장음표시 사용
31쪽
responderet Sequenti superlativo tynissi,nu. Quae coniectura probabilis mihi videtur itaque legendunt censeo quae mainime liberalis doctoque homine dignissima. Ex Attici iluadam
epistula Cicero haec laudat Att. XIII, 40. 1 Ihιd optione:
Sed ne is quidem, qui omnium iustitiormn auctor bene de nostro est p0st lassitiorum unus es j addidit ses. m. p. 134. - neque id recte; nam Attici verba ita contracta Sunt ut Verbum est vix desideretur sive revera haec Attici Verba sunt, Sive putas Ciceronem hanc sententiam ex Pomp0nii epiStula non ad Verbum transtulisse sed in suam dicti insem formasse Att. XIV. 2. 2 Altera epistula de Madaro scripta. apud quem nullum φαλάκ ooas α, ut 1 utus in rescribendis litteris. Sicut saepe est missum est. - Att. XVI. 8, 1 Ceteranos. qui quidem Casilini et Calatiue perduit ad sum sententiam
cur viri docti sunt, quod in codice deest, in textum
receperint ign0ro nam verbum esse translate Surpatum non semel in epistulis omissum esse. Supra p. 34-35 commemoravi. --Brut. I. 15 4 . . . . quorum alter inconstantior. ulter impurior, uterque pacem metuens, inimicus otio, in moribuS
describendis ut Saepissime deest copula. - sam XIII. 8a, Cic. ad Serv. iluod Kes olim. m. p. 98 adn. coniectura effecerat quae mihi omnia grata sunt de ex codicis scriptura: rata sed de L. Mescinio ratissimu , pSepostea repudiavit Scribendunt lue censuit ei. m. p. 43-44j . . rc tia Sunt. Sed de . . Mihi vero nec prior esenbergile0niectura placuit nec posterior placet in eo liuidem viro illi doctissimo assentior sed nullo modo carere OS OSSe: nam Cicero, postquam univerSe quid de commendati0nibus sentiret initio epistulae cum Servio communicavit ad id se vertit, qu0 Sibi pr0p0Suerat ut gratias ei ageret tantae benevolentiae in Mescinio accipiendo probatae. Sed autem es si servat non iam habet cur rata sunt scribat:
Iniuria opinor, utiain Att. V, 21 3 in Attici verbis: Mi, ut id o
ra spero, nulla a deceaeendum mora ante mora addidit erit, Bosii Tornae-
nam lim, em l . . pr0bare studuit, in codicibus saepiusmii in sed depravatum esse qu0d sane est in ep. te. ad Lent data fana. I. 8, 3 ea sublata tota sunt sed )neo mihi magis quum omnibus. l. quod in hunc locum non iam quadrat. Itaque equidem M 0dicis seripturam se tui malim quae mihi omnia rata sed de L. Mescinio gratissimum. Restat ut ea afferam exempla, in quibus in participio perfecti passivi verbi esse formae desiderantur in sententiis relativis Ac primum fluidem illi0d in is manu priore Att.
IIX. 1. 3 Scriptum est in qua que pacis neque ictoria ratio quaesita umquam sed Muper flagitiosae et cal. fustae. suo iure viri docti repudiata hac scriptura manum alteram secuti Sunt quae exhibet quaesitu sit umquam 'Veselibergii c0niectura quaesita est umet diSplicet mult0que etiam magis B00tii scribentis; quaesita umquam est. Semper . . . init. XI, 24, 2 vide quaeso etiam tunc de testamento quod tum factum. cun illa haerere sic corr. exin codici querere coeperat.WeS est
p0St factum addidit, quod Cicero in relativis sententiis sic n0n audiret cf. m. p. 126), 00tiusque eum Secutus St. Sed errasse mihi videtur doctissimus vir: nam similia nonnulla leguntur velut Att. XIV. 9, 3 et Bulbus hic est
multumque mecum ad quem a Vetere litterae datae pridie Kal. Jan. ubi nemo adhuc sunt addere voluit. - Simile id qu0que est siu0d XStat in sep Cic. ad Plane data, iam . . . : ' Πιu lux i ii pserturb/ ti me rei publicae con Stilares dicti quorum nemo consularis habituS. nisi qui anim , aestitit in rempublicam c/n sularis i), ubi male ait et es lianc codicis M scripturani mutaVerunt addita est copula p0st habitus. - Att. XV. 23: iliuin exspectabatu cui hypomnem comp0Situm; si i nori adhuc dubito, ilia id scribendum Sit Or et Bait.,' constuaris 3I 0d. n0ii consulari Crat. Bait. WeS., Scribendum ' i'. r Cte lonuit Leh. . I. T. p. 8 , qui laudavit sum V, 12 9 quod Glacre ammo rιmus. - Att. l. 2. 4 quod ι audis erectiorem esse an imo. Adde ex Servii p. ad Cic. sam. IV, 5. 6 cum te tranquilliorem animo esse coPro In Pison. animo consuDm esse oportet.
32쪽
Bo et es Verbum substantivum post compositum inseruerunt Sch. mutavit S. eam. si quid novi: cui Myp. compositum. Unus Ernestius Medice lectionem Servat, quod displicet Fortasse mendum est in verbis si quid in i quae tam nude posita numquam in epistulis legi cum Bootio igitur cf. otii adii ad h. l. legere malim . . . . cui hyp. compositumst. Quid novi sc est vel habes)3 Est autem vel si saepius in si corruptum esse a scribis, Satis constat. - Att. XIII, 10, 3 . . . pro quo quidon etiam sponsorum factus et nimirum id fuit in codicem male ad nostram aetatem tradita Sunt de coniecturis, quae ad emendandam hanc sententiam factae sunt, vide quae ait et es in editionibus adnotaverunt. Fortasse sic recte Scribendum est pro quo quidem etiam sponsor factus; et nimirum id fuit. Nam cum Bootio persua- Sum habeo sponsorum ortum SSe Scribae errore, SequenS nimirum oculis praecipientis omissum autem Verbum substantivum nihil habet miri etenim et hic est brevissimus nuntius, cuius leviter mentionem facit Cicero et nihil est, cur in et atque nimirum coniunctis offendamus nam eiusm0di aliquid saepius occurrit Velut Tusc. I, 22, 2 et nimirum hanc habet 'im praeceptum Apollinis. suo .... - III. 14 40: Et nimirum haec est illa praestans et disina Sakientia ... Brut. I, 2 et nimirum is princeps e latinis. - legg. I, 8, 24 et nimirum ita sunt, ut disputantur. In sententiis temporalibuS, in quibus Verbum esse desit, unum, ni fallor, exemplum legi, quod exstat in p. Ciceronis ad Curium data, iam VII, 28, 1: rat enim multo domicilium huius urbis, in quidem haec urbs, aptius humanitati et suavitati tuae quam tota Peloponnesus: Sic in s et in editionibus vulgo legitur unus es inter Voce urbs et aptius inserit fuit quia post cum sic audiri fuit Ciceronis non sit - cf. m. p. 18. Quod
equidem haud probaverim simili enim orationis vi haec dicta sunt atque ea, de quibus p. 2 disputavi, Att. XIV 5 4:
stratus i. In sententiis causalibus ter Verbum esse deSideramuS; atque Pituum exemplum exstat in ii. Cic. ad Corn. fam. lI, 30 4 propterea quod et orbus m/atus considibus amissis et incredibiles angustiae seeu niue publicae Sic M), ubi aut bino auct0re ait et es. est p0st orbus addiderunt, quod Or. Ern Seli. O mi Serunt.b si uident, dent nam Sequar. diluc Sum neSeius neque nimtaui est dura ellipsis copulae ut ferri nequeat, et exstant exempla et additae et missae copulae in hac loeulione, velut Att. II. 12 2 Et inimicissimus quidem uesaris et ut omnia, inquit ista rescindat sed Sunt verba Curionis a Cicerone luridata .l contra est addita Att. XV, 4, 3 Sed et componendum arssummitum est et scribendi uspectandum tempus maturius. FortaSS M. codex veram exhibet lectionem. luam Lambinus, Sicut SaΡpius fecit, mutavit, Alteruui exemplum legitur in ep. ad Q. fi'. I. , 14 40 sed quoniam primus annus habui
de Hic reprehensione plurimum Sermonis, Secundus autem multo lenior tertius annus ita debet esse . . . qua in Sententia verba
illa secundus auten multo lenior et esen bergi et advigio Suspicionem iuverunt. Ille enini. m. p. 60, anac0louthondui ius ratus post lenior addendum censuit tri qu0d ego n0n addendum, sed cogitatione supplendum puto. advigii auteri coniectura, qui adVers crit. III I92, pinatu eSt, Cicer0nem ScripSiSSe secundus autem annus multo leniorem, propterea mihi probabilis n0n videtur quia plurimo sermonis non bene opp0Bitur lenior sermo. - tiam hoc loco, ut saepiSSime, eaVendum nobis est, ne putemus, Cicer0nem in epistulis tam limatum dicendi genus consectari, quali in orationibus utitur:
Eiusmodi tiai sunt, si volum Sensum respicia8 Att. X. 1. 2 iam
actum aliquid esse in consessu senatorum, senatrιm Sic fori recte ait.)non enim puto. - XVI, 4, 1 venisse a Sexto Gιm litteris ad cons/ιos sive quo
alio nomine sunt. - sam. VII. 30 1: Cic. ad Cur. Q. Maximi quem Miconsulem esse diceban .
33쪽
in his, quae multis et eruditis audientibus viris habebantur, nisi perpolitam dictionem non invenias, in illis autem, quibus cum amici tamquam secum ipso loqui solebat, ut ait ipse in p. ad Att. IX. 4. 1 XII, 36, i , solutius atque liberius dicendi vel scribendi genus Secutu est. - Qua de cauSa in p. ad Q. r. I, 40 nec essenbergi nec advigii
coniecturam probare malim. - ertium exstat in I, adiit. XV. 13, 6 ego autem in Pompeian/ιm Properabam, non quo hoc loco quidquam pulchrius, sed interpellatores illic minus molesti ubi es male ante sed in Serendum putavit sit vel
De omissis verbis Iliotum exprimeIitibuS.
Qui ellipsis usus ibi acile cognoscitur, ubi vel temporis
vel loci significatio verbum movendi missum esse docet. i)Atque talia iam apud erentium leguntur, velut in Andr. II, 2, 24 Ε/9o me continuo ad Chremem. horna. I, 4, 19: Ipsest, quem volui obviam; cf. H0ltZe, Synt. pr. Ser. lat. II p.
22 Draeger . S. I p. 72, qui recte monuit, in lauti comoediis hanc ellipsim non inveniri. In Sallustii et Livii
libris parcior hic usus est, nullus fere apud Caesarem et Velleium in aciti vero Scriptis, quippe cuius Ictio Summa sit brevitate, multa omissi professcendi verbi exempla occurrunt, ut Annal. IV, 5T: tundem Caesar in Campaniam XIV, 8 Agrippina una M. quod nemo a filio ac ne Agerinus quidem. Ciceronis autem Scripta Si perscrutamur, ubi maxime morendi verba omiserit, in epistulis huius ellipsis usus latissime patet, non ita in ceteris Scriptis, e quibus exempli causa
haec afferre milii liceat de n. III, 2 8. V l 1 V, 32 96. de orat ΙΙ, T. i.
, Universo de hac ellipsi disputaverunt, aegoisbach l. i. g 83, 4;Κue. . . r. II, 2. p. 1046, 7. us Draeger, Synta undrati de Tacitus, LipSia 1868, p. 14 g 35.
Sed in epistulis non solum tum, cum de ipsius itineribus, sive luae fecit. SiVe quae facturus est, Cicero scribit, verum etiam cum de ali0rum profectione familiares certiores facit, ut celerius oratio procedat haec Verba supplenda relinquit. - Cuius ellipsis usum ita tractabo, ut primum eos asseram locos, ubi in Sententia principali, deinde, ubi in sententia secundaria Vel proficiscendi vel veniendi verbum deest. . In Sententia prineipalum endi Verborum perfectum imprimis tempus et uturum desideramus nam quod interdum imperatiVus Supplendus esse videtur, eiusmodi ellipses apte coniunguntur eum futuri temporis omissionibus, quia in illis imperativus eandem fere liabet vim et notionem atque futurum. Sed ut ad exempla accedam, leguntur haec fere omissi
temp0ri perfecti in epistulis Att. II, 12, 2 ibidemi illieo
puer abs te eum epistulis. - , , . Ego inde Aquinum.
em pro eodem hoc loco a Cicerone dictuna est, sicut bis a Plauto Tifin. 203 - Ι, 2, 166 et i m II, 4, 10 cf. GeorgeS, Lat. ΘX. S. h. V. HOlige l. l. H. p. 287-288. y uech in M. R. XI p. 21 Sq. Sic cenSet in copioin rerum a SogeStarum narratione Ciceronem non Subito urbi oppugnatae mentionem fecisSe, Sed intercidisse nonnulla, quibu narra88et, et qua via et qua ratione accessissset ad Pindenissum. Itaque sic fere in lacuna, quae statuenda esset inter voces ad et Pindenissum legendum Sse: Nos ad duximus deinde exercitum ad Andenissum. Quam coniecturam ut probaret, epistulam Cico. ronis ad Catonem datam Mam. XV, 4 - laudavit uech. in qua plenius et uberius Di 0 do his robus Ciceronem scripisso dixit. Quas viri docti Sententia mihi non probatur: etenim, quae epiStulae a Buechetero comparatae Sunt, comparari non obent quia, quae Scripta est ad uicum, nihil soroe0ntinet, nisi simplicem descriptionem earum rerum, qua geSSit, altera autem ad Catonem eo consilio missa St. ut huic viro in republica multum Valenti persuaderet, ut Ciceroni triumphum decemeret quamobrem Omnes re Sua gestas ornate depinxit, ut facilius quod ibi proposuerat, MSequeretur. Itaque elimanno q. T. p. 9 assentient nihil excidisse ratus codicis scripturam SerVabo.
34쪽
9, 1. - XIII, 33. 4. - XII A. l. - XIV. T. l. - XIV, 21, 2. - XV, 6a. - XVI l. 2. - l. 4. l. - XVI,
7, 5. - . r. II, 3. 2. In ep. ad Att. V. 2 1. ili qua breViter exponit, qui itinere in Sinni profectus Sit, illita proficiscemii verba desiit serantur fortasse recte etiam hehendi Verbum, luod certe cogitatione suppleniluni est in p. ad Att. XIV, 20 5 Era,u continuo Piliu in stilutatur A, deinde ad epulas Vestorii nuricula Sc. VecturuS . Futurum tempus verbi mom ut in his fere sententiis
praetermissum est Att. V. 2 Inde donNon coenatus.
V. l. Idibus uiis in Ciliciam. VII, 5. 3: Ego in Tusculanum nihil stine hoc ten fore. ed deI 'ormiano Tarracinam pr. Kal. Ian. - , , 3.-XII. l. 3.
XII, 48. - XIII. 25, 2. - XII l, Al 2. - XIV, 20 5. XVI. 1, 6. - XVI, 5, 3.
Imperati Vum, aut si ni a Vis futurum tempus in his sere Sententiis supplebimus cogitatione Att. XII, T l: Tu igitur, ut scripsisti, se venies vel reni). nec id incommodo tuo. XIII, 29. 3 se i, si poteris XIII, 31. 1 cuin poteris igitur tam VII, 9, 2 Cic. ad reb.): serius potius ad OS, dum pleniori Huc fortasse pertinet, quod Scriptum videmus Att. IV. 6, 2 Quid si cessure libeat et n otii portum confugere nequidquain; mnio et tum in bellum et in castra eamus vel ibimus). Male in epistulae antecedenti paragrapho tertia es pro codicis Miseri litura: Tu de via recta inh tos se reni legendum censuit aut a de r. r. i. h. . Ex iis locis quos attuli satis apparet, Ciceronem duabus potissimum in causis verba morendi omisisse desunt enim, et cuni in litteris Scribendis amici cuiusdam adventum aut profectionem paucis verbis nuntiavit, et cum ipsius sive Ἀ- miliarium rationem itinerum breviter exposuit, DrtasSe ne legentibus nimia eiusdem vocis repetitione M0lestus Sset;
li dii in umerundis Ner 'ille iiii K 'Putidariis. in quibus verbum proficiscendi miSSum est primum de omisso infinitivo, deinde de coniunctivo dicendum mihi est 1 a Ac primum inlinitivus saepissime deest post ver-buin cogitandi ). cuius ellipsis exempla in epistulis plurima sunt Att. II, 3, 2 unde nos pridie Nonas Maias cogita- proficisci.). - V, 18, 4: Appius sine lege, suo sui, psu iii Ciliciam cossitat. - V, 5, 3 inde ad Taurum eo' tabum . - , 20, 9. - VI, 2 6. HIN, 16, 2. IX. l. 2. - IX, 9, 2. XIJ. . - XIV, 2, 4. - XIV, 1Ν. . - XV, 17 2. -- XVI 2, 4. - sam VII, 4 Cic. ad Mar. . - fana XVI. 17, 2 Cic. ad ult.). - Monendum tamen est ne qui crEdat post cogitandi verbum Ciceronem semiter elliptica ratione usum esse, etiam plenae locutionis exempla XStare in epp. ut fana XII l bi 1 Cic. ad Therm.): Is o in Ciliciam proficisci misiit circiter Kal. Maiis. Apte cum his ellitisibus coniunguntur eae, in quibus infinitivus a Delle et a constituendi verbo pendens deSideratur. Exempli causa haec ponam: Att. I. 7, 2 Rhodum volo
puerorum ut Sa inde quam priιuum Athenas. IX, , 3. -
. 25. - XV, 2 l. 3 At ego iam destinaram Hydruntem quidem. - XVI, 10. 1 statueram enim recta Aphi Romu u. Hoc loco dicendum mihi etiam est de sententia ea liuae in codice sic scripta est: it. ΙΙ, 7, 3 Ego, q/ 0niam IV. Non. Ian. compitalicius dies est, nolo eo die in Albanum emi e molestus familiae veniam III Nonis igitur; in te ad urbem pridie Nonus. Bosius autem Sic legit: nenire, te molestus sim familiae veniam ... ac
' De omisso lafinitivo esse ab hoc vel bo pelidente vide p. 32-33 deri l. aegelsbach l. i. g 183 4 ilui Schnoideri commentationent in . Jhrb. f. Phil. vol. 8 p. 120 laudavit. - es. Rebling, VerSueli iner Charaxi. 01 rona Umgangsspr. iel. 1883 p. 32. - tinner, de e quo
35쪽
Medicet quidem scripturali sanam non SSe nent negabit; Bosii vero coniectura quam quidem ex ornaesiano protulisse se fatetur . num veram lectionem exhibeat, dubito. Fortasse rectius servatis II codicis verbis sed addita particula ne Scribendum est id quod fecit Baiter . . . Venire ne molestus familiae veniam III. N0Bi ... - uech in M. R. XIII, i. 593. qui in iterato veniendi voce offendit infinitivum renne deleri iussit: quod non probo nam quamquam hac ellipsi nihil usitatius eSt, tamen contra codicum auctoritatem id verbum delere nolim accedit quod nihil est cur in verbi iteratione offendamus notum enim est saepius in Ciceronis epiStulis praesertim in iis, quas ad Atticum misit, Sermonem non ita elaboratum esse ideoque interdum accidere, ut paucis verbis interiectis eadem vox rep0tatur. Si exempla requiriS, XStat Att. III. lie piri tui . a te liti reddiderunt, et alii meri post diem tertium ei is diei alias litteras attuler mi. III, 19, 2 . . . Spem a rumnosissimae tuleris Terentiae nec mise rimae millieris Thuliolae ,bsecrationem sed unci inci alterum mulieris ait et Ves. l. - VI. 1. 2 Ut si medicus, cum amrotus alii medic traditus sit irasci relit ei medico, qui sibi s/ιccesserit . . . tertium medico O del. , ait. Θ KeS. uncis incluserunti. - IIX. l. 2 Sic enim arari vides, ut ...paretur ιιβα. XVI, 8. 1 Cuin sciam quo die ventur urinι, factiant tu scias et paulo post . . . si id putat clam ieri posse docui per litteras id nec opus esse nec fieri pos .
b Deinde infinitivus praetermissu est in ii Sententiis, quae pendent a Verbo dicendi quo referenda tuos lue puto Verba negandi, nuntiandi, scribendi. Att. II. 1, 5 Nihil ei non dis accidisse Stellia septimo die Romam. at tribus
' Sic etiam apud coniteos per pleoli in in Substantivum nonnumquam exiguo intervallo repeti, monuit Holige, . . I p. 343. qui laudavit Plaut. Epid. Ι 1. 39 Cist. I. 3. 17 sq. - Ter. Haut prol. V. 20; est. Prol.
2 Quem quidem euat Eros hodie, cras mane putat.
Cicer0nem data. it. X, 8a 1 in I legitur . . . mihi famam quoque, quamvis sit falsa, magni esse. Trans mare credere non possum. 40riRSse recte viris doctis in suspieionem venit: etenim et ipsa ellipsis suppl. te th rum esset duri0rest, quam quae ferri 08sit, neque locus in hac epistula eiusmodi ii siviloquentiae. Itaque Te itur ιm esse 'nim transmure excidisse ait putavit Mes editi0ne dens. AsceBS., stat. , Lamb. Secutus, Scripsit Te itur in trans mare Leh. q. I. coniectura essecit magno esse dothri vel sto-
mueho. Te iturum esse trans mare . . .
2. Verbi movendi coniunctivus deSideratur in pp. a in sententiis interrogativis obliquis. Cuius ellipsis multa exempla sunt Att. XIII, 14, 2 neque adhuc stabat, quo p itissimum; sed scies. - XIII 2: Tu igitur, Brutus su eonstituerit quando obviam i . . . scribes. XIII, 1. 2 Quintus cras sed ad me an ad te, nescio. X, 4, 2. XII. Φ,
b in Asententiis finalibus, imprimis p0st suadendi et monendi Verbum: Att. VII, 2 l,2 Consul ei rescripsit, ut prius ipse in
Picenum X, 2, 1: Ego cum . . . essem Minturnis postridie munSurus. tu inde protinus, sustinui me in Arcano fratris.
' Eadem ellipsi etinaei verbi posito adverbio istam legitur in Ter. Pii irin. I, as isse est quem voisi Olmiam, et Att. IX. 12.1 quibus Minturnis obet ii Caesaris tabellarii. Verbum et adverbium desiderantur Att. IX, 9,2:yi quidem etiam vos duo tries ad quintum miliarium.
36쪽
lliro ut, quod es in textilia recepit in niani pr. legitur et Me ni ittit. Sed verum vidisi e esen- bergium vide m. p. 1193, facile intellegitur ex simili rationis forma quae est in p. ad Att. XIV. 7, 1 Ego e Formiano exiens XVI Kal u imi altem o die in Puteo inum,
3. Nonnulla tiam quia exempla, ubi in sententiis condicionalibus verba proliciscendi vel feniendi desiderantur: cuius generis liae fere in epistulis inveni Att. II. 22 5: Sed totun est in eo, si ante , quum ille ineat massistratum. IIX quidem etiam n , duo tales ad quintum mili--ium se obviani ituri estis de Suppl. verbo s. p. 5 adn. 1.). XII, T. 2 sin ille tardius es tamen triduum. XIV.
Restat, ut ius tuoque ellipsi inentione in faciam si uasaepius Cicero iii epistulis usus est cum de re illi adRm adhuc tractata ad ani se revocat de illa Scribere sibi propoSuerat. alibu in sente litiis ii annunti tuam revertendi vel
redeundi verbum supplendum seliquit' . Huius ellipsis eXΡmpla occurun in p. ad it data II 6 2 Sed ut ad rem,sσω ad . . . l. Ν,4 Sed ad rem XIV. 1.2 Sed ad propositum NIV, 1. 1 Xudius tertius dedi ad te epistulam Litorem nunc u ea quae proiime. Quam verbi omissionem non in epistulis Solum, sed etiam in philosophicis libris ex- Stare notum est exempli causa poliam de T III, 33: Nunc ad propositum Acad. I, 5. 3: Tum ad hos notiores C. Flaminium L. Cassium L. Pompeium. - SH propria i usurIiatum exertendi verbum deest Att. XVI, 4, 2 Ad ipsum autem Libonem scripsis nihil esse, nisi ad larem
Extrema iam huius disputationis parte monere mihi liceat, pauca Sententia Sic e8Se dictas in epp., ut discedendi
yi Supra p. 24-25 sic in transitione etiani verbum esse desiderari dixi; de missis diem i. audienae , scribendi, Menaei verbis postea disputandum mihi erit.
potius quam imple proficiscendi verbum subaudiendumeenseam. Inter qua hoc loco non numerarim a S, quae leguntur Att. VII. 3. 1 mihi certum est ab honestissima Sententia Hyllum' nusquam et in p. Cici, tam VI l, 25. 2: Urge y tur ne tranScersun un9uem , quod aiunt, a stilo illla tractRnda et ulli ubi tuae Stio erit de verbis, quaedρsuit in Sententiis proverbialiter dictis afferam vero has Att. XII. l. ergo in sententium Catonis γ Sc. disceSSum St. . , lia. 4 At ego tibi postridieti illa ante lucem, ut me iunino illi ne viderent. Nam vulgi, dicitur in sententium alicuius discedere; altero autem loco hoc verbum aptius mihi videtur quam proficiscendi, quia EraViuS St. ut nostro Sermone dicimus ich habem ιc aus dem inm/ be emachi.
exemidii ii ii Scripti S, quorum Sermo ad lamiliarem con-SuetudinΡm accedit non Ciceronis S0lum Sed etiam ceterorum Scriptorum, excenta Sunt. Quae Si sub certis capitibus disponet e VolumuS, primum erit et fortasse amplissimum id, quo
continentur ea ellipseS, quibus adverbio posito η brevissime de re tuadam Cicero iudicat. Cuius ellipsis usus, qui in Plauti et erentii comoediis late patet, apud Caesarem et Velleium raro apparet; cf. Caes. . . V, 33, 1); ceteri autem rerum scriptores nisi in rationibus hanc verbi defectis nem non admiserunt. Unus astitus, qua est breviloquentia Saepissime hac ellipsi usus est. In iceronis vero scripti multa exstant exempla, cum
i his locis discedendi sibuni cogitatione add0ndum SSe ex Att. XIII,
20 4 apparet in omni vita sua quemque a recta conscientia raversum un- leuem non oportet discerire.
37쪽
in orationibus, tum vel maxime in philosophicis libris maxima vero copia est in epistulis in quibus qualis sit huius ellipsis usus breviter considerandum est. Ac primum quidem Cicero sive pistulae respondebat qua in re etiam verbum esse crebro desiderari supra p. 18Sq. demonstravi sive rem asserebat, quam ei, ad quem litteras dabat, notissimam esse sciebat, de hac re vide 2 S i . saepissime faciendi verbum praetermisit. Cuius ellipsis tres fere forma orationis apte distinguuntur ulla, cum brevissime scribit velut it . . . : De Torquato, piobet . Similia hae sunt Att. XV. 2 2 De Menedemo, probe. XV, 3, 2. XV l. l. 5. IV, 4b. 2 Xt r. Nes,em. p. 99 in sententia : tu in re uias et de librarii' si me remas diliyenter X cidisse putat cures et a. quod non probo, ii brevi adhortatione verbum saepius imitti a
Cicerone, notisSimum est. Altera forma est liae : re de lua quaeStio St. in Sententia causali paucis verbis allata adverbio posito, quae Sit Sua Sententia aperit. Eiusmodi haec fere sunt Att. V, 4, 2: Sed tamen commode, quod eum Serofa XIII. 6. quod reliquos coheredes o renisti, plane bene, ubi I R., Sch. KeS male illi Bosium hie editionρm ens secuti scripserunt plane bene fecisti vel fecisti pl. h. cf. Bue h. in M. R. I. 24. Neque aliter iudicandum est de simili locutione, quae est in p. 22, 4, huius libri Attributos quod appellas valde probe ubi ed. Rom. et ens. quas male Bo secutuS St. exhibent probo. Contrariam culpam in se admisit i r qui it XIII. 26 l: De V milii parte uide probo scribendum censuit probe. XIII, 27 1: Isti autem in cymime mihique ratum quod . . . . XV, 7. 17 2. 21, 2. 29. 1. XVI, 3. l. l, 3. In Ciceronis p. ad aetum data sana. IX, 15, 3. nunc recte ex
Madvigii coniectura Cic. de in p. 806 ed. II scribitur Quod
auton .... purya te non diSSuasorem mihi . . . . fuisse, sed Ibidem tiaiu ilisnae iratiotiis Ῥx0napiunt legitur te Marcem, sedisti ilirenter. auctorem , oderationis, urbane. neque esto aliter accepi. s. V es. m. p. 28.
rertia huic simillima Dima est ea, qua in enuntiato relativo rem, de qua iusiicium suum profert, paucis verbis significat ut in his Att. IX, 10, 3: Male Tarquinius, qui Porsennam, qui Octavium Mamilium contra patriam, impie Coriolanus, qui 3 . . petiit . . . recte hemistocles, qui mori moluit tam . IX. 6 1: Cael ad Cic.): neque enim stulte Appius qui . . . fam. IX, 26, 3 Cic. ad aet.) An tu id
Cum his exemplis coniungam ea ubi brevitatis causa adverbio tantum, omisso faciendi verbo de re luadam Cicero iudicium ponit sunt vero haec fere Att. VI, 6, 4: Numquam essem sine cura. Si quid iracundius aut contumeliosius aut neqle'entius. VII, 10: Adhuc certe . . . . Stiate Omnia
et incaute X, 16 5. XIII. 10, 3. XVI. 3, 2. 15, 3. V. 13, 3. fani VII, 18. 2 Cic. ad reb.). Brut. I, 4, . Att. XVI,
7, 2 sed haec, etiamsi non prudenter ij, tamen ἀνεμέ yyτα sunt. Saepissime re luadam plenius et uberiu exp0Sita interrupto Sermone cum finem facit Cicero eius rei, tuam adhuc tractavit, in his locutionibus faciendi verbum desid0ratur: Att. IV. b. 2 Selit huee δ), si tibi erit commodum. - VII, 20 2 sed tamen, quantum poteris. - VII, 2l 3 Sed tamen, quod me deceat. - XII. 12, 2 De Epicuro, ut voles. - ΙΙ,
18, 4. XII. 28, 3. XII, 1, 1. XIII, 22, 4.
Crebr faciendi verbum omissum videmus in iis locutionibus, ubi cum substantiu c0niunctum unam efficit notionem, ut in his Att. I. 18 6 Crassus erbum nullum contra gratiam Se fecit, ita ut orbum nullum fecit idem sonet atque disit nihil);
Simile est, quod legitur de in Is, . lilia Sunt , nondum tamen perpolita.
ellipSe implfimis apparere in sententiis sed, ierum, it incipientibus.' sic sa0pissimo in adhortationibus sesiderari verba menaei p. 52 dixi. Similiter omittuntur orba seribendi et mittendi de luibu 90Stea distendum ni illi erit.
38쪽
idem legitur ei iam II 15 4 et . r. III. 2, 3. - Att. V. 10 1: non nehercule ilium ullus sermo nisi de te. sic etiam XIII, 9, 1 multus sermo ad multum diem et XIII. 33 4 sollieet
caSu Sermo a a )itone de urbe Mugenda. - XI 2I, 3 Scripsi ad te antea um . . . nostri nidiam nentionem atque eadem
ellipsis exstat XIII 41. 1 et XIV, 12, 1. Diiabus in litteris, quae eodem fere tempore datae sunt liaec leguntur Att. IV, 18.3 Candidati onsulares omnes rei ambitus et . r. II, 3, 2: Candidati consudares quatruor omnes rei. - XV, 20, 3 Sed acta missa et fani. IX, T. 2 Cie ad Varr.ὶ sed ridicida
missa - . D. II, 3, 2 ei tantus clamor u HOStriS. ut . . .
Att. I, 14 4 Quid multa elu nores XIV, 5, 1 Ab
aleatore quo ιος πολυς. - IX, 10 2 Quae minae municipiis iquae nominatim iris bonis XV, 29 2 Sed velim quaera . . . et me certiorem ii XVI, 4, 2 . . . nuntiant . . . nuntiatum esse de Caesare miram laetitiam commutationemque animorum
Ex Sententiis, quas attuli, facile apparet, partim brevitatis causa hac ellipsi usum esse Ciceronem. velut Att. N.
10 1. I, 21, 3. XIII. 9. 1 33, 4. XIV. 12, 1, partim eo consilio, ut gravior et efficacior sit oratio, ut in his Att. Ι,14 4 Q. r. II, 3, 2 Att. X. 10, 2.
Praeter haec exempla, quae adhuc congeSSi multa quoque sunt, in litibus faciendi verbum Sua propria vi usurpatum vim sere habet verbi committendi; quorum ex infinita copia haec afferre mihi liceat Att. III, 8, 2 Maneo Thessalonicae Suvcnsu nec audeo quicquam similiter XIV, 9 6 neque quicquam tamen, antequam te ridero. IV. 11, 2 . perscribe ad me, . . . . quid c Sore fecerint.), cui sententiae simillima est, quae legitur in Cic. p. ad ir iam XVI, 24, 2. Att. VII. 11. 3. XV, 13, 6. Att. I, 16, 12 alterum, cuius domi dirisores habitarent adversus rem publicum, eS. m. p.
C. et Q. D. II, 1. 2 Sed nihil esse opinor cur h. l. addendum sit, luoniam facile e tota sententia subauditur in P0llionis ep. lam X. 32. 3, haec Sunt Illa vero iam ne Caesaris pridem Gemplo sum. I, 21. 3 Cic. ad Brut.), quid scribendum sit, incertus sum in I sic legitur Quod auten scribis te quod mi te ipso non facias id pro me, ut de me timeas aliquid omni te . . . de me metu libero; sed Cratander inter voce me et ut inseruit facere, et sic Bait et WeS. SeripSerunt Leh. Vero si T. p. 105. probavit ille quidem inseri verbum sacere, sed postulavit ut adderetur inter fucius at tu id ut neque haec dicta essent atque illa Att. II, 13, 2 haec tam teri te um χε/o fero. ferret am XI, 14 3 ego plus, quam feci facere non possum iam XIII, 17, 2 puto me hoc, quod facis facere Serius. Et Sane aliquid simile . l. habet 0ratio illis sententiis sed tamen dubito num quid addendum ii sit, et si eiusmodi quid opus
sit utrum rectius Cratandrum an elimannum Sequuntur.
Fatu. XVI, 5, 2 Cic. ad ir.): Poteris ' igitur et facies,
S me diligis, ut . . . . contra esenbergium, qui em. in p. 6 BezaVit, p0SSe recte e Sequente Verbo antecedens audiri,
persuasum habeo ex fucius infinitivum . . intellegi posse: idqu0 eo facilius est, siuia infinitiVu pendet a Veri, posSe,p0st qu0d verbum infinitivi ellipsis admodum est usitata cf. mo p. 62 Sq. In ep. te ad Cael. sana. II, 16 5 Num,
qu0d rogus, ut respiciam generum meum, diu centem . . . carissimum: an dubitas, qui Scias quanti illum . . . es.
em. p. 4 suspicatus est excidisse equidem facio post carissimum aut num pro an Scribendum. go Ver0, qu0niam, an particula saepius cim ap0d0si usurpatur cum propositi0ni
i Similes ilipsses exstant de n. II, 6 17 finem, inquit interrogandi VI. I. sinem lis. - nat deor. III, 40 94 Cotta finem.' nalia ex facias liuod proxime antecedit lacile audiri potest facere. Etiani ue. l. l. II, 2 p. 146 med infinitivum cogitatione sola suppleroiul Pt. is Leh. q. T. p. 34.
39쪽
aftirmativae respondet, nihil tutandum censeo cogitatione enim Supplendum est idne serio rogas Simile exemplum
Ηοf., cui plane assentior de hoc loco I p. 200 ex usc. I, 36 8 repetiit. Ε Ciceronis de off. III, 29, 105 hoc afferre mihi liceat: Nam quod aiunt, minima de malis id est, ut
turpiter potius gitam calamitose an est ullum maius malum
tumitudine Imprimis faciendi verbum omissum videmus in interrogationibuS, quae sermonem cotidianum redolent Att. V. 21 11: Quid ais, inquam, possumne contra meum edicti m de infinitivia posse pendenti ellipsi vide, quae infra dicamJ. - X, 1 l: Cum ego, Sexte, quidnam ergo' XI, 7, 3 Diere: Qiιid illis ). si uicti erunt' XIV, 10 l. iam III, 2, 3 Cic. ad App.). Ut faeiendi verbum sic fieri quoque Saepenumero in epistulis desideratur: it II, specto tuas litteraS, . . . num quid novi omnino r). VI 2, b nihil per cubicularium ). IX, 18, 1 . Utrumque e tuo consilio. XI. l. i. XIII, 25, 2. XIV. . . lam II, 10, 1 Cic. ad Cael.) De te, quia, quod
3Fctrabam, de Hillo, - . . . . quod non putaram Att.
Reliquum iam est, ut eorum locorum mentionem faciam,
ubi post verbum posse infinitivus h verbi faciendi vel fieri deest. Quorum nonnullos iam attuli p. 61 et hac pagina').
, cf. ue. L. r. II. I, L 236 adn. T. sic praesertiti in sententiis a scribendi verbo pendentibus, una Hrebus quibusdam certior vult fieri, hoc verbum Cicero omisit Att. I. 3. 10:Litteras mitte, quam primum si Mil, nihil fieri. IX. 17, 2 Iti, Meso, rarita, quid deinde X. 13, 3 Tu, quaeso, si quid in Hispaniis.' Similiter ac in gric. 19 nihil per ibertos servosque pulsicae rei.' WoSenbergio, qui em. p. 4 coniecit, ante Voce quod non putaram excidisso quia . quod in priore membri in altero audire vix liceat non Sentior. k de omisso infin esse a posse pendente os p. 38 Sq. Quibus addsndae sunt eae sententias in quibus antecedens verbum
Sed maxime hac ellipsi usus est Cicero, ubi, omisso infinitivo rei solum potest idem sonat quod sim potest ). Eiusmodi autem exempla non in epistulis tantum sed in ceteris tuoque Scriptis ccurrunt velut in usu disp. L 11, 23 31, 77. IV, 18, 1. In epp. haec fere scripta inveni Att. X, 4 1 Ac deplorandi quidem . . . Sit iam nobis aut sinis omnino si potest, aut moderatio quaedam, quod profecto potest. I, 7, 3 hic quoque opus est casu, aliqui si sic ait. 0m si M sint eae eis, aut, Si potest, omneS, qui salutem anteponant. XI, 14, 3. XII, 23, 1. De quam
Eodem modo legimus Saepius ut solet misso verbo eridictum de iis, quae Vulgo et c0mmuni quodem more fiunt, velut in Cic. p. ad Paetum, sam. IX, 16, 7 . . . quoniam tu secundum Oenomaum Attii, non, ut olim solebat, Atellanum, sed, ut uri sit, mimum introduxisti Si etiam post oportet infinitivum supplendum Cicero reliquit: it. XV, 11, 2 Cumque instressus essem dicere, quid oportuisset Se fieri), . . .
Seribendi verbi omissio in epistulis, praesertim in iis, quas Cicero misit, usitatissimaeSt. Atque grammatici, ubi in libris quaestio est de ellipsis
60gitatio. potondum si Att. III, 7, 2 Quod me ad vitam vocas, unumeracis, ut . . . abstineam, alterum non potes Sc efficere), ut . . . Si etiam VII. 22 2 vittisque aliis locis, quo Singulos numerare pu non St, quia re n0tiSsima est irae vero hae sunt ellipses: u. XI. 14,3 HS XXX potuisse mirarer Sc. comparmi), et XVI, 9 Cui ego non posse se uatum anu lendas Ianuarias sc cogi vel haberi).
40쪽
Verborum usu, biter tantum et paucis verbis hanc ellipsim tetigerunt velut ue. l. l. II. 2 p. 1041, 6 et Ramsti. p. 1015, 208, 2 Di aeger. H. S. I p. 174-175 sumulatim de omissis Verbis Hendi audiendi scribendi verba fecit. Ac primum luidem notissimum est in tali locuti0ne, qualis est Att. XIV. 9 3: id quen a Tetere litterae datae
pr. ut Jan. cum . . . teneret ιν , t ιiSS c tu maximis copiis
Pacm in Parthum verbum scribet di vel nuntiandi mitti solere nihil est enim usitatius quam e verbo significanterdicto aliud supplendum cogitatione SSe, a quo pendeat Sententia renisse . . . Pacorum i). Cuiusmodi exempla plurima in epistulis leguntur in Cic. p. ad ali . . fam. IX. 6 6 iure η V es is enim, si quid ego scirem rogarat fui Scribe lenit, quod tu nescires. Att. I. 9 Linue mihi litterue ab Octaviano, in quibus scripsit , nunc quidem ut Romam statim veniam. XVI. l. 6. XV. 4, . Nec minu notus ille est ellipsis scribendi verbi usus, de illi Stinner' dixit: saepius participium perfecti passivi, posito Sol veri, sub- Stantivo in sep p. mi Ssum esse, velut Att. X. 16 1 erat enim sic in tuis litti ris sc Scriptum l. eum enit rum . . . XI, i, 2 in quibus erat XIV, 8, 1 quibus in ea tremis erat.1 am X, 20, 2 Cic. ad Planc.): in quibus erat. Sed de hac ellipsi ego sic senti0. scribendi verbum cogitatione luidem Supplendum Sse, verbum autem esse S0lum tam Saepe proscriptum est poni, ut illud fere usitatius sit quam h0c de qua re Vide, quae Meissiler ad Cic. Tusc. I. 2, 3 disputavit. Deinde, et hoc est maxime pr0prium Cicer0nis epi-
legΘndum SSe ut scriberem, si quid eo scirem, Narat . . . nilii Onproba ur, primunt quod ut scriberem limis longe recedit a codicis ostigiis iure enim deinde quia enim particula Carere viX OSSumus.' Stinner, De o quo Cicero in epistuli uRu Sit ermone. Oppetu,
stularum - cum amicos adh0rtatur ), ut de re quadam certi0- rem e faciant, crebro huius Verbi imperativum omissum videmus. Qua in re ea fere dicendi forma uti solet, ut, literumque p0Sit pr0n0mine pers0nali tu, postquam breviter rem Vel perS0nam, de qua scribi sibi vult, significavit, addat si quid habes, si quid sese aut eiusm0di aliquid. Sic legimus Att. IV. 6, 4: Tu modo quam saepissime ad me ali- qu d. X, 14, 2 haec igitur, si habebis, et talia. XII, 27, 3 ID Bruto tamen, si quid habebis. XII, 44, 3 Sed tumen Si t id habes. XIII, 27, 2 De die tamen auctionis, si quid soles. XIII, 5, 1. 28, 1. 49, 1. XIV, 4, 2 6, 2. 12, 3. XV, 17, 1. 17 2. 29, 1. XVI, 13 c. . iam XVI, 24, 2
Cic. ad Tir.). - . D. II, 15 5 Huc de re qui λζ'ως et, ut soles scribere, fraterne qu0d ait. JenS. d. Secutus Scrip- Sit et tu oles, scribe frui. usitatior quidem haec l0eutio est;
sed n0 habet c0dicis auct0ritatem . it. XII, 29, 2 in
codie sic traditum est Huic meo consilio nihil reperio isto loco aptius, et de hac re quid tui consilii sit. Mihi persuasum 6S et e magiS, quod . . . et Sic etiam ait et KeS., pr0bante Lelim ann0, . . . , Xhibuerunt. Neque ego quicquam mutandum ut 0, quamobrem M0Sero non SSenti0r,
qui Specim. II p. 6 coniecit Scribendum esSe consilii sit, mihi perscribes, nec C. F. . ueller0, qui Conieci. uli., Pr0gr. 0nigsberg, 1860 p. 12 n. peri Sse Vocabulum, qualeeSSet eaespecto SimileVe suspicatus est pl): saepius enim in epistulis in tali rati0ne scribendi Verbum supplendum est, velut Att. XIII. 24, 1 Quid est, quod Hermogenes mihi Clo-3 In adhoriationibus sic etiam veniendi et faciendi verba omitti solere apud Ciceronem, monui p. 52 et p. 9. B0. ut haberet, undu sententia quid tui consili sit penderet, n0vam interpungendi viam ingressus eripsit De hortis, quaeso, explica Caput
i ae est quod scis seqtiitur, ut . . . Deo aptius, et de hac re quia tu con-
tibi sit I Qua coniectura mihi vehementer displicet neque enim di hortis tui Sentia Pomp0nius, Cicero ab Attico certior vuIt fieri, sed de consilis
SM . quod patefecit in sententia illa nec enim esse in turba sonum nec a