장음표시 사용
401쪽
55. Sola charitas christiano modo facit actiones christianas per relationem ad Deum ei Iesum Christum. 54. Sola charitas est. quae Deo loquitur,
eam solam Deus audit. 55. Deus non coronat nisi eharilatom; qui currit ex alio impulsu et ex alio motivo, in Vanum curri t. 56. Deus non remunerat nisi charitatem, quoninm Pharitas solu Desum honorat.
est spes; et non est spes in Deo, ubi non est amor mi. 58. Nec Deus est, nec religio, ubi non est
eliarita 5s. Oratio impiorum est novum ye Ca
tum, et quod Deus illis concedit, est novum in pos judicium. 60. Si solus supplicii timor animat poenitentiam, quo haec est magis violenta, eo mastix ducit ad desperationem. 6 l. Timor nonnisi manum cohibet; corantem tamdiu peccato adjicitur, quamdiu ab amore justitiae non ducitur. 62. Qui a malo non ubstinet nisi timore
poenae, illud committit in corde suo; et jum
63. Baptim tus adhue pst Rub lege sicut Iudaeus, si logem non adimpleat, aut adimplent ex solo timore. 64. Sub malρdicio legis nunquam fit bonum, quia peccatur sive sariendo malum si vo illud nonnisi ob limorem evitando. 65. Moyses, Prophetae . Sacprdotes et Doctores Logis mortui sunt. 2bsque m quod ullum Deo dederint filium; cum non es.secerint nisi mancipia per timorΡm. 66. Qui vult Deo appropinqnare, nee debet ud ipsum venire cum brutalibus passionibus . neque adduci per instinctum naturalem aut per timorem, sicuti hestiae; sed per fidem et per amorem, sicuti filii. 6I. Timor servilis non sibi reprassentat Deum, nisi ut dominum durum, imperiosum, injustum, intractabilμm. 68. Dei bonitas abbreviavit viam salutis, claudendo totum in Fide et precibus. 62. Fides, usus, augmentum et praemium Fidei totum est donum purae liberalit iis Dei. 70. Nunquam Deus amigit innocentes, et afflictiones semper serviunt vel ad puniendum yeeeatum, vel ad purificandum pecca
I l. Homo ad sui conservationem potest se dispρmarst ab ea lege, quam Deus condidit propiser pius utilitati m. z2. Nola Dclesiae Christianae Esl, quod
sit Catholica, eoni prohμndens et omne& Auing los roeli. et omnes μlectos et justos ter
II. Quid est Ecclesia. nisi costius fili rum Dei manentium in eo sinu, adoptat rum in Christo, subsistentium iu rius pedi
tinm Hiis spiritu. ngestatium per ejus gratiam et expectantium gratiam futuri saeculi '74. Ecclesia. sim in toger Christus, incarnatum Verbiam habet ut caput; omnes
5. Ecclesia mi unus solus homo Compositus ex pluribus membris, quorum Chri tus est caput, vita, subsistenti' et persona: unus solus Christus compositus Qx pluribus Sanctis. quorum est Sanctificator.
nes Tecti et Iusti omnium saeculorum il-
7. Qui non dncit vitam dignam Filio
Dei, et membro Christi, cessat intorius habere Deum pro patre, et Christum pro cupit'. 8. S paratur quis a populo et clo. ujus figura fuit populus Iudaicus et caput est
Iosus Christus, tum non vivendi, s secundum Evangolium, quum non credendo Evangelio. 79. Utile set necessarium est omni t m-re, omni loco et omni personarum generistud rse et cognoficere.spiritum, pietatem et Mystoria Sacrau Seripturae. 80. Lectio Sacrae Scripturae est pro omnibus. 8 l. Obseuritas sancti Verbi Dol non Psilaicis ratio dispensandi se ipsos ab ejus le
82. Dies Dominicus a Christianis debet sanctificari lectionibus pietatis et super Omnia S.inciariim Scripturarum. Damnosumost velle Christianum ab hac lectione retra
83. Est illusio sibi pPrsuadere, quod nω tilia Mysteriorum Religionis non debeat
communicari s minis i et ione Sacrorum Librorum. Νon ex foeminarum simplicitate. sed px superba virorum Scientia ortus est Seriptumarum abusus, et natae sunt hae-
84. Abripore e Christianorum muni bim Novum Testamentum . seu pis illud clausum tener , auferendo eis modum illud intelligendi est illis Christi os obturari'. 85. Interdicere Cliti, tianis b c tionum Sa
402쪽
eraB Scriptiaras, praesertim Evangelii, est interdicero usum luminis liliis lucis, et sa-.cere ut patiantur speciem quamdam excommunien linnis.
86. Eripum simpliei populo hoc solatium
jungendi vocem suam voci totius Ecclesiae ost usus contrarius praxi Apostolicae et
intentioni Dei. G. Modus plenus sapientia, lumine et charitate est dare animabus tempus portandi cum humilitat8 et sentiendi statum p cati, petendi spiritum poenitentiae et contritionis, et incipiendi ad minus satisfacere
justitiae Lyci antequam reconcilientur. 88. ignoram iis quid sit precatum et vera poenitentia, quando volumuA Statim restitui possessioni honorum illorum, quibus nos peccatum spoliavit, et detrectamus S parulionis illius serre tonsusionem. 89. Quartusdecimus gradus conversionis peccatoris est,quod cum sit jam reconciliatus, habet jus assistendi Sacrificio Eccle
90. Ecclesia auctoritatem excommuniis candi habet, ut eam exerceat per primos Pastores de consensu Saltem praesumpto tolius Corporis. 9l. Excommunicationis injustae metus nunquam debet nos impedire ab implendo debito nostro. Nunquam eximus ab Ecclesia, etiam quando hominum nequilia videmur ab ea expulsi, qnando Deo. I su Christo atque ipsi Ecclesiae per esiaritatem aD
M. Pati potius in paco P xcommunicalionem et anathema injustum , quam sero de re veritatem, est imitari Sanctum Paulum: tantum ubest, ut sit erigere Se contra auctoritatem, aut scindere unitatem. 93. Iesus quandoque sanat vulnera, quae Praeceps primorum Pastorum sestinatio in-iligit sine ipsius mandato. Iesus restiluit, quod ipsi inconsiderato zelo reseindunt.
91. Nihil pejorem de Ecclesiu opinionomingerit ejus inimicis, quam videre illic dominatum exerceri supra fidum fidelium, et foveri divisiones propter res, quae nec mdem laedunt, nec moreS.
gua quasi peregrina plerisque Christianis, et modus eas praedicundi est veluti idioma incognitum; adeo remotus est a simplicitate Apostolorum, et supra communem case tum fidelium. Neque satis advertitur, quod hic esseetus sit unum ex signis maxime Sensibilibus senectutis Ecclesiae, et irae Dot in
96. Deus permittit, ut omnes potestates sint contrariae Praedicatoribus veritatis ut ejus victoria attribui non possit nisi divinae gratiae. 97. Nimis saepe conlingit, membra illa, quae magis sancte ac magis stricte unita Ecclesiae sunt respici atque tractari tamquam indigna ut sint in Ecclesia, vel tamquam ab ea separata; sed justus vivit ex Fide, et non ex opinione hominum. 08. Stalus persecutionis et poenarum, quas quis tolerat tamquam haereticus, stagitiosus et impius ultima plerumque probatio est et maxime meritoria, utpote quae sa-cit hominem magis consormem Jesu Christo. 99. Pervicacia, praeventio, obstinatio in nolendo aut aliquid examinare, aut agnoscere se suisse deceptum, mutant quotidie quoad multo' in odorem mortis id quod Deus in sua Ecclesia posuit, ut in ea esset odor vitae, v. g. honos libros, instructio.
00. Tempus deplorahite, quo credit ut
honorari Deus,persequendo veritatem ejusque diseipulos, tempus hoc advenit ... Ha-
heri et tractari a Religionis Ministris
tamquam impium et indignum omni commercio cum Deo, tanquam membrum putridum, capax corrumpendi omnia in Societate Sanctorum, est hominibus piis morte corporis mora terribilior. Frustra quis sibi blanditur de suarum intentionum puritate et zelo quodam Beligionis, persequendo stamma ferroque viros probos, si Propria paS-sione est excoecatus, atque abreptus aliena, propterea quod nihil vult examinare. Froisquenter credimus sacrificare Deo impium, et sacrificamus diabolo Dei servum. 40l. Nihil spiritui Dei et cloetrinae desu Christi magis opponitur quam communia sacere iuramenta in Ecclesia: quia hoc est multiplicare occasioni)s pejerandi, laqueos tendere infirmis et idiotis, et efficere ut nomen et veritas Dei aliquando deserviant consilio impiorum.
N. I. - Propositiones damnatae a Benedi-eto XIV Const. Detestabilem 10 nov. an
1. Vir militaris qui, nisi ossi rat vel uecμ-ptet duellum, tanquam formidolosus, timi-
1ὶ Praeter plurimas con litntione . quas Bene dieius xiv dedit uti Ponlisex. duo sunt praeeipua opera quae in re morali maxime in erviunt , quae odidit uti privatus. Thealogia Nurialis. Tom
Sunt primo Institutiones EeeI attiem numero 107. quae primum seorsiin Bononix' ilalieo sermone exaratae prodierunt, eum Aurior illi Erelesiae praeesset: quaeque aliquando moti similionum,
403쪽
dus, ab ectu, et ad Uilicia militaria ineptushubstretur, indeque ossicio, quo so suosque Sustentat, privarptur, vel promotionis alius sibi debitase ac promeritae spe perpetuo curere deberet, culpa et poena vacarui, Si ei,sserat, sive aeceptet duellum. 2. Excusari possunt etiam honoris tuendi, vel humanae vili pensionis vitandae gratia, duellum acceptantes vel ad illud pro. Oeantes. quando certo sciunt pugnam non PSSe Secuturam, utpote ab aliis impediendam.
2. Non incurrit in EccIesiasticas poenas ab Ecclesia contra duellantes latas Dux vel ossicialis militiae vcceptans duellum e X gravi metu amissionis famae et ossicit.
acceptare et offerre duellum, ad servandas cum honore fortuitas, quando alio remedio carum jactura propulsuri nequit. 5. Asserta licentia pro stu tu naturali, 29plicari etiam potest statui civitatis male ordinatae, in qua nimirum vel negligentia vel malitia Magistratus, justitia aperto denegatur.
N. R- ProposiIiones Synodi Pisloriensis a Pio VI Bultu Aueiorem Fidei 28 augusti anno 1 94 damnatae ij. I. Propositio quae asserit postremis hisce saeculis sparsam esse generalem obscurationem super veritates gravioris momenti spectantes 2d Religionem, et quae sunt hasis fidei et moralis doctrinae iesu Christi, Haeretica.2. Propositio quae statuiι potestalem a Deo datam Ecclesiae, ut communicaretur Pastoribus, qui sunt i jus ministri pro salute animarum: - Sic intellecta ut a communi late Fidelium in Pastores derivetur Le-clesiastici ministerii ac regiminis potes tu S,
Red frequentius etiam Edietorum nomine donantur. In latinum versae sunt studio P. I dei sonsi as. Carolo Scholarum Piarum: quem laborem liberaliter exestpit ipse Pontifex . ae valde gratum halluit. - Est fieeundum opus De Synodo Dineeestino. quod jampridem . exeogitatum et paratum sed variis distratius euris Auelor non edidit, nisi septimo sui Pontificatus anno. illa prima editiosep em tontinebatur libris ac paucos post Bnnos aliam auctam de novo vulgavit in tredeeim libros. Summatim ejus doctrinam exhibe Mansi, Epitoma Doctrinae Moralis et sanonieae eae operibus Benedieti xiv. ad taleem Morulis s Alphonsi - Il.
Constitutionet releriae . nec non nullae, Decreta. Epistolae,ele. Parochis, consessariis, eιc., utiliores ac neee sariae, Venet. 773 - ll. De Syn. Dioec. inus egregium. . . eoni eιum, Venetiis, 1765.
3. Insuper quae staιαιι Romanum Ponti sic in osse caput ministeriale:- Sic explicata, ut Romanus Pontifex non a Christo in persona b. Petri, sed ab Ecclesia potestatem ministerii accipiat, qua velut Petri successor, verus Christi Vicarius, ae totius Ecclesiae caput pollet in universa Ecclesia,
4. Propositio ostirmans, abusum fore auctoritatis Ecclesiae transferendo illam ultra limites doetrinae ac morum, et eam Extendendo ad res exteriores, et per vim exigendo id quod pendet a persuasione et corde :tum eιiam, multo minus ad eam pertinero exigere per vim exteriorem subjectionem suis Decretis: --0uatenus inde terminatis illis verbis eaetendendo ad res ealeriores n tet velut abusum auctoritatis Ecclesiae , usum ojus potestatis acceptae a Deo, qua usi sunt et ipsi met Apostoli in disciplina sexte-xiore constituenda et sancienda, Haeretica. 5. oua parte insinuat, Leclesiam non habere auctoritatem subjectionis suis Decretis exigendae aliter quam per media, quae pendent a persuasione: -Quatenus intendat Ecclesiam non habere colla iam sibi a Deo potestatem non solum dirigendi per consilia et suasiones, sed etiam jubendi per
leges ac devios contumacesque μxteriore judicio ac salubribus poenis coercendi atque cogendi, Indueens in systema alias damnatum ut haereticum.
suasum sibi essu, Episcopum accepisse a Christo omnia jura necessaria pro bono regimine suae Dioecesis : - Perinde ac si ad bonum regimen cu usque Dioecesis necessariae non sint superiores ordinationes syectantes sivst ad Fidem et mores, si vo ad generalem disciplinam, quarum jus est penes Summos Pontifices et Concilia Geueral ia pro universa Ecclesia, Sinismatica, ad minus
li Hoe solemne ae dogmatieum Sanetae Apostoliene Sed is judicium lusius vindieat eel card.
sim Dix. Eneielopedieo uella Teologia, della Storia della Chiesu ere. Ge. dei celebre Ab Bergier. tui quidem innumera ad rem nostram additament aneeedunt, Romae 1 ss. Venetiis 1827. ae Mediol. 845 g novis itemque doelissimis noti ita lice red
rem fidei. Vereelli. 1796. Quod quidem Opus est Patris Philippi a nimella - li. O provinciali at. ι' ualiana per Crescimbent, Lugauo 1831.
404쪽
. Iιem in eo, quod hortatur Episcopum ad prosequendam naviter persectiorem Ecclesiasticae disciplinae Constitutionem, isque contra omnes contrarias eonsuetudines, exemptiones, reservationes, quae adver.
xantur bono ordini Dioecesis, majori gloriae Dei et majori aedificationi Fidelium: Per id quod supponit Episcopo fas esse proprio suo judicio et arbitratu statuere
et deeernere contra consuetudines, exqm-ytiones, reservationeS, Sive. quae in universa Ecelesia, sive etiam in unaquaque pro. vineta locum habent,sine venia et interventu superioris hierarchicae Potestatis, a qua inductan sunt aut probatae, et vim legis ob. linent, Inducens in gehisma eι subversionem hierarctiei regiminiε, erronea. 8. Rem quod et sibi persuasum esse aui jura Episcopi a I. C. accepta pro gubernanda Ecclesia nee alterari, nec impediri posse; et ubi contigerit horum jurium c-- xercitium quavis de causa fuisse interru Dium, POSSe semper Episcopum ac debere in originaria sua jura regredi, quotieScumque id exigit majus bonum suae Ecclesiae: - la eo quod innuit jurium Episcopalium exercitium nulla superiori potestate praepediri aut coerceri posse, quandocumque Episcopus proprio judicio censuerit minus id expedire majori bono suae Ecclesiae, Imdueens in aehisma et subversionem hierar-ehiel regiminis, erronea. 9. D trina quae statuit reformationem
abusuum circaEcclesiasticam disciplinam in Synodis Diomesanis ab Episcopo et Parochis aequaliter pendere, ac stabiliri deberetae sine libertate decisionis indebitam fore subjectionem suggestionibus et jussionibus Episcoporum, Falsa, temeraria. Discopa-ιis auetoritatis laesisa, regiminis hierarchiei subversina, fauena haeresi Amanae a Caluino innovaιae.10. Item doctrina, qua Paroelii aliive Sa. cerdotes in Synodo congregati pronuntian.
tur una cum Episcopo judices sidet , ipsis
competere jure proprio, et quidem etiam per ordinationem accepto, Falsa, temera ria, ordinis hierarehiel subversiva, detra
ve dogmalleorum Melesiae, ad minus er
l. Sententia enuntians veteri majorum instituto ab Apostolieis usque temporibus ducto, per meliora Melesiae saecula Ser- ais, receptum fuisse ut decreta aut definitiones aut seu tentiae etiam majorum Sedium non acceptarentur nisi recognitae
sui Seni, et approbatae a SI nudo Dioeee-
sana, Falsa, temeraria, derogans pro sua generalitata obedientiae debitae Constituιi nibus Apostoli eis, tum et sententiis ab hie rarehia sumriore legitima potestaιe manantibus schisma fovens eι haer sim.12. Assertiones Synodi co I xive aeraptae circa decisiones in materia sidui ab aliquot saeculis emanatas, quas p'rhibet velut d creta ab una particulari Ecclesia vel paucis pastoribus prosecta, nulla sussicienti auctoritato suffulta, nata eorrumpendae puritati fidei ac turbis excitandis , intrusa
me vim, e quibus inllicia sunt vulnera nimium adhuc recentia, Falsae, eopliosae,
temerariae, seandalasae, in Romanos Pon-ιfees et Melesiam injuriosae. debitae Apostolicis Constitutionibus Medientiae dero. stantes, schismaticae, perniciosae, ad minus
3. Propositio relata inter aeta Synodi, quae innuit Clementem lX pacem Ecclesiae reddidisse per approbationem distinctionis juris et facti in subscriptione formit.
larii ab Alexandro Vil praescripti, Falsa,
temeraria, Clementi II injuriosa. 4. Ouatenus vero ei distinetioni sust raga lur, ejusdem fautores laudibus extollendo, et eorum adversarios vituperando, Temeraria. perniciosa, Summis Pont eibus injuriosa, schisma fovens et haeresim. 15. Boeιrina, quae proponiι Ecclesiam considerandam velut unum corpus mysti. cum coagmentatum ex Christo capite et fidelibus qui sunt ejus membra per unio. nem inessabilem, qua mirabiliter evadimus cum ipso unus solus Sacerdos, una Sola victima, unus solus adorator perfectus Dei Patris in spiritu et veritate: - Intellecta hoc sensu, ut ad corpus Ecclesiae non pertineant nisi fideles, qui sunt persecti adoratores in spiritu et veritate, meretica.
eentiae, qualem cum repraes niat in Ada mo ante peccatum, complectente non modo integritatem, sed et justitiam interiorem
cum impulsu in Deum per amorem charitatis, atque primaevam sanctitatem aliqua ra tione post lapsum restitutam: Quatenus complexive accepta innuit statum illum sequelam suisse creationis, debitum ex naturali exigentia et conditione humanae naturae, non gratuitum Dei benefieiuna, Falsa alias damnata in Bajo el ouesnellio, erronea, favens haeresi Pelagianae. T. Proposiιio his verbis enuntiata. Octi ab Apostolo spectamus mortem non jam ut naturalem conditionem hominis, Sed rc
Verd, ut iustam poenam culpae originalis, Socrate
405쪽
Quatenus sub nomine Apostoli subdolo allegato, insinuat mortem quae in praesenti statu innicta est velut iusta poena pereati per justam subtractionem immortalitatis, non fuisse naturalem conditionem hominis, quasi immortalitatis non fuisset gratuitumheneficium, sed naturalis conditio, Capti m. temeraria , Apostola injuriosa, alias
18. Doctrina Synodi enuntians post lapsum Adami Deum annuntiasse promissi nem laturi liberratoris et voluisse consola..i genus humanum per spem salutis, quam I. C. allaturus erat; tamen Deum voluisse ut genus humanum transiret per varios status, antequam veniret plenitudo temporum, ae primum ut in statu naturae homo relictus propriis luminibus disceret dρ suam a ratione dissider . et ex suis aberrationibus moveret se ad desiderandum auxilium superioris luminis: - Doctrina, ut
jacet, eaptiosa; atque intellecta de desido. rio adjutorii superioris luminis in ordine ad salutem promissam per Christum, ad quod concipiendum homo relictus suis propriis luminibus supponatur sese potuisse movere, Suspecia, favens haeresi Semipei
eum esset impotens ad eam observandam, praevaricatorem evasisse, non quidem culpa
legis quae sanctissima erat, sed culpa hominis qui sub lege sine gratia magis magisque
praevaricator evasit; mper additqua, legem, si non sanavit cor hominis, effecisse ut sua mala cognoseerat,et de sua infirmitate convictus desidamaret gratiam mediatoris: Qua parto generaliter innuit hominem praevaricatorem evasisse per inobservantiam legis. quam impotens esset obfstrvare; quasi
impossibile aliquid potuerit imperare qui
justus est, aut damnaturus sit hominem pro eo quod non potuit vitare qui pius est, Falsa, scandalasa. impia, in Bajo damnata.
20. Qua parιe datur intelligi, hominem
sub lege sine gratia potuisse concipere desiderium gratiuo mediatoris ordinatum adfialutem promissam per Christum , quasi non ipsa gratia faciat ut invocetur a nobis, Pro aiιio, in μαι, capιima, guspeeιa, μ' viens haereat Semipedananae. 21. Proposiιis quaa asseriι lumen gratiae, quando 1it Bolum, non praestare, nisi ut cognoscamus infelicitatem nostri status
et gravitatem nostri mali: gratiam in tali
vi producera eundem es clum, quem lex producebat: ideo necesse esse . ut Deus erret in corde nostro sanctum amoremi et inspiret sane iam delectationem contrariam amori in nobis dominanii; hune amorem sanctum, hanc sanetam delectationem esse proprie gratiam I. C., inspirationem chariis talis, qua cognita sancto amore faciamus rhanc esse illam radicem se qua germinanthona opera, hanc Esse gratiam Novi Testa. monti, quast nos liberat a servitute peccaiali, et constituit Filios Dei: - 0uatenus inistendat eam solam esse proprie gratiam Imsu Christi quae creet in corde fianctum uis morem, et quae lacit ut faciamus, sive eistium qua homo, liberatiis a Bervitute peccati, constituitur Filius DHi; et non sit ε-tiam proprie gratia Christi ea gratia, qua cor hominis tangitur per illa minatis mSpiritus Sancti Trident. sess. 6. cap. I ἰnec vera doliar interior gratia Christi, cui
natum in haeretieum , eumque renovans.
22. Propositio, quae innuit fidem a qua
incipit series gratiarum, et Per quam velut primam vorem vocamur ad Ralutem et Ecclesiam. esse ipsammet excellentem virtutem fidei, qua homines fideles nominanis tur Et sunt: - Perinde ac prior non esset
gratia illa quae ut praevenit voluntatem , sic praevenit et fidem. suspeeta δε haeresi, eata ua sapiens, alias ΘειηεIlio damnata ,
23. Metrina Synodi do dupli ei amore
dominantis en piditatis, et charitatis dominantis, enuntians hominem sine gratia Esse sub servitute precati: ipsumqtie in eo statu Per generalem cupiditatis dominantis innuis
xum omnes suas actiones inficere et eorrumpere; - Qualenus insinuat in homine, dum est sub servitute, sive in fitatu peccati. destitus gratia illa, qua liboratur a servitute peccati et constituitvr silvs Dei. sic dominari cupiditatem, ut per generalem hujus
influxum omnes illius actiones in se inficiantur, et corrumpantur: aut opera omnia , quae anto justificationem fiunt. quacumque rationst fiant, sint peccata: -0uasi in omni-hus suis actibus peccator serviat dominanti cupiditati. Falsa. y rniciosa, indueeno in errorem, a Tridentino damnatum ut haereti- eum. iterum in Bajo damnaιum art. 40. 24. Qua vero purιe inter dominant m cupiditatem, si et, iritalom dominantsem nulli ponuntur asseclus medii a nn iura ipsa insiti, suaptequs natura laudabiles , qui una eum amore beatitudinis, naturalique propensiona ad bonitin remanserunt volui existrema lineamenta ot reliquiae imaginis
Dei: Perinde ae si inter dilectionem Divi.
406쪽
PROPOSIT. DAUN. A PIO vI. 401 nam, quae nos perdueit ad regnum, et diru clionem humanam illicitam, quae damnatur . non duratur dilectio humana licita , quae non reprehenditur, Fatia, alias da
25. Botirina, quaa limorem Menarum generatim perhibet dumtaxat non posse dici malum, si saltem pertingit ad cohibendam manum: - Quasi timor ipse gehennae, quam fides docet peccato infligendam, non sit in se honus et utilis. velut donum Supernaturale, ae motus a Deo inspiratus praeparans ad amorem iustitiae, Falsa, ι meraria, distris donis injuriosa. alias damnata, eontraria Metrinae Consilii Tria
demini, tumet eommuni Patrum sententiae, opus Psse juata eonsuetum ordinem praeparvitonia ad justitiam vi intres timor primo,
Per quem veniat inamar: timor medieamentum. Maritas sanitas.
26. D trina, quae velut labulam Pelagianam explodit loeum illud inferorum, squem Limbi puerorum nomine fideles pa sim designanti,in quo animae decedentium cum Sola originali culpa poena damni citra poenam ignis puniantur: - Perinde ac fit, hoc ipso quod qui poenam ignis removent inducerent locum illum et statum medium
expertem culpae et poenae inter regnum Dei et damnationem noternam, qualem sa-hulantur Pelagiani, Falsa, temeraria, in κλNaa eathesinas injuriora.
haesionis ad antiquos canones, in casu dubii baptismatis propositum suum declarat de omittenda sormas conditionalis mentione, Temeraria, praxi, legi, eιοritali Melasim
28 Propositis Synodi qua, postquam sta
luit Vietimae participationem esse partem Saerificio essentialem, subjungit, non tamen se damnare ut illicitas Missas illas, in
quibus adstantes sacram n laliter non COmmunicant. ideo quia isti participant, licet minus perseete, de ipsa Victima, spiritu illam recipiendo: uatenus insinuat ad Sacrificii essontiam deesse aliquid in eo Merisseio, quod peragatur sive nullo ad tante, Sive adstantibus qui nee sacramentaliter, nec spiritualiter de victima partiei pant. et quasi damnandas essent ut illicitae Missae illae, in quibus solo Sacerdote communicante, nemo adsit qui sive sacrampnialiter, sive spi ritualiter communicet, Falsa, erro nea. de haereri guspeeta, eamque inpiens.
. M. Mestina Synodi, qua parte, tradere
insti tuens fidei doelrinam de ritu Consecrationis, remotis quaestionibus scholasticis circa modum, quo Christus est in Euchari. sita. a quibus Parochos docendi munere iungentes abstinere hortatur, duobus his tantum propositis: 'Christum post Conseis
crationem vere, realiter, substantialiter esse sub speciebus: 2' tune omnem panis et vini substantiam cessare, solis remanentibus speciebus, prorsus omittit ullam mentionem lactro transubstantiationis, seu conversionis totius substantiae panis in Corpus et totius substantiae vini in Sanguinem, quam velut articulum fidei Tridenti. num concilium definivit, et quae in Solemni fidei professione eontinetur: - uuatenus per inconsultam istiusmodi, suspici OSammque omissionem notitia subtrahitur tum articuli ad fidem pertinentis, lum etiam voci Sub Ecclesia consecratae ad illius tuendam Prosefisionem adversus haereses, tenditque adeo ad eius oblivionem inducendam, quasi geretur de quaestione mere scholastica, Perniciosa, derogans expositioni veritatis catholieae tarea dogma transubstantiationis. sanens haereticis.
50. Doctrina Synodi qua, dum profitetur
eredere Sacrifieli oblationem extendere se ad omnes ita tamen ut in Liturgia fieri Possit specialis commemoratio aliquorum tam vivorum , quam defunctorum , preeando Deum Deculiariter pro ipsis; dein Gnιinuo Hieiι: non tamon quod eredamus in arbi trio esse Saepreolis applieare lauetus Sacri scit eui uuli; imo damnamus hunc Prrorem velut magnopere ostendentρm iura Dei, qui solus distribuit fruetus Saerificii cui vult et Secundum mensuram, quae ipsi plaeeicunde et eOnsequenter traduciι eerut salsam opinionem inuretam in populum, quod ilii, qui eleemosynam subministrant Sacerdoti gub conditione, quod celebret unam Missam, specialem lauetum ex ea percipiant: - Sic
intellecta, ut, praeter peculiarem commemorationem et orationem. specialis ipsa oblatio seu applicatio Sacrificii, quae fila Sa-eerdote, non magis prosit, celeris paribus. illis pro qnibns applicatur quam aliis quibus que;quasi nullus specialis lancius proveniret ex speetali applicatione, quam pro determinatis personis, aut personarum ordinibus sa elendam commendat ae praeeipit Melesta, speciatim a Pastoribus pro suis ovibus: quod velut ex divino praerepto descendensa Saera Tridontina Srnodo diseris est ex
Pressum, Fatra, temeraria. pernieiosa, Eethaiae injurima. indueens in errorem alias damnatum in meliso. 31. Propositio Synodi enuntians conveniens rese pro divinorum offetorum ordine
407쪽
4M APPENDIA lV. si antiqua consuetudine, ut in unoquoque Templo unum tantum sit Aliare , sibiquetidoo placore morem illum restituere, Te-m raria ' ronsiquo pio, mullis abhine sae- eulis in Melesia praesertim Latina vigenti et probato mori inura Osa. 52. Rem praescriptio vetans, ne Super Altaria Sacrarum Reliquiarum thecae, no-rosve apponantur, Temeraria, pio ae probaso Delesiae mori injuriosa. 55. Propositio Synodi, qua cupere εο Ostendit, ut causae tollerentur per quas ex
parte inducta est oblivio prineipiorum adi iturgiae ordinem spectantium, revocando illam ad majorem rituum simplicitatem, ram vulgari lingua exponendo et elata voce Proserendo: - uuasi vigens ordo Lilurgiae ub Ecclesia receptus et probatus aliqua ex parte manasset ex oblivione principiorum, quibus illa regi debet. Temeraria, piarum aurium olfensiva, in Ecclesiam eontumelio. sa, favens haereιieorum in eam eonpletis.
54. Deela ratio Synodi qua , postquam
praemisit ordinem poenitentiae canonicae sic ad Apostolorum exemplum ab Ecclesia statutum fuisse, ut esset communis omnia
hus, nec tantum pro punitione culpae, sed praecipue pro dispositione ad gratiam sum dit se in ordine illo mirabili et augusto totam agnoscere dignitatem Sacriamenti adeo necessarii, liberam a subtilitatibus, quae ipsi decursu temporis adjunctae sunt:
-0uasi per ordinem, quo sine peraelo canonicae poenitentiae cursu hoc Sacramen tum per totam Ecclesiam administrari conis
suevit, illius suisset dignitas imminuta, δε-
meraria, Mandalasa, indueens in eonte
psum dignitalis Sacramenti, prout per E elesiam totam consuevit adminisιrari, Ee-elesiae ipsi injuriosa. 35. Proposiιio his verbis eo epta: si charitas in principio semper debilis est, de via ordinaria ad obtinendum augmentum hujus charitatis oportet ut Sacerdos praecedere saeiat eos actus humiliationis et poenitentiae, qui fuerunt omni aetate ab Ecclesia commendati: redigere hos actus ad paucas
orationes, aut ad aliquod jejunium post jam
collatam absolutionem videtur potius materiale desiderium comervandi huic Sacramento nudum nomen poenitentiae, quam medium illuminatum et aptum ad augendum illum servorem charitatis. qui debet praeeedero absolutionem: longe quidem absumus ab improbanda praxi imponendi poenitentias etiam post absolution pm adimplendas: si omnia nostra bona opera semper adjunctos habent nostros desectus, quanto magis vereri debemus ne plurimas imperseeliones admiserimus in dissicillimo et magni momenti opere nostrae reconciliationis' Qualenus innuit poenitentias, quae imponuntur adimplendae post absolutionem, Spectandas potius esse velut supplementum pro desectibus admissis in opere nostrae reconciliationis quam ut poenitentias vere sacramentales et satisfactorias pro peccatis colassis: quasi ut vera ratio Sacramenti, non nudum nomen servetui oporteat de via ordinaria, ut aetus humilialionis et poenitentiae, qui
imponuntur per modum satisfactionis sa cramentalis, praecedere debeant absolutio nem Falsa, temeraria, communi praxi Melasiae injuriosa, indueena in errorem haeretieali nota in Pereo de Osma eonfixum. 56. metrina Synodi qua, postquam praemisit: quando habebuntur signa non aequi- voea amoris Dei dominantis in corde hominis, posse illum merito judieari dignum , qui admiluatur ad partiei pationem Sanguinis Iesu Christi, quae fit in Sacramentis ,
subdit supposititias conversiones, quae fiunt per attritionem nee essicaees esse inistere nec durabiles: consequenter pastorem animarum debere insistere signis non aΘ- qui voeis charitatis dominantis , antequam admittat suos poenitentes ad Sacramenta,
quae signa, vi deinde ιradit Pastor
deducere poterit ex flabili cessatione a pe cato et servore in operibus bonis; quem insuper servorem charitatis perhibeι de ΡΟΟ-ni i. g tot uelut dispositionem, quaa debet
Praecedere absolutionem: Sic intellecta, ut non solum contritio imperfecta, quao passim attritionis nomine donatur, etiam
quae juncta sit cum dilectione, qua homo incipit dilighro Deum tamquam omnis justitiae sontem, nec modo contritio charitate formata; sed et servor charitatis domina iis, et ille quidem diuturno experimento per servorem in operibus bonis probatus. generaliter et absolute requiratur, ut homo ad Sacramenta et speetatim poenitentes ad absolutionis beneficium admittantur ,
bativa, tutae ac probatae in Ecclesia prarieontraria, Sacramenti estieaeiae deιrahensti injuriosa. 37. D ιrina Synodi. quae de auctoritati absolvendi saecepta per ordinaι nem enuntiat, post institutionem Dioreesim et Par hiarum, convenies esse, ut quisque judicium hoc exerceat super personas Sibi Subditas, sive rations torritorii sive jure quodam personali , proptorea quod aliter confusio iuduceretur et periurbatiO -Qua
408쪽
PROPOSIT. DAUN. A PIO VI. 407 tenus post instilulas Dioecesis et Parochias enuntiat iantummodo, conveniens esse ad Praecavendam confusionem, ut absolvendi Potestas exorceatur super subditos; sic intellecta tamquam ad validum usum hujus potestatis non sit neeessaria ordinaria vel subdelegata illa jurisdictio, sine qua Tridentinum declarat nullius momenti esse absolutionem a Sacerdote prolatam, μιια, temeraria. perniciosa, Tridentino eontraria et injuriosa, erronea. 38. Item doctrina qua, poStquam SynOdus professa est, Se non POSSE non admi ruri illam adeo venerabilem disciplinam an- liqui talis, quae, vi atι, ad poenitentiam non ita facile et sorte nunquam eum admittebat qui post primum peccetitum et primam recon iliationem riflapsus esset in culpam , subjungiι, per limorem perpetuae exclusionis a communione et pace, etiam in articulo mortis magnum fraenum illis injectum iri, qui parum considerant malum eati, et minus illud liment, contraria ca. noni l5 conellii me ni I. duretali Inmeentii I ad Emperiunt Trios. tum eι M. cretali caelesιini I ad Episeopos Viennenseseι Narbonen. provinciae, redolem pravit tem, quam in ea decretali Sanctus Ponιistae exhorreι. 39. Dectaratio Synodi de precalorum venialium consessione , quam optaro Se ait non tantopere frequentari, ne nimium contempti hiles reddantur νjusmodi consessioneS, Temeraria, pernieiosa, sanetorum ac piorum pram a Mero conellio Tridentino probatae eontraria. 40. Proposuis asserens, Indulgentiam Se- eundum suam praecisam notionem aliud non esse quam remissionem partis ejus poenitentiae, quae pyr canones statuta erat peccanti; - Quasi Indulgentia, praeter nudam remissionem poenae canonicae, non etiam valpat ad remissionem poenae tem p
rulis pro peccatis acinalibus debitae apud divinam justitiam, Falsa, temeraria, Christi meruia injuriosa, dudum in articulo 10 Lutheri clam n σια. 4s. Item in eo quod rubditur, Scholasticos suis subtili latibus innatos invexisse thm Saurum male intellectum meritorum Christi et Sanctorum, et clarae notioni absolutionis a poena canonica substituisse consu-Sam et salsam applicationis moritorum: Quasi thesauri Ecclesiae, undi Papa dat indulgentias, non sint merita Christi et Sanctorum, Falsa. temeraria, Christi eι Sanctorum meriιis injuriosa, dudum in arι itulo 17 Lusheri domnata. 42. Rem in eo quod superaddit, luctuosius adhuc esse quod chimerica isi haec applicatio transferri volita sit in desumtos , Falsa, temeraria, piarum aurium obfen ira, in Romanos Ponιificis et in prarim et senis sum universalis Ecelesiae injuriosa indueens in errorem haeretieali nota in Peιro inma eonfiaeum, iιerum damnatum in artieulo 22 Lutheri. 45. In eo demum, quod impudentissimo invehitur in tabellas indulgentiarum , Altaria privilegiata, etc., Temeraria, piarum aurium olfensiva, seandalasa, in summos Pontifices atque in praxim tota Melesia
frequenlatam contumeliosa. 44. Propositis Synodi ars renν, reserva. tionem casuum nune temporis aliud non ESSe, quam improvidum ligamen pro insorioribus Sacerdotibus, et sonum SenSu vacuum pro poenitentibus assuetis non admodum curare hanc reservationem, Falsa, temeraria, male sonans, pernitiosa, concilio Tridentino eontraria, superioris hierarchi- eae Pλtestatis laesiva.
45. Rem de spe quam ostendit fore ut, reformato Bituali et ordino poenitentiae, nullum amplius locum habituriae sint hujusmodi reservationes: - Prout attenta generalitate verborum innuit, per reformationem Ritualis et ordinis poenitentiae factam ab Episcopo, vel Synodo, aboleri posse casus,
quos Tridentina Synodus f Sess. 14 , c.
declarat Pontifices Maximos potuisso pro suprema potestate sibi in universa Ecclesia tradita peculiari suo judicio reservare, Propositio falsa, temeraria, concilio Tridentino et summorum Ponlisieum auetori tati derogans ει injurissa. 46. Proposiιio asserens, essectum excomis muniealionis exteriorem dumtaxat e&se , quia lantummodo natura sua excludit ab eis xteriore communicatione Ecclesiae: -Qua si excommunieatio non sit poena spiritualis, ligans in coelo. animas obligans, μι- a. perniciosa, in artisvio 25 Lutheri damnata, ad minus erronea.
47. Item quae tradu, necessarium esse juxta leges naturales ot Divinas, ut sive ad xcommunicationem sive ad suspensionem praecedere debeat oxamen personale, atque adeo sontentias dictas ipso facto, non aliam vim habere, nisi seriae comminationis sine ullo actu uti ess 'etu, Fotia, temeraria, perniciosa, Melesiae potesιati injuriosa , er-
48. Rem quae pronuntiat, inutilem ac vanum Hsse formulam nonnullis tibhinc saeculis indut lam absolvendi generaliter ab ex-
409쪽
408 APPEN X lv. communicationibus, in quas fidelis incidere potuisset, MIsa, temeraria, Ecclesiae pra-aei injuriora. 49. hem quae damnat ut nullas et invalidus suspensiones ex informata conscientia, Falsa perniciosa, in Tridentinum inju
50. Item in eo quod insinuat, soli Episcopo fas non esse uti potestate, quam tamen
ei desert Tridentinum sess. 34 e. l do R.
suspensionis ex informata conscientia legitime infligendae. Iurisdieιionis I,aelatorum Melesiae laesiva.
51. Doctrina Synodi, quae perhibet in
promovendis ad Ordines hanc do more et institulo veteris disciplinae rationem gervari consuevisse, ut si quis clericorum distinguebatur sanctitate vitae, et dignus aestimabatur, qui ad Ordinses Sacros ascenderet, ille solitus erat promoveri ad Diacona
lum vel Sacerdotium , etiamsi inferiores Ordines non suscepisset; neque tum talis Ordinatio dicebatur per saltum, ut postea dictum est: 52. Item quae innuit, non alium titulum ordinationum suisse , quam deputationem ad aliquod speciale ministerium,qualis praescripta est in Concilio Calced.; subiungens
3 6. quamdiu Ecclesia sese his prinei piis
in delectu sacrorum ministrorum conso
mavit, Ecclesiasticum ordinem floruisse; v rum beatos illos dies transiisse , novaque principia subinde introducta, quibus cori rupta fuit disciplina in delectu Ministrorum Sanctuarii: 55. Iιem quod inter haec ipsa corruptionis principia refert, quod recessum sit a Vetere instituto, quo, ut ait S 3. Ecclesia, insistens Apostoli vestigiis, neminem ad Sacerdotium admittendum statueret, nisi qui conser asset innocentiam baptismalem: Quatenus innuit corruptam fuisse disciplinam per decreta et instituta: -1 sive quibus ordinationes per saltum vetitae sunt; - 2 sive quibus pro Leclesiarum necessita a te et commoditate probatae sunt Ordinati nes sine titulo specialis ossicii, velut speciatim a Tridentino ordinatio ad titulum patrimonii: salva obedientia, qua sic ordinati Ecclesiarum necessitatibus deservire de-hent iis obeundis ossiciis, quibus pro loco ac tempore ab Episcopo admoti fuerint, qu madmodum ab Apostolicis temporibus inprimitiva Ecclesia fieri consuevit; - 5 sive quibus jure canonico facta est eriminum distinctio, quae delinquentes reddunt irregulares; quasi per hanc distinctionem Ecclesia recesserit a spiritu Apostoli, non excludesndo generaliter et indistincte ab Ecclesiastico Ministerio omnes quoscumque, qui
baptismalem innocentiam non conservas
sent: metrina singulis suis partibus salsa, temeraris , Ordinis pro Ecclesiarum miscessitate eι eommoditale indueti perturbatita, indisciplinam per ean es et ammatim per Tridenιini Deereta probatam injurima.
54. Item quae velut turpem abusum n lat unquam praetendere eleemosynam sero
celebrandis Missis et Sacramentis adminiis strandis, sicuti et accipere quemlibet proventum dictum Stolae, ei generatim quod eumque stipendium et honorarium, quod suifragiorum, aut cujuslibet parochialis sunctionis occasione ostiiretur Quasi turpis abusus crimine notandi essent Ministri M-clesiast, dum secundum receptum et prohatum Eccesiae morem et institutum utuntur jure promulgato ab Apostolo accipiendi temporalia ab his, quibus spiritualia mini-St Tantur, Falsa, temeraria, Melasiasιiei aeristoralis juris laesina, in Gelasiam ejusque Minisιros injurissa. 55. Rem qua vehementer optare M profitetur, ut aliqua Tatio inveniretur minutuli
Cleri squo nomine inferiorum ordinum Clericos designat) a cathedralibus et Collegia
tis submovendi, providendo aliter, ne inpoper probos et provectioris aetatis laicos, congruo assignato stipendio, ministerio in .serviendi Missis et aliis ossiciis, velut Acolythi. etc., ut olim inquit, fieri solebat,quando ejus generis ossicia non ad meram speciem pro majoribus ordinibus suscipiendis redacta erant: - duatenus reprehendit institutum, quo cavetur ut minorum ordi. num iunctiones per eos tantum praestentur exerceanturve, qui in illis constituti adscriptive sunt Concilium Prov. IV Mediol. ; idque ad mentem Tridentini sess. 25, C. 73,.ut Sanctorum ordinum a Diaconatu ad Ostiariatum iunctiones ab Apostolicis tem poribus in Ecclesia laudabiliter receptae, et in pluribus loeis aliquamdiu intermissa
juxta sacroq canones revocentur, nec abnaereticis tamquam Otiosae traducantur, Soggessio temeraria, piarum aurium Otipensisa, Eeelesiastici Ministerii perturbaιiva, servandae quoad seri potest in talebrandis
Mysteriis uerentiae imminutiva, in minorum ordinum munera es funcιtones, tum in diaeiplinam per canones eι speetatim per Tridentinum probatam injuriosa. favens
haereticorum in eam eonviciis et carumniis. 56. Doctrina, quae statuit conVeniens videri in impedimentis Canonicis, quae proveniunt ex delictis in jure expressis ullam
410쪽
nnquam nec concedendam nor ad millonii. ullosses dispensationem. nequitatis et moderationis eanonicae a Sacro Concilio Tridentino probatae Inestra, auetoritati et juribus Eeelesiae d rostans. II. Psae scriptio Synodi, quae generaliter μι indiseriminutim inlut abusum mjicit quamcumque dispensationem, ut Plu S quum unum residentiale beneficium uni fidemque conseratur: item in eo quod subjungit, cortum sibi essμ. juxta Ecclesiae spiritum, plus quam uno beneficio, tametsi simplici, Dominem frui posse. Pro sua generalitate
derogans moderationi nidenιι ni, se33.7. c. ἰν, et sess. 21. c. 17.
58. Propositio quae statuit sponsalia proprise dicta actum mere civilem continere , qui ad matrimonium celebrandum disponit, eadem quir civilium legum praescripto omnino subj icere Quasi actus disponens ad Sacramentum non subjaceat sub hac ratione auri Ecclesiae; Falsa, juris Ecelesiae quoadesseelus etiam e sponsalibus vi eanonicarum sancιionum profluentes laesina, diseiplinae ab Melesia e stitutae derogans. 59. metrina Synodi asserens, ad supremam civilem potestatem dumtaxat originario spectare contractui matrimonii apponore impedimenta Dius generis, quae ipsum nullum reddunt, dicunturque dirimentia, quod jus originarium praeterea dicitur cum jure dispensandi essentialiter connexum , subjungens, Supposito assensu vel eonni venistiti Princi pum, potuisse Loci fiam juste constituere impedimonia dirimentia ipsum contractum matrimonii: - Quasi Ecclesia non Semper potuerit ac possit in Christianorum matrimoniis jure proprio impedimenta constituere, quae matrimonium non
solum impediant, sed et nullum reddant quoad vinculum, quibus Christiani obstricii tenseantur etiam in terris infidelium, in isdemque dispensare, Canonum. 3, 4, 9, 2 . sess. 2l Contilii Trid. eversim , hae.
Gn. Item rogatio Synodi ad potestatem
Civilem, ut e numero impedimentorum tollat cognation m spiritualem , atque illud quod clicitur publicast honestatis , quorum
rarim reperi uir in collectione lustiniani; tum ut restringui impedimentum amni talis Et cognationis ex quacumque licita alit illicita conjunctione provenientis ad quartumgriadum iuxta civilem compulationem per lineam lateralom et obliquam, ita tamen ut spos nulla relinquatur dispensationis obli-uendae :-0unt onus civili pulos tali jus ut- tribuit si vo abolendi, si vo rostringendi im-
pedimenta Ecclesiae auctoritate constituta vel comprohala: item qua parte suppouit Ecclesiam per potestatsem civit in spoliari posse jure suo dispensandi super impedimentis ab ipsa constitulis vel comprobatis, Litertatis ne Potestatis Ecclesiae subversi-τu, Tridentino contraria, eae haeres leali supra damnato principio profecta. 61. Propositio quae as erit, adorare directu humanitatem Christi. magis vero aliquam e lis Partem,sore semper honorem Divinum datum creatura -Quatenus perhoe vorbum direete intendat rei'robare adorationis cultum . quem sid0les dirigunt ad humanitatem Christi. perinde ac si talis adoratio, qua humanitas ipsaquo caro vivi fiea Christi adoratur non quidem propter Se ct tanquam nuda caro, sed prout unita Divini lati, foret honor Divinus imperti ius
creaturast, i non potius una Dademque adoratio, qua Verbum incarnatum cum propria ipsius carne adoratur, μιsa. eapιiosa, pio
libus 'raestito ac praestando detrahens et injuriosa. 62. Doesrina, quae clavotionem erga Sacratissimum cor desu rpjcit inter devotiones, quas notat velut nova S, erroneas, aut saltem periculosast intellecta do hac d votione, qualis est ab Apostolica Sede probata, Misa. temeraria, perniciosa, piarum aurium ossensim, in Apostolieum Sedem imjuriosa. 65. Item in eo, quod cultores Cordis Iesu hoc liam nomine argvit, quod non advortant SS. Carnem Christi, aut ojus Partem aliquam, aut etiam humanitatem totam cum Separatione, aut praecisione a Divinitate adorari non posse cultu latriae . -0uasi fideles Cor Iesu, adorarent cum fi Puratione, vel praecisione a Divini lato, dum illud adorant ut est Cor Iesu, Cor nempe Personao Verbi, cui inseparabiliter unitum est, ad eum m Ddum, quo exangue Corpus Christi in triduo mortis sine separatione aut praecisione a Divinitulo adorabilo fuit in se.
Pulcro, Captiosa, in fiditis Cordis christieultores injuriosa. 6l. metrina quae ηρIut suprestitiosam
universe notat quamcumque emeaciam quae ponatur in determinato numero precum et piarum sululationum: Tamquam sup'ratiliosa censenda osset emcucia, quae sumitur non ex numero in se spectato. Sed ex prae- Scripto Ecclesiae certum num rum Procum vel o xl rnarum actionum praefinisentis Proindulgentiis consequondis, pro adimplendis poenitentiis et generatim pro saero ci reli-52