tegi mam Tertullianus in Libro de Carne Chris , quem Romae, scribit adversus Marcionem , Apellem Valentinum, quorum, primus negabat Christum eram carnem habuisseri Secundus conoe, delat veram carnem habuisse, sed vere natum esse negabat Tertius, cum fateretur is veram carnem habuisse , di vere natum esse, fe- , bat illum natum esse per Virginem , atque in Virgine , at In ex, Virgineri adversus istos Haereticos , inquam Tertullianus ode
is Cariae Christi Cap. 18. hunc ipsum Ioannis locum citat . pleia, se Dominus, inquit, sententialiterin definis j V pronunciavit, quod, in curve natum est , caro es , quia ex carne natum est . Sed si de
33쪽
o homine tantummodo dixit, non de semetipso: 'an nega
is Christum , cita defende non ipsum competiae . Atquin se subjicit , quod de Spiritu natum et Spiritus est , quia Deus se Spiritus es , ct de Deo natus est . Hoc utique Vel eo magis in se ipsum tendit, si ci credentes eius. Si ergo hoc ad ipsum, se cur non illud supra c. eque timae tam tim , aut solus ista, legit Tertullianus in Evangelio Ioannis, sed O in Africa Cupria- nus , o cum illo plurimi Discopi in Θnodo , quae Carthagine M anno 236. celebrata est , ct in qua agitur , de baptizandis haere
Novissimus ditor . Ambrosii ad hunc Ioannis locum
se quem ex laudato Ecclesiae Doctor inperius recitavi , haec pu- MaUit esse observanda Sequentes oces inquit Tom l I pag. 677. is quia de cariae natum est , non minus absim ab omnibus Omnium is diomatum Bibliis quam inae , de quibus Ulc disputatur, quoniam is Deus Spiritus est . Atqui, ut dubitare nequaquam licet , qui bae, ultimae ab Haereticis fuerint ex albo Sacrarum paginarum erasae, , ita satis mirum est , easdem nusquam in proprium locum fitisse reis stitutas . Sed haec fortalse causa est, cur Ecclesia non restitueri it locum illum quia non satis exploratum habebat, truda
is vere in antiquissimis , primigeniis Evangelii Exemplaribus, extitisset . Quoniam vero properavi Eulebiani Codicis formam si in lucem edere , T , Auditor Rotae Sapientissime , Cire volo, se me ab amicissimo Viro Jicob Vallarsio de quo non semel ho-- nori causa mentionem feci , Um Circa annum 73O Parmae
se agzret , impetrasse , ut meis sumptibus Vercellas proficiscereri tur ad eum lustrandum Codicem , characterum specimen se essit gendum . Ipse autem ea qua pollet humanitate iter illicori arrjpuit; sed quoniam in transcursu bis tantum M per tranis iennam ei Codicem videre licuit , semper laud1ndus Eminen-- tissimus ac Reverendus mus Princeps Carolus Vincentius Caris inalis Ferrerius a summis Episcopi curis ad hoc etiam incomis parabilis clementiae munus exhibendum animum traduxit; at- que u a cum Evangeliario x Originali transcripto , mecuin is communicisVlt uni u paginae specimen literarum in folio papy-
34쪽
race , oleo papaveris illito cita enim pellucida charta vadit; - velut in speculo subjecta Codicis lineamenta , brmamque o Scripturae fideliter repraesentat ad cujus similitudinem ego sequentem Tabulam ex aere incidi , atque flabre elaborari curavi C. Profert mox Clarissimus Blanchinus Specimen ipsum , quod hic reperies Lector optime in delineationem integumentorum Sacri Codicis Eusebiani , ea omnia cum Epistola , cujus partem exscripsimus , mittens Doctissimo , atque Clarissimo Praesuli Joseph Mariae S. R. I. Comiti de Thuum, Mochenstein Sacrae Rotae Romanae Auditori Augustisti mi Caroli I. Romanorum Imperatoris rebus gerendis apud Apostolicam Sedem Curatori Sapientissimo . Pauca praestantissimi Viri , cujus admiramur
eruditionem , verbis nos UOque addenda duximus, quae operae pretium existimamus praemonere Lectores , ut hoc pacto Sacratissimi hujus Voluminis formam , vetustatemque facillus agnoscant mode hic Venerabilis tenui Constat membrana, quae quidem nullo fucata colore candidissima est . Quadratae fere si figurae adeo ut parem habeat longitudinem Hatitudinem , quod haud contemnendum ei antiquitatis argumentum apud eos , qui in hujusmodi provincia non sunt hospj te . Notae omne ex earum genere sunt, quas majuscula appellare consuescimus . In columna geminas singulae paginae dispertiuntur , nullis additis interpunctionis signis , vel Capitum ac Versiculorum , ut hodie in more positum it , distinc. tione . Quid autem importet vetustatis interpunctionem in hoc Codice desiderari docet nos Bur- cardus Gotthelfius Struvius in Criter iis Manu scriptorum , quod opusculum Auctor praefixit Collectaneis suis Manu scriptorum ed tres Jenae anno DCCXIII ita 8 ibi enim . XVI. haec legun
ro fuerae usitatae quidem novum scribendi genus adpellat Hiero mus prae sat une in translat Esaiae , dum ait Nemo, cum Pro- phetas urtibus viderit esse defcriptos, metro eos existimet apud
Hebraeos ligari in aliquid simile habere de Psalmis , Ope-o ribus Salomonis sed quod in Demoli henein Tullio solet ifieri,
37쪽
, ut per cola scribantur commata , qui inique prosa in non Versibus conscripserunt: Nos quoque militati legemium provi, de nil , interpretationem n. am novo scribendi genere illinis jmUS . , Quae autem ratio Hieron υ1 num ad distinguendum ita .
moverit, docet Cassiodorus de disinis lectionibus Cap. XII. se emiis nisse aulem debemus, ait, memoratum Hieronymum omnem, translatio m suam in ausoritate divina propter implicitatem se fratrum , colis, commatibus ordinasse , ut qui illinctiones, saecularium literarum comprehendcre minime potuerunt , hoc, remedio sussulti, inculpabjliter pronunciarent sacratissimas le-
At ei Sacrorum Bibliorum divisio in Capita, Versiculos
adeo abel a Codicis nostri aetate , ut ad III tantum saeculum pertineat , illam etenim primus adinvenit Stephanu Lan thonus Anglus S. R. E. Cardinalis , qui ab Innocentio Papa III anno Chi illi Domini CCXII ad eam dignitatem evectus et . Nam Georgius Ioseph Eggs in opere suo , cui titulus Purpura Docta Lib. I. num LX l. haec de Stephano scribit Primus Sacrorum Auctorum totam Bibliam in Capitula , o numeros distinxit ordinemque ab eo constitutum omnes coleffiae , quae usquam jam id ab eo tempore fuerunt , fessutae sunt Forma etiam majuscula Literarum haud modicum addit pro Codicis riostri antiquitate asserenda sussragium . Etenim quemadmodum iam citatus Struvius monet . . In monumentis Cod,
cibus suis Romani utebantur literis grandioribus. Quadratae quidem, quarum mentionem facit Petronius Satyrio p. IJ. erant antiquissimae, atque a figura , quae quadrata potissimum erat , sic densminabantur quales quadratas in nummis quandoque Urvare licet. Postea utebantur , in scriptionibus suis maxime , teris , quae non quidem formae quadratae erant , rectis tamen lineis Drumque consabant. Quare o hodientiis adhuc quadratae adpellari solent . In famuliari scribendi more potissimum utebantur literis rotundis , non quae in spherae M 9dum obvolUerentur majusculis essent diυersae , sed quae ob celeriorem scriptionem quas in globulos curυarentur. Quati Scriptura Codices aliquot antiquissimos in Vaticana contineri testatur eo Alla
38쪽
tius in animadversionibus ad Inghiramium p. 38. Et post pauca I sque in Scripturarasmana prisca advertendum , latera qu magis sunt inaequales o inordinatae , nec ad amussim c9mpositae , eo scripturam esse antiquiorem . Turn . XVI. idem Struvius sic fatu Haec Scripturae Romanae genera mansere usque ad faeculum V Ubi ergo rescritintur, arguunt antiquitatem Codici ad mille annos, ct ultra. Licet enim invento jamdudum caractere barbaro , usque ad saeculum VIII Codices cum literis majusculis reperiantur , rarius tamen id fit, ct maximi in libris Psalmorum , atque Evangeliorum usuuenit . saeculo cla I ver , Scriptura talis plane obsoleta caracteres
Gothio atque Langobardici in describendos Codices introducit , uncialibus o majusculis ad mitia codicum solum relictis . Prolixusnhoc non infimi nominis Critici Judicium conferat Lector Candi ita cum Specimine Notarum , quibus Codex noster exaratus est statim de illius Vetullate feret sententiam , praesertim si adverterit hujusmodi Notas adeo inter se cohaerere , Ut continuatum quasi verbum efficiant, de quo sic praelaudatus Struvius M. V. Distinguenci quidem modos antiquissima tempora ignorabant; ubi nullae nec ocum, nec periodorum extant distinctiones , summa nota est antiquitatis . Adde Notas hujus Codicis haud longe abesse ab illis , quidus conscriptus fuit antiquissimus Codex P. Vergilii Maronis a Rufio Turcio Aproniano V. C. illinctus .emendatus , quem in Bibliotheca Mediceo- Laurentiana servatum , anno MDCCXLI. Florentiae Typis Mannianis edidit Petrus FranciscusFogginius. In eo qui aeque ac nostrum Exemplar majusculis literis conflat , Codice A numquam mediam habet lineam, sed AGraecum quodammodo imitatur , aliosque habet literarum ductus adeo nostris consonos, ut ovum ovo vix sit similius , quemadmodum utriusque Voluminis Scripturae specimen conferentibus liquid apparebit . Et profecto cum Apronianus , una cum Praelicito Consulatum gesserit anno Chrilli CCCCXCIV. ex edicet Vergilii si glis apparet noliri Eusebiani Autographi pretium, cujus certae aetas saeculo in quod excedit vetullior eli; nam si ex supra recitato Athonis Vercellentis Episcopi testimonio ad Mediolanense Concilium anno CCCLV.
prout censet BaroniUS, celebratum
39쪽
tum Sanctus Pater Eusebius Sancti υangelii cara deportans pignora accessit , ridet Sacro sancia Evangelia sua ipsem manu descripta, quae sidis Orum comitum loco assidue apud se habuit pronunciandum ei anno saltem CCCLIV. Codjcem nostrum fuisse perfectum, ut propterea Vergilium Mediceo- Laurentianum centum quadraginta annorum spatio , atque aetale praecedat .
Ut igitur Autographum Eulebianum ipsum , quantum licet, in hac nostra Editione Lectorum oculis subjiceremus, id essiciendum duximus, ut pagina paginam, columna columnam in linea lineam redderet; immo & eiba ipsa non alia ratione separavimus in linearum fine in subsequentium initio, nisi eam religiosissime normam secuti, quam Sanctissimus Praesul in Codice suo primum conscribendo adhibuisIe perspicitur . Maiusculis etiasn form is singula X primenda curavimus , ut quilibet impressus Codex ad unguem primigenio responderet . Animus fuerat paginas singulas aerea lamina incisas exhibere, neque deerat Mediolanensis Vir Patricius & genere ' eruditione clarissimus , qui aeris ad hoc adhibendi impensas omnes libenter flerret Cum tamen hoc nulla alia ratione fieri posset nisi Volumine ipso Sacrosanctoe Vercellens Basilica Mediolanum delato , quod nullo unquam tempore continget ob ultissimam illam erga venerabile hoc Monumentum reverentiam, qua ab Eusebii Filiis custoditur , idque ab eis impetrare idem esset ac digito coelum attingere, a proposito desistere coacti lumus, ne etiam ob perplexitatem literarum, lingulis columnis interpretatio esset addenda Priusquam vero a literarum Codicis nostri forma ad alia consideranda gradum faciamus, illud omnino praetermittendum non duximus , diphlongos in eo conspici separatis notis expressesas, qua de re laudatus Struvius sic censet . XVII. Tertia antiquitatis nota cor sistit in Orthographia , quae in antiquissimis Codicibus talis plerumque est, ut diphtongus ae non in unum coalitistiteris, Dis paratis scribatur. Qualis Scriptura antiquissimi est commatis , licet Implex e dipblongi loco saepius positum reperiamus. Hactenus de literarum forma egimus, quibus Odex nostervenerabilis primo itatim aspectu vetuitatem suam intuentibus com
40쪽
mendat ad alia nunc gradum facimus argumenta, e quibus omnino patebit haud immerito Viros eruditione Celeberri T D pronunciasse nullum hactenus in Italia Sacrorum Evangeliorum Exemplar prodiisse , quod Vercellensi hoc sit antiquius . Noa L . modicum sane ad hoc comprobandum habet ponderis ordo ipse F vangeliorum, qui, ut in Autographo, a nobis quoque servatus ethnimirum ut primurn Matthaei, deinde Ioannis , tertio autem loco Lucae, qui hic Lucanus dicitur , postremo Marci Evangelium Collocetur . Hic tamen non est adeo Codicis nostri peculiaris Ordo , ut in aliis etiam vetustissimis ille servatus non Dei it Philippus arbellus V. l. in Epistola , quam ruditissimo Blanchino misit, ii edidit in Vindiciis suis jam supra laudatis , hunc ipsum ordinem advertit in insigni Brixiano Codice Mona letat Sm-ctae Iuliae . Immo qua praeditus est doctrina multa in hanc rem COUgessit, quae nos quoque hoc loco repetere uVat ex pag. CCCXC. praedicti peris Blanchini, sequentibus . Haec igitur scribit Garbellus doctissimus , Superes nunc , ut de peculiari in Codicibus aliquot Cano, niiserie, quae in nostro etiam servata est, tum de hujuscemodi se diversitatis origine disquiramus Ricardus Simonius Hist Crit.
m. T. I. o. expenso Codice Cantabrigent , in quo Evangelia, eodem Ordine , ac in nostro esseruntur , non esse hunc illi pe- Culiarem observat, cum ex PerVetusto Catalogo Exemplaris, Sangermanensiis , in quo Evangelia eadem serie recensentur is tum ex Druthmari loco , quem possie videbimus . Additque , morem hunc videri a Latini in Vectum , qui Graeca Exempla , ria ad sui ipsorum usum describebant . Sed Vir, caetera inu , bus hisce diu , multumque Versatus , ampliorem etiam laudem, inde Consecuturus , nisi praejudiciis indulsisset , non attendit , Latinos ordinem hunc in anonem non invecturos, nil prae, euntibus Antigraphis , quae sequerentur . Cur enim Lucam, Marco , aut his Ioannem , non Ver e contra anteposuissent , cum aeque ad ipsorum usum utraque series aptari commodum, posset y Neque aliud quidquam e loco Druthmari eruere pote- quam in Codice Hilari , ut tunc ferebatur , Matthaeum Joannem caeteris praeivisse . . ll