장음표시 사용
101쪽
xi II. Item propter qua quomodo Papa pusu corrigi, ci deponi.
xiv. De e tirpati ne Symoma. xv. De distensationibus. TvI. Peprovisione Papa ta Cardinasum.
Hoc adjecto, quod facta per Nationes deputatione pradicta, liceat ahu de
Beentia Papae uere as propria remeare.
Quo in Decreto septem digna observatione se offerunt; Primo, Syn dum , tanquam immediate praeditam auctoritate a Christo , certas leges & conditiones dicere indubitato Pontifici proxime eligendo, ut Ecclesia in capite & in membris reformetur , quemadmodum his vocibus patet, decernit quod futurus Pont ex debeat reformare Ecelesiam in capite cs sn membruo Uc. Quocirca hic nonum extat monimentum praxeos eminentiae Concilii & Aristocratici regiminis supra Papam. Secundo , Patres cavent ne ejusnodi reformatio a solo Pontifice Romano , aut per ejus privatum & peculiare consilium fiat, ut a
Leone X. actum e Sessione I x. Synodi Lateranensis anno MD XII.
sed volunt dirigi per omnium nationum deputatos ; ita ut priuia quam dissolvatur Concilium Constanti ense , singulae nationes at quos viros ex sitis nationibus legant, qui curam reformandae Ecclesiae cum Pontisce gerant, & licitum sit singulis nationibus sese in patriam
Tertio sanciunt, ut ejusnodi resormatio secundum aPirarem tabonum regimen instauretur e quibus verbis duo requiruntur & pr scribuntur. Alterum est summo iure non procedi oportere ad Ecclesiae reformationem: quia cam velle ad normain Ecclesiae primitivae revocare, perinde esset ac si quispiam tempore Pomprii, & Julii Caesaris
rempublicam Romanam ad Curii Dentati, Fabritii, aut Catonis intonsi mores redigere studuisset: Enimvero in Politicis, summum Ius summa injuria: Unde Ecclesiastis via. Noti esse Iustus inultum; neque plui sapia quam necesse est, ne obstupescas. Quam ad legem si Novatores attendissent, Ecclesiam schismatibus di rmatam hodie non haber mus. Caeterum in uria Scriptores transmontani de Sinodi Constantien-- sis,
102쪽
CON ILIORUM GENERA Letu M. Toysis Basileensis decretis conqueruntur, eaque respuunt: cum si accurate tenerentur, longius quidem ab Ecclesiae primitivae disciplin bese semus, quam hodie curiae Romanae placita a Synodi Constantienti, , re Basileensis constitutionibus recedunt.Sed ut ad alicrum punctum,quod hic praemonstratur, veniamus, per bonum regimen Patres Jus commune& moderationem Aristocraticam designant, quae conto rimor est natu .rae, & sanctioris disciplinae seminarium, ut alias explicavimus. Quarto, dignoscitur octodecim articulos memoratos primum inter omnes Nationes discussos, deinde ad Synodum relatos, ut vim Synodalis decreti sortirentur. Quinto, ex hac Sessione X L. necnon ex III. explendescit Him pro
tostum Patribus Constantiensibus Ecclesiam in capite & in mem-ris reformare , antequam Synodus Constantiensis dissolveretur rVerumtamen plurimos, quibus disciplinae Ecclesiasticae corruptela quaestui erat, id remis & velis impedivise, quam ob causam omnes Nationes graviter conquestae sunt, & intcr alias Gallicana. Cum enim Gersonio, qui legationem pro Rege Christianis limo in hac sacra Synodo obibat, iniunctum esset a Rege, totaque Ecclesia Gallicana, ut
omni ratione & via necessaria Ecclesiae reformationcm in capite & in membris promoveret, Gallicana natio, ut expeditiorem viam hujus
rcformationis obtinendae reseraret, nomine Regis Christianissimi, &totius Ecclesiae Gallicanae professa & pollicita est, Gallicanam Ecclesiam pro quota parte sua ornandae dignitati & statui Romani Pontiscis
velle cumulate providere, caeterisque nationibus, ut idem sponderent, suasit: quam in rem legendus Gersonius in discussione huius propositionis ; Sententia pastoris etiam i usta est timenda ta tenenda. Itaque statim atque haec Sellio XL. celebrata est, &octodecim Articuli m morati pro iutura reformatione Ecclesiae Synodice conclusi sunt, Nistio Gallicana quatuor aliis Nationibus indixit & signis cavit se certo die conventum & deliberationem habituram de materia & iure annatarum singulis enim nationibus in more politum erat sese Privatim
commonefacere , quibus de rebus essent tractaturae quo ii vellent de iisdem quoque rebus in suis nationibus consilium iuirent: qua re audita, caetcnae nationes deputatos suos ad conventum nationis GaDlicanae miserunt, ut huic deliberationi, quae de annatis erat futura, intersssent : tumque septem dies eadem de re est disputatum : &tandem communi omnium Dcrutatorum aliarum nationum, totiusque Gallicanae nationis consensu & suffragiis coactutum in na tione
103쪽
tione Gallicana ς ε nnatas sive vacantias nullo jure deberi aut exigi pose a Rom.rnis Ponti ibus, ta in posterum solvendas non esse. Cum
itaque tantum superesset, ut Conclusio haec Nationaliter facta, Synodice etiam fieret, idque omnes nationes cssicere conarentur, D mini Cardinales, caeterique Romanae Curiae ossiciarii, quorum commodo privato Annatae exiguntur, quo minus id fieret animose obstite runt: utque s pes Ecclesiae reformandae in Concilium proxime ritu rum rejiceretur moliti sunt. Quam ob causam Nationes, quae voto rum numero praevalebant, valde lamentari, & de futura Ecclesiae r sormatione tum aperte desperare coeperunt. Culus rci luculentum occurrit testimonium in Dialogo apologetico Cancellarii Parisiienus pro Actis Synodi Constantiensis; Hoc u-m scis, ait, quod et elus habenda unionis in schismare tam desserato , tantique temporis , multa fecu olerara, quae fuissent aliunde nec tolerabilia, nec toleranda: Imdeo quoa Ecclesiae reformatis nunquam flet per Concilium sine praesidentia Dutioru edtati bene, prudentissimulta constantis: provideant sibi, dumsitv
rint ta potuerant, membra per provinci.u aut regnae non quidem in mu tipticatione constitutionum novellarum, hoc ma ου intertur quam My- τα, se er exequutionem vivacem is virilem earum legum, quae Iam lata
sunt abundanti pme, supervacuis etiam resecinis vel omissis. Video quod nis innis, qua fidem, quae religionem, quae bonos Esalubres respicium
mores, vix ιnvenietur in hac tempestate , rebu/, ut sunt, manentibus. nec habito foris favore potentiae secularis, terminatio debita, vel expedita justitia, experto crede. Hactenus Cancellarius post Martuli V. eloctionem, & Concilii Constantientis dissolutionem, quasi divinitusca praesentiens & praenuncians, quae aliquanto post in Synodo Basileensi quo tamen suturae resormationis spes reiecta fuerat actitata sunt. Neque hac in parte Cardinalem Cameracensem praeceptorem suum, alias tam saepe Iaudatum a se , veritus cst ostendere Cancel- Iarius, cum reputaret multo plus Deo de Ecclesiasticae disciplinae, quam humanis ossiciis tribui oportcre. De Annatis autem quid sentiret, consormiter ad Ecclesiae Gallicanae apologiam , quam mox
exhibebimus , declaravit Gersonius libro de potestate Ecclepastica
Consderatione V III. quem librum, ut iam ilionui, in Synodo Constantiensi lucubravit, & coram Patribus pronunciavit. Porro Ma tinus V. quamprimum est renunciatus Pontifex , cum ad jiutum hunc dolorem nationum attenderet, se totum placandis nasson
bus dedidit ; quia timebat ne duo gravia incommoda ex hoc dissidici
104쪽
CON cILIORUM GENERALIUM. Ioue emergerent. Primum , ne id aliquam accessionem ad inveteratum schisina repastinandum praeberet: siquidem Petrus de Luna, qua quam exauctoratus , superstes erat: de Gersonius paulo ante test tus est , desideri uiri sarciendi schismatis effecisse , ut multa tot rarentur alioqui intolerabilia. Quocirca Martinus Papa , quoad spes Ecclesiae resor mandae , quam proximo Concilio fore pollicebatur , ei sectum nancisceretur,' quasdam constitutiones pro reformanda Ecclesia de consensu Concilii sancivit, ut ex Sessione XLitti perspicuum evaditi ad culus Sessionis calcem hoc Martini Stat tum legitur et Decernimus es declaramus , sacro approbante Conci lis , per decreta, statuta ta ordinata , tam lecta in praesentι Silane, quam concordata cum singulis Nationibus ejusdem Concilii, tac. si per Anicutis contentu in decreto siser reformatione fenaa die Sa bars trigesima mensis Oct bris proxime praeterira , promulgata fuisse.
ta esse iam suisseritum. Uuibus Decretu ac statutu sic ut praemi lituo testis reverendissimus Fater D. 'arines Epo pus omensis
Lanrita Romanae Ecclesiae Cardinatis , cs Viceram cella us de volunta te Nationum ac ipsius Synodi, ta eorum nominibus, ut asseruit, re- .sponari in hunc modum r De mandato Nasionum respondeo , quod placent Nationibus decreta recitata, cultibet Nations piacet concordia cum ipsa per Dominum nostrum facita , per praemissa farentur dicto Mereto Sessionem X L. inte2git 9 jam esse satu factum ,
non intendentes propterea quod Concordata cum unia Natione in es
quo altera Nationi astierant praeyudicuιm. Et haec Martinus pro sedando , aut potius incrustando dolore, quem Nationes, & portissimum Gallicana conceperat, ob remissam in aliud tempus, de Synodum , Ecclcsiae reformationem. Alterum incommodum, cui Martinus mederi volebat, est, quod formidaret, ne uati nes contenderent conclusionem de Annatis tollendis a se Nati naliter factam vim Synodalis Decreti obtinere , eo .quod non ex eo stetisset, quo minus illa concluso etiam Synodice stadiretur , sed id via facti impeditum fuisset. Quare Mari nus Sessione ultima Concilii conceptis verbis pronunciat, se ea tantum grata rata habere , qua fiata fuerant Concitiaria ter , ta non aliter, nec ad o modo e qua sormula praedictam Conclusionem cum libro fratris Joannis de Falhemberg excludere voluit a conclusione Synodi, ut pluribus infra osten
105쪽
Sexto notandum, Patres Constantienses ideo omnem operam a que industriam in Ecclesia reformanda impendisse, quod viderent B hemos, atque Hessitas de intolerandis Ecclesiasticorum de Curiae Romanae moribus atque excessibus quiritari; huncque colorem suo schis mali defendendo obducere. Quam etiam ob causam Patres B sileenses, ut praedictos Bohemos suaviter ad Ecclasiae gremium revocarent, omni contentione animi & corporis certarunt, ut Ecclesiam in capite & in membris ad normam istorum duodeviginti articulorum Septimo, ex decimo tertio hujusmodi Articulorum, Propter qua . V quomodo Papapsis corrigi ta deponi: duo aperte colliguntur: Prismum, Decreta quartae di quintae Sessionis absolute statui de quocumque vero & indubitato Papa, non auwm de solo tempore schis malis. ut placet adulatoribus. Alterum est, Patres Constantienses cum trisbus & viginti Cardinalibus, qui huic Sessioni quadragesimae inter rant quos inter etiam Cardinalis Columna, qui paulo post est cooptatus Pontifex nullo modo veritatem Decretorum quartae & quin Sestionis de Concilii eminentia supra Papam, etiam erga veros atque indubitatos Pontifices, in dubium revocasse. Quare hic indubitatum. monimentum praxcos eminentia: Concilii crigitur, quod est deci
Hac eadem Sessione XL. praescribitur forma & modus eligendi summum Pontificem, de qua plura non dicam, ut se nostra oratio conserat ad Apostolos, aut Responsionem apologeticam nationis Gallicanae pro conclusione Nationaliter inita de Annatis non solvendisthaec enim multa capit scitu & observatione dignissima, quae ad hist riam Ecclesiasticam spectant : inter quae si aliqua paululum dicta liberius videntur, non patientibus, sed interentibus scandalum tribui d XIX. Vnimvero , cum sebi sinata innumeros atque intolerabiles. usus in Ecclesiam invexissent, & Curiae Romanae ossiciarii, quibus haec magno erant quaestui, illa omni studio vindicare nitercntur: Profecto, vix tanto malo aut adversariorum obiectionibus medicinadi responsio salutaris absque aliquo sale instrui potuit: quae acerbitas ordini vel dignitati Sacerdotali nihil derogat, sed tantum humanae imbecillitatis naevos detegit; ut hinc Praesules Ecclesiae se honi
nes, unicumque ac solum Deum omnis contagionis pcccati expertem esse recognoscant. Ulut sit, cum haec intime ad historiam Ecclesiasti-
106쪽
CONCILIORUM GENERALIUM. Io stasticam conserant, nullo possunt praetextu obliterari. Insuper, praetereundum minime videtur hos Gallicanae Ecclesiae Apostolos, centum circiter ab Elae anilis editos Parisiis, de postmodum ab Orthui no Gratio, suo rerum expetendarum fasciculo insertos, sed ita quidem corrupte, ut vix eorum sensus germanus elici possit: idque ivit in causa ut illos ad fidem dc integritatem antiquiorum exemplarium restitui, & in XXI. articulos distribui curaverimus. Quod vero idem Orthumus Responsionem hanc Nicolao de Clamensis attribuit, tota quidem errat via, quoniam iste Nicolaus Synodo Constantieest nul
quam interfuit, de apud Academiam Parisiensem favoris Petro de Luna praebiti semper suspectus fuit.
natas deberi. . III. Exactiones Joannis XXIII. Proto vacantias ben fietorum. IV. Nasimes deliberarunt per septem Les is materia inmatarum. V. Ruando, cur, ct is Quibur, Amarae primo exigi eaperint.
VI. 'imitus, Disivi ct Abbates, aliquia spinte , ct Deo moreris pariati oferre δε-
tuam infulariis Curiae Rama et itaque deinceps transit in mus ct in ordinarium. VII. Luo Iure exigamur Amarae a Curia Romana. VIII. Vexatiora, ct gravamina in exactime Amasarnm cem σε. IX. Amatae obligarit ad tacitam Simoniam ct pejurium. N. Utrum Papa jure possi exturre Amar M. . X L Graves m rimomae ct scandala propter exactiones Amararum.
XII. Mala mia FAorta. XIII. Exactiora Osciariorum Cariae Romanae intacum adusinam pagoam. XIV. Tutius re is Ecclesastici venaeitio θ oppressa seruara ex Annatis. XU. Naria Gallicana nullo jure Armatas deberi Austr. XVI. Responsio Procurarorum Camerae Apostolica, pro issensione Amatarum. XVII. Ecclisia Romana aliarum Delosarum domina er parem. XVIII. D. Cardinalium flatu. origine, ct comparatisne cum Episcopis.
XIX. Summa perametae , quo Romana Curia a uatim ex Gallias pro Iure Anna me percipit. XX. Periculum crearum Nationi Gallicanis, eum Eulesis libertatem aAersu Officiarios nae Romanae in Cencilio Constantiens tueri vellet.
XXI. Forma ustara m Curia Romana, ad obliganis Ecclesiastisa ra b feri alio ν
107쪽
tis Cardinatibus, . appellantibus ejusdem Conclusione, voto, de liberatione, ac declaratione Constantia captis ta Ditis solenniter preeamdem, quod vacantia ac minuta servitia nullo Iure sunt debita, de casero nihil solvent.
I. is in UM Euangelica veritas dicat, nil id cum scandalo sien-- dum esse: subjungit tamen , quod necesse est ut veniantis scandala: sed imputet sibi per quem vcnit scandalum,
,, maxime activum: quia passivum vel defcntivum, communiternon ,, est in dolo nec in culpa. Cum autem venerabilis Natio Gallicana, ia& ipsius venerabilia ac honorabilia supposita , tam majora, mois diocria, quam inferiora Constantiae congregata pro generali Concisse lio inibi convocato, & debite congregato pro deducendo in eo id is in qu habent voces ludicativas, consultivas, & querelosas, secunis dum materias suppositas, & relationes debit cogatur responde- ,,re, & Apostolos , ad quos teneri posset, dare cuidam interpositaeis repellationi, pro parte Magistri Joannis de Scribanis, asserentis sese Procuratorem Fiscalem, nomine Camerae Apostolicae, & sibi asis haerere volentium: & pro ipsius Nationis honore, & Consus ,,nis inca habitae ex qua oriri dicitur interpolita appellatio) iustifica
sitione ac veritatis manifestatione, in responsione huiusmodi, & A-- postolorum petitorum datione ordinetur veritas, quae si scandalum se generet apud aliquos, vel etiam sicubi, hoc causam activam pra is uantibus, non autem venerabili Nationi Gallicanae defensivam is assumenti, suaeque, & Ecclesiarum , ac Monasteriorum, caetero-
,, rumque Beneficiorum apud ipsam portioncm necessitatibus prospi-
cienti, ascribatur. II. is Descendendo igitur ad materiam, noverit idem Magisteris Joannes de Scribanis dominique Cardinales, ac eorum Collegium, is & caeteri universi , qui tunc & nunc pro generali Concilio sunt ,, de fuerunt Constanti η congregati, fuisse ordinatum, quod depu M tarentur de singulis Nationibus certi, qui cum deputatis dominis, , Cardinalibus convenirent, ad advisandum quae essent resermanis da in Curia Rclinana , tam in capite quam in ipsius membris, de modo pro futuro providendi. sicut factum fuit, & est interis sic deputatos Nationum ; cum quibus fucruat, & tunc erant Do-rimini,
108쪽
si mini Cardinales Pisanus, Cameracensis, & Florentinus, qui Do-- mini Cardinales , contradicentibus deputatis Nationis Gallicanae ..is aperuerunt materiam Annatarum, & lurium ac minutorum servi
is tiorum, & quantum potuerunt fundaverunt eas esse debitas, addu-- cendo in medium rationes & justificationes,. quas per prius longe a is visaverunt; discustione facta inter omnes, validioribus rationibus, Scis auctoritatibus Iuris divini pariter & humani, demonstratum est nonis esse debitas. Et quamvis dedissent opcram ad trahendum ad eorumis opinionem quos potuerant, inductione tamen facta de singulorum is deputatorum votis, longe maior fuit pars, quod non debentur, necis ulterius tolerari deberent: Propter quod Domini Cardinales co se cludere noluerunt, sicut & in aliis fecerant: de sic fuerunt primiis qui materiam promoverunt & aperuerunt: Unde secuta sibi impu- Qent & nulli alteri.
. III. Novit etiam idem de Scribanis, Dominique Cardinales, Zeis caeteri alii, deputatos fuisse certos alios de singulis Nationibus, ad se advisendum de remediis , & modo procedendi, & providendi in
is exorbitantiis , exorbitanterque ac indebite factis, de praeterito in is Curia Romana per olim Joanncm tunc Papam , di alios de tem-
pore sus: inter quos fuit advisatum , quod Dominus Joannos prin,, fatus, & Curia sua Romana Apostolica, & Domini Cardinales, &is eorum Collegii Camerarius sive pro Camerario se gerens, a benefiis c iis Praelatorum , & praelaturarum vacantibus , & quoties vaca-- banti etiamsi ter aut pluries vacassent in anno pro qualibet mut Q ne tituli, voluerunt habere & exigere fructus primi anni ben se sic ii, sive prauaturae vacantis , & aliquando longe ultra: de quan- doque Papa, qualibet vice Annatas vacantes habebat , . & Cardininis les nihilominus partem mediam quoque propter vacantias: unde fu
D runt quandoque privati Praelati, di transsati inviti, & quandoque propter plus offerre, de sumptis aliis coloribus assiimpii alii Prinis lati, qui sorte non fuerunt praeserendi, ex quibus secutae sunt str
seges, guerrae, scandala, etiam nondum sopita. Et quia exorbitanter factum fuerat, & contra jus & iustitiam, in oppressionem praelatu
is rarum, ecclesiarumque, monasteriorum, & beneficiorum, & etiam
is pcrsonarum quibus id contigerat, & ita factum fuerat, per eosdem se deputatos pluribus rationibus fuit conclusum non debitum, & esse se tollendum de futuro; & per aliquos ex iisdem fuit dictum, propteris easdem rationes de infra dicenda esle extendendum ad futura.
109쪽
1 io HISTOR ΠΛ 1 v. Et super hoc fuit composita schedula, & inter eos lecta, α- stetit solet fieri communicata, di deinde ad Nationes singulas nusia . si saltem per Deputatos dictae venerabilis Nationis Gallicanae fuit relata atque in eadem Natione lecta: & communiter super ea solenniteria septem diebus deliberatum flaccessive , sc iente dicio de Scribanis. - Dominis Cardinalibus collegialiter ac singulariter ; qui etiam in. si huius nodi odium & vindictam dixerunt aliquos notabiles Prael
istos ex communinatos, contra rei vocitatem, etiam ex ipserum parteis eorum nominibus non expressis , Magistro Joanne Ponceti pro ,, eorumdem Collegio clerico & Promotore se gerenti, qui se inter- ponere Appellationem dixit aliisque Nationibus , di cunctis Co is stantiae pro generali Concilio congregatis scientibus : α deb eb, in ea conclusum fuit, de praeter Ito, praeienti, re futuro esse tot ,, tendum. ,, v. Causae vero motivae rationesque & jura recollecta quantum
., fieri potuit ex dictis divensorum qui in dicta natione deliber.
inunt, & quae alias aperta fucrunt, subsequenter exprimuntur: α
iuxta Gregoriarcipontivum oraculum, &Concilii Lateranisspm-
hibitivum edictam, initium & causam debendi istarum praestitio num fructuum primi anni Praelaturarum, Dignitatum, mi Benen ,, ciorum vacantium qui asseruntur taberi ab iis super quos volunt ,, exigere diligenter inquirentes, privilegio, consuetudine, aut prae . criptione non posse defendi certum est: sicut fuit observatum, di de ,, non vacantibus in Curia, secundum antiqui piris ordinem, nullumis reperiri ' posse initium, praeterquam Reservationem quamdam te
,, poralem, primo per Joannem Papam XXII. iactam, pro certo paseis sagio ultramarino, & quibusdam aliis neccilitatibus suis, de omni- bus Dignitatibus & Beneficiis, exceptis Abbatialibus. Propter quod is servatum est in Anglia usque ad hodiernum diem, nihil Sedi Apost is licae solvere , pro huiusmodi Abbatialibus Ductibus Abbatiarumis vacantium: Excepitque Episcopales , & etiam alias supra maioresis per expressum, certasque postmodum secit super illis declarationes. ,, Deind. postmodum non ulli Pontifices Romani ipsius successores,
is etiam certis temporibus, similes fecerunt reservationes certis causis
,, e pretiis, quas Clerus, Principes, & populus aliquo tempore tot rarunt, sed postmodum nimium gravati ex cis in aliquibus regnis Ddc provinciis recusaverunt solvere, prout fuit factum in Anglia, α
110쪽
CON cILIORUM GENERALIM M. Paxis quibusdam aliis locis, eo quod per modum iacultatis toleratum fueri rat. Et sic quantumcumque cis placuit licite potuerunt atque pos-- sunt recusare e maxime quia cessant casa quae tunc crant, eois quod non sit pasemum ultramarinum, vel aliud virtuosum ex tali
,, bus pecuniis. quia Italiae, Galliae, Alemaniae, & Angliae par
istos, per Dei gratiam sunt unitae ad invicem , propterea tolerari non ,, debent, cum propter divisonem, temporibus retroactis, alia is quantulum diutius luisset toleratum: nec sinc reservatione aut, contradictione quae impediunt & cestare faciunt praescriptiouem ,, reperitur talis praestatio decem annis continuata: & quando eruntis talia, praescriptionem non inducunt, maxime de supremo ad inseri is res, S minus consuetudinem, ut est Juinis notum, de infra expressius is dicetur. - vI. De vacantibus vcro de fructibus primi anni majorum Praelatu-- rarum, Abbatialium ridelicet, Episcopalium, de caetera, nullum aliud si initium fuisse invenitur, quam voluntaria & gratuita oblatio quo
is rumdam qui tu discordia electi ad Abbatialem vel Cathedralemis Ecclesiam, dum prosequerentur in Curia per appellationem ad eam
si factam per eum qui obtinebat finalem victoriam de promovebaturis sive eligebatur et Et talis oblatio & gratuita datio Μ xta vulgare It Alicum, dicta fuit servitium, de secundum Alemanos propina dicitur. M Et dicta fuerunt servitia communia, quia communiter inter eos diviri debantur , co quod singulos quibus dare volcbat non convoca-isbat, & singulis dare tuisset nimium onerosum , qui tunc age--bant in publico Consistorio : sed postmodum deductius est in
is Consistorium secrctum , quod tamen ieerat & simoniacum vesis multum de simonia suspectum , di species mali crudelis , etiamsi is praetextu consuetudinis. Tum quia , ante vel post promotionem A ad hu)usmodi diritates, aliquid husus praetextu dare vel rec is pcre secundum sacros Canones, est etiam prohibitum. Tum quia is quaedam alienatio est talis oblatio , datio , vel obligatio ; quamis etiam iacere non potest talis clectus vel promotus : de successivo se tempore volantes gratuite dare , & voluntarie conserre summam is certam, vcl aliquid eo quod tunc nulla certa laxa est in Canacra,
si quod ad aliqua) ad tertiam partem valoris Episcopatu , vel M onasterii; aliqua vero ad mediam , in aliquibus etiam taxa dictum ,, valorem excedit, prout in libris Cancsllariae scriptae sunt, & ultra,ri pro minutis scrvitiis compulsi stat dare, & offerre, si vo etiam ad