장음표시 사용
71쪽
inter Episcopos & Regulares Regni, exprellam continet Regularium declarationem , posse ab Episcopis revocari licentias audiendi Confessiones sibi Regularibus datas , quando ipsis Episcopis visum fuerit. Idoc idem
declaraverat Nationalis Gallicani Cleri Conventus anno i6as. Sanctus insuper Carolus , Pontificum decus exinatum, atque Ecclesiasticae disciplinae norma & columen , his verbis decernit in Mediolanensi sexta Synodo : Episcopus amove/t Confessarios , etians Regidarei iam approbatos, quos pro timorata conscisntia religione viderit non in eo minore ita suere, terreque , ct cmn adificationes serere. Eandem Religiosis circa audiendas Confessiones potestatem concelsam revocari posse ab eodem qui concesserat Ordinario , tradunt qui post Concilium Tridentinum scripsere , Miranda ex ordine Sancti Francisci , Cardinalis de Lugo ex Societate Jesu:
item Barbosa , Prosper Fagnanus , allegans etiam Sacrae Cardinalium Congregationis declarationem , his verbis : susio proponebatur, an RG gulares approbari ab Ordinario ad audiendas ConmMnes,praevio examine, ad tem- fui , exacito tempore, tanquam semel Vprobati possent invito Ordinario deinde am-dire confessiones Z Congregatio censui, non posse. Ipseque de Lugo tract. de Sacramento Poenitent. disput. 2I. scet. 3. i. ait posse Episcopos justa de
causa revocare facultates quas ipsimet concesserunt Regularibus circa Confessionum auditionem, & polle contingere ut revocare teneantur ad
animarum eis incumbentium salutem e dc his casibus praesumendum esse in favorem Episcopi, qui rationem facti sui Religioso reddere non teneatur , neque ejus Superiori. Et plerumque causae sunt occultae , quas propalare non exstedit: dc qumvis certae stat apud Eoiscopum , non tamen
viridice probari possiuit vel debent , non solum ob litigia , jurgia , de scandala quae inde nasci pollent, sed etiam quia scenitentes , de qui 2
poenitentibus audierunt diversi Confessores, in rebus occultissimis , de quae plerumque sigillo Poenitentiae coarctantur, atque ipsis poenitentibus damna, vel etiam infamiam inferre 'ollent, non debent ista in apertiorem notitiam proferri. Praetere, facile hoc contingeret, ut Consessarius . de sua in perpetuum approbatione securus nestigat deinceps debitis studiis inclinabere , ut qui ante, capax fuerat, deinde per neglectum de oblivionem fiat incapax. Hae rationes majoris ponderis sunt, quam ut dignδpossint aestiniari.
XIV. Denique Rex Christiani silinus pro suo ossicio providendi Sacrarum Ecclesiae Cotistitutionum observationi, in suo sacratiore Status Regni Consilio, die . Martii , anno 1669. statuit, ut Ordinariorum mandata 3c concessiones limitatae ac reserv. at. ae Regularibus facitae , serventur secundum limitationes ab iisdem praefinitas : neque . sint Regulares in Ecclesiis etiam propriis concionari, aut Secularium Consessiones audire ultra terminos in Ordinariorum concessionibus erae fixos: posse que
ab Ordinariis solis praefixos limites amoveri, de ab itidem posse eos icio
72쪽
Regulares iterum examini subiici ; it: in etiam si villim eis fuerit, temnis iam concessiim restringi aut Prorsus revocari, oijus rei rationem nemini reddere teneantur : .ilcm possc Regulares contumaces canonicis icenis &censuris eoerceri ab Ordinariis. In casibus autem simplicis per Regulares appellationis non licere eis ad aliud Tribunal provocare, praeterqua in ad Metropolitanum, conformiter ad Concordata Leonis Pirae X. cum Francorum Reb , aliasque Regni Leges. Et quoniam caura tunc vertebatur
inter Episcopum Agennensem , & Regulares Societatis Iesu , & alios Mindicantes , his omnibus prohibet, quos jam antea censuris suis perculerat contuinaces idem Episcopus , sacramentum Pinnitentiae , aut Draedita candi munus in quibuscunque Regni di occes bus exercere , nisi poliquam a praefatis censuris fuerint per Agennensem Episcor in abGluti & iaeta xati, aut intermedia appellatione per Metropolitanum. Prohibet denique. quod ab iis dein Re ularibus factitatum fuerat, ne deinceps per syndicos aut Conservatores in similibus causis agere audeant: sed solum, ut eorum
quilibet suo privato nomine, si quod jus habet, illud prosequatur. Edicit
demum Regia ista Constitutio, ut in universis Regni d. oecesibus praefata omnia promulgemur, & inviolabiliter serventur.' X v. Post secundam istius operis editionem aliae similes causae in regno isto Gallicano emerserunt. Biterrensis namque Episcopus pro ii uestio aggressus est, dum ex os scio suam lustrat dioecesim, visitare in oppido Giniaeo ipsam Minoritarum Conventu alium Ecclosiam & contiguum coe- meterium. Huic se tumultuose opponunt Franciscant, commotaque plebe. vim adversus Episcopum continovere moliuntur. Eam ob causam Episcopus omnes concessas nisee Regularibus consissionum saecularium personarii in audiendarum, verbique Dei praedicandi sacultates revocat. Illi nihilo secius pergunt in confisionibus audiςndis , omnemque plebem adversus Antistitem concitant, qui ad istam coercendam proterviam monitiones edicit tum excommunicationis in rebelles , tum localis interdicti. Ab hi, Conventuales cum rebelli plebe appellationem , tanquam ab abusu , non ad Metropoliten, st8 ad senatum Tolosanum interjiciunt. Sed causa penitus disci issa , prodiit tandem Senatusconsultum cuncta ab Episcopo gesta justificans, de appellantes gravi mulctae pecuniariae subjicit, graviolibusque inxerminationibus ad parendum Episcopo adigit. XVI. Non absimilis licvid inulto post inter praepotentes alterius Ordinis Regulares, & Illustrissimum Stephanum Camusium Gratianopolis Episcopum, simultas exorta est. Hic cum rescivisset de quodam ejusdeni Ordinis , quod intra dioecesim inordinate se gereret , prudenter apud Superiores , t cilicet Praepositum Domus Regularis & Provincialem egit privatim, ut in alterius Dice sis similiam hominem transferrent. At illi stati, ut putabant, potentium amicorum praesidiis , he aliunde male in Episcopum astu sti , esus monita dc rreces lapsi excavit. spe sua elusus
73쪽
Episcopus,Religiosum de quo agebatur,admonet a se revocari quasciamque licentias ipsi concessas consessiones audiendi, inique verbum praedicandi: eam ille prohibitionem nihil pensi habet, persistitque in utroque solito,
quanuis vetito sibi exercitio. Qia rebellione moriis Praelatus, qui hactenus privatis duntaxat monitionibus & prohibitionibus eser. at,adigitur ad jur, dicas formas. Adhibito itaque Notario & testibus de scripto publico, suam tribus vicibus iterat prohibitionem, & censuras palam comminatur. Sed Reguliaris praefracte , tanquam ab abusu provocat ad Senatum. Commodum tamen acciderat, ut Antistitis carisae Regio diplomate ad Regii Coi silii judicium fuissent dudum evocatae. Tres tamen admoniti Regulares confisi se in Sanctiore quoque Consistorio potentibus amicitiis fulciri, ad illud idem suam prosequuntur appellationem. Consulto autem Romanae cognitionis judicium declinabant , sub quo se causa casuros non ignora bant , idque ex summor in Pontificum Constitutionibus , 5c Romae judiciis , in quibus saepe succubuerant, augurabantur. Verumtamen Amplissimus Regii Consilii Ordo sapientia sua indignum judic ans, si aliqui Regulares , quorum praecipua laus in humilitatis professione , & erga vene randos Ecclesiae Praelatos observantia consistere debet , adversus eximiae pietatis Antistitem insolescere pergerent; de si dino iste sacro suo funitur Oiscio', rebellium subditorum aulicis artibus cum ignominia Domini Irsu succumbere cogeretur , adegit appellantes , ut ad pedes Episcopi provoluti veniam praeteritae rebellionis exposcerent, seque morem ji mortibus illius gesturos pollicerentur: idque reipsa praesente scriba & testibus
XVII. Neque vero Sacerdotibus etiam exemptis, aut Regularibus, quibus aliquando conccisam conLssiones audiendi, vel concionandi sata cultatem ordinarius adimit, quidquam seppeditare praesidii potest Lu. dunensis Concilii decretum sub Innocentio IV. Papa , vetans quibuscumque Iudicibus Ecclesiasticis excommunicare , suspendere vel interdici requemquam , nisi clim ex prcssione ter iterata, atque per scripturam cauta propter q uam indicitur censura: quod habetur decretum cap. t. de sent. excom. in s. Sed longe dispar est ratio in inflictione censurae Ecclesiasticae,
atque in revocatione spontanei mandati, aut liberae delegationis , vel cujuscumque demandatae per Superiorem potestatis vel commissionis. Mandata enim , re adhuc integra , simplici revoc. atione notificata, certum est exspirare , cap. Mandat in , de procurat. & cap. --ii , eod. tit. in 6. de cap. Ex parte, it 3. de rescri pr. Idemque statuitur circa delegatam potestatern , cap. minuis, de ossic. jud. deleg. in o. J
74쪽
Prosequutio potestatu Ordinariorum erga Exemptos Regulares.
Nilonis duodecim seculis Episcoporuin erga Monachos potestas nullis fere limitibus circumscripta permansit, ut compertum fit ex Dionysii Areopagitae libro de Ecclesiastica Hierarchia , & inseqtientium aetatum monumentis , tum
apud Concilia , tum apud Ecclesiasticos Scriptores. Oecumenicum Chalcedonense Concilium canone quarto, quosvis Monachos jubet Episcopis esse subditos & morigeros sub excommunicationis interminatione. Sanctissiinus verb Abbas ae Monachorum pater de institutor Bernardus in epist. r. haec ita protestatur : Certiu tion eis Monachus ct Monachorism mili -- Anai, si mei pinetaopu PMettificis excutere a propriis cervicibus jugum rentavera , quod SHanae mox tyrannidi mei .m subjicis. Haec ille seribit ad Henricum Senonerissem Archiepiscopum. Aurelianense quoque Concilium I. anno q tingentesimo undecimo , resnanteque Clodoveo I. celebratum, Abbates Monasterioriam iubet Episcoporum potestati, correctioni& mandatis esse subjectos & morigeros , can.9. II. Novissimis porr5 seculis Clerus Regularis plerasque exemptione, b summis Pontificinus impetraverunt, quas deinde alii Summi Pontifices , & quaedam Concilia moderandas ob salubrius Ecclesiae regimen, atque ex parte revocandas judicarunt. Bonifacius Papa VIII. in cap. Carhedram , in Extrav. cona. de sepulturis , Mendicantium Regularium exemptiones , quas praetendebant , certis limitibus coercuit. Hus successor ex ordine Praedicatorum assumptus Benedictiis XL illos ipsbs limites sustulit, cap. Inter μαλυ , in Extrav. com. de privile g. Sed Benedicto qui successit Clemens V. in generali Concilio Viennensi abrogavit illam ianedicti Constitutionem , & Bonifacii dudum abolitam Sanctionem restituit, cap. Duaaran, in Clement. de sepulturis. Postremd generale Tridentinum Concilium sess. 13. cap. is . de Reso . decernit, ut non o stantibus filii scunque privilegiis & exemptionibus , nullus Regularis possit saecularium etiam S idolum Consessiones audire sine approdati ne ordinarii, oui possit illum , si velit, examinare. Et seis. 2 s. cap. 4. de Rc forna. statuit, ut nullus Regularis, etiam in Ecclesia sui ordinis , contradicente Episcopo praedicare praestimat. Tridentinae quoque sessionis 6. caput 3. renovat Concilii generalis Lugdunenss sub Innocentio IV. . De-G cretum
75쪽
cretum citatum in cap. Volintra, de privileg. in 6. quo Regulares ratione delictorum' extra claustra commissoriim, jurisdictioiu subjiciuntur ordinatiorum. Idemque Concilium circa Monialium clausuram, admissionem, de liberam proseuionem , de extraordinarias Consessiones , & quorumcunque Repularium reclamationes ob prosessionis invaliditatem, & circa alia nomitilla Religiosos submittit Orcinariorum iurisdictioni, correcti ni & potestati. III. Postmod)m Pius Papa et ex Dominicanorum ordine , anno Is i. mense A ugusto , in ea Constitutione quae incipit, R. rami Pontificii. expresia decernit Religiosos Mendicantes ab Episcopo sonet approbatos non posse postmodum ab eodem examinari , sed tamen posse a successore examinari. Hujus meminit AEgidius Coniuch de Sacram. Poenit. disp. 8. b.7. nunti 17. & seqq. atquς indidem duas inseri conclusiones. Primo, idem juris esse in diverus dioecesibus , ut scilicet Mendicans Regularis invita dior si approbatus . necesse habeat ad audiendas in alia dioecesi Consessiones , necnon ad praedicandum Dei verbum, alteram sumere spe, Halem approbationem ab ejus loci ordinatio, qui poterit ipsum examianare. Secundδ, posse per succei sorem Episcopi qui approbaverat, ab at disione Cons dissonum, aut , praedicatione excludi ; quia frustra jus haberet examinandi, si non posset praedecessoris sit concessionem revocare. Docet hoc idem , ejusdem cum . idio Coninch Societatis, Suare et
Poenit. disp. 28. sect. s. num. ii. γ Gyman. de Sacram. P est. cap. 3. num.1. Haec vero societas recensetur per Pontificum Decreta inter Mei
dicantes ordines , 3c horum saudet privilegiis. Cum autem ista Pii V. Constitutio aluit is i. sit posterior illi quam idem PapA cuderat anno is 6 . in amplisllinum favorem Mendicantium , de contrariam Tridenti ius Decretis, derogat tae dubio praecedenti Constitutioni , quemadmodum posteriores leges prioribus , quibus opponuntur, derogare solem easque antiquare, Sed quia pleraque adhuc supererant in priore Pii Bulla quae posterior; non abrogaverat , providit immediatus Pii successor Gre gorius XIII. totius illius prioris Bullat abrogationi, de novam edidit Constitutionem anno i 16 . qua disertis veri si primam Pii constituti nem prorsas obliterat, de testificatur pium ipsum experientia incommodorum , quibus occasionem prior illa stra pulla praebuerat edoctiun , statuisse illam integre abolere , cujus exequutionem volunxatis superveniens ejus mors praevenit a sed tamen in vita sua ex parte abrogasse , nimirumper illam posteriorem anni is i. cujus paulo ante memini. Deinde Urbanus Papa VIII. Constitutione sua 3 o. Augusti, amao rsa'. sic ordinavit : Regularer a naricesuri M E siopis examinati ct apprilari ad OV ssim ei Me darium audiendas, a prasime Disio' siccos e. pro majori conscientia sua φής te, I sint iuram examinari r ct se m rus idonei reperti fuerint, reprobari. - prascram C. Ararim se dicta mininia MV. hac de re edita. Quia vero Regulares
76쪽
Regulares s etatis Is su , ob sibi concessa specialiter privilegia, qui bii,
speciatim ac nominatim derogatum non saerat , praetendebant se illis Pit, Uibani Decretis non comprehendi, sequuta est Inno iiiii X. Papae Constitutio quae incipit, C ψm sicut accenim , quae sic decernit art.9. Re- ιι res ei irin Sociscuis Iesu A mra Dirces ab Epiclo' appro ui ad cinfe si tifoda m audiendat, nequaq/-- pes t in alia Dirces bHi modi Confesti ram ne sis avra amne se copi Isaeo . Huc etiam spemni, & huc referto quae luperiori capite, num. ε 3. & i . adduxi de Sanctione Innocentii X. in causa Aiselopolitani Episcopi , & Regularium Societatis Jrsu: ω de altera Sanctione Alexandia Papae VII. in causa Episcopi Andegavensis , de Regularium praedictae Soci aris, alioriamque in Dioecesi Andegavensi commorantium. Et demi,m de Concordato Lutetiae Pata risiorum inter Episcopos & Regulares Gallicanos celebrato, ini Patres Societatis Issu subscripsere. Qitinetiam antequam prodiissent Constituriones illae celebre, Gregorii XV. Urbani VIII. Innocentii X. Alexandri VIL de Clementis X. quae omnem ambiguitatem excludunt, docuerat Bonacina de P it. Sacram disp. 3. quaest. 7. punct. A. g. I. num. I 6.
ge b Epitapo ex iusta causa revocari simpli em & absolutam appro
tionein , quam Rel oso indulserit ad audiendas Consessiones : ut enim fleam ex itecessitate desiimptas , & ex occasione abusuam de scandalorum supervenientium , nec ania praevisoriun , urget illa communis regula, omnis res, per quas causas nascitur, per easdein dii luitur: cap. i. de gul. iur. ut eadem potestas quae facultatem indulsit, possit eandem re- ractare. Idemque astruitur citato superilis Concilii Mediolanensis Decreto.
cui Sanctus Carolus praesidebat ; & allegata doctrina eruditissimi Cardi- malis de Lugo praefatae Societatis Theologi consummatis LIV. At vGd non licere cui ascunque ordinis Regularibus , quantui 'vis per Superiores proprios approbatis , verbum Dei praedicare, ne .in Fropriis ci dem Eccleuis, inconsilio aut invito Episcopo seu ordinario, mon modo statutum scit , Tridentinis Patribus se si . s. cap. 2. & sess . a Cay. q. de reso . atque ab insequentibus Summis Pontilicibus , verum etiam hoc idem Francica Iura praeseribunt, ut videre est in Edicto Mel dunensi anni 11 9. an.6. ubi hoc statuitur , & praetere, Regiis Magistra ibus prohibetur ne committant vel introducant ullos in Ecclesias Co xionatores , sed hoc totum relinquant Episcoporum arbitrio , quibus solis eorumque Vicariis id solicitudinis incumbit. V. De casibus verδ ab Episcopis reservatis, Gregorius XIII. in Bulla incipiente , Cmn a sera, quam reteri inaranta lib. . culus meminit Graia fas monachus Benedictinus , & alii plarique, declarat Regularem Labe te in privilegium 1 Papa absolvendi , quibuscianque casibus ipsi Papae r servatis , non adipisci hoc ipso potestatem absolvendi a casibus, aut censi ris per ordinarios locorum reservatis: adco ut si Ordinarius reservaverit
77쪽
casum aliquem ex iis qui recensentur inter reservatos a Papa, hoc ipsi restringi facultatem 1 Papa cqncessam circa talem casum, ut necessariussit recursus ad Ordinarium pro ista impertienda abselutione, sive habeat ipse Ordinarius facultatem a Papa sibi concessam circa eum casum , sive non habeat: clim possit semper Episcopus suas reservationes , ut libuerit, tollere aut suspendere. Poreb Grami verba haec ipsa sunt, Decis. Aur. p. i. lib. I. cap. I 3. de potestat. Confessar. num. 16. Item quari potest iurum feligiosus , qui facietatem habet a Sede Apostolica absolveta, a quibu=u casibus O censuris, s Episcopiu alicujus civitatis parricidari Constitutione reservaverit Hi Mum vel plures casu Papales, imponitque cens am abflvent , an poterit
Religioseu praedicitiis ab illa vel illis casibus absisere. Restondeo qmd non , ut est
declaratum per Gregorium XIII. quemadmodum refertur per Car. Neapolis. lib. . incip. Cum a sacra. Hactenus Grassius. Id vero ita rationi congruum vissim est, ut ante istam Gregorii XIII. Declarationem hoc idem ait eruerit insignis ex ordine Praeclicatorum Theologus Dominicus Soto in . Sent. dist. 18. quaest. A. art. 3. ergo. His successit Sacrae Congregarionis Decretum Clementis Papae VIII. approbatione munitum, quo statuitur neque Societatis Ιεsu Religiosos, neque alios quotamque Regulares , aut quomodolibet exemptos , etsi facilitatem obtinuissent a qui buscumque casibus di censuris absolvendi, etiam Papae reservatis , posse ullatenus hoc praetextu abselvere a reservatis per locorum ordinarios. Illud refertur, Quaranta in Bullario, sub tit. Casus reservari. Sane hoc Decretum se quodammodo restringit his verbis, Per metiversam Italiamo attamen non solum in suo robore perdurant praecedentes universaliter loquentes Constitutiones, sed extam uibsequentes, quae hoc illimitate ac generalitet decernunt. Decretum enim Paai V. confirmans sacrae Congregationis judicium, omnibus Regularibus aliisque quantumlibet exemptis seu privilegiatis prohibet absolutionem impendere a casibus & censuris . quascunque locorum ordinarii reservavςrint, nisi ex ipsorum licentia. Cujus Decreti mentio est apud Filliticium Societatis Ιεsu Scriptorem Traist. de Censuris in particulari, cap. io. circa finem. Qui ibidem
diserte alseverat, virtute praefatorum Decretorum teneri indubitanter Aastringi omnes Regulares, ac Exemptos. successit deinde βplla Gregorrit XV. Papae , deinde Breve Alexandri VII. in quo damnatur ista pro-l ositio : Regulares habent potestatem absolvendi a peccatis Episcopo re ervatis , etiamsi ab Episcopo authoritas ipsa ipsis indulta non fuerit : de declaratur ista propositio 1 Asa, authoritati Episcoporum 2 Sedis Aristoli iniuriosi. Hoc Breve direxit Summus Pontifex ad Episcopum Andegavensem, die 26. Februarii, i 619. Haec eadem docuerat olim Grassius Regularis Benedictinus Decis. Aurearum p. I. lib. I. cap. I 3. num. 6. quanVis major pars harum Pontificiarum Constitutionum nondum in lucem , dum
ille fclibebat, emanasset. His demum adjunge Bullam Clementis Papae X.
78쪽
anni 1 o. quae incipit , superea ni vi Patris. Tas; εἴ ita decernit: Habentes facultatem absisendi ab omnibus casibiu Sedi Apostolica reservatis. non ideo a casibus Episcopo resim alis posse a Flucre, hac constuiuione decernimus
VI. In causa pariter Fidei Regulares quantumvis exempti subjiciuntur ordinariorum Iurisdictioni, cap. Ad abolendam , de haeret. & Concilio Trident. scis. s. p. r. s. Si vero. Praeterea generaliter , quoties agitatur . contra Regularem causa criminalis , constituit Generale Lugdunense Concilium sub Innocentio IV. ut cognitio & judicium spectet ad Episcopum:& habetur in cap. Volentes, de privileg. in 6. his verbis : Definimus quod quantumcunque Exempti audeant libertate , nihilomimis tamen ratione deticiti. vel contractus, vel rei ας qua agitur contra i is , redre possunt coram locorum ordinariis conveniri. Hoc ipsum jus instauravit Concilium pariter Trident. seis . cap. i . de reform. Q linetiam ipso Francico jure hoc idem a Carolo IX. astruitur in Aurelianensibus Comitiis , art. t i. in quo de appellationibus providetur in his causis: & declaratur pariter appellationes Regularium a sententia Episcopi in causa criminis , non suspendere sententiam , sed devolvere : Omnes inquit Abbatis ct Abbatis se , Priores st orissae non existentes Capita Ordinum , indisserenter sojecti erunt Archiepise ' vel Episcopo Arcesano , nec poterunt Hlis uti Privilegiis 'ac exemptionibuι
circa visitationem aut punitionem criminum , non obstantibus quibustibet appellationiblu , aut oppositionibus, quarum nobis cognitionem reservamus. Atque ita
tales appellationes evocantur in hoc Resno ad privatum Resium Consilium , aliis exclusis Tribunalibus VII. Item quum Regularium exemptorum Praefecti suo circa subdi torum correctionem ossicio desunt , si admoniti intra sex menses non correxerint , aut disciplitiae claustralis uistaurationi non providerint, polliant Episcopi ut Sedis Apostolicae Delegati, visitare , ordinare , 3 corrigere, perinde ac possent Regulares Praelati juxta ordinis instituta, quibusvis exceptionibus & appellationibus remotis. Concit. Trident. sest 2 i. cap. 8. Simile quid statuitur in cap. Viianio . de omio Iud ordinar. ut scilicet Ordinarius per se supplςat Abbatis negligentiam circa vagos de errones Monachos. Quod idem rariter in Gallia providetur memorato articul. II.
Aurelianens. lVIII. Curatae item Ecclesiae Monasteriis & Religionibus adnexae, vi- stationi, jurisdictioni, & authoritati subduntur ordinariorum , toto tit. de capel. monach. & cap. Ex ore, de privileg. habent Ordinarii juris dictionem supra Monachos seu Religiosos , qui eis deservilint: adeo ut possint ab Ordinariis ex causa suspendi, interdici, excommunicari, ut statuit Innocentius IV. in Concilio generali Lugdimens , cap. I. s. In eos, de privileg. in 6. Eademque Iura confirmantur Concilii Trident. scis. cap. ii. his verbis : Di Monasteriis , seu domibus Virorum ac Mulierum,
79쪽
'uΞbus imminet cura Munimn personarum seri ηrium , re iter ea; sunt Asiloris Morasteriorum seu locorum Distia, pes tam seculares, quam regulare hujusmodi curam exercentes subsint immediatὸ in his qua ad dicitam curam ct Sacramentorum adniinistrationem pertinent , juri Ilioni , visitationi, or correa tiani Episcopi in cujus Diores sunt Da. Nec ibi aliqui etiam au nutum amoviis biles deputentur , nisi de ejus consensa ac praevis examim per Episcopum aut ejus Vicarimn faciendo. Hoc ipsum jus viget & observatur in Gallia , ut multi, senatusconsultis judicatum est, & nuper suprema Curia Lutetiae Pari sorum judicavit anno 1668. pro Aqui extiensi Episcopo ad'ersus Sam-
maximitanos Regulares ordinis Praedicatorum , circa visitationem , co
lectionem & ordinationem Ecclesiae Parochialis Ordini Dominicanorum unitae, & Regulares ejusdem Instituti, per quos illa solet administrari:
atque ut Monasterium procurationes visitationis exsolvat, & Parochus
resularis Synodo annuae intersit, ab Archiepiscopo in omnibus functi nibus curialibus dependeat, & Cathedrae quadragesimali non alius provideatur, quam quem Archiepiscopus , sue Secularem , sive Regularem elegerit. Quae omnia Sacris Uanonibus consormia sunt. Parocluales quippe Monachorum Capellae debent , Parocho administrari , qui approbationem habeat ab Episcopo , ejusque authoritati & jurisdictioni umjiciatur,can. Sane , I 6. quaest.2. & cap. I. de Capellis Monach. dc cap. De monachis,
de praebend ubi & hoc statuitur, de Capellis illis Monachorum Parochia- libas persolvenda esse jura Episcopalia. Quod idem habetur in cap. Ex orci
3 priviligis, de privile g. In quo etiam d. cap. Ex ore , f.Hrri , decernit debere eum qui praeest Capellae Monachorum Parochiali, quativis sit Regularis , aut etiam Abbas, ac teneri interesse S ynodo Dicoeesanae. IX. Ius quoque visitandi Ecclesias quascunque quomodolibet exemptas non modio competit Episcopis, sed etiam ut singulis annis eas visirent, & opportunis remediis provideant earum reparationi , oil mi , deministerio, districtEeis praecipitur 1. Concilio Trident. sest . . cap. 8. appetilationibus , privilegiis , inhibitionibus , de contrariae consuetudinis etiam immemorialis oppositionibus omnibus exclusis. Hoc idem repetitur sess. 2 . cap.9.de resorio. & extenditur non modo ad quascunque exemptas
Ecclesias , ted etiam ad eas, quae nullius Dioecesis ex privilegio dicuntur esse, si sint seculares. Imb etiam si sint regulares nullius Dioecess, simul-oue Parochiales, & Abbates aliive regulares Praelati circa illas Ecclesias negligenter se gerant, poterit non quidem Suffraganeus Episcopus , sed
Metropolitanus visitare & providere , omni remota appellatione aut reclamatione , scis. s. cap. 1. 6. Si qua vero parochialis. X. Si conlitigat Regularem exemptum in excommunicationem labi,
sue a Iure prolatam , sive a Jadice, eaque sit evidens , potest Episcopusillum hoc tine denunciare , ne proprii subditi communicent eidem. Clem. I. S. I. de privileg. XI. Item
80쪽
XL Itein circa Processiones ita edicit Coiicit ham Trident. ser.
p. i 3. Conum es in .mm ac praecedemia, spe cum saniau orirentin imire Ecclisasticas persons , Dun 1 daret quam rea daret, tam in selennitio ' cessona o quam in Exequiis, Episcopul amosa Myri appellatione , ct πω sistam labiu quibuDu κe componat. Exempli autem omnes, tam scia res quam regula res Clerici , cunque etiam Monachi ad Proces cati accedere compestaniatur, iis tantum exceptis, qui in primori Clausura perpetuo vivunt. XII oda itinet ad Ecclisias quibus aliunarum cura io ambit, o
dint Milit u nocti Ioamus subditas , & quid in eis possint Episcopi, declarat Rescripturii Pii V. incipiens r Efficit. Decernimus, Iectaramus st' - , m ct siet M locvirum Episcosei, alist Superiores , tanqu/m Apostolio S dii Deletain, omnes ct et cumine Parochi lii Melisias, caeterrique μου cia Ecclesia a suarum ciuitatum O Di Nisum . qui 1 imminet animarum cura , ad Mam Religionem, ejusique Atilius . Capellanos, Ministres, Ilactores, ncarios quomodoli set pertium. etiam quanda in eis Episcopalem Oio ratem iurisdictionem Resista 2 δ filius praedicti haberent, rarumque ἔμriesias, Motores, Varios, ct Ministros quos unque in his tamen ἀuntaxat
qua animarum curam . illi que exercitio ct Sacrament m administrationem respiciunt) visitare, omnesque acrus sistationem concemenui ex cere posse aede re : ae Rectaris ac Minisbos cateros hujusinodi curam animarum exercentes,
minκι irinos repertos, si quidem ad nurum amovi Filii sint , statim amoverer si vero Titi rus pnt, illico Iustendere , ae Superiores regulares iamrq ut intra alia quem irrem terminum i ' Iocum amotorum subruent alisi idoneas. trius tamen
pariter exam tu ct v - ω por ipsi Episcopor, ct alios Superines. Titu laribus mero fustensis ADtem alios idoneos partur examinatos, ct Vprobatos. ut supra. is Coadjutores site Uicarios, iuxta Decretum cincilii Tridem. sis 11. cap. 6. Aurea veno sim Me su regatis seu d puratio ', ipsi 'scopi ct alii 'periores pret necessitate cura anim-um provideant arbitrio suo. cuod se Superiores Actorum M Ministrorum intra tempus praefixum mn s rosa --rim, Ut deputaverint, ut supra, tune dict. termino clam ira E si pi σ alii Superiores , pravis examine alios, iuxta supradicti Oucilii ΡΟ-m , idoneo ronos in locum antatoru- fabrogem : Titularibus vero sustosis Coa utores δε- putent , iuxtη dictum cap. 6. m. 11. qui rauet en in dictit ea chiasilus perita insemiant, ae s subregati ac deputari ab ipsis Superistribus Religionis ct Mili-ium 'ainctorum sessent. Voluses autem ' ad Episcopi ct alii Superiores ρ-- dicti Ostationem hi,' i , ct alia proicta omnia βψum tavram Delegatis inca Serii gratii oe a sp* qua Ribrianis Rectorum impensa ct onere faciant, cte. Datum Rama, qua Sanctum Petrum . si a Piscatoris. i. 22. Septembris, nimis nostri anna 6. XIII. Si lis adversus Regularem intenditur , 5c in figura judicii causiterminanda est, aut si aliis extra Regulam Regularis deliquit, Episcopus
notionem fiam interponere dcbet , ii tracap. - ἱ με, al. quaest. i. IN