Leipziger Studien zur classischen Philologie

발행: 1902년

분량: 224페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

161쪽

Aniaeeta Laertiana II

τοιουτων τινῶν περιφερων consimiliter ΚΖ Laertii τοιου- των τινον καὶ περιπερῖν τοιουτων λεέων καὶ περιφερέον recte Laertit B PiD, τοιουτων λέων καὶ περιφερῖν Bi, τοιουτων διων καὶ περιπερῖν Q g. Hesychii, τοιουτων δινον καὶ περιφερον Py). hae opinor menda omnibus quicnmque oculis recte uti didicerunt dilucide commonstrant hoc Christolarum Rufum unum ex recentissimis Laertii Diogenis libris ad contextum Hesychianum quem descripturus erat corrigendum adhibuisse ex hoc libro quin etiam lectiones quas modo p. 154med congessi accitae sint serio dubitari non potest praestitit igitur christolarus idem sero quod aequalis eius Hadrianus Iunius persedit qui verba graeca editionis Sambucianae non solum eum Laerti editione Frobeniana sed etiam cum eximia Sambnei versione Laertii Antverpia anno 1566 emissa, ineuius margines prolixa lectionum varietas effusa est, diligentissime contulit graviorem quam invenerat lectionum discrepantiam sedulo enotans csis Hesych. ed. Samb. p. 2 p. 62sqq). neque mirabile est Christolarum rem sic instituisse quippe qui usque eo non esset merus rudisque librarius qui parvula mercede proposita raptim apographum imperatum consideret, ut homo esset litteratus doctusque qui editionem pararet lautori principi consecrandam sed de libri A eum codicibus

Laertianis mira concordia haec hactenus. Neque vero iam omnes quae inter testes A et Q exstant differentiae exhaustae sunt restant enim considerandae nonnullae lectiones quas sicco qnod aiunt pede transilire non est fas sunt quidem hae 5,ωτοπικα Α δατικα ω cum omnibus libris Laertianis 6, 12 βασιλευσιν Α βασιλεῖ cum omni

162쪽

δὲ καὶ λογον εἶναι τον σπουδαῖον πεξαγαγεῖν σπὲρ τῆς πατρldo ἐαυτον Q, λεγε δὲ και ευλογον Πναι τὸν σπουδαῖον ιη ἐξαγαγεi κτλ. recte omnes libri Laertii 33, 6 στροσκρουσαντα A: προσκρουοντα O cum omnibus . L. 36, 12

modo hae lectiones diiudicandae sunt adscripsi singulis locis quid praebeant libri manu scripti Laertiani, quo sacilius quid

rei esset perspiceres vides nullam illarum codicis A lectionum auctoritate ullius libri Laertiani defendi utpote qui excepto uno loco p. 28, 17knumquam non cum si conspirent. hoc summi momenti est, quoniam in cogitur efficiturque librum clocis supra scriptis non veterem memoriam largiri, sed coniectura viri alicuius docti procul dubio ipsius Christolari Rufi haec ratiocinatio egregie confrmatur indole

naturaque istarum lectionum quarum maxime memorabilis illa est quae invenitur p. 28, tr. hic Christolarus in exemplari suo Hesychian eam lectionem quam S praesta repperisse censendus est quam mendo aliquo laborare pervidi neque vero Laertium suum hoc loco inspexit unde saeile quem ad modnmmendum sanandum esset discere potuisset, sed proprio arto volnus curare adgressu est particula καὶ - ad sensum haud inepto, in v immutata quodsi tanti est ceteras viri boni coniecturas expendere, speciosum quidem, sed minime necessarium 8 quod commentus est . 6, 12 βασιλευσιν

pro βασιλεῖ). contra graviter lapsus es p. 28 7 ubi βαθος τρι ερμηνείας pro βαρος . . edidit iure hoe retinuit Dieisinsin recensione sua Laertianae vitae Heracliti Herahcison Ephes. Berol. 90l p. 37). nec multo melius res cessit nostro p. 17,2l 33, 6 36,12 quem locum rectissime explanavit Mena-gius comm ad Laert Diog. II 3 l). semel tamen ei contigit

ut locum corruptum Vere egregie emendaret. nam quid certius esse potest quam . , 5 pro οπτικα reponendum esse τοπικόγin hanc emendationem sane non potest non incidere quicumque paullo artiorem cum philosophia Aristotelia contraxit familiaritatem Christolarum vero philosophi Stagirita studiosissimum fuisse documento sunt eius Antexegemata.

163쪽

Analecta Laertiana II.

157 Bis peractis sistamus paullulum gradum atque respectemus. ut breviter complecta quae hucusque de codictis disputavimus, eruimus hunc librum non simplex egse apographum vetustioris codicis Hesychiani, sed recensionem hominis docti qui id sibi proposuerat ut contextum Ps. evehi quam emendatissimum ederet. hoo tenentes iam convertere nos possumus ad difficillimam illam quaestionem qualis suerit ille eodex quem Christolarus landum recensionis suae esse voluit cuius codicis speciem quamquam doctus librarius correctionibus coniecturisque suis haud mediocriter obscuravit, tamen umbrae eius adhu cerni possunt atque hoc quidem utique constare mihi videtur adnumerandum eum esse propagini codicis D. hoc conligendum esse arbitror cum ex eo quod detractis correctionibus quae ex Laertio advocatae sunt perpaucisque illis emendationibus quarum auctor ipse est Christolarus memoria libri A prae textu odiet si plane nullas habet virtutes, tum ex duabus testis A scripturis, quarum altera pertinet ad p. 28, ubi Christolarus dedit quaενου hic O praebet φαεινου, verum ει non satis clare scriptum est ut acile pro ε legi queat B exhibent φαεινου; vera lectio est φανεoo quam libri Laertiani praestant). alter locus es p. 13, 1 ubi librarius recte pinxit ἔλιτον sed nescio quo chartae vitio atramentumdifinxit ita ut ex pusillo η - utitur librarius D forma, evaderet littera quae maximam eum a similitudinem haberet. unde non solem in A verum etiam in B et in C invenitur scriptura αλιτον atque mihi quidem veri simillimum videtur esse christolarum ipso codicem usum age putaverim eum quo tempore Romae morabatur os p. 150 not. 1 huius codicis apographum sedisse quod postea cum Cosmo Medice magna-dueae Hesychium mittere decrevisset, omni modo correxit correctumque descripsit eodieem B vel filium eius a Christolaro in usum suum conversum esse propterea parum probabile est, quod contextus libri A frequentibus illius libri lacunis mendisque prorsus careti

Haeo habui quae de libris manu scriptis personati Hesychii

164쪽

ducamus, invenimus misellum compilatoris nostri opusculum consimili sorte atque multa alia veterum scripta usum uno exemplari ad beatam illam aetatem qua litterae in Italia renasci coeperunt pervenisse scilicet codice si qui saeculis XV et XVI compluries exscriptus est stemma autem librorum s. Hesychianorum est hoc:

Quae cum ita sint, manufestum est ad textum falsi Hesychii constituendum unum adhibendum

esse codicem Q.

Iusta Ps. Hesychii editio non exstat, cum Sambuciana, uti supra expositum est, vili codicis B apographo nitatur, posteriores antem editores excepto uno Flachio omnes Stephanus a. 159 et 1616 Menrsius a. 1613, Orellius 1820, M. uellerus Frag. hist. r. IV a. 1851 novis subsidiis spretis Sambuet textum perpaucis locis commutatum repetere satis habuerint. Flachii vero recensio a. 1880 evolgata duplici de causa nullius pretii est primum quod ille eodices fundamento usus est; deinde quod contextum Hesychianum coniecturis hominum doctorum noviciorum, velut unii, uebneri, obeli Caroli Huelleri, ipsius, audacissime adulteravit adparet virum doctum plane non perspexisse quid sibi vellet editio Ps. Hesychii

qui tantum ut vetus Suidanae Laertianaeque memoriae testis a nobis respicitur talem autem scriptorem quantum fieri potuerit adcuratissime ex libris manu exaratis edendum esse

165쪽

Analecta Laertiana II.

159 suapte sponte patet qui si limatur, politur, resarcitur omnis pessum it utilitas incredibilem neglegentiam qua lachius adparatum criticum consarcinavit, conscribillavit praefationem hi praetereo. Sed mittamus querela potiusque lachii peccata corrigamus adcuratam codicis, cum illius textu conlationem proponentes in sequenti tabula priore loco lachiana lectio, altero scriptura codicis, conlocata est ubicumque adnotatio silet, O et lachius conspirant praemoneo etiam hoc, inscriptiones vitarum s. Hesychii a librario oe nigro atramento margini odicis adscriptas esse.

167쪽

Analecis Laertiana II.

recipiat necesse est quisquis germanam eius opusculi sormam tenere cupiet. Verum iam patelaeta est ianua ad gravem illam quaestionem qualis fuisse videatur ille quo compilator noster usus est codex Laertii ad cuius indolem naturamque explorandam utile erit ea quae s. Hesychius ex Laertii per excerpsit paullo attentius contemplari qua in re consentaneum est ut eorum potissimum locorum rationem habeamus quibus codices Laertii in diversas partes digrediuntur tamen ne moles huius commentationis nimis adcrescat, continebo me in eis partibus examinandis quae ex Laertii libris I-V et X desumptae sunt. γ

168쪽

κοινωνήτην ω cum B κοινωνειτην utrumque salsum): ἐκοινωνείτην LV 8 λειψαν των κ του χρυσου γένους m

169쪽

Αnaleeta Laertiana II

δι φιλον, eum P reetvi φιλον V 8 τἀπυριδίου in BP reete): ἀουolo V 14 απολωλωναι, eum L recte ἀπολολικέναι Β' απολωλέναι V 14 των ἰδίων ω eum B verumne γ) των ἱκεέων LVF. s. praeterea Vrtae Cleanthis 32, 3 uino a Gm Ρ perperam): λεσοτὰν mutus fritiis Leucippi 33, 2 διαδυεσθαι, cum B perperam): διαλυεσθαι L 34, 15 διασαφει, cum Ρ vitiose)-διασαφεῖ es de hooloeo enagium ad Laerti Diog. IX 33). Quicumque hanc tabulam attento perlegerit, odicem Dartiore cognationis vinculo coniunctum esse invenerit cum uno libro B quippe eum quo, exceptis tribus locis 30, 5 37, 20; , 14 ubi levis exstat differentia orthographioa - numquam non mirifice eoneorde 'in lacile quis indue possit ut e didem Q ex ipso libro B fluxisse eredati tamen salleretur. etenim ne illud laetum esse existimemus gravissimi obnituntur scrupuli. primum frusta Laertiana oodiei prorsus immunia sunt laedis illis taeismis quibus liber B scatet et abnndat os Anal Laert. p. 70), aeque vacant erroribus haud infrequentibus quos librarius odiei male distineta vel intellecta seriptura maiuscula exemplaris sui procreavi velut recte praebet p. 27 6 - Laert Diog. IX 10 μείους, cum exhibeat αἰτέους - p. 9, 1 - L. D. VI 12ὶ συγγενους recte

- L. D. IV 38hἐπεὶ πενης ἰν recte : εαμένησιν Β 33, 16 -- L. D. IX 32 επιπαισιν recto C: ἐπιψαυει B; 18 - L. D. IX 32h-ζεσθαι reet Q αατεσθαι B AYEECOAl innTECOAlin. hae exempla satis sunto. quodsi s. Hesychina eodicem B usurpasset, non est dubium, quin unum alterumve istorum vitiorum conservaturus fuerit certissime vero evincitur codicem non e libro B excerptum esse eo quod B quibusdam locis lacunosus est ubi, integrum textam praebet. et huius rei pane exempla delibaro lubet. l. III 14 particulam Oυν ante αυλησις ἐστιν om B praebet . p. 44 M;

LIXAE B om verba δ ειν δὲ εἶναι habet . p. 39, 2ὶ LIX33 B praebet κα ἀνάγκην pro κατά τινα ἀνάγκην hoe

170쪽

Quae qui reputaverit, librum B pro fonte codicis venditare non audebit, sed potius statuet Hesychium adsimulatum libro aliquo sum esse testis B simillimo ni tamen eo aliquanto purior fuerit a mendis amnisque talis vero eodex ille deperditus fuisse censendus est unde B est descriptus adpellamus eum c. quem caruisse eum aliis libri vitiis tum maximam saltem partem linoismis quibus hietam foede inquinatus est inde concludi licet quod eodex qui ipse quoque ex codice taeductus est itaeismis qui in Boccurrunt sere liber est quodsi iam exemplum miscismi sordibus tanto opere infectum fuisset quanto opere est B, haud dubie in textu librii compluria reperirentur istius generis vitia quantumvis vigilantes fuerint eius scribae atque eo saeilius nobis persuadebimus ipsum scribam B istorum vitiorum

auctorem esse quod eum stolidissimum eo non linguae, historiae litterarum Graecorum imperitissimum suisse multae

res documento sun quid, quod scripsit Μιλ ιάλης pro Μιλτιάδης, Καρχηλονιος pro Κασηδόνιος, 'Oμφάδης pro λιφάλης,

Aυσέου pro υσίου, sescenta huius sarinae alia2 Vel hae deliberatione instituta maxime probabile fit personatum Hesychium a libro ε sua mutuatum esse sed est etiam aliud quod huic pinioni patrocinetur maiuscula enim q. v. litteratura perscriptum suisse codicemis exploratum est os. Anul Laert. I p. 1323 eodem genere fuisse exemplar Laertii a s Hesychio adhibitum duo eius opusculi loci ostendere

videntur 1 p. 7, 7 - L. D. V 33 ubi P pro ὁ Τρμῆς quod in omnibus libris Laertianis exstat praebet θέρμης in exemplo Ps. Besychii fuerit EPYHR; 2 p. 17, 15 - L. D. IX 44ὶ ubi in D legitur . J quod subnatum videtur ex AlΩN. vera lectio λεέων B Ρ'D est sed exhibe λέων B qn hooec transtulerit Whio lectionem familiae, expromiti. Quae cum ita sese habeant, haud temerarium sit, excerpta Ps. Hesychii ad codicemis revocare. Haec eum sit excerptorum Hesychianorum origo prosecto non est demiran-

SEARCH

MENU NAVIGATION