장음표시 사용
101쪽
de crim. agi oport. posse ab Ordinatio loci puniri Delegatum 2 Papa, si in
suo ossicio delinquat, si nimirum excederet fines iliandati, ac procederet in casu non incluso in sua commissione : item si vellet procedere vel exequi non exhibita sua commissione. Zetola ibid. X v I M. Coneedit etiam sedes Apostolica aliquibus Conservatores, ut eos 1 manifestis injuriis , & violentus tueantur. Isti verb non possunt subdelegare , aut sitas vices committere , nisi hoc eis specialiter per Literas Apostolicas indultum fuerit. Possunt tamen committere ad citandum& intitandum partibus sententias suas. Neque possunt quenquam ultradietam , fine Dicere sis trahere, nec nisi de mani stis injuriis aut violentiis cognoscere : alioquin non solum eorum processus irriti erunt , sed etiam facto si pensi erunt per annum ab ossicio , & per consequens iBeneficio : & Pars quae hoc procuraverit , incidi in excommunicationem cap. Hac constitutisne, e . tit. in 6.
UrLEx potest esse causa providendi Episcopo Coadjut j rem per Supremam Sedem , nimirum incapacitas ad omnia i Episcopalia ossicia qualis est , exempli gratia , incapacitas
i illa quae provenit ex surore ac dementia in vel tantummodo incapacitas alparticularia ossicia, qualis provenit ex decrepita aetate , excaecitate , ex paralysi , vel alio incurabili morbo, sine detrimento usus rationis. Porrδ Coadjutor, qui datur ob incapacitatem tantum parxicularem , habet limitatam potestatem ad sola ministeria, quorum Episcopus impos & incapax est, nisi iste velit Coadjutorem delegare ad ea quoque, circa quae capacitate pollet, prout libuerit, sive in totum, sive in partem. Sed qui constitutus fuit Coadjutor ob universalem Episcopi incapacitatem, plenitudine stititur potestatis, ita ut si sit consecratus, possit per seipsunt omnia Pontificalia exercere , cap. Is cm, de election. in 6. Si vero non si consecratus , poterit alium Episcopum circa ea quae sunt muneris Pontificii delegare. Haec omnia traduntur in can. a diter, & can. seq. & can. - , in fine, & can. seq. . quaest. i. item in cap. De Rritori M, & cap. penult. 3c ult. de cler. aegror. II. Item Episcopo ab hostibus capto providet Papa de Vicario in temporalibus de spirinialibus , quandiu hoc durabit impedimentum , cap. Si L si Di . de supρlend. neglig. Praelat. in 6. dc clement. i. de foro com ret.
102쪽
pet. Quod idem stiniendum in exteris quibuscunque impedimetitis . si- ouando illa cessare contingat. Porid licet Vicarius per Episcopuin constitutus careat potestate Beneficia conserendi , nisi id specialiter ab Episcopo exori matur , secus tamen judicandum de Vicario , quem Papa propter Episcopi captivitatem constituerit: potest enim durante captivitate conferre , praesentatos 1 Patronis instituere , atque illis quos Rex ad Beneficia nominaverit , necnon Universitatum Graditatis , perinde ae si Episcopus adesset , providere. Rebaisus tract. Nominationum , quaest. 8.numero . dc seqq. III. Quoties etiam Coadjutor assignatus' fuerit ob partiale, non ve-rd ob totalo Episcopi impedimentum , tunc non ipse, sed Episcopus jure potitur Beneficia conserendi. Sed si datus fuerit ob totale impedimentum. nabet Coadiutor Beneficiorum collationem. Oldradus consis. - . addens posse hoc casu per Coadiutorem committi, & ab eodem Literas sub proprio sigillo expediri. Idemque asserunt Ioan. Deselva de beneflc. p. a. quaest. . & Rebuisus loco cit. Lices enim Coadjutor immobilia non possit alienare, cap. I. de cler. aegrot. in & car. Is cm , de election. in c. hoc intelligi debet de alienatione libera , non de necessaria, qualis est Beneficiorum. Alioqui enim Ecclesiae ex diuturna vacatione grave damnum sustinerent.
IV. Pored Coadiutor Episcopi cum sutura successione, non potest ab alio , quam a Papa provideri. Quin etiam in hoc Regno consensi is Regis requiritur, propter jus quod habet nominationis ad Episcopatus
V. Episcoporum potestatis simul & ossicii est provisio Coadjutori,
Parochorum , & Archidiaconorum jurisdictionem habentium , aliorumqtie Rectorum quibus cura incumbit animarum, qui sunt i suo ministerio impediti: eoque casu potest Episcopus congruam assignare pensionem ad victum Coadjutoris a se provisi, cap. M REDDAM, & cap. fin. de cler. aesrol. & cap. unico , in sin. eod. iit. in 6. Sed Episcopo similiter impedito non potest ab alio , qu&m a summo Pontifice attribui C adjutor , ut dictum est , eique similiter attribuenda est pars de eroventibus Episcopatus , d. cap. unico. Justum quippe est, ut illi conuequantiuili pendium , qui pro tempore suum reperiuntur commodare Obsequium.
103쪽
Iuris canonici Theoria CAPUT XVII.
De Vicariis in Gastia foraneis.
RANcio ENAE tam Laici quam Clerici, dum intra kegnum versantur , minime compelli possunt ad hoc ut extra Regnum litigent: id verd praesertim ius viget in Ecclesasti-Fi-cis persenis; hae s quidem proprios & determinatos habere Iudices intra Regnum debent. Et quidem antiquus di celeberrimus Praesul Gallicanus Hildebertus , primum Cenomanensis Episcopus, deinde Turonensum Archiepiscopus , epist. 82. ad Honorium II. Romanum Pontificem , graviter expostulat quantam morum in Clero depravationem invehat tacilior ab Ordinariorum judiciis ad Sedem Aeostolicam provocationum adinissio, ad quam recurrere solent scandaloii omnes & incorrigibiles Cletici quoties 1 propriis ordinariis intra limites ossicii coercentur. Ex quo etiam innasci nec in est ipsis Antistitibus pusillanimitarem dc metum in perversis Clericis reprimendis & castigandis, a quibus nihil expectant praeter odia , detractiones , caluamiosas querimonias , &pecuniaria dispendia in sui apud Romatiam Sedem de sione. Sic enimc ut alia exempla sileam Apiarius Sacerdos Africanus admodum pervicax & flagitiolus , dum suam excommunicationem ab Urbano Episcopo Siccensi justa de causa illatam,rescindi 1 Romano Pontifice, ad quem provocarat, satagit, tantopere suis fraudibus & calumniis adversus Urbanum laudabilem Episcopum, Summum Pontificent concitavit , ut nationali totius Africae Synodo mandaverit Urbanum ab Episcopatu dimoveri , vel excommunicari i cui tamen perspecta erat virtus Urbani sanetimonia, sicut & imprudens Apiarii perversitas. Sinules etiam querimonias S. Ber- nardus Claravallensis Abbas passim iterat scribens ad Romanam Curiam& Summos ejus aetatis Pontifices, nuIlatenus sacrae & universalis potestatis plenitudini obsistens, sed sapienter admonens de abusibus iniquorum appellantium , & indiscreta Curiae credulitate. Deinde in Pragmatica Sanctione , tit. De causis , in princ. tandemque in Concordatis Bononiensibus inter Leonem X. Papam, & Franciscum I. Galliarum Regem initis traditum est , personas Ecclesiasticas Regni a nemine posse extra Reg
II. Atque ideo quando interjicitur appellatio 1 sententia ossiciali, Gallicani, qui subest extraneo Metropolitae , si Partes non conveniant de subeundo in partibus Regni Ecclesiastico Iudice , a quo lis dirimatur, lent Curiae Regni intra terminos proprii territorii Partes ad alterum Metropolitanum remittere , coram quo experiantur ut Eligem. Id factum fuit
104쪽
suit , senatu Parisiensi in a ellatione mota de sententia ossicialis ita renii, Gallicani, qui sit best irevirensi Archiepiscopo Germano. Ita judicatum die i s. Aprilis, ann. i6i . ut refert Brodeus ad Louetum lit. D, est. 9. Qui ambo tradunt ex usu Gallicano creditores Gallicanos nullatenus teneri bona immobilia debitorum sita extra Regni fines discutere. netiam Bonifacius Papa L susceptis gravium criminum accusationibus valentinae Galli Cinae civitatis Clero ec Populo adversus Maximum ejusdem civitatis Episcopum , scripsit antio is . ad Galliamin Episcopos , ut Synodum intra Galliam cogerent, in qua de Maximi accusationibus cognoscerent. Hujus epistolae meminere Anselmus , Burchardus , Ivo Caritotensis, & Gratianus cap. Decem in , s. quaest. 9. III. Ad haec se tus Parisiensis tutelam gerens privilegiorum Galliae sancivit Martii p. ann. i6i'. ne Generales ordinum Regularium extra Regnum degentes Franci nas Regulares ad se citent, edixitque ab ipssprovidendos esse intra Regnum Vicarios qui de causis Monachorum cognoscant de judicent. Brodeus apud Louetum lit.D, cap. 9. IV. Et in universum conbuetudo invaluit ut E piscopi extra regnum
degentes constituant circa subjectas sibi in Regno stas Ecclesias Vicarios foraneos regnicolas, ad quos Clerici Resiai conveniant, ipsique Laici &Clerici in cunctis jurisdictionis Ecclesiasticae causis disceptandis. Id ver. observari pers picuum est in locis Venaissino Comitatui convicinis. V. Quaesitum est, utrum necesse sit ab hisce vicariis deluatis sumere
provisiones bene sciatias, aut ipsis exhibere signaturas Apostola casoue literas, ab iisdem ait umere capacitatis Clericorum examina , aliosve procenses & decreta sumendae possessionis. Verum has fraxes nullatenus agno viamus, saltem ubi Episcopus non est in remotis, cilis ad eum patet accensis. Si innen ille in his suum recusaret ministerivio , tunc jure adiri polset Vicarius soraneus ; ad hoc enim constituitur ut vices Episcopi non regnicolae gerat. Ipsus tamen Irimarium ossicium versatur in litibus contenticiss, circa quas necesse est servari leges Regni, & non exterarum ditionum. J
Cia Nou M primo , quid sit Parochia. Est nimirum Ecclesia
ad quam convenit P ulus ad recipienda Sacramenta de
audienda sacra diebus festis ; quod intellige ex ossicio &primitiva institutione , caeterae iramque Ecclesiae sunt po- seriori, & subsidiariae institutionis: in ta in qua primitus constitutae sunt sepulturae.
105쪽
sepulturae , ac obligatio praedicandi verbum Dei . & docendi rudimenta Fidei. Clement. unica de Baptismo & ejus effect. cap. Omnis inris seque se-- , de poenit. & remis cap. Capellamu . de seriis : & cui ex communi jure Decimae debentur , Go. -- - , de cap. Parochurnos, & cap. Cum contingat, de decimis. Consentiunt Doctores, non dici Ecclesiam Parochialem hoc solo, quδd sit in ea Fons Baptismalis , sed ad minus ilia simul requiri, Fontem Baptismalem, Iura Sepulturae , de Curam seri Poenitentialis & Sacramentorum. II. Ius commune exigit ut unius Parochialis Ecclesiae unicus sit Parochus titularis , can. Sisu, xi. quaest. a. quia ut ibi dicitur , unius Eces sae debet unicus este sponsus. Reliqui vero Sacerdotes ascis mur ut co-
adiutores. Rebuistis in praxi, tit. de non promot. intra ann. num. 69. Ze-roia r. p. verb. Parochus.
III. J.ire pariter communi debet esse Parochus stabilis ad vitam , &non amovi bilis aut locatari iis , quia Matrimonium spirituale , sicut de ea nate , debet esse ad vitam & indiliolubile. Quod ergo requiritur in Episcopo ut sit unicus , & non plures , & ad vitam , non veid ad certum tempus exigitur quoque pari ratione in Parocho , cui sua desponsatur Ecclesia. Ideoque sic statuit canon Praecipitos ,2 i. quaest.2. Praecipimi , ne o .luctitiis Presbyteris Ecclesia cim tramur, ct ut unacrisque E esia, cisi sa- curuli sipetiis, proprium habeat Sacerdotem. Et cap. Inmens , de fit. Presbyt. Alexander Papa III. mandat Londonensi Episcopo , ut restituat Sacerdoti Ecclesiam, ad quam illum ordinaverat, & ex qua postmodum illum expulerat sine ejus culpa , licet ob quendam dcfecti im non dcbutilet ab initio illi Ecclesiae praefici. Et desumptus ex S. Gregorio Pontifice canon
Satis perversum, diu. perversum inquit ct contra Ecclesiasti eam
prηbatur esse censuram , ur frustra pro quorumiam voluntatibus pus privetur,
quem sua culpa vel facinus ab ossicii, quo fungitur, Iradu non dulcit. Atque ista est mens Concilii Tridentini sess. 2 i. cap. 6. prohibentis removeri Parochos ob eorum imperitiam , si alioqui honeste vivant: sed j bentis ut eis Coadjutores , & Vicarii deputentur. His suifragati ir Gallicana Coiistitutio Ludovici XIII. anni i619. ari. ia. jubentis ut Parochiarum aliis Ecclesiis unitarii in Rectores titulum habeant vicariariis perpetui. Hoc viguit institutum ab exordiis Ecclesiae : prohibent enim Canones Apostolorum t6. 8e i . & Nicaelii Concilii canon is . & Chalcedoneiasis canon 6. de Arelatensis I. canon ai. Sacerdotes ab una Ecclesia in aliam commigrare. Eodem spectant canon Nono et Episcopi- , 7. quaest. I. & canon Neminem absolutὸ, dist. . ut observavi in ii ostra Notitia Conciliorum. IV. Ut animarum curae praeficiantur , qu na maxime fieri potest, idonei Pastores, providit Concilium Trideiat. bess. 24. cap. I 8. de rosorna. ut cum Parochialis Ecclesiae vacatio contigerit, statim ac ordinarius notitiam vacationis habuerit , Vicatium seu Oeconomum cum congrua ejus
106쪽
arbitrio fructuum portionis assignatione constituat, qui onera ipsius E clesiae sustineat, donee de Rectore provisum fuerit. Idemque ordinarius Edictum publicum ad valvas Ecclesiae Cathedralis ac Parochialis vacantis intra triduum astigat , quo vocentur omnes qui texaminati v lent transacto constituto tempore ; atque omnes qui ad cbncursum venerint, praestituto die se sistant coram ordinario & Examinatoribus in Synodo constitutis , non paucioribus 'u m tribus : & qui Examinatorum judicio magis idoneus reperietur, Ecclesae vacanti praeficiatur. Caveant autem concurrentes ne quidquam proisus hujus occasione, sive ante, live poste, Examinatoribus dent, neque isti accipiant, ali ut ii moniae vitium utrique incurrunt, a quo non absolventur nisi dimissis Beneficiis quae ante habebant, & sunt inhabiles ad futura. Ita Concilium loc. cit.
V. Ista veia servari debent non tantium in vacatione per obitum, sed etiam per resignationem. Concilium enim utitur verbo generali Vacatis iii, re urget eadem utrobique ratio salutis animarum. Quae vero fit resignatio
in manibus ordinarii, non potest esse in favorem certae personae. Sed si contingat resignari in manibus Papae , aut si aliter Papa decerta persona providerit, eo casu clim cesset libertas ad concursum, suffciet ii Lectoa debito examine Clericus ita provisus judicetur idoneus, ut fuisse a Mera
Congregatione Romae declaratum testificatur Zerola in praxi, I. p. vcib. Parachia, vers. Sextum dubii .
V L Oiseium Parochi ad omnia extenditur, quae animarum sibi sit b- ditarum salutem, & Ecclesiae sibi commissae mini uerium dc decorem spectant. Debet itaque singulis saltem diebus Dominicis praedicare ad populum de rebus Fidem, de morum integritatem , & pietatis ossicia con- cernentibus. Item pueros & rudiores personas Fidei rudimentis informare. Item Sacramentorum usum, dies Festos, & indicta jejunia exponere. Pauperum etiam, & Orphanorum , aliarumque miserabilium personarum curam paternam gerere. Onan.biis vitae , bonoriamque operum exemplo praelucere. Vitia publica & privata, praesertim blasphemias , conor binatus, & usi iras prudenter corrigere : Festoriim quoque violationes inhibere , lites componere, odia conciliare. Eos etiam qui in Paschate non communicant observare, E onere. Numerum animarum Parochiae habere descriptum, pro quibus Deo rationem est redditurus. Libros insuper habere , unum quidem Baptismorum cum expressione diei suscepti Baptismi, de parentum, δc patrinorum : alterum Confirmatorum: tertium 1latrimoniorum : quartum Mortuorum in sua Parochia. Magnam quoque solicitudinem gerat aegrotantium de morti proximorum. Statuta Sy in alia, &vii irationum Decreta diligenter observet.
VII. Potest Parochus secundiim aliquos Authores , extra D oecesim ubique gentium audire confessionem sui parochiani, eumque absolvere, L non
107쪽
non habiti ordinarii loci approbatione. sylvester verb. Confessor i. n. r α. Armilla verb. OUestio , num. 3 . Geminianus ui cap. 2. 32Statuto, n. 18. se constitui. in 6. Ancitaranus in cap. Ea qκα, num. 2. de re l. jur. in 6. aliique communiter. VIII. Oblationes quae sunt in Ecclesia Parochiali acquiruntur Parocho : Sylvester verb. Decima . Angelus verb. Ecclesia, Abbas in cap. Nimis , mura. 3.lde excetr. Praelat. & in cap. Pastoralis, num. 1. de his quae fiunt a Praefat. Edictum Blestiise art. si . & Edictum Melodunense anni is So. art. 27. oblationum jura omnia Parochis Gallicanis attribuunt. Distinguendum tamen cimi Laurentio Bochello in annot. ad collationes Regiarum Constitutiomura , lib. i. tit. 6. sub finem : Oblationum enim quaedam offeruntur super Altari , aut dantur in Ossertorio ad Missarii in solennia ; de Regni consuetudo has omnes Parocho assignat. Aliae obl.ationes parietibus Ecclesiae appenduntur, aut in capsas , vel in discos extra Missarum solennia immittim tur; dc istiusmodi Ecclesiae reparationi & cultui addiei selent, teste ibidem Bochello. His suifragatur Zerola pari. i. verb. P rochia e dc pari. r. verb. Oblat ei. Idemque utrobique dicit, oblationes , qvie in aliis Ecclesiis non Parochialibus apponuntur , pertinere ad earum Rectores. I X. Decimae ex novalibus nunc primium debitae pertinent ad Paro- .chum , ejusque redditibus accrescunt , ut docet Bochellus in Summa Beneficiorum , verb. Di es, cap. 3. refertque pleraque Curiarum Regni judicia hoc jus Parochorum conficinantia : dc ita passim servari persi icimus. Dicitiir autem Novale in Iure Canonico, ager de novo ad culturam redactus , de quo non extat memoria quod aliquando cultus fuisset, cap. Quid per novale , de verb. signis. Si tamen antequam ager coleretur , jani erat decimis obnoxius , tunc nihil Parocho acquiritur praeter actionem quae potest ei competere adversus Rectorem seu Praebendatum ad augmentum congruae portionis, si occasione novae culturae onera Parochi accrescant, ut ibidem dicit Bochellus. Q ininad noti sola Gallicana consiletudo , sed Ius ipsum commune hoc idem statuit in novalibus in gratiam Parochorum , cap. Cum contingat, de decimis. Ad hoc enim institutae sunt decimae, ut sint in stipendium laboris & ministerii Ecclesiastici, dicente Apostolo: Si nos vobis spiris in seminavimm, magnum est s camHia vestra
X. Notanda est Ludoviei XIII. Constitutio anni I 629. art. i 2. sic edicens : Les Cines qui sent a presint unies aux Abbastes , Pri- - , Erlim Cathedrales ou Congiales , si ora dores vant tenues a part eu est re de Imcariat
perpemel, sani qua i a eniis te sidites Eglises mssent prendi e fur Pelles cumuaAtres δε tr quti oratres, Diu D revenis deme mam au Nutrire, si micum les diret Eglisei ct aureo Renefices dum dependent sessites Cures nument furniis Minditi Curea. i. senone δε trois cens si es par an. Hic uia praesertim Observa:
108쪽
serva: primum debere Parochos esse stabiles dia confirmatos ad vitam. Praeterea congruam eorum portionem annuatim tribuendam esse librarum trecentarum, praeter oblationes casualia stipendia. Denique Ecclesiis quibus unitae iunt Parochiae, deberi in Ecclesia Parochiali jura honoraria , quae Rex idem in tribus consistere postea declaravit: in primis ut Ecclesiae illae principales, quibus unitae fuere Parochiales Ecclenae , habeant nomen Curae Primitivae: secundo ut habeant jus praesentandi quem libuerit ad illas vacantes Curas : tertio demum ut praefatae Ecclesiae ponsint intra Parochialem Ecclesiam Missarum solennia celebrare quatuor praecipuis Festis anni, & die Patroni ejusdem Ecclesiae Parochialis. Haec legitur Constitutio in tomo 3. Actuum Cleti Gallic . XI. Cavetur per Concordatum Bononiense inter Leonem Papam &Franciscum Regem , dc deinde per Edictum Hemici II. mensis Martii anni i i .. ne quis intra urbes id oppida murata Parochus constituatur, nisi in Theologi , vel Sacris Canonibus sit Graduatus.
Ecd sis , s Clericorum immunitates quadam,s jura recensentur.
MMuNiTATu M Ecclesiae , & Cleri, quaedam sunt Divini, quaedam humani Iuris. Quae Divini Iuris sunt , immutabiles sunt, & indispensabiles, neque ullis hominum conina- riis usibus , aut praescriptionibus temporum convelli , aut labefactari possunt. Quae vero iunt humani Iuris, aut mere Ecclesiastici, possunt in contrarium longi temporis praescriptione diminui, vel aboleri. Sed quandiu usu vigent , nec praevaluit opposita legitimi temporis consuetudo, nemo potest his privilegiis derogare citra gravem Dei offensam, sitaeque animae perniciem. 'Istud quod dixi, commune est cum omnibu quorumcunque hominum juribus mere civilibus , quorum possessio d.-rat, ut non sine injustitia , & gravi peccato aliquis ea infringat, etiamsi alioqui possint demum per non usum dgerdi. Sed in Ecclesiae privilegiis , quae non Divinum , sed humanum Ius introduxit, si quis illa nondum longi temporis praescriptione abolita convellere aut violare intendat, tanto graevius adversum se judicium Dei provocat, quanto gravior est injustitia quae sacrilegio conjuncta est. Ex praemissa distinctione jus elucesi K t, adeo ut qui de his Ecclesiasticis immunitatibus disceptantes non dis-L a cernum
109쪽
cernunt quae Cint Divinis & quae humani Iuris'; atque in his ipf, juribu,
humanae atque mutationi obnoxiae institutionis non discernunt inter ea qu ae adhuc usu vigent, & ea quae contraria consuetudine prorsus antiquata Sc abolita fuerum' , omnia confundant, de Andabatarum more cae-mitientes suos in aere glladios ventilent necesse sit. I L. Poreb extra omnem dubitationis aleam hoc statuendum est , Eeclesiae potestatem 5c authoritatem circa illa omnia, quae ad Dei cultum, Cleti disciplinam , rerum Fidei definitionem , morum ad Evangelii Christi praescripta doctrinam , ad praedicandum verbum Dei missionem, Ani marum internam δc extemam praefecturam, Beneficiorum dc Ecclesiastidiministerii provisionem , 5c Sacramentorum administrationem spectant, oriri penitus a divina institutione; atque in istis habere Ecclesiam immea diate a Deo ipso juriflictionem internam de externam , directivam de coercitivam ; utpote necessariam ad sacri regiminis , quod ei Deus contu- Iit, executionem. Cui enim data est jurisdictio, illa quoque concessa videntur , sine quibus iurisdictio editicari non potest , i. Cui jurisdictio, D. de
jurii sit'. omia. judic. dc cap. pridieria, do ossic. jud. deleg.. Et utique non potest nisi ad externum, & coiitradictorium, simulque coercitivum judicium pertinere istud, quod Apostoliis Timotheo Episcopo praescribit i. Timoth. s. Accisationem adversiis Presbyterum noli recipere , nis sit,AMm aut tribus testibi. Hujus sacrae potestatis originem ad unum Deum rcferunt Divitiae Seripturae : Christus enim gregem sirum , quo Fideles universi , Ecclesiastici, & cujuscunque status Laici comprehenduntur, cum omnes se Christi oviculas esse glorientur , pascendum de regendum in seiritualibus Petro tradidit, Joan. 2 i. risce agnos meos , pasce oves meas. Ipse verb Petrus hac Supremi Pastoris accepta divinitus potestate, minoribus , sibique subjectis Pastoribus praecipit , i. Petri s. Pas ite se in vobis est gregem Dei. Et sacri Apustolatus consors Paulus Pastoruin
Ecclesiae munus non alid reseri, quesn ad Spiritum sanctum , quem Deum esse constat : sic olim illos admonet Act. Eo. Attendite vobis ct universegregi, in quo sos Spiritus Sanshu posuit Episcopos regere Ecclesiam Dei, piarim AEcquisvis saetiuis fiso. Munus igitur Episcopis inimustum , non ab hominibus , sed a Deo ipso , versatur in eo ut regant Ecclesiam Dei. Munus verb reliquis omnibus sine ulla exceptione Fidelibus , sive publicam,sve privatam personam gerant, demidatum ab ipso Deo, istud est , ut Sacros Pastores venerentur, eisque in spiritualibus subjiciantur & obtemperent: qirod idem attingit Apostolus Hebr. 1 3. O ire praeposuis v
stris, ct subjacete eis ; ipsi enim pervigilant quas rationem pro animabus vestris
reddituri. Haec sunt indubitata Dei praecepta , Sc incommutabilia, planE-qve iridispensabilia instituta, quibus nulla possit aut hominum temeritas,
aut temporum diuturnitas derogare.
III. Hae fretus fiducia Sanctus Gregorius Nazianzenus orat. 17. aa
110쪽
cives timore percillsos , ita Praefectum praesentem alloquitur: Et tu quo ris a es gruis mei ozicula , nua potestisti, meo pu trometrii ex ipsius Chri= Mais dato sis e la: mea vero iudiciaria potestas eo praestantior est illa potestate quam seris, quo stiritus carni, ct coelum terrae praeminet. IV. Praeter jura & immunitates Ecclesiae, quae sunt divinae , atque aded immutabilis institutionis , alia quaedam sunt, de quibus disceptatur inter Catholicos ipsos , an sint immediate a Deo , an vero ab Ecclesiae nonibus , aut a Principum saeculi Constitutionibus ab eorum pietate Scliberalitate profectis. Hujusinodi censentur immunitates bonorum Ecclesiae temporalium , necnon Clericorum exemptiones de privilegia in causiccorum mere realibus & temporalibus. Si enim haec sint divinae institutio Mis, nefas erit eadem violari vel imminui: sed si sint a Iure tantum hilamano & positivo exorta , poterit saltem diutina consiletudo his derogare, cum ipsa valeat etiam Generalium Conciliorum Canones Ecclesiasticos,
sed non Divinos retandere. Bonifacius Papa VIII. cap. ssenquam , decensib. in s. asserit, Ecclesiam ct Clericos esse una cum rebus jub Iure Diri
a Sacalarium oneribus 2 exactionibus exemptos. Plerique tamen graves Doctores istud negant. S. Ambrosius orat. de tradendis Basilicis , sic ait: Si tributum petit, tributum non negatur ; mri enim Ecclesia tributum solvunt. Va
lentinianus etiam senior in epist. ad Episcopos Asiae , apud Theodore tum lib. . hist. Eccles. cap. 7. dicit, ρυ Reliqiosos Episcopas tributa Regibis pendere. Et Urbanus Papa can. rabulum , 23. quaest. 8. butum , inquit, in ore piscis pistante Petro timentum est , quia δε exterioribus suis Ecclesia tributum reddit. Sanctus praeterea Chrysostomus ad locum illum Rom. i 3. Omnis anima Potestatibus sublimioribus subdita sit , ideo enim ct tributa praestatatis; si rib t obedientiam istam injungi quoque Praedicatoribus Evangelicis , dc Prophetis , & Sacerdotibus , & Monachis. Divus etiam Thomas
in eundem Pauli locum eadem edocet, necnon Innocentius Papa IV. in cap. a. se majorit. & obed. Ioannes Me lina trach. de restitutionib. quaest. i 1. Cardinalis etiam Bellarminus tom. i. de Clericis, lib. r. cap. 28. de Co-varruvias praeh. quaest. cap. 3 i. qui & hoc addit num. s. iustineri posse Galliarum unim , quo Clerici in causis non quidem personalibus, sed realibus conveniri solent coram saeculari Iudice, tametsi in aliis Catholicis Provinciis , atque aded in Hispania , ubi scribebat, contrarius si usus. V. N. hilominus edicit lex Placet, C. de sacros. Eccles. Praedia Ecclesiarum libera esse ab Omnibus, ct sordidis , ct extraordinariis praestati bus, s-lisque subjici oneribus ordinariis. Hanc siibsequuti legem Canones Sacri pro-llibent etiam sub excommunicationis poema privatis personis , sub interdicio autem Communitatibus quibuscunque , tributa & onera personis Clericorum . itu Ecclesiae rcbus imponi, can. Bene quidem , dist. 96. cap. Ecclesia, de constitution. cap. Adversus , de immunit. Eccl. cap. Noverint, de sent. excoriam. c. -qua in , de censib. in o. Legitur in Exodo , terras. L 3 Sa cerdo