장음표시 사용
391쪽
APPENDlx ιν. aso aliquis tenetur ad eleemosynam quando tenetvr innium Ex Superfluo statui. 3. Si cum debila moderatione facias , potes absque peccato moriali e vita alim-jus tristari. et do illius morte naturali gau-uure, illam inemeaci a Motu petere et desiderare, non quidem ex displic ut in Dersonae, sed ob aliquod temporale emolumen
4. Lieitum est absoluto d siderio c ea re mortem Patris , non quidμm ut mulum Patris, sed ut bonum eupientis; qnia nimi. rum ei obventura est pinguis haeredit: s. i15. Licitum est lilio gaudere de parricidio parentis a se in elirietate perpetrato propter ingenies divitias inde ex haeredi
16. Fides non cens 'tur cadere sub praeceptum speciale et fi 'cundum S . I. Satis est aetum fidei semel in vita ea licerB. 48. Si a potestate publien qui x intermingetur, fidem ing nuo cunni ri ut Deo et mclei gloriosum, consulo: incere, ut Pecca intuosum per se, non damno. s. Voluntas non potest eiscere, ut 2s-spnsus fidei in se ipso sit magis firmus , quam mereatur pondus rationum ad affi sum impellentium. 20. Ηine potest quis prudenter repudia. re assensum , quem ha bat superna uis
21. Assensus fidei supernaturalis , ut i litis ud salutem stat cum notitia solum probabili revelationis; imo cum formidine, qua quis formidet, ne non sit locutus Deus.
detur necessitate medii, non autem explioeila remunΡratoris.
23. Fides late dicta ex testimonio creaturarum , similivo motivo ad justificationem sum it. El. Vocare Deum in testem mendacii lρ- vis non est lanta irreverentia. propivrquam velit, aut P sit damnam homi nom. 25. Cum causa licitum Est jurare sino animo jurandi, sive res sit levis, Sive gravis. 26. Si quis vel solus vel totam aliis , gi. ve interrogatus Sive propria sponte, sive recreationis causa sive quocumque alio lino juret, se non fecisse aliquid, quod revera
inuit, intelligendo intra se aliquid aliud quod non fecit, vel allain viam ab ea, in qua secit,vel quodvis aliud additum verum,
27. Causa justa utendi his alia phibologiis Pst quoties id necessarium , aut utile estvd salutem corporis, honorem, res familiares tuendas, vel nil γ mlibet alium virtutis actum. ita ut veritatis occultatio censeatur tune sexpediens et studiosa. 28. Qui mediante commendatione vel munere ad Magistratum, vel Ometum publicum Promotus est. poterit cum restricli ne m ntali praestare juramentum, quod demandato R. gis a similibus solet exigi, non habito respμctu ad intentionem exige uti S , quin non tonetur sui ri cr m n occulium. 29. Urgons mellis gravis est causa justa Sacramentorum administrationem Simulandi. M. Fas mi viro honorato oecidere invasorem, qui nititur Palumniam insurre, si a lites r haec ignominia vitari nρquit'; idem quoquo dicendum, Si quis impingui a lupam, vel iiste precutiat, et post impactam alapam, vel ictum sustis fugial. 3l. Regulariter occidere possum lurem
pro conservations unius aurol. 32. Non solum lieitum est d0son est d, sensione occisiva. qunct vetu possidemus,S cletiam ud quae jus inchoatum habemus , et
quae noS Possessuros Speramus.
55. Licitum est tam haeredi quam ipgatario contra injuste impodientem, ne vel haereditas adeatur, vel legata solvantur, Re taliter defendere; sicut et jus habenti in Chaledram, vel Prastbendam contra eorum m sessionem injuste impedientem.
lionem laetus, ns puella deprehensa gravida occidatur, aut infametur.53. Videtur probabile, omnem laesum quamdiu in utero est carere anima rationali, et tune primum incipere eand- habere, cum paritur; ae consequenter dicen dum erit in nullo abortu homicidium committi . . . M. Permissum est surari, non solum in extrema necessitate, sed etiam in gravi. 37. Famuli es lamniae domesticae possunt occulte heris suis surripere sd compensandam Operum suam , quum m jorem judieant salario quod recipiunt. 58. Non t/netur quis sub poena peccati mortalis restituere quod ublatum est perpauca surta , quantamcumque sit magna summa totalis. 59. Qui alium movet. aut inducit ad in serundum grave damnum tertio, non tenetur ud restitutionem istius damni illati. 40. Conteractus Mohutra licitus est etiam respectu ejusdem personae, et Cum mni R. etu retro-vesnditionis praevie inito , cum intentione lustri. 4 l. Cum in i merata pecunia preliosii c
392쪽
PROPOSi T. DAIII AB INNOC. Ti. 3s sit numeranda, pt nnitus si l. qui non majo- metu notabilis detrimonii, pula no a domi-ris suciat pecuniam praesentPm . qunm lu-lur m. polost creditor aliquid ultra sorto ma mutuatario Exigere, et eo titulo ab usura excus ri. 42. Usura non est, dum ultra sort m alia
quid exigitur, tamquam ex benevoluntio et gratitudine dubitum; sed solum si exigalueta nullam ex justitia debitum. 43. Quidni non nisi ventulo sit detria hen, lis auctoritalem magnam sibi noxiam salso crimine elidere γ44. Prohabito est non pereare mortaliter qui imponit salsum erimen ulicui, ut suam justitiam et honorem defendat. Et si hoe non sit probabile, vix ulla erit opinio proin bubilis in Theologia.
4 3. Daro tempora is pro spiritnali non est Simon id, quando temporale non datur tamquam pretium. Sed dumtaxat tamqu'm --ti vum conserendi. vel efficiendi spirituales I ut elium quando temporale Ait solum gratuita compensatio pro spirituali aut contra.
46. Et id quoque locum habet, etiamsi temporale sit prineipale moti vum eundi spirituale; imo otiumsi sit finis ipsius rei spirituulis, sin ut illuri pluris aestimetur, quam
47. Cum dicit Concilium Triden linum ,
eos ulienis perealis communicantra mortuin
liter peceare, qui nisi quos digniores et L elesiae magis utilεs ipsi jndicaverint ad Ecclesias promovent. Concilium vel primo idolii r pro line digniores, non ulivd significam v lle, nisi digniuitem ligendorum , Sumpto comparativo pro positivor vel secundo, locutiones minus propriu ponit digni reR, ut Ρxcludat indigno , non vem dignos: vel inndi m loquitu e tertio, quando fit con-
4η. Tam elariim videtur, larnicationem Secundum se nullam involvere malitiam, et Solum esse malum quia interdicta ut con trarium omnino rationi dissonum videatur. 49. Mollities jure naturae prohibita non CSt: unde si Deus eam non interdixisset, Saepe esset bona, et aliquando ohligatoria sub mortali. . Copula enm conjugnis, eo enitente marito, non est adulterium; ideoque sum. cit in consessions dicere , so mSe larn,
ter nujuvat herum situm ascrnderct per senestra' ad stuprandam virginem, et inultoties eidem subservit deserendo Malam , aperiendo januam , aut quid simile cooperando , non peccat mortaliter , si id faciat
no malo trae tetur. ne torvis oculis uspiciatur. ne domo expellatur. 52. Praeeeptum servandi Festa non obli stat sub mortuli, soposito scandalo , et sivbsit contemptu .
55. Sutisfacit praecopto Ecclesiae de audiendo Saero , qui duas rius partes' imo
quatuor simul, a diversis celebrantibus nudit. 54. 0ui non pol si recitam Matutinum elluaudi s. pote t autem reliquas Horas. ad
nihil tenetur; quia major pars trahit ad so
55. Praemplo Communionis annuae Ratis fit per sacrilegam Domini manduca
56. Frequens Consessio et Communio, Bliam in his qui gentiliter vivunt, est nota
M. Probabita est sumeero altrilionem
58. Non tenemur consessariotnter antitatori peccati alicujus consiletudinem. 59. Licet sacrumpnialiter absolvera dio missistis tantum eonsessum, ratione magni concursus poenitentium, qualis v.g. potest contingere in dis magnae alieulus sestivitntis. aut indulgentiae . . l50. Poenitenti ha bonii eonsuetudinem pereandi contra i gem Dei , Naturae, aut Εe Ipsiae. etsi emendationis spm milia ny Pareat, nec est negando, nec disserenda ab solutio, dummodo orου properat se dolere , et proponere emendationem. 61. Potest aliquando absolvi, qui in proxima oecasione peccandi versatur inam potest, et non vult omittere, quinimma cli- reeis, et ex proposito quaerit aut ei se in
G2. Proxima occasio pereandi non est M. gienda, quando causa aliqua utilis, aut honesta non fugiendi occurrit. 65. Licitum est quaerere directe occasionem proximam peccandi pro bono spiritu li vel temporali nostm, upi proximi. 64. Absolutionis capax mi homo, quanis. tumvis laboret ignorantia Mysteriorum Fidei, et ei iumsi γr negligyntiam, etiam eulpabilem, nesciat My Alprium Sane lissimae Trinitatis, et inenrnali nnis D. N. I. c. ita. Sullicit illa Mysteria semel credidisse. Aliae ab eodem Innocenιio Xs damnatae
. Deus donat nobis omnipotPnliam suam, ut ea utamur, sicut aliquis donat alteri vil-
393쪽
N. 3. - Promtiones Miehaesis de Mesinoadam las ab eodem P. Irmoecentio XIConsι. Caelestia 20 nou. 16,, l 3. Oportet hominem suas potentias anni hilare. Et haec est via interna. 2. Velle operari aclive est Deum ossendere, qui vult esse ipso solus agens et ideo opus est se ipsum in Deo totum, euio taliter derelinquere, et postea permanere. velut corpuS exanime. 5. Vota de aliquo faciendo sunt persectionis impeditiva. 4. Activitas naturalis ost gratiae inimica, impediique Dei operationes et veram Persectionem; quia Deus operari vult in nobis sine nobiS. 5. Nihil operando anima so anuitillat, et ad ipsum principium redit, ei ad Suam originem, dum est esse utio Dei, in quu trian-bsormata remanet ac divinietata: et Deus tunc in seipso remanet; quia tunc non Lunt amplius duae res unitae , sed una lautum; et hac ratione Deus vivit et rΡgnat in nobis, et anima seipsam annihilat in esse opere
G. Via interna est illa, qua non cognoscitur nec lumen, nec amor, nec resignatio, Et non oportet Deum cognoscere; et hoc modo recte proceditur. r. Non debet unima cogitares nee de praemio , nec de punitione, nec de Paradiso, nec de tu serno, nec de morie, nee de aeternitate.
8. Non debet velle scire, an gradiuturcum voluntate Dei, an cum Eadem volunt a te resignata maneat, necne: nee opuS est ut velit cognoscere suum statum, nec Pro
prium nihil, sed debet ut corpus exanime
s. Non debet anima reminisci nec sui. nec Dei, nec cujuscumque rei; et invia interna omnis reflexio est nociva, etiam re- . Duxio ad suas humanas actiones et ud pro 'prios desectus.10. Si proprii desectus alios scandali Zent, non est nec sarium reflectere, dummodo non adsit voluntas scandalizandi; et ad pro . yrios delectus non posse reflectere, gratia Dei eSt. H. Ad dubia, quae oceurrunt, an recte procedatur necne, non opus est reflectere. 2. uui suum liberum arbitrium Deo do-l IX lV. navit, de ntilla re dinet curam habere . nec do in serno, nee do Paradiso, nee debet desidi rium habere sempriae persectionis, nec virtutum . nec propriae sanctitnlis ; voepropriae salutis, cujus Spem expurgum bet. 3. Resignato Deo liboro arbitrio, eidem Deo relinquenda ost cogitatio et cura de omni re nostra, et relinquere, ni saeiat in his sino nobis suam divinum voluntatem. 4. Qui divinae voluntati resignatus est, non convenit, ut a Deo rem aliquam petat; quia petem est impers elio , cum sit artus propriae voluntatis si eloelionis, ni est velle, quod divina voluntas nostrae consorin tur , et non quod nostra clit inno. Et illud Evangelii, petiιe eι aeripietis , non est dictum a Christo pro animabus internis qua nolunt hahere voluntatem. imo hujusmodi animae eo perveniunt, ut non possint a morem aliquam petere. 5. Sicut non do bent a Dpo rem aliquam pelere , ita nee illi ob rem aliquam gratiasugere debent; quia utrumque est uelus propriae voluntatis. i i
lsi. Non convenit indulgentias quaprerct pro poena propriis peccatis debita ', quia melius est divinas justitiae satisfacere . quam divinam miseri enrdiam quaerere , quoniam illud ex puro Dei amore procedit et istud ub amore nostri interessato nec est res Deo grata . nec meritoria, quia est velle e cena sugere. I Trudito Deo libero arbitrio, et eidem relicta cura et eogitntione animae nostrae, non est amplius habenda talio leniationum, nec eis alia resistentia tari debest, nisi negativa, nulla adhibita industria; et si natura commovetur, oportet sinere, ut commoveatur, quia est natura.
8. Qui in oratione ulitur imaginibus .
figuris, speciebus et propriis conceptionibus. non adorat Deum is spiritu et veritia te. I9. Qui umai Deum eo laodo , quo ratio argumentatur, aut intellectus comprehendit. non amat verum Deum. 20. Asserere, quod in oratione opus est sibi per diseursum auxilium ferre , et per cogitationes per quas Dstus animam alloquitur, ignorantia est. Deus nunquam loquitur: ejus locutio est operatio, et sem-Per in anima operatur , quando ham suis discursibus, cogitationibus et Operationibus sum non impedit. 21. In oratione opus est manere in fide obseura el universali, cum qui te et obli-
394쪽
asaviona estjusque cogitationis particii laris aedistinclast altributorum D i uc Trinitatis et
sie in Mi pra sentia manerct ad illum adorandum et amandum, eique inserviendum, sed absque productione actuum , quia in hi Dous sibi non compla El. 22. Cognitio hare per fidem non est actus a creatura productus, sed Pst cognitio a Dpo ereaturae tradita, quam creatura se bubere non cognoscit. Suil postea cognoscit
illam se habuisse; et idem dicitur de umore. 25. Mystici cum sancto Bernardo in Scala Claustralium distinguunt quatuor gradus . Loctionem. Meditationem, Orationem et Contemplationem infusam. Qui Semper in primo si lit, nunquam Bd secundum pertransit. Qui sompserin Sycundum persistit, nunquam ad tertium perustuli, qui est nostra contemplatio aequisita, in qua per totam vitam persi siqndum est, dummodo Deus a- .imam non trabat, absque eo quod ipsa id expectet, ad contemplationem infusam; et hac cessante, anima regredi debet ad tertium gradum, et in ipso permanere absque eo quod amplius redeat ad secundum aut
24. Qualescumque cogitationes in ora-liona oeeurrunt, etiam impurae. etiam contra Deum, Sanctos, Fidem et Sacramenta, si voluntarie non nutriantur, nec voluntarie expellantur,sed cum indisserentia et resignatione tolerentur, non impediunt orationem Fidei imo eam persectiorem essiciunt, quia anima tune magis divinae voluntati ro-
25. Etiamsi superveniat somnus, et dormiatur, nihilominus fit oratio et cotemplatio actualis; quia oratio et resignatio idem sunt. et dum resignatio perdurat, perdurat et oratio. 26. Tres illae viae. Purgativa, Illuminativa et Uni liva, sunt absurdum maximum, quod dictum fuerit in mystica; cum non sit nisi unica via, scilicet via interna. 27. Qui desiderat, et amplectitur devotionsem ssensibilem, non desidurat nee quaerit Deum, sed seipsum, et male agit, cum eam desiderat et eam habere conatur; quia per viam internam in dit, tam in locis saeris qnam in diebus solemnibus. 28. Τaedium ri rum spiritualium bonum est: siquidem per illud purgatur amor proprius.
29. Dum anima interna fastidit discursus de Dsto et virtutes, et frigida remanet, nullum in se ipsa sentiens servorem, bonum
30. Tolum son ibilo. quod experimur in
vita spirituali est abominabile . spurium
ot immundum. 51. Nullus modi lativus veras virtutρs o-xercet in tornufi quae non debent a sensibuncognosei. Opus est amittere virtutes. 52. Nec ante , nec poSt Communion molia requiritur praeparatio aut gratiarum
actio pro istis animabus internis quam
permanentia insolita resignatione passiva: quia modo persectiore Supplet omnes actus irtutum , qui fieri possunt et fiunt in via ordinaria. Et si hac occasione communionis insurgunt motus humili utionis, pse titionis. aut gratiarum actionis, reprimendi sunt quoties non dignoscatur eos eSse ex impulsu speciali Dei; alias sunt impulsus naturae
53. Male agit anima. quae procedit per
hanc viam internam, si in diebus solemnibus vult aliquo conatu particulari excitore in is devotum aliquem sensum; quoniam animae internus omnes dies sunt a quales ,
omnes sestivi. Et idem dicitur de locis sacris; quia hujusmodi animabus omnia loca
54. Verbis et lingua gratias agere Deis non est pro animabus internis, quae in silentio manere de iit, nullum Deo impodimentum apponendo, quod operetur in illis:
et quo magis Deo se resignant xperiuntur se non posse orationem Dominicam , Seir
55. Non convonit anima hii hujus viao internae, quod faciant operationes, etiam virtuosas, sex propria electione ct ucti itate : alias non essent mortuae: nec debent elicere actus amoris erga B. Virginem , Sanctos , aut IIumanitatem Christi; quia cum ista objecta sensibilia sint, talis est amor erga illa. 56 Nulla ereatura . nec B. Virgo, n σSancti sedere debent in nostro corcle; quia solus Deus vult illud occupare et possidereia
37. in occasione tentationum, etiam su-riosarum, non debet anima elicstro aetiis pxplieitos virtutum oppositarum, Red d bet in supradicto amore et resignatione
38. Crux voluntaria mortificalionum pondus grave est et infructuosum, ideoque dum illenda. J9. Sanctiora opera et poenitentiae qua peregerunt Sancti, non sussiciunt ad rem
vendam ah unima vel unicam adhae inn m. 40. B. Virgo nullum unquam Opux Ρxterius p rogit. et lamen si ii sanctis omnibu sanctior igitur ad sanetitatem Meveniri
395쪽
asi APPENDIX lV. l. Deus permittit, et vult, ad nos hu- miliandos et ad veram transformationem
perducendos, quod in aliquibus animalbus pyrsectis, etiam non arreptiliis, daemon
violentiam inserat earum corporibus, easque actus carnales committero faciat, etiam in vigilia et sine mentis offuscatione, movendo physice illorum manus et alia mΡm-Bra contra eorum voluntat m. Et idem dieitur quoad alios actus Per Sst peccaminoissos in quo casu non Sunt peccata, quia in iis non adest con Sensus.
42. Potest dari casus, quod hujusmodi
violentiae ad actus carnales conlingant eodem tempore ex parte duarum perSonarum, scilicet maris et foeminae, et ex parte utriusque sequatur PCtus. 43. Deus praeteritis seculis Sanctos em ciebat tyrannorum ministerio, nunc Vero
eos essicit Sanctos ministerio daemonis, qui eausando in eis praedictas violentias facit, ut illi se ipsos magis despiciant, alque an- nihil ent et se Deo resignPnt. 44. Iob blasphemavit, et tamen non peccavit labiis suis; quia fuit ex daemonis vim
45. Sanctus Paulus hujusmodi daemonis
violentias in suo corpore passus est, unde
Scripsit: non quod volo bonum, hoc ago ;sed quod nola malum, hoc sacio. 46. Hujusmodi violentiae sunt medium
magis proportiona tum ad annihil andam animam, et eam nil veram tras formationem et unionem perducendam, nec alia Superest via; et haec est via facilior et tutior. 47. Cum hujuimodi violentiae occurrunt, sinere oportet, ut Satanas operetur, nullam adhibendo industriam, nullumque Proprium conatum, sed purmanere debet homo in suo nihilo, et etiamsi Sequantur pollutiones et actus obscoeni propriis manibus et etiam pe ora, non opus est se ipsum inquietari, sed foras emittendi sunt scrupuli, dubia et timores ; quia anima fit magis illuminata, magis roborata, magisque candida, et acquiritur sancta liberias. Et prae Omuibus non opus est haec confiteri, et sanctissime fit, non confitendo; quia hoc Paelo superatur daemon, et aequiritur thusaurus pacis.
48. Satanas, qui huiusmodi violentias inseri, suadet inde gravia eSse delicta, ut anima se inquietet, ne in via interna alterius progrediatur; unde,ad Diu vires enervandas, melius est ea non consituri, quia non sunt peccata nec etiam venialia.
49. Job ex violentia daemonis se propriis inanibus polluebat eodem tempore . quo
mundas habeat ad Deum preem l sic interpretando loc um ex cap. XVt IOD . 50. David , Hieremias et multi ex samelis Prophetis hujusmodi violontias patiebantur harum impurarum Operationum exin
5 . In Sacra Scriptura multa sunt exempla violentiarum ad actus externos Perea
minosos, uti illud de Samsone, qui per violentiam se ipsum occidit eum Philis hapis, conjugium iniit cum alienig nu, et eum Da illa meretrice fornicatus est; quae alias erant prohibita , et Mecata suissent. De Iuditha, quae Olopherni mentita fuit. De Elisaeo, qui pueris maledixit. De Elia, qui
combussit Duces cum turmis Regis Amb. An vero fuerit violentia immediate a Deo peracta, vel daemonnm ministerio, ut in aliis animabus contingit, in dubio relinquitur. 32. cum hujusmodi violontiae etiam imis purae a hsque mentis offuscatione accidunt, tunc anima Deo potest uniri, et de laeto semper magis unitur.55. Ad cognoscendum in praxi an aliqua operatio in aliis personis fuerit violenta, regula quam de hoc habeo, nedum sunt protestationes animarum illarum, quae Prote stantur se dictis violentiis non consensisis, aut iurare non posse quod in iis consense. rint, et videre quod sint animae, quae pro- sciunt in via internu; sed regulam fiamo alumine quodam actuali cognitione humana ac Theologica superiore, quod me Cerio m. gnoscere saeit cum in t 0rna certitudine, quod talis operatio est violenta, et certus sum quod hoc lumen a D o procedit et ad me Porveni t ton. unctum cum cerii tudine quod a Deo proveniat et mihi nec umbram dubii relinquit in contrarium : eo modo quo interdum contingit, quod D ns aliquid revelando, eodem tempore animam teriam reddit, quod ipse sit qui revelat, et anima in
contrarium non potest dubitare. 54. Spirituales vias ordinariae in hora muriis ses delusos invenient et confusos et eum omnibus passionibus in alio mundo purgandis.
53. Per hanc viam in tornam pervenitur, etsi multa cum sufferentia, ad purgandas et extinguendas omnes passiones, ita quod nihil amplius sentiant, nihil, nihil; nec ullam sentiant inquietudinem Sicut eorpus
mortuum, neu unima Se amplius commove
mae una, i amoris proprii ultera, tam linperdurant, quamdiu Perdurat amor propri- Oste
396쪽
PROPOSIT. DAMN. λB ALEX. VIII. us: unde quando hie purgatus est et mor. tuus, ut fit per viam internam, non adsunt amplius illae duae leges et duae cupiditates, nec ulterius lapsus aliquis iacurritur, nec aliquid sentitur amplius, nequidem veniale peceatum: 5 . Per contemplationem acquisitam pervenitur ad statum non faciendi amplius peccata, ne mortalia, nec venialia. 58. kd rinsmodi statum pervenitur, non reflectendo amplius ad proprita operaliones , quia desectus ex renexione oriuntur. 59. Via interna sejuneta est a Consessio. ne, a Consessariis et a casibus conscieutiae, a Theologia et Philosophia. 60. Animabus provectis, quae renexion, bus mori incipiunt. et eo etiam perveniunt, ut sint mortuae, Deus consessionem utiquando essicit impossibilem, et supplet ipso
tanta gratia perseveriante, quantam in Sacramento reciperent: et ideo hujusmodi animabus non est honum in tali casu ad Sacrament um Poeni tentiae aecedere,quia id est
6 I. Anima cum ad mortem mysticam pervenit, non potest amplius aliud velle, quam quod Deus vult: quia non habet amplius voluntatem, et Deus illi eam abstulit. 62. Per viam internam Pervenitur ad continuum statum immobilem in pace imperturbabili. 65. Per viam internam pervenitur etiam ad mortem sensuum. quinimmo signum, quod quis in statu nihilitatis maneat, idest
mortis mysticae, est Si senSus exteriores non repraesentent amplius res Sensibiles: undo sunt ae si non essent quia non perveniunt ad laetendum, quod intellectus se ad eas applicet. 64. Tgeologus minorem dispositionem habet, quam homo rudis ad Statum contem. plativum; primo quia non habui sidem adhoPuram: secundo quia non est adeo humilis: tertio quia non adeo curat propriam Salutem: quarto quia caput reseratum habet phantasmatibus, speciebus, opinionibus et speculationibus, et non potest in illum ingredi verum lumen. 63. Praepositis obediendum est in exteriore, pi latitudo voli obediuntiae Beligi Sorum tantummodo ad cxterius portingit: in interiore vero aliter res se habet,quia S lus Dous et Director intrant.
66. Risu digna est nova quaedam doctrina in Melesia Dei, quod anima quoad internum gubernari debeat ab Episcopo; quodsi Episeopus non sit capax, anima ipsum cum suo Directore adeat. Novam dico doc
tri vani: quia neu Sacra Scriptura, nec cilia, nec Canones, nec Bullae, nec Sancti, nee Auctores eam unqtiam tradiderunt. nec
trudere possunt; quia Ecclesia non judicat de occultis, ut anima jus habet eligendi
67. Dicere quod internum manifestandum est exteriori iribunali praepositorum, et quod peccatum sit id non sacere, est manufesta deceptio; quia Ecclesia non judicat da
occultis, et propriis animabus praejudicant hie deceptionibus et simulationibus. 68. In mundo non est facultas, nee iurisdictio ad praecipiendum, ut manifestuntur epistolae Directoris quoad internum animae; et ideo opus cst unimadvertere, quod hoc est inSultus Salauae, etc. N. 4. - Damnatae ab Aleaeandro VIII 2ι augusti anno 1690 . Bonitas objectiva consistit in convenientia objecti cum natura rationali; formalis vero in consorinatione actuum cum re
gula morum. Ad hoc sufficit, ut actus moralis tendat in suum finem ultimum tuterpretativo; hunc homo non tunc tur amam, neque in principio, neque in decursu vitae
2. Peccatum philosophicum, Suu morale, est actus humanus disconveniens naturae rationali et rectae rationi : theologicum otmortale ebi transgressio libera divinas legis. Phil0sophicum,quantumvis grave in illo qui Duum vel ignorat vel de Deo actu non cogitat, est grave peccatum; Sed non ossensa Dei, nec peccatum mortale dissolvens amicitiam Dei,neque aeterna poena dignum.
Aliae ab eodem Aleaeandro VIII
damnatae T dec. 1690. l. in statu naturae lapsae ad peccatum
formale et demeritum sussicit illa libertas, qua voluntarium ac liberum fuit in causa Sua, peccato originali et libertate Adami
2. Tametsi detur ignorantia invincibilis
juris naturae, haec in statu naturae lapsast Dyuruntem ex ipsa non excusat a peccato formuli.
3 Non licet sequi opinionem vel inter probabiles probabilissimam. 4. Dedit semetipsum pro nobis oblati nem Di, non pro solis electis, sed Pro Omnibus et solis sidelibus.
5. Pagani, Iudaei, Haeretici aliique hujus seueris nullum Diuuino accipiunt a Jesu Oste
397쪽
assi Christo in nuxum; adeoque hinc recte inseres in illis psse voluntat ni nudam et iner-mΡm hine omni gratia susscienti. 6. Gratia sufficiens statui nostro non tam utili, quum p rniciosa est, Sic ut proinde merito possimus petere: a gratia Sullicienti Iibern nos, Domine. I. Omnis humana actio deliberala est Dei dilectio, vel in uudi: si Dei, charitus Patris est; si mundi, concupiscentia carnis, hoc QSt, mala est. 8. Necesse est infidelem in omni opere
s. Revera peccat, qui odio habet peccatum mere ob jus turpitudinem et disconvenientiam cum natura rationali, sine ullo ad Deum olfensum respΡCtu. I 0. Intentio, qua quis delestatur malum, et proSequitur bonum, mere ut caelestem obtineat gloriam, non est recta nec Deo pla
l. Omne quod non est ex Fide Christiana supernaturali, quae per dilectionem operatur, Peccatum est.
2. uuando in magnis peccatoribus diuicit omnis amor, descit etiam Fidrs, et etiamsi videantur cressere, non cSt Fides divina, Sed humana. ib. Quisquis etiam aeternae mercedis intuitu Deo famulatur, charitate si caruerit, vitio non caret, quoties intuitu licet beatitudinis operatur. 4. Timor gehennae non eSt supernaturali S. 15. Attrii io, quae gehennae et poenarum melia concipitur. sine dilectione benevolentiae Dei propter se, non est bonus molus ac
16. Ordinem praemittendi satisfactionem absolutioni induxit non politia, aut institu-lio Ecclesiae, sed ipsa Christi lex et prae- Scriptio, natura rei id ipsum quodammodo
T. Per illam praxim mox absolvendi , ordo Poenitentiae est in verat S. 8. Consuetudo moderna quoad administrationem Sacramenti Poenitentiae, etiamsi eum plurimorum hominum sust niet auctori tus, ot multi temporis diuturnitas confirmet; nihilominus ab Ecclesia non habetur
19. Homo debet agere tota vita poenitentiam pro peccato originali. 20. Consessiones spud Religiosos factae plerumque vel sacrilegae sunt vel invalida .
ii in in liae Bulla data l641 Urbanus viii eonfirmat eo ut ul. Pii v et Gregor. mi, quibus dam-21. Durochianus potest suspicari de mundi cantibus , qui eluetnosynis communibus vivunt, dia imponenda nimis levi et incongrua poenitentia Seu salis factione Ob quae-Stum fou lucrum subsidii temporalis.
22. Sucri logi sunt iudicandi, qui jus ad
Communionem percipiet ana praetendunt, untequam condignum de delictis suis poenitentiam eguriti t. 25. Simili iser arcendi sunt a Suera Communione, quidus nondum inest amor Dei purissimus Et omnis mixtionis expers. 24. Oblatio in Templo. quae silebat a B. Virgino Maria in die Purisicationis buue per duos pullos columbarum, unum in holocaustum ut alterum pro peccatis, sumetenter testatur, quod indiguerit puri sicutio ue, et quod Filius qui offerebatur, et in in naucula Matris maculatus esset , Secundum Verba legis. 25. Dei Patris sedentis simulacrum DPsa Sest Christiano in templo collocare. 2t,. Laus, quae desertur Mariae ut Ma
27. Valuit aliquando B ptismus sub hac forma collatus: In nomine Put ι is, cic., Praetermissis illis: ego te bapιiao. 2A. Valet Baptismus collutus a ministro, qui omnem ritum exteruum formamque Dupli1andi obbervat, intus vero in cordis Sus apud se re luit: non intendo facere , quod saeu Geli sis. 29. Fulilis et tolles convulsa est assertio de Pontificis Romani supra Concilium OL - umenicum auctoritate atque in Fidei quaestionibus decerni nisis iii lallibilitate. 10. Ubi quis inueverit doctrinam in Augustino clare su udatam, illam absolute potest tenere et di ore, inui respicjundo vuullum Ponlinei uvi Bullam. 3l. Bulla Urbani Vili Inemine ulι,uSt Sub
qui est charitas pura et sine ulla mixtioue motivi proprii interesse. Neque timor poenarum, neque desiderium reinuneraliouum habent amplius in eo puriem. Non amatur amplius DeuS proptur meritum, neque Pr nantur Is propositiones Baji: iterum prohibet li
398쪽
pler persectionem, nequa propter felicitatem in eo amando. 2. in stutu vitue contempla livae, Seu uni-livae amittitur omne motivum interessatum timoris et Spei.
I. Id, quod est ρssoni in te in directione
animae, est non ulind lacere. qnnm sequi pedetentim gratiam cum inlinita patientia, praycautione et xubtilitate: Oportμt sε intra hos limites continoro, ut sinatur Deus agere, et nunqunm ud purum amorem ducΡre, nisi quando Deus pstr unetionem interioremineipit aperire cur huic ver , quod rideo durum est animubus adline sibimet uiuxis, set adeo potest illas scandalizare, aut in perturbationem conjicere. 4. in statu sauciae indisserentine anima non habet amplius desideria voluntariudeli rata propter suum interesse, exceptis iis oecusionibu3 in quibus toti suae gru-tine fideliter non ronyrtitur. I. in Podem statu sanetaου indifferentiae
nihil nobis, omnia imo volumus. Nihil volumus, ut simus porsecti et beati propter interessμ proprium; sed omnem γrmotion muc beatitudinem volumus, in qualitum Deo placet emeere, ut velimus res istas impressione suae gentiae. 6. In hoc stinctae indissomnliae statu nolumus amplius Salutem, ut 83lutem propriam, ut libertilionem ueternam ut me cedem nostrorum meritorum, ut nostrum interesse omnium maximum; Sed eam volumus voluntate plena, ut gloriam et Mneplacitum Dei. ut rem quam ipse vult, quam nos vult velle propter ipsum. T. Derelicito non est nisi ubnegatio, seu sui ipsius renuntiatio. quam Iesus Christus a nobis in Evangelio requirit, postquam Θ-xterna omnia reliquerimus. ista nostri ipsorum abnegatio non est, nisi quod interesse proprium . . . Extremae probationes, in quibus nais abnegatio seu sui ipsius dΗ- relictio exerceri debet, sunt tentationes, quibus Deus aemulator vult purgare um rem, nullum ei ost Pudendo perfugium, neque ullam spem quoad suum inter Se proprium. etiam aeternum.
N. Omnia sacrificia, quae fieri solent ab
nimabus qnammaximis disinis ressatis circaael ornam beatitudinem sunt conditionalia... Sed hoc sacrificium non potest se absolutum in statu ordinario. in uno extremarum
probationum casu hoc sacrisseium sit aliquomodo absolutum.
s. In extremis probationibus potest animae in vincibiliter persuasum eSSe persua-bione reflexa, quae nou est intimus conscientiaρ lanulis se juste reprobatam esse a Deo.
rat cum Christo in eruce dicesns: Deus, Deus meus, ut quid dereliquisti me' in hae involuntaria improssion desperationis conficit sacrificium ubsolutum sui interesse proprii
13. in hoc statu anima amittit omnem spem sui proprii interesse, sed nunquam amittit in parte superiori, id est iu suis actibus directis et intimis, spem persectam, quae est desiderium disinterminium Promissionum.
Ist. Director tunc potest huic animae pst mittere, ut simpliciter acquiescat jacturae sui proprii interesse et justae condemnationi, quam sibi a Deo indictam credit. I. inserior Christi pars in cruce noueommunicavit superiori suas involuntarias
14. in extremis perturbationibus pro purification amoris sit quaedam Separatio partis superioris animae ab inferiori. in ista separatione actus partis inferioris manant ex omnino caeca et voluntaria perturbatione; nam totum, quod est in voluntarium et intellectuale , est partis Superioris.
qui u se invicem saei te distinguuntur. . . ,sta compositio actuum discursivorum et reflexorum est propria exercitatio amoris interessati. 6. Datnr status contemplationis adeo sublimis udeoque perseelae. ut fiat spirituatis: ita ut quoties anima actu orat, Sua oratio sit contemplativa, non discursiva. Tun non amplius indiget redire ad meditationem, ejusque actus methodicos. 17. Animae contemplativae privantur intuitu distincto , sensibili et re nexo Iesu Christi duobus temporibus diversis... Primo in servore nascente earum contemplationi S. .. .Secundo anima amittit intuitum
Iesu Christi in extremis probationibus.18. in statu passivo exercentur omnes virtutes distinete , non cogitando , quod Sint virtutes; quolibet momento aliud non cogitatur, quam sacere id quod Deus vult, et umor Zelotypus simul essicit, ne quis amplius sibi virtutem velit, nec unquam sit adeo virtutΗ praeditus, quam cum vir tuli amplius affixus non est. s. Potest diei in hoc sensu, quod anima
passiva et disinteressata nee ipsum amorem vult amplius, quatenus est Sua persectio et sua felicitas, sed solum quatenus ebi id, quod Deus a nobis vult.
399쪽
APPENDIX IV. 298 20. In constendo di boni animae transsor. matae sua precata detestari, et condem Dare se, Et desiderare r missionem suorum peccatorum, non ut propriam purificationem et liberationem. sed ut rem quum Deus vult, ei vult nos velle propter suam glo
21. Sancti mystici excluserunt a statu aisnimarum transformaturum exercitationes virtutum.
22. Quamvis hare doctrina de puro a. more esset pura et simplex pors cito Κ-vangelica in universa iraditione designata antiqui Pastores non proponebant pa sim multitudini justorum, nisi excitationem amoris interessali eorum gratiae proportionatum. 25. Purus amor ipse solus constituit totam vitam interiorem, et tune evadit unucum principium et unicum motivvm omnium actuum, qui deliberati et meritorii sunt. N. 6 - uernelii proposiιiones damnatae a Cti menta XI Constiιuιione Unigenitus
I. Quid aliud remanet animae quae DPum atque ipsius gratiam amisit, nisi peccatum, et peccati consecutiones, superba paupertas et segnis indigentia, hoc est generalis impotetia ad laborem, ad orationem et ad om-nct Opus bonum22. Iesu Christi gratia . principium emeaxhoni cujuscumque generis, ne Maria est ad omnQ opus honum; ahsque illa non solum nihil fit, sed nee sieri potest. I. In vanum, Domine, praecipis, si tu i-Pse non das quod praecipi S. 4. ita. Domino: omnia possibilia sunt picui omnia possibilia saeis, eadem operaudo in illo.
teriorem unctionem gratiae suae, exorta. tiones et gratiae exteriores non inserviunt,
nisi iid illud magis obdurandum. o. Diserimen inter foedus Iudaicum et Christianum est, quod illo Deus exigit sugam peccati et implementum legis a peccatore, relinquendo illum in sua impotentia; in isto vero Deus peccatori dat quod jubet, illum sua gratia purificando. T. Quae utilitas pro homine in veleri s -
1ὶ V. M. N. D. Clementis Papae xi Constitutio Uenuus theologiee propugnata. etc. Romae t Ip. Salxioni, Tom. 2 Celebris naee Constitutio laniam in Melesia auetoritatem si hi eoneiliavit, ut, quemadmodum ait Benedictus Du Eaneno Oct. 1756dere, in quo Deus illum reliquit ejus pro- propriae infirmitati, imponendo ipsi suam legem duae vero facilitas non est, admitti ad foedus, in quo Deus nobis donat quod petit a nobis
8. Nos non pertinemus ad novum foedus, nisi in quantum participes sumus ipsius novae gratiae, quae operatur in nobis id, quod Deus nobis praecipit. 9. Gratia Christi est gratia suprema, Sine qua confiteri Christum nunquum POSSumuS, et cum qua nunquam illum abuegamus.10. Gratia est operatio manus Omnipotentis Dei, quam nihil impedire potest, aut
13. Gratia non est aliud, quam voluntas Omnipotentis Dei jubentis et laetentis quod jubet.
2. Quando Deus vult salvare animam . quocumque tempore, quocumque Ioco essectus indubitabilis sequitur voluntatem Dei. Ib. Quando Deus vult animam salvam sacere, et eam tangit interiori gratiae sua manu, nulla voluntas humana ei resistit.
peccator obstinatus, quando Iesus se ei videndum exhibet lumine salutari Suae gratiae, oportet ut Se dedat, accurrat, MSehumiliet et adoret Salvatorem suum. 15. Quando Deus mandatum suum et suam aeternum locutionem comitatur un-etione sui Spiritus et interiori vi gratias Suae, operatur illam in corde obedientiam quam petit. 16. Nullae sunt illecebrae, quast non cedant illecebris gratiae; quia nilii resistit Omnipotenti. 17. Gratia est vox illa Patris, quae homines interius docet, ue eos venire facit ad Jesum Christum; qnicumque ad eum non venit. Postquam audivit vocem exteriorem Filii . nullatenus est doctus a Patre. 18. Semen verbi, quod manus Dei irrigat. Semper atari fructum suum. 39. Dei geratia nihil aliud est quam ejus omnipotens voluntas: haec est idea, quam Deus ipse nobis tradit in omnibus suis Seri- pluris. 29. Vera gratiae idea est, quod Deus vult sibi a nobis obediri, et obeditur; imperat, et omnia fiunt; loquitur tamquam Dominus, et omnia sibi submissa Sunt.
ad Ediseopos Galliae, nemo fidelium possit absquε salinis aeternas discrimina a debita erga ipsam subjectione ιese subdueera, aut eidem ullo modo refragari.
400쪽
21. Gratia Iesu Christi est gratia sortis, potens, Suprema, invincibilis, utpote quae
ost operatio voluntatis omnipotentis , sequela et imitatio operationis mi incarnanistis et rosuscitantis Filium suum. 22. Concordia omnipotentis operationis Dei in corde hominis cum libero ipsius vo-Innlatis consensu demonstratur illico nobis in Incarnatione, veluti in sonte atque arch typo omnium aliarum operationum miseriis cordiae et gratiae; quae omnes ita gratuitae atque ita independentes a Deo sunt, Sicut ipsa originalis operatio.
polentis operationis suae gratiae, eam fit gnificans per illam qua creaturam a nihilo producit. et mortuis reddit vitam. 24. Iusta idea, quam centurio habuit da Omnipotentia Dei et Iesu Christi in sananis dis corporibus solo motu suae voluntati S, est imago ideae, quae haberi debμt de Omnipotentia suae gratiae in sanandis anima bus a cupiditate. 25. Deus illuminat animam, et eam Bainnat aeque ac corpus sola gua voluntate:
iubet, et ipsa obtemperatur. 26. Nullae dantur gratiae nisi per fidem. 27. Fides est prima gratia, et sons omnium aliarum . :2η. Prima gratia , quam Deus concedit
peccatori est peccatorum remissio. 29. ExtraMclesiam nulla conceditur gratia.
30. Omnes, quos Deus vult salvare per Christum. salvantur insallibilit r. 3l. Desideria Christi sempstr habent suum effectum, pacem intimo cordium infert, quando eis illam optat. 32. Iesus Christus se morte tradidit ad liberandum pro semper suo sanguine primogenitus, idest eleetos, de manu Anguli
53. Proh quantum oportet bonis terrenis et sibimet ipsis renuntiasse ad hoc, ut qnis fiduciam habeat sibi, ut ita dicam, appropriandi Christum Iesum, ejus amorem, mortem et mysteria, ut tecit Sanetus Paulus, dicens: qui dilexu me, et tradidiι ει metipsum pro mel 5, . Gratia Adami non producebat nisi
35. Gratia Adami est sequela creationis, et orat stotilia naturae sanact et integrae. 36. Differentia essentialis inter gratiam Adami et status innoeentiae ac gratiam Christianam est, quod primam unusquisque in propria persona reeepisset; ista vero non recipitur, nisi in persona Iesu Christixesuscitati, cui nos uniti sumus.
II. Gratia Adami, sane tineando illum in semetipso, erat illi proportionata ; gratia
Christiana,nos sanctificando in Iesu Christo, est omnipotens et digna Filio Dei. 38. Precator non est liber nisi ad malum, sine gratia Liberatoris.
nihil habet luminis, nisi ad aberrandum ... est cupax omnis mali et incapax ad omne
40. Sine gratia nihil amare possumus ,
nisi ad nostram condemnationem.
41. Omnis cognitio Dei, etiam naturalis, etiam in Philosophis Ethnicis, non potest ventro nisi a Deo, et sine gratia non producit nisi praesumptionem. Vanitatem et o positionem ad ipsum Deum, loco assectuum adorationis, gratitudinis et amoris.
2. Sola gratia Christi reddit hominem aptum ad Saerificium Fidei: sine hoc nihil, nisi impuritas; nihil, nisi indignitas. 43. Primus esseclus gratiae baptismalis
est laesere, ut moriamur peccato k adeo ut Spiritus, cor, sensus non habeant plus vitas pro peccato, quam homo mortuus habeat
pro rebus mundi. 44. Non sunt, nisi duo amores, unde V litiones et actiones omnes nostrae DBScuntur r amor Dei , qui omnia agit propter
Deum, quemque Deus remun ratur; et aismor, quo nos ipsos ac mundum diligimus, qui quod ad Deum reserendum est, non ro. fert, et propter hoc ipsum sit malus. 45. Amore Dei in corde peccatorum non
amplius regnante, necesse est, ut in est Car. natis regnet cupiditas, omnesque a lioues corrumpnt.
46. Cupiditas aut eharitas usum sensuum bonum, vel malum faciunt
47. Obedientia legis profluero debet ex lante, et hie sons est charitas. Quando Dei amor est illius principium interiur, et Dei gloria ejus sinis, tunc purum est quod apparet exterius; alioquin non est, nisi brρο- crisia aut salsa justitia. 8. Quid aliud inse possumus, nisi tene brae, nisi aberratio, et nisi peccatum sine fidei lumine et sine Christo et siue chariatate'
49. Ut nullum peccatum est sine amor nostri. ita nullum est opus bonum sine amore Dei. M. Frustra clamamus ad Deum: Pater
mi, si spiritus charitatis non est ille, qui
54. Fides justificat quando operatur, Sed