장음표시 사용
361쪽
3 36 Lib. XVI. Co D. TH EOD. Ti T. XI.
dὶ ω- ahest a MS. G. Edit. Sichard. Quart. ct prini. Cuiae. RITTE Qto Patriam ct Synodorum, siue Romae, sitie Mediolani, siue Arelate. GOTHOR 0 In liis Constantini Magni. m. ig) Donalsarum, L ss. de haeret. ID. Uc Subrestione, ita utrobique in actis Collationis Carthaginensis: de quo mox. m. i) Remota MS. G. Sichard. Edit. Quart. I prim. Cuiae. R TTA K. ritire Te, Aut die. custodiri. Αr ensio fias utrobique in actis collat. GOTHOR 0 λ Mie Idus Ita utrobique in actis Collat. ID. ita recte: in Titiana, Cui aetana, Quartaria editione male fautone. Scribendimi fuit Rarane, ut ει h/bςtMS. G. ID.
M ANDATA integrae prout habentur in Colgatione Carthaginensi, bis '
Imperatores Caesares Flauius Hosost ivs & Theodosius Pii,
Felices, Victorcs ac I riumphatores, Augusti, Flavio Marcellino
INTER Imperii no ri maximas curas, Catholicae legis reuerentia, alit primast Er, ouisita
est. Neque enim aliud out besii laboribus regimus, aut pacis consilii, ordinamus, nisi τι verum Dei cultum orbis nostr plebs deuota custodiat: τt etiam Donatistas vel terrore Vel monitu olim a) implere conuenerat, qui Africam, hoc est Regui nostri maximam partem, O secularibus ossiciis Alter seruientem, vano errore dissensione syperflua de forant. Nos amela, eadem frequentius non piget replicare, q omnium retro Pstiscipum deuota tu Deum desinitiis A v Toniae As, . ne temporibus nostris, si quid forte in iniurioin legis Catholicae fuerit generatum, iusto iudicio hoc nobis pessit imputare posteritas. Nec sine latet con- eutiam nostra sermo coelestis Oraculi, quem errori suo postse proficere seleua Donatistarum interpretatio prossetur, qui quamuis deprauatos animos ad correctionem mitius inuitaret, aboleri eum tamen etiam b ante iussin us, ne qua SVPER STt Tio Νi Rus pnestaretur occusio. Nunc quoque excludendam subreptionem simili auctoritate censemus. IlIudque meri o pro temur, libenter nos ea, quae tuta fuerant, submouere, ne in diuinum cultum nobis se quisquam auctoribus aestimet posse peccare. Et quomuis una sit omnium ct manifestasententia, Callio icie legis plenam veritatem recto hominum cultu caelest sententia comprobatam, studio scin piscis se gratiae, Henerabilium Virorum Episcoportim Legationem libenter admisimus, quae congregari Donatistas Epistopos ad coetum celeberrimae desiderat Oui-rath, ut elutis id) etiam Sacer tutibus, quos Pars utraque delegerit, habitis disputotionibus, superstitionem ratio manifesta constitet. uuam rem intra quoιuor menses praecipimus explicari, ut conuersos animos populorum etiam Clementia nostra, sicut d aerist, celerius Ist cogno sere. eὶ 9uod si intra praesiturum tempus studiose Donatistarum Episcopi d clinauerint conuenire, trini edicti 6 vocarione contumacium tempora concludamur. 9uibus emensis atque ν ,bi troii actis, si prouocati adesse contemserint, cedat cum Ecclesiis populus, qui Doctoressu Mentio cognouerit superatos, ct victum se aliquando gratuletur, sciolque se nou praeceptis nostris, vel Catholicae legis veris imperiis seruiendum. Cui quidem disputationi Principὰ Aeole iudicem υolumus residere. Iuicquid etiam ante in MANDAT is ACc e PE Ris, plenis . meminasti, omnemque vel in congregandis Episcopis, vel euocandis, si Messe contempserint, curam te volumus sustinere: ut in ea ,.quae ante MANDATA s V N T , ct quae nunc soluta cognosiis, probata possis implere solertia; Id ante omnia seruuturus, UT EA, Qv K cinc A
CusTODIA s. Hi sane adminicula competentia actibus ιuis deesse non possint, Hiros Spect
362쪽
ιlles, proconsulem, atque Hearium, S renitas nostra eommonuit, ut si propylarum dignit
rum tum cupiunt retinere, F Anoritionem Dam eYtrema deelinare supplicia , tam ex pro priis ossiciis, quam ex omnium Iudicum Apparitione, abunde necessarios faciant deputari. Erit iam sollicitudinis tuae, si quid ulla eognoueris arie diger, i, mus, Lelationibus indicore, ut negligentes puniat digna correctio. g Omnia e quae vel in unum Episcopis congregotis, disputatio completa mauerit , ori desistentibus forte tueris eirea tantumaces lata sententia, te conferre h) conueniet, vi quid ad con mandam Catholica dem praeceptio nostra profe
cerit, celerius posmus agnoscere. Et diuina manu. Mati Marte me charis e nobis. Data Pridie Idus Octobr. Rauennae.
μὶ olim iam in 3. Collat. bὶ vox haee etiam, abest a 3. Costat. ted Studio tamen, in 3. cognit. d) Lectis, in 3. estgnit. se Agnoscere in I. cornis.l0 Euoeationem volumu, custodiri: ita ut vieenis diebus in eudeatiorne M. ἰta plenius S recte tu esto λ
ADCOLDAvio NEM Karthaginensem inter Ca. tholicos & Donatistas qua de eiu demque Achilliuit supra lex s. de haereticis in missius fuit ab Honorio Imper. Cognitor Marcellinus Tribunus & Noatarius, Varane Cos. id est , Anno Domini ψio. de quo ad eam legem 13. uberius dixi. Caeterum& hie eo missus, pro more Mandatis instructus suit, tum aliis , & quidem anterioribus pro congregandis & euocandis Episcopis, tum iis, quae integra extant in Actis Collationis Carthaginenta,& in his quidem repetita : prima cognitiorae num. ψ.& teri a tognitione num. v. Quae fle hic integra exprimi voluimus, quibus ossicium eius in Cognitione instruebatur. Inde igitur, seu ex iis Mandatis hoc eaput exceris prum , quod hac DI. continetur superius. Et vel potissimum quidem quoque formula suturae tognitionis praescribitur: Id ante omnia, inquit, seruaturus, Pt ea, quae cina, &c. Eo igitur ea pite cognitionis futurae inter Catholicos & Donatis a formula Marcellino praescribitur, in Collatione super religionis negotio. Et triplex quidem ut, inquam , is Cognitor circa Catholicam fidem in religionis negotio t. Antiquitus ordinata. a. desup8νioram Principum, 3. suasque ipsus tonstisationes, in cognoscenda custodiat, de in decernendo sequatur, Minesta supersitiona submoris. Quae postrema verba, etsi quoque defendi possint, ut ita quoque Codiei, Theodosiani Conditore, expressime videan iuri eum & in Mandatis integris haec continean. tui: Ne qua superstitionibus praestaretur accessio: de rursum , habitis disputationibus forest ionem ratio manifesta confutet: Et idem Honorius expresse l. n. svν. de haeretici , Donatisa supersitionis hami.
ros vocet: Attamen hoe loeo utrobique in utra que Cognitione constanter, ea sic leguntur, M. uesta subreptione submota. Quibus utique verbi Honorius, ut ex iisdem Mandati, discere est, indicat, oraculum seu Rescriptum quoddam suum,
quo haereticis rituum suorum exercendorum, conueniendique, seu coeundi publice potestatem fece-tat: quod vi l. II. Apr. de haeνeticis, ante mensem illi, Mandati, profitetur, ita & hac parte rursum abrogat. Nee sane latet, inquit, c Uientiam nostram sermo caelestis Oraculi, quem errori suo posse
proficere scaeua Donatisarum interpretatis profitetur, qui quamuis deprauatos animos ad torrectionem mi. ius invitiser, aboleri ramen eum etiam ante sputast. l. 3r.3 ius ux , ne qua superstitionibus praesarata/oicasso nunc quoque vxvludesuam supersitionem Amili auctoνitare rensemus: Istudque merito profitemαρ libenter, nos ea quae flaturas erant submouere, ne in dismum pultum nobis se quisqaram auctoribus aesti
met posse peccare. Nune ad Armulam istam redeamuhr scilieet in
hae Collatione: Cognitorem Marcellinum, Cognitorem , inquam, scutarem AN Tt tu Aetis ordinationem, de anteriore , suasque ConstitutiLones custodire iubet Honorius, Novit Arv nub, mota. Et iure quidem duabu de cautis. Primo, quod iacti quaestio ibi verteretur, atque adeo seeuia latis Cognitor fle facto tantum datu erit Mareei linus, qui scilicet facti. quaestionem diseingeret, non tutis seu de fide Quaesitoti tui notio & cognitio data erat, unde & Cognitor dicitur l. 1s.s ν δε hare ieis non iurisdictio; denique Cognitor seu Iudex eum formula, non tulit arbiter. Causa sci.
363쪽
338 Lib. XVl. COD. THEOD. TIT. XI. DE RELIGIONE.
licet coIlatio est istius fuit, non de fide, verum, quod vi Augustinus diserte ait, lib. I. contra Iuli
anum. id, quod ante centum ferme annos Maiores
nostri Catholici cum iis Donatistis egerant, iam
populorum memoriam non tenetat. Hac igitur,
'' addit , necessitas compulit, νι saltem gestis nos
Collatione confectis eorum contunderemus inuerectinis dbam, cs reprimeremus audaciam. Porro, quod
secundum, Quaestio Omnis erat. non de Capite Christo, & sie non de fide proxime dicta, etsi ea vox hac lege occurrat, pro qua etiam in ipso authentico Collationis ipsius Carthaginensis habetur Legem; neque de haeresi, verum de Corpore, ideli, de s hismate & secelsone, deque successione Ee lesiarum, denique de Ecclesia, ut diserte Augustinus de dissidio Donatistarum scribit, tib. de Pnitate. Et simili quoque tamen Antiquitatis praescriptione patres passim haeresibus praescripsere , Tertullianus. Vincentius Lirinensis. alii. Quare quis sanus iam Is Tlvs Antiquitatis ORDiNRUONEM, ατωθεν κα ψάρχης, insuper habere ausit, de qua constanter adeo cogitarunt illi, & ad quam subinde imo temper iure Prouocalum t
Huic vero formulae, Praeter Antiquitatis ordinationem, Houorius Imperator, constitutiones insuper & auctoritatem anteriorum Principi)m suas. que sequendas Cognitori seculari proponit: Cuiusmodi sane in Donatistas, ut anseriores luperiorum imperatorum, ita & Honorii ipsius constitutiones occurrunt titulo de hareticis supra, octo: puta, lex ZZ. II. v. Ο l. δ. 6. q. V. Est haec igitur formula summopere notanda: qua Cognitoris saecularis ossicium instruitur: Cognitoris, inquam, de facto, inter partes controuerso et
ut in sp. huius legis inter Catholicos de Donatistas: ubi agebatur. de his potissimum, quae gesta olim fuerant. sub Constantino Magno, in Synodo Romana, Arelatenti, Proconlulari iudicio, denique& in Cognitione ipsiu et Constamini, in causa Caeciliani & Felicis Apiungitant. Quare horum
omnium ordinasiones sequi nunc iubet Honorus Cognitorem Marcellinum : & consequenter, auctoritatem quoque & constitutiones Principum, quae post haec secutae sunt, eaque roborauertini: nouel lis oraculis seu rescriptis, quae Per subreptionem elicita fuerant, submotis.
THEODOSIANI.Deo fit laus, honor ct gloria.
364쪽
Hunc titulum, Ceu xl. lib. I s Cis. Jheod. laudat auctor Capitularium lib. A. ti soci & exinde GratianuS canou. s. ses. can. II. I. Vbi ctiam υmlacimus dicitur. Et tamen non est hic titulus vere Codicis Theodosiani, mox ut per partes ostendam. Etsi in breuiariis Cod. I heod. hoc titulo omnino exter. imo, etsi SirmOndu Squoque testetur, has tres Leges huius tituli, & caeteras quoque Leges octodecim numero; quae continentur in Appendice Cod. Jheod. ab
co cdito, huius tituli legibus in Scintillis seu Breuiariis Cod. Theod. in Cod I heod. Lugdunensi& Anitiensi, cohaesisse. illud adhuc inficetum magis, quod i 7.&- illius Appendicis dicuntur de sumtae, ex
Theodostono βb T itulo XXV I. de Episcopali definitione. De Ofeopoli
porro iudicio est quoque Maioriani Novella a. at in Cod. Iust. titulus ita conceptus , ae Episcopuli aurientia. 1. De E LEc T io N E Iudicii Episcopases cuiuis indulta, deque sementiae eius vir a. ut de T EsTiMONio unius Episcopi
Re Lisio Nis est, Clementiam nostram sciscitari voluisse. uuid de sententiis Episio.
poru=n, vel ante moderatio no a censuerit, vel nune seruari cupiamus. Ablaui Parens Κarissime. itaque, quia a nobis instrui voluisti, olim praerogatae d) legis ordinem salubri rursus imperio propagamus. te Sanximus namque, sicut Edicti nostri for ma declarat, Sententias Episcoporum, quolibra genere prolatas ci) fine aliqua aetatis di e- tione, in rotatas semper incorruptasque seruari: Milicet, vi pro g. sanctis siemper ae v n robilibus habeaιur, quidquid Episcoporum fuerit sententia terminatum. Sive itaque interminores, siue inter maiores, ab Episcopis fuerit iudicatum, apud vos, qui iudicioruin sum mam th) tenetis, di apud ceteros. omnes Iudices, ad executionem volumus Peruenire. hi
365쪽
Quicunque ' itaque litem habens, siue possessor, siue petitor erit, inter initia lit;s, vel
decursis temporum Curriculis, siue cum negotium peroratur, siue cum iam Coeperit promisententia, iudicium eligit secrosanctae legis Antistitis, ilico , sine aliqua dubitatione, ec-siamsi ili) alia pars refragatur, ad Episcopum cum sermone l litigantium dirigatur: Motia, enim, quae in iudicio captι e praeseriptionis vincula prom non pateuntur, Auesteut O promit sacrosinctae religionis auctoritas. Omnes itaque causae, quae vel Praetorio iure vel Ciuili tractantur, Episcoporum sententiis terminatae perpetuo stabilitatis itire firmentur: nec liceat ulterius retraetari negotium, quod Epistoporum sententia deciderit. Testimoniurat etiam, ab uno licet Episeopo perhibitum, omnes Iudiees indubitanter accipiant, m nec alius audiatur, cum testimoni uin Epistopi a qualibet parte fuerit repromissum: Illade lenim veritatis auctoritates morum, Hyud incorruptum, quod a Sacrosancto ia) homine cura- scientia mentis inlibatae protulerit. Hoc nos Edilto salubri aliquando censuimus, hoc perpetua lege firmamus, malitiola litium semina coNprimentes: ut miseri homines, longis aepe ne perpetuis actionum laqueis implicati, ab improbis petitionibus, vel a cupiditate prae' propera, maturo fine distedant. Quidquid itaque de sententiis Epistoporum Clementia Nostra censuerat, & iam hac sumus lege complexi, Grauitatum tuam, & caeteros, pro utilitate omnium latam, in in perpetuum Obseruare cqnueniet. Dat. iii. Non. Maii, pὶ
. Abest hee lex a Cod. Iusi. Habet eam Baronius, qui eam Annalibus hiis indidit qnno al4. num. 8 Habetur
ex parte ad calcem Synodi Ualentinianeat Tertiae; in Capitularibus lib. 6. cap. 366. Habet quoque eam ex. pari e Gratianus cop. ubi Theodosio eam tribuit, ct can. 36. e. 37. Caus.. l r. Q. l. innocentitis c. II. ex . de Iudiciis: Iullo p. i6. ωρ. 3ia. Ait selinus lib. I. cap. io 8. Panormitanus lib. s. cap. 12. Sirmondus quoque eam
edidit in Appeiidiae Lota. Ibeod. num. i. GOTHO Ecb in Veteribias qtiibusdam, Vesumino, aliisque, Imπρ. in adius, Honorius ει Theodosius ABA. m. c) De Ablauio Pp. v. Prosopogr. Duem volant inepte Capitularia, Gratianus, thc. ID. d Praerogata, pro ante rog4lae lataeque: de quo uiox. ID. te, De hae Propagandi voce mox. ID. f Latas, in Appen d Cod. Theod. ID. gὶ Mira iv insiud ita irae e constructio, de qua mox. ID. Ui0 Iudiciorum summam Praetellus Praetorio tenere dieitur: pariter ut summa iudicia potiri, a Symmacho, til. 1.epis. .E. Rer.im summa ei com mst . I. D7. ae Deeurion b. ubi plura , ut di in Notitia Dunitatum. 1D. i in Mss. nonnullis pe sinere. vide etiam Iuretus in S muchi Alectuarium ep. dii. quomodo etiam edidit Sir-mona s, in Append. Od. LMM. n. i. Cuiusmodi locutiones plures sinaPes exhibet talo il. r. in v. Pertinere. : Neq te tamen hic vox ea admittenda : imo melius, ad eneulionem peruenire. ID. . Hi ne desumptum est, quod in Capitularibus th in Decreto Caus ii. g. i. c. 3s. 36. sub Theodosii nomine insertum est: ct quo respexit innocentius d. c. 33. ID. hi Est qui hie temat: si tamen alia pars non refragatur. Quod hie non admitto, mnx ut ustendam. DU m allegationibus, Glossa Decreti, dc si e δ.ηγηματικα caula. ID.im' Aeeipiam, pro recipiant, admittant. ID.
n) id est, Episcopo. m. lo) Latum e ut etiam postea reddit Sirmandus. m. pin Maias: ii Append. ID.
tq; De Consulatu, quem hie nonnulli subitet lint, mox. m.
I g Iunicii Epistopalis, priuatis quibuslibet
quandocunque indulta EL Ec Tios E in causis ciuilibus: deque SENTENTI IE huius Episcopali sui: ut & de T Es TlMONIO unius Episcopi admittendo est haee constitutior Quae Lb Constantini nomine ambulat. & ad Ablauium PP. directa dicitur: idque ad eius. si Deo placet, sciscitationem:& iuxta anterius aliquod ea de re eiusdem Principis Edictum. am quadem legem veri Codiees Τheodosiani non magis, quam duas reliquas huius tituli habent. Et si ut dixi iam exinde allegatur in
Capitularibus, &in dreuiariis dicis Theodosiani eae superiori titulo subiiciuntur. Eis item Selde.
MS. qui Guillelmi Monachi Malme, huriensis fuit ut M. reliquas duas huius tituli, ad titulum libri deei missexti secundum, qui de Episcopis cs Geruis est, attinere, sparsimque ibi interspersas scribat, de reuera Constantini esse certissimum esse dicat: qua de re etiam alibi plura se scribere, ait in dissolati ad Fletam cap. s. g. 1. Et habetur ea ex parte in calce synodi Valentinae 3. quae habita fuit Λnno Domini ου s. s. Bonam quoquc eius Partem
366쪽
- Carolds Magnus ad verbum insetuit Capitularium, lib. b. cap. i . Gratianus quoque in DecreIO can. II. SA II. Caus. II. Qu. I. Innocentius can. b. de Iudiciis'. ubi Theodosio eam tribuit: quomodo in MSS. nonnullis inscriptio praefert Arcadium, Honorium s Theodosium ΑΗΛ. aliique Decretorum Collectores Iuo, Anselmus, Panormitan . Sed &Baron vis quoque eam indidit, Annalibus Ecclesiasticis anno Constamini s. altero statim post fidem Chr lsianam susceptam, puta Anno JI . num. I. Contra, Abest ea a Codice lust ni an eo, neque eius mentio ulla apud liis toriae Ecclesiasticae Scriptores occurrit, etsi subtemen illi aliquid ex Sozomeno lib. l. ca g. de quo postea. Et certe est ea plane έupposit: tia fictaque, quod iam aliis quo que nonnullis suboluit, inque mea item venit. Eii, inquam, haec quoque lex de earum Constita. tionum numero, quas falsarii miscelliones nonnulli,
sequiore aeuo e variis centonibus coni itas e Tnxere:
citiusmodi sunt omnes illae, quas habet Appenix GHι is Theodosiani a Sirmondo pro genus nis editas: de quo iam in Prolegomenis i ius Codicis. Quidquid a Pseudulo huic ipsi adhibitae var ae artex suerint, ut inter bonas merces ambulare posset: similitudinem veritatis imitaretur, ut loquitur l. pnic. si cera. peti de chirograph. ham in rem scilicet Constamini honum nomen ementitum : Ablanius P P. inscriptus, quem utique sub Constantino Magno P P. fu isse l. quet. Addi us S character loci, Dat. Consantinopoli: ut mensis dc dies: Consulum
tantum nomen ominum. Q iod tamen etiam lupplere vel diuinare nonnulli conati. Inter hos Auctor Chron ologiae prioris Codicis rheodosiani eam reiecit pues Conis latum a. O .mtii s Constantispri num .sta qui tertius annu. .lt post Constantini Magni obitum, id est, Anno Domini 339. Gemino etiam errore: nam de Consumini nomen haec lex aperte praefert, & Ablauius ante eum annum iam e medio sus, latus fiterat: de quo ri Prosopogr. ex E mapio, ZOsimo, H eronymo. Haec inquam ad veri speciem addita: ut & illud, quod more P 'i quo riuadam aliorum impcissorum, in quis auctor Consta minianeae donationis Ac reliquarum coniti tutio mim, quae appendice Cod. Theod. continentur, ars: seX, quater vel quinquies anteriora Edicta sua seli Leges commemorat, ne nouum ius nunc primum inducere videretur. Imo & Ablauium sciscitantem inducit, quidnam in argumento pro P sto Constantinus antea cauerit: Ouae tamen , ipsa, ut pollea ollendam, impostulae sunt indicia certinsima. Adde mi ita alia ad veri speciem adhibita ut quod de Praesecto Praetorio dicitur . eum iudiciorum summam tenere, quibus omnino similia occurrunt , t. III. de Decurionib. & apud Symmachum lib. I. epist. Ia. ut iam in notis indicaui. Ac
Cedant, quae ut religiosum Ahlauii Praefecti Praetorio sciscitanti, ita & libitus sanctionis finem respiciunt: Ad malisiosa, inquit, litium femina comprimenda, Vnde filubre etiam hoc Imperium, salubre Mintum, lex pro omnium mihiate lata, dicitur. Adiice rationes haud vhique sensu inelegantes: Multa enim quae in iudicio captios pγaescriptionis Pincula prominon patiuntur, inuestigat o promit sacrosanctae religionis austoritas' Cui assine est quod Basilius Caesariensis epist. ψι7. p. ψao. Edit. Benedictim ad Com- mei tariensem quendam scribens, pro remittendis
ad se quibusdam, qui vestes pauperum suffurati ab Ecclesiasticis detecti fuerant, ait: α γάρ - των
μεν πολλα - τα φοβερα κρίματα του κυρίου καὶ - θωντα. quae enim tribunalium plaga non inciunt, ea perumque nouimus tremenda Domini iudicia perf-
cere. Sed de Philonis Ioeus de creatione Principis p. FD. Altera ratior Iliud es enim peritatis austo. ratate firmatum, illud incorruplum , quod asacrosancto homine conscientia mentis inlibata protulerit. Item iIlam, ut miseri homines longis ae pene perpe tuis actionum laqueis impsicari. ab improbis petitionibus, vel a cupiditate praepropera maturo fine discedant. In quibus et li scoriae multum, honae tamen frugis quoque multa intςrmi. cant. Adde quod rem ipsam attinet) similes, vel proximas saltem constitutiones plures: de Episcopali, inquam, inter Privatos iudicio. occurrere. Prima est ipsius Constantini, quam memorat Auctor vitae Constantini lib. . cap. ar. quidquid Seldcnus dicat d. p. 3aδ. est enim ea de Synodalibus decretis) quod Soro-
quod Iudicio contendentibus seu litigatoribus potestar m fecis, Discoporum iudic um ι nuocare, negleZIiss vellent, ciuitibus Magistratibus: cs ut sementi.t. eorum rata esst, repotioris auctoritatis quam alio. rum Iudicum, atque si ab ipsio Imperatore prolatafwssit: viqis Iudices seu Magistratus iisque minias eantes Anaritores iudicata ab his executioni traderent. Secunda est Arcadii l. 7. Cod. IV. de Episcopali audient. quae tamen ii Triboniani facinore immianis rion videtur, ut colligo ex l. o. svr. de
Iu/isdict.) qua sancitur, Vis qui apud istae Legis
Aut Dem litigare voluerint, non ν tentur, sed exportantur illius in ciuili negotio more arbitri sponte νem
dentis iudicium. Tertius est Honorii lex 8. Cod. IV. eod. tit. qua cauetur, ut Osuale iudicium ratu in si omnibus, qui se audiri a Sacerdotibus ele geγint e eaq/ue illorum iudicationi adhibenda esse reue. remtiet iubetur, quam Praefectorum Praetor Io deferri necesse est potesatibus, a quibus non licet prouocare: denique cauetur, ut per Iudicum quoque ostia, ne si cum Disiopatis cognitio, desinitione executio tri bustur. Quod usque ad hanc segem proxime acce. de re videatur. Quarta est Valentiniani Iu. -- uella Ia. de Episcopali Iudicior qua & ipsa lege licentia iudicandi Episcopis tribuitur inter litigatores priuatos. Omitto alias leges nota inter priuatos solos, veluti l. 3. Od. IV. de Episcopali audient. Accedat frequens horum temporum praxs: desuperioribus non dico, ubi et si ad Episcopos eundi
usurpatus mos, attamen ea vis esse non potuit
Episcopalium iudiciorum . ut a Iudicibus execuistioni tradi Oporteret:) post Constantini Magni scilicet tempora, quibus Episcopi passim των ΘΔ τι- κων ἁμφισβητημάτων a Christianis delecti iudices: fidem facit Basilius epist. a I. dc exemplo suo Gregorius Neocaesari quod in eius memorat Gregorius Nyssenus: Omitto Ambrosii exemplum epist. a . quia ibi non tantum Partium consensus interia uenit, verum & quia de Episcopi negotio agebatur. Facit sane Augustinus, qui laicorum lites ad fastidium usque iudicasse se profitetur in Psalmi I. Suis vitiosis re negotiosis cupi sitatibus adiuuanis dis ut occupemur, re eis nostra tempora impendamus
maligni homines agitans, avi certe infirmox pre
367쪽
munt, vi Musas fuas ad nos deferre compellant, qui
bus dicere non audemus. dic homo, quis me confiniuit iudicem aut diuisiorem inteν vos Z Consuuit enim tutibus causis Ecclesiasticos Apostolus Cognitores, in foro prohibens iurgare Chrisianos. Ne issit quidem , quι non aliena rapiunt, sed sua cupide repetunt , dicimus: Cauere ab omni cupiditate . constituentes eis ante oculos hominem, cui dictum se Muste, hac nocte a fretur a te anima tua. quae praeparasti cuius erunt i quia π quando dicimus , non recedum, non declinant a nobis: Sed instim, vetent, prccautur, tumultuantur, extorqVent, ut ipsis potius adisa, qua diligunt, quam firmandis Dei manda dis, qua diligimus, occupemur. Et infra: Obedientes fideles, qui pro suis secutaribus causis raro nos quaerunt, EF iudiciis nostris facillime aequiescunt:
nec nos conIerunt litigando, sed obtemperando potius consolantur. Certe propter eos, qui inter se pertinac ter agunt, quando bonos premunt, nostra iudicata contemnunt, faciuntque nobii perire tempora rebus eroganda diuinis: certe inquam propter
sol εν nobis liceat cxclamare in hac voce corporis risi: Declinate a me maligni, &c. Idem Augustinus, lib de oper. Monach. cap. ao. & homil. de I anit. Fo. cap. II. & Epis ad. Proculeianum Dona-tylam 1 r. Et homin s quidem causi sua i siecula=epoud nos mire cupientes, quando eis necess./rii De rimus , se nos Sannios N Dei seruos appellant, ut negotia terra sua peragant: Aliquando agamus σ vos negotium situtis nostrae, resalutis i rerum, non deanro, non de Argento, non defundis re pecoribus, pro quihur rebus quotidie Ium 4D capite talutamur, ut d fnsiones hominum terminemus, sed de ipso capi e ne pro tam turpis inter nos re pernicios dissensio es. Quantumlibet capita submittant, qui nos
salusant, is eos concordes in terra fac amus, de ccr.
D Qqcte ad Crucem submissoni est caput nostrum, in quo foncordes non sumus. Et Eps. Nebridii inter Augustinianas u . Et singularis historia, quam de
Syl ano Troadis Episcopo memorat Socrates M. I. cap . yy. & ex eo Nicephorus L I . c. D. Amhro- si in quoquc tib. a. o ror. cap. a . Si ossessam, inquit, pereris, non RECIPIAS iudicium: si cerdos es, aut si quisquam alius, non Luessas: licet tibi Aere, in negotio duntaxat secuniarιs, quanquam sis constantiae . adesse aequitati. Non etiam lib. I. cap. q. Ibi enim non de iudicio, sed de interuentu & intercesIione Episcopi agitur. Ideoque in - causis pecvntariis interuenire non es Sacerdotis, in y quihui non potes fert, quin frequenter iadatur alter qui vincitur, quoniam intcrcessoris beneficio se victu
morat Sogomenus de dictis legibus Arcadii & Honorii comprobatur, quae & in duobus his praeterea congruunt. Ergo mos hic frequens & legitimus eundi ad iudices Epilcopos. Primo quod diserte de pecuniariis causis, ut hac leg. ita de illis ρητῶς agatur: iudiciumque adeo Episcopale priuato itigatores in his subire posse neglectis Iudicibus secularibus definiunt: δικα μενους, inquit S ZO-menus, id est, iudicio contendentes in re pecuniaria, id enim δι ια μενων appellatione venit: non ut Interpres minus hene, qui in iudicium vocatos vertit. Litigare in ciuili duntaxat negotio ait Arcadius L l. 7. Neque alio sensu accipienda est LI. i. & Nou. Valentiniani: Idque etiam ita ex preclam in fimhrosii Ioco. Quae quidem ut illarumtium, ut iudicium hoc eum Praefecti Praetorio iudicio exaequet: quod & ipsum continetur d. l. I. eo scit. fine, ne ab eo appellari possit: imo Sozomenus coguitioni imperiali exaequarum id scribit. Hacte nus quae ad veri speciem hac leg. continemur, qu
rumque argumento huic legi fides adstrui posse
videatur. ntenim longe plura alia sunt, quae Meleg. continemur sanciunturque, quae nulla alia lege occurrunt, imo quorum nonnulla legibus illis Fla. ne contraria sunt: Ac proinde variis paradoxis, imo falsimoniis, seu falsis ampliationibus
Prima ac potissima est, quod etiam μονομερῶς, id est , uno tantum ex priuatis litigatoribus pollulante iudicio Episcopali locum esse vult, Et si attera pars, inquit, refragetur. De partium equidem consensu seu electione id liquidi iuris est, quam in
rem vide quoque lulianum Nou P. Ly. c. alli. &exinde Capitularia Caroli I. c. V . verum ut alteris
utra parte refragante id fieri possit. id vero ab
omnibus illis, quas memoraui, legibus abit: Con stamini inquam, quam Sozomenus memorat: πις δικα αενοις ἐν βουλα ντου παρα τῆBexu των ε τι- κοπων επι καλῶ θ TNν κρισιν, si qui ex consensulitigare voluerint, inqUit, Arcad .us d. l. 7. Paritervi d. l. lo. si ' de Iurisdiat. cui liciae colla situ. vel ad eius instar est ,rmata: ubi dc diserte additur. si uod his obesse oon poterit nec ductis, quos ad pr.evicti Cognitoris eaeamen constentos simias risu se,
quam sponte renisse consuerit. Qui s, inquit Ho
norius d. t. 3. audiri a Sacer Mihus Hegerint. Quod ipsum incLlcatur multoties cl. Noueae Valent. ιδ. tum in priuatoi tam mere causis, tum in his, quae intercedunt inter Ecclesiasticos aliquos &laicos, vel inter Clericos mere, inter alia his verbis, σ/psis
litigatfribus conuenit. Lyaeeunte tam n vinculo com
promisi; Quod c laicis, si consentiant, aueIortias nostra permittit. Anter eos Iudices fise non patimiar, nisi Gluntas iurgantium, interposita , scut dici tran si, conditione procedat: s ambo eiusdem scit litigatores nolint, vel alteruter, agant publicis se his re iure communi. Eodemque pertinet lex s. Od. de
Episcopali aud. Quanquam q: oad Clericos id
immittatum a Maioriano, Novella sua Interpres ad uesi. Valent. ra. notat. Extat equidem Nouella
Maioriani a. de Discopali iuricio, verum quae ibi
integra non extat, seu ut loquitur Interpres ad integrum scripta non est, verum ea tantum parte exhibita, quae esset de re necessaria ad Iocum , de Inmtorum inquam Clericorum ordinatione. Ergo aliis omnibus Iegibus utriusque partis consensus & electio requiritur, more arbitrii&compromissi, etiam Constantini leg. quam memorat Sozomenus. Imo& altera illius, quam sub Constantini itidcm nomine exhibet Appendix Cod Theod. & quidem, si Deo placet, ex hoc eodem Codice Theodosiano si ibritulo a . de Dis vati desinitione, data Constantinopoli Licinio A. s Crisipo Caesare COSS. haec limitatio additur. Ita tamen ne νμrsetur in eo, ut unus ex litigantibus pergat ad supradictum nurelio rium cs aνιι rium suum Munciet. In quam etiam
transfusia nonnulla ex ipsa l. s pro finitis haἷeat quicquid ab his su ris iudicatum. Eademque I Baiasilii mens fuit epist. a I. p- t. Edis. Benedict. in . si modo ea ad Episcopum vel Sacerdotem scripta est, ut ipse censeo: γινου δε βοηθος, μαλι legum, ita Ar huius limitatio notanda est. Secun- μὸν αα τεροις τοῖς κρι νομενοις sευσεβῆς γαρ) κω- do, conueniunt in eo, quod stabile hoe iudicium Episcopale eri velint, idque a iudicibus & eorum. ossicio executioni fradi: nam & id expresse de C stamini f. addit SoZomenus: expresse id continetur dict. I. δ. ut hac teg. In tantum, quod ter-
368쪽
αδικουμενω &c. Sis ergo adiutor, maxime quidem Nyique litigantie sidenim pium est pνohibent, ne adiudicem miroeant teque ibius loco rudicis illis praebens. Quod is asteruter non obtemperat, nec sentemia cedit, faue iniuriam patienti. &c. Ergo & hoc iam nomine& vel maxime falsi suspecta haec lex est. Quando. quidem dc Conitimini ipsius mei, imo & aliorum
Imperatorum sanctionibus hac parte contraria est verbis apertissimis: omnemque iudiciorum ordinem,& ludicum potestatem imminutum it, ut videlicet unius nutu partis quocunque etiam iudicii momento iudicem discingat, & potestate tua priuare possit. Haec cum attenderet vir Doctus, hic lectio.
nem ita reponebat : S tamen alia pars non refragatur:
aduersus apertissima huius legis verba, quae ut in omnibus libris ita habentur, & in Decreto & in Capitularibus de in Decretalibus. ita necessario hic stant: quin de id ipsum iam antea indicatum. Qui-ιunque, inquit, litem babens, siue posscssor, Me peti
tor erit, dcc. Idque adhuc magis confirmant sequentes ampliationcs. Secunda igitur ampliatio est ratione Temporis: Inter initia litis, inquit, vel decursis temporum curriculis, siue cum negotium peroratur, siue cum iam
coeperit promi fmentia, iudicium eligit scrofandi legis Antistitis, ilico sine aliqua dubitatione, etiamsalia pars refragatur, ad Episcopum cum sermone siti. gantium dirigatura subiecta etiam ratione. Et in hoc quoque concinit lex In subdititia in Append.
Cod. Theod. D s quis ad legem Christianam negotium transferre volueris N EDd iudicium obseruare, audiatur: Etiamsi, inquit, negotium apud Iudicem fit inchoatum. Argumentum etiam aliquod praebere videatur fimbrosius d. epis. a . etsi in alia re, a Canonis is certe varie explicata. Tertia ampliatio est ratione AEtatis: Sine ali. qua, inquit, aetatis discretione inuiolatas semper incor/νptasque seruarie ite me siue inter mi.
nores sue inter maiores. Quod quidem in-Dita luris prudentia dicitur. Quid enim Z non ad retractanda iudicia summa esse debet aetatis minoris ratio Sie Primum caput de Iudicio Episcopali Rebus ipsit falii coarguimus. Sequitur alterum: de Te . simonio uni is Episcopi, quod & ipsum relatum
Capitular. lib. M. cap. 36K & a Gratiano can. 36. Caustr. Qu. l. Nempe ut unius Epicopi testimonio credat ir, neque alius contra audiatur. Quod &ipsum falsum essse, rebus ipsis apparet. lplem et certe Constant nus, Dei legi conuenienter, quam dc aliam saepe imitatur & sequitur, Deuter. N. IT. sanxisse reperitur l. s. supν. de me ιestium, ut unius OMNINO testis responsio non audiatur: Hiamsi
praeclara Curiae honore praeficteat, de quo plenius ad eam leg. illud equidem Episcopis pro priuilegio datum pollea, ne Episcopus ad testimonium P Io7 flastitaretur: l. δ. supr. de me testium, ubi dixi. Sed & Patrea Africani in Concilio Carthaginensi ab
Honorio petendum decreuere, Vt habetur can. D.
Cod. Africani: ut Clerici de Iudicii sui cognitione non cogantur in publico dicere testimonium, de quo dixi ad i. t. supν. de religione: Atenim, ut unius Episcopi testimonio credatur in causa pecuniaria, id nunquam constitutum fuit. Cui acius quoque ad . ι . . de dote prael. etsi de fide huius Constitutionis non agat, attamen de hoc capite ita loquitur: Constaminus Imp. in constitutisne quodam ad Ablauium PP. qua es in extremo Cod. Deod. cs a Carolo Magno pro lege relata es t ua capitula, νtcs ab omniabus subditis obseruaretur; iubet, ut omnes Iudices
indubitanter, liceι ab Pno Episcopo prelabitum testi
monium. accipiant, nec alium quemquam audiam prater Episcopum. Mox subiicit: Sed memineris quod es in pila Stephani Iunioris a Damasenc conis stripta, alios esse λατνιόπους, alios ἐπισκοτους. ει de Episcopis loquitur Constantinus, quales an usii sint hodie dubium es. Hactentis Cui acius, satis libere. Ait porro hac parte impostor, Nec alius audiatur, cum testimonium Episcopi a qualiaet parte fuerit repromi Dm. Quae verba ita nonnulli accipiunt, Episcopum unum, cuius testimonio se credituros pro
miserunt litigatores, plenam fidem facere. Quod inane est. Nam diserte dicitur ab una parte hietestimonium repromissum fuisse. Repromissum igitur, id
est, aduersus partis allegationem laudatum .verum de
hoc plura ad d. l. supri de fide test. lta l. 7. Dpr. deside testium: qui scripturas comminiscuntur, cum quid in iudicio promiserint, nisi Mi adstruxerint ne ritatem, Jcc. quod in prompserint mutauit Τριβον. l. penuit. Od. I s. de probat. Atque ita Rebus ipsis falsitatem huius constitutionis euicimus, quam etiam totam abrogatam, dc potius non hahere locum Glossa ipsa notauit. Eademque Glona ait,
Innocentium in c. V. X. de Iudiciis, ex ea argumentum sumere, non ut confirmet eam, sed ut ostendat, quantam affectionern imperatores habile rint erga Sacerdotium. Nonnulli ut duritiem eius emollirent, re sngere eam alicubi conati. ut iam diximus. Alii ex Decreto emendandam dixere. Sed nos commentitiam iam rebus i Psis ostendimus.
II. Secundo Ioco id ipsum ostendit clare Verbo rum sartigo de stri bligo, a Constantini Magni temporibus ili loque alienissima, quaeque ei oculo conuenit, quo ut initio dixi, alia id gentis ficta falsataque. Quin de alia adspersa, quae plane
Primum suauis est sciscitatio, quae memoratur, Ablauiis de in eo quidem, quod scire cupit, quid
de sententiis Episcoporum Constantinus antea cenia
suerit, quae praerogata ab eo sit super haec lex, quae Edicii ipsius forma. Quasi vero sciscitari id PLesectu in Praetorio oportuerit: cui Edicta, legesque pul,lice propositae notissimae erant, vel ex scriniis ipse haurire potuit, penes quem, Vt ipsiam et haeleg. dicitur , summa iudiciorum erat. Secundo, deinde quomodo haec sciscitatio Reli gionis esse dicitur, quasi vero de religione hic agatur:
aut religionis hoc negotium sit: imo enim iudicia rium sinuet, ut ita sciret . quid hac parte sequen. dum haberet. Verum haec eius laeuli disciplina fuit, vi religionis Pars haberentur ea Omnia, quae ad Clericorum utilitatem facerent. Tertio, quo hic Moderationis nostra titulus, insolitus etiam in Constitutionibus, neque huic nego.
Quarto nouiter dictum , a nobis instrui voluisti. Infimi scilicet absolute pro doceri, cum alias cum adiuncto ferme efferatur: instrui scilicet aliquid, vel de aliqua re. vel aliqua re. verum de hie
Constantinianae fabulae c ha racter est. Quinto, noua etiam vox praerogata legis, pro ante, olim, rogatae lataeque: nam alias prorogata hoe sensu dici debuit, non Praerogata: pyarogatum est ante erogatum, non Ps. ν ante rogatum, L Asupri de Praetorab. dc l. v. de Decurionib.
Sexto, quid etiam est, praerogatae Iegis ordinem si lubri rursus imperio propagare: ordinem scιlicet dixit pro ordinations, vel sorte: prosagare mrsus,
369쪽
id est, rursum publicare. Quomodo & in subditi tia constitutione Appendicis Codicis Theodosiatii
quin propagare, ni fallor, est amplificare, exten dere, non firmare in futurum, vel certe propagare in aeuum. Verum & hic stylus est donationis Constantinianae. Liquida, inquit, narratione per h. 1 3 nos rae Imperialis insitutionis paginam, ad cognitionem omnium populorum, ira uniuerso ordiererrarum nostra sudui propagare Biu. habet propa. MO Manyisetissima Serenitas. Septimo, ad alia pergamus. Quolibet, inquit, genere prolatae sententae Eprisoporum : pro qualibet ratione, vel potius cui u libet generis sententiae. Octauo, deinceps, VI pro frectis sempρr ac venerabilibus habeatur , quidquid fuerat terminalum. Egregia scilicet constructio habeatur pro functis quidquid, dcc. Et tamen ita quoque in altera, si Deo placet, Constamini cos stitutione in Appendice Cod.
Theod. re pro Iauctis habetur, quidquid ab his D
rit is icarum: ut iam utriusque conititutionis parentem agnoscas, Vel unam & eandem certe monetam. Ad alia pergamus. Nono, Ad executionem, inquit , peruenire: quod tamen tolerabili US adhuc, quam quod nonnulli
Decimo. seratur & facrosancta lygis es religionis
hic appellatio: quomodo & num. 6. Append. Theod. Sed enim etsi genuinis cor, sticinionibus sancta &fauetissima lex ferme dicatur: imo & sacrosancta Ecelasia, in l. mic.de bon. Clericori sacrosanista religio t. K. de cursu pus Llcacrosaneta mysteria , t. ras. de Di curion med idone etiam Dc Uunctus homo pro Episcopol Verum id ex eadem moneta est, ex qua in i . Constit. init. APpenae Cod. Theod. sacro,an.
Undecimo, Adde his vocem, alia pars, pro
Duodecimo. sed quid est si mo litigantiumst ilicum sermone litigantium Hrei ad Episcopum Z G l ista
interpretatur allegationem, seu a regatio ies partium. Quod si verum iret, tum sermo litigantium esset, quae partim visertio vocatur, in LX.supr. unde vi. At ani, quomodo sermo litigantium, aut cum sermone litigantium ad Episco: tum dirigi dicatur possessbr vel petitor, cum altera ctiam parte refragante id fieri posse hic decernaturi Verum litigan. 1ει hic disium lue de separatim intelligi post intesiue petitor scilicet siue possessor. An igitur, ἐπιθέτης hic sermonem dixerat, τον λογον, τὸν Πυλιαν,
άμιωσιν , εσιν, preces litigantium, quibus Episcopum rogant. ut is cognitionem causae suae suscita pere dignetur Neque id ita accipiendum. Impo stor hic sermonem dixit, pro tuitione, mandeburde,
eam vertit Iulianus: Haloander , scuritatis pνomissumere: male vetus interpres Iusiurandum. Ergo,
si' mo tituantium est ἀσφάMut, securitas, saluus conductus, qui dabatur lit agantibns in causis cilii Iibus & priuatis, non vero in publicis, veluti tributorum exaelionibus, ut ex Edictis illis Iustiniani constat. Quem quidem etiam sermonem seu λουον, ubi dare fas erat, nonnisi Episcopi quandoque consensu dari oportebat, ut ex Ed, eto Iustin. s. cap. Io. discinrus. Eiusque sermonis fin s duplexerat, ne litigantes a qυoquam infestirentur, & ut in eo tantum foro causa eorum decideretur: Qui duplex etiam sinis fuit sermonis Iesbi, seu tui toni, & Mandebur dii Regiae, Episcopis, Abbatibus, Ecclesiis, Monasteriis tribui solitae, nempe ne a quibuslibet infestarentur, atque etiam ut eorum causae in PAlatio tantum deciderentur. Ergo hoc sensu possestor vel petitor vel uterque luc ad Episcopum cum sermone litigandium dirigi iuben .r:
lis: gantium inquam, id est, qui litigantibus tri huisolet: & quidem in s . huius leg. sub λογ' ἁσυλ ιας Episcopi. Ad alia pergamus.
Decimotertio, eiusdem quoque elegantiae sunt. Captios praeseriptionis vincula, quc in iudicio multa
Decimoquarto. Egregia etiam sormula, perpetuo flabilitatis iure firmatum. Ita quoque sane, in epistolis Pauli PP. l. firma sabilitate. Decimo quinto, quid est etiam, testimoniumrcpromitti Z Nempe, quod antea diXi. Decimo sexto, neque minor vetustas in illis: illud es veritatis auctoritate firmatum.
Decimo septineto, ut & illitii, quod a sacrosancto
homine conscientia mentis illibata protulerit. Pro-firre scilicet quid conscientia mentis ab homine di
Decimooctavo, huc reserantur uilla: aliquandoce mus, Pro, olim: Gρια s praepropera ζ iseedere maturo sine. Decimo nono, semina comprimere, pro reprimere.
Vigesimo, accipere resimonium, Pro recipere,
III. Iam Vincula orationis non propalam clamant, hanc Pg. neutiquam Constantinianei aeui vel prioris
370쪽
prioris alicuius latinitatis esse, verum summam baris hariem redolere: & ab eodem sonte proficisci. quo fabulosam Constantini donationem, & pseudo epistolas primorum pontificum Z primo, Sanximus
namque. Se nilo. scilicet. νι pro sanctis. Tertio, nouar item periodi & sententiae quinque eodem vinculo vocis Itaque, cum superioribus nexae: Itaque, quia a nobis, &c. Sive itaque. Quicunque itaque: Omnes itaque. Quidquid iraque. ita quoque passim in Pauli 1. PP. & Stephani IV. Epistolis: ita
quoque in Coni famini donatione tribus locis. Prima itaque die: Confruximus itaque Eccle me Decrevimus itaque re hoc. imo & in l. a. prox. in . quae & ipsa supposititia. Sancimus iraque.
IV. Tandem quid est, quod cum duo sint huius legis eapita, de Iudicio, inquam, Episeopali,
deque Testimonii ictione, sanctio tamen huius legis nonnisi prius illud respiciat, obseruantiamque eius commendet de sententiis, inquam, Episcoporum ZEt ita quidem glaucomam Lectorum oculis hactenus obiectam, levasse mihi abunde videor: unde sibi studiosi deinceps discant cauere, ne Porro huiusmodi sublestis eommentis fidem facile commodent. Neve huius legis vlla ratio porro habeatur, v hi de Foro Episeopati agitur: Quod tamen hactenus fit: unde in Bisorrea enarratione de foro Di pati multae perplexitates & confusiones ortae, dum huius quoque ibi ratio habetur. Et post haec omnia, ut ex aliis de genuinis Legibus apparet,
appareret, hoc quidquid priuilegii est, totum si De a Principum indulgentia de prouidentia manasse: siue
partium vel alterutrius saltem voluntate Episcopistributum: non vero a iure diuino manasse: vel
perpetui id iitris fuisse: aut Episcopos suo sibi iure id vindicare potuisse, etsi ossicii alioquin Episcopalis pars sit, quod de Conciliis statutum est, ut Ecclesiastici operam nauent, in exhortandis litigatoribus ad pacem & concordiam. Sed exitiosior adhuc eorum error est, qui hanc teg. eo trahunt, ut Episcopos --γυνους iacularibus potestatibus nobis faciant.
Τ ' veneratio Sacerdotibus debetur innoxiis, ita & poena moderata seὶ inquietis' atque deiectis. D Quemadmodum enim Deo seruientes, & diuini Sacerdotii integritate lucentes, non ilum vitam suam proprio praestant ornamento, sed etiam subiectar g
plebis atque obedientis exemplo: ita ii, quorum indigniora hJ funisub integritatis professione peccata, si exclusi deprauatique i) ab Episcopis comprobentur, qui resupinos tkJ spi
ritus aducrsum definita retulerint, separati ab his urbibus, quas errore proprio tenuerunt,& sibi debent esse parti lὶ & aliis constituta mὶ ablegatione terrori: Plurimos enim bonos nin faciunt, & veneratio optimorum Sacerdotum, & notabilis. reprehensio pessimorum. ' 'Suggerentibus Episcopis didicimus, quosdam Sacerdotes Christianae legis, quorum delicia coetu Episcopali deprehensa fuerint, co) iterum sententia vindicata, sp) in sinu carum
urbium, in quibus talia commissa sunt, permanere, & q quaerere turbas Populi, conuo-Care turbatores quietis, exi stere tumultus popularis auectores, r) innocentes se post iudicium dicere, plebem colligere, & vehit adhuc Episcopos salutari os Comitatum sacrum petere, mereri mendaciis Oracula, & sutura rescripta. Sancimus ' ' ' itaque hac lege, ut QVIcVMQVE reficientibus Sacerdotibus fuerit Episcopali loco detrusus & nomine, si aliquid vel contra sententiam, μὶ vel contra quietem v) moliri fuerit deprehensus, rursusque Sacerdotium petere, a quo videtur exclusiis, sχὶ procul ab ea urbe qua in indignus y) infecit, , secundum legem Diuae memoriae Gratiani, c. milibus vitam agat: Sit ab eorum coetibus separatus, a quorum est societate discretus: Careat υ urbe quam tenuit, segregetur ta a)quam mentitus vitae praeceptor ibi, in secit. Sitque cc) huiusmodi Personis, tenore huius legis, inlicitum, sa ra nostra 'adire Secreta, & impetrare Rescripta: omnibus ddin abiectis per culpam Sacerdotio personis, quae impetrata sunt infecta Permaneant. Scitu- his quorum defensione nituntur, absque sui reprehensione non futurum, si hoc eis polliceantur eeὶ sustragium,qui diuinum non x identur meruisse rescriptum, fi) Hadriane Parens Karissime&
amantissime. Hanc ' igitur legem Sublimis Magnificentia Tua cunctas per dioeceses go sibi creditas publidabit Edictis, chh ut id quod pro quiete repertum, pro iudicii Episcopalis con-
firmatione constitutum, pro reprimendis culpis inuentum est, ab omnibus excolatur, a Sacerdotibus reseruetur. Dat. Prid. Non. ii Febr. Rauennae Stilichone ii. & Anthemio coss. fqPj.J.