장음표시 사용
11쪽
nimis universa Similia snnt innas oxstant it II, 24 2 Introductus Vettius primo nessabat se umquam cum Curione constitisse; neque id sane div. - Att. IV. 16, teolriurgari patere, si iure 3 Omnibus liis locis proprium potius Verbum quam faciendi subaudiendum mihi videtur Sed sunt etiam sententiae ubi ne dubitari quidem potest. solum id verbum, qu0 proxime praegreditur, omissum esse, velut Att. IV, 7, 1 . . . homini Graeco qui conturbat et idem futut sibi licere, quod equititus Romanis: nam Terentius suo iure conturbat) tendi verbum neque lini aptum est loco nec Att. XIII. 26, 2 . . . credibile non est, quantum seribam 9. quietium noctibus: illo muturbandi hoc scribendi desideratur verbum. - Att. VI, G, i, Is Vitur Gavius, . . . . me ita appellaτι - Culleolum piae cluderem . in ipso codice voe auderem superscriptum legimus suspie: appellare' qu0dScli et es scripserunt ut Culi. mihi non probaturi Restat, ut tertiam tuam posui formam, nonnullis comprobem exemplis quae ninium rarissime legitur etenim ipsa oratio secum fert, primam enuntiati partem plenam esse alteram abruptam ex illa suppleri quod otiam ueliner 'p. 1042 recte monuit. Legitur autem in p. ad Att. XV, 1a, 1 Quid mihi tum medico aut si opus est, tanta inopia est Att. XV, 2 l, 3 ego propero, ne ante Serius, quem adrentare aiunt. - Att. X, 15, 2 Quod sttudes, ut salam Sc proficiscari, prorsus assentior itaque me profecturum puto Iam XI, 2l, I Cic. ad D. Brut.): Quid tu illum tecum solum aut eum Caraure qui neminem fraetermiserit, quicum
loqui potuerit. Similiter etiam pronomina possessiva ut leviter haec tangam, in priore orationis parte desideramus, cum facile ex positis iisdem vel contrariis in altera parte sumi possunt. Exempli causa afferam: Att. X, 8, 9: Tibi sunt omnia mea ab uno es male additum est eommendata, quae commendationis meae pro tuo in nos amore non
indissent. - Att. XV, 29 2 Rescripsi ad omnia nunc nostra aeeipe sic M sed ex FZ 4 Sch. Bait. Res inter omnia o nune addiderunt tua quod mihi displicet: etenim sic saepius pronomina possessiva omissa esse docent loci: Att. VI, 2, 10 Ευήθε/αν Rufi cognovi e epistida tua eS., m. MBith ait. Corcyraea et Att. X, 1, 1 A. d. III Non. cum in Laterium fratris venissem, accepi litteras et paulum lectis respiravi, ubi es in textu scribit litteras tuas sed in adnotatione de pronominis loco adhuc dubitare videtur.J sam X, 27, 1 Cic. ad ep.): Quod nihi pro summa ema te benevolentia magnae curae est . . . . in hanc ab eodice traditam lectionem et ab Ernestio ), Schuelgio, Κlolgio servatam, rellius ante erga inserendum mea putavit, respiciens illiud enuntiatum huic simillimum, quod exstat in Cic. p. ad Domitium data, lam VI, 22, 2 oro obtestorique te pro etere nostra coniunctione ac necessitudine proque summa mea in te benevolentia et tu in me pari, quem Virum doctum secuti sunt Bait et Kes. Sed in hac sententia post Rnteceden pronomen nostra necessario mea erat addendum propter Sequens illud tu in me pari, ut hoc tu haberet, cui oppositum SSet. Sequitur, mi ad alterum ellipsis genus accedam. Sed priusquam ad hunc usum explanandum nos vertamuS, Xami-
y Itaque nihil est, cur Att. XIII, 10, 3 Brutus si mri curaris, ut sciam cui quirim quam primum agendum puto, praesertim, si statuit cumal,queni Ves. Secutus est, post quid addamus esserit.' Ernesti, M. Tullii Ciceronis opera omnia; vol. ΙΙΙ, 1 et 2. y M. Tullii Ciceronis scripta quae manserunt omnia, vol. III, 1 et 2 Lipsiae 1869 1870.
12쪽
- I nemus portet ellipses quasdam, quarum adhuc nulla est mentio facta eas dico sententia ellipticas, quas in epistulis cicer' sive ab ipso sive ab aliis In sermone prolatas ad verbum attulit. In colloquio autem omni tempore libenter silentio praetermitti solere qua lacile suppleantur, notissimum est. sic in p. dati data II, 12, 2 Cicero sermonem depingit, qui inter sese et Curionem ortus est, cum divulgatum esset. Clodium tribunatum petere: in quo sermone haec sunt Publius, inquit, tribunatim plebis petit. Quid ais ZEt immιcissimus quidem Caesaris et ut omnia, inquit, ista rescin Quid Caesar inquam. e. q. s. De se ipso scribit Att. V, 21 Ii: Quid ais, inquam, possumne contra meum edictum Praecipue eiusmodi aliquid legitur, ubi contradictiones eorum, ad quos dedit epistulas, a se fictas inducit, velut Att. X, 9, 2 Dises ille ergo tuus animus Mes., et cod. Mai. Seci, scribit ubi ergo tuus ille an. 'c est),
quem pro is litteris prae te tulisth Att. XI, 7, 3 Dices: Quia illis fiet), si isti erunt 3 Veni iam ad eas illipses, quas quod saepius pari condicione in epistulis repetuntur, constantes vel usitatas dicere nobis licet. Qui ellipsium usus proprius epistularum maximo Ciceronis cum per se dignus est luem paulo accuratius intellecta tali dictione aut ignorata, editores, ubi mira ellipsi verbum omissum est, id praecipue agere videmus, ut scribae e re vocabulum excidisse rati, quod sibi finxerant mendunt
tollerent. Quod cum faciebant, in illud maius incidebant, ut lectionem in codicibus ad nostram memoriam bene traditam temere mutarentiquo errore ducti qui medio sere aevo Ciceronis epistulas
ediderunt adnotationibusque adornaverunt Lainbinus 3 et Bosius permultis locis II codicis textum corruperunt, eosque
viros doctos, qui novissime Ciceronis epistulas edidit Resen- bergius secutus est, cum Sic persuasui haberet, in exarandis epistulis ad Atticum datis ossi codices maximeque ex his Tornaesianum et veterem codicem Lambini multo plus habere auctoritatis quam Mediceum codices vero Mediceos quasi fundamentum esse in iisque teneri totam traditionem epistularum, ceteros vero codices et Bosii et Lambini multis resertos corruptelis et coniecturis secundum tenere locum, recte Fr Schmidtius i demonstravit compluribusque exemplis comprobavit. De Lambini autem notis, quas hic ex Z codice exprompsisse Se fatetur, recte dubitavit, utrum ille suis ipsius oculis eas in codice legerit, an Bosio nimium confisus, quasi suas cum fide dederit ' Cratandri quoque coniecturis nimiam auctoritatem Wesenbergium tribuisse, ex Buecheleris apparet iudicio, qui eodem loco editiones quoque Jensonianam et Romanam h depravatas esse coniecturi comprobavit. Quae cum ita sint, ad Medice codicis normam, quantum fieri potest, omnia dirigemus, cuius lectio nisi apertissimum
est, corruptam eam atque Vitiatam esse, teneatur necesse est. Res autem, ut iam Supra commemoraVi cum ceteros
codices Medice praeponeret, permultis locis abruptam Ciceronis dictionem sustulit, ratus ea quae in II codice elliptice scripta Ssent, depravata scribae errore esse, quae autem in Bosii et Lambini libris exstarent plena oratione, veram X- hibere traditionem. Sed ut eo, unde digressus sum, revertar, in tractanda Verborum ellipsi sic agam, ut primum demonstrem, quae Ci-
13쪽
verbis similitudines conseram, denique de iis disputem Io
ui propter Verbi missi0nem viris doctis suspicio non mov.
runt. - Sic, opinor aliquantulum prosciam et in emendando epiStularum textu et in sermone melius cognoscendo De omlΝΝο verbo me. Sunt erba quaedam, quae clim serinimes cotidiano tam ii supplentur, ut crebro certis condicionibus mittantur i) nam quo maior est vis et sensus cuiusdam verbi. eo minus
per ellipsin p0test mitti. Itaque Saepissime n0 80lum in epistulis, sed ubique verbum esse sesideratur praesertim in orati0ne non tam gravi et diligenter exarata quam simplici qualis est in epistulis Sed si inquiramus. qui biis maxiniecondicionibus in Ciceronis epistulis ρrbum esse omissum si apte hac utemur dispositione. ut dicamus primum Ah deformis verbi esse omissis in enuntiatis principalibus. deinde V de iis, quae desiderantur in Sententiis secundariis.
Distici lis sane est et perosa in ea exempla, quae sermae est ellipsin praebere videntur inquisitio, uni e vera omis oconstituenda sit, an exciderit verbum sive seribae serro e rivo
libro p. 16-1M id studuit, ut demonstraret, his semel in
- 11 libris formam est aut plane excidisse aut corruptam 8Se. Mira sagacitate vir ille doctus comprobavit, in II codice nonnullis locis est a scriba depravatum esse in et velut lam.
t0llerent difficultatem, Scripserunt se l. L etsh; aliis est si atque et inter se confundi, velut sana VII, 12, 2 17, 1. Att. II 6, 2 aliis pro est in s sed scriptum esse, velutiam. IIX, , . Quibus exempli Buecti. l. I. p. 28-529, nonnulla addidit, e quibus apparet, est etiam in sit depravatum SSe in SS, Velut Att. III, 23, 3 hoc, quod re vera ita
est sit IIJ, cum semper tu hahit tm observatumque Sit . . . quem l 0cum alii aliter Sanandum censuerunt. In afferendis iis exemplis, in quibus verbi esse Drmas quaSdam omiSSa VidemuS, eam apte Sequemur rationem, quam grammatici constituerunt. Accuratissime autem ue.
l. l. II, p. 7-10, de h0c Su disputavit, qui quinque Drmarum verbi esse ellipsis genera constituit, primum ubi desideratur in brevi iudicio, deinde in brevi sententia a reliquis diiuncta, qua, quae ad Vitam bene instituendam opus sunt, praecipiuntur tum in descriptione, cum breviter res depinguntur, denique in transitione ), ubi celeriter ad novam rem transit ratio, p0stremo in conclusi0ne. Similiter Madvigius )k i et anishornius' quatenus hic ellipsis usus apparet in sententiis principalibus, iudicaverunt. - Quae omissi verbi
esse genera cum iam in ceteris libris saepe exstare videmustum vel maxime in epistulis, quarum dictionem minus Severam et minus certis regulis conclusam esse Supra dem0nStra-Vimus. Itaque mirum n0 est, in his saepius ellipses inveniri, quae, quia praeter consuetudinem usurpatae sunt, ib' ue., qu0 huic parti illam adiunxit, ubi verbum in interrogationei hui0rica deSideratur, non probo aptius hanc partem cum illis coniungi exemplis credo, ubi in brevi iudicio verbum miSsum St.' Madvig, at Sprachlehro 1877'. ' anishorn, at Grammatili Leipgi 1830. - cf. etiam M. Seyffert, PalaeStra Ciceroniana, Brandenburg, 1852, d. III p. 17 Sq.
14쪽
hanc causam viris doctis in suspicionem venerunt de his singulis locis disputandum erit, utrum verbi omissio serenda
I. In brevi iudicio, ubi desiderantur formae imprimis est et sunt, exempla X-tant plurima. Quae si in certos ordines redigamus prima erit pars eorum, in quibus verbum deest, cum de re proxime antecedente, quid iudicet is qui scribit, paucis verbi Signi-ncat. Eius modi fere sunt, quae leguntur Att. II. 19, 5 Catem me sibi vult esse legatum honestior declinatio haec feracutι -- At XII, 8, 1 Non dubito, quin occupatissimus fueras, sua ud me nihil litterarum sed homi nequam. oui tuum commodum non exspectarit Atti XIV a1 2 mus umo et hos desisnatos, qui etiam declama re me coegerunt ' ne aquiescere liceret; sed hoc meae nimiae faci-titutι Att. XVI, 8, 1 Veteranos .... perdurit ad Suam
Sentent/am nec mirum, et sic Saepissime. 0 solum in epistu
lis v ut fani V, 13, 3 Cic. ad Luce ), X, 12, 1 Cic. ad
Planc. ni ιnιme norum XVI, 15, 2 Cic. ad Tir. nec mirum,
S I, 2 2 Cic. f. ad Tir. nee d mirum. V ρ etiam in
ceteris libris. - sam. I, 17 I. Rhodum Ciceronum causa puerorum acce urum puto. neque id tamen certum In eius-
exstat illud ero pusilli unimi et ipsa malevolentia ieiuni atquernum quod .... lam XII, 10 1, Cic. ad Cass.): es Is.... 0Mι Senatu iudicatus est foriis sane Senatus, Sed macirime ve subsidii tui.
-tes rarasse Gersonesum. Sic vulgo legitur; sed , Oroilio auci add
e σοῦ ntea lam n n. duriorem omissionom nitus mira is, et Me est miserunt; sed hic in adn. posito interrogationis signo dediues es cur es inseramus nani initio et media vel extrema epistula a cerone, cum alteri res udet epistulae, saeps verbum omitti, i in io
Ex infinita exemplorum copia haec pauca attulisse satis est restant tamen n0nnulla, in quibus omissionem copulae viri doeti ferendam n0n SSe putaVerunt. Huc Spectat, quod legitur Att. IIX, 3. 7, ubi manus pri0r codicis II haec exhibet: sed turpe Domitium deserit implorantem eius at ilium pro deserit manus altera legit deserere Ofit, quam lectionem Ern. Sch. Η0s, es. Secuti Sunt Or. Bait. Bootius yecm scrip-Serunt deseri omisso erit. Ex codicis et m 2 primum id apparere mihi videtur, c0pulam erat Scribendam esse incertum est, utrum nari secuti deserere in textum recipiamus an ex des rit manus priori sumamu deseri alterius manus lectionsem si tenebimus, Viertelium ' habemus auctorem, qui probavit, eis emendationibuS, quae a manu altera additae essent gravissimani deberi auctoritatem. Sed Drtasse rectius e pr. m. deserit coniectura esticiemus rami eri , quod propius ad deselut accedit quam deserere erit. - DiXerit quispiam. recte hoe loco uti nobis licere coniectura illa, quam uech. l. l. p. 13-514 in medium protulit in codice interdum syllabarum duarum concinentium alteram tantum scriptam esse et grandioribus quidem litteris. Qua coniectura satis splendida deceptum primo me fateor utaVisse, ' locos quosdam in codice male traditos sanari posse velut illum ipsum, de quo modo dixi desΕRIt h. e. desΕR I RIt.J; tum autem, cum paulo accuratius in hanc rem inquisivissem, vix veri simile mihi visum est, scribas, si breviter scripturi erant, tali usos esse ratione brachygraphias quo factum est, ut relicta uecheleri coniectura id tantum constare crederem, scribarum neglegentia' accidisse, ut ibi, ubi syllabae
I. C. O. Boot Ciceronis epistulas ad T. Pomponium Atticum; ed. alti Amsterdam 1886. A. Vioristi, suo Jahrbiicher fur Philol. 1880 p. 24b. Qua usus est coniectura etiam muss, M. Tullii Ciceronis epistularum emendationes, Lipsiae 1869 in emendanda ep. ad lam. VI, b, 3. 3 cf. M. Haupt, qui in Horma V p. 159 160 do hac re disputavit. Eiusmodi multa in pistulis exstant exempla velut Att. IV, 16, 5:
15쪽
idem vir doctus Att. XIII, 26 2 in editione sua luod idem legitur in ed. Rom. Ascensetana, Cratandrina prop0Suit:
Equidem credibile non est, sumitum scribam', qui iliam noctibus nihil enim somni est; est enim vulgo omiSSum. non desideratur. - Att. VII, 13a I in editionibus secundum ornaesianum ex iambini et ex Bosii testimonio sic legitur:
qtiorum dux quam στοα rvr τος, tu suoque imadrertis, cui ne Picena quidem nota fuerirn quam autem sine conSilio res
testis in II cod ei a res stet . . Iniuria in adn0tati0ne ad h. I. unu WeS dubitat, scribendumne sit testis est: quo artior oratio St, eo maiorem habet vim et gravitatem l Contra
Hurm ad ea, quae om. , quaeris de C. Catmie. Att. I. 3. 10 Litteras mitte quam primum si nihil sona. M add. iam Bosius . nihi sieri. Att. XIII, Th. 1 Sed tamen malui venire frustra, quam desiaerari, si VIM esset. et oiaste ferre postea et in II; recte add. es. Om. . qui terrem coniecit l . sam. XIV, 14, 1 Cic. ad Ter. : Si ii Romam modeste es benturus . . . Si est, quod In M, 0nendum puto contra Bait. t. es. ii m S Penturus add.). Att. III, 19. 1 tu . . . abiecero. om. . sed necessari add. Sti cum saucis multitudinem dimittam. Sontontia sic intollegenda mihi videtur sed tardus ad exeundιιmidixitJ, se malia . . a' s. p. 6, adn. 2.
f. Plew, s ellipsi verbi copulativi esse auud poeta latinos, Progr. Tilsit, 877, qui sub O. II demonstravit, interdum SubStantiva quaedam. abstracta et concreta, verbo copulativo apud poeta carere.
Ait II, 18, 1 haud seio an recte copula a viris doctis addita sit in sententia quae in M. 0dice si legitur atque hic
Status. Τι una voce omnium Iemitur neque Nerbo cuiuSquam sublevatur verbum est ante status ortasse Scribae errore
omissum est. Nam qu0d lim putabam sanari p0sse hunc Ilacum, Si neque aeque dictum esset atque ne - quidem c
Krueger. Grammat de lat. pr. , anno ver 1842 534. adn. 3; ue. Grani dei lat. pr. II, 2, p. 660-661 Haase in eisig Vortes. b. lat. SprachWiss adn. 417.J, fateor me nunc aliter sentite, postquam advigii disputationem Cic. desin. ed. ali. Hauniae 1869, p. 802 Sil. legi qua probavit,
negandum omnino Cicer0nis aetate talem usum esse.
Ait XV, 13, 5 si codex M exhibet Dolabella si ostimus. Sed Si cunes scribebam . . . . enim eum . . . audiebam, Gmen . . . ScripSit . . . cum Ern. Seli. WeS. pro corrupto sed si recte seribemus etsi sed cur Or et ait est post optimus addiderint, ignoro omissa enim copula iudicium iam ipsa brevitate grave multo fit gravius. Simillimum huic loco est, tuo exstat Att. XV, 2, 3 Saserna collega dignus; Att. I, 20, 6 A Vitio libros accepi poeta ineptus . . . quo loco unus es in adnotatione dubitat, num est addendum sit. - Quod idem vir doctus em. p. 18, it XII, 7, 1 scribendum putavit: mayna res est simple est manere, illud anceps, valde placet: nam et post res, quod in codice legitur, nihil habet, cui respondeat. Sed quod Att. XIII, 41,2 Sed coram magna enim res et multae cautionis interV0ces res atque et addidit est, fortasse verum non vidit; nam quamquam negari nullo modo potest, plurima in epistulis eXStare exempla, in tali orati0ne Ciceronem copulam posuisse t)tamen persuasum habeo. hoc loco solium codicem M verum
' WeS male haec cum scribebam cs. Lehmann quaestiones Tullianae Lipsia 18 ,6 p. 13 q. Exemplis a esenburgi l. l. congestis liae sere addere mihi liceat: Att. IV, 16, 4 imi est luculenta res Att. XV, 26 4 parva res est Att.
16쪽
servasse: totius enim epistulae dictio tam est elliptiea it nulla fere in ea sit sententia in qua non voeabulum desidΡ-retur huic autem abrupto dicendi generi aptissimus videtur Sermo ille alienus a consueto usu mustias en in res et vliae euutimns Contra osenbergio assentior, ritu Att. I. M.
mihi rutum est cod. et scribae errore. om/am tum Academiae proprium meae. cf. es. m. p. 18 X tr. JAtt. XII. 6 3 in enuntiato mihi quidem strutum et erit 'rat HS, Si . . . . reposueris iniuria a Vesenbergio. q. l. p. 17 adn. est ante et additum mihi videtur: nihil est enim usitatius elliptica dictione citi hoc orationis generes et certe in epistuli pauca sunt exempla. ubi copula a Cicerone addita sit Sed, quod Kes monuit propter praeSentis et futuri temporis oppositionem est addi necesse esse ex ipsa oppositione praesen tempus ex sequente futuro sumi poterat sicut Att. VI, 2 l. 3 Ego quid ustum' aκεμμα magnum Sc. St). neq/ emehercule mihi quidem ullum esset i). in omnia acta essent turmissime neque ego vilius consilii particeps essem ex p0sito essent antecedenti enuntiato tertiam personam singularis esset supplere debemus et sententiae Sequenti primam per-S0nam eSSem) Neque probaverim. quod it. XVI, 14. 2 alia enim eorum ratio. et si non est tamen ridetur idem vir doctus est post ratii in textum recepit: sic inim sibi perSuaSit, propter contrarium non est addendum esse in priore parte est Sed breve illud iudicium quod edidit Cicero, multo gravius est omissa copula est tuam addita it exemplum similis orationis afferam, legitur Att. XV, 1 a. 1: Quid mihi iam medico sc. pus est)3 aut si opus est, tanta inopia est 'Brut. I, 3, 1 Caesaris ero pueri mirifica indoles istutis:
utinam tam facile eum forentum . . . regere . . . POSSimi S' equo quisquam hoc loco umquam offendit nisi unus M. qui in
adnotatione ad h. l. post Eum intercidisso censuit esset.
num recte ait secutus uecheleri coniecturam. luam is l. l. p. 28 in medium protulit, p0st irtutis ex codicis Mi et addiderit est, adhuc vehementer dubito illud enim et a manu pri0re positum, et a manu altera et Vulgo missum est. Deinde graeco quoque Sermone interdum Cicer0nem usum esse videmus, ut tuam brevissime, quid tua de re sentiret, patefaceret. Att. VII, 21. 3 scripsit: Ego quid agam Σκέμ ιαm99ntim Neque mehercule e. q. s. - Att. XII. 12, 2 ad untiquos istiti re ἀνεμεσητον Att. XIV, 3 1 ... tr wtore noStri . . . rumore in ferunt, . . . ad Antonium frun ι- tum omne portari πανικῖν certe, scripsisses enim. Similia
leguntur Att. XIV. 5, 1. XV, 1 a 3 et sic saepissime. Tum e0rum locorum necesse est menti0nem faciamus, qui qu0niam cum vi quadam atque gravitate a Cicer0ne prolati sunt, copula carent; huc spectant primum eae interrogati0nes, quae a grammaticis rhetoricae vocantur; in quibus libenter a scriptoribus formam est missam esse notissimum est. Exempla si requiris, plurima in Ciceronis epistulis exstant velut Att. IV, 6, 1 XII, 38 2 XIV. 6, 2 XV, 29, 1. Q. r. II, 8, 1. sam. IX, 21, 3 X, 25, 2 XI, 21. 2 XII, 30 1.
Deind ii sunt enumerandi loci, ubi nihil coniunctum est cum comparativo eiusmodi aliquid, ubi in epistulis legitur, idem fere sonat quod superlativus assirmative positus; qu0d recte monuit Leh. q. . p. 2, 30. Cuius dictionis et plenae rationis exempla exstant et contractae sed illa pauca inveniuntur, si cum iis comparas, in quibus Verbum SubStantivum desideratur. lena est oratio Att. II, 19 4 fam.
XII 10, 3 XIII, 1, nonnullisque aliis l0cis deest c0pula in 'is fere ait. I, 14,5. II, 25, 2. IV, Ma 1 16 8 V,
' Quae proxime Sequuntur: Co m s Bassi nultas adhuc Se veniti; t mihi notum nomen, Sagaciter es. m. p. 18 rostituit exin codicis scriptura vitiata.', equo aliter dictum est, quod legitur Att. V, 12, 1 am nostia racta Rhodiorum nihil quod Unus fructum ferre possit.
17쪽
15, 1. XII, 9. XIV, 1, sin oratione obliqua J 6,2. Brut. I, 14, 1. . r. II, 5. 2. III, 1, 15 2. . fana. IV. 4. 2 in sententia relativa . IX, 14, T. XII, 4, 1. - Similiter
Att. XIV, 6, 2 pro Superlativo positivus adverbio tam auctus
cum nihil coniunctus Si nihil enim tam σολοικον, quan . . .
At IV, 15, 6 ne diutius pendeas, palmam tulit, sed nihil
tam pusillum, nihil tam sine oce, nihil tam . . . . t mrum haec
tu tecum habeto lTali in iudicio pleruntque addita est sive perSona Siveres, de qua a Cicerone iudicatur, interdum omissa est id quod ibi solet fieri, ubi oratio. luia Vehementer perturbatuSet commotus in scribendis litteris Cicero fuit, celeriter progreditur. Quo dicendi genere, quod saepissime in epistulis ad Atticum datis minus Saepe in epistulis ad familiares, raro in reliquis libris reperitur tamen nonnumquam in libris qui ad philosophiam spectant, usum Sse Ciceronem, Leh. I. l. monuit i)Denique iam eum copula ellipsi usum consideremuS qui proprius epistularum in Ciceronis maxime litteris exstat: etenim fere semper, ubi in epistula mentio fit sive ipsius siveamiei cuiusdam prioris epistulae si res postulat, ut, quid ipse Sentiat, aperiat, brevissime Cicero, Sive re vel persona paucis verbis Significata sive alterius verbis obiter repetitis iudicium ponere solet, aut adVerbii bene, optime, recte SimilibuSque Sus vocabulis aut contracta Sententia, quid existimet, afferens. Quae breviloquentia nihil habet miri nam is, ad quem Cicero tales litteias dabat, haud erat nescius, quid ille, quamvis breviter rem significaret, vellet. Itaque eiusmodi aliquid imprimis in iis legitur epistulis, quibus alterius epistulae ad se datae reSpondet. Sed ut paulo accuratius in hunc AEllipsis usum inqui-
tensii fit. patras ausa ocm ad cenam, quo die venis et eiusdem patris
eatis nihi amplius putavit nihi amplius sic intellegendum esse quasi dixisset Cic. eiusdemque patris c. cena amplissima fuit, haud displicet.
ramus, sum de universa epistula quid se utiat, ad amicumscribit tali fere usus est dictione: ait. XIV, 3, 1 2 anquillae tuae quidem itterae. - IX, 2, 1 Mihi ero omnis yruta, et quod scripsisti ad me et quod non credidisti . . . Brut. I, 14, 1 Cic. ad Brut.): irer i litterae tuae rarenes diei, immo nullue Ubi singulis rebus rescribit aut irevissima sententia iudicium facit velut Att. X. 15 4: Axius de duodecim milibus pudens. - XIV. 20. 2 nudi igitur ad
omnes Primum quae de re 'estu λ et in solutione et
Henio ad tertiam Bassum quod ais . . . . Menturum
ii mihi pergratum m que iucundum. - - De Att. XIV. 8, 1 inesti e fuga mihi non molestu sine add. est
M ). sed 'lodia quid esserit, scribas ad me iselim Mesen- bergio non assentior qui ex II scripsisse se em ' p. 96-9T)dicit: Non molestast lodia . . . quod in eiusmodi ad aliam rem transitu sed vitiosum esset, asyndeton usitatum Quod quamquam negari nullo m0do potest, clamen adhuc incertus Sulla, num recte es sed deleverit: primum, quia etiam 'sed servavit cf. Balteri adnotationem ad h. L), tum vel maxime, qu0 pr0pter oppositionem suo iure a Cicerone p0situm puto: resti m i. e. le0patram, Sese non curare sed quid Clodiu, inimicissimi P. Clodii soror, fecerit, id maXime scire Se velle.
Est autem num a esenbergio et altero recte additum sit, equidem haud diiudicaverim. J, aut in causali enuntiat0, qua de re agatur, explicat, Velut Att. VI, 1, 13 Hortensio quod
causam meam commendas, a de ratum Att. XII, 37 I:' B0. Suspicatu est in archetypo fuisse rati, h. e. erasisti qua in re erraSSe vir ille doctus mihi videtur: nam sa0pius sic agendi verbum desiderari, postea demonStrabo. Brut. I. 2, 1 f., quae supra, p. 12 n. 1 adn0taVi.
'hy ut Verbi e re aut Iarimae formas supplere: f. C. Mulier, qui in Philologo IX, p. 26 monuit, in tali locutione bene, op-
t me est aeque dici atque bene a uine vel bene facis. tiam dicendi et scribendi Verba interdum recte subaudimus, velut Att. XIII, 40, 1 Mudoptime Sc.
18쪽
cum Cosiano egisti, optime. Qi od non Sol Mu mea rem Juetiam tua Musa Bait. 0niec. me eupedis gratum. Plulinia
denique sunt etiam haec exempla: Att. X. 3. 2 de Tirone gratum Att. XIII. 22.4 ID Bruto nostro perodioSum. Att. IV, 15, 1 De Eutychide gratum. Restat, ut dicam de omissis formis sum et es quae multo rarius Silentio praetereuntur, tuam est, erit sunt i). ReiSigius r)p. 99 recte monuit imprimis apud p0etas hunc ellipsis uSum exstare; sic legimus Verg. Aen. I, 17 Tune ille
AeneaS. Hem . . . Anchisae . . . Venus . . . senuit. III, 45:
Nam Potiydorus 'o Plant. Aut ph. 364 quidem serio a Nero ratus. - Ciceroni epp. liae fere collegi Att. IV, 15,6 Sed hoc ne curaris: so ineptus qui Scripserim. Att. IX, 1 4 Hio unus, cui utrumvis licet. Att. XVI, 5 5:
Eorum quae attuli exemplorum et Plauti et Vergilii et Ciceronis hoc est proprium in sententia, cui copula deeSt, additum esse pronomen personale ita ut facile intellegatur. quaenam Verbi esse Orma subaudienda sit. Ita lue suo iure Bait et es. η Att. XI . 26 5 Mundus iste cum M. Ennio quid verit de testamento, curiosus uim facias me velim certiorem addidisse sum mihi videntur liuod Or. ΕrB. Sch. Suspicati Sunt es milii irim probatur l. Nec minu recte a WeSenbergio m. IT . . sam. IX. 1l,2 Cic. ad 0l.):
Nam et celeriter una is luros nos arbitror et nondum satis consera nullus ad criiandum Verbum sum ab I cud. omissum
inter nondum et sutis inseri uni est, ubi Iacile excidere poterat. Coiitra displicet, iambino auctore relliuna,
omtio est et tu occupati s in meo ' fortasse aliquo negotio post occupatus addidiSSe S. quidem propter pronomen perS0nale tu cum Ernesti et Seliuet Zi M odicem se tui malim in quo es miSSum St.
Adhuc de luae sentis temporis et suturi formis verbi esse omissis verba fecimus relii tuum iam est, ut de eo usu diSputemus, ubi in Sententia principali in geri in dio et gerundivo ei in participio verbum Substantivum desideratur. Ac primum fluidem in gerundivo saepius copulam omitti notisSimum St: 1. ue l. l. II, 1, p. 8 adn. . Exempli causa ex epistulis afferam: Att. IX, 15, 4: omnia nobis impuratis agenda - Att. XII. 43,1 . Sed ferendus tibi in hoc meus errori ferendus omnι vero etiam adiuvandust Att. XIII, 10,1 omnia igitur ιetuendas ait. XIV, 22, 2:
II codice et ab Ernestio, Schuelgio, lolgio sic legitur:
putris autem lenitas amanda potius ab illo quam tam crudeliterneylessenda. Or. SuSpicatus est, scribendum esse crudeliter erat neglegenda, tuam coniecturam ait et o Secuti Sunt.
Ε luidem non probo, si10 v v. d. ab M. codicis auctoritate recedere maluere: nam proxime antecedit fuit, ex quo facile erat Sumi poteSi quamobrem Suo iure es de hae viri docti coniectura dubitavit. In participio periecti temporis plus semel Verbum Sub- StantiVum omitti s0lere non in epistulis solum, sed etiam in ceteris et Ciceronis et aliorum scriptorum libris, notissimum eSt. - Supra p. 19 vidimus, copulam deesse, cum de tot eliiStula fluid Sentiat Cicero rescribit, sic eadem incondicione formae est et sunt desiderantur in participio perfecti verbi scribendi velut Att. XII, 14,4 De Bruti ad mel iteris Scripsi ad te antea prudenter scriptae rati XV, 16 R:
19쪽
Tundem a Cicerone tabelli ius, et mehercitie littexae πεπινωμένους scriptae. - Att. XV, 17. 2 et meheroide ipsius litterae si et guo Truorως es πεπινωMMO . Scriptae, ut . . . - Att. XIV, 2, 2: Duus a te accepi iustulus heri. X prior . . . O9ως . . . Altera epistula de Maduro scriptu, apud quem nullum φαλά-
Sed inulti si in Ioci qui viris doctis in suspicionem
venerunt; quoruni nonnulli iniuria demptati mihi videntur. Atque huc referenda praecipue puto, quae leguntur Att. VII. 17, 4, Si comparantur cum XII, 29 2 etenim, quod illo loco est tantum mali citatum partim improbis, partim inridis civibus est exclamatio Ciceronis, quam facit Vehementissime rei publicae statu commotus, quae multo plus habet auctoritatis et gravitatis omisso verbo substantivo quam addito quam0brem rellio Baltero, Wesenbergio non assentior, qui ex ornaesian si e Lambinum Bosiumque secuti post excitatum in textum est receperunt. Atque non sine causa h. l. a codicis scriptura recedere me noluisse, fortasse apparebit ex altero loco, quem supra dixi: Att. XII, 29, 2: totum enim illud desperatum ubi nemo copulam addi voluit,
quamquam in du0bus codicibus, inter illud atque
desperatum Verbum Substantivum est exstat. - Similiter inaffectu scriptum est, quod legitur in p. ad Att. XIV, 10 1: Meministine te clamare causam perisse, si fimore elatus emet sc Caesar)' At ille illum in foro eombustui laudatusque miserabiliter, 'errique et egentes in tecta nostra cum facibus immissi, quo loco unus ait in adn. crit post combustus addi
voluit est. De sana. IX, 4 4 Cael a Cici), qui locus valde
corruptus ad 'ostram memoriam pervenit. viri docti non consentiunt exhibet autem codex haec: Cum Pompeius esse in Gallia, coactus est dicere Pompeius, se legi eiu abducturum . . . . inde interrogatus de Successione C. Caesaris, de qua . . . placitum St, ut q/αιm Primum reverteretur . . . Pon eius.
Qua sententia, cuius exordium memo adhuc emendare potuit, tantum c0nstare mihi Videtur, inde a verbis eoaetus est sententiam principalem incipere, quod Satis apparet exsequente inde interrogatus cui verbo utrum copula addenda sit necne alii aliter censuerunt Bait. et antea r. cum Lambino interr est ScripSerunt, quos secutus est Burgius )p. 39. Nes in m. p. 16 est inserendum ratus, in editione nunc codicis M lectionem servat, qua in re ei plane assentior; nam, quamquam certi quicquam Statui posse mihi non videtur, tamen credo in oratione minime perpolita, qualis est Caelii ratio in epistulis, acile ex antecedenti coactus est copulam suppleri posse neque in quinta huius epistulae paragrapho quicquam mutaverim, ubi codices haec exhibent: praeterea nuntiatum nobis et pro certo iam habetur . . . in editionibus est additum videmus. Venio nunc ad eum ellipsis usum, qui apparet II. In sententiis et proverbiis. Attiue in his praecipue copulam saepe deesse nemini mirum esse potest; etenim quae in proverbio aut in Sententia proferuntur, eorum vis et notio tam est perspicua, ut Verbo facile careamus. Itaque hic ellipsis usus latissime patet et apud Ciceronem et apud ceteros ScriptoreS. nepistuli vero, quarum maxima pars eo consilio data est, tuis, ad quem scribitur de iis rebus, quas ignorat, certior fiat uminus saepe suam in philosophicis libris eiusmodi sententiae occurrunt: ubi autem res tractat Cicero, quae uniVerse ad mult0 pertinent, non ad unum solum, Statim leguntur, velut ad Att. XII, 10, ubi Atticum de Athamantis morte consolatur consolationum autem multae viae, sed illa rectissima; et sequente epistula Male de Seio sed amni humana tole- rubilia ducendat Sed singula enumerar exempla huius ellipsi usu opus non St, praesertim cum nulla fere exstent, in quibus missa' Burg de Maio Caelii Rufi genere diceudi, diss Lipsiae 1888. es. Q. h. I, 1, 13, 37,
20쪽
c0pula Suspicionem viris doctis moverit. De formis verbi esse in proverbio desideratis disputabo p0Stea. Jatu dicenduin illi est de iis locis, ubi III. In deseriptionibus in Sententia ii incipali verbum esse desideratur Constat,
rerum Scriptores Roman US, cum aut mores alicuius aut rei publicae statum aut regionis cuiuSdam naturam uberius depingebant, sive bi sevilo luentiae causa, Sive maioris gravitatis causa, Sive quod idem verbum totieSiterari nolebant, eum alia o-mlSISS Verba tum vel maxime verbum esse atque eiusmodi aliquid in Ciceroni epistuli saepissime exstat. Sed cum singula exempla ad verbum describere longum esset, satis habebo, enumerare
quibus locis talia exstent comprehensis i. exemplis ubi verbum Substantivum in participio perfecti temporis deestJ Att. l. 13, 2 H, 5; 8, 3. II, 3, 3. IV, 3, 3 3. 4 15 2, 2. III, 2, 1; 2, 2. IVI, 6, 1. - Brut. I. 15 4
IV. In transitione. cum breviter ad novam rem in oratione transitur, Saepius verbum esse deSideramus idque praecipue in iis epistulis quarum dictio admodum contracta est. Ex magna exemplo rum copia haec fere afferam: Att. VI, 3, 3 me est igituremsmodι. Reliqua plena adhuc et laudis et gratiae, digna iis libras quos tu dilaudus -- Att. VII, , 9 Atque hue dere&ι forens/bus ledeamus domum IX, 1, 19 Sed haeo
fortaSSe γνοσπονδα Sunt, , illud molestum me
Vλς'r Attici epiεtulae rescribens sic loquitur:
tremi illud e molestissimum. - Brut. I, 15 12 Sed ec
quidem non ita necessaria illud valde nec Sarium . . . .
sam XII, 2, 2 Cic. ad Cass.): Sed hue tolerabilia illud
non ferendum. - FortaSSe recte huc referemus, quod est in Caelii epistula ad Cic. data, lam. IX, 11. 3 - Scena totius rei haec quibus Verbis Caelius utitur, cum parat Ciceronem certiorem facere de Pompeii consiliis. - Αit. XV, 26, 2 qui locus in II codice valde corruptus est, cum Bosti ornaesiano et ceteris codicibus legendum puto: Sed de ii dis hactentιs Reliqua pars epistulae est illa quidem in utramque. )Sed alia quoque verba in transitione Cicero interdum omisit velut seribendi et dicendi, de quibus postea Verba faciam. V. In conclusione verbum esse a Cicerone Silentio praetermitti, ex philosophicis Tullii scriptis constat, in quibus hic ellipsis usus plus Semel apparet: Xempli causa afferam de n. I, 18, 1: 'itur neque stultorum quiSquam beatus neque Sapientitιm non beatus. IV, 9, 5 si illud, hoc non autem hoc igitur ne illud quidem similia sunt, quae leguntur nat. deor. I, 24, 8 et Tusc. I, 5, 9. In epistulis haec fere scripta inveni Att. VII. 11, 1 - tque haec ait omnia facere se dignitati cauSu . ubi est autem dignitas, nisi ubi honestus honestum igitur, habere Xercitum nullo publico consilio 3 - Brut. I, 12, 2:. . . itaque Lepidus crudelis in liberos, non is qui Lepidulu
' Quod Nes. m. p. 18 scribendum putavit Q. D. III, 2, 3 Habes
forensia domi recre est ipsa domus a redemptoribus tractatur non indiligenter luam conieci See. Sunt Bait et es.) duabus de causis displicet: nam et pei Spicuum St, Ciceronem in hac extrema epistula vehementer properare ideoque paucis verbis nuntiare et domi recte esse et domum ipsam non indiligenter curari, et Sententiae Domi recte est atque Ipsa domus . . . tractatur Sine copula, συνδέτως positae in sine litterarum valde frigent. cs. p. 29 de recte racJ.