장음표시 사용
51쪽
MATH ARELLI. 31 se Maiestatis euidenter conuincunt vinu quam de altera stirpe Nota aiota Mathar elle Rex, nisi de Caroli Magni progenie, constitueretur. Vter, Obsecro laesar maiestatis reus est : is qui stultam istam Papq obtestationem irridet,an Matha rellus praesentis Reginae matris procurator: qui eam approbat,& defendit)Mox autem cocludit hoc caput subdendo & recitando pulchrum locum Vo pisci in vita Imp. Aureliani: quo loco pagina 's. repleuit: cum tamen illum locum Hotomanus in suo libro totu ad longum propter singularitatem posuisset, cap. Io .pag.82. Descendo iam ad
cap.xiiij ubi Matha rellus de Connestabulo loquitum sed ita ut ne ipse quidem sciat quid dicat, &videatur potius asinus de Alvernia rudere, quam homo loqui. nam neque ullam nominis Elymolo giam affert, neq; scit utru Conne stabulus an Comestabulus sit vocandus. cum tamen aduersarius eius tam aperte demonsi rarit eum Comes abulum ab antiquis dictum esse, quia origo eius sta xerat a Comite stabuli, de quo est apud Almoin. lib. s. c. 3.infin .unde alibi Comes super custodes
equorum regiorum appellatur, in eo. c.& cap. 7.& ab eodem Comestabilis lib,3. cap.7o. Et idem dicimus de Paribus Franciae, quos ille dicit designari ab Aimoino lib. q. cap. zo. in loco, quem Hotomanus ut ipse scribit non animaduertit .Et quid dicit iste locusὸ quod ad terminandam quandam controuersiam inter Regem Clotarium &Dagobertum sv una filium, x 11 ex Regni proceribus electi fuerunt. Mathar ellus autem putat XLI. Pares Franciae ab x ii illis commi stariis originem
52쪽
3L AD ITALO GALLIAM habuisse. Pximum, non est mirum si Hotomanus istud non vidit cap. 2o.quia imo est in cap. 12. sed hoc non est peius .nam qualis est ista consequentia: Rex pater & eius filius delegerunt xl I proceres, in quibus plerique fuerunt Episcopi ad pacificandam suam discordiam .Ergo illi x Ii fuerunt illi, qui iam dicuntur Pares Franciae. Atqui expaniarchis & antiquis instrum euiis a Cliopino
productis cognoscere potueras, incertum, & varium & ad libitum Regum antiquoru modo Uaiorem, modo minorem eorum numerum fulisse.
quod tamen ne ipse quidem Choppinus percepit. Deinde Maquerellus, qui aliis exprobrat quod non animaduerterint loca omnia Ai moles, capiat se per nasum: qui a tam multis Ma- qua reli unculis adiutus , ipsemet non vidit eandem historiam plenius explicatam in appendice Gregorij lib. xj pag. 38. ubi ostenditur, istos xij
pro magna parte fuisse Episcopos:& tantum commissarios ad tempus pro illo negotio incidenti. praeterea n5 vidit Reginonem lib. 2. pag.3q.6. sub
anno.8II.ubi morem hunc xij arbitros pacis conciliatores constituendi notauit. x v cap. fatetur verum esse, quod Francogallicus dixerat , sub Carlouingiis conuocatione trium Statuum consuetudinarie celebratam fuisse, Regnumque Galliae Pipino delatum magis auctoritate illius Con- Uetus, quam Papae Zachariae iudicio in quo cum tam bene inter se consentiant, mirum est, quod Mathar ellus scribit librum Francogallicum adseditiones excitandas compositum fuisse. Nam si Statuit & Comitiorum auditoritas semper etiam hoc tepore seruatur ut dic1t Mathar ellus quod
53쪽
nam illius Francogalliae crimen est, ubi simpliciter Regni Gallici consuetudines& mores exponuntur Et idem dici potest, de eo quod Matha- rellus pag.Io6. concedit aduersario suo, magnam esse differentiam inter Regem & Regnum sed iri quantum subdit, Hotomanum ut Regnum Gil liae 'gnorantibus odiosum reddat, ita loquitur in terminis) politiam accusare impudentissimum mendacium esticum Mathar ellus unicam literii tam in toto Fraco galliae libro ostendere non Ponsit, qua praesens Regni politia vel summo digitulo alti n ga tu r. Simile q u oq u e m en daci u m est pag 'seq.Io9: Innumeras esse in Germania religiones. nam duae tantum tolerantur, eaedem quae superioribus annis quandiu pax in Gallia viguit, tolera tae sunt : quarum una dicitur Cat solica, alte a Euangelicar optandumque esset, ut tanta inter Gallos dissimclis religionis esset cocordia, quanta inter Germanos es se consueuito Sequitur cap.xvj.ubi Ma querellus meretricia impudentia dicere ausus est, aduersiarium suum , nouam dc
quartam in Galliae Regibus stirpem moliri &optare. primum Asinus 2Scqntrarietatem eui dentissimam implicat.nam antea multis locis dixerat, aduersarium suum cohari ex Monarchia facere Democravim. Nuc vero dicit illum quartam Regum familiam optare. Et quem ad finem,
Scarabee Nam si religionis causam affers, faci te tibi respondebitur satis Multos in hac illustrinsima Capeuingiorum familia Principes esse, qui eam & colant & ament. Quod vero sic subiungit: Proser aliquem qui turbato ordine successionis Regnu sit adeptus, excluso propinquiorer capio
54쪽
μ AD 1 T A L o G A L L I A Mte ad verbum, libenter:& haec Sigeberti chronographi verba profero, sub anno 89o: Franci vero neglecto Carolo Ludovici Balbi filio, Regem sibi praesciunt Odonem filium Roberti Ducis.
Proiero & hunc ex Hunibaldo locum, apud Ιο- Hrinem Trit enhemium sub anno CCC Ix: Rex Clogio, inquit, a Romanis interceptus & occisus est: duos relinquens filios, quorum natu maior
Helenus annum tunc agebat x x: minor vero nam Richimer x v III. Lege autem Francorum erat
interdictum, ne quis promoueretur in Regem nisi x x I 1 II aetatis annu coplesset. Hinc factum est,quod neuter filiorum Clogionis ad Regnum Potuit peruenire: sed patruus eorum Clodomer electione principum fuit in Regem promotus. Protuli etiam tibi superius exemplum de Ludo- uico Caroli simplicis filio, quem Franci neglexerunt,& alium extraneum Rudolphii Ducis Burgundite filium in suum locum elegerunt: ut dicit in terminis Regino ilib.2. sub anno 923. Sequitur in libro Matharelli longa narratio, quomodo Hugo Capetus ad regnum peruenerit: de quo facto
nulla prorsus controuersia est. In quantum Vero
subiicit, falsum esse, quod est in Francogallia de Hugone Capeto, qui summas Regni dignitates fecit hereditarias & perpetuas: primum id nunquam Hotomanus dixit: sed Franc. Cpnnanum, quem tu claris .&summum Iurisconsultum alio quodam loco an pellas, auctorem profert .idem que audio in terminis scripsisse Arnoldurn Ferro num in chronicis, quae nunc non habeo. Ouare siue hoc verum siue falsum sit, nihil ad tuum aduersarium
55쪽
i M ΑΤ Π AR p LL Ι. si sinum, qui vulgatum illud usurpat:Penes aucto rem fides esto, Quid tu ad haec Hathar elle Con- nanus inquis vir doctissimus .falli & halla nari potuit. At idem scripserunt & Stephanus Pa-
querius aduocatus eloquens in tuo Partamento,& Bernardus Gerardinus Regis secretaerius uterque ut opinor citholicus: quorum tamen unum appellas superciliosum Gallicum scriptorem Nrecenter ortum & qui maiore quam Hotoma nus insectatione Capetum proscindit. pag. II9. Quare tuum erat cum illis litigaret potius,qui tibi vicini sunt, quam trans Alpes aduersarium quaerere melioribus in rebus occupatum: qui ta
mon ad iIlud quod subdi; de Illustiissimo Principe Palatino Electore facile tibi respondebit Iusillud de quo blatteras & nugaris, ius inqua II
perij & Electorum Principum,& ciu Ita tum Germaniae diligenter mandatum literis fuisse, in libro cui titulus est, Bulla aureatque tu nunquam, ne per somnium quidem vidisti. Quoniam autecertum & definitum ius illud est, non est periculum ne cuiusqua Principis aut Ciuitatis arbitrio
rum initio Matharollus dicit controuersiani Philippi Valesij &Eduardi Angli de iure foemina rubin successione Regni non fuisse agitatam apud Status Regni sed apud curiam Partamenti. Quid igitur si nullum tibi proferam huius disti auctorem antiquiore, quam niagnu illum Michaelem Hospitalium, nuper Fraci e Cancellarium qui in
Oratione quae extat quam Aureliae in contuenta
Statuu inpra sentia Regis & Principum habuit,.
56쪽
ss AD ITALO GALLIAM hoc ipsum interminis dixit,&postea scripsit aboque edidit: tractatam illam controuersiam fuisse in conuentu Statuu , neque unquam illustrior enicaussam ad eu couetum delatam & introductam
fuisse. Sed volo & tibi & aliis tuis poetas fris, Au
reliano Bone sonio,& prs sertim Praeuotio, qui se Regis senatusq; Amanuensem nititulauit,vestram plusquam asininam ignorantiam demonstrare.
Nunquid unquam vidistis stylum Curiae Paria. menti λ quod est sere Advocatorum Parisiesium Breuiarium, sue Manuale. At in illo libro pag. 2q8.in expositione vicesimi priuilegh Regii haec verba Stephani Auifrer ij magni quondam practici & Praesidentis Tholofani reperietis. Nam ubi de loge Salica loquitur squam, communem errorem secutus, ad ius hereditatum Regiarum trafisfert ista verba ponit in terminis: Et ut facilior cognitio sit illius antiquae obseruationis, &iudiciorum subsecutoru, quae ex registris Curiae Paria menti trium Statuum regni ex Chronicis extraxi, declarare hoc destinaui. Philippus Diui Ludovici filius duos filios habuit, &c. Vides. e Mathar elle, quod illa controuersia non fuit agi tata in curia Par lamenti Parisiensis, sed in curiae
partamenti trium statuum: ut olim vocabatur
Publicum gentis Gallicae c5cilium: quod nomen sibi postea Senatus Parisiensis proprium fecit. Sed quia liber ille Stili Parta meti non eli in omnium manibus, ideo puto melius fore, si totum' locum hic descripsero: ut & historia illa pulchra,& Statuum regni auctoritas ex ata tore non suspecto cognoscatur. Philippus Diui Ludovici fili ux duo.
57쪽
duos filios habuit Philippum, qui cognominatus est Pulcher,& Carolum Comitem Valle', Bel-
limotis. Carnoten. Alecoriij & Perilai:qui postea Andegauiae & Cenomaniae Comes & factus &dictus est. Philippus Pulcher Francorum &Nauarrq Rex, tres filios & tres filias genuit, Ludovicum dictum Hutin primogenitum, qui uno anno: Philippum dictum Longum, qui per tu strum, et Carolum Pulcrum, qui per septennium
regnauere: Margaretam, quam matrimonio copulavit cum Ferrando primogenito Regis Castellae: Abellam, maritatam Ecsu ardo Anglorum Regi huius nominis secundo, cognominato de
Avernam, ex quo matrimonio natus est Eduar
dus v. dictus VindesoZe, qui regnum querelauit. Tertiam filiam Ratharinam habuit,quae ante nuptias in virginitate moritur. Praefatus Ludovicus Hutin filium habuit Iohannem, qui ante coronationem mortuus est:& ideo non ponitur inter Reges. Similiter, unam filiam habuit, quam matrimonio dedit Carolo Comiti Ebroicen .vnde ille Carolus pessimus Rex Nauarrae dicto Laedovico Hutin luccessit, & Francorum regnum adeptus est dictus Philippus Longus:non autem rite Carolus pessimus Rex Nauarrae ex muliere descendens, licet in Regno Nauarrae successerit.
itaque iudicatum extitit. Philippus Logus filiam unicam habuit,in matrimonio datam comiti At- trebatens: cui Philippo dictus Carolus Pulcher successit: non autem praedicta filia: et si in proximiori gradu esset. Dictus Carolus Pulcher sine liberis uxore praegnante decesiit,unde disputatio
58쪽
' AD IT ALO GALLI A Minsurrexerat, quis interim dum Reginae partu
expectaretur, pro regete acciperetur. Duo erant.
qui sibi iure praetendebant, & sibi deberi assere bant: Philippus Valesus & distus Edouardus tertius, ex Isabella Philippi P ulchri filia natus. Philippo maxime su Hagabatur, quod ipse masculino gradu Carolo Pulchro proximus habebatur: Edouardo autem, quod a seemma esset pro-γimior gradu. Et quia nullo tempore visum est per foeminam Francorum imperium moderari: his rationibus Philippus Vale suis regno praeficitur,& postea Rex coronatus est, ab Eccleua tutatus, & ab illo Edouardo approbatus est : qui Edouardus fidelitatem cum consensu Anglorum pro Ducatu Guieniae in verba Regis iurauit. anno I329. Haec sunt verba practici Auffieri j. Sed ultra eum ego me iam subuenio de altero libro quem cum in tam multis passibus tui libri tatum laudes & commedes, certe si diluet dii tuae stul-xitiae interuallum habuisses, certio rari abcillo de
hoc tuo dubio potu i sies. Ille est liber Claudij Seysset iij de lege Salica Galliae scriptus , &cum
Monarchia regni Galliae ab eodem coposita impressus: in quo c .so. 8. sic scribit: postquam illam
totam historiam Philippi Pulchri & Edoti ardi
59쪽
MATH ARELLI. F' parro: dlautredes GPrinces, Pretiis, Nobses gens desbonnes visies, ct autres notabies clara Disans ct representans lis trou Mais generaux δε Rostat meaFsembutpour Diute manere irent 2 declarerent,que felon Dieu Raifonct Iustic a leuraduis le droit ius . di pia line de QEois e tost is plus apparent pomparuenirati Conmonne. Or, Mathar ellus & omnes Italo galli aduertant ad hoc punctum. nam est magnum argumentum su premar, imo supremissimae auctoritatis & pr minentiae triu Statuum:
quod Reges ipsi vel ius Regni & Coronae pr tendentes, statuum iussicio se subiecerunt:& quod adhuc illo tempore, hoc est anno 1328 Status κ gni Galliae habuerunt summam auctoritatem &supremam potestatem immediate a Deo adiudicandi Coronam: & per consequem a contrario sensu erinsequentia est euidetissima: qu bd cui estius dandi ,ei deest ius denegandi, ut supra dictum est exi. qui vetant, is de re g.tur.& plenius in gla. iij.ffide re iud. Et quoniam teneo nuc in manibus
illum Claudij Seysse iiij librii quem Matharessus
valde, & non sine causa,laudat: no est omittedum quod notabiter dieit in lib. de Monarch. c.Ι3.erroneam esse comunem opinionem,qubd quando loquimur in Gallia de tribus Statibus ponitur in illo numero ordo Ecclesiasticus . na in terminis sire dicit: Et en oestrois Mais te ne compren pomicetu' de I lifer ins les pren aissi que ton j ait es tres paris: a Dauoiria Nobleste, te Pe se m en, que Ponpeut appeter se perspIegras ct te Peupli m m. Et post cap. 23. secundum ordinem sic declarat : Ceuxa qui apparitent is maniement de la mam
60쪽
chandife, qui est defendu ala AI oblesie es Pes des
Finances es osces de Iustice,ct depratrique.ubi est unum norabile corollarium, his verbis o I9 a parmon opinion plus do Hers de Iustice ct de Pramque en France,qu au demourant de la Chrestiente toute ensembis. Cap. vero seq.hdc est cap. 16. ita scribit: La vocation Δ pe te menu est principalement aula, mage de la terre, aux ars mechaniques ET tres
me heri inferieum. Sed iam tempus est redeundi ad nostrum Scarabeum: qui sub eodem capite frondet dentibus cotra quenda quem dicit duobus ab hinc annis cum audacia & sepercilio Gal-1ice de rebus Gallicis scripsisse.oportet quod ab aliquo sit irrisus:& forte a Bernardo de Girardo, ,egis secretario, cuius libru nouissime mihi quidam ostendit, ubi non sinus multa diculur & de Electione, & de Reginis matribus, & de Paria-Hento & de Rabulariis, & aliis rebus quas Mathar ellus reprehendit, quam in Francogallia dictum fuerat. Postea vero Mathar ellus tractans iterum de lege Salica, pag. I 26. dicit,qubd credit Postello, qui asseruit quod non est dicenda lex Salica, sed lex Gallica. Ex quo iterum probari potest ad oculum, quod nec Math rellus, nec Po- stellus, uterque Archi fatuitatis inuestitura dignus) unquam vidit legem Salicam : & quod loquuntur de nostris Antiquitatibus sicut caeci decoloribus. Et ex eadem fatuitatis cloaca fluxit illud quod sequitur: Nihil esse ad naturam accommodatius, quam homine, qui caput foeminae est, regnare. quo quid magis bestialiter ac brutaliter Latine pronuntiari potestξ Hominem esse caput Remi