Alciphronis rhetoris Epistolae

발행: 1853년

분량: 187페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

καὶ τρο νης φαυα καὶ διαλέξομαι τοῖς λαίροις, -ουκέτι αρτίως μν οἰον ἐφθέγγετο, οἷον ἔβλεπεν, οσαι ταῖς μιλιαις

υπεζώσατο, μου τας μισι τὴν γεφροδιτην δεξιωσαμνη. ἔρρει τὸ πιηρα τὰς προποσεις μινυρωματα, - - ἐλεφαντίνοις δακτυλοις κρουομένη λυρα ρει κεPται δὲ et πα- σαις μέλουσα χάρισι κωφη λίθος καὶ σποδιά. καὶ Μεγαρα μὲν et ἱπποπο - Θ, Θεαγένην συλπι- α λεως, ἐκ λαμπρας oin1ίας το αθλιον χλαμυδιο αρπασαντα καὶ πέλτην ἐχεσθαι στρατευσομενον Βακχὶς δὲ λαον ἐραστὴν φιλουσα ἀπτέθα,ε μων γέγονα στρος σὲ ἀποδυραμνος, -- H λεις φίλταο ὐ γαρ μοί τι δοκε περ ἐκείνης καὶ λαλεῖν καὶ γραφειν ουδὲν γαρ - μεμνῆσθαι καταλέλειπται.--σα

Μεγάρα Βακχιδι.

3 orsinni ἐραστης γέγονεν ον φιλεῖς ολως στε μηδ' -του διαζευχθλαι δυνασθαι τῆς χηίας, --

32쪽

υτωνιον, δι αυτου τρέμουσαν οἷον πιμελην et πηκτον γάλατρο σφυν ανεσάλευσεν, υποβλεπουσα εἰς crimis προς τακινήματα τῆς πυγῆς Ἀρέμα δ' - ἐνεργου να et ἐρωτι ν

φιλεῖ προφάσεις αγων ἀπεδυσατο το χιτωνι- καὶ μικωνυποσιιι μασα τὴν οσφυν Μου, σκόπει - χρω- νwίν - ἀκριβές, Μυρρινη, ω ακήρατον, ω καθαρον, τὰ παραπο φυρα των ἰσχίων ταυτι, την ἐπὶ τους μηρους ἔγκλισιν, το Mira πέρογκον -- ρινο ασαρκον, τους γε οἰνους - ἄκρων. αλλ' ο τρέμει νη σία φησὶν αμ ατ ιειδιωσα 6.ωσπερ et Μυρρίνης . καὶ τοσουτον παλμον ἐξειργασατο της

ωσπερ sit πιαν περιεδίνησεν, ἄστεώνακροτῆσαι πάσας Maνειν ἀποφηνασθαι τῆς Θρυαλλιδος ἐγένοντο δὲ καὶ περιαλλων συγ-ε- καὶ περ φρια- ίων πωνες .... si μὲν se Φιλουμένης γαστρὶ ἀντεξετασεινα οὐδ' ητισουν ἐθάρσησεν ἄτοκος γαρ ἐν καὶ σφριγωσα καταπαννυχίσασα δ' - καὶ τους ἐραστὰς κακως εἰπουσαι καὶ δελ- ἐπιτυχεω δυαμ πι

33쪽

κολλα κατὰ τὴν ὁδὸν κραιπαλ-- ἐπεκωμια σαμ- αι- χα κατα τον χρυσουν στενωπον, ως ἐπὶ τὴν αγνον κατρομν, πλησίον της Μενέφρονος οἰκίας rari γαρ αὐτουκι-ῶς, καὶHi me εἰκότως ἔναγχος γαρ πλουσιον κεκληρο-

σοι τῆς περοφίας, τοῖς -οιγνίοις δὲ ἐν Κολλυτεέστιώμεθα παρα τροπιάλης ἐραστὴ τον γαρ - Ἀφροδίτης ἐρωμνονα Θετταλαὶ στέλλει o πως δ' ηεεις φεροχρσα κηπιον καὶ κοραλ-λιον καὶ τον σον Ἀδωνιν ὁ νυν περι η υχεις μετα γαρ τῶν

34쪽

φρια καὶ δέδοικα καὶ ταράττομαι καὶ ἀπ-τρέφομι- ως τον ἔμι--ἐπικα τα ομι-τα καὶτοτε mu/ντως ο σολιορκη της εἶναι δοκεῖς ημήτριος Io καὶ βλέπεις τοτε, ς πικρον καὶ πολε ιικον καὶ απιστω ἐμαυτὴ καὶ λεγιο Λάμια, συρισα τουτου καθευδεις συ δια νυκτος λης--ον καταλεῖς σοὶ νυν--ος ἐπέσταλκε σοὶ Γνα τινα την ταίρα, συγκρινει καὶ ηλογημένη σιωπακα ευχομαί σε θεά--α 3παρ' mire καὶ Θαν ἔλθης, προσκ--- οταπι πιριπλακεις με φιλῆς, παλιν προς ἐμαυτὴν ταναντία λέγω ουτος ἐστιν Ο πολιορκητης , ουτος ἐστιν ο ἐν τοῖς στρατοπεδοις του

κη νη την 'Aφροδίτην, σημερο απιτο--ες αυλαῖς ἐκπολιορκησω καὶ Oii'ομαι τί με διαθήσει . . . . μαλλον ει τρι-

πιτν, αρ ἐμοὶ γὰρ δειπνήσεις, δέομαι τὰ Αφροδίσια ποιωταπιτα πτυτος, καὶ πωνα ἔχω εἰ - προτερα τοῖς στέροις νικῶ υποδέξομαι δή σε ἐπαφροδίτως καὶ ως ἔνι μάλιστα ἐπι- 4φαπως καὶ γαρ μοι περιουσι α γεγέν αι - σου, μηδὲν αιῶ μγω των --ἀγα--ἐκείνης - πῶς νυσιτος δει,

ποιηκυία, καίτοι σου γε ἐπιτρέποντος ο πως αν βουλωμαι χρη-

σθαι - ἐμβ σωματι ' αλλὰ κέχρημαι καλως καὶ φώκτως προς

35쪽

μέρους - --ο - αιρι---δὲ ψευσομα, δέσποτα, - ειλα,-ωσιν. ouil γαρ ἐξ ἐκεινου, - την Αρτεμιν, οὐδὲ προσέβλενναν ἔτι πολλοὶ ουδὲ ἐπειρασαν αἰδουμενοί σου τας πολιορκίας. ρυς ἐστιν Ἐρως, ὁ βασιλευ, καὶ ἐλθεῖν καὶ αναπτῆναι ἐλπίσας πτερουτιαι, - νει λαώσας ταχυ πτερορ-

ποιεῖν, τα δὲ μαλακgεσθαι, τα δὲ δειπνοποιεῖ- τα δὲ κ σμεῖν σοι τον οἶκον, τα οπωσουν αλλως ταχυ μαραινομενας

μελλαβουσας χαριτας, tau μαλλον απιττωνται τοῖς διασπώι--σι--αλέστερα αυτων αἱ ψυχαί, φοβουμένων μη αλλ πα- λιν γένηται τῆς ἐν τροπαρο τι τυχης κωλυμα ταυτα δε προς as τέρους τάχα - ἐ--χη , βασιλευ, πλαττε τέλαι καὶ τεχνιτευειν προς- σέ, ουτως ἐδη χεις ἐπ' ἐμοὶ, --

να- πλαττεσθαι ora ουτως εἰμὶ λιθίνη ἄστ αφεῖσα πάντα καὶ πην ψυχην ἐμαυτῆς εἰς τηρο σὴν αρεσκειαν λίγον etiris 8 - διαπανῆσαι - α γαρ τι - μονον ἐν τῆ Θηριππιδίου οἰκία, ἐν ἡ μέλλω σοι - των Ἀφροδισίων υτρεπίζειν δεῖ, νον ἔσται διαβοητος η παρασκευή, αλλα καὶ ἐν ολ ρ τῆ , - ναίων πολει, νὴ vi υρτερον, καὶ ἐν τῆ Ἐλλαδι παπο καὶ μάλιστα οἱ μισητοὶ Αακεδαιμw--, ἴνα δμωσιν ανδρες εῖναι οἱ ἐν Ἐφεσω λωπεκες, ου παυσονται ἐν τοῖς αυγέτοις ορ- κιχὶ τισς ψηψίρας μυτων διαβάλλοντες ψι- τα δεῖπνα καὶ κατο λυκουργQοντες τῆς σῆς ἀνθρωτοπαθείας ἀλλ' --ὶ μὲν χαιροντων , δέσποτα, συ δὲ ἐμ μέμνησο φυλάξαι τηνημεραν του δειπνου καὶ τὴν ραν ἐν ἀ-ελη Ἀρίστα γαρ ν ωλει ἀρρωσο.

36쪽

Λεοντιον Λαμίμ. ουδὲ δυσαρεστοτερον , ως εοικεν, ἐστὶν αρτι πάλιν 2 μειρακευομένου--βυτου ota με 'Eπίκουρος ουτος διοικεῖ, πάντα λοιδοριον, παντα ποπτευ- ἐπι-ολας διαλείπτους μοι γράπιον, ἐκδιωκων ἐκ του κήπου μ την 'Aφροδίτην , εἰ 2 3-ις - ῆδη ἐγγυς οδω κοντα γεγονως mi, -κ αν --του ηνεσχομην φθειριωντος καὶ φιλο---- καὶ κατ- πιλημένου εὐμαλα ποκοις αντὶ πίλαγν μέχρι τίνος πομενεῖ τις - φιλοσοφον τουτον ἐχέτω τας, ἡ φυσεως -του κυρίας δοξας καὶ τ υς διεστραμήνους κανονας, ἐμὲ λαφειωτ, φυσικως κυριαν ἐμαυτῆς αυτομάχητον καὶ ἀνυβριστον. -τως ἐπι πολιορκητην ἐν τοιουτον, ora οἰ- σὐ άμα AD 3μητριον. μη γαρ ἔστι σωφρονῆσαι δια τομανο ρ-- τουτον;

καὶ σογκρα Τιζειν καὶ στωμυλευεοθαι θελε καὶ εἰρωνευεσθαι,

καὶ 'Aλκιβιάδην τινὰ Πυθοκλέα νομιζε καὶ Σανθίππι' ἐμὲ οῖεται --ειν καὶ πί- αναστασα οστη ποτὲ γρο προ γῆς φευξομαι μιαλλον et τὰς ἐπιστολὰς αυτο τὰς διαπαυστους ἀνέξομαι. ὁ δὲ πάντων δεινοτατον ήδη καὶ ἀφορητοτατον τετολμυιεν, υπὲρ - καὶ γνωριχ'Mori μυλομένη λαβεῖν τί μοι ποιητέον ἐπέσταλκα σοι Τίμαρχον τον -- - -- K.

φισιῆθεν ου ἀρνουμια προς τον νεανίσκον οἰκείως ἔχειν ἐκ

πολλοὶ προς- mi ταλθη λέγειν εἰκος Λάμια καὶ

πρωτην αφροδίτη i tu αλγν παρ' -του σχεδον ουτος γάρ με διεπαρθένευσεν ἐκ γειτονων οἰκουσαν ἐξ ἐκείνου του χρονου 5παντα ι τἀγαθὰ πέμπων - διαλέλοιπεν is τα, χρυσία, θεραπαίνας θε ποντας, γνώς γνδους ταλλα σιω- αλλα τὰ μικροτατα προλαμβάνει τας ωρας ινα μηδεὶς φθάση με γευσάμενος τοιο mm - ἐραστὴν μιαόκλειπον petim καὶ ι in

37쪽

τον me τυλον. τί συ λέγεις ώμα - ἀληθῆ ταυτοι; - δίκαια φημ; καὶ μὴ δή, δέομαι σου προς τῆς Ἀφροδί- μη σοι ταυτα πελθέτω αλλα φιλοσοφος, ἀλλά- p rinis, αλλὰ πολλοῖς τίλοις κεχρημνος λαβέτω

δι ἐμὲ παντα ναγκασται- νεανίσκος καταλιπων το --κ Elust καὶ τ ν ἐαυτου ut νὶ τα καὶ τους συνεφ ηβους καὶ τὴν ἐμηρείαν, μετ' αυτου ζην καὶ κολακευειν αυτὸν καὶ καθυρι-

νε- τας υπηνέμως --υ -- ο δ' Απρε λούτω uia 'φαμίν κ τῆς ἐμῆς μοναγρια καὶ μὴ προσιθι Λεοντίω. ως ου δικαιοτερον ἐκει-γυ ἐρουντος συ μὲν ουν μὴ προσιθι - καὶ ὁ μὲν,-υί-- ων ἀνέχεται τον στερον αντε μην γεροντα, ὁ δὲ τον δι-αοτερον ουχ πομένει. τί ποι μω, προς των θεων ἱκετευα σε Λάμια νη τα μυστήρια, νη τὴν τουτων των κακων μαλλαγήν, - μθυε μι--- ιμ-χ- τον χωρι ιδν αρτι απέα υγμα κά ῖδρωκα τα -- καὶ ἡ καρδια μου ἀνέστραπται δέομαί σου, δεξαι, προ σεαυτηνι - λίγας, καὶ rem σω τουτον αἰσθαν-- πηλίκων - λαυεν ἀγαθων ἔχων δε si οἰκια με καὶ οὐκέτι φέρει τὸ κορω/, ευ οἰδα πρε-υτὰς ευνυς προ ημῆς διαπέμψεται 10 Μ τροδωρον καὶ ' μι - καὶ Πολυαι-ον ποσαπις ολ με, άμα προς αὐ- ἰδία παραγενομένην εἰπεῖν τί ποιεῖς Ἐπίκουρε Ουκ οἶσθα οτι διακωμωδεῖ σε οκρατης ὁ Μητροδώρου ἐπὶ τουτοις ἐν ταῖς ἐκκλησίαις, ἐν τοῖς θεατροις, πιαμ τοτ αλλως -τι--ς ἀλλα τί ἔστιν αυτ ποιῆσαι;

ἀναίσχ - τός, ἐρῶν καὶ ἐγω ἔσομαι τοινυν μοι αυτωμαίσχυντος καὶ ου ἀφησω τὸν ἐμὸν Tuurno ν ἔρρωσο.Μένανδρος Γλυκήρ FG, 'μι μὰ τὰς Ἐλευσινιας θεάς, μὰ τὰ μυστήρια αυτων, α σοι καὶ ἐναντίον ἐκείνων ἀμπια πολλαπις, λυκέρα μονος

38쪽

σθαι ται-- λέγω καὶ γρα-ω τί γα ἐμοὶ χωρίς --γένοιτ' ανέδιον τίνι δ' ἐπαρ ναι με τι δυναίμην τῆς σῆς φιλίας εἰ καὶ το ἐσχατον ημῶν γηρας δια του σους τρόπους καὶ τα - φ . -της - φανεῖταί μοι - συννεα-ρον 3αλλήλοις -- συγγηρασα φεν, καὶ in τους θεους συναποθα-

νοιμεν, αλλ αἰσθανόμενοι, Γλυκέρα, τι συναποθνηὶοκομεν,

ωνα δὲ νυν πειν is, ἐν Πειραιεῖ μαλακιζήμενον οἰ- εγαρ μου τας συνήθεις - Μίας. - μὴ φιλου---ψοφας καὶ σαλακωνείας καλεῖν εἰώθασιν ἐπιστεῖλαί σοι ἐνίστει μενουσι διατα λωα τῆς θεου ταυτ ἐστίν. ἐδεξαμην πο

Πτολεμίο- ω βασιλέως - γυπτου γραμμxiα, ἐν ias δε- μου πάσας δεήσεις καὶ προτρέπεται βασιλικως πισχνουμενος το his λεγομενον τουτο α της γης γαθα καὶ ἐμὲ καὶ Φιλή- να καὶ γαρ ἐκείρο γραμμα- κε μι-αι--ί καὶ αυτος δὲ ὁ Φιλήμων ἐπέστειλέ μοι τα ἴδια δηλων ἐλαφρότερα καὶ ως ου Μενάνδρω γεγραμμένα ηττον λαμπρά sita οψεται καὶ βουλευ σεται τὰ ἴδιαχυτος ἐγ-μ αυτ νου περ μιε- μ--λάς. αλλὰ - μοι Γλυκερα, καὶ γνώμη καν Ἀρεοπαγῖτις οὐ καὶ 'Hλιαία, ἄπαντα νη την Αθηναν ἀεὶ γέγονας καὶ νυν ἔση. τὰς μh - ἐπιστολὰς του βασιλέως σοι διεπεμψιν/, δεα μη κόπτω σε δὶς καὶ τοῖς ἐμοῖς - τοῖς ἐκειν- γράμμασιν

ἐντυγχάνουσαν α δὲ ἐπιστελλε ιν αυτω ἔγνsoκα, βουλομαί σε

ἰδέναι πλεῖν μὲν καὶ εἰς θυπτον ἀπιέναι μακρὰν φωχκαὶ - πισμάνην βασιλείαν ovem, μὰ τοὐς δώδεκα --λουδὲ ἐωθυιιουμαι ἀλλ' υδε εἰ ἐν Αἰγίνη ταυτη γε τῆ πλησίον ἐκειτο Αἴγυπτος ουδ ουτως ἐν βών ἔσχον ἀφεὶς oiari βαπιλείαν iis σης φιλίας μόνος ἐν τοσουτ πλω ἰγυπτίων χωρὶς Γλυκέρας ἐρημίαν πολυάνθρωπον οριε, εδιον sγαρ καὶ ἀκινδυνότε ' τὰς σὰς θεραπευω μῆλλον ἀγκάλας, η

39쪽

τας αυλας απάντων ἐων σατραπων acies βα-- ἐπι-----ψὲν ουν - ανελευθερον, -κατ--ητον δὲ - κολαὶ κευον, πιστον Ῥε το ευτυχουμενον ἐγα δὲ καὶ τας κλείους καὶ τα αρχήσια καὶ τας χρυσίδας καὶ παντα τα ἐν ταῖς -- ἐπίφθονα παρα τουτοι παθα καλουμνα των κατ' ἔτος χo καὶ των ἐν τοῖς θεατροες θναίων καὶ τῆς χθι Γνὶς ομολογίας καὶ των του Λυκείου γυμνασίω καὶ της δερμυπιγλῖροί -- αλλαττομαι, se τον ιονυσον καὶ τοπιυς μαχικους αυτ 'αyσσυς, --φα - αι μαλλον et τοῖς Πτωλεμαίου βούλομαι διαδήμασιν ορωσης καὶ καθημενης ἐν τω

λαμνα τα στενά, την νυττάλειαν, τον Μαραθωνα, λην ἐν ταῖς Ἀθήναις - ' λάδα, ολον iam γωνίαι, τας κυκλά- 12 δας πάσας ἀφεὶς ταυτα καὶ Γλυκεραν μετ' αυτων εἰς Αἴγυπτον διέλθω χρυσον λαβείν καὶ αργυρον καὶ πλουτον ἡ μετὰ τίνος χρήσομι μετὰ Γλυκέρας τοσουτον διατεθαλα----i νης - πε νία δέ μοι ἔσται χωρὶς αυτῆς ταυτα ἐμ δὲ ἀκουσοτους σεμνους ἔρωτας εἰς ἄλλον αυτὴν μετατεθεικεναι, υσποδός μοι πάντες οἱ 'αυρῶ γε Νονται καὶ ἀπο--κω τὰς μει λοπας ἐμαυτφ συναποίσω, τὰ δὲ χρηματα το ἰαυ- ουσιν ἀδικεῖν ἐν μάσι' κείσεται. μέγα τὸ συμβιου Πτολε- μαμ καὶ σατράπαις καὶ τοιουτοις ψοφοις, ων Ουτε το φιλο- 14-- βέβαιον ουτε το διεχθρευο ἀκίνδυνον ἐὰν δὲ Οοι - τί luo Γλυκέρit c παξ αυτην αρπάσας κατεφίλησα δν ἔτι οργίζηται, μαλλον αυτην βιασάμην καν ρυ μως ἔχη, δεδάκρυκα καὶ προς ταυτ οπικέο ' πομείνασα τὰς ἐμὰς δεῖται λοιπον ουτε στραYιωτας ἔχουσα -- δορυφόμ' ο ρους υτ φυλακας θω γαρ αυτ εἰ u πάντα ἡ μέγα καὶ

40쪽

ακη---ακις, καὶ μὴ νεις--η τον ἐπιχώριον ἀττικισμον, αλλ ως φοβουμενος αυτην ἐπαινεῖν, or καὶ μειδιάσασα θε μοτερον σε κατεφίλησα ου μέμνησαι Μένανδρο --φεναι et δέ με παρα - εἰ- καὶ τ προ- auis otio μαλμοῖς χαίρουσαν - Γλυκέφονεβροντο τι αρα τι σοι τηλικουτον γέγονεν ἀγαθον οτι καὶ φυχῆ καὶ σω τι καὶ παπιν ἀλλο--

SEARCH

MENU NAVIGATION