장음표시 사용
311쪽
Quarum litterarum fracta ultima in potest alia nisi V esse erV, qualitum video, non alio e vocabulo nisi se Votimi relicta esse voti notio non alio nisi ad numen divinum spectare. Non autem, cui de votum vas sit, sed qui voverit, superstites in s agmento litterae, nisi quid me fallit, docent. Quas neses an eum aliqua probabilitate sic et interpretere suppleam: .
vel DEDET , praemissis quidem et dei appellatione, et
eius nomine qui ex voto donavit promus familiae. Nec enim mirum id officium commemorari a donatore quod prο-xima ab ipsius vilici munere dignitato fuisse in lamilia Varro ostendit libro I rei rusticae cap. 6 5: itaque ideo Sasernae liber praeeipi ne quis de undo exeat praeter uili eum et promum et unum quem uilicus legat si quis contra exierit, ne impuli abeat si abierit, ui in uilleum animaduertatur Idemque nisi quid tempora in hoc genere mutamini illine conligas quod, cum Plautus condum proinum dicat procuratorem peni', ipsi atriens imperantem Pseuduli v. 608 sq., procuratorem et vilicum non semel Cicero sociavit ut dignitate antecedentes et ris, ad Atticum XIV, 16, 1. de orat. I,D8, 249. Cui deo votum donaverit, divinare nemo homo potest potuit Libero vel Cereri potuit Laribus, vel potius eui non potuit Quo autem ordine excepisse se dei, don toris, donationis vocabula statuimias, eundem eum Pisaurenses
Hoc minus rocte narratum esse ipse animadvertit Rirachelius Muwi Rhen. t. I p. 454 adn. Mommaenus enim . . rettulit lapidem editum quidem, quamvis litirum liligenter iam amori Inscr. tr. I, 18 n. 28 esse, ectypo autem chartaceum deberi Ottoni Ilibbeckio. Is .
312쪽
mixtae antiquioris paulloque recentioris temporis formae confinio Gamim aetatium illi adsignant Ocula nuper dixi Museiphil nostri . IX p. 19 sum p. 23M. Quamquam etiam altari uidum ordini in Ardeati epigrammate laeus est, ut in is fine demini dei nomen subsequati ut quemadmodum in alio Pisaurens se. I. L. I n. 168 P. L. M. E. ab XLIV est QIS L. ATILIA D V . DAT DIANE, vel in Pompei apud Plinium .in VII, 26, 27 97 titulo: Cn. Pompeius
Magnus imperator uotum merito Minervae'. ne adiecto quidem dedit verbo. Ad quod exemplum etiam Ardeas inscriptio nostra terminata esse ipsis DONO , VOTO verbis potuit, similiter atque in lamina Fabrettiana illa C. I. L. In 62 I a M. . ab. II E C PLACENTIOS , HER FGMARΤD SACROM: nisi quod reliquorum hic ordo, ut in dium loeuin dei nomen ore ei id quod aequentissim usu evenit, ab Ardeati vaseulo prorsus exclusus est Postquam coloribus pietas istinorum inscriptiones e secutus sum, una superest nobilis patera sive tandem dicere malueris Caereiana, non pictura sed ectypo opere et Meni protomen barbati repraesentans et litteras circulatim positas haAce vide ab X g. 4 ii: FECIT CALENUS . . CANOLEIVS si enim ordinanda vocabula esse crescens pone singula pini rum numerus, nisi talior, doces si modo in ea parte satis siles gypseum, quod eleverus possidet lithographoque me delineandum comiter ut sole permisit, exemplum habeti
Nam non integrum, sed hactum vaseulum fuisse cum reperitum est anno 18M, Gustavus ramomis distatus est, qui illius primus tuo sciat mentionem fecit in Archaool. Ιntelligenκblati antii iuusdem p. 44, ubi in tribus testis tria solus riptionis fragmi lita legisso dicit CI CALΕΝ Ο ΝΟet CA Quae fragmenta et coniuncta inter se et aucta P
celamim editus nunc est titulus in c. I L. I mas' repraesentatus in P. . . . ab L D. C. W.J ὶ Postea iiiii llectum os simplicitor tantuni post CALENUS nomen interpunctum es e cf. nare P. 15. C. W J
313쪽
LATINORUM ANTiuvissinis. 293ximo anno talia apparuerunt in Aemilii Braunii mei narration initus est in eodem diario anni 183 p. 10 CALENU M
CANO IV M RECIT. Eas autem litteras utrum in hanc spectem sinamentis composueri an e vaseula iam tum testis redintegrai petierit, incertum es certe redintegratum illud in antiquitatis ariisque operibus quinis Durandi exstitit in quorum Deseriptione a. 1836 arissis vulgatam Wittius inscriptionem talem dedit p. 350 n. 1434 CALYNVS . CANULEIVS . . . FECIΤ. Aiem est idem ill Kra-merus Securius secutus, eum uno post anno libri do vasis iis
fictilibus sui p. 143 scriptum osso CALENUS . CANOLEIVS FECI narravit. Quarum litterarum quid esse antiquun quid accessisse instaurando videatur, nemodum curiosius quam sivit ne ego efficero ullis machinis potui ut Parisiis, quo id vaseulum e Durandi collectione transisse in Thesaurum
numinarium 'e inet des insillantes' o Supplemento deserit ilonis De Mianae μ' discitur, mea ossa inspiceretur examinareturque.' Ηοe autem opus sint ut arie poeulorum illamim medioeritatem inest mnium prorsus enim a re laetum est: ita eisdem antiquitate dein cuius aetas sat
certo sic videtur di finiri posse, ut vix antiquius sit anno .c. DXX, non posterius anno circiter DLXX quando illud Npro S torni inatio suadet, hoc L litterae non rectangularis usus postulat, si modo de hac littera vere disputavi usui
phil Rhen. t. I p. 2 supra p. 214J Satisque ei aetati ser--iam in CANO IV o litteram convenire non est quod probem explieatius. Cum Belolai poeolom P. L. M. B. iab. XI in Goduum sit, eiusdem tabula figuris KL figlina hae eorumentationutractata suppleantur, praeterea figura x speculin Cosanum
' Me qui in postea indes rutaehelitis immo etiam gypseuinalierum exemplum a vi olo Lenor a paratum adesipit ita ut paullo
accuratius totam lancem Caeretanam exhibere potuerit in vacuo spatio
314쪽
294 D vi minus LITTERATIS sit repraesentatum, de quo Priscae lati epigri suppl. I p. XIV addita diligentiore inseriptionis delineatiori accuratius disputatum est, totam eam tabulam hic n. hilarandam oravi, quam infra scriptis verbis Rusellinus p i5 sq. enarravium.Wdo Tabula XI, quae praeter XXXVI novissima omniuruare sit, figuris G K L sola tabulae proximae X figuris x Ni aerea tabulae I suppleri voltu.
G pocultim olim uillingenianum, diu frustra a me quaesituin tandem in museo Campana indagavit Brunnii sol-lsertia cuius manu stineatum exeniplunt inlitati sumus. Vnde nunc demum eri illiseitii non, quoi diu creditum est,
BEbOΝΔ deae nomen, sed reapse BELOboI, de quo dubitabatur, scriptum esse. QVide C. I. L. I n. 444K inscriptionem vasis fictilis otii marruceii Grassitide Pompei p. 25 qui, quale esset vel ubi repertum v culum vel a quo possessum, noluit nos certiores seri. Vide
C. I. L. I n. ios; phem epigri I p. ii n. i5.J deprompsi ex Aemili Braunii in Monuiu et Annal. Inst. Rom. a. l855 p. 52 disputatione, ubi tamen qua fide
figuras litterarum expresserit incertum. In musis Campanae etiam nunc servari intellegitur ex huius Catalogis Romae a. 1859 vulgatis, ubi haec leguntur class. IV, 9 p. 42: Busto virile di alabastro della grandegeta de vero, esprimento ilritratio di personaggio trusco, antis it cui nome apparisce sui tedueci de busto Inter fictilia quod recepi quando alius locus nullus relictus erat), satis veniae in his esse Braunii verbis inventum putavi: quest Messo nome si imo ripetui sopra n gran piatio di terra limoso onalis Movigiis ella med ima Ombar ceterum Dum nomen haud set an aliquam Hiinitatem eum ea stirps h besti, unde disium iu ui nomina manarentis est memo
fK sit Hierata vide P. L. LAE. Suppl. ab XCVII Ni in quoriun enarratione sp s sm haec scripώ iis melitisi N inseriptionem, quam in ahula X sub L non potui ni, o munii e Mnmentariis petere, Brennius nuper in museo Campanae indagatam de areb hipo mihi deformavit Leviter incisae littora sunt in patella fictili nigra Idem DAMI nomen in imagine alabastrito facta iteratum Diuitia ' Corale
315쪽
LATINORUM ANTIQUIssinis. 295Speculorum, quorum delineat exempla omnium inicis
Brum debeo, illud quod, signavi, Osae cui nune --betello' nomen reperium, Hengenus breviter narravi in Bullinino Rom. a. 858 p. 104 adnotation ad . De-Wnti ominentariolum, in quo mimini est non speculum, sed pateram diei. Cetorum It EPNm incisum sit an casu PROSEP nomini extremo lineola adhaerescat siuillis litterae, ambiguum. In Moiiunientis Iristituti arch. Oni. a. 1859 in tabula XXIV vol. VI cum hoc speculuna tum proximum editum iri terspexi ex Aelis ead Berol. eiusdem anni
p. 513 nunc perspicio etiam ex Annalium L XXX p. 383 ses C. I. L. I, 57. lu in muse Campanae a Brunnio investigatum, nuper ωinmemoratum a me Mus Rhen. XIV p. 382, quam e obseuram RIT inscriptionem offert, nemodum satis probabiliter explieinii Quod onust de GDU nominis seriptura ad ipsam veritatem aecessisse Garrueeium arbitror in mul- lettines Rom. a. 1859 p. 98 Dionysiani erroris admonensem Antiq. Rom. I cap. 68, qui versatur in PENATE M DΕΝΑΤΕ nominum permutatione. Quam enim prope in curisiva potissimum eriptura ara litterae similitudine P absit, cum aliund constat tum ipsius CVPIDO vocis exemplo perspici potest e tab. XVII, 29 Cf. C. I. L. I n. 58.JO Praeneste nisi coniectura fallit Oriundum quas figuras habet, eas sperare licet fore ut propediem eiusdem Inst, luti illius vel Annales ves Monumenta ante oculos proponant.' Mecum solas inscriptiones communicatas esse doleo I:
quarum tertia dubium non est qui Mnem pomi aeques. Quod nomen cum rationi convenienter Ast ros ita fiat
teste Braunio I3runnius auspicatur a manu novicia esso. Vulcis ab eodem operta inscriptio, quae imprgis est angae eiu stitit cuius figuram sit o odi. Eiusdem nominis tota insignituni vasculum simillimum Musei ircheriani Garruccio praesto fuit, cuius exemplum tabula
Itaque Suppl. narr. p. 102 huius quoque speculi imagiri unoculis subiectum esse vesci Ruschelius. c., JDiuilia πιν Corale
316쪽
296 D vi minus LITTERATI LATINORUM ANTIQUIMinis. Latine, tamen etiam antiquiorem Besleropluinta formam Plautinorum memoria librorum testatur. In Bacchidibus enim
v. 10 IV, 7, 12 eum bello ophantem iam antiquissimus codex Palatinus praestet, ubi additam iam syllabam repugnare numeris pridem intellectum est, hanc quidem proclivi coniectura s tali diit inphia repetimiis Alaros a se
tem Plautinus versus ut huiusmodi olim fuerit Belleropho tum tuos me rectilius. Quodsi ipsa Plautina aetate nec geminutum nec aspiratum esse memineris, a MELER-Ρ ΤΔ nomine, quod est in speculo, iam prope Plautina BGE PANT forma abest, ut praeter extritam, ut multis exemplis aliis, opulam vocale nihil discriminis nisi pro in labiali labialis' restet Quam rationem omnem eum vix redditis mihi speculi inseriptionibus eum numi Hemgenoque tum aliis probassem, post aliqua ex pari etiam in
317쪽
poesis Saturniae rei dilegium.
Per opportuisitatem tabulae Mummianae, quam schola ann indicibus aestatis a moOC LII praemittebamus supra n IV p. 83J, re iter quae leges essent versus alumnsignificabamus potius quam demonstrabamus. E quo tempore eis probandae sententiae nondum sumus otium nacti, tamen ne mutandae quidem ea sum ullam invenimus, sed οὐ manda lanium argumenta bene mina. Itaque cum ad norimam illic propositam ipsum L. Mummii titulum quem intra
RImos a u. e. 608 et 620 scriptum essemus ei nostri vol. IX p. 3 sq. supra p. 216 docuimus nullo labor revoeassemus fvide supra p. 84l, haud multo maiore negoti paullo post, cum inscriptionem columnae rostratae eademico programmato anni eiusdem edebamus supra n. VI, IJ, duos titulos illo due ex parte Godolaedo Hermanno expediebamus p. 20 supra p. 200 sqq. quos annis 575 et 580 a L. Aerublio Regillo vel potius a M. Aemilio Lepido et T. Sempronis Graccho post victoria Myonnesiam et Sardiniensem saetos
in Programma cademicum sonne rige a. 1854 Natalicia Augustissimi Ragis Friderici Guilalmi In die XV m. Octobris a. CIDIO CCCL Illi concelebranda indicit . Ιι. singulariter in inscriptum: I oesia Satur-
isias spieilegium I Dei P. R. Qua inseription servata prodiit etiam apud bibliopolam exesinensem s. Ἀ--- - ceteram hoc vita ivina manius unionii, ita ut spes plane sellari Mischolium in fino programmatis academisi haec scribentem: Incohata cuius absolvendae non deerit opportunitas disputationis prolusione . . . tamquam visa munivimus ad minoris muneris ossicium. C. Wd Disiligo b Corale
318쪽
Livius XL, 2 o XLI, 28 memoria prodidit atque adeo ab eodem Livio VI, 29 eommemoratum T. Quinctii Cincin- -ti, dictatoris a. 374 de triumpho Praenestino monumemium ad idem genus non sitis speci ut putamus probabilitatis post ictu rivi reserebamus. Ex his titulis quin et Sempronianus et Aemilianus S
turnio versus in se ferrent, nec sero dubitatum est a quoquam nec facito potuit dubitari quando et ipsius Aemiliani principium pro xemplo metri Saturai Atilius Fortunatianus p. 2680 . ii Osuit et de more Huces Romanos uictoriae suas titulos Saturniis uersibus prosecuto esse in tabuli quas
in Capitoli figerent', idem aperto testimonio declaravit Et tamen versus eos quos perscribit nullo Livius ipse verbo signifieat. Quae res non potuit non suspitionem movere, etiam alibi numeros subesse, ubi indicio metri nullum bvius in veterum monumentomim verbis asserendis Meret Nee spem licto ventus imis plura indies ais oriunexempla diligentius quam calidius eireumspieienti offerri. Migitur spectabat quod aviis cimoCCCLIII seraeem numerorum quantumvis rudium T. Livium dicebam in Anthologiae latinae corollari epigraphico . III supra p. 238J.
Mox animum advertebat in horum exemplorum parte frequentatum aranen Oea Nilum. De quo Oeabulo tisi
non sane ignorabam longo ex tempore sic statui communi
omnium sententia, illi ut non poematis tantum, sed etiam sorinulae euiuslibet conceptis verbis ompositae, numeris autem non astrictae notionem tribuisse veteres crederentur, tamen operae pretium saetariis videbar, si quae caussae e sent inveteratas opinionis quaererem accuratius. Intellectum est et certis argumentis et idoneis rationibus destitutam esse: exemplorum omnium vix ullum ita omparatum, ut metri
cogitationem necessario excluderet plurima ad numerorum notionem aut Iieciem vel suapte natura accedere vel artis probabilitate accommodari quaedam ne admittere quidem prosae orationis informationem. Quod non latuisset puto, si in Saturniorum potius domesticam asperitatem quam in graecanicae artis elegantiam latinitatis doctores nostri mentem intendissent, Saturniorum autem eas leges perspectas habui Diuitia ' Corale
319쪽
seni, quilam non perspectis non potuerunt sane carminae pleraque non esse pedestri ratione saeta videri Quo nisi saltim illud accedebat quod nimis diu nimii esse eoim sueverunt in poesi omni a latina gente cognatisque priscae
Italiae incolis abiudicanda quos quidem persuasum habeIIuis naturali iuvenili uni populiarum impulsu ipsiusque antiquitatis communi iistinctu, simul atque supra cottidiana consuetudinis ei linitatem animi assectiis iv pavendo lugendo exsecrando sive sperarido precundo gratuland sive hortando obstringendo sanciendo aliquantum assurgeret, ad numerorum modos vulgarem sermonem evexisse. Hac igitur et experiundi et ratiocinandi via haud paullum fiduciae naeti posυ quam non exiguam Saturniorum messem eum e Livianis libristum ex altonim eripiorum o remum memorantium ac prindentium, Maerobii potissimum, testimoniis sedimus, melli Opera etiam M. Porta Catonis librum, qui scriptis est a me, de moribu, festo Gellio XI, 2 ad idem genus pertinere
intellexi nitis. ὶ ui en in iniri, si Saturniis versibus, quorum usum satis constat ultra Catonis teinpora viguisse, magis quam peroso ruin silii Graeculorum artificio laudaior ille semporis acti telectabatur Qua tamen probabilitate longe lon' eque gravior certae vis demonstrationis visa est, quam ex
ipsius legibus grammatieae petitam nullis, si modo sapimus, umquam arguisis infringes. Nam ut unam formulam metro non astrictam urnim esse dierum aliquantisper largiamur potius quam concedamus, tamen qui talium arminum'. e. sententiarum vel praeceptorum singularium multitudinem in
unum e pus vinctam item carnim, non carmina, inseripiam esse animo nostro informemus, sanam rationem non magis eoin miniscimur, quam qui, ut exemplis utamur, Publilii Syri Sententia vel sussilari Phocylidis vel Plutarchi Arto p0εria inscribi potuerint. Itaque ubi de poemat M. Catonis eoque Saturniis versibus cotulit sententiam nostrant non labefactari codicum mss. ωStimoniis cognovimus, quae rogatus a nobis sartinus risius liberaliter ut solet mense Octobre anni molocCCLII ad nos transmittebat, non dubitavimus eiusdem anni mense
Decembre, eum in epitaphium M. Atilii Calatini disputatio indidissei, hae seribere Muse philoi I p. 7 supini 22m:
320쪽
inrisun in sepis laro, stelliin gege dis geWGnlitas, abersalselierumnon das comm auehison uniueirisAec mola sagi Werde. Quae eum seripsimus, non sumus M. Tullii Melaemnis obliti, quem constat arm inis vocabulum in leges XII tabularum adcommodasse libro II de legibus, 23a 59:
Iam color in XII minuendi sumptus sunt lamentationisque inebris, translata de Olonis fere legibiis hoc altis inquitne facito rosum Scia is pol in. tostis quae sequuI1tur diseebamus enim pueri XII ut carmen necessari uiu, quas iam nemo discit De his enim verbis etsi in diversa partes eum discedi potest tum dis sessum est, tamen arti conveniens
interpretatio vis aliud patitur nisi ut reapse leges XI tab lariun illas aliquando suisse in metri formam reductae r dantur. Qua res quam et a similium omparatione minineudationem ei demonstrandi multiplicem inutionem haberet, meminerunt puto, qui publicis scholis Osiris interfuerunt, aliquot exemplis ita nos perseeutos esse, ut genus numero' rum ne hic quidem aliud atque Saturnium fuisse ostender
mus. Velut ipsum illud Ciceronis exemplum ad eam normam leni unius Oculae transpositione sic accedit: Hoc plus ne facito ne rogum raseia positio: nisi ne sci- rogum polit mal es. Quamquam etiamr6gum ne rasci potitio habet qui defendatur. Nam omni supersedero transpositione ita tantum poteris, ut resecto prinnomine, quod tamen ipsi Ciceroni tribuere vis ausim, scripium fuisso in X Plus si facito rogum usui- nopolito existimes.stae autem quas breviter significari meditationes nescio quo usque in se iis nostris latitaturae sierint, nisi huius ipsius anni deorsu triplex admonitio, ut illarum recordatio redintegraretur, si isset. Nam armen de moribus illud
Catonis primum quidem . aer cherus exstitit qui non soluta, Sed vincta ratione scriptum ess tironuntiaret Philologi Ol. VIII p. 727 sqq. recte ille aranen posse multitudinem sententiarum dici negans, trochaicos autem tetrametros, Diuitiae by Corale