장음표시 사용
251쪽
CApuT VIII. od vero Monarchiae vestigium Inconsulibus notent Polrb. lib. s. Machiri melion. libeatifcrcapta eo Didacussori troc: 1 practi qq: Rempub: contulisse summam potestatem in consules, nihil est, cum consules imperium tantum precario habuerint , & tanquam Reipub: totius vicarii. Imb Pomponet: a:3 cI6ode origorare negat consules habuisse jus gladii in cives , quia de capite civis non licebat cu i quam , nisi per maximum comitiatum , oognoscere, Cicero pro Rabir.pro Sext s. de E. s. lib. in Verr. Cicero quidem in D.de inconsulum potestatem ita ordinat: Regio imperio duo sunto. Nemini parento: Sed Sed vel ex unico hoc loco posset Sigonius ostendere , quod Ciceronu leges exan-ssim non respondeant legibus Romanorum: Nam lege Valeria provocationis
terminus a consulibus ad populum transferebatur, Plutar.rn Pasb. Sc ae creta cons Linvitum populum non obligabant. Ita enim Sp. Posthumius sponsione sua ait populum non teneri , quia injussu populi
facta e rat . Livius lib.s. Quin etiam senatus autoritati cogebantur consules cedere, sicut Fulvius propterealiteras senatus in sinum abdidit, ne iis vetaretur in Campanos severius advertere. Proeterea ab duceba ur in carcerem confra tribunis,& morum actorum , postquam a magistratu abierant, rationem iisdem reddebant , quae omnia declarant , resiam
252쪽
Da Mixta Republiea. 22 potestatem in consulibus non fuisse. Postquam Democratia Roman. per factiones Syllae & Marii, Pompeji dc Caesaris in Monarchiam vicissim abiit, ut scri-hit Diomin indulgentia Impp. fecit, ut nonnulli, ad externam tantum formam intenti , crederent primorum Impp. majestatem non fuisse regiam vel
absolutam , cum principes tantum Foca rentur, non reges. Sciebant enim Domi
ni & regis nomen , in libera civitate odii di periculi plenum esse, sicut octavius ieum ipsi sero in senatum venienti ob par tum uxoris , Nigidius Figulus acclamasisset , Nobis, Octavi, dominum genuisti,cQgiravit puerum interficere i ng ex in domo libertati periculum crearetu 4Dion. in ideoque talia nomina refugiebant omnino. Nam cum in Sibyllinis legeretur , Parthos vinci non poste , ni si a rege, & ptopterea Caesar rex salutaretur, ipse respondit, non regem se, sed Caesarem vocari, Plutarch. in Caes. Sic dei Oυid. de Augusto ad Romulum ait ἰ TR domini nomen, principis ille tenet. Tiaberius, a quodam Dominus indigi taxus
253쪽
i Im Rei p. vocat' principitrari: si recie lo 'cum explica si ipsin; cum tu Tertuli. adiaeter . Herm V. pr incipi i vocabulum scribaeaecipi solere pro principatu potestativo.& Olciat. de C. S. ex Tegetio I. z. c. 7. principia accipiat pro tabernaculis principi- iam, sensu non prorsus alieno, de quo vide Laritum de rep. Rom. Paro c. et . L .var. res lutio.. Verum, licet regios titulos repulerint Imp. istac tamen sianulata modestia jux8c potestatem omnem ad se trahebant. Nam, quod Caesar rejiciebat diadenia in Capitolium, pastus est, statuis suis Imponi, quod cum Flavius & Marullus de rraiaherent, Flor. Epit. I 26. amovit eos a Priabunatu, ptistarch. in Caes. Dion . etiam adiadit, Caesarem perfeci ite, quanquam civibus invitis , ut publico decreto , in con ventibus , regia veste indui, coronaque laurea ornari perpetud sibi liceret, cujus rei, quod calvus c siet, causam afferebat, Hinc illa regia ejusdem vox ad Metellum tribunum pleb. Quod si lim, inquit quae ago, te offendunt , face me in praesentia Ferocia verba bellum non admittit. bipatefacta arma deposuero , tunc age popula citer. Atque haec di eo de jure theoremittens. Nam di tu, & omnes alii, quos ex adversarIis meis cepi, in arbithioe si is meo, Plutarch. in C .es Sic de Augusto eribit Tacitus I.. uva. quod contentus consulis
254쪽
De M xta Republiea. 1 seonsulis 3c tribuni nomine , senatus &'' Iopuli iura ad se traxerit: & Caligula , ' cum reges apud ipsum de splendore re-: sum disceptarent, versiculum Homeri de se recitavit: cim Σπλυκοιρον πη,&e. & parum abfuit, inquit Suetoni us in Calii quin diadema sumeret , de speciem principatus in regnum convert
. Quod igitur Thuod. lib. a. de Pericle
seribit: Eum titulo- tenus fuisse curatoruRei p. reipsa vero principem,idem de primis Impp. dicere possumus. Restem enim Don ex nomine aestimamus , sed ex summa unius potestate. Nam cum imperio subjectus esset Bretetelius rex Bohem. nona Iagis rex fuit, quam Archidices Austriae, qui de ipsi ad regiam dignitatem elevabantur, nec tamen.minuis mansuri erant sub fide imperii, quam nunc sunt, quando Archiducatus Austriae regio titulo non gaudet. Sicut enim Quintilianum Rhetorem scribit usonius in Grat. iact. ad Grai. consularia ornamenta sorti tum , honestamenta nominis potius, quam insignia potestatis habuisses itare de regibus judicandum , qui cum potestati alterius subjecti essent , regium titulum adhuc usurpabant, qualis crat Perseus , Livius. libr. 4s. Sc alii , qui solebant Diadema a Republica Romana Petere.
Regem enim summa de absoluta facit
255쪽
potestas,usicut Salustius ait in Iugurth. Irri. pune quidvis facere, id demum est, regem
esse, O Mart. Qui rex est, regem , Maxime, non habeat. Ita magni duces Musco viae, ad quos Monarchia Muscoviae rediit, Hic et plus quam regia usi fuerint potestate , regium tamen titulum sibi non arrogarunt , ante Basiliani Ioannis filium. Nam quod Paulus Iomius inpr. Musc. putet ,-Moschum sperasse ab Imp. & Pontifice regium titulum : Sigismundus Baro in his. Muscov. refutat, quod Moschus uiseroque se putet superiorem.' Nec errandum est, cum Friderie.in const. quomod. in lasa majest. erim. proced. dicente: omnem animam subjectam esse Romano Imperatori, aut cum quadam glosseap. in piabus. 7. q. I. Itemque in c. venerabilem cie eiect. Imper. habere jus inaugurandi reges
omnes, cum is demum verus rex sit , qui suum honorem non habet a superiori. Sic Agathocles, se ipsum pro rege venditavit, cum tantam suam potentiam esse adverteret. Diodor. Geu L lib. Eo. & Alexandri
M. duees sibi ipsis diademata imposuerunt, . pia. in Syriaust. lib. I s. nec Praemisiaus, cum ad summam potestatem regni Poloniae pervenisset , Pontificis aut Imperatoris rescriptum ulterius exspectavit, sed sua autoritate diadema sumia sit. Crom. lib. I i. ratus solam potestatem
summam ela liberam ad regem sum cere, qua cu .n usi fuerint Impp. primi, regibus
256쪽
eos annumerare non veremur, licet regia um nomen alia ex causa repudiarim.
Summam enim in eos depositam fuisse potestatem Taett.s scribit l. i. hist. 9 ιr.
Annal. O Strabo . in Cas. Dion. in .August. suitque hoc caput legis regiae, cujus mentio fit l. I. f. de consit.princ.l. ἀ-nie.F. de osse. prasprat l. 2. g. iovissime, Gorigdur. l. I. g. sed in hoc. 7. C. de veteri iure enuel. Eadem vocatur lex imperii, lex imperfC.detestam. & majestatis apud Tacit q. Annal. Quando autem & quibus verbis prolata sit, qua occasione regia dicta, cum regis nomen exosum omnlinno fuerit , alii aliter disputant, COvarr. cap. I. qq. pract. Corras. lib. s. Miseelz. es. g. Borcholt. ad . constat. Instit. dejur. nat.
sent. Vt ut sit, quod hac I. principi facta fuerit omnium rerum potestas ab Imp. I inian. asseritur, 3 . sed O. Insit. de jur. nat. nec ullam difficultatem habet , cum principes ea liberaliter usi fuerint, sicut in
Nerone ostendit Seneca I.de clem. capit. I.
Ego, inquit Nero , ex omnibus mortali bus placui , qui in terris Deorum vice fungerer. Ego vitae necisque gentibus arbiter: qualem quisque sortem, statumque habet, in manu mea positum est . Quod cuique mortalium fortuna datum veliv, meo ore pronunciat, dcc. Nam quod Caesar comitia divisit cum populo, Plut. in C 'Suet. ibid.& Τiberi-
uε , cusii ccatap2 εο mitia transtulisset ad Qta Patres,
257쪽
Patres, Tacit. r. An=ial. Dio. l. r8.jussit pepSCta patres gausas decernere , aliis ex' causis factum est. Primum, quod nulla Resp. tam subito mutari possit, quiri alia quid praecedentis formae retineat, ut docuit Osri t. lolir. s. in M. Quod enim Messa Concil. di . m. scribit: omne suis bitum esse naturae inimicum , etiam de imperiis verum est. Nam Agrs propterea periit , quod repente leges pristi nasrevocare velle P. Plutarch. in Agi. Vnde Dion de Augusto refert: Non omnia statim ut deeretum erat, executus est, veritus, ne parum succederet, si simul homi nes transferre, & invertere vellet e sed quaedam ex tempore disposuit , quaedam xejecit ad tempus. Deinde conditio nais sscentis Monarchiae suasit, saepe populo indulgere aliquid, dc fucum aspergere , ne sentiret jura a se auferri. Quae verbex adulatione, vel indulgentia conceduntur , non debent trahi ad exemplum
prout docet Reg. Can. 7 .in 6to. qua in parte maxime antecelluit calliditas Tyberii, quem cum narrasset Tacitus it. I. in
. plurima senatui indulsisse, subdit rHaec omnia speciosa verbis , re inania ac subdolar quantoque majore libertatis imagine tegebantur e tanto eruptura ad infensius servi tib m. De Trajano seribit Plinius in Panet. Imperator, Caesar, Augustus & Pontifex M. stetit ante consuem sedentem , jura
258쪽
. De Mixta T publica. 233vitque & expressire verba, quibus domumniam, caput lium4, si scienter senilis let, Leorum irὰ consecraret. Pariter de Alexinander severus nullam promulgavir, l.
quam senatus prius non approba 1lct, L prid.iu oleae. Si Probus Imp. conetessit patribus, ut i l. imperatorias suis S Ctis eo:isecrarent, Vopisc. in Prob. nec tam. cn exista Impp. indulgentia sequitur , senatum potestatem summam retinuisse, quia jam tum scripserat Vlpianus I. de constit. yrinc. μου , ο οἷ γ 'λασμοῦς. Quin de Domitianus, cum procu Lazςrum. sitorum nomine, farmalem citolai et Epii .
sic cepit; Dominus. ω D eqsmoster sic fieri in & vix biennio poth.
Probum Diocletianus aperte passus ethse dominum vocari re adorari, Ut L.
Tettia causa fuit in cordia Impp. qui , , quas ipsi notaerunt gercre res senatui ipermiserunt. Siberius enim cum in Insu.. . fain suam An.Imp. 9. abiret, vetuit edicto rium am interpellari, Tacitur lib. - . Denique & iniist, quae eonaesia.ωδns iem inatui, ultimum ius iii retinebant IIvpp. i. se ut de Caesare Plutarch. scribit in C cr. lquod maximos magistratus ipse comul rit,sed in speciem magis , quam ut vera
259쪽
magistiatus munia exequeretur, & de Τε- herio Tacit ε. . snn. quod SCta pro libitaeo hibuerit 3c correxerit , unde Cotta Mellatinus ait: ad v ersari os meos tueatur senatus : me vero tuebitur Tiberiolus meus: Tacitus s. Annal. 8c M. Terentius conceptis verbis profitetur : Tibi sumismum rerum judicium Dii dedere, nobis obsequii gloria relicta est, Tacitus s. n-nat. Hinc Plinius in Panex. conqueritur et
Senatores tantum ex pago loqui, & in sententiam principis cogi , quod innuit etiam Tacitus lib. 6. dum L. Pisonem Pontificem laudar, quod nunquam servi lis sententiae spontera utor fuerit. Nihil igitur obstat quo minus etiam primos
Impp.Monarchas vocare queamus.
De posterioribus vero, item de Graecis, Francis & primis Germanorum Impp. dubium non est, quin Monarchice impeia rarint : Verum hodie videtur aliquid po- εbtis transisse ad Principes, ubi merito cum ινί neo Philip. in Chron. dolen
dum est, quoύ primam miginem Electo
rum ignorare cogamur , unia e conjecturam facere queamus , quo temporA MO- nare lita simplex temperari ceperit. . Disputent Lupola. r. a. 40μr. p. onustorie de eo mit .imper. vent s. Chron. Baser. ες alii, de primo Electorum exortur id comstat; Othonem Magnum statuisse, ne Imperator eligererur, nisi ex Germanis Se abbiisdem, quod Otho III. Romae repetiit.
260쪽
De Mix a Republiea. 23 seum Crescentium suspendisset, & Placentinum de Capitolio praecipitasset. Sig. 7.
Ita l. Peucer. Chron. Ibi quidem electionis fit mentio , sicut Sc Conradus Salicus diu non potuit adire imperium , cum Principes nondum consentirent, sed septem Electores nondum exprimuntur, Nec tantae fuissent dissensiones inter Principes, de imperio & tutela Henrici Φ. si Electorum autoritas in usu fu i siet.
Propterea Carolus iri in aur. buli. O Innocent. III. c. venerabilem de Elect. ratio in
nem eligendi Impp. vocant inveteratam consuetudinem. Sensim enim & electioin nem Sc jura imperatoria in se transtulerunt Principes, donec ea propria sibi facerent. Nam jam olim Fridericus I. legem de incendiariis ita conclusit: Actum Nurenis berg. in praesentia Principum , consilio &consensu eorundem oro Uis. Frider. de In in cend. Sc Carolus I V. constitutionem de ordine sessionum sic inchoat : Nos Carois Iu s IV.&c. habita deliberatione cum ominnibus principibus Electoribus,tam Ecclesiasticis, quam secularibus , dc de ipsoru ni consilio decernimus ,&c. Sed progressu temporis Electores & Principes in isto j re se magis confirmarunt, ita ut Albertus Elector, Archiepiscopus Mogunt. Mar e hic Brandeburg. in collegio Electorum