장음표시 사용
331쪽
Sineis εὴλJ Hostiarum immolatio capitali poena proposita inhibetur, & extorum consultores lxmetsi eot ita salutem Prine 1pum, aut de salute nihil quaesierint, ultimam Pinitam sustinebunt: namque ipsa nefaria
curiositas atroetum eriminum appellatione censetur. 'Si quis veroJ Qui simulacra venerabitur, non continuo supplicio capitali serietur, sed aliter coercebitur, ut subiicitur. um passuraI Arnob. lib. 6. . Da enim non videtis spirautis haee signa, q*orum plantas ct genua contingilis er contrectatis orantes, modo ea sious sisiicidiorum tibi putredinis inois carie relaXari. Ridiora exemplo J Vt olim exemplo eontrario Theodora, Theophili Imp. yxor, cum prohibitus esset imaginum cultus, in cista τὰ: -υ ἀγίων ρκώυ- μορφαρ, h.buisse sertur, quas venerabatur, Cedrenus istu. 23. Redimita vitiis arboreJ Prudentius lib. a. anis. S mach. Et que fumi eas arbor vittata lucernas Seruabat, cadit vltricis ecisa bipenni. Theon. ἐν D ae. γραφεe ἐυ Mυτηρ- , in sin. ἄγαλuα δ' δη tu. .vυεν η γραφὴ , ζσως λυτὶ τα δέ,δea θεους ij γουντο, και Hεραπευμ. D. Gregorius lib. 7. Di s. eap. 2o. Peruenit ad nor, quossem illic, quoa diei nefas est, arbores colere, ct multu alia conιra ebrisianam fidem perpetrare. S. Wilibal dira in vis. S. Bonificii cap. 3. tiuorum consultu atque consilio arborem quandam mirae maenhurinis, quae prisco paganorum vocabulo appellaIur robur Iovis, in Deo, qui dieitur Gie finere, feruis Dei secum adpantibus, Decidere tentauit. Arborum cultus radices in Galliam egerat : Glaber Rudolphiis bis. Franeor. IV. a. e. . Contigit enim, W AD quadam praeeipiente eodem Diseopo, que tam profana arbor fisa iuxta fluuium, cui etiam supersitiose immotiuat uniuersum vulus, viriuerat excisa conuesteretur. Seuerus Sulpitius de S. Martino: Bem eum iis vico quodam temptam oviiqui simum illi uiuet, O arbιrem primum, quae fano erat proxima , esset aggressus excidere, tunc Mityles Dei istius eum caetera rentilium turba capiι obripere. Et antiquissimis temporibus Celtas Iouelu coluisse; Iouis autem apud eos signum celsam quereum fuisse', Maximus Tyrius alictor est aeteret. 78. tog. a M. M. Gr. subtus quercum ct populum nationes sacrificasse, constat ae liquidum est, ex Deuι. e. 12. v. a. & Osea Proph. cv. q. U. II. Ο se: τωυορέων Κλυπιά- eos, καὶ επὶ τους εθυω υποκάτω ορυὸς κω λε ροις , και δάνδρου συσκια ,roe, ad quem locum Cyrillus Alexandri
ε λMMQε μύθουe , τιμας ἄποπέρ --ς. Serii a quod ait diutrius Propheta in iugis montium gentes Saetificasse cinsummis montium templa diis substructa, vid. Iul. Frontin. de euon. pet. 9o.ὶ sicut & fecisse Persas literis manis darunt Herod. lib. t. Xenophon. 8. παιδ Origenes contra Celsum lib. s. pag. 268. Horsum quoque trahi potest, quod scribit Theodoretus graecar. pQmn. cursit. 9.pv. lag. vertiees monti uin veteri errore liberatos, ct ibi asce-tatum elio ros sedere, qui Cliristum erucinixum, Patrem ct Spiritum S. eollaudent. Paganos autem in arcibus,& munitissimis locis sana sua dedicaste , ωσπερ καὶ διὰ γM ὐφήμινα, scriptum est in Theodosii eonstitutione, quae nuper integrior edita est in ealce Concilii Ephesini. Ara eespitibun Silius Ital. lib. 16. υ. ac λει simi extructis respes furrexerat aris Victimaque admotae stabat subiena bipenni.
Calpurnius MelU. a. v. sa. Saepe vaporato mihi cespite palpitat agnνs. Ad/eii, Heliodor. Alabiop. lib. O. c. 27. Raua, imagines.J Arnob. lib. 6. mes ipsa vos saltem, quae in medio Ia sint, docere strue monere ribuerunt, istor. oor nihil, ω eirea res easses inciorum impendere Uaniines. H-οὐν J Maximus Tyri iis dissert. 38. in princip. δεφωγοὶ ineaArs: 2εοὶ, κάνυ: μD πασιν, αλλοι δ' 'λλοις ἐν asini σας,
litatione usurpari passiua in obseruatio est. conniventem vero.J Ararobius lib. a. adu. Gent. Cum non preMbendo, quod θονωμα prin/beri, cessistis erimis se Lis prosνiam, of retentionis diosimulatione permiseris prius. Vid. Libat . in Hesur. VisV. pQ. ios. ct Gesam. 3. pagina a l. Dissimulariona dissutisiui3 Magistratus, qui talia gon vindieant, e uJqde ministeria plecti uitur L ρὸ v. uti. infr. I. 7. Cod. IV. eod. Sed forsitan oppones in Christi uorum ecclesiis repositas imagines, quaa sancte veneremur: de antiqui illinis temporibus ψgnum, qui digito Pr*ς' rsoris monstraretur, depictum , post modum etiam sextae Synodi Trullanae definitione, Christi Dei nostri humma forma characterem etiam in imaginibus, pro veteri agno depimim. Ad hoe audies, di vinei nureorum , non m adoremur verba sunt lonae . Aurel. Episcopi δε cultuisuis. lib. I. sed eooius, ut sua μναμ p irexi a inem reddant, oe ρυινndam praeteritarum
332쪽
rei um memoriam sensibus imperitorum ingerant, in Ecclesiis Hepingi. Eadem est sententia Cm. d. on. S. Agobardus lib. M pictur. de imaginibus: Hubuerunt namque es antiqui Sanctorum imogiises, vel pinas vel sevi pιus , Ied eausa Κνι riae ad recor. nilum, non reae colen m: νι verbi graιia, gesa Ssnodalia. υbi pingebantust catholica viritat. fulti, 9 Vinoris. D. Gregorius epis. lib. 7. in icto a. cap. lov. Ideireo enta pictura in Ges Wis adbisietur, ut hi, qui Γteras neseiunt, saltem in portet istus vivendo tegant, qua legere in Odiribus non valent. Addesis Athanal . pag. 28s. θρυ. Eini. Gr. Lat. Et e lumniabatur olim Claudius Episco' Taurinens. pietatem Christianam liis verbis traducens: Sed si peru serum Ggmatum evitores, Vnos vivos volunt vorare, or in parietti os a Mare. Num quidnam Galli atque Germani, qui cuicunqMe picturae a rationem deferre detre Ians, stact ador ιibus libera voce resultant, eosque quania psῖνι invect tone re orruunt, Θ, is ad fanam mentem rede avi, ιοιο eona uise Halorant ' Et ita fortasse molliendum , quod de Gallis scribit Anastasius Biblioth. proa . ad a. Bucul. N eo. VniuersisIis, inquit , rei Iesia semper Nenerata es, O hactenus inneWisiure quibusdam duntaxa Galgoram exceptis, quibus υιique nundum es barum limaginum) Wilitas reuelata. Nisi forte dixeris, non sine quorundam reclamatione cultum imaginum iii Gallia receptatri. Sed magna ct ineluctabilis vis cst veritatis Denique gentiles aliquid habete numinis ligna erediderunt. quod a christiasiorum fide mirum quantum alienum lit.
superstitionem . nec Christiatiorum dei otionei a amplectit tar: nullas enim penitus trabent imagines, & ad Deum solum preces allegam, ut txadit Laonicus Chaleondyl. lib. pom 79. Nσι κετα μὐοπιῆν μητὰ αγαλua, μου ra
CI AT vivus, nullum ad fanum, vel quodlibet Templum, habere quempiam c licentiam accedendi, vel abominanda Sacrificia celebrandi, quolibet loco d) vel tempore. Igitur, uniuersi, qui a Catholicae religionis dogmate deviare conte dunt, ea quae nuper se decreui, properent custodire, & quae olim constituta sunt, de Haereticis, vel de Paganis, non audeant praeterire: Scituri, quidquid Diui Genito
ris sh nostri legibus f est in ipsos vel supplicii g) vel dispendii hJ constitutum, nune
acrius exsequendum. Sciant autem Moderatores Prouinciarum nostrarum,& his Apparitio
i) obsecundans, Primates h) etiam ciuitatum, Defensores cl) nec non & Curiales, Pro curatores in possessionem nostrarum in quibus sine timore dispendii coetus i ia licitos hae reticos inire comperimus, eo quod fisco sociari s n) non possunt, quippe ad eius dominium o) pertinentes si quid, aduersus scita nostra tentatum, non fuerit Vindicatum, atque investigio ipso punitum, omnibus se detrimentis & suppliciis subiugandos, quae scitis sunt
p.,1ε. veteribus p) constituta. Speciatim vero hac lege in Moderatores austeriora setiacimus & decernimus: namque his non custoditis omni industria atque cautela, non solum hanc multam
quae in ipsos constituta est, exerceri, q) verum etiam fr) quae in eos praefinita est, quieommissi videntur sὶ auctores: st) Nec his tamen remissa, quibus ob contumaciam suam iuste est inrogata, Insuper capitali supplicio iudicamus ossicia μ) coercenda, quae statuta neglexerint. Dat. via. Id. Aug. cP. Olybri O & Probino coss. 99s.J
a Et hane legem Annalibus suis recte inseruit Baronius, rimu D. 39ς.π.la. GOTHOR b Rufinur i 'P. Orienti; sei licet. sub Arcadio : Vt L a. sipr. de Prosopogr. m. . et Malis quampiam, quamquam ct illud sustineri possit. m. - di Ira l. a. Iustr. δε haeretieis. ID. ea Fine superioris anni I. a . sisy. δε hPretieis: ct hoe ipso anno I. as. 26. di haec specialitis supra de barandis. Quae tres leges etiam eidem Rufino PP. inscribuntur. ID.
D Theodosi Magni. ID. O Vide L i I. I. IVV. ID. ili) si stationis puta loei, in quo ritum situm exereuerint α. l. a. fur. ct hae ipsa DE. mox. Forte etiam intelIi. git milletam aurariam decem librarum, de qualI. at. Apr. δε haereticis. m. i) id est, Apparitores ludicum. ID.
333쪽
l Vide sit p. Par tition aee Defensoribus. ID. in Ει Procuratores, Sc. de qui blas suo tis. lib. io. tit. 4. supr. m. ni Eae posscssiones scilicet. ID. O Iam pertinentes. ID. p Uide sum. ιit. G baeneticis, ct nominaum Legem 2 i. quae est de multa curaria. ID. q) Forte exercebis, vel stπὸ τοῦκ-οῦ repete, decernimum. nisi pro namgue legat quis, nempe. m. r) Eam, scilicet panari. ID. sὶ Id est, sunt. Im tb id est, qui ipsi sacrificia secerunt, aut coirirentus haeret leos habuerunt. ID.
Λ RCAD II tres constitutiones in Paganos, sacri-- ficia & Templa sequuntur, puta lea b. I . &δύ. -Hac sane SACRi FI cIΑ, Templorumque aditum per Orientem prohibet: Patrisque Theodosii, suasque aduersias Paganos simul & hae et icos Ieges confirmat. Et maxime quidem aduersus haereticos: ut potissimam proinde legis huiusce partem rectius in titulum de haereticis comeiactam oportuerit: Nam & his quoque verbis ea, quae nuper decreui, legem a . G. adi eius tit. de haereticis, hoc ipsi, anno ad eundem Rufinum DP. eui& haec lex inscribitur datas) accipi oportct. Ex hac quoque leg: pariter ut ex dict. t. a . a F. ari colligimus kufini in haereticos odium: de quo dixi semel ad d. l. V. deque Eunomianorum ideo in eum odio. & in his Philostorgii.
Quod Paganos attinet. Neque etiam hinc abludit Soetomeni locus lib. I. cap. I. ubi ait, Iheodolio mortuo filios eius Arcadium & Honorium s atris exemplo, prioribus imperatoribus super Ecclesis visi sancita propensius confirmasse. Quanquam ad Ecclesiarum priuilegia potius respicere videatur. Sed nec omittendum quod idem sithiicit tum factum, ut Pagani etiam & Haeretici imperatorum exemplo certatim ad Ecclesiam Catholicam accederent Quanquam viceversa Apostatas nonnullo extitisse doceis Equ. Anno 396.θxύ.DPr de Apulat. in quos ideo Arcadius censuram si iam erexit oc exeruit.
A d fanum adeundi, steris elis operam dandi licentia rursiim praeciditur. Quemadmodum autem I. ra. rituum Ceniatilitiorum plenissima est, ita lite ieiuna ct sterilis est: Oecurrit autem haec inspectio non incommoda: Si Gentile. τους πν θυσιῶν ἐν γραφῆ kμμένουe νώμουι obiectent, qaid di Cendum ' Oecumenius in epis. Catb. Deoli eap. est. μ7s. ed. Aranes respondet veterem legem Deo sacriscare ivllisse, ut ludaeos abduceret, ne idolis sacrifiearent,
, Hre-- αυτους τῆς πρὸeτους δωμουας θυσίαe. Idem sere Cyrillus lib.q. cst vim IMiuv. par spo. Theodoretiis autem degrae r. passon. cur an . lib. q. pag. ios. ait, Deum Ilidaeis coneessisse, Ut saerificarent propter iamdiu receptum morem Iudaei siquidem ab AEgyptiis eultoribus animalium imbuti fuerant Vt intelligerent Deos non este, quae tanquam victimas ipsi mactarent. Vid. Euseb. Demonstrat. lib. I. cap. vlt. Giholisae reiarionis J Uineentilis Lirinensis Commonito . r. D imo q*Mem catholica GHesia magnopere curanaeum es, τι id teneamus, quoa ubique, quod semper , quod ob omni F creat rem es: hoc es, etenim vere proprieque ear oti cum, quod ipsa vis nominis ratioque Aeclaror, omnis fre uniuersati er comprehendit. Isidorus de se mimo bonoeap. 26. Savaa re es a ideo dieitur eatholica, quod universuliter per omnem mundum fit dissi, fiso b Deileorum enim erelesiae in parώbus mundi eoarctantur: haec Vero in toto oroe AEFιsa expanditur. Ditius Augustinus ep. 1sr. Confs Iunx contra recte, ani eatholicam qua toto terrarum orbe in unditur. Geibertus eris. 88. Una quippe es reclesia eaιho.
Anc Ami Secunda lex hoc titulo, qua P nivi LEGi A Sacerdotam&c. PagaHorum abolentur.
Pstivi LEGi Λ, siqua sc) concessa sunt antiquo d) iure Sacerdotibus, se) Ministri
Praefectis, Hiero tantis agrorum , sD siue quolibet alio nomine nuncupantur, penitus aboleantur: Nec varulentur se priuilegio esse munitos, quorum Professio per Legem cognoscitur esse damnata. Dat. vi. gὶ Id. Deci cP. Arcadi. V, S Honorio Hi . coss. f396. IN O T AE.
334쪽
οὶ Meminit bulas Deis Baronius Anno 396. nain. io. G O THOR b Caesarius, sub Areadio, P P. Orientis sei licet: vide legem 34. supr. de bonis proseriturum, legem Li. supr. de Maismo, i. p. fur. ae in lenitis eriminum, hoe ipso Auno 396. m. ςὶ id eit, quaecunque. m. . t d Inde .a-υώ st, leu, Sozomeno, lib. s. c 3. m. io Quomodo hi inter se differant mox dieam. m. si Sive Siserorum: vide Commem. Nil muto. ID.
P lvi Lllai A SAcERDOTvM Paganorum Per. 'rientem ab Arcadio hac leg. Anno 396. Penitus aboleri iubentur: Quae per occidentem iam antea a diuersis retro Principibus & a Gratiano Romae nominatim , sublata fuerant; ut Symmachi ad Valentinianum relatio, & Ambrosius lib. I. Symmacho responcens, & oratione funebride obitu Valentiniani Imp. te statur. Imo & a Theodosio Magno, ut indicat L ι .supr. de Decurion. De duobus tantum hae ter videndum est. Primum, de Sacerdotibus illis, quorum hac lege mentio fit, qui ut non omnes hic nominantur, ita quatrior se ne recensentur: Sacerdotes, Ministri, P secti . Merophantae isgrorum. Huc pertinet sane So-ZΟiriani locus lib. f. cap. 3. ubi de Iuliano Apostata agens, μυγας τε κα ἰερεῖ ν, ἱεροφα πως τε, νωι τοῖς των ξοανων θεραπPέας, τας παλμας τι μιας ἀπεδωκε, καὶ τα παρα των πρeBεν ασια λεων νειομοθετημενα - -τας hoυρωσε' λειτουρ
σC ηρεσια ἀπεσωγα, &c. id est, Saceνdotibus cs Hierophantis, idolorum minifris petera priui-tigia redditit, a superioribus rerνo Pνincipibus si peν bis statuta confirmatur, immunitatem munerum alio rumque quam prius habebant sanciuit, Esablatas ministris annonas redivivit. Alioquin tres ferine produq icu tria nomina conitituere quorum
tertii. M ni ri Manlius Theodorus Manilius lib.
F. Apron. v. ZET. Quos potius finges ortus, quam templa colentes, Atque auctoraros in tertia iura minifros. Miuilfrorum mentio & in Aureliano Vopisci c. n. Dos reuis etiam, inquit, Cmolumento nis tectis, eae mi- nigris. Hierophanta apud Atticos inter μυς 6ων τελουντας Polluci lib. I. cap. II. recensentur. t. sant :taque, qui sacra docebant & aperiebant:
pr. ter Laertium lib. a. in Pit. Aristippi fere ad flo. HU:ychius & Suidas: ἱεροφα ης, μυς αγωγος, ἰερευς, ο τά αυε aut cerac υ- , hierophantes, quim reiis alios init at, Sacerdos , qui rusteria osen.
it. Et Plutarchus in vita Alcibiadis, i ο ἱW:ης
em υει τα ἱερα , bie=ophan es aperit sacra. Hiero phantae apud Atticos meminit dc Arnobius S. . ad . xentes pag. νη. Edit. Sic ecb. dc Euna pius in Maximo PM. sto. H. Edit. Commetin. vi & Hieronymus ad Gerone; am Epist. 1 . paρ. yy. Tom. I. OPer. Edit. Francf. & tib. I. cont=a Iovinianum, & Hier phantae Archiae nominatim Demosthenes in Neaeram
pax. Π3. yy 'em Hierophantam plutarchus invita Numa, idem, quod Pdntificem Maximum Romae.. munus obiisse, Putat, ό Mοικος των πο
σιοίκων ἱεροφαν ac ταξιν ἐπεχηι. Tertullianus quoque l. a Mers Marcionem cap. s. aegyptiis Hie.
rophantas sic tribuit, ut M/gos Persis, & Indis Gymnosophistas. Persarum, inquit, Magi re 3
nicum Hierophantae meminit. Euna pius in Prodia resio p. is. Erit. Commetin. aperte Gitcndit Hiero phantas prae se tulisse τῆ μελλοντος προνοιαν, futuro rum sientiam. Vide est ZOsis num lib. y. cap. IL& Harpocrationem in voce Hierophantis. The do. retias Graecarum assectionum l. pag. G. Edit. Commeis tin. munus eorum ita quoque recte describit oi δε πραταγορευο μενοι ἰερῶς, τον των οργιων μι-
ρι rusi: qui vero Sacerdotra vocantur, cerimonias atque orgia ritu legitimo exsequuntur e Pnus armem magister sacrorum atque infe pres, rationem tenet
rerum omnium, quae ibi fiunt ac celebrantur. Clemens quoque in procrePtico p. s. Ostendit Hierophantas mystas suos obsignasse & illuminasse, ιεροφαντης κ- το, μυςην σφρα DI G. De Hiero
phantis, Hiero phantriis Hecates, videndae veteres inis scriptiones. Ex his iterum omnibus haud immerito censeat quis, maiorem Hierophantae dignitatem minia, quam ut in agros relegaudias videatur: Ideoqtie sic
existimet, quod & ipse aliquando existimaui in buci g. pro Hierophantis agrorum & templorum, quae in agris de quibus dixi plene ad inscriptionem, & ad Ls suprὰ legendum Hierofantis sacrorum: ut ita vox
ea sacrorum, Praefectis etiam & ministris paulo prius nominatis conueniat: Nam Pr fctoicis MLnis os sacrorum fuisse dictos, iam notum est. Sane& Theodoretus Mυς ηρίων Hierophantas pariter
dixit. Verum nil temere muto: nempe Hierophantae agrorum fuisse videntur, quomodo & Clerici potissimum Vicanir item de Haruisices Vicani fuerunt: de quibus vid. Turnebum. Sic & Praefecti pagorum, seu agrorum fuerunt: de qui hus ad Deem ι. supri de pignoribus. Denique ita sentio, Sacerdotes de minit iros, ad ciuitates pertinere: PraeLetos ct Hiero phantas, ad agros. De ipsis nunc Privilegiis sacerdotum, quae ab Arcadio hac leg. abolentur videndum est: Quaenam sane ea fuerint ex huius tituli Parat isodiici potest: le quibus videnda nominatim L a . G. & 7s. μ'.
de Lecurionih. item L a. supri quemadmotam m m. ciuil. puta inter caetera, immunitas a muneribus
public s. de quibus illis, quas dixi. legibus agitur. Et eli praeterea Soromeni loclax ille, quem initio protuli lib. s. cap. I. Eorii norm PDuilrgiorum meminit & Symmachus lib. . epis . G. qui ιχ a glebali pretestatione Sacerdotes immunes liabendos putabat. Adiice, inquit, s placet , securitati erus αιεν tii priuilegium is unius hominis mun1menta multiplicia r Sed Pelim noueris quo ores et ba Senator a protinus altu F, &e. In quo tamen symmachus falsus fuit, ut docet Lao supra lib. O tri. a.
ad eam ipsam speciem, quam Symmachus tractar.
335쪽
& ad eundem quoque Felicem PP. Galliarum euius
ea videlieet Symrnachi epistola quoque mentio fit emissa. Meminit & Sacerdotii . priuilegiorum vetus hare apud Culacium insicriptio e Cura P Ri
Risus FΑ ILE Excvs ARI. Et de virginum Vestalium priuilegiis nominatim praeter innumeros alios Symmachus in relatione ad Valentinianum,
ct Ambrosius ag r. Ab his priuilegiis diuersa sunt
purpurae aliaque vestis insignia Sacerdotum : ut ea Ambrosius recte distinguit a. contra Symmachunm. diuersa & Sacerdotum nobilitas: diuersia militiae vacatio. praeterquam tumultu Gallico, quae neque horum temporum, neque loci huius est; diuersa iura templorum ipsorum, de quibus & Paratillo, de l. N. in . Quae dc Amhrosius orat. funebri de obitu Valentin. Imp. recte distinguit: Mserat, inquit,
propter recuperanda templorum iura, Sacerdotiorum
profana priuilegia, cultus sacrorrem suorum, Roma legatos. Hac porro lege, etsi Sacerdotum priuilegia per orientem penitus aboleri iubeantur, nonnulla tamen deinceps adhue remansere, puta quae propter Iudorum festiuitatem data: pariter ut lacris quamlibet prohibitis, ipsi Sacerdotes mansere, sic, ut eorum nomen votiva festiuitati, sole. Unitas dedicaret, ut loquitur la svr. de expensi, ludor Itaque Alytarchae Vrbis Antiochenae priuilegium Cupressi videlicet unius ex luco Daphnensi excindendae, de quo ι. Ia. Dpr. de iure Asci. Id enim a J heodosio lun. demum abolitum fuit l. a. Cod. Iustin. de Cupress. ex Luco Daphnen. excissi A Theodosio
inquam Iun. non ut prior editio per operarum incuriam habebat Iusiniano, non ut posterior Fabrotia Valentiniano. Nam quod illi legi Valentiniani quoque nomen inscribitur . non ideo Valentiniano tribuenda est: Verum inscriptum eius nomen,
Pro more tum recepto, de quo alibi plene dixi. Illud adhue addo: sicut hac let. ad Caesarium P P.
data priuilegia Sacerdotibus Gentilium detrahuntur: ita di fundos templorum detractos: de quo est lex . C. Ius. de cliti praed. ad eundem Caesarium P P.
Ideoque Sacerdotia nobilibus de ei nebantur: Symmachus relat. ad Imp. decretiis nobilibus Sacerdoιia. Et priuilegia Sacerdoibus e intesta, verbi gratia, militiae vacationem habuisse praeterquam tumultu gallico ai fores sunt Plutarchus ira Camillo, Appianus lib. a. best. eluia. De Uesialium priuilegiis D. Ambrosius libello a. contra resation. SImmach. Vix septem vesales capis tur tuet . En totus numerus, quem infulae vitraιi evitis, tu turaturum vis tum murices, pompa I nisae mini, rorum cocumfusa comitatu, priuilegia maxima, lucra ingentia, praes ripιa Aenique pudieitie tempora eo μνuni Quae pristema verra non interpretatur Symmachi pereruditus Scholiastes. Quid autem velit vir sanctus, in
telligimii ex Dionysio Halicarnass. Antiquit. m. a. p. 127. Xρογον δε τριακονταετη μένειν ἁπτας αναγκαῖον ἁγας, γαμων,
λοικα παρασημα τῆς 'ερωσυ- γαμειβω. Sed postquam rerram facies mutata est, ct aboleri coepit stolidae paganitati, ereor, iura etiam ct priuilegia sublata sunt. D. Anauros iis A. Iib. 2. Et certe ante plurimos annos tem Artim iura ιοιο. . sublata sunt. N mq e ut verillime dixit Papinius praef. lib. S. Bluar. Lui bona fide Deos colit, amat 9 neer ij, Itaque Deorum aris euerss, consentanelmi fuit aboleri priuilegia, ministris eorum concella, di augestente eliri. hi, nitate, saeerdotibiis ct ministris Dei indiligeri, de quibus supr. ae Discopis eveles 9 cier. Alyt Meliae non licet supiessii in ex lueo Daphnensi excidere eonstitutione Theodosii ct Valentiniani, L et D. Coae tus. δε intros ex ture Daph. vellem & heie operae cautiores fuissent, in editione priDri. Nee enim Viro docto lacobo Gothostedo patiar eam in iuriam importari, ut pro Theodos. &. V. lent. Iustinianum auctorem antiquati priuilegii Iaudet.
MeerdotibusJ Φενοὰ κω ἱερώας. MihIsrhJ Symmachus dict. relat. Honoraverat lex parentum Vesules virgines, ae inla os Deorum. ΗἰὸνvbauiisJ Arnobius lib. s. ει ριξ ρσω floruerunt eaduceatores, hierophaniae atque praecones. Eueherius lib. a. in G nes e. u. Tradunt Hebrai emptum ab Foc IUVb., ob nimiam pulebrim inem in turpe ministratam, ct a D. m iso similitas arefactis posea electum ese iuxta morem Hierophaniarum, in Ponificatum Heliopolios. Zosimila
in ea HEI. eaeterosque glossularum scriptores. AgrorumJ Vir eruditus Iaeob. Gothostedus emendat, sacrorum. εὐταως, Ut videtur , site μυ--, se Opsisti dicitur Theodoreto d. lib. LAOisos aboleantur J D. Augtisti m s Dis. 18o.' Non enim quisquari es, qui dicat ministros morare oportere, ubi iam non fuerint, quibus necesse δει ministrare. h
336쪽
DE PAGANis, S Ac Ri Ficus ET TEMPLIS. 3IIIIo Non it Prima hoc tithio lex, SA csti Ficris prohibitis, contra
de ORNAMEN Tis publicorum operum non euertendis.
Sic vi sacrificia e prohibemus, ita volumus publicorum operum si ornamenta . g seruari. Ac ne sibi aliqua auctoritate hin blandiantur, i) qui ea conantur euertere, si quod Rescriptum, si qua Lex ' sorte prmenditur, erutae h huiusmodi chartae lὶ ex
eorum manibus ad Nostram Scientiam ' si ' inlicitis euectiones aut suo aut alieno nomine potuerint demonstrare, quas oblatas ad nos mitti decernimus: Qui vero talibus cursum praebuerint, binas auri libras inferre cogantur. Dat. Iv. Kalend. Febr. Rau. Theodoro LC. CONS. f399. J
O Lex 3. Cod. IV. eod. xit. Et hoc lege tecte auxit Annales suos Baronius Anno D. 3 ρ. n. ss. GOTHOL bin Honorio Imn. tribuenda haec lex. m. ej id est, Proprefmν Hispaniarum: vide Commentarium. m. d) Ginque μορiueis hae quaenam sint, mox dicam sint. ID. te' Sacrificia templorum: ita α. I. I. Coc sis. m. si Veluti lauacrorum, ut L ao. λ'. porticuum, Palatiorum, Sc. m. . ιγ id est simulacra, signa Vide Guya r. Commentarium. Erxant enim, qui istud de templis reserunt. m. ili) Rescripti alicuius aut legis: quibus omnis superstitio penitus erui ivlla. ILL i) Vid. Rit tersbuiiuin de hac voce, ad Saluiau. p. 66. Edit. Γ ιmentii Vifie legem a g. ct l. 19. in fri ibi, cum hoc dic, ID. io Abrotae, Cod. liast. ια l mari , de imperialibus: vide di optatum I. ID.. Vox te, frauior hic supplenda, vel ut Codex Iussi habet referantur. Et absunt sequentia a Cod. Ius . Non tam quia huiusce legis Pars tit. εω cursu publico conuenire magis videri possit, quam quia contamina. iistima ea eli S eorruptillima. Ego ita restituam, quomodo mox dicam. ID.
HONORII Imp. quinque constitutiones de paga nis, lacificiis S templis sequuntur, puta haec
lex, u lex II. II. Ist. My. Quarum haec ad Hispa niam & ad Gallias pertinet, caeterae vero ad Africam. Hac lege data , quae est A. D. 399. ut ab una parte Sacrificia Prohibet, Ita contra ORNA. MENTA publicorum operum per Hispanias & quinque Prouincias dirui seu euehi vetantur: non ob stante contrario rescripto aut lege aliqua: non ob 1lante item euectione: ut maxime scilicet sacrificia, 1eu ritus Gentilitios abolitos ibi voluerit Honorius, ali ornamentis tamen publicis abstineri ibidem vo luit. Nempe quod in his ornatus publicus consisteret. Eadem vero sententia mensque stetit Theodosio Magno l. 3. ρpr. Eademque ratione Ualenis
tinianum tumorem cultum spoliatorum moenium
Romae inuesti ari a Praefecto Vrbis iussisse seribit
Symmachus, lib. Io. epist. 3 . Eoque pertinet &illud apu1 Prudentium s. contra Symmachum a vers. 1 oa. sub eodem Honorio, qui huius legis auctor est, scribentem: O Proceres liceat saluar confisere puras Artificum magnorum opera ha pulcherrima nostra ORNAMENTA ritiam patria, nec decolo Uu In uitium versae monimenta coinquinet anis.
Haee Ptudentius sub eodem, ut dixi, Honorio. At Christiani fetine ad idololatriam pessundandam, ut in templa passim lues dci quo dictum iam ad Li. I.sord ita & in li R quoquo Ornamenta quibus Tom. n. superstitio aliqua olim tributa) de quidem publica iam lege & rescripto: quod haec lex indicat, simul& inhibet. Et alia tamen mox eidem Honorio l. I. Ist. ao. Per Africam mens fuit, puta ut simulacra non a templis aut fanis tantum e hiellerentur,
verum etiam alibi, puta a lauacris & publicis aspectibus: Ne ut nominatim dicitur d. l. ao. ill cepram erransibus praesarent. Ornamenta operum publicorum, quae hac leg. de apud Prudentium dicuntur, sunt simulacra operibus publicis affixa; verbi gratia lauacrorum seu halneorum simulacra d. l. ao. isse. ubi dicam: simulacra item, quae in foro erant: Αγάλματα, inquit, Xenophon των ἐν ἀγορα Θεων, sim alacra Deorum in foro. Unde Θεοὶ ἀγορας ἐπι σκο/ποι, Dii fori speculatores, AEschylo in Thebaide v. aII. Inde ἀγορπιος. Ammonius :άγρουος προ
forensis circumsime designat cultum in foro. Vide dc Plautum Bacchidibus, & Prudentium in Agone Romani. In Plateis & compitis quoque simulacra fuisse docet Lucianus, in Prometheost. δD. TL. Edis. Gratili: μες δε Διός πἀσω μή ἀγυιοή, σῶσαωδε αν ωπων άγορή, omnes plateae plena sum Lotiere fora omnia hominibus. De omnibus his i aliis, Tertulliani locus hic, despectaculis eo. D notandus maxime. Caeterum cs piatea σθνum s balnea s sabula sine idolo non βnt. Ambrosius aduersus Symmachum lib. a. Non ississatissunt iaua-S s cra, nou
337쪽
era, non porticu , non platea occupata simulae,ii Z
his quoque ciuitas ornaturo νna ex illis Itim consulentibus respondere, tum morbo laborantibus medicinam asserre creditur. Theodoretus, tib. p. de Graecor. assectionib. curanssi pag. Ios. Edit. Commesin. K σε των ινδαλματων ὐ μονον τα τάτων τεμλη πεπλνρυκεν, αλλα κώψ τας άγοοάς κ' τας ἀγυιάς,
aνtiscum simulacris non Ρlum templa complerunt, sed fora, sed picos, sed locupletum pirorum domos. Quin & ila tuarum in foro mentio apud Lucianum in Anachuse & Sidonii Apollinaris lib. I. D. ad Pa8LMontium. imo & tr Cui acio credimus , in lege Fustinuis, hinc iliud Mendum ae ex quibus causis inpos s eat. Imo & de stabulorum simulacris est quo
que Apulei locus. Tandem totae urbes idolis reter tae erant. Vnde Lucas ΛΩ. V. IK Athenas vocat κατώδωλον πολιν οῦ quomodo κατάδενδροι loci arboribus & vineis consiti & id genus alia: Eaque etiam causa, cur Pauli per Athenas incedentis animus commoueretur, ubi tot locis simulacra
Nunc de inscriptione huius leg. videndum est,
quae duo obicura habet: primum in eo quod pecu. Ita rem Hispaniarum praefectum Praetorio memorare videatur, cum tamen Hispania una cum trihus dioecesibus dispositioni Praefecti Praetorio Gal-Ιiarum supposita suerit. Et certe notae hae P. P. Hispaniarum, non interpretandae sunt raefecto PM-ιorio Hispaniarum, verum sic explicandae sunt. Pro-
praefecto Hispaniarum, id est, Vicario Hispaniarum : Vicarii nempe Pro praefectis dioece se, sibi
creditas temperare dicuntur l. - . hoc eod. Cossi fur. de proxim. com. LO. Propraefecto regere Aurelius virior in Constantino. Propraefectis dioecesses regere, curare, apud Ammianum Marcellinum lib. V. cap. r. vhi de Alypio dc lib. 27. c. I. ubi de Civili agit. pro- praesecto Prouincias agere, apud eundem lib. I . c. F. vhi de Martino Vicario Britanniarum. in veteri denique inscriptione apud Gruterum CCCLXX. i.
ci I s. ideoque & apud Symmachum tib. Io. epist.2M Vicarii secunda iudicia vocantur, & vicarii dignitas apud Ausonium in Moselia ν. op. loco vexato, Praefecturarum titulus secundus, dicitur. Ergo hae notae PP. ita ut dixi interpretandae sunt: pariter ut in inscriptione l. r. svr. de gladiatorib.
Cur autem Notae hae PP. in huiusce legis inscriptione Praefectum Praetorio denotare non possint, causa non una esst Primo , quidem Hispaniae Vicarium non PP. habuerunt, qui Vicarius,
una cum Hispania sub dispositione P F. P. Galliarum erat: ut ex veteri inscriptione apud Gru-υν- XXVIII. a. . sim O, Sulpitio Seuero lib. a.
sacra Historia es. M. qui anno ferme post hane let. circa Annum AOo. Historiam suam conscripsit & ex imperii notitia . & l. r. svr. de burgariis , &L Io. svγ. de Senatori re de Glebat. certistanum est. Sed & Claudianus, quod notandum maxime, hoc ipso consulatu seu Anno 399. testis locupletissimus, de Manlio Theodoro PP. Galliarum agens U. . - . HISPANA, inquit, tibi Germanaqua Thetis
Paruit, re nostro diducta Britannia mundo,
Diuersioque tuas coluerunt gurgite voces,
Lentus Arar, Rhodanusque celer re diues IBER . O quoties doluis Rhenus, qua Barbarus ibat, Quod te non geminis frueretur Iudice νipis. Et a successore eius in praesectura Praetoriana Galliarum Vincentio Symmachus lib. ρ. Us. U. petit, ιι li eris re Apparitore decreto iuuare dunetur curam Dorum, quibus emendas ex HISPANIA curules
iniunxit. Secundo, argumento a coniuncto colligi possit, Macrobium istum non Praefectum
Praetorio, verum Vicarium tantum fuisse. Nam in inscriptione ei iungitur Vicarius, quinque Prouinciarum. Caeteruto ad aequalis ferme dignitatis viros, ad ἰσοτιμιως simul, constitutiones ποτυπος quoque imperatores emisere, Ut L Itivr. Uerum hoc argumentum et adi pol Te video, argu mento aliarum legum, quarum subscriptiones diuersae dignitatis viros continent; Sed quid, quod
tertium, verbis Opus, aut peremptorium argumentum ultra moramur, cum hoc eodem Codice alsera
constitutio extet, quae Macrobium hunc hoc tempore Propraefecto seu Visanum PH per Gallias scilicet) suisse dissertis verbis ostenditi Ea est lex s.fupr.de cursu publico,quae Vincentio Prae ficto Praetorio Galliarum) sequente Anno progi mo 'oo.inscribitur. MACROBIVM, inquit, inlicitaprasumisone Euectione scisse constitit, cum necessitaspublica non sagi
taret, quique multam remeritia ιν excepti. AP au
tem idem in futurum contingat, Sublimitas tua Vicarios admonebit, ut ab huiusmodi νβrpatione nouerint alsinendum. Quae lex etiam ad illus fran. dam postremam huius legis partem omnino facit. Quare errant, qui censent, Hispanias suum pecu. liarem aliquando Praefectum praetorio & hoc quidem tempore habuisse argumento inscriptionis huius legis, cuius rei inanem rationem reddit Panci rotus, quam Bion delius recte refutat, pag. 7odi. Item eo argumento, quod iam Docti T. Blonde Ilo in eodem errore versanti placuit ρ ror. quod & ita
quoque peculiaris Praesectus Praetorio Illyrici &Africae aliquando suerit. Par error est Lagii. qui
lib. a. Commem. a. ita quoque has notas P P. His P.
cIT. in inscript. apud Gruterum CCLXXVII. 7. interpretatur, pro lyraefecto Praetorio Hispaniarum: quem refutat altera mox apud eundem CCLXVIII. 3. ubi idem Valentinianus sub Caro Imp. expansistiteris vocatur PROPR. PRovi N cIAE. His PANIAE CiTER lo Ris, quod a Gutherio recte notatum 2.
de o c. dom. Aug. 7. Vice uersia errat Doctissimi in Berterius I. Pithanon I. p. a. & pag. DL Tom. IV. Thesauri Iur. & post eum Geographiae sacrae auctor pag. Ira. triplici errore. Primo, cum vocem Hiis spaniarum hic in textum irrepsisse censet. Secundo. cum Macrobium P. P. Galbarum hic indicari putat. Tertio, cum hac lege, Hispanias, quarum quinque Prouinciae fuerunt, quinque Provinciarum appellatione comprehendi censuit de quo mox Tandem ex his liquet, vel in inscriptione has notas PP. significare Propraesecto Praetorio, vel rescribendum unico p. addito PPP. id est, Propraesecto Praeto. rio. Est igitur de alius Gutherii error, qui Pro praerorem hic interpretatur. Cuiusmodi sane nullus hae aetate fuit Hispaniae l' praetor, qui sub Caro Imp. equidem suit, Vt xςstantur inscriptiones illae. Et haee de PP. Hispaniarum, & de Hispaniis. Quanquam & illud non abs re fuerit monere, hoc ipso anno Toleti Synodum aduersus Ptiscillianista, habitam , testis idacius Chyonico. Nune de Vicario quinque Prouinciarum, qui Maae robio itidem Vicario in inscriptione iungitur, quisnam sit; ac primum quidem quaenam illae quinque Prouinciae suerint, nunc porro videndum est.
338쪽
ruit tempus, eum ipse erederem, Britannias designari: tum ex adiuncta Vicarii Hispaniarum appellatione, tum quia Britanniam in quatuor aliquandiu Prouincias Sexto Rufo teste in Meuiaris diuisam, quinta, Valentia scilicet, circa Ann. D. 374. auctam fuisse Ammianus Marcellinus lib. 2I. s. i. docet. Denique quia Imperii Notitia sub Vicario Britanniarum disertim λ quinque Prouincias &has quidem, Maximam C triensem, Valentiam, Britanniam primam , Britanniam sicundam, Flaui am Caesariensem) fuisse testatur. Verum haec interpretatio, quam alioquin & V. CL. Cam denus, datis aliquando ad me literis, probauerat, deinceps displicere mihi coepit. Nouum enim id & inauditum , nulloque satis auctore defendi potest. Se cunda eorum eli sententia, qui Hispanias, quinque Prouinciarum nomine comprehendunt: quos refutant ea, quae superius dicta fuerunt de Macrobio Vicario Hilpaniarum, qui utique a Vicario. quinque Prouinciarum hic distincte separatur. Quare& tertia eorum sententia concid. t Panci roti& Mai sonii, qui Hispaniarum partem ulteriorem trans
Iberum, quae Romanis post Vandalos & Alanos reliqua fuit, hic intelligunt: quos re haec praeterea ratio refutat, quod Vandali & Alani non nisi undecennio ferme post huius legis Ham Hispanias in ualerint, te ite ldacio , quod Biondellus quoque obieruauit pag. 7or. qui aliis adhuc rationibus id reet.: refutat. Quare superest, per Gallias bas quinque Prouincias, ad quas etiam refero legem G.
Dpr. de Episcopis) earumque hunc vicarium , fuisse,& nominatim quidem intelligendas , non Narbo.mnses duas, Meumnsim & Alpes maritimas, quoralias Doctiss. Berterii lententia eis μιώan. I. c. st V. Iab. I bes Iur. ToMet. IVd verum duas Aquitanicasta t=es Lugdunenses. Id ut probem, sternenda sunt prius hoc loco omnia huius quinque Prouinciarum appellationis testimonia. Primo, mentio occurrit in prasatione Cosci lii Valentini pax n. Tom. I. Cuncti. Hiar-d ιiis. obi Synodus coaeta dicitur, ex Gallus re quinque Prouinciis, A. D. 374. Secundo, in Maximi
Tyr,nni Epistola ad Syricium Episscopum Anno i S 3.
niVm A D. Sp. vcin . 8. Quorum conuent in ex opportunicate omnium, uti qui intra Gallias, vel qui iu-tra quiv ue PZouincias commorantur , in qua eleg rint et/De constituam. Tertio, Symmachus quoque
harum quinque Prouinciarum meminit: ubi Pretii. ros re quinque Prouincias coniungit lib. ς. ep. io. ad Protadium. Tu, inquit, non iisdem stibus immoraris, dum aut Tremros ciuica religione, aut qu/nque Protaincias otii voluptaῖe commutus e mihi es
Roma iugis statio. inae quidem epistola per haec
ipsa tempora data eis, de forte hoc ipsi, anno.Quarto, harum quinque Prouinciarum menti O Dccurrit in Concilio Taurinensi eodem Anno D. 399- pag. Π7. Tom. I. Concit. Haiarum.) quo haec lex data est, ubi decreta eius mittuntur Fratribus Per Gallia, eae quinque prouincias constitutis. Qitin. O, Philalirius qtii Anno 4oo. sequente scribebat eurum meminit: qui, ut hic Hispanis & quinque Prouinciae coniunguntur, si uiui 3c duo Vicarii earum Prouinciarum, ita quoque eas coniungit inhaeresi Manichaeorum G. de priscillianissis agens. Vt latrones, inquit, iam Ab figura consssionis Christiana multor m animas mendacio ac pectudiati turpitudine non desinunt captiua e , qui re in Hispaniare quinque Prouinciis latere dicuntur, multosque bacquo idie salticia castri are. Sexto, in Notitia Imperii quae conscripta fuit 28. Annis post hanc legem sub dispositione Comitis rerum priuatarum quιnque Prouincia ita designantur. Rationalis rei pri- , Tom. FLuata per Hispanias: Rationalis rei priuata per
Gallias: . Rationalis rei priuata per quinque Prouineias e Rationalis rei priuata pra Mitanmas. Et rursum, Septimo, sub dispositione Comitis S L. Rationalit summarum Hispaniar Rationalis summarum quinque Prouinciarum: Rationalis summarum Gaι-
tiarum: Rationalis summarum Britanniarum.
Testimoniis omnibus uno excepto ex eadem Nootitia imperii desumto, quo hanc inquisitionem fine huius sermonis claudemus) quibus quinque Prouinciarum, de quibus nunc quaeratur, mentio fit, consignatis. Primum apparet . quinque Pro. uincias , quas Ius finianus coniunxit Noueil. Fo.
quasque Bono Quaeliori iubiicit, huc nulla ratione spectare, quas Sc ibi nominat, Scythiam, MIsiam,
Curiam, Cylades, Cyprum. Secundo, ex Nolit in Imperii liquet, non quinque Prouincias Britanniarum: non quinque Prouincias Hispaniarum accipi poste, verum quinque Prouincias per Gallias. Tertio apparet, non uniuersas Gallias hic ea appel. latione intelligendas, verum partem Galliarum tantum, eamque adhuc a Generali Galliarum appellatione distinctam : Nempe, Galbarum appellatio aliter atque aliter hoc tempore accepta fuit, ac nominatim ab Aquitania diltincta, ut ex sexto Rufo, Ausonio in Arelate v. vlt. Ammiano Mariscellino, Seuero Sulpitio lib. a. Olympiodoro, Renato Frigerido , Antonini itinerario , discereliquet. Quarto apparet, ex Symmachi loco, neque Belgicam, in qua i re uiri sunt, quinque Prouinciarum appellatione comprehensam fuisse. Quinto ex Synodo Valentina apparet, Vienensem iuitem primam Sc secundam) in qua Valentia, Narbona, Mastilia, Vienna, harum quinque Prouin .ciarum numero non fuisse, utpote cum non ali hiquariendas quam in Galliis appareat ex scopo ipso Maximi Tyranni, Concilii Valentini &Taurinensis. Maximus agit de Concilio, quod agi debebat in iudicio Agroelii Presbyteri Gallicani: Concilium Valent innum mittens decreta sua in Gallias, eas di iridit in Gasticis re quinque movincias, Concilium Iaurinense, od a Conciliis Gallicanis ignotum erat, rationem reddit iudicii sui. Sexto, igitur apparet Aquitanicas primum Prouincias hac quinque Pro- uti l .imi. appellatione cantineri, quod Sei aerii Sulpicii locus lib. a. hist. Dcr. cap. χ S. cum Philaltrii teli imonio collatus Ostendit. Nam quod Philastrius
ait, Pris illianistas nam de his sentit) &m Hispa
nia , s quinque Prouinciis latuisse, Seuerus Sulpiti tis eodem tempore de Aquitan a id refert , his inter κlia verbis de instantio Saluia no&Priscilliano Synodo Caesaraugustana in Hispania condemnatis,& Romam atque Italiam proiicit centibus. Sed iterris praeter interiorem Aquitaniam fuit, obi itim ab
imperitis magnifices usi pti sparsere prasiliae semina,
maximeque Elusanam plebem sane eum bonam σReligioni studentem, prauis praedicationibus Perate tere, a Burdigala per Delphinum repus, tamen in agro Euchrociae atiquanti er morati, infecere nonnullos Dis erroribus. Inde iter reptum ingressisne Iurpi pudibundoque comit.uu, cum uxoribus atque alienis etiam 'minis, in quibus erat Euchrocia ac suis eius
Procula , de qua fuit in sermone hominum Pristitia ni stupro grauidam, partu bigraminibus abegisse.
Quare tandem , cum neque Belgica neque Vienis neniis harum quinque Prouinciarum numero fuerint, fuerit Aquitanica superest, praeter duas Aquitanicas harum quinque Prouinciarum numero fuisset res praeterea Lugdunenses Prouincias. Quare tandem quinque Prouinciae sunt, Aquitania pνima resecunda, Senonia sin qua P Λ RisHὶ secandas tenta Lue nensis. Et vero hoc iani est, quod Notitia Imperii exerte docet, cum de Duce tractus ArmOSsa ricani
339쪽
ricini de Meruicanἰ limitis agit. Extenditar. in. quit , tractus Armoricoi s Neruicani limitis peν Prouincias quinque i per Aquitaniam primam re se, eundam . Senoniam, secundam Lugdunensem re reristiam. Quo testimonio ni I clarius, ut mirer, Ui- eos Doctos in hac inquisitione ad hunc locum non attendisse, atque ideo grauiter lapsos: in quibus sane sunt & qui quinque Prouincias Galliae Narho. nensis hic accipiebant. Ex his etiam verum illud iam & immotum dein ceps erit, non Vnum Per haec tempora Vicarium per Galilas fuisse, quicquid contra Scali germn rion nulli amerant, quos huius legis inscriptio refutat. Et si fateor pollea uniuersas, quae Romanis tum supererant, Gallias in unam ruritim Vicariam coaluisse: quod fane Notitia imperii docet. De .28r septem Prouinciis Galliarum, alius erit dicendi
locus a Quanam autem ratione vel occasione quinque
hae, quas dixi, Proti inciae Galliarum peculiarem Uicarium habere coeperint, difficile dictu . Sane, eum antiquissima harum quinque Prouinciarum mentio occurrat in Synodo valentina Anno Domini 37q. inque Maximi Tyranni tempora incidat, . ab illis temporibus hoc repetendum puto. Et quidum ab Anno Domini 383. quo Maximus Tyrannus in Gallias, ac nominatim Armoricam, ut volunt, transgressus est. Cuius Armoriean alioquin transitus Historia fabulis contaminatis. sima est. Haec cum ita sint, iam intelligimus hanc legem, ut ad Hispanias ita & ad Galliarum partem pertinere, simulque intelligimus, quantum incubuerint hoc tempore etiam Galliarum & Hispaniarum Episcopi ad eradicandam Gentilitiam superstitio nem. Quod sipeciatim alioquiri de B. Martinori ronensi in Lugdunensi tertia, quae de quinque prouinciarum numero quinta fuit, Episcopo, per haec
ipsa tempora memoriae proditum: vide Seuerum in vita S. Martini, cap. Io. Vt ad huiusce legis sententiam. eamque postremam redeam. Vetat hae lege Honorius templorum Ornamenta detrahi de transferri, rescriptis in id evacuatis, tu euectionibus cursus publici prohibitis. Haec enim est ultima huiusce sententiae mens, quam & ita totam restituo: Exutas huiusmodi chartas ex eorum manibus ad nostram scientiam, ut fae s quas inlicitas euectiones aut suo aut alieno nomine potuerint demonsrare, eas oblatas' ad nos muti decernimus. Nempe, quamlibet euectione ira unitos, ad huiusmodi ornamenta transferenda admitti vetat: ut caeteroquin e uectiones usurpatae ad marmora transferenda L IT supr. de cursu publico. Disputat late aduersus Gothosredi sementiain, . qiixin de quinque prouinciis protulit, ANTONIVS
PAGI V S is Crisici in Annal. Paron. an. 3 6 κum. ς seqv. ct magis adhuc eonvellit eius opinionem, siue robur additurus, ad nn. oi. v bi de septetu Prouinetis erudite disseruit.
Nolae. Sacriseia quidem prohibentur, sed publicorum operum ornamenta destriti vetantur. PHI eorum operum ornamenta. I Simulacra, quae in balneis, foro, plateis, ct compitis. Theodoret. Itb 7. degrae pri
Anc Aoii Tertia hoc titulo lex ς de TEM pos per agros diruudis.
Si qua in agris templa c sunt, sine turba ac tumultu diruantur: His enim deiectis atque subialatis omnis stuperstitionis materia consumetur. Dat. d) m. Id. Iul. Damasco, Theo
a Et hane Ierem Annalibus suis recte inseruit Baroniuε. Anno D. 3ρρ. u. s7. Meminie eius Τheodoretus, lib. . cap. 29 S Georgius, in vita Dannis cir Uomi, n. a3. G OTHO Rcbin Eur hianus sub Arcadio PP. Orientis fritieet: vide me. I. 33. de haereticii , t. 3. de censitorib. I. 2ς. de eror mil. ann. l. 7. Manent. L. i. de nauibus non excus V. Prof pogr. ct quae di i .d L vnis. svr. ad L. Com. de sicar. m. θὶ Vide & d 38. is in . ID. da Pto proposita vel publicata. Erat enim .Arcadius Imperator hos tζmpore Constantinopoli, ut probat L 1 Dpr de haeret. Et sene hanc legem ad Phanteem pertinere mox Ostendam. Io
340쪽
A Re Ahii tertia haee seu ultima hoe titulo consti- tutio est. Et haec quidem, de templorum euersione. TEMPLA scilicet cuiusmodi per Orientem quaedam ante biennium iam Arcadii constitutione destructa suil Tu docet lex ses supν. pubc oper. hac lege per Phoenicem nominatim Libani mox ut ostendam) & quidem in agris polita ah eodem Arcadio Imp. sine tumultu dirui nunc iubentur. Quae quidem lex pertinet proculdubio ad id, quod Theodoretus. li. F cap. est. & Georgius in Pita Isostomi, num. 6. & Anonymus, in eiusdem vita, & Simeon Metaphrastes num. ιδ. de Ioanne Chrysostomo agens qui superiore Anno 398. Episcopus ordinatus fuerat, ut Socrates lib. 3 cap. a. 3c Georgius in eius vita testantur 3 scribit: μαθων
πολουαενους συνελεξε N O M ΟΙΣ δ ' άυτὴς ἡ πλισας BAΣIλΙΚΟΙΣ, κατὰ των ἀδολικῶν τεμεν-: porro cum didicisset, intolas Phoenicex circa cultum fimulacrorum adhuc insanire, monach os quosdam caelo Dei feruentes coligit, eosque imperialibus edictis munitos, aduersus idolorum templa direxit. Et mox: τους μὲ, . ν υπολειφθhirro των ἀρω- μνων ΣΗΚΟΥΣ ἐκ βαθ ρων A N ΕΣΠΑΣΕΝ:hac ratione ι monum templa, qua adhuc supererant,
solo aequauit. Ideoque lex hac dicitur data id est, proposita seu publicata DAMAsci; quae Vrbs Metropolis erat Phoenices Libani, ἀξιολογος κα
ἐπιφανεςατη, ut eam Straho vocat, lib. I6 p. ιπσEdit. Almetoireen. ut etiam auctor libelli qui Hiero. nymo false tribuitur de locis Hebraicis in Actis Apostol. ostendit. Eadem raticine, qua lex sy. supri de Decurionib. & l. y. supr. de filiis misit. apparitori Petro Consulari Phoenicis Damasco scriptae dicuntur. Sic enim solitae leges in Metropoli hus pro . poni, ut facilius innotescerent, & Magistratus quoque Prouinciarum in Metropolibus sedem conia
stituere, ut proprio in id loco sius a nobis dicetui. Damascenos sane Deorum cultui in primis addictos fuisse liquet. Vnde de PIA Damascus, Statio lib.
r. Siluartim Calend. Decembr. ν. t . Quod ramis pia graminat Damascus. Quod autem Scriptorea superiotes in specie huius legis templa in agris diruta διὰά κητων per Monachos Episcopi auctoritate scribant: id ipsum etiam sub Theodosit, Magno factum queritur Libanius oratione υπερ των liρων, quam ipse edidi, ubi Monachos μελανειμ ονοῦντας vocat & Epilcopos ποιμενας, multa in eos scribens. 'Caeterum Arcadius hae lege Templa ἰn agris tacenices sine tumultu dirui iubet: ut postea quoque Theodosi ut Iun. Iudaeorum Synagogas insolitudine.
si sine seditione fieri posset, deponi iussit, L arisiur. de Iudaeis. Verum euentus huic rei minus respondit: Utpote tumultu maximo per Phoenicem ob id exorto, plurimis Monachorum vulneratis, nonnullis etiam caesis, ut ipsemet Chrysostomus estis. Ias. & rab. testatur. Agricolae scilicet sua sibi , Templa seruare enixius contendebant, iis rationi. hus, de quibus Libanius dict. orat. υπερτωνιερῶν. De templis alioquin in agris in genere dixi lemel ad Rubricam, & ad legem s.fupr. Dς templis vero in agris per Asricam & Proesecturam Praetorianam Ita. p.186hae dirui ab Honorio iussis: vide l. II. N. infr. Caeterum, ex his, quae de historico huius legis argumento diximus, tum inlcriptionis praesidio, quae hanc legem ad Gychianum Praefectum P aetorio Orientis scilicet datam praeteri, tum ibbscriptio. nis, ubi haec lex Damasco data, id est . recepta, pul,licata dicitur, apparet, hanc legem pertinere ad Orientem , & nominatim ad Phoenicem: Proinde
liquet, quam male Baronius hanc legem putaueis rit datam ad Patrum rifricanorum legationem: aliique pariter viri Docti hanc legem si, ectare censuerint ad eum canonem Africanum: de quo antea; cum n frica non Arcadio Imperatori, cuius haec
Qine turba & tumultu dirui templa, qtiae sunt in agris, iublinturi templis enim de te is expeditius Θelinquendi licentia tolletur. Hue pertinet, quod seribit Prosper in chronior Toto orbe Romano antiquae supersitimis tempud fruna. Sinj stimulis J Christianis sqitidem templa gentilium euertentibus, ct sinu daera eonfringentibus , Deundum datam letem ante nouennium male eestit, vi ex Socrate scribit auctor Tripartitae, M. y eap. 7. & Nieeph. Callixi lib. ia. his. ecbies eap. 2s. Sane hue, non aliter spectat can. 68. Eccles V Dan. quam si dieas Asticae praesules hae constitutione eo inmotos de diruendis per Asti eam templis cogitasse : nam post Consulatum Stilleonis, hodest biennio post hane Iegem , siue post Consulati Theodori, Patres Asricani mandata dederunt ad Imperatores de templis, in agris eonstitutis, euertendis.
Ηo Nonii Secunda hoc titulo lex; qua FEsTi eminentus Ludique Ociuisiuia permittuntur, idque per Africam.
Vt profanos c) ritus iam salubri Lege i submouimus, ita festos Conventui ui
clatum & communem omnium laetitiam, e non patimur submouerii Unde abs