장음표시 사용
41쪽
dius Andromenem sibi diaeisse se Ciceronem vidisse Corcyrae' XIII, 19 3 Iii Varrone ista causa me N0 moveret, ne ridere φιλένδοξος . . . Sed quia sc. Scribis . qu0 in II omissum sed in edd. additum est a viris d0ctis. et desiderari a Varrone et magni illum aeStimare, eo confeci . . . Sic est in Caelii p. ad Ciceronem, frem. IX, 13 2 quemadmodum hoc Pompeius laturus sit cum c09noScam r). Ubi male e S im. p. o sit. n. cum cynoro. Scribam egelidum putavit δ).N0nnum luam rogandi verbum additum videmus, velut
Att. X, 12 Tu quaeso si quid habebis nori X, 13, 3:
i , ha, ellipsi postea mihi dicenduin St. s. Burg l. l. p.37 de neglegent orationi Ponsorinatione dixit p. 27. Qui verbi principalis sellipsis usus cum in hoc tam usitato scri3endi verbo magnam movo admirationem, tum vel maxime, Si iusmodi sunt verba ut in scriptis haud facile omissa ea legas Att. I. 5 5 in codice,
in edd. Rom. et Jens sic Scriptum est Quod scribis etiamsi cuius animus in te esset ostensior, a me recol i oportere quid dicas, elue dis eoa . . .,
tuam Scripturam Ern. Servavit sed in adn. duriorem hanc ellipsim iudicat; Or et ait teneo, Schue scio, uelle et es video addiderunt Lambinus vero, ceteris locis nimis acer in tollendis ellipsibus h. l. id genus loqvstudicomi uni esse affirmat iubet tu cogitatione Supliter aut scio aut video. Equidem vero dubito num recte vir ille d0etu iudicaverit nam et propter SenSum et propter neque iluod equitur, tenena vel sciendi vel idendi verbum quod in codilibus abest, Supplendum mihi videtur. - De iis autem, tuas leguntur Att. VII 18, 3 omnino quid ille facere debuerit in nostra ilia fuga. quid docto homine et amico dumιm fuerit. cum praesertim rogatus esset . sed haec non nimis exquiro a Graecis Si persuasum habeo, recte ea in es odie tradita iniuria autem in C et Z scio additum esse. Si enim, quod Graevius recte monuit, h0 ἀνανrα ποδorον, i. e. enuntiatum non finitum dictum cum luadam reticentia Bait et KeS. Ernesti praegreSS0, scio in teXtum receperunt; s. eS. m. p. 10 et 6. - De Sententia in Cic. p. ad Cael. sam. II, 6 5 iam supra p. 6 dixi neque hoc loco quicquam addendum est neque eo, qui in niti p. ad te. XStat, lam. XI, 10. 1 Gratiorem me esse in te posse quam isti peritersi sint in me, exploratum habes si tamen hae temporis videantur dici causa, alge me tuum iudicium, quam ex altera parte omnium istorum ubi MadvigiuS adv. crit. III, p. 164 nosces inserendum putavit, et lolgius algem seripsit. Eiusmodi verborum omissiones iture congessit et tractavit Lehmannus l. l. i. 110 q.
Tu, quaeso, Si quid in Ilvaniis XI, 15, 1 Quaeso quid sit mihi faciendum. Att. IIX, 11, 7 tu ad ni velim bonorum sermones sed antecedit Scribendi vox). XII. 5, 3: Nunc ritim P. Scaevola . . . qu/bu consulibus tribum s plebis. XIV, 20, 2 De regina velim atque etiam de Caesare illo. XI, 6 6: Sed elim haec aliquando solutiore aninio. Saepissime etiam perfectum tempus in epp. deSideramus. Exempli causa haec afferam: Att. X. 5. 3 ad me nuper, Se HS XXX emisse. XII. 3l. 3: Haec ad te mea manu,
qu0d idem legitur XIII, 28, 3. XIII, 22, 5 Alteris iam litteris nihil ad me de Attica. - XIII. 40. 1 Iliud optimel seripsisti: cf. de h0 ellipsis usu p. 18-20 p. 58 Sq. l.
N0nnumquam etiam scribendi Verb0 rati caret, cum, re quadam uberius tractata et Satis explicata, ad aliam causam se vertit Cicero aut omnino scribendi finem sacer se dicit Att. IX, 9, 2 sed apertius, quam proposueram. Q. D. II, 6, 2 Sed plura, quam constitueram. Att. IV, 19 2 Sed quid ph ra coram .... lam. IV, Cie ad Marci).
dum interrupta sic ratione poStea Sese Scripturum 8Se nuntiat Att. XIV. 6 2 plura et πουτικωτεο poStea, et tu, quid Issu quidque assatur. XVI, I, 3 sed iam sciam et ad te
crus XVI, 1, 6 fain. II, 9, 3. lam VII, 30, 2 Cici ad Cur.): Sed haec alius pluribus. Op sam XII, 24, 2 Cici adi 0rnis). iam XII, 20 Cici ad 0rn.). De illo l0c0, qui est in Caelii epistula lam. IX, 13, 2, iam p. 6 dixi cui
similis est Att. V, 4. 2 De Masone et Ligure, cum venerint.
Pauca sunt imissi infinitivi verbi seribendi exempla:
' Cum his apte coniunguntur hae sere exempla sana VI, 3. 4 Cic. ad T0rqu. Sed rursus γλαχ, εἰς ζύθῆνας, qui ad te haec. - fam. IX, 3, 2μ te ad Varr.): Sed quid ego nunc aec ad te, cuius domi nascuntur. γλαυκ εἰς Ἀθήνας γ' Male, opinor, Ves. At VII, 17 3 haec verbis plurimis ex ed. Jens. seripsit pluribus. 5.
42쪽
ad te.) sed eum etiam nunc, quid facturus Caesar Sit, magis opinari quam scire possimus possimus ab Ascensi additum deest in codicet, non possumus nisi hoc non rideri eum tuam esse dignitatem ubi ante non poSSumus eS.em. p. 116 scribs re addidit, qu0 mihi n0 pr0batur cf. I- miles inius verbi ellipses, tuas p. 6 sq. attuli. - er inlinitivum futuri supplendum puto: Att. XII, 23, 1 Putarum te aliquid noci. XIII, 44, 1 Brutus apud me fuit, citi quidem alii plueebui, me aliquid ad Caesarem. XVI, II. 4 De terti pollieetur se deinceps, sed nihil scripsit. Ex iis locis ituos attuli, perspicuum Sse put0, Cicer0nem fere Semper brevitatis causa h0 verbum miSiSSe, cum id maxime ageret ut in iis epistulis, quas ad amicissim0S dabat, contracta et brevis eSSet oratio. - Pauca Sunt exempla, in quibus seribendi verbum Cicero supplendum reliquit eo consilio, ut efficaci0 sit orati0, euiusm0di sunt Brut. I, 14,
1 et sani XI, 24, 1 quibus addendum est Att. XIII, 39, 1:
in eredibilem unitatem ad patrem, domo sibi carendum propter matrem, ad matrem plenam pietatis lSed prius tuam huius disputati0niS. tuae est de omisS0seribendi verbo finem faciam dicendum mihi est de resoribendi vel respondendii verbo cuius ellipsis et in sententiis primariis et in sententiis seeundariis occurrit sed in his rarius quam in illis.J. Exempla haec fere legi Att. XIV, 6, 2:Plura πολ τικώεο postea Se Scribam f. p. 7. et tu, quid agas quidque agatur Se reScribes. XVI, 9 Cui ego , non posse Senatum ante ut quod quidem ita credo. XIV. 19 1 Ad superiores igitur prius. XV, 3, 1 . . . ad Τι-
iluatenus responsum datur in sermons te respondendi verbi ellipsi dicam ubi de dicendi verbo omisso disputabo.
neeesse est. Coniunctivus dee St: Att. X. 0, 1 vide quam ad haec παροινικως Att. XIII, 18 sed Xspecto, quid ad ea,
quae scripsi ad te, quod Similiter legitur in usta disp. IV, 20, 6 itaque ea pecto quid ad ista sed hoc l0 eo agitur de
respouS in Sermone dato). Ut verbum scribendi saepe in epistulis missum esse vidimus, sic etiam frequens St
verb0rum miSsi0, ubi c0niuncta cum litterarum vocabul idem fere S0nant quod scribere neque in iis tantum epistulis, tuas festinanter a Cicerone scriptas esse facile intellegitur e contracta ratione, haec ellipsis apparet, Sed etiam in iis, quas tranquillo animo otiosus Scripsit unde Satis certo cognoscimus, hunc ellipSis usum ortum Sse ex opp0rtunitate: nam e0nsuetudo sermonis Secum ferebat, ut Verba tam Saepe repetita, quippe quae facile ex enuntiati cohaerentia subaudiri p0SSent, Silenti praeterirentur. In enumerandis sententiis, in quibiis h0 verbum d0Sideratur, primum m0nendum est, crebro in subscriptione in epp. ad Atticum datis fere Semper id Ciceronem supplendum
reliquisse, velut Att. I, 12, 4 13 5 14.7 15, 2 I7, 11 18 8;J9, 11. e. q. S. X epp. ad sam haec dico in p. at ad
Cic. V. 9, 2 in Cic. p. ad rebat. VII, 19 et VII, 20, 3; in Caelii p. IX, 4 5 in Cic. p. ad Planc. X, 10, 2 12, 5 20, 3 in Planci p. X, 23 7 et 24, 8. - Αdditum videmus participium datum m D. in Servii Rufi p. ad Cic. IV. 12, 3 in Vatinii p. ad Cic. V, 10 b in Cic. ad reb. VII, 13, 2 in p. Curii ad Cic. VII, 29, 2 in ep. Cie ad Plane. X, 6, 3 et X, 14, 2 multisque aliis locis.
Deinde libenter Cicero vel mittendi vel dandi verbum in ad-h0rtati0ne omisit, cum ab amico quodam petiit i), ut sibi Scriberet cuiusmodi hae sunt Att. X, 9, 3: Tu tamen etiam
43쪽
nune mihi aliquid litterarum et aaeime, si quid ab Afranio. X, 16 6 . . . . et litterarum aliquid interea XVI, 2 6: titteras ad me quam saepissime Crebro persectum tempus supplendum reliquit Att. XII, 8, 1: Non dubito, quin occupatissimus fueris, qui ad me nihil Litterarum XIII, 24.37, 1. 39, 2. In ep. Cic. ad Cass. lam XV, 16, 1 est: Puto te iam iam Ern auet. es unc inci. Suppudere, quem haec tertia iam epistula ante oppressit quam tu Scidam aut litteram. Infinitivum desideramus in his Att. XIII 41, 1:. . . disi, illum commodas ad matrem litteras, ad te nussas. XV, 21, 2 Quinto scripsisti te ad eum litteras temo attulerat fana XVI, 7. Cic. ad Tir.). u. D. II, 2, 1. - tiam futurum tempuS deest: it. XV, 4 5 est igitur ad eum litteras. - Quod in Cic. p. ad Att. XV, 4, 1 in s et in editionibus legitur Mihi duas a te epistulas reddidit, unam XII, alteram X. Su Spectum eSenbergio Si Τ); nam excepto hoc exemplo, inquit, nullum legi in epistulis, ubi in tali 0-cutione datum omissum sit: es. Att. XII, 37, 1 Duas epistulas accepi, alteram pridie datam Hilaro, alteram eodem die tabellario. XIV, 20 1 . . . alteram Nonis, alteram VII Idus Lanuvio datas XV, 3, 1 una erat XV Kal. altera XII data. XV, 17, 1 ulteram eo die datum, alteram dibus. Sed errat esenbergius nam Att. XIV, 19, 1 legitur: Nonis Maiis cun essem in Pompeiano, accepi binas a te litteraS, altera S to die alteras quarto, de qua Verbi data ellipsi nullum Verbum fecit. Itaque cum ceteris viris d0etis codicum Scripturam etiam Att. XV, 4, 1 SerVandam cenSeo. Interdum mittendi verbum Subaudiendum est, ubi n0ti0nem habet dedieandi velut Att. XIII, 16, 2 sed tamen elim Scribas ad me, primum laeeatne tibi aliquid ad illum se. mitti), deinde, si placebit, hocine sotissimum. XV, 21, 2: Quod scribo, cum abSol Pero. Neque vero desunt exempla, ubi h0 vel bum sua pr0pria
vi usurpatum praetermissum a Cicerone est, velut Att. II, 4, 2 Clodius ergo, ut ais, ad Tigranem X. 13, 2 Illud admiror, quod . ntonius ad me ne nuntium quidem. XII,
37, 1. Iam X, 12, 2 Cic. ad lancum). Att. XIII, 8, 2. Sed quod in simili ellipsi in Servii Sulpicii epistula ad Ciceronem data, sam. IV, 12, 2 se a Marcello ad me missum esse sui haec nuntiaret et rogaret, uti medicos Draeger, II. S. I, p. 17 mitterem cogitati0ne supplendum putat, mihi vix probatur: sic enim haec Servii epistula scripta est, ut talis omissio ferenda n0 sit itaque suo iure viri d0cti, aliquid excidisSe rati, cogerem addidisse mihi videntur. Dandi verbum in his sententiis desideratur: it. IV, 15, 6 deinde Antiphonti operam se dedi haec ellipsis apte comparatur cum Verbi faciendi omissione, de qua p. 59-60 dixi.)X, 12, 1 Sed satis lacrimis Sc datum est, qu0 Hot. l. l. p. 163 recte audit; es inter voces satis atque lacrimis inseruit e, ut intellegendum sit dixi sed illud magis placet, qu0d nihil mutatur.). XII, 7, 1 De liberalitate, dixi, me daturum), quantum Publilius . . . XIV, 12, 1 Scis, quam diligam Siculos . . . . inulta illis Caesar se dedit) i). Neque multo minus frequens quam seribendi et mittendi laudi verbi missio 1eeipietidi et Reddetidi verborum ellipSi eSt, quae 0mittuntur, ut celerius procedat orati0. Atque illud quidem Supplendum nobis est in sententiis, quae leguntur Att. XV, 8. 1 Post tuum discessum binas ly a Balbo, nihil novi
cs. es. m. p. 137. Ilo loco breviter m0nere mihi liceat, quid de addito imperativo da in p. Ciceroni ad Capitonem data, Att. XVI, 16 C, 10, cogitem qui locus
in edd. sic Scriptus est Amabo te, da mihi et hoc . obliviscere . . . Eum suo familiari . . . voluisse constiuum, cum . . . ageretur. Hoc primum . . . tuerις deinde, si me amas . . . ciceroni tuo, quem . . . ferre, totum hoc ut . . . p
Sed alterum et edd. R. et . omissum a viris doctis ex Z et . . Lamb. in textum receptum est opinor, iniuria: nam ex antecedente a mihi et hoc a quovis h. l. imperativus cogitatione repeti potuit. SimillimaeS Verborum consorinatio, quae legitur in Q. Ciceronis epistula de petitione
44쪽
itemque ab Hirtio. XV, 21, 3 Nullus i)a te XI. q/ιispequid enim iam nori XIV, 7, 1 A te scilicet nihil. Similem
verbi omissionem videmus Att. V 20, 6 interea e Cappadocia ne pilum quidem , qu0 in pr0Verbii Sum abiisse Meyer ψ)
Omissi reddendi vel sterendi verbi ha0 fere in epistulis exempla exstant Att. I. 1, 19: at mihi ab eo nihil adhuc.
XII, 7, 2 A Cicerone mihi litterae Sane πεπινωμεναι et
bene missae. XV. 4, 1 nescio quid i eo litterularum.
XVI, 1, 1. 4, 3. 8, 1. 9, 1. 1l, 6 14 l. fam. XII, 30 1 Cic. ad Corni f.). XVI, 7, 1 Cic. ad ir.). iiiiii id gravitatis inest in his Att. I, 2. 1 Abs te tam diu Sic Bait et eS.;
te et tum l. in pro0em . . te iam sublato signo interr0g. 0.J nihil litterorum: IV, i 1 Apenas is disce erat, cum epistula. Nonnullae etiam sunt sententiae, in quibus serendi Verbum desideramus, Sed in quibus non coniunctum est cum
Vocabulo epistulae vel litterarum has fere dico: Att. IV, 11, 2: Peracribe ad me, quid primus dies quid secundus attuleriti. IIX, 11, 5 Bulbus minor haec eadem mandata. X, 13, 1: Scribes igitur, ac, si quid ad spem η poteris, Se asterre, nisi Scribere repetere mavisi, ne dimiseris XIII, 29, 3 Cras te aut cauSam Sc affer cf. Draeger, I l. p. 177J XVI, 13a 1: At ego tutini Cedo, inqt am, si quid ab Attico sc ast res aut habes.J; et similiter dubitari potest, utrum hoc potius quam illud subintellegendum sit, in p. Cic. ad ir data, sam. XVI, 18, 3 Sed tu nullosne tecum libellos attulisti aut luιbem
conStilatui, filuat Eulanem auctore Quinti Ciceronis Sse nego I. 3 Eius
facultatis adiumenta . . ut . . . prompta sins, Cura et saepe . . . recordiare, deinde ut . . . apparearit.
' Saepius iterarum vox deest ut it V, 11, 4: has dei. XIII, 15 nisus acceperam. XIII, 19 5 Ggi tuas e Varrone XV, 17, 1 Duas occepi sana VII. 16, 1 Cic. ad Treb. tiaras rabiosulias. Meyer, De Ciceronis in epp. ad Att. Sermone, ab reuth, 1887.' Sintile aliquid legimus in p. ad Att. VII, 4 2 De res autem ita
mecum locutus est, quasi n. d. b. haberemus nihil ad spem concordiae.
Di aeger l. l. De Att. XIII. 1, 2: Tigellium totum mihi, ubi reddendi verbum audiendum puto, iam dixi p. 4. De die endi verbi IliissioII P.
Jam a Plauto et Terentio dicendi verbum cuius ellipsis certis conditionibus omni fere tempore usitatior fuit quam cuiusvis alius verbi omissum Videmus cf. Holige. l. l. II, 21, tui nonnulla huius rei exempla attulit velut Plaut. P0en. V. 2, 101 Men. IV, 3, 22 Ter Andr. I. 1. 22.i Latissime vero huius ellipsis usus in Cicer0nis scriptis valeti praesertim in iis, qu0rum Sermo ad familiarem consuetudinem accedit. Atque Si quaerimus, lualis et quantus hic usus in epistulis appareat, intellegimus, Saepissime in transitione ubi ad aliam rem e Vertit, qui Scribit, aut ubi finem facit eius rei, de qua adhuc locutus est, orati0nem dicendi verbo carere. 0tisSimum autem est, Sic frequenter brevissime diei: Quid Quid
igitur Quid enim Quid quod Multa etiam sunt exempla huitis locuti0nis: Quid uita 8 Att. V. 21 11. VII, 4, 3. XIII, 2, 2. XVI, 9. De seneci. 21, 8 . - Ne multas pro Clu. 16. Att. VI, 9, t. X, 11, 1ὶ - Quid plura Q. D. III, 4. 1). - Sed quid ista 8η Att. XIII. 17). Saepe etiam
talia leguntur Att. X, 11, 3 De fratre sutis Att. XIII, 20 4: Sed nimium idi de nugis. XIII, 29, 3 De hortis satis. Brut. I, 15, 10 Satis tuta de honoribus fana XV, 20 1 Cic. ad Trebon.): sed de Sabino satis. it. X, 8, 10 Sed
huc Super re nimiS, Ne meam ipse συμπαθειαν iam evocem. De omisso Hrenaei verbo disputaverunt Ranish. l. l. p. 10154 208. 2. - aegel Sbach l. i. g 183 l. advig l. i. g 479. - Draeger, Η.8 p. 172 et 174. - Κue., L. Gr. p. 104I, 6.' In intili causa etiam scribendi verbum praetermi8Sum SSe demon-r,travi p. 67. Leh. l. l. p. 109, ut it, unde ne . . . evocem pendeat, Scribit: M super re ne nimis ut Scriptum est Att. X, 18, 3 non loquor plura, ne te quoque excruciem quod mihi non ita probatur credo enim, hane Sententiam pondere ab omitis verbo metuendi, ut intellegendum Sit nimis
45쪽
Imprimis frequens est omissio verbi dieendi in hac l0cuti0ne: sed haec hactenus. ) rebro in epistulis id verbum omissum est brevitatis causa, ubi ex nuntiati contextu facile suppleri p0terat: Eiusmodi autem haec sunt V, 2 l 11 II dia de syngrapha, de Martii iniuriis N, 4, 10 hoc loco multa perliberaliter.
Brut II, 5, 4. Att. XVI, 4, 1 earum Xemplum nobis testit . . . Pauca παρα ξιν, ceteroqui et satis raΓ iter et non contumaciter.
Interdum miss dicendi verb0 0ti fere nuntiandi vel narrandi inest ut in his sententiis Att. XI, 4, 1 Cetera Celer. XIV, 7, 1 Postr. Id. I ullum in Caieta ridi is mihi de Mario et de republica Lia quaedam sane pessima. XV, 17 2: de quo mirabilia Messalla. - Est etiam, ut addendi notio misso verbo insit, ut Att. VII. 2 8 Illud tamen de Chrysippo.
VII, 3, 6 Nunc .... - ad fricata venio: Unum etiam
Se dixi vereori. e. . . . et ocem Simile est, quod legitur Att. IX. 3, 6: Si enim Ohis amictis . . . . Emere triumphum non accipere. Se Vereor ne sericulosum sit accipere huc SupI lendum enSeo . in diosum ad onos. Etiam XV, 3. 4 vereor recte audiemus in hae Sententia sed ne quid an e Se Iiat vereor.). Q e 0 ellii Sis S apud Plautum f. 0lige, . .
II, p. 23. y Sic Scriptum videmus Att. V. 13. 2 20. . VII. 11. 2 18 2. XII, 9, 2. XIlI. 21, 4. XIV. 13, 6 13 B, b. XVI, 7 6. Brut. I, 15, 2. sana. III. 10. 11 Cic. ad App.). VI 2, 3 Cic. ad Tor l. . IX, 24, 1 Cic. ad Paet.). XII. 29, 2 Cic. ad Corn. et 30, 2. XII, 25 7 Cic. ad Corn.).
Neque vero desunt Xempla in quibus aestuSativus haec deest, Sed quae viris doctis in suspicionem venerunt credo, iniuria: Sunt autem haec: Att. V, 13, 1 sed hactenus haec in textum recep Bait et Ves.); quod idem legitur XIII. 9 1 et XIV, 17. 2. - Quod exstat Att. IX. in Aia Gut in . . . se hactenus cum Schuelgio gl0SSatori tribuendum censeo. Interdum paulo accuratius res, de qua dicitur, Significatur': Att. XV, 26 2: sed de ludis hactentis sana. III. 7, 4: De Appianis hactenus sam. XVI. 24, 1 De domesticis rebus Sic es pro codici eius hactenus sum. II, 1, 1:
verbum desideratur Att. II, 3, 3 in qua Σωκρατικῶς εις ἐκάτερον ), sed tamen ad aetremum, ut illi Solebant, τον αρεσκουσαν.
Nonnullae liuius verbi leguntur ellipSes, quae, quamquam paul duriores videntur, tamen pro breviloquentia, qua Cicero in epistulis usus est, nihil habent miri talia haec fere sunt: Att. II, 1, 8 Equites euriae belluni, non mihi et similiter in Cic. p. ad Furn. lam X, 26, 1 scribis enim, si in S tilem comitia edicta sint), esto te venturum), sin iam confecta, ei ius. II, 21, 1 De republiea quid ego tibi futtiliter 'ηὶ XIII, 20 4 51 1. Brut. I, 2, 5 De me possum idem, qu0d
Plautinus parer in Trinummo: ... - ).
Post pergere infinitivus desideratur in his Att. III, 15, b Sed pergo praeterita Sc. commemorare. . IV, 11, 1: me reliqua. XI. 14 3 Quintus pergit, ut ad me et Pansa seripsit et Hirtius sc maledicere . Cic. Brut hoc afferam: Sed perge, Pomponi, de CaeSare. N0nnumquam denique dicendi aut, si mavis iudicundi Verbum audiendum nobis est, ubi solo adverbio de re quadamiluid Sentiat, Cicero significat 3 eiusmodi aliquid legimus Att. XIII, 40, 1 sed ne is quidem . . . . bene de noStro. Q. D. II, 15 5 quomodonam, ni frater, de nostris versibuSCaesar In ep. Cic. ad aet iam. IX, 24, 3 . . . qui Sc. Sermo eS in conviviis dideissimus, ut sapientius nostri
quam Graeci illi συμποσια ira rvr δειπνα . . . . no conuit'iαβ). Similis est missio verbi in Cic. de sin IV, 1, 2 non mehercuis,
inquam soleo timere contra Stoicos.
Additum verbum est Att. XVI, 13 c, 2 De reliquo, quid ego tibi dicam p Τ Brut. I, 1, 1 inu odice et in ed. 0m sic legitur L. Liuius tr. p. d. valde me diligit, et ut sorarι- τερον, valde me amat Sed ed. Jens et 'rat dicam OS εμφ habent, pinor, non recte, quamquam iam a N0nio, is ui huius p. initium laudavit, verbum additum videmus.' es. p. 18 q. p. 58 q. p. 7.' Similiter est dictum illud Att. XVI, 14, 3 mihi non est drisitum, quin, quod Graeci καθηκον, nos o ἰcium.' Sic etiam legimus in Cic. de n. I. 18, ID mustoque floc melius
46쪽
Veni ntinc ad eas ellipses, in quibus a dicendi verbo omisso accusativus cuni infinitivo quem grammatici V0cant, Iiendet ). Quae verbi misSi praecipue tum Surpatur cum ea quae Sequuntur, ab e de quo scribitur, dicta esse facile cognoscimus. Eiusmodi exempla plurima sunt in epistulis: Att. X. 14. Numquam id hominem e turbatiorem metu . . . . - illum Sibi iratum . . . . XIII, 46, 3 . . . egi eum Balbo nihil Liberalius se enim tutim ad Caesarem Scripturum. XIV. I. 1. XIV. 9, 3. - Praemissu praenomine: XVI, 4, 1 Libo interrenit is Philonem . . . et Hilarum . . . Cenisse a Gio eum litteris ad consule . . . et Similiter in ep. do . D. I, 2, 10 is mihi, te ad procuratores suos litteras miSisSe. . . Att. XVI, 4 3 alia concisos agripetas, alii Plancum . . . . refussisse. it. III, 8, 1 fam. IX, 1, 4 et 10. δ). Brut II, 5, 4. - Ut gravi0 Sit et efficacior oratio, verbum
omisit Cicero in p. ad Att. XV. 11. 1 Hoe loeo fortibus
Sane oculis Cassius se in Siciliam non iti rum XV, 22 hic autem noster Cytherius, nisi rictorem neminem icturuml- In his autem, ut quam brevissima Sit: it V, 21, 12: Illi se num merare relle . VII, 21, 3 Dolabella, Caelius, me illi alii satisfacere. XIII, 10, 1. lam XI, 21, 2 Cic. ad Brut.). Iniuria opinor, viri docti ostenderunt it XIII, 9, 2: ait illum me animi conscientia, quod Phameam destituiSSem, de Se Suvicari, ubi es. m. p. 134 ex Lamb. d. 1584m dicere p0st me Lamb. 0st illum addidit quod cur opus fuerit, non video nam servata c0 dicis scriptura, quid Cicero scripserit, satis dilucide apparet. De Att. X, 4, 3 alter, is, qui . . . . ne sublevabat qui
nos eriusque quam Stoicis de leg. II. 11. 26: melius Graeri atque nostri,
seribis In p. ad Att. XIII, 19, 3 sed quia scribis et desiderari . . . . t . . . . aeStimare. cf. p. 66 Τ). Sed Si quaerimus,liae Verba num casu qu0dam his locis exciderint, an c0nsulto a Cicer0ne silenti praetermisSa Sint equidem sic mihi persuasi, omissa haec esse a M. Tullio Verba, quippe quae eXVerborum c0B- textu audiri p0tuerint. 0gitari enim vix p0test, t0 sententias inter se similes Scribae errore Verbo carere. - Quibus
exemplis addamus licet illud qu0d in Acad. II, 27 88 legitur:
quia cum c errectu esset Ennius nou Se vidisSe Nomerum,
sed risum esse, ubi dic es ab editoribus temere adiectum G 0eren suo iure delevit Sed vide Madu ad Cic. de s n. I, 3 9 p. 23.), qui n0n recte mitti 0niunctivi 0 di verbum scripsit. Saepius, praecipue cum rati ad dial0gi 10rmam accedit, inquam vel inguit et Verba interrogandi et respondendit audienda nobis sunt de qua re f. Ram Sh g 186, 4 Zumpi, 772; ne II, 2 p. 1041, 6. Di aeger II S. I, 174. e primum quidem inquum et inquit desiderantur in p. ad Att. II, 12, 2 XIV, 1, 1 XV, 11, 1. In ep. ad Fadium Gallum lam VII, 24, 1.). - Interrogandi Verbum requiritur in p. ad Att. II, 12, 2: Iste e me, nihilne audissem novi. XIII, 42, 1 et ego: σο δὲ ζ τί mxx0vς sam. IX, 19, 1 Cic. ad Paet.). Att. V, 13, 1 nimis duret aut audisse te puro aut interr0gaturum: quid ad me attinet similis fere occurrit
in Nec minus dura in p. ad Q. D. I, 1, 15, 3 nauic vero sic res sese habet, ut, nisi . . . . respondeant, ego me tantis laboribus antisque periculis, quorum tu omnium articeps fuisti , nihil consectitum ellipsis est
vorbi butem. quod in iditionibus vulgo additum videmus. scriptis responsis dixi p. 68-69.
47쪽
Samothraciam enisset. . . . . atque ei quidam amicus Sc dixisset, quod Lamb. in textum recepiti qui deos putas . . . - Respondendi verbum iam in Terentii comoediis desideramus, velut un. III, 1, 41 P. At te di perdant Gn. Quid iste, quaeso Cic. de in asteram IV, 1. 2: Tummo, Non mehemcule soleo temere contra Stoicos de in disputandi verbo ci p. 5). In epistulis haec fere leguntur: Att. VI, 9, 1 . . . quaero e Acasto ille resp0ndet et tibi
et ibi sum .... Kes. m. p. 108 et tibi unc inci . . Att. X, 4, 10 ad quae 90 me recessum et Solitudinem quaerere.
XV, 11 l. 29, 2. 1am. IX. 19. 1 Cic. ad Paet). I, 27. 1 Cic. ad Mat. . Sed priusquam huius disputationis finem faciam, dicendum mihi est de illa orationis forma, qua ii, qui litteras dant,
et initio epistulae et extrema uti Solent, cum iubent, eum ad quem Scribunt Salvum esse. Atque ut primum de ei usu I0quar, quem Cicero et ii quorum litterae cum Tullianis ad nostram me-m0riam pervenerunt, Secuti sunt in inscribendis epistulis: notissimum est, Ciceronem in epistulis ad Atticum datis semperbrevissime scripSisse Cicero Attico salutem, excepta una epiStula III, 20, quam Satis urbane et lepide sic inscripsit Ciceros. d. Q. Caecilio Q. F. Pomponiano Attico. Atque eam rationem servavit etiam in epistulis datis ad eos familiares quibuscum necessitudine et familiaritate, velut cum Quinto fratre et cum Terentia ux0re, coniunctus erat, aut quibus amicissime utebatur ut Ser. Rula, Caeli0, Paeto, Cassio. Bruto. Sed in epistulis, quas ad 0 misit multae sunt, in
quibus praeter brevem illam familiaremque inscripti0nem etiam plenior et gravior additis praenominibus honoribusque dictis. apparet 0Sit verbo dicendi sic Scripsit ad Paetum litteras IX, 15, 16, 21 inscriptas Cicero Paeto sat . 17. 20. 22, 23, 25 Cieero Paeto, sed 8, 19, 24, 26 inscriptas Cicero . d. Paeto et Cicero Paeto s. d. Quas Ser. Sulpicio Rufo misit epistulas IV, 1- et XIII. 17. inscripsit: M. Cicero . d. - I9 Ser. Sulpicio sed XIII. 18 28 Cicero Servio sui. In epistulis ad Terentiam datis XIV, 1- et 10 21 verbum dicendi additum est epistulae T- carent verb0. Omissum verbum etiam est in epistulis ad ir0nem XVI. 2. 10. 13, 14, 15 17, 18. 9. 20, 21 Cic. f. ad Tir.). 22-24, 25 Cic. f. d. ii .); sed Diu scripta est Tullius S. D. Tironi
suo. In 1 3- sexcepta ep. 8, quae a Q. D. ad Tir data est et 1i, fortasse quia a c0mpluribus missae Sunt a Cic. patre et fili0, et a Q. patre et filio, a Terentia et Tullia), verbum dicendi additum est in Ex his iam eXempli apparet, utramque rationis formam usitatam fuisse et breviorem et uberiorem r). In iis vero epistulis quae Sive publice, Sive privatim ad 0mines in republica multum valentes Scriptae Sunt, sere Semper plena inserimi et addit verbo et saepius additish0n0ribus est ita ille in epistula ad 0BSuleS, praet0re e. q. s. data, sam. haec legimus Plancus imperator cos.
deS. . . COSS. r. r. l. Senatui populo plebique Romanae; Si
In numerum autem litterarum publice datarum etiam earum magna par referenda est, quarum exempla interdum Cicero
cum suis epistulis ad Attidum misit, ut Att. IIX, H Α-D;
Monendum ist saepius ab iis, ad quos Cicero plena inscriptione litteras dabat, cum ipsi ad Cleuronum scribebant. brevem illam formani USurpatam eSSe velut Marcellus. ad quem Cicero IV. 7- litteras misit inscriptas, MI Cicero MMD ad Ciceronem ScripSit ep. II, Marce s Ciceroni fac plurimum Sic degitur VI, i ut Hes M. Cicero . . A. Caecinae, Sed VI, Caecina ciceroni plur sal Caelius, cum ad Ciceronem litteras dabat, familiari semper inscriptiones Caelitis Ciceroni sacusus est. hic vero in litteris ad illum datis, II, - 16 et 19, pleni0re et gravi0re velut II. 9 in Cicero proconsul ci M. Caelio aedili curuli
ita tamen, ut cibi, rubi irevior usurpata eSt forma, praenomen plerumque omissum Sit L neque iis tamen certum est legimus enim, ut exemplum assuram Iam XI. 29 Cicero Oppio et contra XIII, 43, M. Cicero . Gassio.
48쪽
Et B. Quae cum ita sint, pro certo id tantum amrmari potest, inter li0mine amicissimos usitatam fuisse f0rmam ellipticam Cicero Attko sui. in epistulis publice datis pleniorem et
sine epistulae Cicer sive quis alius hac rati0nis formauSu Sit: tuae Saepissime legitur in litteris, quas Cicero ad Atticum misit, perrar autem in epistulis ad familiares datis. In exemplis, quae c0llegi ex epistulis, totidem fere inveni essit licae dict0nis, totide lue plenae unde iam apparet, utramque Drmam aeque fere usitatam uisse. - Sed si quaerimuS, num qua re hae l0cuti0nes inter se differant, id fortaSse aliquo iure affirmare n0bis licet, in plena orati0ne paulo plus inesse videri verae amicitiae et caritatis quam in
elliptica qu0 intellegitur ex ipsis sententiis, Velut Att. VI, 4, 3 Pilim et ueliue ueciliae bellissimae salutem dices.'VI, 5, 4: Videbis igitur et puellae salutem Atticulae dices nostraeque Piliae et Similiter VI, 8, 5. XII, 24, 3. XIV, 19 6 2I, 4. XVI, 3, 6 ubi magno cum amore scripSit: Atticum nostram usi suaviari ita mihi dulcis salus visa est per te missa ab illa referes igitur ei plurimum itemque Piliae dicas relim. XVI, 6, 4. 7 8. In ep. ad Ter. fam. XIV, 7 et in p. ad Tir. iam XVI, Omissi verbi' Cicero cum de sua ipsius re graves ad Caesarem litteras daret, eaSinscripSit, Att. IX, 11 A Cicero imp. s. d. Caesari imp., et Similiter in ea. qua C. Trebatium Caesari commendabat lam VII, 5 Cicero Caesari N. s. d. Familiari vero allocutione est usus in epp., sam XIII, 15 et 16 Cicero Caesari imp ML quibus Precilium et Crassum illi commendabat ' Quamquam proxime praecedunt: Haec estinans serissi in itinere et in agmine, tamen dicendi verbum addidit liliae uti exempla si requiris, haec fere legi Att. II, 9, 4:
Terentia tibi Salutem; και Λικερων ο πικρος σπα εται Tiso τὸν
'δθηναῖο r. VI, 3, 10 Piliae et tiliae salutem et sic brevissime etiam seripsit XII. li Piliae salutem. XII. 26 27'); 28 i);31. XIV, 3, 2. XVI, 1, 6. XIV, 2, 4. Paulo uberius scripsit II, 3. 2: Tu Atticam, quaeSo, cura, et ei Salutem et Piliae, Tulliae quoque verbis, plurimum. XIII, 22, 5. XIII 49 XIV, 20 b. Hac quaestione, quae S de omiSSi dicendi ei biri tenetur etiam ea, qualis Sit Sus in epistulis ellipsis Loquendi et 1gelidi verbi, quorum utrumque SaepiuS missum est Atque illud in his fere sententiis desideratur: ait. VII. ra, et: utrumque vero Sinu regi non potest, et de triumpho ambitiose et de republica libere Sc loqui: cf. 1 aeger H. S. I p. 174). XIV, 1. V haec it eiusmodi multa Imprimis Meesse Nerbum videtur, ubi perS0na, quacum Verba facta Sunt, addita est Att. IV. ra, a multu mecum Me republica X. q. t. XIV, 1, 1 Decerti ad illum, de quo tecum mane. XV. 1a,l XVI, 3, 3. fana XI, 2 l l Cic. ad D. Brut.). IX, 8, 2 Cic. ad Varr.). - 0nnumquam in miSS0 loquendi verbo notio inest cogitandi, ut 0luerunt Holige l. l. II p. 2 et Draeger, l. l. I p. 72, qui ad Ter Andr. I, , 5b, Egomet continuo mecum, , Certe castus est audiendum lutaverunt cogitari. Eiusmodi exempla etiam in epistulis leguntur, praesertim ibi. ubi quae ipse Cicer de re quadam c0gitaverit, in oratione recta dixit: velut in p. ad Varr. . dam. IX. I. 1 mecum ipse: quid hic mihi faciet patri Att. XVI, 6, 2 Mehercule,
' De asyndeto bimembri oliae, Atticae salutem dubitandum non est les Att. IV, 17, 5 Drusus, Scaurus non fecisse visebantur. VI 1 13: Thermum, Statim vere audis audari. VII, 21, 3 Dolabel , atatis me issivatae satisfacere. XI, , , adhibeantur Trebonius, Ansa. y Hanu locutionem veterum poetatum maxime propriam SSe, monuit
Spenge ad Ter Ad 30 et 500. cf. etiam Landgraf, de Cic. elocut in orati. Iiro Quinctio et Sex. Roscio conSpicua, urgburg 1878 p. 42).
49쪽
mi Attice, Saepe meet in . δεῖ, οδ G σοι τί δε-ται init. X, 10, 2: sumn crebro illud. Sulla potuit ego non potero: 'In sententiis a me adhuc dictis Cicero loqt endi verbum 0misit, quia placebat. rationem quam brevissime procedere, sed Att. X. 11 4 Trebatius erat mecum, . . . . quae illem Stra, di immortales se locutus est i animo vehementer commotus verbum supplendum reliquit, ut efficacior sit oratio. Simillimum est illud, ii uod legitur in or Pliii. I, 0, 2b: Quas it mihi, inquit, intercessio ειes, qua religiones in)Venio nunc ad missa verba Hendi et communicandi, quorum Xempla plurima non in epistulis S0lum XStant, sed etiani in iis scriptis, ii uolum sermo ad familia 1 em CDBSuetudinem accedit: f. ue ad Cic. usc. III, 5. 10 et Gr. lat. II, 2 p. 104 l. 6. Quae ellii sis ibi potissimum a Cicerone Surpata St. ubi postquam uberius sive reipublicae Statum exp0Suit sive de trivatis Suis rebus verba fecit, haec Scribere Se 0lle curanti lue cum eo ad luem Scribit, de his rebus comunicaturum dicit ). Saepissime autem hac orationis forma usus est sed haec coram, Velut in epp. ad
Att. II, 17, 2. III, 4 l. VII, 3, 12 8 b. XII, 47 2. XIII, 19, 5 22, 1. XV, b, 2. XVI, 7 6 Fam. IX, 8, 2 Cic. ad Varr.). XIII. 47 Cic. ad Sil.). XVI, 17, 1 Cic. ad Iti .) Sed hae posterius legitur in Cic. ep. ad
Addituin orbum vid0inus in p. ad Att. IX. a 3 nihil nisi classes quens. IX, 13. I me quidem mera scelera quuntur ii gra Dolabes merum lesium oluitur.
cf. p. 24-25. 56. i,T. 73-74. 4-85 88-89. Hoc loco es. sicut Saepissime Att. IV, 19, b VI. 3, 3 VI, 4, 1 VII, I, 3 e. q. s. ex codici haec efficit hoc nonnunitium iu do istis pronominibus dubitat, ut ipsum quidem vocabulum mutare non audeat. Sed in adn. mutandum coniciat velut Att. I, 9, 2 II, 7, 4; IV, 4b. 2 V. 20, 9. Sed recte, pinor, Leh. l. l. p. 76-78 de his esunbergi coniecturis iudicavit iniuria saepius virum illum doctum a codicum lectionibus discessiSSe idque e minus Sse probandum, quod pluralem numerum talibus in rebus non nullium a singulari differre notisSimum SSet.
C0rn. lam XII, 23, 1 et in Cic. p. ad Cass. lam XV, 16, 3. Paucis l0cis admodum breviter Cicero scripsit sed eorum, it XII, 21, 2 et XV. 19 1 et similiter in ep. ad Q. r. II, 6, 2 coram enim Paulo uberi0r oratio est in his miSs tamen Verbo agendi : Att. VII, 5, 4. XIII, 21, 7. XIV, 20, 2. XV, 4 4 22. In ep. Cic. ad Dolab., fana. IX, 14, 8 Att. XIV, 17 A 8 et in p. Cic. ad CaSS., lam XII, I, 2. - Quin etiam insultivus et coniunctivus in hac locuti0ne desiderantur velut fani V, 2 l. 2 Cic. ad Mescin.) sed et haec et multa alia coram brevi tempore licebit fani VII, 3, 6 Cic. ad Mar.). Brut Ι, 18, 5. Att. XI, 4, 1 Utinam corum tecum olim potius quam per epistulas cf. p. 41. Omnibus his l0cis apte et agendi et communicandi vel bum supplere n0bis licet in his autem sententiis, quas dicturus Sum, Solum hoc Verbum suo l0eo Stat Ait VI, 6, 4 Quid
quae tecretur X, 16, 4: centurione . . . me esse . . . convenire haec mecum Ninnius noster XIV. 10, 3. XV19, 2. Frequens est huius verbi omissio, ubi persona addita est cf. de simili loquendi verbi ellipsi p. 81J, ut in his sententiis Att. V, 4, 2 Sed tamen commode, quod cum Scrofa.
Crebro Verbum misit Cicero, ubi, quid faciendum sibi sit, ign0rat Att. IX, 3, 5 qu au em aut quo nihil SciemuS. IX, 6, 1 tum reliqua videbimus, id est, et quo et qua et quando. X, 2, 1 neque est quidquam, quo et qua X, 6, 3 'o nunc qua et quo videbo. I, 21, 1 Ad ea autem, quae scribis testamento videbis, quid et quomodo. sam.
W08. m. p. 3i in p. ad Att. XIII, 12 4 contra Manuti coniecturam rellio auctore sic recto distinxisse verba mihi videtur: Tu cum Pisone Eroum habes, . . cum PiS0ne tranSige de auro; r. h. per quem cum is agas. Sed quod Tu ante eum quod XIII, 16 2 xstat addidit, mihi minus probatur deest enim etiam in p. ad Att. XII, 5, 2 in simili
50쪽
IN T, te ad Iair.): Sed quod uueris, quumto, quo, qu0, nihil adhuc Sci ut S.
Aliae denique huius verbi ellipses leguntur Att. VI, ,
Aso sic. X, 13, 4: Nos iam hil nisi occulte. XIII, 10
3 Brutus si quid curabis, ut Sciam, cui quidem quam primum agendum Milo, ubi recte r. et ait egerit in M. codice omissum, sed ex his c. A. F. additum a WeS. et 00tio, in textum recipiendum non putaverunt. XIV. 20. 2 Primum, quae de re mea festa et in solutione et in Albatio negotio, grata. Bo erravit, quod gesta e gesti sessisti depra Vatum putavit J. XV, 19, Q lihi utem scribit venire ad me Se velle, ut et de Suis rebus et quaedam, quae ad me pertinerent. XVI. 6 A,
6 Cic. ad Plane.): De illo rivo. i)Att. X, 15, 4, Vettieno relim rutius Sc. agas et Att. XVI, 7, 5 ego ero austro gratia miras Verbum Similiter omissum est atque Verbum faciendi in exemplis, quae p. b9, et verbum dandi in exempl0, quod p. 71 attuli. Λudieiidi verbi ellipsis usus in epistulis praesertim Cicer0ni frequens St; saepisSi me desideratur in Sententiis, quibus Cicero eum, ad tuem litteras dat certiorem facit, Se de re quadam Vel de persona aliquid comperisse. Eiusmodi haec fere sunt Xempla:
Att. IX, 6, 1 Nos adhuc Brundisio nihil. X, 2a 2: Sed adhuc nihil seeundi. XIII, 2, 1. 46, 2. 2, 2. XIV, 4 l. XVI, 14 l. lam VI, 8, Cic. ad Leptam.). XV. 17, 3 Cic. ad CaSS).
Atidiendi vel e ignoscendi- verbum cogitatione Supplendum est Brut. I, 3, 3 sed hae te malo ab aliis. Cie. ad 0rB., fana XII, 24 2 sed haec quoque te eae aliis malo. - Sic SaepiuS, eum finitur re quaedam, Verbum desiderari iam demonstravi p. 24 Sq. 56, 7 73 Sq. 82 Sq. - Crebro imperativus intellegendus est, sive audiendi sive cog- Mosccndi Verbi uti limque enim occurrit, ubi plena est oratio in epistulis. J Exempli causa afferre mihi liceat Att. III, 8. 3: Nunc ad ea, quae scripsisti H es cur in adn. ad h. l. cludi addi 0luerit, ignoro . . IV, 16, 5: mi ad ea quae quaeris de Catone. VI, 3, 10: Haec sunt etiam illud. q. r. II 6 2 Illud scilicet eo abis nobiscum, Leh. l. l. p. 106 addidit; cf. es. m. p. 7, qui mecmu Vel potius apud me a nos eXcidiSSe putavit. , cum veneris. - fam. X, 12, 4s Cic. ad lanci . lam X, 2 4 Pollio ad Cic.): sed de illo
plura coraui; nunc, quod praestat ' Huc haec qu0que pertinere mihi videntur Att. VII, 3, 5 Vos scilicet plura, qui in urbe estis. XIII, 7, 1 Haec omnia tu melius; quod idem fere est in p. Cic. ad Corn. 1am XIl, 23, 4 et Cic. ad Fig. IV, 13 7 et te ad Varr. IX, 2, 5. Nonnumquam cum ab amicis petit, ut certum nuntium sibi mittant si quid de hac vel illa re audierint novi Cicero in sententia i 0nditionali audiendi vel solendi vel habendi Verbum misit cuius ellipsis exempla sunt haec fere Att. X, 8, 10: Tu si quid de Hispaniis certius et si quid illud au-
Apiu Tacitum scriptum est his Ι 84 os quidem istud pro me.' quod legitur in p. Cic. ad Plancum, sam X. 12, 4 hunc quemad
modum ire rim . . . ex aliorum te litteris malo cognoscere. In ep. Cic. ad Trebon. lam X, 28 3 Sed illa cognosces ex aliis. Att. I. 14, 6 sed tamen etiam Eud quod non speraram, audi, et Att. VI 2, 10 Co nosce nune cetera. - Sic etiam accipiendi Verbum usurpatum est: it. IV, 18, 3 Sed accipe alia, et IV, 15 4: Nunc Romanas res accipe.
quidsem vero nihil addendum puto sunt enina haec Scripta cum sustinatione in fine litterarum, ut Q. D. III, 2, 3 domi recte; et ipsa domus tractatur non indiligentera et Att. XIV, 9, 3 omnia plena pacis de quibus vide p. 25, 1. Fortasse etiam absolute tositum coenabis putari licet cf. Leh., l. l. p. 13 q. y Ε Cic. Tus. IV, 21, 47 hoc asseri potest Reperiam fortasse, sedit, ante.' Propter Sequens ideo Leh. p. 101 audit videtis.