Dissertatio iuridica De fundata in foro rei sitae per arrestum iurisdictione quamvis actor caussam agendi a principe suo habeat et status cuiusdam imperii quodammodo referre videatur reum non succumbere quam ... praeside Aemil. Ludov. Hombergk zu Vac

발행: 1748년

분량: 41페이지

출처: archive.org

분류:

21쪽

β. XXI.

Minus adhuc urget dubium ab Austre sdesumtum. Si enim Principes, quorum subditi litigant, vel maxime forum primae instamtio coram Austregis domus conventionatubus sortiantur, quid inde Θ Austregete supponunt caussas Principes pacistentes inter QConcernentes. In praesenti autem ventilatin iis inter subditos nata, quam a judice medi,to dirimendam esse juris ratio postulat. --que obstat, eandem Principes per indirestim mi re videri. Certissimi enim juris est, quod in dijudicanda competentia fori ad o, servantiam potissimum respiciendum . Unde dubium esse nequit, quin Dicasterium, quod in caussis subditorum utriusque Princi

22쪽

pis commoda pariter tangentibus, non attemto foro Austregali, inde ab integro seculo miroque Principe non contradicente jus dixit, etiam in casu supposito judex competens sit, tametsi forum Austregarum conventionalium alias agnoscere teneantur: id quod a Serenissimis Hassiae Principibus ex testamento Pliblippi Magnanimi non olim tantum factum,

uti WAGNERO Q visum, sed & hodie fieri debet. Ut enim taceamus, Serenissimum Ε NESTUM LUDOvICU Hassise Landgravium in litteris Da stadii d. as. Iun. I 728. ad Ser. iussimum c o M datis, ad Austregas Hassice conventionales provocasse, M certe judicii lim jus ad presensusque semium continuatam, ac per futura tempora duraturam existentiam solidissimis argumentis probatam vidimus o casione litis, Sereniss WILHELMo ratione Praefecturae Babentiusante & Haereditatis mobiliaris Idanoviensis motae, 0 ut cum res ad Combria Imperii delata esset, caussa Statuim & Caesaris auctoritate justissimo decreto remissa fiserit ad Austi egis Domus conventionales. OHas enim non tauthun in caussis ordinariis, sed etiam mandatorum sine clausula laciun. habere

23쪽

habere, solidissimis argumentis evicit Virridi illustris I. V. DE COMER. Oca e. t. s. a . l b vid. ACTA HANoviENsIA in appendie. Tom. III p. 3. cc Scripta huc spectantia extant in ACTIS HANOviviis sigvs Tom. IL Num. III. IV. ren d in Conclusum commune Collegii Elee oratis &Primcipum de t T. Iun. IT 3. nec non Decretum, quo A. Mitissimus Imperator Conciusum Statuum ratum nabuit de x8.lul. 3 43. exhibet Μa ficus hujusAc demiae Pro . Rector I. c. xoENio , Collega multis no

I. XXII.

Nes meis. Erilla sic fori competentia, quam Dic, seris ολ sterio Principis in casu supposito asseruimus, consideranda porro est praesumtio, quae Prolis aut δε- quovis Magistratu legitime constituto militat,

T A sinistras quaslibet de ossicio ejus suspici nes excluditi ca) Sunt equidem judicia Vbris probis, ab omni partium studio remotis

ac timore vacuis committenda. Cum vero

Dicasterium Principis his qualitatibus conspicuum floreat, & ex ejusmodi personis constet , quarum in justitia administranda studium summum, & gloria illustris est, quis illud util,

24쪽

ng TvNDATA IN FORO REI SITAE ETC. a s

utilitatis in publicam rem per indirectum recundaturae majorem rationem, quam ossicii sui habituram esse existimabit Θ praesertim, si ipsis gratia sit facta obsequii, quo ad Domini commoda promovenda, tenebantur. His si superioris iudicii constitutio accedat, ad quod gravamina a Dicastellio illata ordinariis remediis deferri postlint, praeterea reus in caussis similibus aequum saepius expertus fuerit iudicium, nulla certe apparet ratio, propter quam illud declinare quis velit, nisi forte diffidentiam in propria caussa collocatam prodere haud vereatur. b) . .

f. XXIII. Quibus praestructis facile intelligitur, me

quid sentiendum sit de rationibus, quibus dissentientes evincere conati sunt, arrestum a specie sup Dicasterio Principis in specie supposita, non iure, sed de Iacto, ut ajunt, decretum, adeo' non esse mque illegitimum & nullum esse. Argumentum enim a propria caussa desumtum, in qua neminem nec judicem esse, nec arrestum de D cernere

25쪽

cernere posse dicunt, ad linothesin applic, eum non tum omni robore destituitur. Primo quip-judicem rei sitae, ad instantiam par- υέμνω tis, pio interesse suo imploratum, contra fo- πων rensem, ratione bonorum immobilium ipsi pariter subjectum, arrest tm decernendo, non in propria, sed aliena caussa versari, quod eventus litis nulla ratione ad eum spectet. S eundo nec Ρrincipi hanc labent adspergere iboebit, tum quod ejus caussa non a tur, tum quod non Princeps, sed judex rei sitae ordinarius arrestum decernat.

f. XXIV.

Od μο- Frustra autem regeritur, sufficere ad hoc, caussa propria videatur, utilitatem domi, ni territorii per indirectum in lite versiari. Quemadmodum enim controversia in casu proposito non privatum Principis commindum, sed, si multum largiamur dissentientibus publicam utilitatem quodammodo con- cernit, adeoque pro caussa Principi propria haberi nequit; f. XVJ ita, si utilitas ejus ves' maxime principaliter in lite versaretur quod tamen in substrato negamus) quis Principem in propria caussa anellum decernere dixerit,

26쪽

ng sv NDATA IN FORO REI SITAE ET . a

cum judicis partibus plane non fungatur, sed magistratus ordinarii cognitioni jura sua committat8 Neque ad explosum jam antea argumentum confugere licebit, quod omnis juri dictio a Principe pendeat, qui exercitium ejus in Magistratum transferat, adeoque factum Magistratus, autoritate & consensu praestito,

pro facto Principis habendum sit. - Id enim vel minime nos tangit. Quod si enim Princeps vi consuetudinis in caussa ipsum durecte concernente subditum realem etiam in proprio judicio convenire potest: qua demum ratione magistratui ordinario aliquis denegabit facultatem decernendi arrestum ad instantiam subditi contra subditum, si publica commoda saltem per indirectum in lite versentur Θ praesenta si idem reus in similibus causis Jurisdictionem ejus agnoverit, seque eidem toties submiserit.

g. XXV.

Ad statum itaque controversiae plane non re pluria pertinent argumenta, quibus CL. WAGNER

O arresti in casu praesente decreti injustitiam ' sibi probasse visu est. Primo enim falsum D a est,

27쪽

est, civem in civem, parem in parem sibi arrogare jurisdictionem: cum nec actor, nec reus, sed judex rei sitae ordinarius, cujus jurisdictionem in similibus cassibus neuter agnoscere detrectavit, arrestum decreverit. Stacundo ratio, ob quam arresta Legibus Imperii prohibita sunt, ne quis scilicet sibi ipsi jus dicat, aut Via facti procedendo pacem publicam in discrimen adducat, arresta facti saltem respicit, quae pignorationibus aequiparantur, non vero arresta juris, in quibus adducta ratio plane cessat. Tertio verba RECESSVS IMPERII de sium. IS 7O. g. 84.-I 94. g. 8 I. dures

hent ad arresta illicita relationem, nec aliud volunt, quam ut immediati inter se ab arrestis facti abstineant & nec ipsi, nec per subditos suos res vel personam adversarii privato ausu sistant. Quod in casu praesenti neut, quam fieri evidens est. Ut enim non repetamus, caussam controversiam non ad Immediatos Imperii Principes, sed duos ejusdem Domini subditos specta re, adeoque argumen tum ex allegatis verbis Recessi. Imp. desumtum casui praesenti non convenire : Arrestacerte

28쪽

certe, quae ad instantiam subditi Magistratum pro interesse suo implorantis vi ossicii decerinuntur, Constitutione Imperii diserte exemta sunt. Tametsi itaque V. C. commemoratis verbis judicem etiam subalternum ab uno Principe constitutum, eique Juramento Ο, strictum comprehendi putet: distinguendum tamen est, inter judicem de facto, & servato juris ordine procedentem; inter judicem rei siue ordinarium ad petitionem tertii contra

subditum, Jurisdictioni ipsius subjectum, &Magistratum mediatum in caussa duorum I perii Statuum inter se certantium unius jussu absque causta cognitione arrestum non tam decernentem quam res alterius via facti mstentem deque justitia arresti parum sollistum; de tandem inter judicem, qui vi consuetudinis etiam in caussis utriusque Principis commoda tangentibus competens est, & judicem jurisdictionem hanc sibi null9 jure a rogantem. Quarto Argumentum a remisita one causta, relaxato arresto, ad judicium o

dinarium deductum ad arresta juris plane non Pertinet. b)

29쪽

DIssERTATIO IvRIDICA sed aucto ritate,dis elati ad amflantiam tertii Di casterium

pro inter

plorantis, b vid. v. Fluccius de Iuri . summor. Imp. TribunaLnon funae ad dae. Mandat. S. C. de relax. bon. immed. iudie. arrest. 9. 6.

9. XXVI

Nec magis ad rem facit, quod ea domum arresta licita sint, quae ex justa caussa ad requisitionem tertii jure Magistratus imp

nuntur, arrestavero, propria authoritate,&sine caussae cognitione suscepta, Recessibus Imperii severe prohibeantur. Nemo enim est, qui hoc neget. Speciem vero propositam si secundum Leges Imperii dijudicemus, non potest non justum videri arrenum decretum, quod nec propria auctoritate, nec sine causi e cognitione, sed a judice rei sitae ordinario, ad instantiam subditi pro interesse suo ipsum implorantis jure Magistratus impositum fuerit. Neque enim mm CL. WAGNERoassirmari potest, nullum tertium adesse, sed actorem & judicem in una persona concurrere: tum, quod subditus, qui arrestum petiit, tertius utique sit, ad cujus instantiam illud dea cretum eta supponimus; tinn, quod judex rei sitae ordinarius nulla ratione eandem ciunactore personam sustinere videre possit, sive naturaliter, sive civiliter rem consideremus.

g. XXVII.

30쪽

DE vvNDATA IN FORO REI SITAE ETc. 3r

g. XXVII.

Quam itaque Vir Clarissimus apertissimis legibiis subnixam & summoriim Imperii Tri-biinalium usu comprobatam esse dicit senten- fiae oribustiam, de arrestis facti inter Status Imperii prohibitis, eam & nos lubentes amplessimur. Decretum vero in specie proposita arrestum in classem hanc referendam esse merito negamus. Deficiunt enim uisita, sine quibus Constitutioni Imperii ia arrestis non est locus. Requirit illa & Cives Imperii tamedi,tos, &arrestum non a judice tertio, sed ab immediato vel per se, vel per suos impositum, Q In casu autem proposito nec immedi, torum caussa in lite versatur, nec arrestum a parte ipsa privato ausu, sed a Magistratu ordinario impositum, adeoque legitimum est. Quod sicet dissentientes negent, o estio tamen, quam a Principe jubente vel ratillabem te desumunt, levior est, quam ut nos feriat. Non enim haec Principis caussa videri potest, quae subditi cujusdam utilitatem principaliter tangit, quamvis is ob rationem publicae utilitatis aliorem in justa caussa vincere malit, ideoque arrestum ad instantiam partis impos,

SEARCH

MENU NAVIGATION