장음표시 사용
21쪽
MATHAR rLLI. 2I in Germania liceret.Inquantum aute dicit Con- nanum Iure confasserere quod Franci no aliam quam Gallica originem habuerunt, 1dque illum ex C sare & Liuio a Urmare: respo deo breuitere Si vel Connanus vel quiuis alius voculam unam
inornnibus C aris & Liuij libris ostedat, vel ad
Francorum nomen, aut gentem, vel ad hoc pro positum pertinentem: vicerit Mathar ellus & palmam tulerit. Sed Nostra damς prius altas Sequana turres Trasiliet, qua aut Massonus aut Math rellus hoc ostendat: aut illud quod sequitur: Beatum Rhenanum idem putare qui tamen in omnibus suis libris tam iracunde & stomachos e nos Gallos irridet, qui aliunde quam ex Germanis no stram originem repetamus. Disputat postea Mathar ellus Germanos alios fuisse, alios vero Alemannos. quod neque ad propositum pertinere,
neque cuiquam nisi imperito unquam dubium fuiste, quis ignorat3Itaque quod integras paginas ex Ammiano subiugit, ex quibus probet bellum gestum cum Germanis non fuisse bellum cum Francis, plane absurdum est. nam ide auctor alio loco dicit, Alemanos dictos fuisse primum a Lemanno lacu, a quo & Germani & Franci antiqui longissime remoti fuerui. Sed istud argumetu in qua figura, aut in quo modo est A lemani & Germani fuerunt diuersi populi: quia Iulianus Imperator bellauit cu Alemannis adiutus a Francis. pag. 23.Ergo Fraci Germani & Alemanni no fuerunt unus populus pag. 23. Transeo ad c . .in quo tuus aduersarius ostenderat plurimos antiquos
scriptisse, Fracos dictos esse liberos & immunes,
22쪽
,1 AD IΤALO GALLI AM& voce Germanica idem etia hoc tempore significare. Hoc no probat Matha relius. At probarunt Gregor. Tur. Abbas Vrsperg. Sigebertus, Ado tenensis, Gothfredus Viterb. Rursus Matna rellus non probat quod dixerunt Francos a feroci tale denominatos fuisse. Et certe nec ego, siquis diceret Mathar ellum denominatum quasi paruulum fatuum Italice: quia Mathar ellus non est par Uus fatuus, imo magnus sed tamen probabile est, scriptorcs illos semilatinos, curq Franci propter ferocitatem animi & virtutem tributa Romanis solucre recusarent, & se immunes profiterentur, ad illud ferocie nomen allusis e,ut multos in Μatha relli nomine ludere quotidie illo modo videmus. Sequitur cap. 6. in quo Mathar ellus dicit
Hotomanum velle reducere in usum antiquum morem eligendi Reges .imo Matha relle, introducere nouum morem eligendi archi fatuos Regis: ne tibi fiat iniuria si aliquis tibi praeferatur.
Vbi vero ulla istius reductionis vel tenuissima mentio fit in toto libro Francogalliaeὸ At ille sinquies)asserit hanc veterum consuetudinem fui sese. cur ergo historiales libri scribuntur , si non liceat illos allegare)l .ff. de cadata. punit .sed quid tum posteaὸ Idem asserit & probat Reges antiquos longum capillitium mulierum more aluisse: carpento bubus iuncto ad populi comitia deduci solitos fuisse iccircone intendit illam consuetudinem reducereΘΙnquatum vero tu dicis, quod nec
ex aliis innumeris testimoniis probari potest, populum illam auctoritatem habuis.,nec ex Caroli magni testamento, verba ipsius testamenti r
23쪽
malia audiamus: Quod si filius cuilibet horum
trium filiorum meorum natus fuerit quem populus eligere velit ut patri suo in Regni haereditate succedat,volumus ut consentiant patrui ipsius,®nare permittant filium fratris sui in portione regni paterni. Plurimos alios locos citat Hoto
quibus suum dictum fundauit: sed praeter illos,
allego Hunibal dum omnium antiquissimu,quem protunc ille no viderat. Anno inquit Dominicae
natiuitatis ccccv.omnes duces,proceres & nobiles Francorum in mense Martio conuenerunt
apud Neopagum pro noui Regis electione facienda. Et infra, Hi omnes cum ceteris Uno consensu Pharamundum de regio genere ortum unanimiter in Regem elegerunt. In quantum autem Mathar ellus dicit, nullos nisi Regum filios aut propinquos agnatos successi sic: iudiamus Sigebertum, qui sub anno 89o. dicit Francos Regis filum exclusisse,&alteru elegisse. Franci inquit neglecto Carolo Ludovici Balbi filio, puero vix decenni, Regem sibi praefeceriit Odonem filium Roberti Ducis, quem a Normannis occisum supra diximus. Audiamus Reginonem qui lib.j.sic loquitur: Sub anno 923, Carolus Simplex Rex Franciae in custodia, qua tenebatur, obiit: qui fertur vir hebetis fuisse ingenij,& minus aptus utilitatibus regni. Omnes etiam a filio eius d cficien tes, quendam Rudolphu sibi Regem eligunt. At molnus autem filium eius appellat Ludovicum: Rudolphum vero dicit fuisse filii Richardi Burgundiorum ducis. Ex eodem stultitiae genere est,
quod Mathar ellus pag. 4o, scribit, Non esse bo-B. iiij.
24쪽
14 AD ITALO GALLIAM num argumentu quia Chil dericus rex ob facinora pulsus est a populo, ideo in populi potestate
fuisse Reges eligere. Praeterea illo tempore Francos idololatras & non Christianos fuisse. QuidZ an non qui danare potes , potest & absoluereλL3.
ff. de re iudi c. annon cuius est actionem denegare, eius est 3c dareΘ l. qui vetant. ff. de re g. iur. eius est repudiare haereditatem cuius est acquirerc)l. is potest.is de acq .haere.Sed audiamus Hunibaldum. Anno, inquit, regni sui sexto conspirante contra eu principes & proceres Francorum, pro pterea quod in lenter & nimis luxuriose viues, uxores & filias nobilium plures vitiasset, volueruleum occidere.quod clim ei innotuisset,cum paucis occulte fugit in Thoringia. Post Franci quendam AKgidium sibi constituerunt in Regem: qui
regnauit annis 8. quem Franci denuo nimis tyrantiantem & proceres quosque crudeliter occludentem, tolerare diutius non valentes, eiecerunt.
Idem Hunibaldus alio loco. Theodoricus otio& inertiae deditus, omnia negotia Regni per Comitem Palath, quem Maiorem domus nuncupabant, disponere coepit. Huius maior domus fuit Ebervvinus homo sceleratus & impius, qui multa fecit mala: quibus commoti proceres Fracorum, Theodoricum a regno deiiciunt, & tam ipsum quam Ebervvinum separatos ab inuicem ad duo monasteria in trudunt. Et mox: Hildericus duo rum Regum prae edentiu frater medius , & Clo- douei filius, deiecto a regno Francorum Theodorico fratre Iuniore, procerum electione ad regni 1 de Austrasia vocatus, regnauit annis paucis:
25쪽
qui cum esset moribus asper & multis nobilibus
Francorum odiosus,in venatione occisus est.&c.
Quid igitur ad istas auctoritates respondet Matharcitusλscribit pag. . debuisse Iurisconsultum animaduertere iura aptari ad ea quae frequenter accidunt, non quae perrarb.& pag. 2. ea quq raro accidunt, non trahenda esse ad exemplum. Sed quorsum,obsecro,ista disputatio pertinetὸ Narrantur in Francogallia multa exempla Regum a populi statibus & comitiis condemnatorum &depositorum. Hi autem sunt, Chil dericus, Eudo, alter Chil dericus, Theodoricus, Chilpericus, Carolus Crassus, Odo,& Carolus Simplex.Nihil autem istud ad praesens tempus. sed ad demonstrandam antiquorum temporum historiam.Nihil. inquam, istud pertinet ad bonos Reges & pacificos, ac mansueto ingenio praeditos, qui suos subiecitos tanquam filios amant, vicissimque a suis subiems tanquam a filiis redamantur: ut pulchre notat Iohan. Fab.in l.j. C. de sum. trin.ubi allegat dictum Senecae: Nullum clementia ex omnibus
magis quam Regem & principem decet.& subdit, Crudelem dici principem, qui etsi causam puniendi habet, tamen modu non seruat. Ergo, siue
raro ut vult Mathar ellus siue saepe ut historici testantur)ista iudicia acciderint, aut libri veteres extinguantur oportet, aut haec studiosis hominibus & legere & allegare, & commemorare liceat. sophistis autem & calumniatoribus falsas inde consequentias trahere, nullo iure permittitur: quia verba intelligi debent respectu quo prolata sunt. glosis in l. debitor, s.fin. E. ad Trebell. Decius consit. 28s, circa princip. &quic-
26쪽
RDI Τ ALO GALLIAM quid agant homines,intentio iudicat omnes. l. , ubi glos.& doct. C.ad leg. Cornel. de sicar.Quaquam, quorsum ista omnia verba pertinent3 aut quid intendit Matharet lus)Nullum esse ius populi Francidi in regnum aut regem3 Concedo:&etiam illud de superabundati concedo si vult quod reges antiqui habebant plenum dominiit,
arbitrium, iudicium, potestatem:& quod non sine mysterio legislator recitat, quod euenit no uissime, ut necesse esset reipublicae per virum cosuit:& istum unum nominat principem .l. 2,s. nouissime, fide orig.tur. Certe, si Mathar ellus dilucida interualla habuisset, istum textum rotundu& formalem allegasset .sed audiat nunc quid inferatur Qui habet plenum dominium, idem habet ius arbitrio suo de re sua disponendi, tam inter vivos, quam per testamentum : quinimo dinperdendi, disii pandi, dilapidandi. l. statuas, C. de relig.l. sed etsi lege, . consuluit, E. de ber. pet.
quia unusquisq; esst moderator & arbiter rei suae. l. in re mandata, C mand. Sed iam concessimus, quod rex habet plenum dominium. ergo deminuere de suo regno, scindere, secare, amputare
ad situm libitum potest, propter plenitudinem potestatis: quin imis si velit, etiam quemlibet extraneum haeredem in illo instituere : neque ligua foedere aut pactione ulla vel publica vel priuata illa testandi potestatem sibi potes: adimere. l. cum duobus, 32, 3.idem respondit, is prosoc. A t in contrarium formalia verba Baldi haec
sunt in c. I, 3. generali, nu. 2, tit. Si de laud. fuer. contr. Quaero, an rex Franche posset alienare v-
nam de ciuitatibus Franciae inuitis ciuibus ξ Re-
27쪽
αν MATH ARELLI. spodeo quod non, secundum Hosti ensem, qui ita notat, Ext. de maior.& obe. c. dilecti filii. Et ita refert & sequitur Paponus in arrest. lib. 3, tit. dedo tion du RO his verbis; Le Rost nepeut aliene Mulcune cho se deo domine des meme aim est requisone pragmatiquesanion, qui est proprementvne delibereatum des principaux S gouuerneura duro' ume. Sed quia ego a e his non multum curo.' culpa est immiscere se rei ad se no pertineti, ideo volo iam transire ad caput 7, ubi Matha rellus ut quidam Humanistae nuper dicebant nouam latinitatem introducens, dicit, Scriptorem Francogalliae velle toties expertas seditiones rediuiuas facere:& subiungit inconsi anter quq ri ab eo quid iuris stin hereditate regni Francici, qui antea disputauit illud Electione non haereditate deferri. O Matharelle proto fatue, quibus verbis aduersarius tuus utiturὸ Non esse relictum quaestioni locum: virum regnum a qualiter in plures filios sit diuidendum sicuti ius nudate praecipit lib. Feud.1.tit. 8, de success. seud.
an vero primogenito Regnum attribuendum, Ut fuit mos Gallorum in fetidis & allo diis, sicuti aduersarius tuus ex otione Frising. comprobarat. Et addit idem: Nam quum penes status potestas esset creandi & abdicandi reges, in eiusdem arbitrio erat,vni vel pluribus successionem deferre.Sed tamen si uni regnum deferatur, quid fiet c terisῖaut si remotiori vel cuiuis extraneo,
quid relinquetur regis filii 3 Hanc qua stionem
tractat aduersarius tuus a superiore non abhorrentem, sed valde consentientem & consenta-
28쪽
AD ITALO GALLIAM neam. Postea dicit quod verum est aliquoties accidisse, qubd regnum inter filios defuncti diuideretumsed quod alter alterius imperio grassabatur fatis male Latine, ut Ciceronianus quidam dicebat, pro Insidiabatur &quod bella interduexillis diuisionibus nata sunt. Quid hoc ad historicum& simplicem narratorem & recitatorem Veterum consuetudinum regni Francis p An tu
ignoras, quod alia est quςstio facti, alia iuris)Historicus Francogallicus tractat de facto, tu facis consequentias de iure, quae fundantur in stulta imaginatione tuae mentis, sicut in niue alterius anni. Verum quidem est, quod ex facto ius oriturλ si ex plagis, in clivo, is ad log. Aquit.& ideo ut possit de iure responderi, opus est quod factu aperte narretur.l .ut responsu, C. de trauct unde dici solet, quod ex modica facti variatione,
totu ius variatur.l. ea est natura, is de re g. ivr.nec
possumus bene c5sulere, nisi factoprius cognito. I .arethusa, g. de stat.hom.Sed quis de isto iurevel Mathar ellit,uel Massonu,vel alique suoru Versificatorum consulit ubi est processus de tali negotioΘubi sunt partes quae de ista vel haereditate, vel electione conte luntὸ&, sicut est supra dictu, Valetne consequetia: Quia reges olim longos &tressatos crines habebant, sicut nuc puellae apud Suitenses& Allemanos: ideo ille modus faciendi est in usum reuocandus.& quia fuit olim consuetudo Parisius, ut mariti cucurbitati ducerentur se per asinos retrogadi, ideo Matharellus ita ducendus est per vicos cum chari uari & irrisione puerorumZEt quid faciemus, si non liceat no-
29쪽
MATH ARELLI. 2sbis allegare historias,& credere libris historialibus ut est texi .expressus in l.Ι,ffide cadau. punit.&bene Iob.Fabant.I, C. desumm .irin. quod illa quae antiquitus,&vltra cursum vitae hominum facta sunt, probantur per historias & chronica, & communem relationem: ubi allegat l. s. ff. de reb. dub. & 6.I,Inst. de donat.& notat Speculat. tit. de probat. s. I, & facit exi. de translat. epistis c.quanto. Quinimo antiquitas habet vim legis, ut plene notat Hostiensis in d. c. quanto .facit i.
pergit, C. de se p. viol. & 6,fi.Inst. de adopt. Sed hic incurrit aliud quod est aduertendum. Nam Matha relius pag. 46, dicit aduersarium suum deprauasse locum Aimoini lib. ,cap. I7.Videamus quomodo deprauarit. Quaestio est, utrum Dagobertus solus in Francia regnarit ut dicit Francogallista an ipsius frater Aribertus regni
partem habuerit: ut dicit Μatharellus. Certe i sta quaestio pronunc tantae est importantiae, quam si quaereremus, utrum sanctus Eutropius canebat Missam in thorace & caligis, an cum tΟ-ga & colobio λ Nam siue duo tunc temporis regnarunt, siue unus solus, nihil refert. quia viru-que aliquoties accidisse. Francogallista docuerat eod. cap. 7. Sed quia propter nostrum assirmare vel negare, nihil mutatur in re: gloss. I. assumptio,ffad municip.audiatur testis idoneus, ex cuius authoritate quaestionis decisio pendeat.
Ille autem est Otto Frising. lib. Chron. , cap.9, ubi in terminis sic scribit: His diebus, Lothario mortuo, Dagobertus excepto quod fratri suo Heriberto circa Ligerim quasdam urbes ac pa-
30쪽
3o AD ITALO GALLIAM gos dimiserat) solus regnauit. Audiatur etiam God nidus Viter b. Dagobertus inquit Clotarii filius solus in Francia regnabat: sed fratri suo circa Ligerim fluuiu paucas urbes & pagos dimiserat: a Clodoveo enim usque ad id tempus, regno Francorum inter filios multifarie diuiso,
confuse regnatum est. Dagobertus autem Vnicus rex Francorum leges Bauaris dedit. Haret
illi .Videamus nunc quid dicat Aimoinus. Verba enim Matharelli haec sunt, Non scribit Aimoinus Dagobertum regem dedisse urbes &pagos fruendos Ariberto fratri suo, neque pepigisse cum eo ut priuato contentus habitu, nihil amplius de paterno regno speraret. Haec sunt Matha relli verba. Audiantur iam verba Aimoiani cap.I7, lib.q, & iudicetur utrum Francogallista siti deprauator , an Mathar ellus calumniator. Collataque ei prouincia quae aripa Ligeris Vasconiam versus extenditur, pactum cum eo pepi git,ut priuato contentus habitu, nihil amplius de paterno sperare deberet regno. Quas aute urbes
illi Dagobertus dederit, exponit & enumerat Regino lib: Chron.1. Sed enim dicit Mathar ellus) paulo superius Almonius ita scripserat: Dagobertus amicorum consilio fratrem ex parte consortem regni fecit .Respondeo, quod Aimoinus regni consortem appellat, non respectu Coronae, & iuris &tituli, sed respectu administrationis. Primum, quoniam incompatibilia sunt, priuato habitu contentum esse , & regem esse.
deinde quia paulo prius Almoinus ita scripserat, Ardebat Aribertus frater regis aliquid sibi