장음표시 사용
31쪽
alii sunt loci: III, 22, 2 IX, 5 l4. Semel acristi indicativus
durantem designare, sed id temporis momentum, quo Agis LySiStratum ceterosque reliquit. Vertendum est: is Agis dasHeer urucksuhrte lusit ei dei Lysistratus uruch. μN0nnu8quam in enuntiato subordinato duae adtione eXStant, quarum altera actioni apodos eos antecedit, altera eodem tempore sit quo illa. Velut VII, 2 li:
Plusquamperfecti et imperfecti indicativi in e0dem enuntiato
iam exortum est et hostes in itinere sunt, eum paminondas castra ad Copaidem laeum ponit. - Similis est locus III, 9, 3. Accedit etiam exemplum VIII, 27, 9: εὶαλοπολ tetat 6 i et v
appellatur, Xortum esset et Phocenses Thebanos urgerent, Lacedaemonii Megalopolitanos e finibus expellere conati sunt. μΕ impersecto et imperfecto ηοα cum participio perfecti coniuncto actio durans signiscatur IV l7, 7 u 6 6 AακSGαt-
ερρηξε v, ad η et et ii πάτη κτλ. Ubi imperfectum mirum e8t, qu0niam neceSSe est deam accessisse, priusquam simulacri vestem conscinderet, Sed tantum Xprimere Voluit appropinqua Vit. Restat, ut ea nuntiata in disputationem vocemus in quibus verbi iv εοθα indicativus aut impersecti aut oristi a coniunctione pendet. Utrum horum ausanias in singulis exemplis adhibuerit, dicere est difficile, quod codices hac in re valde inter se disserunt. Consentiunt codices V, 3 88 uc γηρ
eth vestiri μα. Utroque loco actio rέυε et antecedit actionia pDd0Se08, quam ob rem oristi indicativus recte adhibitus est. Loco VIII, 28, 4 0diees c et Ag lectionem rivato
η Particulam ως onii serunt pleri ilue codices, Sed praebeiit a La, tuos cum Schubarto algio lue et Spirone Iit Zigius recte mea quidem sententia secutus co retinuit et lectionem vulgatam ουτοις in υτως commutavit.
32쪽
ξIava et a librariis persaepe commutatae sint. Imperfectum exspectandum est etiam VII, 5, 2 'Aλεξαγορ0 7α θηρευον et α
a vetat det tκt ε tu. Apparet Alexandrum n0n, cum redisset Venatione, sed in reditu ipso sorte ad sanum illud venisse. Quamquam codices ad unum omnes oristum praebent. Etiam disseilius est eruere, utrum oristo an impersect0 Scriptor usus sit eis locis ubi tua adcit verbum cum Iri vel πληato particulis coniunctum est aut cum substantivo aliquo, quod a praep0sitionibus κα et vel ἐν pendet; nam verbo et v εο ὶα hac in structura significatio et venire et versari venisse inesse potest. Nelutri, 4 l: κα 6, irruet ερμο Πυλ uv
1 0e VII, 5, 0 indicativus oristi et o Iovi Verbum eXStant Satis insolita struetur apodoseos est VIII, 27, 9 et l0 agitur de Megal0p0litanis, sociis Thebanorum, quo Lacedaemonii tum demum aggressi sunt cum Thebani ipsi a Phoeensibus
aoristi indicativo ἐπ6 ητα cum et particula coniuncto X preSSum est Iacedaemonios aevera conatos esse Megalopolitan08 esinibus expellere . quod eis non contigisse, cum illi sortitero restitissent. Itaque exspectamus aut imperfectum de conatu
primitur, qua celeritate mulieres manus sibi intulerint. Indicativi docum tenet in iratione obliqua in sinitivus
34, 3 37, 5 X, 4, 6; accedit ins nitivus praesentis οἴχεο ,α I, 27, 7 et 27 8. Ilies enuntiatum subordinatum ad participium noristi rosertur quod in struetura genetivi absoluti exstat Ι 8, 5
33쪽
est locus IV, 26, 7. Idem quod indicativus oristi valet indicativus praesentis
m: et λ. Ubi plusquamperfectum, cum Status re perpetrata essectus maiore gravitate sit, proxime ad impersectum accedit.
Ins nitivum praesentis in apodosi invenimus I, l8 2 2l, 2;23, 6 28, 9 29, 2 V l6, 7 VI, 22, V VII, 24, 5 VIII, 34, 3;53, 2 IX, 3I, 8 X, 38 2. Quibus omnibus locis ins nitivus in
orationae obliqua adhibitus ad iraeteritum tempus refertur. N0nnullis locis enuntiatum subordinatum ad participium praesentis pertinet, quod in rerum ge8tarum enarratione imperfecti
ἀμυνυμ ε v0 τους δαρδάμου et, et Ι, 6 l. Item pro indicativo impersecti exstat in structuris genetivi absoluti, ut IV, 9 6:
κα ἀσzραπαῖς ἐφθάρησαν. In illorum participiorum numero καθημεv0υ putandum est, quod exstat IV, 5, 9.
Pervenimus ad πε coniunctionem. Quae apud Pausaniam ut saepe causali aut particula addita etiam indversativo sensu adhibita est, ita temporali sensu exstat modo 43 locis. Quater πεί coniunctioni et particula Vi copulativa priva ad
omnes in primo libro , 20, 3 22, 3 23, 2 exstant. Haec sormula insolita, quae apud criptores Atticos non invenitur, in Herodoti libris persaepe occurrit ' Quae cum ita int, dubitari non potest quin Pausanias hac quoque re Herodotum imitatus sit, praesertim cum alii quoque Herodoti imitatores ut Appianus et Arrianus hanc formulam adhibuerint r)Εnuntiatum ab επε coniunctione temporali pendens absoluto antep0ni solet. quam collocationem invenimus 35ies. Octo modo 'ocis enuntiatum absolutum immissum est
I, 20, 3 22, 3 23, 2 μ' h m 5, 8 IV, 20 4 VII, 7, 9 VIII,
l4 53, nunquam illud sequitur. In apodosi exstant particulae ad coniunctionem rapectante hae:
Tti et 'tiri: IV, 7 6, et M 1 ε ὀ V, 5, 4. coniunctione pendet apud Herodotum plerisque locis indicativus, etiam infinitivus et optativus, irrat et formula - etiam c0niunctivus ) apud Thucydidem semperi indicativus excepto uno loco VIII, 38, 5, ubi optativus exstat. In Pau-
34쪽
saniae libris hic usus etiam magis coartatus est: omnibus locis indicativus coniunctionem equitur. Εnuntiati subordinati actio apud Perlegetam aut prius sit quam apodoseos actio aut eodem tempore Antecedit omnibus eis locis quibus cindicativus ruor isti a particula pendet:
dicativus praesentis historici exstat. Nonnusquam actio antecedens plus quam perfecto expressa est, ut VII, 8, 4:
λέλυ et antecedit, sed ut appareret actionem absoluti enuntiati illud statim subsequi, Pausanias in apodosi quoque pluSquam
Indicativi oristi et plus quam persecti ab eadem coniunctione pendent IV, 7 6 επε 6 8 ε υ ἐπελαβε καt i
ἐπεῖ Etκυυου ὀ769. Quum structuram in verbis sentiendi et dicendi adhibitis non raram esse iam supra dictum est i)Ceteris locis quibus impersectum coniunctionem sequitur actiones utriusque enuntiati eodem tempore sunt, velut ΙΙ, 24, 3:
Odrysas dicitur migravisse μ. Ceteri loci sunt l, 32, 6 ΙΙΙ, 20 4 VIII, 27, 2 IX, 30, 0 X l9 6. In apodosi invenitur oristi indicativus 2 ies I, 6 5 22, 3; III, 4 l0 5, 8 IV, 7 6, 29 3 V, 5, 4 VII, 5, 6 l7, 9 VIII, 42 8 X, 2, 7; 9 6. Cuius locum septies tenet insultivus a0risti, qui a verbo dicendi pendet; I, 2 l II, 3 l0 IV, 33, 3;34 5 IX, 22, 7 X, 2 l l 5 7. 0risto addimus indicativum praesentis historici exstantem quinque locis: I, 32 6 ΙΙ, 23 I; 24, 3 IV, 26, 2 VII, 7, 9. oristi et praesentis indicativi
. . . et v py v. Imperfectum invenimus I, 23 2' 35 8 ΙΙΙ,
locis. Quorum in altero IV, 3, i status actione effectus gravior est quam actio ipsa, qua de causa Verbum ad imperfectum proxime accedit i εὶ ε . . . ti μευ l0λυῖευκης ἀπεκzεtυεν, luci δε πέλα δε et χρεων κεραυνω ,εντα, ὀ με 'A ρα-
est: da a das Haus de Aphareus alter manniichen Nach -k0mmen beraubi; da alte es eine . . mehr. Alteruml0cum VII, 8, 4 iam supra protulimus p. 48). Uno loco I 20, 3 in oratione obliqua persecti infinitivus adhibitus est, quo actio celerrime persecta exprimeretur: καὶ b με 80. ρανὶ, ἐπε et ἐκαθε aeto, εδεοθα - ,haum habe si sicli vieder- gela88en, a se si aucti schon ges esset geWesen. - Brachy-l0gia quaedam Pausaniae haud ingrata animadvertenda est
C0niunctio πά apud Herodotumi solum crebro Xstat forma ἐπεά,), apud alios scriptores raro inVenitur, ut apud
35쪽
50Τhucydidem ter' silarma et v), in en0ph0ntis Anabaseos prioribus tribus libris bis in Polybi prioribus quinque libris quinquies. η Neque igitur mirandum est, quod Perleget hanc particulam non adhibuit nisi uno loco IX, 28, 4: πα 0υv
structura Actio praesenti tempore iterata est, cum de On-Suetudine aliqua agatur quam ob rem in apodosi praesentis indicativus exstat. Atque cum actio enuntiati a coniunctione pendentis antecedat apodoseos actioni, iure eoni unetivus oristi particulam iaci Sequitur.
'Erratori coniunctionem, quae apud Herodotum: oles exstat δ), praecipue a Thucydide adhibita est 2l2 es) in etiam apud Polybium, qui omnino coniunctionibus non crebro usu est, invenitur, in prioribus quidem quinque libris lies δὶ, Pausanias in deliciis non habuit cli modo locis exstat. Quattuor locis enuntiatum subordinatum antecedit absoluto, quattuor id sequitur, tribus in illud immissum St. In apodosi inveniuntur particulae temporale hae:
aut causali aut temporali vi adhiberi potest. Causae aliquid immixtum est coniunctioni loco IV, 26 i; os a Mazari, tot c
' Ἐπειδri lectionem nines codices habent, quam receperunt editores exceptis Xylandro Sylburgio, utinio, Facio, qui coniecerunt ἐπειδάν quod mirandum, cum πειδαν coniunctionem ut apud alios ita in Pausaniae libris semper coniuncti vii Sequatur.
tempore continetur, qua de causa in altero enuntiato persecti indicativus XStat. Ceteris decem locis quibus ἐπε tiri particula temporis determinationi inservit actiones ad praeteritum tempus reseruntur. Bis actiones enuntiatorum et subordinati et absoluti eodem tempore sunt, quam ob rem a particula pendet indicativus impersecti IV, 2 l 5 ἐπε ον 'μ ερα et ηυ καὶ αλληλ0υς
In apodosi aut 0risti indieativi VII, 9, 3 25, 2 VIII, 34, 3 X, 37, 7 aut impersecti IV, 8 l3 2l 5; ΙΙ, , I X,
33 3 exstant. Uno loco VIII, 27, i nuntiatum subordinatum ad participium a0risti pertinet quod a verbo at aetas dat pendet:
ι Plurinii codices habent lectionen επε , quani recepit lebetisius; at in optinio codice La exstat πειδη ueni iure Schubartus algiusque, Hi tetigius, Spiro secuti Sunt.' Ἐπειδὴ particula oniissa est in codicibus a P Ag b, sed uni sensu coniunctio teniporalis postuletur, teStimonio ceterorum codicum eam praebentiunt sides habenda est.. Brachel p. 23. Warrei p. 67.48
36쪽
ὀνομαζε abat. In ap0dos exstare oristi imperativum IV, 26 6 iam supra vidimus p. 50).
Particula τε 6ά omnino non saepe videtur adhibita esse.
In Herodoti libris certe uno loco tradita est '), apud Thucydidem septies- apud Polybium decies ' Neque Perlegetaeam gratam habuit exstat T locis. - Collocatio enuntiatorum aeque atque in particula πειοι non certis limitibus coartatur. nuntiatum secundarium aut antecedit abs0luto septies aut id sequitur sexies aut in illud immissum est quater). In apod0si inveniuntur particulae: et ut καυIα IV, 6 5 IX, 30 9 X, 22, 0.
Per eam coniunctionem enuntiata introducuntur quorum actiones aut ad suturum tempus spectant aut praesenti tempore repetuntur. Itaque coniunctionem coniunctivus equitur; qui oristi est, si actio enuntiati subordinati prius sit quam absoluti, et praesentis, si eodem tempore accidit. Ab hoc usu Pausanias non recessit. Invenimus iiSilem condici0nibus coniunctivum praesentis V, 3, 0 'Ac, με Θη
accedit coniunctivus verbi καθηκει IX, 2, 4. Apodosis actionem praesenti sed incerto tempore repetitam continet, ut in moribus et locis describendis seri s0let. Qua condicione Pausanias indicativum praesentis solet adhibere,
a oristi exstat ΙΙ, 35 6, qui ita se habet Pausanias descripsit et X ,ὀ9 α quae qu0tannis thoniae deae celebrantur; quae descriptio inducitur per hasce voces: 76υatu 2 6υrmet. In descriptione ipsa Diodo indicativus praesentis, modo oristi adhibitus est. Summa diei sacriscium bovis est: οις ὀὲ ηυ
θεσα τὰς θυρας. Videmus indicativum a0risti non ad praeteritum tempus referri, sed praesenti c0ntineri ergo hi a0risti putandi sunt nomici qui dicuntur. λ). Similis est locus X, 3, , ubi venatio ' σων i, describitur:
semel praeterito tempore facta, sed semper iterata descripta sit, oristus S gnomicu S. Actio apodoseos p0test etiam ad futurum tempus Spectare. Inprimis huc pertinent loci IV, 6 5 καὶ et ἐς Uz69, ἐπε ὀὰ ic
Quibus l0eis Perlegeta, cum ipse se illud acturum esse promittat, in oratione absoluta indicativum futuri adhibuit. Sed ad suturum tempus spectant actiones etiam illis locis quibus apodosi a verbo quodam pendet quod praeterito temp0re continetur, ut indieativus futuri particulam Sequens a participi a0risti pendet III, 8, 3 Ἀποκρt ναμ εν ω V 'llλε tu, ci Ut voluit etialii litZigi iis ad h. l. Ol. II, i, P. 648.
37쪽
Non aliter se habent illa exempla in quibus infinitivus praesentis a verbo imperandi quod continetur praeterito tempore pendet, ut IV, l7 6 εκ 2λευεν 'υ άυῖα tuti. ἐπε toti autoca ur pii ad α itemque VI, 23, 8, ubi infinitivus*ξIIa adcit ad participium ιακελευούμενοι refertur. Similis est
Ut coniunctionem, quae apud Herodotum 36ies'), apud Τhucydidem 53ies- exstat, Perlegeta n0n minus 2 locis adhibuit Coniunctioni semel particula et es II, 33, 2), quinquies Θαὶ IV, 3, 5; 7, 5 VII li 2 VIII, 2l 2 X l, 3 addita est, qui usus apud alios quoque invenitur, cf. huc. I, 8, 2 6et πεν); ΙΙ l02, 5 ut 0 3.
Particulae et o η coniunctae enuntiatum quoque absolutum introducere possunt; qu0 8 ita est, prope ad vim particularum zὀeta Recedunt; quem Sum, ut nonnullo proferam, Polybius et Diod0rus exhibent ' Apud Pausaniam exstare mihi quidem videtur du0bus locis, quos, quo clarior res evadat, inte os in medium proseram. alteri est a l, et L in γαυε στατα
a Phocensibus bene gestarum . nuntiatum ab et ὀὴ particulis pendens, quod ad sequentem narrationem transducit, tam laxe cum verbis antecedentibus cohaeret, ut nisi ab-80lutum c0gitari non possit ἡbei elcher elegenhel aueh- ei diese Gelegenheliq). Alter l0eus est IV, 3, 5 Τέμενος ε ες υρια SV0vz0ς ξυ
lectionem, quae Xstat in plerisque codicibus, receperunt editores ante Belikerum. Is quem ceteri editores secuti sunt, e codice V lectione 6 et δὴ recepit. Neque vero St, qu0d mutemus lectionem et di nam vidimus per has particulas enuntiatum absolutum introduci 08se, neque in80litum est possessivum genetivunt Substantivo, quod articulo caret, ante-p0nere Velim conseras huius capitis paragraphum 3 Au Flati v
Ceteris 70 0eis particula et enuntiatum sub ordinatum introducit. Longe plurimis l0eis 46ies succedit illud ap0dosi, l2ies antecedit, 2 ies in eam tui missum est. Dignus est propter collocationem enuntiati subordinati qui proseratur
κ09άκοὶ κατηρ ettiet ες Δελ ρου c. Ubi enuntiatum subordinatum ad enuntiationem pertinet quae per ueto, dabμ particulam introducta a Verbo 'at pendet. Talibus in structuris enuntiatum temporale aut succedere aut post in particulam poni 80let, ut VII l9 7 λεὶ tibicit ε καὶ ἀλλο λέIn θυο εοῦ υ et V, et d*υIS Qtυε tac Ἀπ0λtetitit αυτη et v λάρυγκα. Nonnusquam in apodosi particulae temporales X8tant:
3 Quibus exemplis addendum non est VII, 25, 2 ταυτὶ Ελλησιν ηλθενες μνήμην, οτε αφίέοντο επὶ 'Aθηνας Πελοποννησιοι. τοτε KOδρου τοῖς
38쪽
αυztκα X, 22 l3, at poeta μου VII, 8 l3, Uazεγ0v V, 4, 7, 0υ- Tm IV, l9 6,χ90v0 62 o et apti v IX, 3, 2. Videamus nunc, qui modi et quae tempora lia in structui a adhibita sint. Apud Herod0tum et Thucydidem plurimis locis indicativus coniunctionem sequitur. At ut ille bis optativum, ita hic semel infinitivum in enuntiato subordinato adhibuit. Actio ad praeteritum tempus reserri solet, perpauci locis praesenti vel suturo c0ntinetur. Acti0nes enuntiatorum plerumque eodem tempore sunt, nonnusquam actio subordinati antecedit, ut Herod. IV, 78. In Pausaniae libris solus indicativus ab et coniunctione pendet. Omnibus
λε70υat Pausanias consuetudinem Aegyptiorum descripsit, quae etiam temporibus ipsius habebatur. Itaque actio praesenti tempore iterata est. In enuntiat subordinato inprimis
acristi indicativus adhibitus est 45ies): I, 27 6 28, 0;
25 7 38 4. In plerisque horum exemplorum actiones eodem tempore accidunt ut uno exemplo utar I, 27 6 ἐπέλαβε καὶ
a. Acti0nem interficiendi antecedere illi ἀπέφυγε clarius est, quam ut de hac re verba sant. Similes sunt l0ci II, l3 8;l4, 2 III, 7, 4; V, 4, 7. - Neque raro imperfectum XStat,
Ἀθηναίοις os μελανθου βασιλευοντος. ain τότε particula ad geneti absolutum pertinet.
coniunctione etiam complures actione pendere p08Sunt quae diversis temporibus continentur, ut indieativi oristi et impersecti I, 22 6, indicativus oristi et duo plus quam perfecti indicativi IV l7, 5. - Dubius est l0eu ΙΙ l7, 7,
cuius sensu non plane patuit, plurimi editores mutaverunt i)Sed qui sensus ei insit, apparet ex loco illo Thucydideo IV, l33, quem perspicuitatis causa integrum profero: κα ὁ νεως
ρλεχθε vetet. Quin Perlegetae animo hic locus obversatus sit, nemo dubitabit qui omnino Pausaniam hucydidis studiosum
suisse concesserit. Ergo dicere voluit Sacerdotem, cum lucernam ardentem ante Vel prope cor0nas OSutSSet, Somno captam esse interea corona flamma captas esse. At quaerat brachylogia, haec ita expressit: Sacerdotem Somno captam esse, cum lucerna arden pr0pe corona es et. μVerbo ἀπ et o inest signiscatio accendendi. Itaque coniecturam obetiir 'neto, quam Hiigigius recepit, optimam e8Se censeo, quod SenSu 0Stulatur.
In apodosi quoque oristus principatum obtinet. Cuius indicativus invenitur 6 ies: d, , . 27, 6. 28,l0. l, 7
Niobelisius praeeunte Sylburgi coniecit ὁ λυχνος ὁ προ τ στ χ πτετο Sc. αυτων, tuam coniecturam receperunt Schubartus algiusque, Dindorsus. προ eicere voluit Valet enarius πρωτον στεφανωμάτων νηπτετο recepit Schubartus e coniectura Spengelii, ilia πρωτον των c. abiit. y Mnemosyne 857, p. 194. Reete vero iecit itetigius, quod Cobetii coniecturam ὁ προ τ ciet non recepit.
39쪽
cipium oristi pertinet enuntiatum sub ordinatum novem
locis Qu id participium in structura genetivi absoluti exstat II, 4, 6. 7, 7. ceteris l0ei. I, 29 6 36, 4 44 4. IV I9, 3;VII, 8, 3; 6, 5 X, 9 6 substantivo alicui adiunctum est, ut
ες η 'Aetet χην et γα et tet. Quibus locis addo ΙX, 3, 2, ubi ad participium 'κου enuntiatio Secundaria resertur. Pro a0risti
indicati vin adhibitus est indicativus praesentis historici III, 7, 3 IX, 36, 2 Quater impersectum invenitur II, 26, 4; III, 20, 0. IV, 4 5. J9, ). In orati0ne obliqua tenet eius locum infinitivus praesentis, ut II, 33, 2: Καλαυρε αν ε
Enuntiatum secundarium actionem praeterito tempore iteratamc0ntinet, quae n0n ad participium καῖα μεινας, sed ad verba
3 De infinitivo praesentis, tui exstat , 32, 18, cs. Supra P. 56.
Coniunctio rettiet apud Herodotum uno loco XStat 0κ0eta), ubi optativus praesentis eam sequitur.' Optativus aut praesentis aut 0risti ab ea pendet illis 33 locis quibus Thucydides eam adhibuit r). In Pausaniae libris, ut tinti et particula Semel S0la IV, 2 l, ), semel cum 7 vocula coniuncta IX, 36, )causae n0tioni inservit, ita temporali signiscatione est 27 locis. Εnuntiatum a particula pendens Ilies absoluto antecedit, totidem locis in id immissum est, Sies illi succedit. In apo-d0si raro particulae temporales adhibitae sunt: αυτ tκα II, 5, 8, et ivt καυτα IV, 20, 6'', ἐυ et αυθα V, 5 7. coniunctione pendet optativus excepto uno l0co II il 5:
καρπους. Dicere voluit Perlegeta Titanem d0minum aestatis et autumni fuisse, sed ut inconcinnitatem sectatur, in altera parte M. e. in autumno designando 0n item accusativum adhibuit, qui in priore parte ωρας et o aet0υc eXStat, Sed enuntiato subordinato usus est. Itaque enuntiatum per artietaparticulam introductum non ad praeteritam illam actionem Θεινις Ιευε et *υλάξα refertur, sed acti0nem c0ntinet, quae quotannis repetitur.
40쪽
Duobus l0cis ex illis quibus optativus particulam equitur actio item praesenti tempore iterata est. Alter est , 5 7:
ia uet v. Ubi Pausanias naturam nigri fluminis describit, ut aliis verbis utar, actionem quae Semper repetitur, quamobrem in apodosi indicativus praesentis exstat. - Alter locus est ΙX, 2 l: ἐπι a καzερα ης psh πλευρα ηαε 0 h. ειυτι
Enuntiatum subordinatum, quod verbis κυκλm ἶς Ξληνης additum est, actionem naturae semper, non solum praeterito tempore repetitam continet. Ceteris locis optativo a particula pendente actio praeterito tempore iterata expressa est. Qua in structura optativusa oristi adhibitus est, si acti enuntiati subordinati prius evenit quam absoluti, praesentis, si eodem tempore ambae actiones sunt. Ea condicione optativus oristi exstat
V, 4, 6; VIII, 2 6 IX, 32 7. Uno loco IV, 2 l, 3 praesentis optativus in enuntiato subordinato adhibitus est, cuius actio
In ap0dos plurimis l0eis impersectum invenimus II, 5, 8;32, 3 III, 7, 0 IV, 8, 5; l, 6; 8 6 20, 6 μ' h 2l 3 25 7; V, 8, 5 VIII, 4 9; 4, 0'' h IX, 2l 5 X, 2, 5). Cuius locum in oratione obliqua tenet aut optativus praesentis ab A particula pendens V, 4, 6 aut infinitivus praesentis IX, 2, 3 26, 3 32 7 X, 24 5). Quam ob rem cum Spirone et Hilgigio coniecturam Schubarti algiique recipio, qui loco
Ad participium praesentis pertinet enuntiatio secundaria
invenitur apud Herodotum aut Atticos , particula imperfecto addita, quo actio iterata exprimitur. Sed invenimus eam particulam eisdem condicionibus apud Pausaniam IV, 2 l, , quin etiam oristo additam ΙΙ, , . - Persecti participium quod a verbo sciendi pendet exstat in apodosi
Hυ κα coniunctio, ut omnino Meest apud Herodotum, in Τhucydide uno loco VII, 73, 3 adhibita est h), quo cum imperfecto coniuncta est, ita ne recentioribus quidem temp0ribus videtur valde invaluisse, Polybius quidem ea usus n0 est. )In Pausaniae vero libris I 0 locis exstat. Aeque atque in et enuntiatum Subordinatum plurimis locis apodosi succedit 33ies); in eam immissum est 24ies, rarius ei antecedit l3ies). In apodosi inveniuntur particulae temporale hae:
et aqvt καυ et a X, 32, 7, TOGDITO 'χρ ovo v IX, 3, 5. Omnibus locis actiones ad praeteritum tempus reseruntur. In enuntiato secundario hac quoque in structura indicativusa oristi praevalet, invenitur 36 locis I, 23, 5 27, 2 29 6;