장음표시 사용
21쪽
aes hostem iudieat. - De hac ellipsis usu sinuetineri ad Tusc. Ι, b, s adn. et aegelSbach. . . , , b med. VI. In terrogationibus denique in epistulis copulam laeesse videmus, ibi acri et servida, qui scribit oratione intitur. mutus ellipsit usus
plurima Sunt exempla, ' quibus laeci afferre mihi liceat: Att. I, 8, 5 Auli autem tilius . . . quam ignavum ac sine unimo miles quam dignuS, qui . . .' Att. IV. 17, 3, Verumtamen, suid tam ridiculum' - Att. XII. 5, 1 Quod autem , in hanc rem εοανον α te Att. XIV. 9 L 12 L 1 1
ad Cic.): Quod autem tibi eum Antonio privatim odium' in III 8, 4: O di quum ineptus L quam se ipse amans s ne rivalis rati XII, 40, 2 Quis a me melusus Φ). Mes. male est addendum censuit sed displicet: itenim efficacior est oratio elliptico dicendi genere.
Fortasse huius Ioci est paucis verbis commemorare quam Secuti Sint rationem scriptores, cum eiusmodi interrogationibus respondebant. Atque de lauto luidem Ritschelius opusc
II p. 608 Mus Rhen. VII. 599 606 disputavit verbi
esse ellipsis usum et apud 'lautum et apud erentium non ita late patere in resp0nsis vero, ubi ipsius rei de qua quaesitum esSet, Simplicem notionem afferri satis esset tamen est accedere s0lere velut in Trin. 70 1176 in er Eun. III, , . Sed in voce factum in responso apud utrumque poetam est desiderari, 0ligius ' II p. 2- docuit In Ciceronis' libris certum usum statui posse non existimo nam et missi verbi et additi exsempla exstant, ut in oratione
MZ scriptura fenderet recedamuri.
f. andyal, de Cic. elocutione in orati pro Quinctio et Roscio Amronspicua. UuerZburg. 878, p. 23, c.
Num quisquam praeterea Nemo est, iudierat ra epistulis ponam tam V, 15, 3 Cic. ad Lucc.): Quod enim esse poterat mihi perfugium spoliato et domesticis et forensibus ornamentis atque solatiis Litterae, credo, quibus utor assidue. - liter
scripsit Cic. ad Att. XIV, 20 4 Quaeris ), ut suscipiam
cogitationem quidnam istis age udum putem consilia temporum sunt, quae in hora commutari vides.
VII. Aliud etiam reliquum est ellipsi genus, de quo dicendum mihi est, quod maxime Ciceronis epistularum proprium est: tenim Cicero, cum de re quadam ad amicos litteras dabat, quam illis satis notam esse sciebat, contentu erat, paucis verbis ea, de quibus familiares certiores facere in animo habebat, et leviter tantum significare. Talis autem verborum ellipsis, cuius usu in epistulis nihil est usitatius, ebreviloquentiae studio orta mihi videtur Exempli causa haec fere asterre mihi liceat Att. I. 12, 1 Tεουκρις illa lentum Sane negotium. - it. IV, 16, 5 De Procilio rumores non boni, sed iudicia nosti. - Att. XIII, 2, 3 Cras igitur auctio Peducaei. - Att. XIII, 21, 6 heredes, ut scribis, in Tusculano. - Similiter in participio perfecti verbum substantivum
advigius, adv. erit. I. p. 239-240 Latinum non St, in luit, quaerere ut quis lacia pro eo quod est postulare itaque quod vis sa es. in textum receptum legondiun censet, quia Lambini quod Gas a proXimo et vero aberraverit Bait tit suscip. eoeitationem abeSSe mavult. - Concedendunt est Ciceronem nisi hoc loco Meremit verbum aeque atque postulandi non Surpavi88e at tu hane conStructionem luchabere miri, quam alteram, poeti linprimi concessam, cum infinitivo coniungi quaerendi verbum, ut idem
Sonet quod cupiendi vel studendi velut Hor carm. I, 16, 26 3I, 22 III. 4, 39. Sat. H. I, T. Verg. m. IV, 31. s. uehne ΙΙ, 1 491 et 4953.
Itaque nostro iure Madvigium sequemur, cuius coniectura a codici veStigiis minime recedit. Georgesto autem non assentior, qui in QX. Lat. S. h. v.
I, 2, a, quaeris Servandum ducit, quia in Geli. N. A XIII, 18, 173, 2
legatur quaerere et petere ut nam hoc loco ut a petendi verbo magis, quama quaerena pendet.
22쪽
desideratur velut Att. IV, 19, 2 Hibe u sessionis eligendi
istι delata commodum, ι ad me scribit. Att. XIII, 52 2 Praeterea tribus triesiniis accepti l πεο αντον alit c piosc.
I bis 'er 0ffenderunt viri docti opinor iniuria: Att.
XIII, 8, 1 Lepta me ossat, ut si quid sibi opus Sit accurram mortuus suim Labullius: Lamb. 0Si enim, Or. Bait. . ReS ante mim verbum Substantivum addiderunt Quod minime probo est enim hic nuntius perbrevis festinanter a Cicerone in epistula admodum elliptica datus ita lue 40dicis Scriptura Servata cum Ernestio et Schuelgio Scribam mortuus cmm Babullius Similae est luod scriptum degimus Att. A 1, 11 4 . . . de duobus primis praeclare disseruit se Panaetius), de tertio pollicetur se deinceps, sed nihil scripsit. Bum Jocum Posidonius persecutus 'o autem . . . ubi Gr Vit/ιst coniectura effecit neque id recte continetur enim Illa enuntiati0ne parvi momenti adnutatio quam litteris Cicero
admiscuit Neque aliter sentio de fani. IX, 21 3 Cie ad Paet.), ubi codicem M secutus cum Ernestio seribere malim Tres fi frutres fuerunt II rLmes Marcus PI Iacco accumnte, condemnatus, fur maynus, .r Sicilia s
addiderunt Atque recte mos verbum substantivum 4 omisisse, intellegi tui ex huius para raphi contracta ratione qua usus Cicero de Carbonibus verba fecit quamobrem mihin i' probatur Uesenberptum in adnotatione dubitare num 10rt' post ditiosus inserendum sit fuit ). - Nonnum tuam Cicero in 'ententia relativa talem uitium obiter addidit et
in qu0que in participi perfecti verbum supplendum
l. 8 3 Qu. ad Lenti sublata sed ne inutavit in sub ea sunt, nec valdo placet. Sin IVe8. Dum veritin viderit cuni fani. I, 2. 3 Cic. ad Lent. scribi velletria conre que re noctem ducta senatus iura rassus est. Eo es: inussus
et Co eo die casu apud PNesum ornavi, ignoro e sui leni codici Seririturani NerVaru malim, tetaeSeIetiui quod Leh. q. L . 62-65 multis exemplis probavit, interdum in opp. e P0Sit ad novam rem ieri transitionem
reliquit: velut Att. XI. 24. l V. 3. 3. XV, 23. sani. X.
si A. ile idibus postea disputandum ibi erit. Deinde brevitatis causa in epistulis verbum esse omissum videmus ubi eum adverbi e0ni unetum est de lua re disputaverunt laeter ceter0S eis. l. l. p. 39έ. 224, ue ΙΙ,1 p. 6 et accuratissiuae . . . ueller, hil0l. IX, 6lT-626. Quorum X commentationibu apparet, hanc locutionem Selmonis esse cotidiani enim lue neque apud poetas atque apud rerum Scriptores et ratores legi velut apud Sallustium et Cicer0nem. tque si exempla requiris leguntur apud Plautum haec fere Men. 485 Minore nusquam bene
remoto metu laxius licentiusque futuros. cf. Draeger, . S.I, 170). - pud Ciceronem legitur pro Deiot. 7, 19 cum in convivio comiter et iucunde fuisses. In Livio IIX, 19, 2 est: dixerunt se sub imperio p. l. si deliter atque oboedienter futuros. In Ciceronis epistulis huius dictionis sexcenta occurunt exempla, et addita copula et missa, ita ut vix pro certo statui possit utrum h0 an illud Cicero praetulerit. In qua duo p0rtet distinguamus genera, alterum imperS0nale, alterum personale, utrumque usitatissimum. Illius modi exempla sunt: it. I, 7: Apud matrem recte est cui conferendum est Q. D. III, 2, 3, de quo dixi p. 25 adn. . . Att. XVI, 1, 5 De CCX, optime. - Att. V, 10 2: Belle adhuc erat.). - Att. XIII, 21, 6 I e Attica optime
quod idem legitur Att. XII, 4b, 2. Huc ea quoque pertinent, quae leguntur initio epistularum earum, quas ad familiares misit, qui cum Cicerone n0 tanta c0niuncti erant amicitia, quanta inter Atticum et ullium intercedebat illam locuti0nem dico, quae saepissime sic legitur: S. V. B. E. E. V. h. e. Si valeS, bene est ego valeol atque sic scriptum inveBimu s vales, bene est, in p. et ad Cic. lam V, 1, 1 et Cic. ad Ter.
23쪽
ti iri excepto uno loco iam. V. 4. 1. Ives in editione e Gaddendum censui ); rectius vero et melius ait fecit, quieodicis Scripturam Servavit. cuiu ad fani. V. 14 in adu
qua ut Verum sit, equidem haud diiudicaverim tantum dico nihil , pedire, qu0minus illud S. V. B. E. V. sic expediamus Dolabellae ad Ciceronem: fam. IX, 9, 1 S. . . es et Ini
elli lea rati0ne usum esse eos, qui sic scripserunt, ita
XIV. 11 16 17 21 22 23 24. li ei cum plena sit sententia in Cassii litteris duabus iam XII. 11. 1 et 2 1 set in septem Ciceronianis sani. V l. I 2. 1 T. l. XIV. 8 15. XV l. 1 2, 1.).
Sed eo unde digresSi sumus revertantur. - Personaliseimstructionis hirim a Xonipla sunt in epistulis. Sed saepius plenas sententias invenies illiani ellipticas atque addi iuuivserbum est in his fere Att. VI 3 9: orte si is f. MuLuo liceae siladiatoribus lassitisse et turpiter. - it. Id. i. 1: Hi h. e. I eliae quidem fui sane libenter v md Talnam nostrun . - fatu. IX, 9, 1 Dolab ad Uici praeter a rectissime si ni apud te omnia. DeSideratur autem: Att. V. 11, 2 Marcellus foede in Comensi. - Att. XVI, 2, 1: Hortensius vero impudenter. Brut. I, 5 7), 1 Tu lenius, immortali omnino cum tua laude .... - Att. XII, 32, 1 in codice sic scriptum est rescripsi me etiam gravius essequum tum, cum illi disissem, me solum esse velle quam codicis lectionem nec servare volo, neque cum Ern. Sch. WeS., Bootio scribere esse ustfectum secuti Sunt ed. Jens. , Sed cum Orellio et altero mi etiam gravius legendum SSe cenSeo; etenim me gravius esse in oratione recta Si gravius sum; quod aeque dictum esse a Cicerone atque gravius assectus sum concedendum est. - Sed plus semel hoc sensu usurpatum occurrere mihi graviter, bene, male est, Sati notum Sty); quam ob rem cum Baltero, rellio auctore, scribendum credo: mihi etiam graviuS SSe.
Reliquum iam est, ut de iis dicam locis, ubi ΙIX. esse praedicatum, non copula, desideratur: id est. de iis docis, quibus serbo esse ineStn0ti, fere verbi morandi vel manendi qui verbi esse ellipsis usus tum maxime apparet, cum de itineribus Cicero, sive quae fecit sive quae dacturus erat, certiore amic0S
cf. Att. XII, 31,1 miram enim minus est.
24쪽
facit. - sed ut ad exenipla ipsa accedam. legitur Att. IV. 9, 2 ii/e de timuim mori a. d. V. K uias, eo die Neapoli inpiui uetum. - Att. VII. i. I inde Pompti num sumami). inde Albanum Pompeii Ilia id urbem i. d. III. Non nutuli meo. Att. XIII, 47b. I itaque hodie Antii crus ante meridiem domi. Att. XIV. 11. 2, Lentulus sinthor
hodie apud me crus mane rudit Complurex etiam 4unt loci. ubi jert uni esse Similiter dictum est titue Graecum cyr ῆναί τι ιι Velut Att. XII. T, t. quod prueterii. Dolabellu tiam mecum. - Att. XIV, 11. 2 Ilio mum hulms. I irtius.
I ansa. - Att. XIV. a 2 2 obiscum ii se, honori si e tamice Octarit S. - sam XVI, 12, 4 Cic. ad ir. codex II exhibet reliquit illum et nobiseum vulgo coniectura ellectum est et Molnscum est sic Mes.) sed isti uidem Al0tZiv;ii et Balterum equi malim lui scribunt et est nobiscum; iam post et excidisse est multo plus habo probabilitatis quam post nobiscum r). In fine eius partis disputationi meae, qua ea ellit Sescontinentur, quae in Sententia principali leguntur liceat mihi. ea tuoque exempla enumerare, ubi in sententiis Secundariis praedicatum esse omissum est. Ac primum luidem infinitivus esse saepenumero desideratur in sententia a costitandi )verbo pendente velut in his Att. V, 3, 3 Reverenti osti- tubum hodie sic recte M Bosius Lenerentum. ι - Att. VII. 4, 3 Sed ut nunc est, a. d. III Non. Ian. ad urbem ossito. Att. XII, , t Atque eo die cogitubum in Anagnino, postero autem in I seidano ibi unum diem manebo' )l At XIV.
In senteiitia finali verburn deest Att. XV. 29, 2 es nidem duas
ob causas e ut mecum Sit e σπείσασθαι uu
' Sic etiam saepissime infinitivum orbi proiciscendi post cori undiverb. miSSum videbimus.' Interdum manenaei aut morandi verbum p0tius suppisendum censebimus quam imple verbum esse Att. IV. 3, 3 Exin senatus postri ie Idus Gm CD s. - . 15. 2: Antomum consirmasse dicisuri ut me imp
2. In useulanum hodie. -tιηia cras inde Asturae cogi- tubam. Att. XIV, 21, 4 Postridie apud Hirtimi costitabam.
Att. XIV, 11, 1 verbum desideratur in sententia optativa Velim mehercule Asturae Brutus sit): et similiter Att. XIII. 4Tb. 1 tu velint, nisi te impedivisti apud nos pridie Kal. cum Pilius Haud scio an recte h0 l0 0. ubi quaestio est de omisso verbo esse, etiam de c0mp0sit Verbo adesse disputemuS, qu0d saepius in epistulis supplendum Cicero nobis reli luit. Cuius ellipsis exempla in hoc p0tissimum capite enumeranda mihi
videntur non eo, tuo agitur de miSSi Verbi movendi, quia sententiis, tuas allaturus Sum non tam proficiscendi vel motus inest noti iluam praesentiae. Eiusmodi ser haec sunt:
a in sententiis primariis: it. XIII, 16, 2 Ergo ad
Nonas quemadmodum disi. - Att. XIII, 2. 1 quippe hominum IIII sc aderant.). - Att. XV. 4, 2 Quod te Bruto scribis, ut metior feret quo die in Tuscidanum essem futurus ut ad te ante scripsi a. d. VI Kal. adero). )diret, quo ipse, credo, honestius in Italia maneret Ern Seli.) Att. XII, 7, 2 sin ille tardius ego tamen triduum. - Att. XII, 40, 5 Quo quaeris, quamdiu hie. Att. XIII, 52, 2 Ego paulisper hic, deinde in Tusculanum.' Qua in sententia duo sunt loci qui malo a viri doctis coniecturis temptati Sunt. Ac primum quidem in enuntiato quo te a Bruto scribis editore rogandi verbum excidisSe putaverunt; itaque ait ex Mich. Bruti editione rogari, eS. ex Sua coniectura rogatum in textum receperunt Ern. et Sch. nihil illi quidem addiderunt, Sed Gruevi coniecturam de Bruto Scribenti laudarunt. quidem cum rulli et Draugero H. S. I p. 174 nihil ins0rendum, Sed 0gitati0n Supplendum rodari cunSeo. Etenim et Saepius hoc verbum in sepp. Subaudire sebemu - de qua re postea dicam , et Atticus, ad quem hae epistula missa est, haud ignorabat quid Cicero his paucis verbis significare voluerit quod apparet ex ep. ad Att. XV, 1a 5:
Quod Brutus Uus, ut ante Ralendas, ad me quoque scripsit, et fortasse faciam
accedit, quod Cicero, quia Attici epistula reSp0ndet, quan breviSSima Sus est l0cutione, de qua re f. p. 18. - Deinde altero et es SuSpecta Sunt
Verba quo die in Tusculanum essem futurus, quorum ille in Tusciaano essem fui., hi in Tusculanum essem venturus scripsit. Neque vero hoc mihi proba-
25쪽
b in enuntiatis secundariis velut Att. XI, 19, 2 Philotimus dicitur, Idibus Sextilibus sufforo: cf. Draeger Ι, 177. Att. XIII. l. 6 De Caesaris adrent scripsit ad me Balbus
non ante Kalendas Mintiles eum affore.). - Att. XVI, 4, 1: Quintus enim altem die se aiebat. - Att. XIII. 22 4 atque utinam tu quoque eodem die adsis.). - Att. XIV, 22, 2: Equidem in his locis moneor a multis, ne in senatu KalendiS. Att. XV, 1a 5 Quod Brutus rostat ut ante Kalendas, ad
Compluribus locis verbi esse Drmas quasdam deSideramus, ubi n0n in sua propria vi, sed in derivata notione USurpatum verbum est velut Att. XIII 52 1 Custra in agro erant , villa defri/sa est et 2 2 Dolabellae illa inc in praeter et omnis armator tin copia dextra sinistra ad
equum, nec usquam alibi illo loco omissum erunt idem fere Sonat quod )osita erant, hoc loco erat dictum Stinei lue aliive constitit. similiter Scripsit Att. IX, A, G: ecce litterae, Cae-tur etenini qua in II codice leguntur, recto ad noStrati meinorialia tradita Sunt quae in Antoniano et Faerniano scripta inveni nius: In Tusculanum era. Pent coniectura essecta Sunt nani si haec vera esso leutio, semo illam codici ex hac esse isset: ex M odisti scriptura satis mira lacile illa corrig poterat. -- ιιsmcinum essem futurus reui dici testis est imprimi Κue., tui in ἰram lat. II. I p. 32 multa huius locutionis exempla attulit testis est rueger. r. 0 lat. pr. l82 adn. 4 testis estinanil, Tumsellinus III p. 347 Lipsia 1836 tostis unique uolgosius qui in leX. lat. . . . . . , h. huiu usu plura sex0mpla attulit. - Ciceronis epistulis haec similia assuri se mihi liueat fatu. IX, 8 8 S. C. in Cael. l .
ad Cic. :0dice exhibent qui praetores fue ne neque in prorunciam cum imperio fuerunt, quod ΗΝ. male mutavit in in pronuncia c. i. Derunt. Gnep. Cic. ad Brut. l. 1. 3 cum Cratandi habet . . e Him habere cognitum meum qui em animum in aciem esse tam hi iis auetoi se ait et os.
acie ScripSemni Sed illud malle se diuit echer Mus Rh0n. XXXVII p. 58 - ut mihi videtur recte Dubia S leutio in p. te ad CaSS. Iam XII, 4, 2 fama Datiabat, te isse in fria es isse in Syriam an Crat. B.; esse in Fria , es. rneStius esse in Syriam bitasse recte coniecit. f. etiam . . . , 50o0, v. T. d. eap . 2646, 20 ut 6828 13 - Vide etiam Oeliter, de auctorum belli Asric et belli Hispan latinitate, Erlangen 1877, p. 96.
sarem ad Cor senium Sc esse. i. e. coiistitisse): Att. XVI. 8. 1: eteranos. t i q/ιὸ dem Casilini et Calatiae sunt m M p0st qui ponit k: Sed praetermittendum enseo. perdua it ad
n. De iis verbi esse forniis quae iii erit 'latiisseeutidariis desidera itur. disputandum mihi iam est. Ac primum quidem infinitivum esse in tarticipi perfecti passivi saepissime suturi et gerun- divi fere semper omitti si pendet a verbo sentiendi vel declarandi, notisSimum est: cf. ue. r. L. II. 1 p. 524 T; nec minus notum Si haec Verba respuer 80lere Verbum esSecum adiectivo coniunctum, de lua re f. uelineri adnotati-0nem ad Cist. Tusc. I, 6 13; ritZii ad Sali Cat. I. 3 p. 6.; atque post esse nolle malle non ita raro infinitivum esse deeSSe. In inuit de . . r. L. II, 1, p. 9 adn. 1. - quae viri doctili li universe d omisso infinitivo esse disputaverunt, ea omni ex parte etiam in Ciceronis epistulas quadrant, in quibus huius ellipsis usus tam late patet ut Singula eXempla enumerari vix possint. Itaque de iis tantum locis disputabo, quibus omissus infinitivus esse viris d0etis in suspicionem Venit. Ac primum quidem in p. Caelii ad Cici, fam. IIX, 13. 2 haec leguntur in codice M transierant illuc, ut ratione
eiu habenda qui . . . quae c0rrupta Verba eS. Sic emendaVit, ut scriberet radionem esse eius habendam Bait., ut Scriberet, rationem eius rabendam; quem secutu eS Burg,
qui in dissertati0ne, supra laudata, p. 39 nihil esse dixit,
lu0 cum e senbergio ante eius infinitivus esse inSereretur. Equidem dubitare me fateor, rectene viri docti codicis reliquia emendaverint credo enim, quod Or. Ern. Sch. pr0p0Suerunt, propius accedere ad codicis scripturam ut ratio esset eius habenda.
26쪽
Deinde sunt loci, ubi missus infinitivus praeSenti esse. qui epistulas ediderunt suspicionem movit in quo Singulos inquiramus necesse est Att. IV, 2 4 II. Luculli X. . . respondit religionis iudices pontifices uias , leuis senatum se et collegas suos de religione statuisse, in senatu de lege statuturoS
in 'iac sartae totius enuntiati legis senatum verbum esse X fuisse, qu0 proxime antecedit sumere nos debere; sed quod ex ed. en S., in qua Si misse senatum, Scribendum putavit imi Se Senatum non probo nam ex iis quae pro Xim Sequuntur, Sati apparet, et quid Cicero cum amico communicaverit et 40 verbum cogitatione etantum Supplendum SSe. Sic Manutius quoque in commentario hanc sententiam Xp0Suit, unde apparet, in his verbis eum non offendisse. Illud breviter addam, Balterum in adn. crit scripsisse, se malle legissentitum Se quod BD. Η0m. Ces receperunt. - Att. X, 8, 4: Mistimat enim, sui mare ueneat, eum necesse rerum potiri iambino auctore ab editoribus post necesse infinitivus esse iure additus est. BuSquam enim necesse Sine verbo adverbii loco pro nec Sario usurpatum est 3. - Sequuntur duae sententiae, in quibus aut esse aut aliud quid excidisse viri docti putaverunt, Sed quas recte ad nostram memoriam perVeniSSe perSuRSum
habeo: Att. XI. 25. I et XIII. 41, 1 dico, quarum illa
sic in codice legitur uelle assentior tuis litteris, i ibus ea ponis pluribus verbis, nullum consilium, quo a te pomim iuvari. Sic Or. Bait. Bo. exhibent, Sed lic in adnotatione suspicatur, p0Strerm excidisse esse; es coniecit nullum esseeonS.; quod in ed. Jens additum videmus te habere nihil aliud nisi additamentum est et codicis auctoritate omnino caret ). Itaque et hanc et ceteras coniectura respuere malim per-
' Similitor itschelius et Flecheisunus ad Plaut. Pseud. IV. 2, 38
docuerunt Scribendunt esse Nam hodie Sictioni necessos me esse HoltZeH, P. 2. Neque Lehmanni coniecturam probaverim, qui . T. p. 8 coniecit: niatam consistere consilium, revocans es ad ea, quae At IIX, 1l, I essent;
spicuum enim est, Ciceronem tam breviter Scripsisse, quia Attici litteris respondens, pauci verbis repetebat, quae ille ad Tullium scripserat de h0 Ciceronis usu conserenda Sunt, quae Supra, p. 18. di SputaVi. - Altera sententia Att. XIII, 41. 1 legitur: Cum ille quereretur sidio cum matre bellum, ets ob eam causam domo cessurum filio diceret disi ilium . . ., in qua es et o p0St bellum Verbum esse inSeruerunt,
quod hic negat omitti posse: nam dativum filio ab esse pendere, quod ante et se facile excidere potuerit. Quam cauSam ratam equidem non putaverim; nam si paulo accuratius huius epistulae dictionem cognoscamus, intellegemus, sicut 0. filio ob miSSo esse pendere Scripserat, paulo post litteras ab omisso dedisse et vocabula de te autem suam culpam ab omisso esse duit pendere sed haec nemo adhuc addidit Neque id opus est totius enim epistulae dicendi genus admodum abruptum est, ni fall0r, quia Cicero vehementer Quinti fratris familiae dissensione commotus erat. --pte cum his coniunguntur duo loci qui in Cael. p. ad Cita, sam. IX, 3, 1 et in Cic. p. ad Lep. lam X. 27, 1 exstant; et 0 et illo l0c infinitivum esse excidisse suspicatus es est in Caelii
epistula quomodo illum putas auguratus tuum competitorem dolere et dissimulare, me certiorem quam se candidatum in adnotati0ne dubitavit, essetne scribendum : Se esse candidatum, quod bene refutavit Burgius . . p. 39. In Ciceronis epistula
ad Lepidum: in ista a . . . hominem in poSSeSSionem . . . restitutura est, hoc animo scito omnes Sanos, ut mortem Servituti anteponant. Ronianam editi0nem secutus cum Ernestio et Schuelgio esse in textum recepit. Sed nihil miri habere infinitivi esse missi0nem, ubi cum adjectiVo coniunctu eSt,p0S Verba sentiendi et deeiurandi iam Iupra Hemonstravi
le atur enim omnis cura, cum aut constitit consilium aut cogitando nihil ex F-
ctitur Sed hoc in locum do tuo est disputatio nostra. 0 quadrat nam Att. IIX. 11, 1 inter se opponuntur constitutum consilium et conSilium n0u capiendum, cum XL 25, 1 do ea una re agatur, nullum Atticum invenisSe onSilium, tuo Tullium servare p0SSet.
27쪽
p. b); conserenda haec quoque sunt fani III, 11, 5 Cic.
ad App.): ut enim Aristarchus Homeri cerSum nessat, quem non probat, Sic tu . . ., quod diSertum non erit, ne putaris meum. - Fam VII, 32, 2 Cic. ad Volum.): sit vel Seliits tam eloquens, ut possit probare se liberum non laboro. . r. II, 15 5 reliqua ad quendam locum rectum TFDse.
Multi sunt loci, ubi post verbum posse infinitivus esse i)desideratur. Ut exempla ast 0ram, Att. XV, 19, 2 haec leguntur . . . potest aliquid iratus trutius M Antonio, potest
floriam noram quaerere, pol Si totum es, σχεδιασ1ια, . . . in
qua sententia et omissum infinitivum et additum videmus.
Att. XIV, 12, 2 codex M sic exhibet quem se Octavium)Nesso posse bonum civem, quam Scripturam Ern et Sch. secuti sunt; r. autem et ait et es Lambino auctore esse post posse addiderunt. Sed credo. Lambinum, quia durior haec infinitivi missi visa ei est, non ex codicum auctoritate, Sede Sua coniectura esse addidisse. - Similiter it. XIV, 3, 1 hoc verbum subintellegendum est Tranquillae tuae quidem litterae, quod utinam diutius nam Mutius posse negabat. Quam verbi esse ellipsim a posse pendentis ibi potissimum exstare videmuS, ubi rem luandam Cicero magnis hiudibus effert, sive ne 'ativo iudicii genere Sus St, velut Att. V, 1, 3 nihil potuit, mihi quidem ut visum est, dulcius, et XV, 20 1 mi oratius Vettieno nihil enim potuit humanius, et de n. IV, 8 48 quo nihil potest renius -), sive in Sententia consecutiva fluid tua de re censeret, patefecit, velut Att. XIII, 9, 3 eos sc dial0gos confeci . . . ita accurate,
ut nihil possit supra: c Draeger, . S. I. 196J Att. XV, t b, 2: nihil mssit ultra Sed in eadem liaragrapho, paucis versibus interiectis, legitur ut elegantius esse nihil possit, sicut fana XIII, 50 1 Cic. ad Acit.): tu mihi familiaris est, ut nihil possit esse coniunctius, in ip Cic. ad Ter. . dam.
Multo sa0pius etiain farienae verbuni post posse desiderari, poStea
' es. advig, ad Cie de in IV, 18, 48.
XIV. 1, 4 Pisonis humanitas, virtus, anιor in omne nos tu utus est, ut nihil supra possit in). Sic etiam apud Ter., Andr. I. 1. 93 Et tutu, Sosia, Adeo modesto, adeo, enuSto, ut nil supru in simili dictione sit vel possit res omissum videmus -); in Sententia principali similiter Τer. Ad II, 3, 11:X supra pote Scriptum est. - Huius loci videtur Sse, ea afferri exempla ubi post pote vel )otis formas verbi esse desideramuS. Atque Saepius pote a script0ribus poni omisso
verbo esse, docuerunt itSchelius' in proleg ad Plauti trin. p. 111 cf. Η0lige, Synt. pr. Scr. l. I p. 3, qui Ritschelii exemplis nonnulla addidit l, deinde advigius ad Cic. de D. p. 767 tum Reblingius 3 p. 9, denique Ge0rgestus, qui in leX. lat. S. h. V. hunc usum compluribu exemplis comprobavit; postrem Κue., r. l. II, 1 p. 9 adn. 3 et Schmalgius in IW.Muelleriindbch II p. 99. - Ciceronis epistulis haec fere afferam: Att. XIII, 8, 1 Noe quicqi u pote impurius rituam codicis Miscripturam servarunt Ern. Sch. Bait. Sed Ves editionem Jens secutus potest esse scripsit. Quam
' Simillimum huic dicondi generi est illud alter una, in tuo non ea humesse sed verbum in nuntiato principali positum Supplendum est Exempli
causa asseram: Att. XIlI, 13, 1 Libra quidem ita exierunt, . . . ut in asi uere ne apud Gr. quidem simile quisquam Sc exierit). - Fam. I, 9, 20s IC ad I.ent. cumque Pompeius ira contendisset, ut nihil umquam magis, ut ... Fam XIII. 1. 5: Cie ad Mem. sic a me hoc contendit, . . . ut nihil umquam magis nec . . . Atilii hanc rationis sormam familiaris
sermoni maxime propriam esse Schmalgius in Iw. uulteri andbuch d. xlMS. Alteriumswiss. II p. 18 0nuit cui plane aSSentior, tuo affirmavit, inde a particula tit incipere sententiam consecutivam aliter lamShornius, tr. lat. 205. 3 n. de hac re censuit qui ut putavit SSe ut comparat Pum. luod mihi non probatur. - De hoc dicendi genero idem sero iudi-Candum eSt, luod Supra p. 17-1 Leh. de nihil cum comparativo flosito dixerat: uSurpatum esse hanc locutionem pro adverbio ornante affirmative poSila. 3 cf. HOlige, Synt. r. Scr. lat. II p. 4. ' Qui id quoquo monuit potis vel pote vocem hoc habere Singulare. ut 0 pro potest tantum vel potis est usurparetur, Sed etiam pro alii larmis eius verbi etiam pro infinitivo.
28쪽
coniecturam reiciendam esse, iam advigius ad Cie de in IV 18 48 demonstravit. Et iam Att. IV, 13. 1 velim . . . Scribas ad me, quantum 1 ose sic et vetus codex Lamb. Kes exed Rom. Scripsit q/ itum potes, neque vero hoc loco rectius luam l0c Supra a me allato Botii iudicium probo, qui in adnotatione ad h. l. sicuit, quantum pote in familiari serm0nedici pro quantum potest idque pro quantum feri potest, ita ut n0n raro potest pro fieri potest ponatur. Sed de hoc l0co nonnullisque Similibus postea quoniam haec quaestio est de omlSSi formis verbi esse dicendum mihi erit. Infinitivum suturi verbi esse raro imitti idque satis dignum sommemoratione AESSe, Aue. r. l. II. 1. p. 9 adn
ut sirmabatque r. es.. io. minui die i XX tumultum Gallicum flare). - Att. XVI, I, 6 Q. filius mihi pollicetur se Catonem. - 1am. III, I 0, 11 Cic. ad App.)es te enim,
ad Furn). Att. IX 8. 1. IV. 12, sententia, qu in codox,
sic exhibet octoni in rideor praesto esse. Enim auctionem Larim 'Mle es luditum ruetere suspecta viris doctis fuit quamobrem alius aliud ad sanandum iune locum proposuit 'Ieium sensui, Se Balteium puto, qui codicis M seriptura Servata mutata S0la interpuncti0ne editi0nem Rom. secutus habet: umoni is i cor praesto sc fore Nel esse osse) esse en m auctionem Larini rideo et biduum praeterea In sententiis interroga livis obliquis in rati0ne minus perpolita et ornata interdum verbi esse formas desiderarisii iure ichertius ' m0nuit contra Madvigii auctoritatem' qui ad te de n. p. 270 d. II negavit, sit in interroga' i lone abeSSe 0sse. Exempli causa Nichertius e Ciceronis orationibu haec attulit pro Planci 25. G1 Profers
triumphos T. Didii et C. Marii et quaeris, quid simile in Planeto et paulo post g 62 Quaeris, num disertius. Sic quoque ue., r. l. II, 1 p. 9 adn. 1, de hac ellipsi censuit, qui haec e Ciceronis scriptis laudavit Off. I, 43 152 Τ); Divin. II, 8, 141. In epistulis quoque hac ellipsi usus
est Cicero, in sententiis, in quibus vere de re quadam quaerebat, aut forma interrogationis usus cuiusdam mores depingebat. Illius rei exempla haec fere sunt in epistulis . it. V, 3, 1 Qui de republica rumores, Scribe, quaeso. - XII, 5, 3: Nunc velim, P. Scaevola, quibus consulibus tribunus plebis sed admodum abruptus est Sermo totius paragraphi. . XII. 1, 2 hoc tamen velim Scire, quando auctis. XIV, 1, 2 scribere ne pigrere, in his, de Serio satisne certum. - sam XVI, 24, 2 Tuli ad Tir.): de sublitas omnia mihi certa: quid . quid A., quae omninum opinio, quid futurum putes. Ex altero genere haec afferam: it. VII, 13a 1 . . . quorum duae quam ἀστρατήγοτος, tu quoque animadvertis P quam autem sine consilio. res testis Att. IX, 5, 1 scripsi ad te, quam gravis. - XIV, 21, 2 et nosti virum, quam tectus. - XVI, 9 non confido aetati, ignoro , quo animo. IV, 16, 4 Vestorio non desum; frutum enim tibi id esse intellego et, ut ille intellegat euro
Sed scis qui cum habeat duo uelles, nihil diffollius. Nihil eSt, cur cum esen bergio post qui inseranaus sit; nam ex sententia facile suppleri potest Bait qu0 post qui interrogationis signum posuit, Schuet2ii coniecturam probare mihi videtur, qui in adn. ad h. l. sic exhibet: Sed Scis, qui 3 h. e. Sed num Scis, quomodo mihi hoc procedat s. quid ista cura mea apud eum proficiam 3μ, quae mihi diplicet. Puto enim Verba sed scis, qui idem sonare, quod in p. ad Att. XIV. 21. 2 et nosti histrum Ic quam difficilis sit; cum
' quibus adduci do oss. I. 17, 58 si comparatio flat, sussus plurimum
29쪽
nos, Inquit Cicero, Simus tam faciles, mihil uete proscere
In sententiis natibus verbum esse in Ciceronis epistulis nonnui tuam desiderari. iam Supra p. 32 adn. 2. et p. 34 dixi quibus exemplis addam ad Att. XVI, 11. 2 Quod verer s. ne αδολεσχος mihi tu, quis uiuus de supplenda altera persona Verbi esse cf. p. 2 21). Att. VII, , T D p tyn t. inq/tis, potitis quia userrius. Ut quid si Simile est. luod legitur in i . pro Quint. XIII. 4: id fructerear Att. IIX, 1. 2: Sic enim parari video, it Luceriam tum copiae contrahantur, ut Sic recte es. m. p. 17 . e M odicis et effecit l)ue is quidem locus stubilis-3, sed .r eo ipso. Si r Ieamur, paretur usui I neStio auctore ait., es . o. stabilis sit Scripserunt, pila sit inter-l . alii te sed facile potuerit excidere. Quod rectene viri illi docti fecerint equidem liaud diiudicaVerim. In sententiis c0ndicionalibus raro Verbi esse Orinae omittuntur et in epistulis Ciceronis et in ceteris eius scriptis. Ubi haec ellipsis legitur, rationem videmus ferVidam utilite gravem, Sententia autem contractaS. Eiusmodi fere sunt Phil. III, 6. 4 s ille consul, fustuarium meruerunt lessioncs. - ibid. V. 2. 5: Si ille non hostis. ho . . . OSt S cc Ss cst iudicemus. - Att. XIV, 5, 2: Sed rides mus istrauus, si uidem illi cluistratus; quod fere idem est in epistulae futuentis paragrapho altera: Sed rides conSules, id , reliquos massistratus, Si isti mussistr uus δ). Tum quoque exstant exempla. in quibus verbi isscsormae omisSae Sunt ut celerius procedat oratio; atque huc' Monuit Madu ad Cic. de fili. p. 248. d. l. i raeCorunt Oi 'utione ιν r usum S, h. l. t 'icemnoni Suo Sermone.' Madvigius, advers. erit. III p. 178 coniecit: ιt re is quidem locus standi sit.
' Similitor est dictum quod legitur in ep. Cic. ad Cur. lam VII. 28.1: eum qiadem haec urbs Se fuid de quo de p. 48.
roseram Att. XIII, 26 1 quod si neutrum, metuo ne .... 1am X, 26, 2 Cic. ad Furn.): Tu . . . id cogitas, ut aut ad comitia curras, aut Si iam confecta, domi tuae Sis. Att. XVI, 13 b, 2 rerumtamen, si pare aeque inter e, quiescendum. - Att. I, 23, 1 in v codice sic legitur Tuus litteras aspectabam, nisi illud quidem mutari, si aliter et oportet, non video posse; sic etiam est in ed. lolgiana. Haec Lambinus ita emendavit, ut scriberet: si aliter est atque oportet Sed iniura in et particula ostendit: nam interdum in comparati0ne p0St pariter, aeque, aliter similiaque Se pii et pro atque Satis notum est de qua re f. Bootii adn. ad
268 ue. r. l. II, p. 35. 13. Copula ero neSci an recte a viris doctis addita sit, et quia facile ante et excidere potuit quod Mes. m. p. bi adn. 1 monuit, et quod epistula ita scripta est, ut tali breviloquentiae locus non sit. Onepistula Ciceronis ad Appium, fam. II, 8 8 similiter Lambinus in sententia liberalitas tua, ut hominis nobilissimi,
tutius in provincia fatuit nostra Si anguStior, etS .... limavit aliquid posterior annus . . . . , non debent mirari homine . . . , ante etsi inseruit est, eumque secuti sunt
Bait et KeS. i); r. Ern. Sch. 0dici Scripturam Servarunt. s uibus libenter assentior etenim e patuit, qu0 proxime antecedit, facile est sumi potest. M0nendum breviter est, in p. Ciceronis ad Varronem data, fam. IX. 7, 1 volebam, prope alicubi esse te sic ex II codicis esset Manutius l), si quid bonae salutis, σνν τε νεοχο ιενω post si l0co particulae interrogationis p0situm, umiSS exspectandi vel simili verbo esse; desiderari ). In sententiis conceSSiViS,
quarum dictio c0ntracta est et arevis. interdum verbi esse formas desideramus ait VII, 1, 5 plane opus fuit, si θο
30쪽
- 44 impendebat, etsi nihil miserius. Att. IX, 7. 5 Abeamus igitur inde qualibet narissatione, etsi id quidem, ut tibi videbitur.
Att. IX, 11, 1 . . . qui se diceret, eum in Appia . . . cognosse, etsi is eri simile, misi tamen . . . male es dubitat, num ridebatur reri simile scribendum sitii. it. XIII 41, 2 utriusque nostrum idem consilium esse debet, etsi in me frariores iniuriae et certe notiores. Att. XIV, 1. 1:. . . . ferre sn queo etsi ista iam ad risum.
In Sententiis litativis interdum in epistulis verbum esse desideratur, praeSertim, cum gravi oratione Cicero utitur. Quem ellipsis usum ue. Gr. l. II, 1, p. 9 adn. 1 suo iure paulo admirabiliorsem dixit. Eiusmodi exempla supra p. 33 et 34 iam attuli, velut Att. XIII, 7. , 1 tu velim . . . . afuit nos pr. Kal. cum Pilia et XIV, 1 l. 1 Velim mehercule Asturae Brutus p. 33 Att. XIII, 22 4 at p ey utinam tu quoque eodem die pi. M. Quibus exemplis addam . D. III, 1, T atque )utinam his diebus inarsinatis Deinde haec Att. II, 5, 2 sie, inquam, in animo est vellem ab initios Att. XIII, 8, 1 Nescio quid . . . ideor XaudisSe cum diceres, te in Tusc. renturum quod utinam iterum utinam se. sit, nisi forte furias supplere mavis). - XIV, 3, 1 Tranquillae tuae quidem litterae, quod utinum diutius Sic etiam saepius post utinam verbum scribendi, agendi, videndi audiendum est, de livibus postea dicendum mihi erit. In Sententiis relativis interdum Cicero Verbum esse misit, cum reS, tuae Sati notae ei videbantur, leviter et paucis verbis attingebat et in epistulis et in libris phil0s0phicis; sit aeger synt hist. I p. 173.
Att. VII, 3, 5 haec XStant . . . video . . ., hic Omnia facere omneS. ne armi decernatur, quorum Gitu Sen erisceaeti, nunc ero etiam in alteram partem magis timendi. Bait. cur maluerit Sunt timendi adn. crit. - non
3 De atque, quo Sententiae vi augetur. AEL ue. r. l. II, 2, 47, 9.
video Att. IV, 3, 3 de cuius onstantia. irtvte Wes maleue addidit tuae verissimae litterae. - Att. VI, 4. 1 in quo iuulta molesta. - Att. IX, 9 4 neque tamen de te, qui mauime meus cogitavi eode II exhibet, quem secuti sunt Or. Ern. Sch. Lambin auctor Bait.. o. WeS. meus es scripserunt. Quibus assentiri nolim etenim ex antecedente de te facile tu sumitur. - it. X, 8 9 Tul iam sua
visSime . . . coluisti . . . . iv quidem virtus miri
thou. B0. ex hac relativa sententia enuntiationem fecit principalem relative cum priore coniunctam. cum interpungeret: coluisti minus, uius. . . . - it. I. I. 2: Me conficit sollicitudo, e qua etiam summa insimultas
eorporis. i Att. XII. 38, 3 in ci dide et in editionibus
Ernestii, Schuelgii, rellii sic legitur . . . sire hanc aberrationem a dolore delegerim, quae, im liberalissima doctoque homine digniSSima, . . . Lamb. Scripsit delegerim maXime, quae est liberalissima; l. cum Ursin del. quae malime liberalis sit. Duo sunt, quae viris doetis suspicionem moverunt, alterum, quod maXime adverbium coniunctum est cum superlativo liberalissima, alterum, quod est copula deest. Atque ut primum de hac SuSpici0ne dicam, non est, cur copulam desideremus est enim haec sententia relativa similiter in orationem iniecta atque eae, qua m0do 0mmemoravi ex Att. VII, 3, 5 et XI, 4, 2 quibus, Si deessent, facile careremus, illa, quae in his dicta sunt, nihil fere Valent ad sententiam melius cognoscendam. De illa autem reprehensione non tam facile diiudicari p0test Bo. qui in adnotatione accuratius in hac quaestione verSatum Se esse c0nfitetur Ruhnkenium secutus, qui ad Veli. at II, 27 negavit, integros' esse loc0s Ciceronis et Livii, ubi maxime SuperlatiVo adderetur, cum Gronovi marime liberalis Scribendum putat et superlativum invectum libarariis, ut
sic etiam existimaverunt Ramsh.. l. r. 155. Nota 1. p. 506 et Κue L. Gr. II. p. 983 adn. 23 Sed male sit post Meralis addideriint.