장음표시 사용
421쪽
3s6 Iustis pRvDENTIA DEFINITIVA. interpositae legitime appellationis consecta, INSTRUMENTUM APPELLATIONIS ') audit.
Appellaturo in scriptis duplex intra decendium via patet. aut enim iudici a quo per litteras significandi , gravamen sibi
illatum , seque ab eodem prouocaturum ad superiorem, & haee appellatur Phedula appellationis; aut coram Notario & testibus declarare . se grauatum sententia iudicis . superioremque appellare. Hoc casu in memoriam & probationem rite interpositae appellationis Instrumentum a Norario conficitur, iudici ad quem exhibendum, & hoe vocatur appellationis. Vid. C. O. c. Part. II. Tit. 3 2. F. 6.
Inhibitio : Mandatum iudicis ad quem, ad iudicem a quo& appellatum directum , de non mutando statuta , - praesenti litis, INHIBITIO; Mandatum eiusdem ritationis ad iudicem a quo , de edendis sibi actis prioris
plani, -- instantiae, COMPULSORIALES a); Inhibitio
nmpis . S compulsoriales cum citatione appellati, eiusque
aduocati , PROCESSUS APPELLATIONIS PLENI b); si vero aliquid horum deficit, MINUS PLENI G dicuntur.
ν ta) Dicuntur ab eo , quod iudex superior inferiorem comis pellat ad edenda acta. L. n. C. de edend. in qua ita dispositum rti. apud quem res agitur , acta publica , tam eluilia , quam criminalia , i picienda , ad inuestigandam veritatis fidem . -- ' bebit. Hoc vero quum iudex a quo ex ossicio facere hodie, teneatur , negligens idipsum Mandato S. C. de sub poena XX. Marc. auri puri ad id adstringitur. C. O. C. P. II. Tit. 3 . s. II. Huie si debitam obedientiam non praestiterit , ulterius Mandatum S. C. ulteriorum compulsorialium nomine celebre, decernitur , huicque inseritur citatio ad videndum se incidisse in poenam simplicibus compulsorialibus insertam , iamque gr tuita actorum editio eidem imperatur. Si neque his paruerit, olim arctiores , sub poena banni, illos sequuti sunt. b) Processus vocabulum iis accommodatur scriptis , quae nomine iudicis, in Supremis vero Imperii Tribunalibus, Imperatoris, ad eos, qui iurisdictioni eorum parent, diriguntur. c) V. g. Compullotiales in appellatione extraiudiciali locum non inueniunt , acta enim non adsunt ; Inhibitio in causis alimen Ιωrum, sambiorum, it. si appellatus ante appellationem
422쪽
In possessione rei litigi te laetit, cessant. Vid. M. d. II ' . s. Die Inhibitimas &c.
Mutatio status litis , qui fuerat te Fore ap- Attenta pellationis interpositae , a iudice , ut litiganti rebus facta , ATTENTATORVM noi ne venis. Sublata mutatione , rem in eum statim , quo fuerat tempore appellationis interpositi, restitue
re, REUOCARE ATTENTATA ramus ').
'in Auentare generatim conatum turbandi assiuem in possessione , L. f. C. de Episc. ae elerie. it. actum tubatiuum denotat. c. f. θ t. t. X. ne tit. pend. Iudex, deflendo appeti Iationi, abdicat se iurisdictioni hoe in casu, adoque incompetens fit, hine, si nihilominus actum iurisdictio s contentiosae eXercuerit, v. g. sentcntiam a qua executioni Mandauerit , attentat idem. In Supremo vero Archidicastet Camerali siue detulerit appellationi iudex inserior, sue naiids, abstinere ab Omni cognitione debet, quoties ad Aug. lui iudicium querela delata est, secus si fecerit, attentatum c mittit. C. O. C. P. III. Tit. 37. g. r. Litigantes vero auenta , statum possessionis litigioiae rei mutando , v. g. fructus is loco controuerso colligendo, pensiones exigendo , in quarumexigendarum Possessione non est exigens. Tertius non alte at , quum res inter alios acta aliis non praeiudicet. Vid GA Ius Lib. I. Obs. 72. n. s. l
Quoties appellatus declarat, u Velle Pariter de Acbasio. gravamine sibi illato apud supel orem conqueri,
appellationi ADHAERERE diei in; ADHAESIO
io itur est querelae appellati cum querela appellan-ris coniunctio b.
Appellatione ab appellante interposita , appellato licet gravamina sua, si quae habet, cum grauaminibus appellantis cumulare , L. 3 8. C. de appellat, modo id faciat intra decendium. Fieri vero potest, ut vitaque pars se grauatam existimer. V. g. Caius vindicat praediuml, quod tuu in dicit . a Seio, quem malae fidei postellorem nota inat. Iudex Cato prae dium addicit. Seioque imperat . ut restituat idem, fructuum rationa non habita. Grauatum hac iudicis lententia se sentit Bb a Seius,
423쪽
seius , praedium suum esse constanter asserem , defendensque falsis probationibus usum actorem , iudicemque male pronum classe , proindeque superiorem appellat. Sed & Caius eadem sententia grauatum se censet, asseritque praedium quidem bene ipsi adiudicatum , sed & insuper adiudicandos fuisse s uetus, tam Percepsos, quam percipiendos , vi L. 11. C. da rei vindici similique ratione ad superiorem prouocat. igitur aP-pellationi Seii adhaesit.
Causa es- CAUSA EFFICIENS est principium , cuius actio est ratio lassiciens existentiae alterius ; E , Ad, Vs vero dicitur, quicquid rationem exi
is linia steatiae suae in actione causae habet. Appella--i. tio , dum impedit iudicem a quo , quo minus sententiam a se prolatam eXecutioni mandet, ΕΠ
. tionem de gravamine ad superiorem iudicem
transfert, EFFECTU DEVOLVTIVO gaudere
') Appellationem suspendere executionem docet L. 3. s. s. C. de appellat.
6iρli s. Litterae ad iudicem ad quem , de interposita appellatione sa), APOSTOLORVM b), it. Lia 's' BELLORUM e), aut LITTERARUM DlΜl SORIARUM d) nomine Ueniunt.
a) Apostoli alias litteras notabant , quas Episeopus ad alium Episcopum dabat , de recipiendis elericis peregrinantibus . vid. du FRasNa Gust . voe. apostoli ; hie vero pro litteris, seu lisbe lis appellatoriis , ut vocantur in L. I. in f ct L. s. s. f. Tu de appell. h. e. talibus, quibus maxime iudex inferior, inter dum etiam Notarius, ade appellatus . vid. f. seq. superiori numciat, appellatum esse. Ita namque MARCIANus L. vn. D. , de libelr. dimis. scribit : Post appellationem interpositam litteraa dandas sunt ab eo , a quo appellatum est . ad eum . qui de ampellarione cogniturus est . siue principem . sine quem alium, quas LITTERAS DIMlSSORIAS, seu APOSTOLos nominant. Inliis erum iudex inferior superiorem certiorem facit de appellatione
424쪽
latione interposita ι in hune namque modum IM P. VALENTINIANus ac UALENs ordini civitatis Carthaginensis L. 14. C. de appellat. rescribunt: Iudicibus non solum appellationis suseiapiendae necessivas videtur imposita , varum etiam triginta dierum spatia ex die sententiae definita sunt, intra quae gesta , una cum relatione, titigasoribus conuenio praestari ,& clarius idipsum Proponit MARCIANus cit. L. vn. D. delibesi semissor. Sensera autem litterarum talis es e Appellasse sputa Lucium Titium a sen-eentia illius, quae inter illos dicta est. bi APOSTOLI dicuntur a Graein voce αποτλειν, i. e. mittere; unde & Latino nomine Libelli litterae dimitariae ducuntur. Vid. not. seq. ei vid. νuis. Tit. D. de libεsi. dimissor. d) MongsTr Nus in L. Ios. da verb. signi . scribit: DLMISSORIAE LITTERAE dicuntur, quae vulgoApostoli dicuntur: Dimi floriae autem dictae, quod causa ad eum, qui appellatus est, dimittatur. Formulam earum Vid. in e. 3I. C. R. qu. 6.
APOSTOLI, quibus iudex a quo testatur, se Apsin in honorem superioris appellationi detulisse, RE rever-VERENTIALES ab; quibus idem gravamen appellantis conuellit, REFUTATOR Il b); qui- hus gravamen illatum reuocat, RESTITUTO- Vii : sia RII c); quibus Notarius interpositam appellatio- moniales: Dem testatur, TESTIMONIALES ; quibus sp γομφηti Pellatus idem testatur, CONVENTIONALES '-- dicuntur d .caὶ Vid. e. I. de appellat. M C. bin Vid. L.f. s. i. C. de appess. Θ L. 6. pr. D. de aver. N. x9. L. 6. g. 3. L. I g. o I9. C. de appellat. ein Vid. e. 6O. X. de appellat. d) Vid. e. f. X. de appellat. Formulas perlustrare si percupis, eas tibi suppeditabit larga quidem manu VOLCRMANNus
Propositio , continens querelam appellantis de Libellus iis , per quae se laesum existimat, LIBELLVS Irμ- -- GRAVA MINIS dieitur e). ni
Libosti definhionem vid. g. CXXXVI. Gravaminis vero
425쪽
Sontentia desertio nis p non deuolutianis.
. D XXXIIII. Ex his componitnt definiticiLIBELLI GRA.UAMINIS. Is autem primo formalia . dein materialia appel- Iationis defendit. Prius in Aug. Camerae Imperialis Iudicio expedit appellantis procurator in supplici libello pro concedendis procellibus appellationis , posterius vero in libello grau minis. idque recensendo factum , gravamina, cum expositione eorumdem ae vindicatione iuris sui , eui additur denique petitum congruum , sententiae reformandae.
Qui appellationem interpositam vel plane non, vel non legitime a persequitur, eam DESERERE b) dicitur. DESERTlo E. est exclusio iuris appellandi ob non continuatam legitime querelam de gravamine illato.
a) Patia in iure existimantur non iactum & non legitime iactum. L. 6. D. qui saltid. cos. Legitimum vero dicitur id, quod legibus consorme. Leges vero in appellationibus exugunt terta solemnia , F. DCCXXVIII. constitiiunt tempora, intra quae negotia expedienda, . DCCXXXVII. iis E. non attentis appellatio redditur deserta. V. g. si ab appellante acta intra erigesinuim non requirantur, R. I. N. F. 6 I. si iusiurandum appellationis in termino reproductionis non praestitum.
ibi mjserare est omittere .sue scienter L. io. D. de tu . siue gligenua , ut ii quis fatalia labi sinat, non vero dolo deceptus aut errans. Ita namque PavLus L. 2I. D. de in fre iam . eum, qui . dolo heredis scripti circumuentus , a que tela inossicios destitit, deseruisse banc dici non posse, docet.
Determinatio iudicis ad quem, iure conquerendi de gravamine illato exclusium esse graua
terminatio vero iudicis eiusdem, ius cognoscendide grauaminibus sibi in praesenti su non Competere , sententia NON DEVOLUTIONIS b)
dicitur. ain Vid. I. praeced. Hine sermula: bie Sathe, ais deseri , mige notamur.
426쪽
mitti ren. In sententia desertionis remissionis ad iudicem priorem mentio nulla fit. In Aug. Camerali Iudicio tamen praeiudicium huius non unicum habemus. Secundum etdsdem stilum enim remisso quandoque expresse , quandoque Veris tacite fit. Hoc perspiciens RoD INOIus in Pandect. camerat. hac distinctione vius est , scilicet , quoties iudiei inferiori inhibitum , toties , appellatione deserta, causam remitti, non remitti , quoties nulla facta inhibitio. Sed obstat huic praeiudicium sententiae desertionis in causa de MERODE contra communitatem de VILLIERI , in qua , inhibitione facta & postmodum deserta appellatione, d. h. Apr. MDCCI. pronuncum sententia desertoria , nulla remissionis mentione iniecta.
Omne, ea propter, quod legibus aduersium, Corruens, NULLVM ab dicitur. N VI ElTAS Nullitat: igitur est qualitas facti, qua illud ut legibus ad /'''T Versum corruit; Quod sit factum ita emendari post V sit, ut legibus ex postfacto respondeat, nullitas
ain Irapp. THllo Dos Ius & VAL ENTINIANvs hoc per . spicue exponunt in L. f. C. de legi b. disponentes r. , , eu elege fieri prohibentur . si fuerint facta , non solum INUTILIA.sed pro INFECTIS habeantur , licet tuislator fieri prohibuerurantum, nec speciatiter dixerit : Inutile esse debere quod fadium aes : Sed etsi quid fuerit subsecutum ex eo . vel ob id , quod interdicente lege factum es ,illud quoque CASSVM ne INUTILE
esse praecipimus. bin Sanabilis nullitas emendari ac corrigi, damnumque Peream datum reparari potest. V. g. si contra ius in chesi promisnciatum ι id enim in secunda instantia reparari potest. Et hae nullitates propterea etiam iniquitates dicuntur. R. r. I. ILI. c) Nullitas insanabilis corrigi non potest ; oritur enim ex defectu in persona iudicante . litigantium , ac in processiis sub-sfantialibus. V. g. si iudex suerit incompetens, L. I. Θ f. C. si a non compet. iud. iudie. si sementia feratur in non citatum, L. I. s. s. D. quae sent. sin. appeli. restinc si lis non contestata sit. L. 4. C. vi sentent.
427쪽
Allegatio nullitatis, a iudice inferiori commissae, iudici iuperiori eum in finem facta , ut idem gravamen illatum tollat, QUERELA NULLITATIS dicitur. i
Reductio causae in statum, quo ante sententiam grauantem fuit , ob noua instrumenta , RESTI-
Ius Romanum restiuitionem aduersus sententias ignorat, excepta restitutione ob aetatem & statum. Id te docebit t. t. C. si aduers νem indis. Conceditur vero restitutio aduersus sententias de iure Germanico non nisi ex nouis instrumentis. Noua autem dicuntur , quae antea in iudicio non allegata sunt. C. O. et P. IIL Tu. ε 3. r. Inde procurator nomine princ palis sui ae Aduoeati iurare debet . cognita sibi ea , quae in vim probandi producit. vel non fuiste instrumenta, vel cognita quidem . se tamen usum eorum latuisse. Vid. Decret. gen. Supri Archia,ca . Camera d. x . Iul. I 669. 9 d. 7. Iul. IεTI.
Iterata eorum, quae in iudicio in scriptis di semptata sunt a , perlustratio, ob allegatam iudicis
incuriam, REVISIO ACTORUM M dicitur.
ta) Complexus enim eorum , quae in iudieio in scriptis disputata sunt , Actsνum nomine Uenit. bὶ Conf. C. O. C. P. III. De. 63. Reuisio E. supponit iudicis , sententiam serentis, incuriam. Adeoque alii, qui sen- entiam non tulit, acta revidenda traduntur.
Iteratae perlustrationis actorum petitio, ob d
tum iudicis sententiam serentis , A lO SYNDICATUS dicitur e).
Iudex ex imperitia male tu. icans litem suam sacere dicitur te. I. de oblig. quae quas ex delictis nam L. I s. pr. D. δεῆ die. M laeta tenebatur ad id , quod eius intererat. Idein , sim luper dolo corruptus id feceriti obtinet. C. O. C. R III. Tit. 6 3.
428쪽
f. DCCLU. SUPPLICATIO nil aliud est , quam revisio, tu sic supplici libello petita '. rast.
'in supplicatio, quae suppliei libello ab Imperatore petitur. in Iudieio Imperiali Aulieo loco reuisonis, in Iudicio Cam rati usitatae . introducta. Vid. Inser. Pae. Me hal. art. V. s. s4.1 s. Eius vestigia habes in L. f. C. de preeib. IN. offerend.& L. vn. C. de sent. Praefect. Prael.
Remissiones causarum ad superiorem a ob ius RGtis.
ta) siue iudex is fuerit. quod olim obtinuit, L. s. D. δε-die. siue princeps, quod nouiori iure inualuit. L. I. 1. ct 3.
C. de relat. b VLPIANus L. f. s. I. D. de iudici scribit: Iudisibus daeuo dubitantibus Praesides respondero Iolent. c) Dicuntur etiam Consul rationes L. I. C. de νaut. olim tales relationes fiebant ad Senatum a Consulibus & ex priuilagio Imperatoribus primi seculi id competiit. vid. Lipsius ad T A c I T I amnal. Lib. XV. e. 23. sd; Hodie ius dubium authentice interpretantur status Imperii, proindeque , si dubium aliquod oriatur, solet recurri ad comitia Imperii. Hoe factum Anno MDCCIII. in causa C mitis Da POTTINGEN & LIRCHEt Ra contra Principem SALMENfEM. Recurrebatur ad comitia Imperii atque interpretatio C. O. C. P. II. Tit. I. petebatur. Alia exempla vid. apud Nos 1RvM Ion de in Reeursu ad Comitia. it. DE cxH1RRvM Hic forens L. L c. 3 I. u. 13. p. 16O.
f. DCCLV II. Patrimonium principis a), FISCVS b); rei- -- Publicae, AERARlUM C; qui fisci curam gerit, ALV III PROCURATOR FlSCI, s FISCALIS d dicitur.
saὶ Patrimonium supra g. DCXXIIII. dixi complexum rerum, νarium petitulo dominii ad aliquem spectantium. Fiscus igitur comple- Proeurata e itur omnia, quae in dominio principis, non eminenti, sed Isei, uespeciali sunt, vinote hereditates, donata ipsi , bona caduca, &e. Disaliti
429쪽
de quorum origine eleganter disserit GuNDLI Narvs ΠρωT. Tir. da Ue. Proe. Caes. 3. 4. A. Inde est . quod ULpra Nus L. I. l. 4. D. ue quid in loe. pGI. res fiscales quasi proprias priuatas principis vocet . fiscoqua interdum epitheton priuati addatur. Vid. SPARTIANus sit. Hadriavit c. 7. bὶ Fiseum a fissis, seu viminibuν. serat sportellae genus quibus pecunia asseruabatur olim , dictum fuisse. testes sunt
Asco N.Ivs PAEDIA Nus in Vere n. II. FEsrvs Lib. XV. voe. Hscus, Is ID Rus DTmol. Lib. VII. e. I9. sv ET NIus invita Claudii e. t L . Positis ante se eum pecunia FISSIS scribens. Vid. SpaLLMANN Glossar. voe. Fiseus. Differebant autem asportellis filsi in eo. quod hi maiori pecuniae numero asseruando inseruirent. vid. AsCONI vs PAEDIA Nus ali. Dc. illae minori. Hinc PLAvTvs Maenechm. Act. I. M. 4. pr. οῦ SPORTULAM cape . atque argentum . atque obsonIum asser.
e) AERARIVM ab aere dici liquer. Erat autem recePlacu- Ium pecuniae ad populum spectantis. Initio quidem, & thatureipublicae Romanae libeto. reditus omnes aerario illati fuerunt. sub Imperatoribus vero aerarii ac fisci distincta fuit ratio. hoe ad Caesarem , illo ad populum spectante. Docet hoc P L IN I vs Paneor. ad Traian. e. 3 6. dicens : Fortasse non eadam securitata FISCVM, qua AERARIVM eohibes. immo tanto maiore, quod plus tibi litere de TVO fisco scilicet , quam de PVBLICO puta aerario) credis. Idem confirmat s PARTI AN vs in vit. Hadriani e. 7. scribens: Damn eorum bona in FISCUM PRIUATUM redigi vetuit . omni summa in AERARIO PVBLICO recepta. Et TACIT us Annal. Lib. V. bona Seiani a Iata AERARIO, ut in FISCVM redigerentur, resert. Confusa vero post haec duo ita sunt. ut Dro C Assius Seculi III. scriptor Hist. Rom. Lib. LIII. p. 1 II. fateatur: Nesrire se, quid inter Augusti is publicum aerarium intersit Z quocum consentie eiusdem seculi ICtus P AvLus L. I 3. pr. D. de iur. Is ei. Vid.
B. Dn. HEI NEC CIus Ant. Rom. Lib. I. c. 2 s. f. Io. &, qui elegantissime hanc rem proposuit, V.C.Do. Ios P Hvs BONN. ICr. ac Supr. S. R. I. Dibunalis, Camerae Imperiat. Protonota-xius, mihi amicillimus, in opust. da iure ae Ocio si ci Caesarei, Procuratoris ct Advocati, g. 2. A. di It. PATRONUS AERARII, L. g. C. de aduoe. diuersiuditum : it. PATRONVI FISCI, e. L. g. C. ct s. C. Theod. de Ais , quae administr. p PATRONUS FISCALIUM COMMO DORUM, L. 3. C. Theod. de aduoe. cio DEFENSOR FISCI, L. 3. C. Theod. da delat.: DEFENSOR DOMUS PRINCIPIS, L. f.
430쪽
Bona priuatorum in patrimonium prineipis ad
dieitur. BONA fisco applicata 1deo, quoniam . .. Nemini ius in ea competit, dicuntur CADUCA c .
a) Publicara idem est , quod publice vendere. Ita M A R- C l A N v s in L. 3. D. de bon. eorum, qui ante sent. hoc vocabulo
C APTI VVS dicitur, qui ab hoste detinetur. In. POSTLIMINI l notionem tradidi supra j. CC.
Status, quo gens gentem ad aliquid faciendum nivis. vel omittendum compellit, BELLVM a); quo- Lib. rum ministerio eadem ad hoc utitur, ii MILI- .
saὶ Gentes priuatorum instar sunt. E. laesiones auertere, Mitis. suum vero vindicare possunt i Idipsum vero nonnis almata manu fieri potest, inde belli notio. CICERO de Dola. Lib. I. cap. I. BELLVM dicit omnem concertationem per vim p huic definitioni GROTrvs da iure belli ae pacis I. I. 2. I. addit verba: Sua tales sunt, ratus, non actum , sed statum belli definiendum iu ille ipsi; sed hac ratione in tumultum degenerare, obseruauit B. Dn. Ha IN Eec Ius Elem. iur. t. Θgent. Ub. ILI. IgI. not. . ipseque adoptauit definitionem BYNCxa s. H OECK I I, quam is proposuit in quaest. iur. pat. I. I. Ita autem ille : BELLVM est ιorum, qui suae potestatis sunt, iuris ui persequendi ergo, eoncertatio peν vim is dolum. b) MILITEM dictum putauerim a voce mille, sicuti dux olim dictus Chiliarchv x. L. i. f. D. de misit. testam. Aliam variam ac ridiculam etymologiam militis vid. apud MENAGIvMAmoenit. iura cinis. e. XXXVIIII. p. m. O .