장음표시 사용
61쪽
subjecta, juxta d. Trident. seis. Σ . cap. is. & d. art. Ble sensem 23. bus iisdem locis permittitur quoque Episcopo reducere Praebendas Ecclesiae
Cathedralis aut Collegiatae ad minorem numerum, ut hac reductisne suppleatur modicitati ac insessicientiae proventuum aut distributionum con-- gruarum : dummodo facta reductione' numerus Canonicorum sit persit
Divino ossicio celebrando , atque illius Ecclesiae dignitati sussiciens. X. Ius habent Episcopi ut Sedis Apostolicae Delegati, in omnibus B iptismalibus & Parochialibus Ecclesiis , ubi unus Rector sussicere nequit
Sacramentis ministrandis Divinis ossiciis , Rectores cogendi, aliosve ad quos perthiet, ut tot adjungant Clericos administros aut Sacerdotes, quot seniciant his obeundis. Ubi vexb parochiani propter nimiam distaWtiam citra gravia incommoda ad Ecclesiam accedere non pollunt, Parochias novas, etiam Rectoribus invitis , erigere possunt Episcopi , novisque C lericis congruam assignare portionem ex fructibus ad matricem Ecclesiam pertinentibus. Pollunt insuper si necesse si populum compellere ad suffcienter subministrandum unde Clerici vitam sustentent. Concilium Trident. se T. Li. cap. . & in Decretalibus cap. Ad ali unam, dc cap. fi n. de Eccles. aedific. Sane ubi non subest rationabilis causa, Canonibus vetantur Beneficiorum divisiones , cap. Majoribus, cap. I riante, de eap. Cum causam, de praebend.
XL Pari potρ state pollent Episcopi ut Apostolici Delegati, illiteratis& imperitis Ecclesiarum Rectoribus deputandi pro tempore Vicarios &Coadjutores , partemque fructuum eis assignandi, aliterve providendi ad sussicientem victum , remota omni appellatione vel exemptione. Concit. Trident. sessi Σ i. cap.6.& se CE s. cap. i .& in Decreto can. cui sim, 26. quaest. 3. & can. Iuvenam , i 6. quaest. 7. & Clem. Multo , de poenis. Idque pro Galliae Regno sancitur per Concordatum Bononiense approbatum in ultima Lateranensi Synodo.
XII. Episcopis ut Sedis Apostolicae Delegatis , Beneficia sinplicia
transferre licitum est, etiamsi jurispatr0natus existant, ex collaps s veru-- state Ecclesiis, si ob earum inopiam nequeant instaurari illis tamen quorum interest vocatis in Matrices aut in alias convicinas Ecclesias. ii in & ipsas Parochiales Ecclesias, si sollapsae nulla contributione, vel alia ratione instaurari possint, ad Matrices , aut viciniores Ecclesias transferre possunt, erecta in loco ubi collapsae sunt, Capella vel Altari sub in- . vocationibus iisdem. Concit. Trident. sess. 2 I. cap.7. XIII. Eo quooue extenditur potestas Epikopi tanquam Apostolidi. Delegati, ut certam nuct ura portionem ex Beneficiis omnibus Cathedralis Ecclesiae , vel Collegiatae deducere queat in quotidianas chori distribu-
. tiones , ubi nullae sunt, aut adeo tenues , ut pariter cum Divino Ossicio negligantur. Concit. Trident. sest. 11. cap. 3.& sess.22. cap. 3.
XIV. Hoc eodem Apostolici Delegati titulo potest quilibet Episcopus
62쪽
copus exequutioncm curare de jubere piarum omnium dispositionum, tam in ultimis voluntatibus, questi inter vivos : jus habet visitandi Hospitalia, Collegia, Confraternitates, & Scholas c non eas tamen qliae sub immediata Regum protectione sunt, nisi de eorum consensu ;) Montes quoque pietatis , p:aque alia loca , quanuis horum cura ad laicos pertinerer, aut exemptionis privilegio munita essent. Atque in istis omnibus possunt Episcopi ordinare , cognoscere , & exequi juxta Canonum praescripta, nihil obstante contraria Consuetudine , Statutis, & Privilegiis. Concilium Tridentinum sessione 12. cap. 8. & Clementina comingit, de religios.
domib. His consonat Ius civile leg. s. de Episcop.& Cleric. & Orphanotr. & Xenodoch. His suffragamur Franciae Regum Edicta , quae requi-
rito inferius lib. . cap. 9. art. 7.
XV. Quod iuperius dixi de potestate Episcopali providendi Coadjurorem, cum assignation: pornonis ad victum, ubi Rector Ecclesiae per
imperitiam non potest munus ossiciumque suum obire , idem extendendum generaliter ad omnem, tam corporis , quam animi defectum ac infimittatem, ob quam Beneficiarius quivis , cui animarum cura incumbit, non potest suo munere desim:. Concit. Trident. se si . ai. car. 6. & toto tit. de Cier. aegrot. vel debit. etiamsi contingeret talis benencii collationem ad Episcopum non nisi conjunctim cum Capitulo pertinere. Cujus ratio est, quia cum proviso Coadjutoris diminuat liberam praebendati administrationem , necnon fructuum antea illi dcbitorum perceptionem, necesse est ab eo selo ordinari diminutionem istam jurium, citi causae cognitio oc jurisdictio competit: at Capitulo non competit iurisdictio vivente Episcopo. XVI. Sanό nullatenus potest Episcopus Coadjutorem constititere cum spe aut jure futurae uiccessionis , sed solus Papa : quandoquidem jure
communi damnantur pollicitationes 3c provisiones, qux votum inducunt alienae captandae mortis, can, Periisti, . quaest. i. & ex Concilio Lateranens cap. , de conces r. praebend. Hoc itaque reservatur Papae , qui
potest adversus Ius commune dispensare. Q linimbin Regno Franciae circa Praelaturas & Dignitatus, quae sunt Regiae Nominationis , non providet Pua de Coadjutore cum certitudine futurae successionis , nisi cum Regis assensu. Hac enim in re summus Pontifex pactionibus se astrinxit, quiis violari jus sentium non permittit.
63쪽
De potestate Episcopi erga personas exemptas,
STA obsereanda distinctio est inter taca exempta, & loca
nullius Dioecesis: multd enim magis subtrahuntur ordinatiorum potestati nullius Dioecesis loca, quam exempta loca: dc amborum discrimen in hoc versatur, quod exempta loca in Dioecesi censentiir 1 at loca nullius Dioecesiis, quantumvis reipsa intra limites Dioecesis sita sint , Jaris tamen existimatiotie censentur prorsas a Dioeeesis finibus dissita & remota. Ius itaque dum meminit exemptarum Ecclesiarum, eas tamen perhibet sitas intra Dioecesim : sic enim dicit caput Grais, de ossic. Ordinar. In tua Plaeces existentes, loquendo de exemptis : & cap. Cum Episcopiis, eod.titi in 6. ait: In cricilibet parte sis Diaeresis, dummodo in loco non exempto. Hoc igitiu tenendum est , constitui locum
nullius Dioecesis, non per simplicem exemptionem a jurisdictione Dioece- sani, sed etiam per divulsionem aci separationem territorii, quae vulgari sermone dicitur Demen frement. Pauld post annum Christi quadringentesimum quinquagesimum , Concilium Arelatense tertium lub Ravennio Praeside, subortum inter Theodorum Episcopum & Faustum Abbatem Lerinensem dissidium his conditionibus composuit: Ut Monachi Clericia nullo nisi , Theodoro Episcopo, vel ejus successore , vel cui Thiodorus vel ejus successor injunxerit, ordinentur: Ut chrisma non nisi ab eodem Episcopo speretur : Ut neophyti non nisi ab eodem confirmentur: Ut peregrini Clerici absque ipsius praecepto in communionem , vel ad mu
nisterium non admittantur : Laica vero omnis 'multitudo Monasterii ad
solam de liberam Abbatis proprii, quem sibi elegerit , dispositionem pertineat , Regula quae , Fundatore ipsius Monasterii dudum constituta est, in omnibus custodita. Quod autem ad Abbatisiam Oc Moniales attinet, Sanctus Gregorius Magnus intendens privilegium , ut ipse ait, indulgere sanctimonialium Monasterio Massiliensi, quod dicit in honorem Sancti Cassiani consecratum , lib.6. epist. 11r ad Respectam Abbatissam, statuit
ut statim post obitum Abbatiuae nova eligatur a Monialibus Abbatissa, quae mox, si Episcopus dignam judicet, ordinanda erit ab Episcopo : qui tamen jus non habebit disponendi de Monasterio, sed ipsa Abbatissa. Neque habebit jus celebrandi solenniter Missam apud Moniales, nisi die Natalis vel indicationis Monasterii. Caeteris vero diebus Missarum officia per se Presbyterum
64쪽
Presbyterum , qui suerit ab Episcopo deputatus, peragantur. Ipse vero
Episcopus salicitudinem geret circa vitam & mores, tum Abbatissae, tum Montalium : earumque culpas pinnis canonicis cocrcebit. Hachenias san
dii T. Papa. At vero cur non nisi semel in anno , die scilicet anniversati Dedicationis Monasterii, permittςretur Episcopo Missae solennis apud Moniales celebratio, causa esse videtur, quia Monialium secessui, silentio 3 quieti plurimum incommodabat accessus ille , tum Clericorum solenni Missae ministrantium, xum etiam famulorum , qui erant in Episcopi comitatu. Illis quippe temporibus Capenae Monialium , in quibuς istae se crum audiebant, erant intra Monasteriorum penetralia ; nec ad Capellani erat adiciis nisi Monastriis , & Sacerdoti cum Clerico subministrante, caeteris exclusis , ut constaς ex Concilio Turonensi tertio , can. 29. & ex Cabilonensi secundo, can. is. & ex Arςlatensi sexto can. 7 & demum ex Aquilianensi sub regno Ludovici Pii , pari. . n. 27. II. Porrd Ecclesiae simplici per exemptae , vel Saeculares sunt, vel Resulares : si Saeculares sunt, potest illas Episcopus visitare tanquam Sedi; Apostolicae Delegatus , ex iacilio Trident. seir. . cap. S. sive illis incumbat cura animarum, sivς non, seis. Ei. cap. 8. sed si Ecclesiae exemptae sint Regulares, videndum est utram Curam habeant animarum , an non habeant: si Curam habent , subjiciuntur ordinariorum visitationi , ut patet ex Trident. seis. 7. cap 7. dc 8. dς reserm. III. Verumtamen si illae Resulares simul & exemptae Ecclesiae, neque animarum Curam habentes , sub Commenda sint , potesti or linarius illas visitare tanduam Sedis Apostolicae Delegatus , ex Trident. se si . ri. cap. s. eo solo casu, quo non vigeat in eis obtervantia Regularis , ut ibidem exprimitur. Husquς ratio eth, quia solus Episcopus potest eis circa observat am Re ae Providς re, ac bonos mores; quandoquidem Commendatarii Superiores neque residens , nςque ulla pollent jurisdictione. Regulares autem Ecclesias ςxemptas, quibus annexa est animarum Cura, potest Episcopus vilitare , quoad omnia dc sola quae animarum Curam
ct Sacramentorum administrationem concernunt, ex Trident. ses r. 11.
cap. t i. de Regul. Sissim sinquit)-iis que ad dictam Curam ct Sacramentorian administratis rem pertinent , furisdictioni , visitationi ct co rem ni Epimpi, in mora D in βίην sita. Nec ibi aliqui etiam ad istum am vi tui deputentur, nisi δε ejus m consensu, ac proto tramine fri eum aut his Vicarium faciendo. His etiam consorinatur Tridentina sessio 7. cap. . IV. At vera si nullius Dioecesis Ecclei a sit, ea vel Regularis est, vel saecularis. si sit Regularis, quativis annexa sit ei animarum Cura , nullatenus eam rota. Episcopus visitare : etenim dictum caput ii . scis. et s. de Re l. locum non habet nisi in locis simpliciter exemptis , ut ex elua
vel bis liquet , E sigi is c ira Diae si sita sint: de Sacra Congregatiose s judicite solci de ii ilius Dioeceus Ecclassis, ut ait c statur Prosperra nanus
65쪽
Fagnanus. Sed si Ecclesiae nullius Dioecesis Saeculares sint, tunc dispiciendum an sint plane reipsa extra fines civiuscunque Dioecesis , coque casu Episcopus ille, cujus Cathedralis Ecclesia proximior est praefatae Ecclesiae, potest hanc vi stare, non ut ordinarius, sed ut sedis Apostolicae Legatus, ex Trident. sessi. 2 . cap. 9. At verb si nullius Dia ce sis Ecclesia includatur intra limites alicujus Dioecesis, & sit saecularis , poterit eam Episcopus ille visitare , intra cujus Dioecesim sita est ; solusque poterit ejus Ecclesiae subditos ordinare , dc Dimissiorias ad Ordines literas eis concedere, juxta Trident. scis. 23. cap. io. ut Cepissime interpretara est Sacra Congregatio,
V. Nullus itaque Episcopus potestatem habet Regulares nullius Dioecesis Ecclesias, qitantumvis Curatas visitandi, ullamve in eas jurisdictionem exercendi. Constitutio autem Gregorii X V. declarans exemptorum privilegia, coriamque limitationes aut abrogationes , neque . loca, neque personas comprehendit nullius Dioecesis , ut Sacra declaravit Congregatio : quod idem dicendum de Bulla Clementis X. quae incipit : Si perna ningui rufamilias pro natione. Caeterum Regulares locorum nullius Diace sis agnoscere tenentur . aut horitatem Episcopi, quoad ordines suscipiendos: nec enim ad alium recurrere possunt Episcopum, sine ejus qui Vicinior est venia , juxta Concilium Lateranense sub Leone X. & Tridentinum sess. 13. cap. io. & Bullam Clementis VIII. anni i 196. apud Qtiarantam verb. ordo. Enimverb Superiores Regulares locorum nullius D cede sis subditis sibi Regularibus Dimissorias concedentes, tenentur ex sententia Sacrae Congregationis illas ad proximiorem Episcopum dirige re , aut ad eum intra cujus D ccce sis fines existunt. Haec omnia tractat dedocet Prosper Fagnanus Apostolicae Curiae Referendarius in Commentariis ad cap. Grais , de ossi c. Ordinar. Ergo multo fortiori ratione Regulo res non habentes privilegium istud nullius Dicece sis , non debent pcr remotum Episcoptura ordinari, si non habent Dimitarias proprii D uoces ani Episcopi. VI. Regulares exempti in spectantibus clausuram sbi subditarum
Montalium subjiciuntur Episcoporum authoritati, tam ex dispositione veteris Iuris communis , cap. Periculose, de statu Regul. in 6. quam ex prae- scripto Concilii Trident. sess. 11. de Regiu. cap. s. Quibus Bulla Gregorii XV. incipiens In uabili, adjungit exemptos , tam saeculares filiam regulares , si deliquerint circa clausuram , aut circa personas intra septa degentes, vel circa bonorum Monasterii administrationem , ab Episcopo
loci tanquam Apostolicae Sedis Delegato puniri posse. Edictum etiam Caroli IX. Ianuarii mensis anni 116 . submittit Episcopis Montalium
clausuram, ut ejus observationi provideant per censi ras Ecclesiasticas, invocato ubi opus erit, Brachii saecularis auxilio, non obstante quacunque
appellatione. Edicitque ne ulla Monialis professia egrediatur Claustro,
66쪽
neve ulla persona' externa ingrediatur Claustrum, nisi de licentia dc arprobatione Episcopi. iVII. I stam Gregorii Bullam , quia multa edicit circa potestatem O
dinariorum erga Regillares , & ubique recepta fuit, summatim exequar, quam resert integram Fagnanus in cap. Cion capella , mina. 3 o. de privileg. Bulla Inscrutabili, simulque Bulla Superna , confirmant ea quae Concilium Trident. antea statuerat de subjectione Regularium, etiam exemetorum , resi ectu ordinariorum , circa Parochiales Ecclesias & functiones, de circa Consessionum pcrsonarum sarcularium auditionem, etiam Sacerdotum : item circa Monasteriorum Montalium Regularibus exemptis subiectarum clausuram , circa praedicationem verbi Dei in ipsis etiam Regularium Ecclesiis , aliaque ejusmodi. Statuit ergo Gregorius XV. ut deinceps tam Regulares , quὶm Saeculares quomodo libet exempti, in omnibus praedictis jurisdictioni, visitationi, permissioni, examini, correctioni Ordinariorum, tanquam Sedis Apostolicae Delegatorum, subjiciantur. Et si quando deliquerint circa personas intra septa Monasterii degentes , aut circa clausuram , aut circa Monialium ipsis exemptis subjectarum bonorum administrationem , possint a locoriun Episcopis, quoties opus fuerit, puniri δc corrigi. Et ut non possint deputari Monialium Consest bres , sive
Regulares , sive Seculares , nisi postquam ab Episcopo idonei judicati Mapprobati fuerint. Item ut bonorum Montalium Exemptis subditarum rationes, ab eorum administratoribus de oeconomis , live Seculares star,sve Regulares , reddantur coram Episcopis , adjunctis , unique assistentibus Superioribus Regularibus : dc ut ad ista remediis Iuris compelli possint Regulares. Utque si quum visum Episcopo fuerit, Regulares Superiores admoniti , ut praedictos Consessarios aut Administratores removeant , non paruerint, possit Episcopus illos removere quoties expedire judicaverit. Item ut Episcopus una cum Superioribus Regularibus possit Abbatissarum aut Superiori ilarum eorundem Monasteriorum electionibus per se , aut per Commissarium a se deputatum interesse 5e praesidere. Atque ut Episcopus authoritatem habeat coercendi ac puniendi quoscunque
Exemptos , sive Seculares, sive Regulares, qui in alienis Ecclesiis absque ipsus Episcopi approbatione de licentia , aut in propriis suorum ordinum
Ecclesiis , non petita ipsius benedictione , aut ipso contradicente pra: dicare praesumpserint, adeo ut in casibus supra expressis, adversus praefatas personas, Episcopis quoties opus erit, per censuras E cclesiasticas, aliasve Poenas procedere liceat ut Sedis Apostolicae Delegatis : nihil obstanti-b is Constitutionibus Apostolicis , aut Consuetudinibus contrariis , aut Privilegiis , &c. VIII. Gresorii X V. successores Pontifices eadem iterato sanxerunt. Atque huc pertinet Innocentii Papae X. Breve Apostolicum, in causa Pa-
lasorii Epitcopi Angelopolitani , de Regularium Iesultarum Provinciae
67쪽
Mexlcanae. Innocentim Papa X. ad futuram rei memoriam. Alias a nobis em narunt literae, M. Nos totum neruium Congregationi V eterabilium Fratrum m-S. R. E. Cardinalium examinandita commisimm , auultis , E .
restonderunt prmi sequitur. Sacra Congregatio a S. D. N. deputata super con-r 'versu verrentibus inter Epi mu Angelmis in Indiis occidentalibiu , ct igi6os Societatis Iesu , sapias auditis procuratoribus Episcopi, necnon ipsus ciet , censuis praedictos Religiosis nequaquam posse se civitate Angeismutanac fessionei Secularium audire siue approbatione Episcopi Diomesani: nec verbum dira praedicare in Gessis sui Ordixit, non petita ipsius benedictione, nec in aliis Plesius sine Cus licentia , nec in Ecclesii.etiam su Ordinis , 'se contradice teroe contrave nientes ab Episcopo tanquam Sedis Apostolica Delegato coerceri 9 pMniri posse etiam cosuris Ecessasticii , in rim Constitutionis sancta memoria Gregorii XV qua incipit, Inscrutabili Dri providentia , G. Proinde memoratis Religiosi , pu ejusmodi licentiam ac Vprobatioum se obtinuisse non docuerint,p-sse Episcopum seu nicarium ejur generalem praeripere sub farna excommunia otio lata sententia, ut a Consessionibus audiendis praedicariose verbi Dei viverent: nec eam is causam licuisse dictis Religisses quasi a manifestis injuriis
oe Molautiis eligere Conservatores, s c. Ad quaesitum vero , utr- Re lares c-De , etiam Societatis Irsu , possint administrare Sechiaribus Sacramentum
Pinnitentia absque licentia unopi Disreesani, etiams ipse Regulares in aliena Dirces approbati 't ' Risis it Sacra. Congregatis, Regulares etiam Societatis BD in una Dirces ab Episto' etprobaros ad Confessiones Secularium audiendaου,
n M'uam posse in alia Diaecep eiusmodi Confessionei audiresne approbatione Episigi Dioncsani. Istud deinde sacrος Congrcgationis judicium Summus
Pontifex conficinavit Apostolico Brevi, apud Sanctam Mariam Majorem, Db Annulo Piscatoris , die I . Maii , ann 16 8. Pontificatus anno A. Jod idem Brevo suum idem Innocentius , ad compescendam subortam tergiversationem , confirmavit altero previ, diς k7. Maii, ann.
Praetere, Innocentii praedecessor Urbanus VIII. ita decernit in suo Brevi, die 3 o. Augusti i619. R gularer a praedecessia in Episcapis examinati ct a probati ad Confession Secularium audiendas , a praesente Episcopo successare proma ora conficiemia βι quiete possunt iterum examinari, ct si minus idonei reperti sumnt , reprobari, ad praescriptum Gnstitutionis sancta memoria Pii Q hac de re Hla vero Pii V. constitutio anni is i. mense Augusti, incipit S mam Pontiscis, de qua vide infra cap. sequentii num. 3. I X. Similiter Alexander Papa. VII. aliud Breve direxit ad Episcopum Andegavensem , circa propositionem istam quorundam ejus Dioecesis Regularium : Regulares ordinum Mendicantium semel approbati ab uno Epi opo ad Confessiones audiendas in sua Dioeces, habentur pro approbatis in aliis Dioecesibus , nec nova Episcoporum indigent approbatione. Regulares habent potestatem absolvendi a peccatis Episcopo rese vatis, etiamsi ab Episcopo ipso authoritas illa ipsis indulta non fuerit. Hac
68쪽
examinata propositione Breve Apostolicum ita respondit: Pro filio, quoad primam partem est falsa, ct saluti animarum remisisya. secundam pamum est falsa, alu tali Esse pomum O Sedi Apostolica iniuriosa. Nane qualia
fleationem oe declarationem a cunctis tenendam , sequendam , ct in praxi isse vandam Sanctitas sis declaramis, ct mandavis sis fanis contra Ichisenaticos, temeraris, seditisses, ae de haeres sui λυ impositii , contrat ii qui sic quo
non obstantibus. Datum Roma, apud Sanctam Mariam Majorem, sis Annido Piscatoris, die Σ6. Februarii 1619. Pontificatus nostri anno 'natum F. Flarentinus. Dan. Lupus Sancta Romana ct Universalis Inquistionis Notaristi
X. His tam perspicuis de saepius iteratis supremae sedis declarationibus nulla potest bona fides tergiversari, ut mirum sit fuisse illas dissimulatas a Joan. Bapt. Goneto Ordinis Dominicani Theologo Gallicano, qui in Tractatu de Poenitentia, disp. 9. circa finem , facta Llliis Concilii mentione Tridentini , dicit probabilius esse ad audiendas Secularium Confessiones non cisiicere Regularibus approbationem petitam ab Episcopo, de ab illo injustE negatam: sed tamen oppositam sententiam , minus quidem probabilem, non carere probabilitate. Caeterii in chm idem ipse Clypei sui Theologici tom. 3. dissertatione de opinionum probabilitate , art. v. g. 2. ex verissima Sancti Thomae doctrina probet de asserat,
non esse licitum sequi mintis probabilem opinionem relicta probabiliore, intendit necessiarib teneri Regulares hanc seciui sententiam , quam dicit probabiliorem. Opposita vero. opinio, ut probamus, nulla omnliab probabilitate sulcitur. XI. His omnibus siccessit Bulla Clementis X. ann. I 6 o. sc inc, piens , Surima magni Patrisfamilias praeordinatione , perspicue declarans Adecernens , erimo quoad verbi Dei praedicationem : Regulares qui in Eccle- sis sui ordinis 'praedicare miluerint, teneri ab Episicopo Distresam benedictio impetere , praedicare tamen posse , quamis istam non obtinuerint. Guia si Epi pus benedicitisnem nedum non concesserit , sed etiam contradixeris, nee in radictis quid in Ecclesiis licere Retularibus praedicare : eosque contraienientes , ab illor quam Sedis Apostolica Delegato , censuris absque poenis Ecclesiasticis, iuvim Constitutiois fel. recoli d. Gregorii X V. praedecesseris nostri, incipientis Asmurabili Dei providentia , coerc i ct puniri poste, ste. Et postilaodiim : Ad haec Religios ab Episcopo ad Onfessiones Secularuis in sua dioecesi odiendas Vprobatas , nou posse in alia diros eas absque Episivi Discesani approbatione audire , quantas prenitentei subditi snt ejus Episcopi, a quo illi Retuis jam
fuerant approbati. Et generaliter approbatos ab Episcopo ad presonarum Secularium Confessiones audiendas , requaquam censeri appirabatos ad audiendas Confessiones
Minnialium sibi sub ectarum, sed egere quoad tae speciali Episcopi approbatione,
69쪽
larium earundem Atinasteriorum atit ollariorum audire confessones Secida, lamillorum, qui inibi sunt vere de familia , ct continui commensales, non autem illo . rum qui tantum ipsis deserviunt. Et aliquanto pdst: Et habentes fa stat . absoluendi ab omnibus casibus Sedi Apostolis reservatis , non ideo a casibus Episcuo reservatis posse absolvere. Pine autem Regularem Confessorem in ea Di res in qua est Vmbatur, confluentei ex alia dioecesi a peccatis in i a reservatis , non autem in ista ubi idem Confessor est upprobatui, absiluere, nisi eas ais Paenitemes noverit in fraudem reservationis M alienam diarcesm pro absilutione obtinenia mitrasse, hae Constitutione decernimus ast declaramus. Haec eadem Bulla ex preisd declarat quaeciliaque his contraria conce illa ab Apostolica sede privilegia , quaecunque illa sint, Regulatibus cujuscunque sint Ordinis, Instituti, aut Societatis , etiam JE su, revocari & extingui. Ista quae ex ea Bulla hoc loco inserui, conformia sunt non modo aliis superius relatis Constitutionibus Pontificiis, sed etiam constanti hujusce Regni usui de praxi. Aliae vero quaedam sunt hujusce Bullae partes , quae potestatem Episcoporum coarctabant circa limitationes facultatum Confessionum au diendarum , aut verbum Dei praedicandi respectu Regularium , itaut occurrentibus aliquando gravibus scandalis Episcopi succurrere non vale rent , ob evocationes crebras ad supremam sedem , qua occasione Epis .copi inaniter fatigarentur , & offensiones Dei & fidelis Populi licentiolius prorogarentur: his ex causis visum est in Gallia istam Constitutionem, quae quidem ibidem publicata non suit , quoad illas saltem partes jura Episcoporum restringentes , non recipere. Qua de re Suprema Parisiens s Curia decretum edidit die Septembris II. anno i 67o. ad requisitionem Regii Procuratoris. XII. Qitum in Francia Ludovico XIII. regnante graves emersilent contentiones inter Episcopos & Regulares, tandem amice compositae simi Armandi Richelei Cardinalis interventu, Parisiis die 19. Februarii, anno I 633. Omnes namque fere Religiosorum ordines per Gallias dispersi, interventu suorum Regularium praecipuorum Praelatorum , qui Parisis convenerant, sequentem declarationem edidς runt & subscripserunt, quae
in publica Tabularia Gallicani Cleri redacta fuit. Agnoscitaui ct preM
mur , nos minime posse aut deb re intra ut m Diarcesm verbum Dri praedicaresne Dominorum ordinariorum licentia ct approbatione , quoi fatemur posse nox examinare , ct licentiam quam nobis concesserint revocare qui Usi visum fuerit. Profitemur etiam, nos nec posse , nee debere intra Diae ses aickire Secularium Confessiones, citra eorundem approbationem , quam possent io revocare quum id expedire judicar erim , sis propter notoriam incapacitatem , sive ratione publicis udali. si tameis supplicamui ut judiciam si um sui fendant, donec Superiores Regulares admoniaerint de causis ob quas si isti mosi revocatis facienda r ut post debitam inquistisaeem Us Superiores Regula rei provideant pro sis ossicis , scis provisuros sterumus: ct si providere neglexerint, tum olemum Domini ordinarii pro
70쪽
pro sua victoritate pravidebunt. Huic sibscripsere declarationi praecipui Superiores & Provinciales Societatis Jesu, Carmelirarum, tum Conventualium ' tum Discalceatorum , Dominicanorimi pariter , tum ex vico Jacobco , tum ex suburbio Salii hi Honorati , & Franciscariorum , tum Conventualium , tum Recollectorum; Fuliensium paliter, & Minimorum , & aliorum ordinum , simulqtie Generalis Minister totius ordini, Sanctae Trinitatis Redemptionis Captivorum. Igitur quam longissime ivero aberrant illi Regulares, qui ut se subducant ab Ordinariorum auia
thoritate, negant receptum essetin hoc Regno Concilium Tridentini m. M Pontificum circa hanc rem Constitutiones e contrarium enim liquido constat, tum ex communi usa , tum ex praecedenti Regularium Regni
Declaratione. Praeterea Muni Religiosus Gallicanus Societatis Iesi in siri illa Canonica Praxi, quam se ad Consuetudines hujus Regni procudisse profitetur, haec eadem tigillatim astruit & docet. Hoc astrinuat Curiarum. Regni Senatusconsulta, ex quibus unum Parisiense paulo stiperius retuli... Praeterea generale Concilium Viennense in Regno isto habitum, dc constans majori ex parte Gallicanis Praelatis & Regularibus , eadem sanxit quae Eic attigimus circa Regularium erga Episcopos in casibus praefatis subjectionem , praesertim circa Confessionum auditionem , de Divini verbi Praedicationem. XIII. Potestatem habet Episcopus Regularibus exemptis , quemadmodum secularibus sacerdotibus facultatem dare ad certum tempus limi tatam audiendi Secularium Confessiones , quo finito non potait illaesulterius audire. Potestque idem ipsam facultatem , se indefinite & sino temporis limitatione concessam , quum ei visa rationabilis causa fuerit.
revocare : neque tenetur rationem reddere revocationis, quae quandoque etiam prorsus sileri debet ad evitanda pertinacium contentionum aut aliorum graviorum peccatorium: , quae revocatiotii causim dederint, gravia
scandala, & diffamationes. In causa Andegavensis Episcopi & Regularium tum Societatis Iesu , tum aliorum ordinum, quae tandem Romae judicio Alexandri Papae VIL de Cardinalium dirempta est , examinata
fuit ista Regulari iura praedictorum proposito : Non possint Episcopi limitare.
seu restringere approbationes quas Regularibus concedunt ad .Confestones Gienda neque niti ex parte revocare. Hanc propositionem idem Pontifex cum coetu Cardinalium , declarat 3 o. Januarii, ama. i 639. falsam, temenariam , an-dausam, ct erroneam. Et antea Urbanus VIII. Pontifex facultates audiendarum Consessionum restrictas ac limitatas posse Regularibus ab Ordinariis concedi, declaraverat suo Brevi , anno a 639. in causa moti litigii inter Cardinalem Sandovalem Regulares illius D scecsanos : & cxpresse statucrat, finito: hujusmodi limitatae concessionis tempore , non poste a Regularibus Consessiones Saecularium audiri citra novam ordinarii approbationem. Et paulo ante memor. atum Concordatum Parisiense