장음표시 사용
431쪽
D Laar Actus, quo in numerum militum recipiunturm tum . homines , vibrandis armis apti, DELECTUS
s'ὶ Milites ratione receptionis duplicis erant generis, lecti nimirum, aut mercenarii. Ad istos pertinebat delectus. Constat autem. Omnes ciues Romanos bello studere oportuisse. Vii. CICERO pro Muraena c. I 4. Quodsi nunc eorum auxilio indigeret respublica. aliquis e magistratibus maioribus edicto propinsito iubebat omnes militatis aetatis viros adesse in campo Martio vel Capitolio. Vid. POLYBrvs Hist. Lia. m. c. IT. LI v I vs Hist. Rom. Uώ. XXVI. e. 3r. Postquam conuenerant, magistratus conscendebat tribunal, singulorumque nomina per praeco nem recitari iubebat, ad quoὸ quilibet tenebatur respondere: ADSUM: PRAEITO SUM. Vid. Li v et v s mss. Rom. Lib. II. s. 28. Θ 3 o. it. Lιb. XXXXII. 32. Delectu ita facto, eorum nomina eatalogo inserebantur. unde phrasis: Scribere exercitum, vid. CI C E R o Lib. XII. v. t s. ad famil. iureiurandoque demum
obstringebantur, id quod primum A. V. C. CCCXXXXVulbfactum refert Livius His. Rom. Lib. XXII. c. 36.
Merces a , quae militibus pro praestita opera tum p sm conceditur, STIPENDIUM b); STIPEND AP vero MERERI c) dicitur , qui accepta mercς ς
μὶ Milites vel lectos luisse , vel mereenarios. s. praeπὸ Boti dictum est. Initio omnes etant lecti, propriisque sum' eibus militiae onera serebant , inde nonnisi tales legebant. 3qui sumtus serre possent, vid. Livius Hist. Rom. D. VI LM LO. nec nisi ciues superiorum V. classium, i. e. quorum si euitares superabant XII. millia & L. aetis. classes enim secun dum facultates erant ordinatae ad militiam admittebantur. Vid. G 1 LLI v s Noct. Attis. Lib. XVI. e. t o. Progressu vero tem Poris & Peregrinorum opera in militia utebantur Romani, id quod primum A. V.C. DXXXVIIII. in Hispania sinum, celli Feriis mercede conductis, refert Livius Lib. XXIII. c.4'. ΥΠ0ςM mercenarii dicti fuere.. 0 .TIPENDIUM a stipe dictum, probabile est. L. 27
432쪽
a me . signis. Stips enim aes denotauit olim. vid. v Λ R.
Qui iustum tempus a) militiae inseruiendo im- Lib. pleuit, VETERANVS b) dicitur. XLVIIII.
a) Iustum tempus dicitur, quod legibus Praescriptum ςst. ni. anm
In hoc vero determinando variant i Cti atque Hstorici. Alii ad militiam XXV. annos requirunt, ut SE Ru Ius ad VIRGILII Aeneid. II. Is 7. quos Λ vGusTus, respectu ad pedites habito, ad XX. intuitu vero equitum, ad X. reduxit. vid. T A C I Tu s Annal. Lib. I. e. 78. LI v I vs Lib. XXXVII. c. I r. Alii veto totidem expeditiones numerant, ut POLYBI vs de Misit Rome. I. I. I. In praetorianis XII. in urbanis XVI. anni desidetati. Vid. B vR M ANN vs de Vectigal. p. t 71. Impleto hoc annorum numero missῖ. vocatique EMERITI seu VETERANI, denuo vero innumerum collecti, EVOCATI. Vid. Si conius daant. inr. pop. Rom. Lib. I. c. I
tb Liberalibus altibus enutriti non solum, sed & iurispludentiae operam dantes, ad milites comparati, iisdem sere cum iis priuilegiis gavisi sunt, inde ae quasi militare dicti, vid. s. CCCLVI. not. b. quumque milites, qui iusta stipendia meis tuerant, mitterentur honeste, & istis priuilegium missionis vel quasi adplicatum quodammodo fuit, Artibus namque & praeis eipue tuti studiosus, postquam in stadio suo per quinquennium decurrerat, dignus fuit iudicatus, qui mitteretur honeste a m gistris scholatum. Ita de his IMPERATOR in praefat. ad -- saeus. g. 6.: Luibus . si beno sese imbuerint . , in quinii anni.
λελυμένους, quasi eos, quia praescripta & praefiniti studio. tum lege soluti. & tanquam emeritis stipendiis honestam a magistro scholatum emissionem impetrarunt. Atque haec ratio sustulens fuit . ut etiam de iure Germanico studium quinquennale commendatum, maxime vero in eo, qui in Assessorem Supr. Camerae Imperialis recipi vellet, olim fuerit requisitum. C. O. C. P. I. Tit. 3. I. I. indeque factum, ut, qui quinquennium absoluisset , vocatus sit Academico stylo : Ein alter, quod tandem studiosa iuuentus, cui quandoque interpretandi ius vi & clam competit. ita interPIctata in suum imam vinarium
433쪽
ginarium commodum, ut eos, qui primum annum superarunt,
elogio veteranorum . derer alteri 'durite, donarit , opposueritque iis eos, qui in primo stadio adhue constituti, hisque praedicatum schola adhuc recentium, derit δuchie , attribuerit.
Misi hia Liberatio ab obligatione, qua miles tenebatur,
- οῦς-- MISSIO , vel potius DIMISSio, & quidem,
s. - θ' - quae conceditur ob impletum iu1tum militiae tem
s .a, Pus, HONESTA a); quae ob vitium animi vel .. corporiS, CAVSARIA M; quae ob delictum cum priuatione existimationis to contingebat,
IGNOMINIOSA d); Privatio insignium militarium EXAUCTORATIO μ) vocatur.
a Qui legitimum stipendiorum numerum meruerat, eum Veteranum l. praec. dixi. Veteranus autem liberabatur ab obligatione , qua tenebatur ut mil , cumque honore dimittebatur, simulque honeste impleuisse tempus ipsi praefixum dicebatur. Vid. L. 8. D. de excus L. I 3. f. s. D. do re misit. L. L. s. 3. D. de his, qui not. infam. b) H. e. Quibus morbas causa missionis impetratae est. Vid. BR Isso Naus de verbor. signific. h. v. & LIvrvs Histor. Roman. Lib. I. c. 6. Qui vero se excusare vςllent ab onera militia: ob morbiam , iureiurando id facerent , necesse erata Vid. IDEM Lib. VI. cv. 23. eὶ Siue ignominiae mentio facta sit, siue nulla. L. I 3. I. 3.D. de re milit. postcrius enim exauctoratio in specie erat. Ob delictum vero missos infamia sequebatur. Ita enim M AGER c. L. I 3. 3. 3. D. vi re militar. : Et is, scribit, qui unominia missus est , neque Romae, neque in sacro comitatu agere fossis Et L. I. pr. D. de his, qui not. infam. Praetor ait: Infama noratur. qui ab exercitu ignominiae causa. ab Imperaιore , eoue , eui de ea re statumi potesas fuerit, imisus erit. d Exempla prostant apud Hi RTivM de bello Afrieano cap. s . ubi inter alia Caesar e suggestu ad concionem loquitur: C. AvIENEl erat Tribunus militum in quod in Italia mi-tites populi Romam contra rempublicam instigasti, rapinasque per Municipia fecisti οῦ quo M. mι hi reipublicaeque inutilis fuisti, pro m. sitians tuam familiam iumentaque in nauas imposuisti,
434쪽
tuaque opera militibus tempore necessario respublica earet ob eas
νει IGNOMINIAE CAVSA KA EXERCITU MEO TE RE-MovEO, HODIEQUE EX AFRICA ABESSE, ET, QUAN-ΤvM POTES , PROFICISCI IUBEO. Hane ignominiosam
missionem describit MACER L. I 3. A. 3. D. do re misit. his: IGNOMINIOSA CAVSA est, eum quis propter delictam sacramento soluituν , & ULPIANus L. I. g. 1. D. do his qui nox. imfam. ita: IGNOMINIOSΛ autem MISSIO totiens es, quotiens bis, qui mittit. addit nominatim, ignominiae causa se mittere. Sed conser ad h. l. L. cit. I 3. I. 3 . D. de re milis. e) Vid. L. I. F. 2. D. de his, qui not. infam. verb.: Si eum
EXAUCTORAVERIT . i. e. INSIGNIΛ MILITARIA DETRAXERIT. Hoc fiebat, quoties arma deponere iuberentur milites hoc modo: QUIRITES, DISCEDITE, ATQUE ARMA
DEPONITE. Vid. SuETON Ius in vis. Visell. c. Io. LAM- PRIDIus in vit. Alexand. Seuer. e. st. Et licet ignominiae mentio non facta, infamia tamen exauctorationis comes erat. L. I. s. 2. D. de his, qui not. insem. Quandoque tamen eX- auctorationis vocabulum pro honesta missione accipitur, L. 29. D. de liberat. eaus Vid. LIPSIus da milit. Rom. L. V. Hal. I9. AUCTORARI vero miles dicitur, quando sacramentum militare praestat, & ipsiim sacramentum AUCTORAMENTUM. Vid. SVETON Ius August. cap. 2 . taber. cap. 3o. LIPSI vs Ad TACITI Annal. Lib. L cap. 36. Hinc exauctorari dicitur, qui sacramento soluitur.
f. DCCLXV ' . Ciuitates, in societatem munerum & honorum Lib. L. a Romanis receptae, MUNICIPIA: ciues harum T diuitatum, MUNICIPES a); qui vero domici
lium in ciuitate tali constituerant, munerum tamen Io'. In atque honoxiam non participeS erant, INCO- cola.
a) Munisus dicitur a voeibus : Munus & evio : particeps namque erat munerum ac dignitatum in republica Romana. Vid. V ossI vs Eomol. voe. Munus. R P AvLus L. I 8. D. Averb. signis. municipes dicit, quod munera capiant. FEs Tusde verb. signis. h. υ. scribit: MUNICIPIUM est genus hominum, qui, cum Romam venissent, participes erant omnium rerum, ad munus fungendum, una cum Romanis civibus, praeterquam des rario ferendo. Sed hi speciatim CAERITES a Caeritis,
435쪽
quibus Ius municipii primum indultum, ob tereptIonem 3h.
ginuin vestalium, excluso tamen suffragii iure, vid. Livius His . Rom. Lil. V. e. o. reliqui vero municipes vocati. Sic , N I v s de antiqv. iur. Ital. Lib. II. Tales v. g. erant Coruncanii, Camerino oriundi, qui per TIRER lv M COR v N CANIvM pti, mum , primique ex plebeiis municipii iure donati. Vid. Diff. mea epis ad Perili. Dn. Ius T. HENNINO. BOEΗM1Rv M. Due. Magdeb. Cancell. de Tiberio Coruncanio, diuini humani Miuris snstauratore atque interprete. Halae Magdia. MDCCXL.
s. 4. ct s. ibi INCOLA dicitur, qui praedium urbanum conduxitis. CCXCVIIII. & not. a. Hie vero, qui illud quolibet titulo possidet, domicilium in eluitate aliqua dum constituit, ad ma nera vero publica adspirandi spe destituitur. Poupos ivs L. 239. F. I. de verb. Qu. scribit: INCOLA UI, qui ali με regione domicilium suum eontulit, quem Graui παροικον, iurio halitarum appellano. Nostro idiomate dicitur i En
vid. sv xτο Nivs in vita Augusti eap. to t. c A s a Dao Nus ad SPARTI AN v M in vita Adrian. cap. r. Dictos eos ab eo, quod initio. quum coloniae ducerentur, decima pars consilii publici gratia eonscribi solita sit, scribit POMpo Ni νε L. 239. f. s. D. de verb. signis. De his vid. Iac. Gosor RPo v s opus.. Dus VII. p. I9. Edit. Conrad.
Lib. L. ALBUM hic notat indicem , in quem nomissa
g. DCCLXVHI. Ad quod ob finem reipublicae promouendum obligamur, MUNUS ab; quod, si in salutem
436쪽
illius primario tendit, PVBLlCVM M ; si in
commodum alterius ciuis , PRIVATUM o; p - - Munus , cum deminutione parrimonii coniun
a Finis reipublkae est salus ac securitas imperantis & ciuium. Hine. si nobis iniunctum, ut actiones ad eumdem facientes. determinatas in specie. Mamus, munere gaudere dicimur. - b CALLIsTRA Tvs L. I . f. I. D. de muner. ac bonor fetibit: Pu BUCVM MVNVS dicitur, quod in administranda republica sum sumtu, sine titulo dignitatis subimus. e) Veluti tutela. pr. I. δε excus Add. L. f. F. I s. D. da.xcus tur. d; Hue pertinent tributorum solusio, L. 3. F. I. D. δε muner. hospitum rec tio, L. 3. F. I . eod. viarum publicarum munitio. L. f. C. de muner. e me corporis ac animae viribus absoluitur. ut tutela, cura αα Vid. L. t 1. pr. D. de muneri
Iudicium aliorum, de gradu Persedtionis no- Honori
'γ O mque plerumque hominum maxima pars de eo, quem Princeps munere ornauit, fiduciamque suam in eo collocauit, optime soleant iudicare , arque probabile etiam sit. 'eum persectione alios aurecellete, honoris notio iis applicatain, Pro gradu muneris ipsis impositi. Abusus per se liquet.
437쪽
da Ureb. signis vox munis namque notat ossiciosum. Vid. PL A vo
Dico eius pro meritis gratum ma , MUNEM foro. o Excusationis definitionem habes s. DXIII.
f. DCCLXXI. Qui ad obtinendum reipublicae finem a peregre mittitur, LEGATUS O dicitur.
a) V. g. ad foedus pangeqdum , paciscendum de commerciis. Pliori securitas, posterioribus salus reipublicae Promouetur. M In specie veto Romanis legati dicebantur vicarii Proconsulum ac Praesidum prouinciae. Vid. CICERO Orat. pro minraena cap. 9. Hi vero ex senatu legebantur, IDEM Orat. pro Sextio cap. I 4. atque absentibus Proconsulibus , aut Praesidibus, mandatam exercebant iurisdietionem . . Vid. Livius Hissori Roman. Lib. VIII. c. 3 ι
ADMINISTRATIONIS definitio suppeditata est j. CLXXXIII. h. DCCLXXIII.
Confluxus hominum, ad commercia celebranda statis temporibus, NUNDINAE ') dicuntur.
Quas Novemdinae. Celebrata autem nascente republica Romana nono quolibet die. Hoc rustici, qui reliquis diebus afros coluerant , ad urbem Romam confluebant frequentes. visuri, quid noui gereretur, simulque mercatus gratia s unde etiam reliqui dies rustici vocati. vid. VARRO de re rustic. praefat. M DIONYs. HALICARNAss. Ant. Rom. Lib. VII.
f. DCCLXXIII LpOLLICITATIO a) dieitur spontaneum promissum , maxime reipublicae gratia factum b ;
438쪽
aὶ v L PIA N v s L. 3. D. de pollicit et Pactum, inquit, est duo. rum eonsensus atque emuentio . POLLICITATIO vero osserentis solius promissum. b) Vid. L. vn. C. de ratiocin. Oper. pubi.
Qui sua opera essicit, ut plures iii idem placi- Lib. L. tum consentiant, PROXENETA a); quicquid
iidem in remunerationem adhibitae operae acci
aὶ L. 3. in s. D. de proxenet. Προξε om1ς interpreteth sgnbficat, unde & proxeneta in L. 3. eis. D. interpres dicitur. Sunt autem varii generis, qui commerciis, & qui nuptiis contra
hendis student. Illi vernacula Eraciter , hi vero suppler
bὶ V. g. Caius deperit Seiam , eamque uxorem ducere Per cupit et Adit proinde Syram, eamdemque rogat, ut fauorem Seiae sibi conciliet. simulque promittit, se, si eo rem deduxerit illa. ut nuptias cum Seia contrahere liceat, Syrae datu-xum C. una cum veste fulti uali. Honorarium licie, si ita dicere fas est, proxeneticum , vernacula: Der stuppeti pellaudit.
Quantitas a , quae a subditis imperanti pro Lib. L. tutela soluitur , CENSUS b), vel TRIBU T. is. TVM c); quod sit pro sinpulo indiuiduo soluatur, CAPITATlo d) dicitur. Capitatio.
a si quantitas illa in frumento consistit, dicitur Binieti, qualis in vicinia Norimbergae praestari solet. Vid.
B a s o L D. nes pract. Contin. DITHER R. p. 7s 9. b) SER v I vs TvLLIus Romanorum rex censum primus instituit, conuocatis ciuibus , iuramento praestito confitentibus . quantum quilibet in bonis haberet, horumque ratione habita iis imposuit censum. Vid. DIONYs Ivs HALICARNAsia Lib. IGI. cap. 1. Quoniam vero tantum soluere teneo G e 1 zzmur Diuitiam by Go le
439쪽
rentur, quantum vires patrimonii permittetent, quantique ee serentur. census appellatio inde petita est.
e; TRIBUTUM dictus fuit census, quod per tribus laetit actus. Vid. L. 17. D. vi varbor. signif dὶ VetnaeuIa dieitun Rops ι Steuer. In hoc praestando enim non patrimonii, sed indiuiduorum ratio habetur.
440쪽
Ad Lib. I. Titi I. de Iust. ac iure
s. I. II. III. IIII. V. XIIII. XU. XVI. XVII. XVIII. XVIIII. XX. XXI. Ad Tit. II. de Iur. nat. Gen& accivit. s. VI. VII. VIII. VIIII. X. XI. XII. XIII. XXII. XXIII. XXIIΠ. XXV. XXVI. XXVII. XXVIII. XXVIIII. XXX. XXXI. XXXII. XXXIII. XXXIIII. XXXV. XXXVI. XXXVII. XXxVIII. XXXVIIII. XL. XLI. XLII. XLIIII. Ad Tit. III. de Iure Personarum. s. XLV. XLVI. XLVII. XLVm. XLVIIII. L. M. LII.
s. DCXI. DCXII. DCXIII. DCXIIII.
Ad Tit.VIII. de his, qui sui vel Sc.
s. LIIII. LV. LVII. LVIII. LVIIII. LX. LXI. LXII. LXIII. CXI.
Ad Titi VIIII. de patria potestate.
s. LXIIII. LXV. LXVI. LXVII. LXVIII. LXVIIII. .
s. CCCCLX. CCCCLXI. CCc XII. CCCCLXIn. X CCLXIIII. CCCC v. CCCCLXVI. CCCCLXVII. CCCCLXVIII, CCCCLXVIIII. . CCCCLXX. CCCCLXXI. CCCCLXXII. CCCCLXXIII. CCCCLXXIIII. LXX. CCCCLXXV.CCCCLXXvLCCCCLXXvII.CCCCLXXulli. CCLXXVltu. cc CLXXX.