장음표시 사용
301쪽
SING. CAP. EX IlIS T. TRIUMVIRATUS &e et vi
quod Cic ERO OaJ his verbis indicat: si Cur M. Brutus te (Antonio re-- ferente legibus est solutus, si ab urbe plus quam decem dies abfuisset ' Interim pro eo ludi Apollinares, quorum cura ad Praetorem spectabat, celebrabantur , jus vero inter cives dicebat Consulis frater C. Antonius O b J. Nihil nos movere potest, quod Bruti & Cassii complura Edicta Romae pro- possita este pastini legamus OcJ. Ea enim non ut alia Praetoria edicta de rebus ad hujus magistratus jurisdictionem speelantibus erant concepta . sed voluntatem Bruti & Cassii erga populum Romanum studiumque libertatis &pacis declarabant, ut docent verba, quae ex ejusmodi Edieto conservavit VELLEIussdJ: is Libenter se vel in perpetuo exsilio victuros, dum res-- publica conliaret concordia, nec ullam belli civilis praebituros materiam; se plurimum sibi honoris esse in conscientia fassi sui. - Quemadmodum vero Praetores, ita & alii ex optimatibus multi urbe, in qua neque securitati litae neque dignitati consultum videbant, cedendi consilium ceperant. Non ultimus inter eos Cic Ello, qui de suo itinere se Quae cum audia se re, inquit se J, mallem quam videre, haberemque jus legationis liberae. --- discelli. Erant alioquin legationes liberae non ita laudabiles, a Cicerone certe Lepenumero improbatae, quod Sociis Romanorum imo de exteris nationibus essent onerosae, cum tamen eas sui quisque commodi non reipubl. cauisa sulciperet. Hoc innuit, quando,, Atque illud , inquit Of l, circum-- lpicite mentibus, unaque legatos noltros homines auctoritate tenui . quiis rerum privatarum caussa legationes liberas obeunt, tamen exterae nationeso ferre vix possunt. Grave est enim nomen imperii, atque id etiam in i ta vi periona pertimescitur, propterea quod vestro non suo nomine, cum
se hinc egressi iunt, abutuntur , - & de sociis O g : si An legationes sumere se liberas . exigendi caussa, sicut tu ipse nuper & multi viri boni saeperi iecerunt, rectunt eli ' quod ego non reprehendo, socios video queri, is Non autem satis decorum erat, sui commodi aut certe otii OhJ caussa &abusu auctoritatis, quam nomen tribuebat legati, sociis exterisque creare incommoda. Hinc in Consulatu suo eas plane tollendi consilium ceperat C I-O o a cERo
302쪽
c Ello, quod ipse his verbis exponit sal: si Sed quaero, quid reapse fit, turpius quam sine procuratione senator, legatus sine mandatis, sine si ullo reipubl. munere 2 quod quidem genus legationis ego contui. . quamquam ad commodum Senatus pertinere videbatur, tamen approbante, Senatu frequentissimo, nili mihi levis linius tribunus plebis tum intercelli is let, sui tuliisem. Tamen minui tempus, & quod erat infinitum annuum se fecL Ita turpitudo manet diuturnitate sublata. - Neque jus nothrum hastigationes adeo probat; nemo certe propter eas absens reipubL caul Ia abel Ieputatur, ut diserte docent A t. PENus ObJ & UL pix Nus Oc . Ob hanc vel solam caustum tamen in repubL fereti e erant, ut Senatori, qui non m rito suo in eum itatum pervenerat, ut securus in urbe esse non posset,' his heret aliquam salva dignitate lua iecedendi occalionem. Hinc ejusmodi liberam legationem interemto caelare sibi luisque petendi consilium ceperat D.
Brutus Od J & qui hoc jus adeo exagitat iple M. Tullius eo non lotum uti voletiat ad evitandos I . Clodii liirotes s e J lini reapse utebatur Antonio
novas res moliente. Petenda vero erat a Consule . non ab utroque, quamvis ne iracundum hominem Antonium commoveret te ad eum deque ac ad
Dolabellam hac de re scripsisse L i c L a o commemoret O i J. Dein definitum erat legationis tempus Scio sit pria conana emorato, nec ultra annum e
tendendum videbatur, quamvis pollea Lex Julia quinquennium concestarit.& indulgentia Consulis nonnunquam tempus infinitum claretur, ut cuni vellet introire, exire, legato liceret Og J. s. X. Caesor inradhinus re abi. opem fert addemus N. Autonii fili Oies. Sctum vectis in puer a pectetur. E curamin origo. Deutis ins . Iustimetis. Ser. Sulpitius Ictus in ea moritur. Eliasinu AEthum de fineribus. Paullu Ianutius V Jacobus Gutherius ristitantisnJAM cum malum latius serperet, Se M. Antonius sege de perniuratione . provinciarum per vim lata C .:lliaque citeriore obtenta, D Brutum, qui ei
303쪽
SING. CAP. EX HIS T. TRIUMVIRATUS &c.
praeerat, ejicere conaretur, opportunum reipublicae tulit auxilium C. Julius C sar Octavianus. Is collectis, quanta poterat largitione, veteranis Antoni Ist opponere, Mutinamque oblidione, Senatum vero metu liberare contem dit, homo admodum adolescens & paene puer. Sane, qui eum magnifice collaudabat M. Tullius aliique optimates initio semper puerum appellarunr. quod aegre tulit teste Sugaeo Nio sa . Ne autem magis ea re oflander tur, & a studio erga optimares remitteret. SCto vetabatur, ne quis eum seu rum adpellasse Delit. Fidem lacit SERvius ObJ: se Decreverat Senatus, ne is quis Octavianum puerum diceret, ne Majestas tanti imperii minueretur. Gravis profecto SCti formula. Ilis enim verbis, mim e imperii mr 'statem rarae D.ωκυαι τὴν . era Leges majestatis Appulen sc & Julia utebantur. Acerat profecto indignum Octavianum pontificem pro praetore, quem veterani& legiones sequebantur, appellare puerum, quamvis non negem ita ab OvID i o vocari C. Caesarem ab Augusto adoptatum, etiam cum jam exercitui praeesset, de quo in Parthos moturo ita canit Od J :is Ultor adest, primisque ducem profitetur in annisis Bellaque non puero trami agenda puer. Caesar ergo, ut modo di etiam est. veteranos in suum reique publicae auxilium stibi adjunxit; qui cum jam missi essent, & nunc denuo militiae nomen. . darent, originem dedere generi militum cui nomen apud Romanos evocati
e Sic ebiκ A Serap ikex erisii ἰνο- Git. A Ab his orta appellatio legionis Eumis Catorum vel Vocatorum, quos et imo rare quis Graece dixerit, quod impetrata, missione militiae ad eam rursus vocarentur. is Quamvis vero ita Caelar filius Antonio se objiceret, D. Brutus etiam Galliam citeriorem a Caesare Dictatore sibi destinatam & hoc intellaeto a Senatu datam advertus ejusdem iurores defenderet; nondum tamen in tanta armorum injustitia hostis judic tus erat Antonius. Contraria enim in studia scindebatur Senatus, dum pars,
304쪽
judicando flagitabat, pars sive pacis & otii studio sive ob aliquam cum Anatonio necestitiidinem legatos qui eum ad obsequium erga Senatum reducerent mittendos cenieret. Mitior obtinebat sententia, proficiscebantur legati, &inter eos Servius Sulpicius hujus Decreti autor. ipsiusque legationis princeps.cujus profectio magnum non reipubl. tantum l ed & Jurisprudentiae vulnus inflixit. aeger enim viam ingressus, morbo ingravescente cum ad Antonii caltra venisset animam emavit, fortis sinus Consularis. JUtus aero summae auctoritatis, in quo uno, cum apud alios multos magnus estet Juris civiligusus, artem Cicero agnovisse sibi visus est Oa J. Cujus viri memoria cum merito omnibus juris cultoribus sancta esse debeat, optimo consilio imaginem ejus Dillertitione perdocte scripta delineandam sibi sumsit V. C. Eu EUAR Dus OTTO. Ponebatur ipsi itatua , esterebatur publico funere, de quo cum lententiam CicERo diceret in Philippica nona, quam S c A L i-oER merito divinam appellare ibiebat, potiremo loco ObJ is Senatum, inta quit, censere atque e repubL exilii mare, aediles curules edictum, quod de,, suneribus habeant Ser. Sulpicii L. F. Lemonia Rufi, funeri remittere, ,, quod qua ratione accipiendum sit viri docti diversimode sententiam duxerunt. PAu Lus MANU TIus ea verba ita accipit, ut plus in funus Servii Sulpicii erogari posset, quam per Edictum aediliunt, quo certus stineribus definitus esset sumtus, liceret; quod mihi quidem parum videtur veruli mile. Pri- . mum enim dubito an .Edilium fuerit definire funerum sumtus edicto, qui jam legibus ipsis coercebantur. Sane extabat Lex Cornelia Si illae Dictatoris de suntlibus funerum, de qua PLUT A Rcuus scJ eta, A ris moeio rae
is nerum quam ipse tulerat neglexit. ,, od si etiam demus, edictuin quod .Ediles de funeribus habebant ad eorum sumtus spectasse, quis tamen sibi persuadebit, ad funera publica pertinuisse legem, qua privatorum luxus reprimebatur, aut in funere quod Consul vel Praetor locare solebant, impetramdam prius luis te edicti fidititii remissionem. Paullo aliter rem explicat J A-co u u s G u T R E R i u s sit . Ait enim M. Tullium in verbis lupra descriptis IEdiles edictum non proposuisse, sed habuisse, dicere; iccirco probabile sibi videri extitisse de sumtibus su nerum edictum Censorium, quod ut alia Scia& plebiscita in aede Cereris adservaverint aediles. At vero salsus eli vir do tissi
305쪽
SING. CAP. EX IlIS T. TRIUMVIRATUS &et
avitissunus quando S diles de funeribus aliquid edivisse negit; contrarium enini ex marmoribus antiquis ostendit celeberrimus Euga Annus OTTO a J. Dein si hoc suum Edictum Censorium de funerum suintibus propositum esse existimat . idem ipsi obitabit, quod modo opposuimus M A N u T I o. Et qua demum ratione fieri potuistet, ut si quid Censoria severitas vetuisset. ejus remisso peteretur ab aedili. Quod si in hac re aliquid definiendum est, accederem Nonis io ObJ ita ut apud CicRRONEM pro remittere legamus secundum quosdam Codd. mittere & Edictum . Edilium illud existimemus, non quod funerum sumtus definiebat, sed quo convocabatur populus, & omnis pompae solemnitas praescribebatur.
s. X I. infar Tribunatum plebis contra leges petit. a Senam legibus minariis flactit'Confidatum obtinet. ITA Ser. Sulpicius etiam contemta. quam certissimam praevidebat, morate de republ. bene merere pacem lue ac otium, quamvis irrito conatu, reducere contendebat. Neque intermittebat Caesar Octavianus armis suis partes ad quas se contulerat tueri. Ait hanc operam se non gratis reipubl. d
disse volebat ad praemia adspirans, quibus obtentis multum infringebatur Legum de magistratibus & presertim annariarum auctoritas. Jam primum antequam res ad arma pervenisset, aperte satis Tribunatum plebis petebat, quamvis esset patritius. Erat enim gens Octavia jam inde a Servii Tulli regis temporibus inter patritias, & quamquam procedente tempore ad plebem se contulerat, D. Julio tamen patritiorum numerum supplente inter eos iterum
erat allecta sc . Nimirum A. U. C. DCCIX. Fabio ac Trebonio Cossi exhausto patritiorum numero Caesar Dictator lege Cassia alios sublegerat Od inter quos noster etiam Octavianus teste Nico LAO DAMAscENo De J
is in urbe versaretur a Senatu patriciis adscriptus est. se Dein cum iis temporibus Tribunatum pl. nemo posset gerere nisi qui esset Senator, sive quod
ita cautum fuerit Atinio plebiscito OfJ sive Lege Cornelia Sullae Dictatoris
306쪽
tis O a J. qua de re ipsi veteres ambigebant; manifestiam erat obstare &hoc Octaviano, qui nec plebejus erat nec Senator Ob J. , Nihilominus tamen cum defuncto aliquo ex Tribunorum collegio ipse Flaminio cuidam . qui omnia, quaecunque sibi placuerint . ad plebem ferret, favistet, intellecta populi voluntate, quod se ipsum legibus etiam invitis Tribunum pl. creare constituisset, non sine ambitus nota hunc magistratum obtinere contendit sc J. quem & impetravisset, nisi Antonius primum edicto .reti dis dein ipsis quoque comitiis sublatis consilia omnia subvertisset OdJ.
Postea cum se ad optimates contulisset sumtis contra Antonium armis, v ria ab ipso praemia petita, varia sponte a Senatu oblata sunt, sive ut gratiam reserrent, sive ut, puerum ceu jactabatur, ornarent & tollerent se . Primum igitur imperium pro praetore, locum in Senatu praetorium, & jus magistratum quemvis, ut si quaestor fuisset, petendi, obtinuiti Ita C i c ERO OfJ censet, in cujus sententiam postea SCtum iactum est: se Senatui pla-- cere. C. Caesarem C. filium, pontificem, pro praetore, senatorem esse, I ense tentiamque loco praetorio dicere; ejusque rationem, quemcunque naagi
se stratum appetit, ita haberi, ut haberi per leges liceret, si anno superioreis quaestor fuisset. A Accedebant decreta alia multa perquam honorifica, de
quibus consulendi VELLEIus fgJ, Dio OhJ, P Lur Ancisus si
aliique hJ. I is vero omnibus ornabatur Octavianus undeviginti annorum adolescens, neglectis legibus annariis, quod excusare Cic Eno conatur OlJ. is quamquam est magnus , inquiens, illi aetati honos, tamen ad necessit se tem rerum gerendarum, non solum ad dignitatem valet. si Neque mirum est Octaviani admodum adolescet uis tam praeclari de republ. meriti rationem haberi voluisse Senatum, cum vel L. Egnatulcio, qui legionem quartam ad Caesarem duxerat, triennio citius honores petere permiserit Om J. Ita lege annali solutus lacile ad supremum magistratum adspirare poterat, quod ipse in monumento Ancyrano testatur:
- - EODEM ANNO ME SOLUTUM LEGIRUs coNsULEM CUM
307쪽
SING. CAP. EX IIIS T. TRIUMVIRATUS M.
etyr Sibi enim imputare Senatus poterat, quod homo viginti annorum id de quo sibi SUto spes lucta erat nunc etiam invito amplissimo ordini extorqueret &Consulatum (ut Sugaeo Nius OaJ loquitur invaderet, admotis hostiliter ad urbem legionibus. millisque qui sibi nomine exercitus deposcerenL Nec spe frustratus in locum Hirtii & Panta, qui in bello adversus M. Antonium
is tus est, quod in illa aetate (quod nemini antea obtigerat; Coissulatum se obtinuerit. s. XII. Lax Pedia in eo Cousulatu addersus Caesaris percussores lasa. Decemdiri ratiovum editi a M. Antonio Consillatus repetitvdarum constituti. OCCUPAT O paene per vim Consulatu Caesar legibus novis dominatum quem machinabatur, stabilire contendit, seque ipsum statim, ut supra dictum est, lege curiata in D. Julii familiam inseruit. Inde lublato per legem aliam Scio, quo Dolabella hostis a Senatu judicatus erat OhJ ad id animum iuuin convertit, unde omnium bellorum initium & caussam sumsisse videri volebat et c J nempe ut patris necem vindicaret, idque essiceret, de quo saepe Il
Legibus ergo patris percussores aggrediebatur, judiciaque constituebat, quod ipse in Monumento Ancyrano O d J profitetur U I iv PARENTEM conjuratio iis socii fuerant IN Exi L iure
308쪽
promulgata tunc est notissima Lex Pedia, quam alii Caesari Octaviano ipsi sa alii collegae ejus d Pedio, ceu ex ipso rogationis nomine mani sellum eit, tribuunt Ob J. Qtii distentus veterum nullo negotio conciliari potest, si animadvertamus, quod de Q. Pedio Dio scJ judicat, eum non tam Consulem. Caesarisque Oelaviani Collegam, quam legatum ejus ur-H, dicendum fuisse. Ita cum Pedius ad populum de C. Caesaris percussoribus tulerit,
jure rogatio ab ipso nomen sum sit, eademque nec immerito Oelaviano totius negotii auctori tribuitur. Hoc legitimorum judiciorum fuco ad opprimendos non solum Caesaris percussores sed & omnes, quos sibi adversari suspicabatur insontes, utens itatuit, ut de iis qui Caelarent interfecerint quaeratur, absentes quoque damnentur, damnatis aqua & igni interdicatur, accusatores autem honorem massi liratumve, quos reus peractus gerebat, vac tionem denique a militia ipsi liberique eorum obtinerent Od J. Audiebatur tunc dira vox praeconis, lirutum aliosque libertatis Romanae vindices citantis, ipso populo Romano ingemiscente se J. Praesto erant accusatores, aliive
qui secundum formam judiciorum illius temporis subscriberent OfJ ; ipsi de
nique judices facinus, quod antea ut heroicum extulerant, nunc tabella data . lege jubente, armisque minantibus condemnabant. Alterum Consiliuna, quo.
ut Sugaeo Nius OgJ testis est, in suscipiendis, quibus Antonium & postea
optimates quoque opprimere conabatur, bellis utebatur Oelavianus, tutela erat Legum & actorum omnium avunculi. Aela Caesaris, ut supra ostensum est, invitus Senatus probaverat, rescissurus ea quavis occasione oblata, si sine tumultu reique publicae detii mento fieri posset. Cum vero Antonius Caesaris actorum defensor constitutus multa tum publicis tum privatis addiderit, ipsosque commentarios turpi cserruperit quaestu; jam vero vires ejus admodum fractae essent & debilitatae, opportunam rebatur Senatus una cum commentis Antonii ipsa D. Julii acta rumpendi, affulsisse occasionem. Creabantur ergo Decemviri, qui rationem gelli consulatus ab Antonio pos .
qua de re agunt Appi ANus OhJ ' litterae B Ru Ti ac Cic ERO Nis
309쪽
SING. OA P. EX IIIS T. TRIUMVIRATUS &e et dis
amoebaeae a J. Attamen quicquid ad frangendas O refigendas Antonii leges abolendaque ejus acta Vibius Pansa Romae ObJ, Lentulus aliique in provinciis O c J, Decemviri denique a Senatu conitituti O d J tentaverint, irrita nuhilominus optimatium evanuere vota, quos procedente tempore armorum
terror eo adigebat, ut quicquid egerit Antonius, quicquid acturus esset, id omne Sino confirmarent te . S. XIII. Trium, rarum foedus. Eorundem nomen. Ddem fere erant ae apud Laced monios Miloum. Josephi Scaligeri lapsus. Oualis Triumueborum magistratus fuerit sita eorum edictis non teneri debebant, iis a Senam solae idierant. Interpres Appiani reprehensus. III s vero & aliis, quas ulterius commemorare non est hujus loci,caustis animus Octaviani a patribus alienatus, Antonio Contra, quem antea periequutus erat armis, reconciliatus erat, adeo ut icto cum Antonio Lepidoque loedere triceps illud monstrum prodiret, Triumviratus, essetque orbis terrarum gentiumque domina
o Facta tribus dominis communis Roma OfJ. Ac ne novus ille & adhuc inauditus magistratus Triumvirorum R. P. C. linelege populo Romano obtrusus videretur, subornarunt Tribunum plebis P. Tutium , qui legem, quamvis per trinundinum haud promulgatam ferret, originem tot in urbe provinciisque malorum futtii ain. Qui haec juxta alios memoriae prodidit Appi ANus Og subdit , Graece Triumviros dici posse qua appellatione Lacedaemonii usi essent ad designandos magistratus reipubL constituendae caussa creatos ore
310쪽
quibus verbis satis patet, memoriam sesellille virum maximum Jos Epuum Sca Lio ERuri faJ qtii cepit ras Lacedaemoniorum comparat cum Juridicis Alexandriae. Ilabuit omnino in animo locum APPIANI, quamvis eum non allegaverit; qui tamen naanisello non hos Iuridicos, sed Triumviros. de quibus agimurum, reipubl. constituendae cum Spartanorum, conferti Aliter ac A P P i A N u s horum niugistratuum nomen Graece vertit D i o O b J dum
hi magistratus cum Consulari potestate sir -υ retroic scJ non tamen iit si in quiquennium, licet postea prorogatione alterum quinquennium accesserit. Quamvis etiam pleraque vi tentarent, legesque ut libitum elset refigerent; omnia tamen populi jussu agere videri volebant & quicquid in republ. innovabatur Tribunorum opera & plebiscitis confirmari curabant Od J. Hinc est quod, qui eorum lanctionibus teneri non debebant, eis a Senatu solvendi essent, haud secus ac a legibus in optima repubi latis. Ita cum Lucius M. Antonii avunculus e numero Proscriptorum, in quem relatus erat, ipsis Triumviris volentibus esset eximendus, Planco Consuli negotium dabatur, ut ipsi SCto reditum procurare: Testem habemus Appi A Num Del
pres vertit: se Effecit tamen, ut Plancus consul plebiscito Luceium poenaeis eximeret. - Imperitet enim proprie non est plebem Dre iminrigare, neque hoc Consulis erat, sed potius Tribuni plebis. Et quamvis antiquo jure cautum fuisset, -ne quis legibus solveretur , nisi a populo ; Senatus tamen hoc jus sensim sibi vindicaverat, quod frustra populo restituere conabatur Cornelius Trib. ph sfJ. Cumque ita, ut quis legibus solvatur SCto tantum opus esset, nihil aliud APPIA Nus significare voluit, quam Planco Consuli a M. Antonio injunctum esse, ut de Lucii reditu ad Senatum