Guilielmi Becani e Societate Iesu Idyllia et elegiae

발행: 1655년

분량: 129페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

41쪽

Illius aduentum, nisi spe nos ludat inani, Quam fuit optandam non hoc praevertere Im tu lSic ait, & vano nequidquam fluctuat aestu , Atque animum nunc huc, nunc anxia diuidit illuc. Cum tandem: Quod non aliunde, a fluctibus, quid, Speremus; quemque insontis seruire tyrannus Exitio voluir, quaeiamus in amne 1alutem. Dixerat, & lento fiscellam e vimine textam Inclacit cεra, ac patientem reddit aquarum. Ter puerum i imustura fuit: ter victa dolore Desinit: haud aliter tumulandum imponeret urnae. Postquam pauca dedit tamquam suprema iacenti

oscula, flens flentem Superis committit & undis. Vade, ait, infelix sagilemque a litore corbem Impellit trepidante manu θ fluuioque secundo Labere. bi pereas, non me spectante peribis; Si nuperis carae CS, quam me tibi ferre negarunt, Nilus opem praestet. Nilum sensiste putares: Sic substernit aquas, sic summo leniter alveo Commissum sibi portat onus. Natatasse pericli , Nuper ut in cunis, securus. Fiscina quantum Parua vehit fati l qui sic natat, arbiter olim . Undarum legem ponet fluuiisque marique. Huius ad imperium decurret in aequora Niliis Decolor, & fluctus mirabitur ire cruentos. Huius ad imperium refugi maris unda dehiscet, 'Et via diducto pandetur sicca profundo. . Arduus hinc stabit gurges cispensus,& illinc Securi pedites imis gradientur areniS. Tantum aliquis, quo nunc agit in discrimine, praesto Sit misero, vi sinu tribuat superesse fui urae.

42쪽

IDYLLIA SACRA.

IDYLLIUM VI.

Argumentum. morem impurum execrantur; calestem . commendant.

AD FER DI ISI AND VM DEL PLANO,

sOCIETATIS IESU

MY. T Bam, qua Grudiis sinuosiis Dilia campis A Labisar, & muliB couuestit gramine ripas. Errabant circum pecudes, porrectaque latEPascua mille boues tondebant, mille bidentes. Dum t citus Superos veneror, sicut meus est mos, Ecce tibi su bter salices ocidasque, Chromiique, Et cantare pares, & respondere parati. Vt Lycidas contra me conspicit, Huc ades, inquit, Care Mycon: non te Chromin audiuisIe pigebit. Accedo, & socius positis in gramine iungor. Incipiunt illi meditatos dicere VersuS. ,- L. Sic Chromis exorsus: Lycidas sic deinde secutus. CH. Eheu, quam pingui taurus macilentus in herisba est lVbera quam reserunt Corydoni sicca iuuenc. e lImpius est. Coryd In, nec munera ferre facellis, Nec curat dare vota Deo: Deus illa rependit. LY.Incolumes pascantur ou r caprae qae Menalcae. ,

43쪽

14 G V ILIEL MI BE CANI

Lac sub solstitium, lac frigore suppetit illi. .

Reginae Superum nuda non luce Menalcas Supplicat: haec illi Superum Regina rependit. CH. Iactat Damoetas sibi quae Galatea locuta est,

Et Superum ferti demens exoptat ad aureia At me lasciitae capiant quam Verba puellae, Experiar rabidi centes, precor, ante molossi. LY. Interit indigno Nisae deceptus amore, Dicit& in Diuos moriens verba aspera Damon.

At similis quam me teneat ves Uia, fiam obuius ante lupo desertis solus in agris. H. Accipiter nidis, stabulis lupus, improba vulpes . Cortibus infesta est; pueris amor atque puellis. Ah Leue, ali fallax amor, ali mortalibus hostis, Ut tua lethifero sunt illita tela veneno ' .LY. Alitibus laquei, mendaces piscibus hami, Rctia caeca feris; homini metuenda voluptas. D ecipit, ac ritu prensatae Habitur umbrae; 'Cocisi tamen morsu vel sic ferit icta tenacECH. O quibus est primi, iuuenes, vigor integer aeui, Si studium vobis passim conquirere pulchras, Vertite ad hanc curas, huic vos addicite seruos, Quae peperit Numen: quid enim formosius illa ΘLY. O quibus est. florens aetas & forma, puellis, Mutila vos si cura tenet, studiumque procorum ;Sit, facite, ante omnes vobis in amoribus ille, Quem peperit Virgo: quis enim tam dignus amariὶ CH. Triste gregi Rabies, demellis nimbus aristis, Florenti ceraso nebulae; iuuenilibus annis

In sanisse mihi. Testes sunt pascua dc agri, uam crebri ex imo gemitus mihi pectore surgant. LY. Dulce apibus flores, ver storias, aura Favoni

Purpureo

44쪽

' IDYLLIA SACRA.

Purpureo veri; nullos experta i urores Etas prima mihi. Nec agri, hec pascua norunt, Quanta mihi manent ex illo gaudia fonte. CH. Iam matura mihi vires firmauerat aetas, Cum nil iucundum, nisi quod me perderet, esset. Quid volui demens Z inter requiescere spinas, Dulciaque ex ipsis extundere mella cicutis. LY.Tertius a decimo nondum me ceperat annus, Cum desideriis coepi caelestibus uri. Tempore ab hoc sic ille meo sub pectore crevit Ardor, viritiui matura luce calores. Hei mihi, quam breuis est quae nobis ducinar aetas lCH. Vt fugit, inque modum numquam reuocabilis undar Labitur i in miserit vix paucos fata dederunt, Et tamen e paucis multos disperdimus annos. LY. Hei mihi,quam longa estardenti cernere numen Vna dies t ut cor illi tabescit in horas lNon ita purpurei, citruum quos iasit aratrum, Deficiunt flores, tactaque vredine messes. Finierant. Vin cygnos superasse Myconi, Quasque nouum Volu CS audit Ver. Tityrus,inquit, Vsque sibi placeat, seu fagi lentus in umbra Formosam doceat retonare Amaryllida silως,

Seu dicenda suo sed quae legat ipla Lycoris

Ad Siculos fontes meditetur carmina Gallo. . Dulcius a restes alter non inflat auenas, Credo equidem: sed quae caelestes cantat amoreS, Haec sonet haec nostris celebretur fistula campis.

45쪽

Argumentum.

rebus spectabilibus assurgunt ad Deum. AD IOANNEM BAPT. VAN HOLLANT.

E so CIETATE I E S V.C Ampus erat: fons in medior, quem plurima fagus Ambit; ad hunc Thyrsis cum Daphnide fortusu baestum Compulerant pecudes, ambo cantare periti, Ambo diuinis accensi pectora flammis. Dulcia. Thyrsis ait, ventorum hic sibila, Daphni, Dulcia de faxo labentis murmura ly mphae, Dulce strepunt volucres ; sed vox tua dulcior illis. Daphnis ad haec: Quin tu frontem mihi baccare

cingis, .

Qitando ultra placitum laudas Z praeconia, Thyrsi, Haec tua sunt ; te Pierides fecere poetam :Et tant. tibi nos, quantum vel oloribas anser , Rauca vel argutis concedit rana cicadis. Si tamen egelida iuuat hic paullisper in umbra Mectim,vel calamis cantum, vel voce.ς re, Experiar quid possim. Age, carminatu cane prima, Carmina tu cane prima; tuus canet altera Daphnis. TH. Ludere si calamis, si vocem soluere cantu

Est animus, sit prima Deus,iit & vluma nobis, Materies, bone Daphni. Regit Deus omnia, terras, Et

46쪽

Et mare, cumque suo magalia rustica cado. . D. Principium rerum Deus est, & terminus idem, Fatorum dominus, vitae, quam ducimus, auctor. Auctori vitae sua laus, sua semper apud me Carmina erunt: vos haec memores ediscite fagi. TH. Aspicis ut segetes agros, ut gramina campos Laeta tegant, laetae tumeant in vitibus vitae Omnia iunt illius opus : nisi fauerit ille, . Nec segetes veniant agris, nec gramina campis. D. Aspicis ut torrens mCdo terris incubet aettas, Aeris ut vitio pecudes moriautur & herba:

Omnia sunt illius opus: si respicit ille ,

Descendent pluuiae, superabunt flumina ripas. TH. Uer pulchra,cum se terris noua germina tollunt, Cum redeunt flores: pomis autumnus vis Pulcher: at ut fuerit notus tibi conditor horum , Nec vernum decus, autumni nec munera laudes.

D. Pura nitet cadi facies, seu nocte fugata Aurora in roseis eneri se lutea bigis, Aurea seu texus succenclit sidera vesper ;Si ad dominum spectes, iam caelum Sc sidera sordent.

ΤΗ. Omnia sol lustrat, quouis diffunditur aere At quo nec penetrat sol, nec diffunditur aer, . Prauens Numen adest. frustra fugit, & sua quisqua . Sperat in obscuris abscondere crimina si tuis. D. Omnia sunt certas sortita ab urigine sedes. Flumina amant pisces, montes animantia, caedo Gens hominum nata est. frustra hic sibi conserit hortos, Frustra aliquis multos vitae sibi postulat annos. TH. Terra vale: totus caeli succendor amore. '

47쪽

O quoties illuc, & quae suspiria mitto l

Non ita lethali confixus arundine ceruus Sepositi fontis gelidas aspirat ad undas. D. Tytire, balantes audin' in ovilibus agnos Absunt iam nimium matres. Absentibus agni

Matribus ut moercui, Vt matres Tityre, quaerunt, Sic ablente Deo interor consiimit amanteS.

TH. Solus amans nouit, quo claudat funere vitam. Res amor est violenta; mori nos denique coget. Atque utinam cogati crescet post fata, nec illum Vincere mors poterit, quamuis morS omnia vincat. D. Soliis amans nouit qui spe sua tempora duca . Quas segetes aestas, annus quae vina daturus Serior, in dubio est: fallunt sua sepe colonos, Pastores sua voti : Deus non fallit amantes. TH. Non tenerae ventos coryli, non frigora myrti, Vinea grandinibus mixtos non sustinet imbres ;Nec mihi fert tantos anilnus, quibus aestuat, ignes. O amor, o nostras moderatius ure medullas. D. Non pisces saturantur aquis, non rore cicade, Non volucres cantu, neciapes florente salicto ;Nee mihi sussiciunt quibus intus amoribus uror. O amor, o no stras violentius ure medullas. Talia cantabant pueri, dulcesque fouebant Pectoribus flammas, & fletibus ora rigabant. Audiit, & vitrea flavum caput extulit unda Pastorum insolitos. Scaldis miratus amoreS.

48쪽

MOYSES INVENTVS.

Argumentum.

Guysen expositum Merris fila Pharaonis inuenit, o adoptat. AD CASPERIUM GEU ARTIUM,

CONSILIARIUM ET HISTORIO G RAPHUM C AE s A R E V M AC R E G I V M, ARCHIGRAMMAT EVM ANTVERPIENSEM.

BVcolicae Muste, labor iste nouissimus esto

Rutius adirePharon,magnumq; reuisere Nilum Niliaco Moysen iactantio gurgite fluctus. Ah, ne dulce caput violcntior obruat undat Ah, ne monstiorum, quae plurima Nilus in altis Nutrit arundinibus, puerum ferat aestus ad antra lNile pater, quae te seruato fama per orbem Hoc infante manet i minus est, quod vastus & i gens, Quoci septemgemino volvaris in aequora cursu, Quod per te nullos tellus tua postulet imbres. Sed iam crescentes pronus sol duplicat umbras , Et vespertino rubuerunt lumine fluctus: iNoctem ille in mediis desertus an exiget undis Exacturus erat, regis nisi filia Merris Auxilium saeuo melior genitore tulillet. Liquerat illa suis vi em comit ta puellis, Grataque fluminea captabat frigora Lipa. .

49쪽

O quoties illuc, & quae suspiria mitto l

Non ita lethali confixus arundine ceruus Sepositi fontis gelidas aspirat ad undas. D. Tytire, balantes audin' in ovilibus agnos Absunt iam nimium.matres. Absentibus gni

Matribus ut moerent, Vt matres Tityre, quaerunt, Sic ablente Deo interor consumit amanteS. TH. Solus amans nouit, quo claudat funere vitam.

Res amor est violenta; mori nos denique coget. Atque utinam cogati crescet post fata, nec illum Vincere mors poterit, quamuis morS omnia vincat. D. Solus amans nouit qui spe sua tempora duca . Quas segetes aestas, annus quae vina daturus Serior, in dubio est: fallunt sua ope colonos, Pastores sua vois: Deus non fallit amantes. TH. Non tenerae ventos coryli, non frigora myrti, Vinea grandinibus mixtos non sustinet imbres ;Nec mihi fert tantos animus, quibus aestuat, ignes. O amor, o nostras moderatius ure medullas. D. Non pisces saturantur aquis, non rore cicad e, Non volucres cantu, n apes florente salicto; Nee mihi sufficiunt quibus intus amoribuS Vror. O amor, o nostras violentius ure medullas. Talia cantabant pueri, dulcesque fouebant Pectoribus flammas, & fletibus ora rigabant. Audiit, & vitrea flavum caput extulit unda Pastorum insolitos. Scaldis miratus amores.

50쪽

29 . IDYLLIA SACRA.

IDYLLIUM VIII.

MOYSES INVENTVS.

Argumentum.

Guo sen expositum Merris 'lia Pharaonis inuenit, se adoptat. AD CASPERIUM GE VARTIUM,

BVcolicae Musae, bibor iste nouissimus esto

Rhuius adirePharon, magnumq; reuisere Nilum Niliaco Moysen iactant in gurgite fluctus. Ah, ne dulce caput violentior obruat undat Ah, ne monstrorum, quae plurima Nilus in altis Nutrit arundinibus, puerum ferat aestus ad antrat Nile pater, quae te seruato fama per orbem Hoc infante manet minus est, quod vastus & i

gens,

Quod septemgemino volvaris in aequora cursu, Quod per te nullos tellus tua postulet imbres. Sed iam crescentes pronus sol duplicat umbras , Et vespertino rubuerunt lumine fluctus: iNoctem ille in mediis desertus an cxiget undis Exacturus erat, regis nisi filia Merris Auxilium saeuo melior genitore tuli liet. Liquerat illa suis ' eni comitata puellis, Grataque fluminea captabat frigora ripa. . Pars

SEARCH

MENU NAVIGATION