Angeli Politiani Opera qvae qvidem extitere hactenvs omnia : longè emendativs qvàm usquàm antehac expressa : quibus accessit Historia de coniuratione Pactiana in familiam Medicam, elegantissimè conscripta : quorum omnium ordinem post Politiani el

발행: 1553년

분량: 703페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

INDEX EORVM Q v I IN HOC OPERE

epistolas, ec ad quos scribit Politianus.s c R IB V N TAngelus Politianus Antonius Codrus Vrceus Augustinus Maphaeus Aldus Manutius Romanus Baptista Guarinus Barptolemaeus Scala Baccius Ugolinus Earptolem sus Chalcus Callimachus

Caesar Carmentus

Franciscus Puccius Franciscus Picolo mineus , Cardinalis Senensis Georgius Merula Hermolaus Barbarus Hieronymus Donatus Ioannes Picus Mirandulanus Iacobus Antiquarius Ioannes Franciscus Benedictus

innocentius papa V IN.

Iacobus Cardinalis Papiensis

Ioannes,Dci gratia, rex Portugalliae Lodovicus Odoaxius Lucius Phosphorus, poti sex Signinus Laurentius Medices Ludovicus Maria Ssortia,dux Medio lanensis Marcus Antonius Sabellicus Marsilius Ficinus

Macarius Mutius eques Matthaeus Veronensis, Canonicus re gularis

Michael Acciatius Vtianensis

Nicolaus Leonicenus Pomponius Laetus

Philippus Beroaldus

Paulus Cortesius Petrus Crinitus Scipio Cartem machus Tydeus Acciarinus.

12쪽

ANGELI POLITIANI EPISTOLARUM

LIBER PRIMUS.

ANGELVs POLITIANVS PETRO Medici stio S. D. GISTI mecum saepenumero,magnanime Petre Medice. xit colligere meas epistolas, &in uolume reda fias publicarem. Collegi, ne non in omnibus obsequerer ris hi, quo sint in uno spes omnes, opes Q meae sitae. Neq;. i collegi tamen uniuersas: id enim laboriosius, quam Si

in byllae lalia. Non scripsera uidelicet ad hoc, ut in unumi ' corpus referrentur: sed ad usum praesente duntaYat, ob

uoluminis ei acerem nonnullas et iamisas ad me, sed a doctis duntaxat,inserui, quae marcentem quasi stomachii lectoris excitarent.Est autem omnino stylus cpi Itolarum mearu ipse sibi dispar quo nomine multu quoq; scio reprehendar. Nam nec eade milai semper uoluntas, nec idem cui uel pcrsonae, uel materiae constru Char. Non deerunt ergo qui dicat, ubi tam uarias epistolas legerint si qui modo egerint it cru me Misiccitari ea non epistolas composui sic. Sed inter diuersas Opi rium mones &praecipientium de epistolis,Nepistolas scribentium,siperaui fore prose s Tcto necubi mihi patrocinium deesset. Occurrct aliquis fors an qui Ciceronianas

esse negetesiuic ego dica nec sine autore tam co in cpistolari styIo silendum piorsus esse de Cicerone. Rursiis alius hoc ipsilm culpabit, quod aemuler Ciceronem: sed respondebo, nihil mihi esse magis in uotis, quam ut Uel umbra Ciceronis assiequar. Optaret alius ut oratorem Psiniti saperena, quod huius is maturitas, &di sciplina laudatur: ego contra tot uni illud aspernari me dicam Plinii seculum. Sed re si Plinium cuiquam redolebo, tuebor ita me, quod SidoniuS Apollinaris, non omnino pessimus autor, palma Plinio tribuit in epistolis. Symmachum si cui reta ferre uidebor,non pudebit, ut cuius Sc breuitas celebretur,ec rotunditas. Abesse rursus a Symmacho si cui credar, negabo mihi siccitate placere. Longiores quae clam dicentur epistolae: tales Plato scripsit, Aristoteles, Thucydides, Cicero. Di centur aliae contra nimis breues: ob cia tunc ego Dionem, Brutu, Apollonium, Marcum,Philostratum, Alciphronem, Iulianu, Libanium, Symmachum, sed ec Dei .

Lucianum, quem falso Phalarim uulgo putant. Damnabit alius me, quod argu Ph esuri menta non sint l, c epistolaria: damnari me patiar, sed cum Seneca. Nolet aliquis in epistolis sententias: prouocabo rursuS ad Senecam. Poscet alius rursum sententias: huic ergo pro me Dionysius resistet, ac pertinere sententias ad epistola negahit Stylus esse nimium dicetur apertus: hunc tamen laudat Philostratus. Dicetur obscurus: at est ad Atticum talis M.Tullii. Neglegens erit: at epistolis neglegentia est ipsa pro cultu Rursus erit idem diligens conuenit maxime, quonia pro munere mittuntur epistolae.Sic5cinnitas ibi sit, asseretur a Dionysio: si desit, ab Artemone. Tum quonia Romani quoq; sunt Atticismi quidam, sino erit Attica, de Ang. Polit. A cebit

13쪽

cebit hoc ipsimn: nam qtro alio damnatur Herodes, quam quod Atticiis homo nimis Atticii set Sin contra nimis Attica:Ἱ heophrastus hic proseretur,in hoc no latus ab anicula,licet homo non Atticus. Non erit festiua me uero seueritas delectat No erit seuerae sed ego deliciis capior Figuras habebit: hos ergo ipsos qualiscstus amat epistola sermoni propior Carebit figuris: at hoc ipsum carere riguris, urat epistolam Promet indolem scribentis id quoq; prpecipitur. Non promet:

non scilicet quaesiuit, ut quae carere ambitione debet. Circulo claudetur: hoc ocGraeci faciunt. Ab erit circulus nec hoc Philostratus improbat. boluta erat, re in

composita non displicet Aquilae. Pedes habebit,& iunctura: non displicet Qui iatiliano. Non aget non est enim dialogus. Aget; est affinis dialogo. Commiter di

cis inquit alius, quae communia: noUC, qtiae noua: cum stylo res igitur congi uir Imo autem commuter noua diciS, nou C comunia: nempe quoniam memor i Urrina aecepti ueteris ἀ in κρινα κανῶς, - δε κανα κρινῶρ. Ad hunc igitur modis polleus iuequam sit pro tergiuersiari. Sed tamen ipsi uiderint. Tibi uero mi Petre sua uiti me, certo satisfaciam uel in epistolis, si bonae fuerint: uel in obsequio, ii nota bonae. Vale.

ANG. POLITIANUS PETRO MEDICI SVO S. D.

Deciuitatis Vincepe ex nobis audisses Florentiam, qua tu in urbe principem IO-

- rm Limra 1 Aiir inanimi tui merito tenes. aliam prorsus habuiue Origi Florentinae origine.

Cum,sicuti diu maiores tui merito tenes, aliam proruis habuit te ors gi nem, quam quae ab historiae nostrae scriptoribus prodatur: rogasta hu rnanis lime, quod semper soles, ut quicquid ea de re coperti haberem, litoris mandarem.Fore enim aiebas,ut mihi ciuitas omnis iure deberet, quod parentes ei suos demonstrassem praesertim qui tales extitissent,ut si sumendi ex quaecunq; historsa fuissent, praestantiores omnino deligi non potuerint.Ego igitur mi Petre, cum ut ciuitati gratum faciam, quae me benigner semper, humaneq; ti ac Muit,tum ut tibi honesta postus anti quo nihil mihi gratius in terris uiuit, obtempe rem breuiter hac epistola complectar, quid in literarum monimentis de uili 1 suauius autoribus inuenerim, tum denomine ipso pauca subnectam. Quoniam insatis constat etiam Faesulanos in partem ciuitatis fuisse acceptos , unde appellatas quoq; crediderim Faesulas, expona. Deduxere igi tur Florentiam Coloniam Di Umuiri, Caius Caesar, qui deinde Augustus, Marcus Antonius, ec Maicus Lepi dus, etiam Pontifex Maximus. Coloni autem dedusti Caesariani milites, quibuuiulius onti assignata ducenta itigera per cardines, et decumanos. Quod cgo apud Iuli una tinus. Frontinum reperio celeberrimum scriptore, qui Neruae aetate floruit, in libro det Agrorum mensuris, quem tu librum domi habes Petre Medices uetustissimum

Ita, quod nulli unquam contigit, a tribus imperatoribus, quorum unUs omnium summus,alter etiam Pontifex Maximus, orta est Florentia. Cities aute primi Flo rentini uiri illi fuerunt, quorum uirtuti nulla nec arma, nec munimenta, nec rob - - fritilex ra restiterUnt. EXplorata Origine, causam quoq; nominis indagemus, Γt iplex Ronomen. mae Urbi fuisse nomen proditur: unum hoc, quod diximus, peruulgatu: alterum,

quod arcanu fuit unde Amaryllida suam, quae amorem proprie significat, in Bu colicon carmen Poeta detorsit: terim sacrificiis debitum, de quo uocabulum FloAnibuta ratibus impositu, quod Anthusam Graece Philadelphus interpretatur, homo docitus, a quo haec accepimus. Hoc tu Latine Uel Florentem uertas, uel aptius Flo ram fortasse, aut Florentiam Scimus autem populi Romani Colonias quasi eis oles paruas eius, & stimulachra fuisse. Constat etiam Florentiam condita ad Rotamar imaginem, quod ut alia praeteream nomen quo in adhuc Capitolij, 8c restio num quarundam testificatur. Idem autem fuisse Anthusae uocabulum Constan a tini urbi

14쪽

LIBER I.

tiim urbi positu, quae noua Roma diceretur, tam Philadelphus idem, quam etiam doctis inius Eustathius tradiderunt. Inde igitur productum nomen, unde urbs quoq; ipsa producta. Nam apud Plinium uel corrupta Voce Fluentinos legi, pro Flumini. Florentinis: uel ita olim ueteres populos, qui profluentis Arni ripas incolerent, appellatos crediderim, qui tame deinde ili Florentinos condita urbe, deductaq; Colonia commigrauerint, ut edictum quoq; Desideri j Longobardorum Regis Fluentinos appellantis, ad utramuis redigi carisam facile possit. Ptolemaeus certer ut quidam uetust1 fatentur codices Florentiam dixit. Idemq; libro Historiae na ruralis quarto decimo Plinius, quanquam uulgatis codicib. mendosissimus omnino sit locus. Meminit 8c Paulinus Ambrosii discipulus Florentie, qui nostro e tiam Praesuli Zenobio locupletissimum sanctitatis testimonium perhibet. Indita ra obitu

cat di Procopius quam etiam tum ualida haec urbs, ct praepotens fuerit, quae tenta Pr UMI FI Lata sepius a Gotthis, expugnari non potuit. Vnum antiquitatis in ea uestigium τ ηι ς. Dulcherrimum extat adhuc, templum hoc mirifica structura olim Martis, nunc Praecursoris titulum geres. Etenim Martem Romani originis autorem, Martem Mars Caesariani potissmum colebant milites, orbis terrarum uictores, Martem praeci Puus uestrae urbis coditor Augustus,ut cui Romae quo in medio foro cognomento Vltori posuit templum. Quo minus mirandum Florentina iuuentutem, quam iris patrio in ore abstineat armis, ludicris tamen adhuc certaminibus, etiam inter

milites exercitatissimos, excellere. Nam de te, Petre, nihil hoc loco mihi dicendum, qui tot palmas nuper paucis diebus toties uictor abstuleris: ne forte nostra hac epistola tui laudandi captasse occasionem cuiquam Uidear. Vae stulae restant, Fesula a sit quas ab Atlante illo coeli fero conditas,8c uetus fama fert, di homo, ut illis tempo condit . xibus, doctimimus Ioannes Boccatius confirmat: quae ne diutius tam euacillet autoritas, Hesiodum citare possum uetustissimu Poetam, qui Faessulam fuit Te unam, sed ecprimam Nympharum declarat, a quibus bHyadum, seu Latiner Sucularum sydus exprimitur, quarum scilicet Positum luna repraesentat, quod adhuc insigne Faesitanis est nisi potius ob id Iunam gestant, quod ultima erraticarum uerticem ipsum Atlantis coelum fulcientis poti itimum premit. Sed audi iam uersus Hesiodios quos ex libro ipsius, cui titulus Astraea, partim grauis autor Theon,partim Zeetes ille Grammaticus repetit in epistolarum suarum commentariis, incompa Texey. rabilis memoriae uir, aliu infinitae pener lectionis.

te δάδὶαρ κπλζουσr φυλ' Vides ut Faesulam nominat Hesiodus inter Hyadas potissimam, quod apud Eu stathisi quo* reperias, quamuis in eo mendosis codicibus Aesilla sit. Sedoc Ammonius Grammaticus Faesule meminit, ut unius er Bacchi nutricibus.Hyadas autem fuisse Atlantis filias, & easde Bacchi nutrices, nullus credo paulo humanior ignorat. In ea uero ciuitate fulminum claros interpretes uetere Hetrusca disciplina fuisse, docet ita Silius: Astuit ec sacris interpres fulminis alis Faesula. Cui quo

niam semper ego nescio quo pacto plus caeteris faui,tacere illud non possum, to rius etiam Italiae salutem referri accepta Faesulanis oportere, uidelicet in quorum iugo Radagasius olim Gotthorum rex immanissimus, cum ducentis hominum Radaginius milibus orbem terrarum uastantibus diuinitus conclusis, exceptUS, trucidatus Q Gotthorum fuerit.Haec sunt, mi Petre, quae de Florentia, Θί Faesulis intacta nostris annalibus, rex. apud reconditos quidem, sed idoneos tamen autores inuenerim quae,nisi fallor,

Ang. Polit. A 2 ciuibus

15쪽

4 EPisTOLARUM ciuibus nostris, tibiq; gratissima esse debent. Ego certe nihil hoc maius homo stii

diis deditus literarum praestare uobis potui, qui me in ciuitatem asciueritis, quam ut labore, industriacta mea parentes aliquando uesti os, tam multis adhuc seculis ignoratos,celebres, illustres , uiros agnosceretis. ale. Musae piri

Mirandula. IOANNEs PI CVs N IRANDULA ANGELO PO LITIANO SUO S. D.

Vin Musas tenues meas, quibus dum per aetatem sicuit de amoribuni meis iocatus sum,in libellos quinq; digesserim, mitto ad te illorii pri. VM rnum,missurus oc alios, si in hoc uno amicum experiar te, non assenta

torem: ea enim lege ad te ueniunt,ut castigentui, ut vapulent, ut erratorum poenas S ungue,& obeliscis luant. Adhibe igitur te illis si quum iudicem, non iniquum,hoc est suerum,non indulgente Nam quae maior iniquitas, quam amicum fallere de te sibi omnia promittenter Non eo usq; ingenio delicato sum, ut amici hominis lituras fastidiam. Quin forte nec tu, nec quispia crederet, quam haec mea mihi non satisfaciant, quam in his etiam, quae magis placent,metuam tamen ne sim,ut inquit ille, Suffenus. Quare operam tuam quaeso in re honelia,ci uberali , amicissimo homini ne deneges. Vale.

Amor,

ANGELVS POLITIANUS IO ANNI PICO EI R AN D VL AE SVO S. D. AE tu homo es lepidus, qui me cum tuis amoribus committere ten tes, qui et adeo set rerer, ec tetrice a me homine haud sane rugo is siron iis, tam bellos accipi pueros postules. Vnus aiunt Amor Pana dea -- palaestra prouocatum supplantavit. Tu me concertare cum toto Veneris grege, qui putas posse sed tamen hoc tu exigis: tu inquam Pice, cui dene cari quicquam sit plane nefas. Quare aliquot exoraui eXans, ut se a nobis uexari Daulum paterentur.Neq; ego iudicis ita me semper ames sed Momi personam h in seiunt fandalium Veneris tandem culpasse, cum Venerem n6 Pos set Confodi igitur uersiculos aliquos,non quod eos improbarem, sed quod tam Quam equestris ordinis,cedere reliquis, ueluti senatoribus uidebantur, atq; patriciis. Plebeium nihil offendi, sed ec in his non tam iudiciu tibi, quam uoluntatem defuit se certo scio, quando ec Nasoni tuo decentior ut aiunt facies uidebatur, in uaneuus esset Remitto ad te eos, at* addo Stoicum comitem, quem utinam talione tantum referiant ipsi, ac non plane habeat ludibrio. Vtcunq; erit, habet senecio hic superciliosus ubi patientiam suam exerceat.Non eritiam quod clamet,ia Οὐ- γψ ις ασGe . Non Bithus 8c Bacchius melius compobti, Reliqui, quos petis,negant ferre lucem Tu me ama, id quod mutuo facies. Vale

IOANNES PICUS ANG. POLITIANO S. D

Ec uxbanius unquam, nec hilarius acceptos se amores mei praedicant, quam his proximis diebus apud te, ec quod amice quide confossi sunt, cum sibi gratulantur maxime, tum tibi plurimum debent. Quis enim nolit ab isto ense mori Dolent tamen indulgentius id faeiu ei se, quam oportebat rati in eo sun ut dubitent amore ipso in amores te caecutiente factum

16쪽

LIBER I.

meos, ac ita demum dubitant,ut iudicio tuo, alioqui grauissimo, in sitia causa non satis eonfidant.Considunt tamen, & iam sese uinculis assersit, domi esse nesciunt, libertatem, &publicum secure postulant. Sed quid de Epic icti tui festiuitate dita camo rem iocosam, ct risu dignam Catoniano, uix erat in limine, cum pandens Risi i cato sinus en,inquit, obelos, en sagittas, s ncscitis Graece. En me, si ex uestris qui qua ' -- audax fuerit, paratum referire. Quis cachinnis temperasset, cum S toicus homo tam lepide iocaretur Abstinuimus profecto ictis, δέ quod interminatas erat re positurum sese iniuriam, & quod ita cutis occaluerat, ut tam leues ictus non ad mitteret. Qua igitur ueneratione debuimus, senem exsiepimus: qui ut demum a pud nos consedit, philosophari coepit de moribus,3c id quidem Latine, non tam ob id, quod apud Latinos erat,nam 8c erant in eo confestia, qui Graeca nouerant, quam quod Latiner ipse beneficio tuo Iaculentius saperet. Sed nec operam perdidit, quandoquidem non prius loqui desiit, quam nos ex peripateticis Stoicos se cerit, & apathiam illam omnes approbauerimus: ut iam uidere sit paul o anter deis Mathia. licatos homines, iam factos omnium tolerantissimos: qui lacessiri quidem posti mus ab aliis,laedi a nobis tantu: qui fato relu temur nunquam, & quae nostra non

sint, sic fieri demii uelimus,ut d a uolunt, δέ eos nec culpem VS unquam, II CC accusemusmihil doleamus,nihil expostulemus: seruire, uinci nesciamus: re, no orati ne philosophenautaec qui nouit in sumus, nos ipsos ut aduersiarios observemus: aliorum de nobis opinione, ait id genus alia, quae externa sunt, negligamus potiusquam reinciamus: ad die curemus, ut hospitia uiatores: habeamus ca deniqr, non habeamur: silentium amemus, ne quicquam evomatur non concocta: ec nobis alii raro, ec nos alijs nunqua risum pariamus:& ut uno Epicteta tota uerb o comis Plectar, di sustinere aduersa, Scabstinere uoluptatibus abside didicerimus. Vide Si ' herquam sigillatim ad Epie etsi tuum effinxerimus uitam nostra: uide quam Sc cito, 'i' ne hac quot parte , toici non essemus, qui nos admonitos uolui, tandiu deficere hominem, quandiu non proficit. Id quod quanquam in csteris admiratus sum, in me tamen uno uel maxime, qui cum semper in Lycio, uel Academia, nunquam in porticu sim uersatus, ita uictus sum oratione seniS, Ut in eius sententiam non pedibus modo, sed manibus quoque, oc toto corpore distesserim. Vale. ANG. POLITIANUS IOANNI PIc O MIRANDULAE S. D. Anti mihi sunt literae tuae mi Pice,ut nullo pacto credam posse me illis rescribendo fatisfacere.Tanta rursus tua est humanitas, Ut te boni consulturum quicquid a nobis proficisicatur, existimem. Si uerba stippete rent animo, laudare pro merito ingenium, literas, eloquentiam tuam conarer Seduereor ne laudeS cogar tantas, ut FlaccUS inquit, culpa deterere intageni j. Quare imitabor Timantem, quodq; exprimere penicillo no possum, uelo contegam. Quod si mihi hortandus est, qui ipse omnibus exemplo sit, ita ego meum Picum,ut ille Mycenaeus Teucrum hortabor B ἀλλ οἱ τωρ. Tibi autem debere me multis nominibus intellego, quae singula enumerare non est consilia, sed ac cessit meritis erga me tuis Manuelis nostri uiri docti elegans epistola, Hymettio illo,unde scilicet eam legit, melle,at omni nectare dulcior. Ea nos plane laucum reddidimus, χάλκεα κυσειων commutantes. Quis enim nescit quam illi επι χρειοι mist εαουσιν α ῆιiκισμοὶ degenerent citra mare Sed tame hoc ipso minus eius obelos metuimus, quod in Latio nati sumus. Sicut Latina cum scribimus perpe

17쪽

EPISTOLARUM ram,hoc nos tuemur, quod Graecissare putamur: atq; ut uespertili0nes, dum ne mureS, plane neq; aues sumus, utrisq; tamen nos probare tentamus. ale. ANGELVS POLITIANVs IOANNI PICORANDULAE SVO S. D.

: Udio te uersiculos amatorios, quos olim scripseras, combussisse. uera tum fortasse, ne uel tuo iam nomini,vel alior si moribus Ornc rent. ora enim puto, quoniam minus exierint apte, sicuti PIaro suos dicitur Nam uantu repeto memoria,nihil illis tertius, dulciUS, Ornati US. QUOS quia

l N od proximis literis tuis me tantopere laudaris , debeo tibi tantum, d P ad quantum ab eo absum, ut merito lauder.Jd enim debetur culi, quod

'QUEI stratis dat, no quod persoluit. Quare &ipse id totum tibi deneo, quo Lia r de me scribis eum in me tale sit nihil: cum id mihi ipse nullo pacto de

heres, id totum tuae fuit humanitatis, Oc siingularis in me beneuolentiae . IV e caete ro si me examinaris, nihil inuenies nisi tenue, humile, angustum. NOUttit lumUS, atta ivrunculi qui ex inscitiae tenebris pedem modo mouimus, promouimuS se re nihil. Benigne nobiscum agitur, si inter studioso rei ordines referamur. Habet docti nomen quidda aliud, quod sit tibi, Zctui similibus peculiare: niihi tam gratadia n5 conueniunt, cium eorum, quae in literarum studi s sint praecipua, nihil non solum cxploratum habeam,sed nec adhuc etiam nisi per transennam uiderim. cunabor quidem, id quod nunc ago, talis esse aliquando, qualem nuc me praedicari ec cime aut iudicas, aut certe uelles. Interea imitabor te Angele, qui te Graeci S CX classes, quod sis Latinus: Latinis, quod Graecisses . Simili di ego utar perfugio ut Poetis, rhetoribus cli me approbem, propterea quod philosophari dicat . philosophis,quod rhetoris eni, di musas colam. Quanquam mihi longe aliter accidit,at Que tibi Quippe ego dum geminis sellis ut aiunt) sedere Volo, utram eXcludor, sitq; demum ut dica paucis ut nec poeta, nec rhetor sim, neq; philosophus. Tu ita utrunq; imples,ut Utrum magi&,haud satis constet, qui di Graecam,& nostrarta Mineruam ita pulchre amplectaris, quasi Cinnus utrius iu linguae, ut quae inlititia sit quae genuina no facile discerni possit. Nam ut de Latinis taceam de his enim cui e primo loco cesseris quis credat,ut de Hadriano ille Romanum hominem tam Graece loquiriurabat Emanuel noster, dum tuas legeret, non cile tam Atti

cas Athenas ipsas. Is es mi Angele facessat adulatio cui ex nostris unus, aut at

18쪽

LIBER I.

ter, ne dicam nemo, conferendus sit. Quod si plures esten ales, non haberent haec secula cur inuiderent antiquitati. Incumbe quaeso, ec literas quantum potesa situ recipe, ne nitor ille Romanae lingua iniuria temporum penitus obsoleficat. Excude semper aliquid nouum quod rem Latinam adiuuet, &illustret. Et quae domi habes,fac tandem exeant in communem studiosiorum utilitatem. Vale.

HERMOLAVs BARBARVS ANGTLO PO LITIANO SUO S. D.

E lj Ost discessum tua Venetiis ad te scripsi nunquam, de te tapet nec scri

psi modo Lepe, sed etiam locutus sum de te quoties incidebat: incide bat aut cum uolebam,uoleba semper. Omnino mihi multus in ore Politianus est, eritq; dum uixero . Nam quantum ipse de te conceperim, cum primum te cognoui, quantum porro de doctrina tua literae tibi sperent &spondeant, facilius cogitare postum animo, quam dicere. Postulo autem a te qua si meo 1ure duo.Primum, uti uiuere diu studeas, non tibi, sedec tibi sane, dum l1teris primum,& bonis artibus, quibus hercule succurrendum cst ruinosis, nutantibus, breuit casuris, nisi per silertissimos homines ope summa prospiciatur. Alterum uti aut tu me socium in haec adhibeas, aut a me adhibitus aequo animo patiare. Sin grauaris, in famulatu ero tibi cum iusseris.Vltro nomen do, profiteor inuocatus, ec maxime uoluntarius . Ardeo cupiditate iuuandi recta studia. Nul lus est: tam magnus labor, nullum munus in literis tam sordiduin, quod defugia: quanquam Omnis fere functio, quae pertinet ad literas, non potest ei se non hone sta,non siplendida, non magnifica. Vale. ANGELVs POLITI AN Vs HERMOLA OBARBARO SUO S. D.

, uel deinde ab

animum, atque moriturus . Et

l quidem ea causa est, cur tibi nec agam gratias, nec egerim hac tenuS, quod intellego non orationem modo nostram, sed planer facultatem omnem imparem esse tuis erga me meritis. Nam quod mihi in tua epistola tantum tribuis, quantam ego nec agnosco, nec fateor, uel ob id certer mihi gratum est, quod a micius, quam uerius sentiens, magis fortasse nos diligis.Verba porro quibus uelut me militem honus imperator hortaris, ut rectis stud ijs utroque quasi cornu laborantibus succurram, eo minus mouerunt, quod sane quam paucos tui simi les uideo, quos duces sequar. Vt enim non dubitat Agamemnon, quin sit breui Troiam capturus, si decem dentur συμφράδμονερ Nestoris similes: ita si Hermo

lai mihi dentur decem, sub quibus meream, facile sperem literas cum Graeca tum Latinas, e barbaria media receptum iri. Te tamen Zc laudo, & admiror, qui adeo accisis rebus, atque amictis spem tibi aliquam seceris adhuc re liquam. Quapropter mihi etiam, uel ob id audentem extrema cupido est certa sequi. Vale.

19쪽

s EPISTOLA RV ΜANG. POLITIAN Vs HERMOLAO BARBARO S VO S. D.

Vod ad te iandiu nihil Hermolae dederim literarum, non tam meis uelim, quam tuis occupationibus adscribas . Occupationes aute non

i R minus equidem studia ipsa literarum, ec sapientiar, quibus Usquequal

inuigilas, quam istos accipio discursus obeundae legationis, Sc rei gerendae publicae. Quid igitur uel ineptius,uel inhumanius, quam aut Musarum sacris operanti obstrepere, aut agenti rem seriam trichas uel uti intempestiuas obiicere Neq; uero causa fuit cur timuerim,rae quod est apud Aristotele tuum) nostram quoq; amicitiam silentium dirimeret No enim sic in amore mutuo Iangue mus, ut simus inter nos machinis retinendi. Sed nec silentium quis iam interpretetur,ubi neuter cessat honorifice de altero Zc loqui,& scribere. Cave enim putes Hermolae, non diem dixerim, sed horam pene ullam praeterire, in qua non ego de ingenio, de literis, de prudentia, de consilio, de humanitate, de Candore, de stadi s deniq; tuis prope declamite.Testis Medices Laurentius meus, restis hic item Mirandula I 1 Cus,heroes arbitror duo non uiri, quos aut auditor S habeo lau dum tuarum attentissimos, aut beneuolentis limos praedicatorcs. Iam apud erudiram iuuentutem, di familiarium cohortem, tantum de te loquendo profecimus, ut unus utiq; habeare, non solum doctissimus, sed Sc humanissimus,&prudentis. simus Porro aute ut epistolas, ut orationes omiserim. in queis de te semper a nobis illustris mentio facta, uel haec ipsa, quae mox edentur, Miscellan a nostra, cum quidam ut Horatius inquit)dignus uindice nodus incidisset, te scilicet una cum Laurentio, Picoq; iudicem sibi contra rudem inscitiam nuncupauerunt Neq; Uero tu quoq; otiosus, aut occasionibus imparatus in me semper etia ultra fortas Iequam patior ornando, extollendo Φ, sic ut temet pulch errime, ab hoc epistolarilsilentio, crebris de me sermonibus redemeris. Non igitur amicitia nostram blata dimentis istis ecassentationibus indecoris,&ineptis, atq; optimo cuiq; maxime sus eciis, addo etiam uulgaribus, fociemus . Non tamen ullo loco, uel studio de

sumus alter alteri uel ossicio. Speciosi ista ec popularia beneuoletiae ostentam enta, quasiq; sucum, re praesitigias, neq; tu arbitror desideras, & ego abominor. Vi Adagium. no,aiunt, Vendibili sitispcnsa hedera nil opus. Et nos ergo faciem, strepitumq; omnem sic cloditos decet)aspernemur, atq; amicitiae quod dicitur personam detrahamus. Ceterum, ut eo tandem deueniam, qua gratia tibi hanc epistolam scribe Franciscus re institueram, cum Franciscus Gaddius Florentinus, qui paulo ante legatus is i Gaddius. hic agebat,uir utril nostrum coniunctissimus,forte ut fit in uermone apud Laurentium Medicem nuper iniecisset desiderare te uolumen, si quod hic emenda tum Dioscoridis haberemus,statim nobis Laurentius ut est homo tui studiosissimus pro more autoritatechmandauit,ut eam rem quam primum quam diligen timmer curaremus En tibi igitur librum mi Barbare, satis emendatum ni fallor

certo ueterem.TU cum fiteris usus, ad me remittes,non tam quae tua est diligentia incolumem, quam doctissima ista notatum manu, quo pretium uolumini alia quod ex te, atq; autoritas accedat. Vale. HERMOLA V S BARBARVS ANG. POLITIANO SUO S. D.

Innocitas er

cutiones.

surdis etiam, brutis j rebus amicitiae N inimicitiae sua: non aliunde

litain a coso constant, quo & astectu pecos, ec quae Graeci αυαιτιολά uocant,reserimus accepta, quid ni sentiat hac uim 8c homo qua thLMμ Ij quam interest, quod stolida illa, 8c muta semper inter se pro natura quaeque sua dissident, aut concordant unius coeli merito, sed hominem homini

20쪽

LIBER I.

rum defluuia ferruminant: huiusq; generis est amor, qui nos inuicem innexuit,&Herculeo nodo iunxit. Nihil mirum si nec sipacio temporis excutitur, nec loco rum intercapedine conuellitur,nec ossiciorum silentio polluitur, nec alia quavis negligetitiae rubigine decoloratur. Certa opinione uirtutis, oc doctrinae tuae natatus, eadem opinione conseruatur, alitur,augetur te UOlente, nolentet perennat.

Tandiu Hercule futurus, non dico me quandiu ames, sed quandiu amare coga9,& iste inseni , 8c eruditionis tuae fulgor obuersetur octilis. Tuc amare potero desinere, cum turem Latinam deserere.Sed de hoc satis. Dioscoridem accepi, gra tias di tibi, & Gaddio nostro tam multas ago, ut quas Laurentio meo agam ho mini clarissimo, humanissimo, doctissimo noti habeam, habeam quas non ago: atq; utina quandom possim referre. Multis nos magnus ille uir in dies &stud risaccumulat,& officiis adobruit.Ego contra diu, nos tu i retracto, ac recogito,n5 quemadmodum rationem cum eo parem faciam quila enim posset hoc, nisi alter Hercules, aut certer alter Laurentius ) sed quemadmodii plane intelligat, me apud eum eo loco esse cupere, quo qui magnitudinem aeris alieni ecprosessione nominis,&magnae fidei compensatione redimunt, Vale. ANG. POLITIAN Vs HERMOLAO BARBARO SUO S. D. Xplicare non possem litetis Hermolae, quanta mihi Iartitia prandenti Esermolaus nuper secum Laurentius Medices te Patriarcham factum esse Aquilei Barbarus paensem nuntiauerit. Ego uero tanto sum ex ea re gaudio, tanta4 uoluin triarcha Ariptate perfusius, ut in ipso quo discubitu quid enim manifesta nege quileiensis.

gestierim, exilierim,laetum, felicemc, nuntium,uix ipse me capiens proclamauerim. Et nunc gratulor tibi, gratulor doctis omnibus, gratulor seculo Hermolae: Tibi, quod hoc etiam tuarum Virtutum praemium diXerim, an testimonium, pu hlice acceperis. Nam quamuiS antea QUOQ; multis,magnificis Q fueris ornamen iis affectus, tamen hoc VnUm Procul excellit atl eminet, non modo quia maius,

aut quia genere diuersium,sed quod per eum quasi gradum breui putaris altius aiascensurus. Docilis uero, quod is uir ad maximas proueheris dignitates, cui semia per hoc hominum genus, atq; haec secta uitae plurimum placuit. Etenim summo loco natus,amplis opibUS innutritus, egregils honoribus perfune iis, dc fastigia disciplinarum prope omniti tenes, di professores, ac studiosos artium bonarum quamuis humili fortuna pleri* sumus ita comple fieris, & amas, ut aeque cuniactis tuae quasi maiestatis fasces,ac uexilla submittas. Seculo autem, quod insigne aliquod habet, quo iam stare audacter aduersus & uetustatem possit, & posteritatem: scilicet quia ueluti recuperasse nunc oculos ceca prius fortuna uideri potest, dum cumulare honoribus eum gestit, in quo uirtutum pener omnium quasi qui dam concentus exauditur. Tu igitur et si uirtute ipsa clarior es, atq; ut puto) laetatior, quam uirtutis praemio, debes tamen hanc Θc temporibus, di literis diligeniatia,ne fortunae desis, nec uota nostra destituaS, sed incumbas,instes in fauori quantum potes,non quidem ambitu infami, qui philosiophum dedecet, sed his potius artibus, quae te charum bonis, admirabilem proper uniueisis reddiderunt. Equi dem, quod ad me attinet, quando aliter suffragari non licet,illud usquequam praestabo,nequam occasionem uel tui celebrandi nominis, uel conciliandae tibi, col

ligendael b eneuolentiae praetermittam. Vale.. HERMO

SEARCH

MENU NAVIGATION