장음표시 사용
531쪽
5l Pulscis LATINITATi EPIGRAPΠiCAE non10 1 uisse sex alio lapid inisellectum est lueni habes in Billiettitio arch. Neapol. nov. t. VII p. 15, haut procul a vestigiis via Latinae non ille sub diu, sed in cameris sit, terraneis alicuius vel cloacae vel potius quae ductus, qu rum muris per tectorio inductis litterae penitillo inseripiae sunt colore atro. Praeter eam autem in qua versamur, eiu
doni modi alii in inserimi apparui non in muro recto sed in orate picta, verum ea mutila in hane speciem:
Et prioris quidem tituli interpretandi otium nobis a receius sedit, a quo pleraque recte expedita sunt. Nequeo enim ess dubium potest quin sic logendum sit, contra ab quo Guidobaldio visum qui de mense intromiue cogitabat satis mirabiliter: L . CORNELio
hoc est anni u. c. 668 e tempore quo post C. Marii morilem, qua is in ipso magistratu obiit mense Ianuario, novo conlega L. Valeri Flacco nondum stet unum Roma coimsulam L. Cinnam habuit Quodsi omissam in monograminato littera notationem offendas, est hoc sane paullo insolentius' , sed tamen eo minus ponderis habens quo facilius
h. s. in lapidibus: Iaani a minimis intilia non aliena Esse Monamsonu adnotavit ibi rei numm. . 469. uu et illud mono
gramma pertinet quo sive TEL sive MET litterae coiugatae sunt praetermissam alteriam, et M in et I litterae omissione singulares ligatum M in POSTF, re in incla ad quod genu, lapidum titulis prope aecedunt pro TI MINT, quae se
signavi nuper P. L. M. E. Enare. p. 72 et Indicum p. 114 ima. - cete rum quadruplicis nexus lapides quidem antiquiores unum quod sciam ex0mplum praestant tituli Campani P. . . . ab LXIILB C. I. L.
I ii sisIi, i in quo A PVL litteras in unum coaluseriant. - Vtor autem hae ΡIiortunitati ut error m Indicun illorun palaeographicorim corrigani in quibus cum A cognomen posui . I i5 med. Mommsenum
secutus, debebam potius in nexibus inter mi ita ima L addere Disilire by Corale
532쪽
GPPLEMENTUM . ii pleniore, qua fortiisse usus est pictor, nota uia evanescere vel oculos allere lineola potuit omninoquc scripturam huius tituli reputandum est non recte eum eis titulis Ormiendi qui scalpro aetati multo severiorem normam servant,
verum ut penicis pictam ad illius generis haud pavit licem floris aliquam insilitudinem accedere quod seriptura cursitaeomprehenditur id quod eum ex L limine figur obliquiore vium exin es litterarum oriremitate partim sinuata partim
angulata cacuminataque et tamquam securielata apparet. c torum INTER syllabis monsem intorealarem notatum abos otiam in opitaphiis Saneaosarianis sive Somaseani ab uno Baldini servatis in . . . . ab XIII n. 21 C. I. L. In 83.5J paullo brevius ΝΤ ibid. n. 4 , C. I. L. I n. 899l:
contra plenius ΙΝΤΕΓ n. 69 U L L. Lm iri, INTEI ΚΑΙ n. 74 C. L L. I n. 98M. Affinem titulum alteram miro consilio Garri eius sibi persuasi eum priore sic soriandum esse L. Comestis ruina sicli uerum custinuim in imati in m Mitercis iuri Pimrmis Diodorus idem. Duos eum esse diversissimis in locis diu dem inmorae seriptos uid aldius testetur apertissime, haud pauli probabilius tali potius exemplo suppleveris:
inquo titulo illo ab LXIII C C. I. L. I n. 568l ἰL logor h. s.
t,racter L iiddi poterat Ll e tab. LX l EF C. I. L. I n. 1226. 1224J. Item notis vocabulorum p. ii7 subis Praeter FI pro F etiam
ML ex his in abulae qua aliquo insu videtur indiligentius ex-- is esse titulo G c. i. L. 1 n. 122M paullo autem post praeteri R etiam HAMSP exEnare. p. 97 3 se. I. L. I n. aain tuam a tem I notam hoc aegrius omissam sero quo commoditis ea uti possum ad id ealiae Plautinae lectionem quam Parergon p. 28 sqq commendavi, etiam cortius firmandam Nu M FI pR UrB. Noe alia exempla desunt, velut Ι'raenestini tituli Petrin. p. 308, 2 Puteolani I. R. N. 2517 Oroll. OATὶ - 'raetore sero vidi p. 118 in summa sub I aliqua oblivion non esse Pedes et Passus totas distinctas.
533쪽
512 Pan E LATINITATI EPIGRAPHI ENisi iuui vorsu altero etiam DIODORus iv. qu. vel aliquid simile scriptum esse potuit Abhine ieiunum eum Muse philol. Rhenani vol. XVI p. 6i2 supra p. si ad lapidem Praenestinum satis, morabilem animum advertissent, quem etiam nunc exstare Garri ei in Annal. inin arct L XXXII p. 23 mentione didicissem, mox precibus ruris expugnatus Gulielmus Henet nus transmisso eius istuli ectypo hartaeeo non medioeriter me sibi esse devinctum voluit m exemplo etiam tum minae servato Theodorus ommsenus usus paucis de eo titulo commentabatur in Bullsilino Inst. arch. a. 1862 m. Martii p. 38 sq. Quae disputati eum certos quosdam scrupulos in animo se reliquisset, a singulari Hengeni comitate facile impetratum est ut novum in usus meos ectram pararetur,
quo cum priore illo religiose conlato talem nunc titulum ad ipsam fidem veritatis repraesentare licuit qualem tabula nostra sub B exhibet. Hauseram autem eius inscriptionis notitiam e Leonardi
creeonsi episeopimonialiensis Moria di Palestrina Asculi vi a. 1756 edita, qui repertam trade Ovine esistenti presso lacessis della Madonii deli Aquila testans hoc eius exemplum posuit p. 39 c. I. L. I n. 73 es Add. p. 55M:
Vnde prosectus Petrinius in Memoria Prenestine disposte informa di annali', Romae publicati a. 1795, minus accurate repetiit p. 333, 25 et iterum p. 34 n. 76, reperiam pressorantie Fores dicens Fracti in duas paries trepidis valde dolendum est inferiorem partem ita uti tabula nostra docet in medio versu antepaenultim divulsam nunc periisse.
534쪽
vetustioribus hune titulum esse eum satis ei ι ei litterarum forma et neglecta geminatio et alia quaedam dο- an antiquitatis propria, tum vetustissimis adnumerandianili. e. aut inmini saecula sexto aut quinto exeunti tribuenduin osse e servata in Mesilio meis, Rem in ora ueroni vel Aritasso coraueron prisca declinatione certissime perspicitur:
quaiulo de massistere vel momstu rei in massistere vel magistereis non potest non neeps esse iudicium. ruantum autem sit quod in dextra parte perierit, faello e versi altero efficias, quo Deeesse est duos magistro sociatos esse. Quorum aliorum cum ommsenus sibi persuasit S praenomine fuisse,
etsi in alter ectypo videri potuit tenuissima quaedam umbra eius litterae, spectans ad eius pedem, superesse, tamen nec in altero ullum illius vestigium apparuit ne quicquam eiu modi Petrus Cleochia Praenestinus, vir longe humanissimus, denuo examinato lapide testatus est. Esto tamen ut locus sive Spu rio sive Semio detur a ita eodem saltem iure, quoad posteriorem magistrum ipsum, ad prioris patrem tale praenomen rettuleris patrum enim notatione aegre ear bmus ad eum versum complendum, cuius principio necessario etiam iraemissum fuerit ipsius II eluia praenomen. Vt in pauca ratiocinationem nostram Inii m conferamus, talem fere proponimus, aliquod ut exemptuni exstet, integrae inscrip-VDtionis speciem probabiliter ut putamus restitutam:
Versu 1 APOLOM Putio proponebat Mommsenus τε telarc praetuli, quod eius cultum Prasenostinnm titulus testatum facit a Vulpio publieatus Veteris Latii l. I p. 28, unde Ueeconius p. 56 neglegentius iteravit'):' Nee enim recto tribui Tiburi videri potest apud Uiemini p. 77 1 cui miserat Vminus describente ut in , descriptum autem
535쪽
um Quamquam sua sponte inrellegitur multis aliis dei cognomi-itibus esso locum posse. ' Versu 2 positus Metilius alios cognomines in Praenestinis quod sciam non habet nisi quod
MΑΕΤILIM SEVERA , COΝIV est apud Cecconium p. 184 Petrin. p. 371, 51). Versura massistros intellege ogistros Apollinis quales praeter alios inmen geni indicibus compositos p. 5 sq. praesto sunt in titulis Campanis . . . . tab. XIII LXV ha L. I n. si , 575 MAGISΤREIS.
simpliciter aliquotiens MAGISTRI non addito dei nomino. Vnde fit ut verses eorum ius subiei o m Sententio Videntur quam vel D vel DE AE quamquam misi ibi san etiam ΠΕ0- QR τε DE STIPE seriptum
Quod exemplum Petrimus sequitur p. 301, 20 Vtrum autem exemplum ad fidem veritatis propius Meetat, vim pestis certo sesetur quam Heminii virtute eum Vrbis tum Latii inscriptionis omnes eonidetae, diu stas, emendata ita prodierint ut eommiud inui pateant. Quod ubdem eonsilium longe saluberrimum valde optandum est ut ex pectationein nosti am ne nimis in rustretur quando mustam eam quidem
disciplinam corium os tant uberein, quam ex hac arto, fructum nulla alia communis operis luculentissimi Percepturam esse.
536쪽
sVPPLEMENTO ii. 515test nostra sententia quin binomii ut saepe Aniciorum liberitus dieatur, aues et muli Pro quo rariore praenomine eum lapidarius 8 seripsisse imprudens, erentio errore supra ρο- suum esse' et consentaneum est et simillimis exemplis evidens. Velut non aliam in pariem vale in Aquilano titulo
P. L. M. Ε. ab LX C C. I. L. I n. 12l μ BRVΤΙVS mptura, quae ipsi Hengeno Oroll. n. 6235 fraudi fuit quo alia non pavea adde ex aeribus potissimum eongesta Indicum nostrorum p. 121 Ipsam autem Aniciorum gentem in Pra nestinis non ignobilem fuisse cum cetera eius nominis exem
Quodsi quid Aniciorum libertus ille Gaius egerit, quaeris, in promptu est probabilito respondere. Sive enim recte legisse ecconium RIANDO eredideris ot in reliquis certe
fidem ill minime destituit, seu sorte RT potius scripium fuisse contereris quam laesionem non exeludit saltem dispescendi voeabuli ratio insolentiori ullum quod quidem huc quadret verbum latinam linguam praestare negandum est praeter unum ruriclundo id quod pro se ipse, quicumque experiri volet, cognoscere poterat. Vari do autem illud
haud cunctanter interpretabium vel oloruriis distisquendo vel 1 Ortasse opere ructuram, sive tectorio aut tessellato males, ri sando. Ne in iominem libertur infitiabere talo artificium imprimis convenire quod vel arao vel sano vel alicui sacello
Apollinis exomando adhibitum est. Accedat igitur, si per
Vix uitia iiivpillum iri opinamur qui velut STtRIANDO EXORNAUT vo aliquid uirile omni uulet argutiore mehercule quam
537쪽
umium nostrum licebit, artificum Italorum paucitati novus sive artifex sive vise C. Anteius L. St. l. Praenestinus: Meedat ipse titulus eorum Geumeniorum multitudini, quibus
maturum suisse apud Praenestinos artis usum vitaeque ullum elegantiorem pridem perspecturi est. Restat ut rem graminineam paucis expediamus. Ac primum quidem pol is declinatio qua et exeinpia liaberet et quam rationem, satis olim istiutasse idomu Musei lii l. Rhen. t. XII p. 10 et 476 sq. - Opusc. II p. 493 sqq.J, quo adde nuper dicta . L. M. E. Enarr. p. 34 99. Doindoniagisteri dicti pro magistris non modo offensioni, sed ne mirationi quidem ulli sunt. Quid enim quaeso discriminis, si rationem spectas, inter illam formam et has sat consessas intereedit quae sunt dextera, tra, trovors rem, Super siqnru,
in ire in sto, periculi in peririum eum inuitium multitudin' ων-re sui amo eritori ire Hercules Horiges herese, item Te essu Tremessu eum finitimis quod genus universum breviter pe secuti sumus Monum epigri irium p. IX supra p. 17M sqq. Solo igitur arbitrata linguae posterior aetas musistruam stinuis massisterii 1n probavit, ut ministrum et ministerium pro
quibus, si modo placuisset, poterat etiam mastistrium et ni inistrium adscisci. In iis autem eis subsistere possiam tamen non Orpbor ultra prosIredi ratiociliando Iimque rationem iam Orifidontius commendare quam l. s. s. p. XI suprup. 174 adnot. cum dubitatione significabam ut triplici successione, sive quadruplicem dixeris, lingua credatur a mollioribus formis exorsa ad contractarum asperitatem transsisse in eaque per eriam aetatem constanter perstitisse, ab hae
autem duritie per decursum saeculi quinti ad pristinam sit vitatem reversa eis deruum temporibus, quibus est a poetis x et scriptoribus exeulia, asperiores formas certo temperiuuenio eum dilectu quodam resuscitasse. Quod genus latius patere intellegitur quam cui eum pulvisculo exhauriendo hi sit locus datus Tertio loco designanda est orare scriptura,' inraeterea addas novum exemplum APOL0M uiuod prodiit ex inseriptione Calena, quae in tartio Priscae latin epigraph supplem p. ill insta p. 62M et in tabula adiecta sub Medita est C. WJDiuitia ' Coo le
538쪽
ot i57 sqq. Museique Rhen. t. XVI p. 6l l supra P. 490 sqq. ita explicavi ut aflinium formamini Originem atque e nationem iam liceat hoc tamquam stemmate inlustrare: eouerare)
Postremo ne quid praetermittatur, uno verbo nionendum
est de M litterae ea figura quae mediis lineis solito brevi ribus picta ML Quae figam, nummorum potissimum propria, quae rariora exempla etiam in lapidibus habeat, eum Musei Rhem L XIV p. 140 sq. 284 sq. supra p. 331 sqq. et 335 sindexposui tui plenius in P. L. M. E. indicibus palaeographisis p. ii enotavi. cuin novitatis tum antiquitatis tum artis gratiam habet
quod subi monumentum exhibuimus cuius nobis pietura linearis peramico a Deiles Deflesseno missa est Parisiis. )Ibi nil ab homine privato, cui tot nomeli, OSSidetur emptum eapoli. Fundum esse fractae paterae Detlessenus scribit creta subrusa fictae nitidoque atramento oblita prorsus ad similitudinem vasorum in Italia inferiore repertorum. In qua testa impressum, non pictum, cum ranula scorpionem mirum non est minori nobis curae esse quam item Impressum ΤILIO nomen, sive id possessoris sui sive, quod praestat haud dubie, vi singuli. Nec enim anno resier520 Gentius opus esse, servata in terminationem v alis
539쪽
518 viscAE LATmiTHis EPIGRAPHICAEx sat certo argumento est. Praeterea quae adhue innotuerunt
Latinorum antiquiorum fictilia litterata satis constat circa confinia Latii et Etruria reperta esse omnia e Campania nullum quod sciamus praeter hoc ipsum prodiit, nisi sorte in
eius societatem notabile fragmentum muses traheriani illud adsciscas quod in P. L. M.AE Is et propius ad verum Mare p. 10 ima bupra p. tam repraesentavimus, cuius quidem origo ignoratur se a L. I n. 16M. Sed de his omnibus uberius se ipsum disputaturum in soli Hi diariis archae logiet Deile senus signifieavit, ut nobis quidem in uno esse
Atilii praenomino subsistendum viilpatur. Cuius notam iitriim H an dicas, valde esse ambisIuum video. Et ipsam quidem ituram si spectaveris, utendum est aliquanto tiropiuS illam ad mlitteras speciem an accedere quam paueis Sed eisdem certis exemplis ostendant aliquot numini atriani antiquissimi P. . . . ab. V. VI, item una e glandibus
missilibus tab. VIII, 28 U. I. L. I n. 670J. Nec deest, quo illa
coniectando reseratur, Herius praenomen cuius etsi alibi haec
nota est HER P. L. M. E. LII I VII B C. L L. In Gl), tamen quem ad modum et V et I hilaria, minime vitata ambiguitate, simplexo in usu suerunt, udin ira et Sm et G sit m et simul simplex
S ita mulio etiam commodius fieri potuisse concedendum
est ut otiamin simplex probaretur. Sed tamen nescio quotain tuam instituitu eo diicor ut facilius putei de neglegentor picta Κ littera etiarn sine exemtilis cogitari quod praenomen si in eis quae supersunt monumentis vetustis perraruntost volui Io in is RIUI in titulo item Praenestino P. L. M. E. tub. XLV, 9 C. I. L. I n. 107J, ut minus rarum olim fuisse ipsius vetustatis testes recentiores docent h. e. sasti consulares. Qui etsi a tertio totissimum ad quintuin
sareulum in gentibus Fabia Duilia Quinctia equentatum monstrant, tamen ne sexto quidem illud prorsus obsolevisse K. Quinctius Flamininus Livii XXII, 33 et M'. Milius L. LΚ. n. Balbus cos. a. 604 argumento sun Iacebit igitur pi- fidibus latinis probabiliter nisi allium solum Caesonem Atilium Campanum sociare quinti Meuli exeuntis vel
ineuntis sexti. Diuitiae by Corale
540쪽
Cetorum ut ne hoc quiderii sit sentio transeam, prae Inissa inscriptioni uneti tota, nisi specie prorsus fallit, non est insui tribuenda. Quod genus quantumvis rarum sit, tamen
certa quaedam plumborum exempla habet quae Indicum p laeographieorum P. 119' med. composui. mari loco non fuerit initimi uin cognitu quod ian-dem verum supplementum sit dimidiata lamellas illius Bononiensis vetustissimae, quam anto Fabreuio Taurinate primum publieatam Glossarii Italici p. 802, post
Deflesseno adiutore a iobis repraesentataΠ Ι' L. M. E. p. 7, pluribiis lisceptavimus use Rhenani t. XVII p. Ob sqil. 640 quo addo ab amicis contra dicta ib. XVIII p. 14 sq. Vide 1iha n. XXIII cf. c. I. L. I n. 812. 13 VI, 1 n. 357. uuippe litteris humanissimis Itaphael Garruccius nos certiores secit nondum fractae tabellae, dum Romae est, a curatissimum exemplum delineano paratuin esse inscripti nem integram talem praestans:
ODIOVIS UASΤVD ΨΑ ΙΤVDQuod exemplum ubi servetur, tacente Garruces incompertum nobis. Et DIOVIS quidem illud divinando assequi nemo potuerat quando de astu Cereris constabat equo Magnae matris castu, non Rem de castu Iovis vel Diovis. Sed ι-STUD, quod substantivum inierpretati sumus, et participii ablativum MITVR h. e. usti fuis, eas quidem conieci ras quod plane nune confirmatas intelleximus, non potuit non pergratum accidere. Ceterum delineatum exemplum ilhid, si modo per Gamiecti liberalitato licebit, proxima tabuluIII XVIIJ troponenius. Us Supplem. III p. XV infra