Dissertatio iuridica De fundata in foro rei sitae per arrestum iurisdictione quamvis actor caussam agendi a principe suo habeat et status cuiusdam imperii quodammodo referre videatur reum non succumbere quam ... praeside Aemil. Ludov. Hombergk zu Vac

발행: 1748년

분량: 41페이지

출처: archive.org

분류:

31쪽

tum, non improbet. Qilod sicili certissimum est, si Princeps actori caussam nulla ratione assi juvet, sed interminis, ut loquuntur, merepassivis se contineat; ita Constitutioni Imperii ne hoc quidem ex capite locus esse poterit, Immediati cujusdam quodammodor I., phia videatur, reum haud succumbere. Cer- ripis refe- ti enim juris est, Statum Imperii ratione bo-

zis X.. in alio ter filo sitorum mediatum eumbere. & jurisdictioni do A territorialis subjectum esse posse. Unde fit, ut bonis hujusmodi ad

uisum instantiam tertii arresto constrictis, ne imme-θρωί dietatis quidem opposita exceptione forum risere. declinare possit, sed in caussis bona illa con- cernentibus indistincte respondere teneatur,

is , iis b) sive illa reali, sive persbnali actione petaim s

ione quia tui . Sussicit enim institutam actionem de- triret. scendere ex jure rerum, nec concernere si, clinare tum, liberiatem vel praerogativam personam, Quamobrem in RECESS. DEPUT. de sinuo Is 86. g. In Fresten siber &c. provide cautum: da eine Person dem Reis obne Mintel interTPorsen, und linter eines aridem Herm

32쪽

bin fori quoad illa bona helae mandat erhennet 1verden. Et licet Recessus iste in Imperio non sit publicatus, atque ob contradimonem Statuum quorundam vim publicae legis per omnia haud obtinuerit, imo quaestio haec nequidem in con*entu Deputatorum, anno I 6oo. Celebrato, decidi potuerit, sed ad Comitia Universalia rejecta sit; Q nec Astasi,

res Camerae in hac quaestione satis convenire dicantur: O omnis tamen dissicultas quae forte sententiam nostram premit, eo saltem casu alicujus momenti esse videtur, quando non satis constat, num bona arresto constricta Landsassica sint. Cujus rei locupletissimus testis est ipse RoDINGVS f) a CL. WAG- , NERO g) in contrarium allegatus. Post notatum enim Asietarum Camerae in hoc argumento disiensium, rejectaque sententia in MANNI, h) existimantis, qualitatem Status Imperii in materia de arrestis ex supplicantium

personis non tantum, sed ex locorum ratim ne conjunctim aestimandam , imo in dece nendis Processibus bonorum magiS, quam personarum rationem habendam esse, statim

addit: modo ipsorum possessor non sit LGUAE

33쪽

341l; hoc ipm innuens, Constitutionem de adirestis locum non habere, cum bona arresto constricta non sunt immediata, sed Landiassica. Cui consequens est, si a tori in specie proposita non cum subdito, sed ipso Principeres sit, negamus,) Diciserium tDmen reo ad immedietatem prOVocanti regerere posse: quoad ista bona tu non es Status

Imperii, std striditus Domini territorialis. 0

β. XXVIII

quod Frio convenit nobiscum in Principiis, Viem 'se' -in illustranda materia de areestis multam indu iam colloCavit, P. C. V ICCIUS. sa

Speciem quidem, quae Viro doctissimo si rubendi

34쪽

DE vvNDATA IN FORO REI SITAE ETC. 3s

bendi ansam praebuit, ab ea, quam tractamus, diversam fuisse, non negamus. Verum principia, quibus nititur, ita comparata sunt, ut eadem nosti a facere nulli dubitemus. Dum enim arrestatum immedietatis exceptione sorum declinare posie negat; subiectionem vero , quae ex bonoriun in alieno territorio exbstentia originem trahit, eo se extendere docet , ut Immediati judicium Principis pati coegantur; b) & tandem arresto forum fundari tradit, ut Immediato etiam de caussa principali in foro arresti disceptandum sit, modo instituta actio non ex Iure persuarum, sed ex jure remum descendat, o nec summorum Imperii tribunalium jiurisdictio ad decernenda mandata sine clausula de bonis immediatorum judicialiter arrestatis fundata sit: co eas certe Vir doctus suggerit rationes ex quibus totius fere Caussae decisio pendet. Nihil contra praesidii sententiae contrariae exinde accedit, quod FRICCIus arresta in propria caussa decreta damnet, nec Principi Imperii licere statuat. ut ex Consiliariis suis ouosdam delege

35쪽

36 ab eo consequatur. Praeterquam enim,

quod in specie proposita caussam ipsius Principis in lite versari negemus; alia certe judicis delegati, alia judicis ordinarii ratio est. Hic in caussis subditos & Dominum territorii concernentibus ex consuetudine Germaniae antiquissima competens est; e) judices vero delegatos excludendos esse Perillustris de L DoLF Dipse monuit,

f. XXIX. austri Ad rem autem sine dubio facit praeiud, . cium, quod de Tripso Barone Serenissimos L. π Waldecciae Principes in Summa Curia Brasi maturi bantina conveniente attulimus. O) Negant id quidem I I GIES SENfEs. M Sed dum praejudicii hujus autoritatem impugnant, mΟ-menta ventilati processiis non satis perspecta habuisse videntur. Licet id judicare ex rationi-

36쪽

DE vvNDATA IN FORO REI SITAE ETC. 3

tionibus quibus CL. WAGNER vim hujus pra judicii labefactare contendit. Primum, actione spolii actum fuisse ait, quam forum rei sitae tanquam in rem scriptam sui natura admittit, provocanS ad L. I. Τ. de interdictis. Verum , praeterquam quod actio spolii natales suos debeat Juri Canonico, ut ratio ejus eXLegibus Civilibus aegre explicari posse videatur: v I vs o certe de interdictis in ge-

nere loquitur, eademque licet in rem concepta videantur, vi tamen ipsa personalia esse definit. Vnde si actio spolii vel maxime instar interdicti consideretur, ex dissentientium principiis tamen erit persUnalis. Deinde parum urget, quod primus reus de Breyl in Brahantia domicilium habuerit, adeoque forum hoc agnoscere debuerit. Factum id referente G. M. DE LUDO d) anno 1666. Sed quid

inde 8 Sussicit, quod Tripsius eodem Viro Perillustri teste, fundata in Curia Brabantina per arrestum jurisdictione, Principes Walde censes, quos domicilium ibi habuisse nemo

diXerit, anno I 697. non obstante immedi

37쪽

38 DI SsERTATIO IURIDICA

se Landlassica. Nec nos id negamus. Verum in specie etiam supposita bona arrestata' Domino territorii eodem nexu subjecta esse certissimum est. Vtrum autem bona illa rea. si, an personali actione petantur, parum referre supra vidimus. Q Qua No, pergit, jus Tripsit ex haereditate descendit. Et tamen non haereditatis petitione, sed actione spolii

iniim fuit. Demum quinis , rem Curiam Brabantinam plane non attigisse, sed arrestum ad requisiitionem tertii impositum fuisse contendit. Et ita omnino est. Atqui in casu praesenti res eodem se modo habet, clim Dicasterium tanquam judex rei sitae ordinarius arrestum ad instantiam tertii utique decreverit: ita ut utriusque facti circumstantiis collatis, ovum ovo non sit similius. Addam &hoc, non alium in finem praejudicium hoc allatum fuisse, quam ut ostenderemus Status Imperii, quorum bona Laiadflassica arresto constricta sunt, ne immedietatis quidem emceptione forum declinare posse: qua ratione, quin idem congruenter adductum sit, non dubitandum. Tandem Sextio ipsam sententiam principalem omissa fori exceptione in Cain

38쪽

DE FvNDATA IN FORO REI SITAE ETc. 39

ra pronunciatam sitisse objicit. Verum solvit hoc dubium ipse Perillustris Referens C, cit-jus verbis illud removere licebit. Cuis vero, inquit, pars rea commmo ibi permanserit Q. in Curia Brabantina) judex progressiis est ad sententiam in caussa principalio cujus executis, s in bonis arrestatis susscienter oblimri non tuit, licitum fuit octori, nunc ejusdem resonario, in Camerali judicio caussam in

re de novo. A Suprema igitur Curia Brabantina sententia utique lata ruit in caussa principali, sed cum actori ex bonis arrestatis per executionem satisfieri non posset, ad Cam ram Imperii is Q convenit, non quod retro acta fuerint nulla, sed quod defecerit in Brabantia sufficiens objectum oecutionis.

Q in Program dejustic arrasi a Iudic. rei sita reuera

39쪽

g. XXX. pyisti, Rem dinodum itaque Dicasterium lium Principis in specie proposita arrestum decem perpe m nendo non de facto , quod riunt, sed jure γ - .is optimo processisse apparet, ita illud spolii

de arrasi violeTati eo nomine cum ratione nemo incusaverit. Cum enim spolium sine violenta vel injusta dejectione non committatur, atque la demum judex spoliator audiat, qui de facto inverso ordine procedens, uni ves utrique partium litigantium rem vel jus aliquod inbique aufert, Q quis eum spoliatum diceret qui contumacia sua effecit, ut, postquam jurisdictioni magistratus ordinarii se pertinaciter subducere omni nisu contendit, tandem exciderit bonorum suorum possessione, in qua partem adversiam mittere judex per fa-cra ossicii sui tenebatur8 Sed non est, iit his pluribus immoremur. Illud vero monere iblicebit, quod practicis pridem observatum est, praeter arresta licita, quae non fiunt propria auctoritate, ad Constitutionem Imperii haud pertinere pignorationes, occupationes

S spolia, b) adeo, ut, qui ob spolium ex

constitutione de arrestis mandata sine clausula

40쪽

is etrari posse sibi pereuadent, egregie fabii appareati Unde si istium vel maxime suru

esis, quod negam , ex memorata tamen constitutione mandatum huiusmodi salvo iure nec peti nec Obuneri potuisse cerussimum est

Excussis sic potioribus Dissentientium Omel momentis plura jam pro instituti ratione non addimus. Hanc saltem nobis conficere liceat dictorum summam: arrina ad iiistantiam tertii decreta Constitutiqne Imperii non prohiberi, sed ita inibus manifestissime prinhari & habere es Elum prorogandae Iurisdibinonis: Q ita, ut judex rei sitae, qui arrestum imposuit, quoad cautam principalem competens videri debeat. licet bona impedimento constrilla actione personali petantur.

SEARCH

MENU NAVIGATION