Famiani Stradæ romani, è Soc. Jes. De bello belgico decas prima secunda .. Decas prima, ab excessu Caroli 5. imp. vsque ad initia præfecturæ Alexandri Farnesii Parmæ Placentiæque ducis 3

발행: 1648년

분량: 670페이지

출처: archive.org

분류: 전쟁

171쪽

cile Gubernatrici reperium est.

x t s s. Legatur in Hispaniam

Iso M A R G ARITA PARMEN riis,nendo , quidquam excipi: ne di Roma, urbi fera monum, materues obtrectandi ; di viliquuta ibi uti Principibus in Hisbviam intentis, occa sis imitandi pr beretur. Nam quod de Regio ac Protiinciali jure dicebatur: consideratum ab Mefuisse , eum de Concilio eodem publicando quesitum

fuit in Hispania , tu qua tua plana dissicultatei

existebant: quarum sicuti num tune ratio habita est, sed concilium sine u a exceptione propositum , adiabita tamen persedi moderatione in ejui usi , ita veri in Brigio idem factitari : eoque mitti Hilpanica promulgarianis exemplum, ut parentei impetrio suo populi ad unam ubique normam parister exigantur. Haec autem pro Resis praescripto Gubernatricem agitare naviter incipientem , atque incepta patrare per Provincias conantem quam graves secuti sint p pulorum motus , in exitu sequentis anni, cum illi in multorum perniciem simul erupere , opportune memorabo. Interim Marg rita , gliscentibus indies non minus aerarii,

quam Religionis ubique dissicultatibus: cum nec satis praesidii haberet domi, nec a Rege per litteras quidquam exprimeret; optimum factu exist avit, celeberrimi viri legatione Principem adoriri. conjectisque oculie in Eg-

montium , quod is praeter claritudinem generis , rerumque Belgicarum usum, magnis apud Regem , testatisque meritis impetraturus omnia crederetur ; initio anni sexagesimi uinti, consulto ante Mnatu , hominem in Hispaniam designavit. Et Egmontius provinciam Iibentissime suscepit , quoniam sperabat tutipse Gubernatrici aperuit; dc haec Regia o casione Publicae legationis , de privatis simul

commonis se cum Principe transacturum.

Magnis itaque mandatis, quae ragi exponeret , instructus , summo omnium ordinum consensit ac spe, multisque Nobilium , ossicii causa, deducentibus, iter ingressus est, eo ipso die . quo Franciscus Hallevinius Zeveghemi

Dominus rediit e Germama. quo alum Ma

172쪽

L I p E R A R T v s. Isagarita legaverat, ut Philippi Regis nomine,

ejus dolorem Ferdinandi Caesaris, religio-itissimi Principis mortem , Maximiliano filio , uxorique , ac reliquis per Germaniam Austriacis Regulis, officiosi solatii loco, testaretur. Id, quod benevole factum acceptumqile, eoque a Maximiliano Caesare opera est abunde promissa Patrueli Regi. Hoc eodem tempore nascitur Orangio ex Anna Saxonica proles altera , inditumque ei ob Septemvirum Annae parentem , Mauritio nomen. Atque hic ille Mauritius est a nobis saepe , nec sine fortis re cauti Ducis laude memorandus : quem , conjuratis Provinciis

substitutum in patris interfecti locum, postquam apud Batavos ( qui finis esse plerumque solet diuturni regiminis 3 alio nomine domi

nationem propemodum exercuisset , duobus ante annis, dum haec scriberem , conceptus ex Bredae inevitabili obsidione moeror extinxit. Hunc baptismo expiatum Orthodoxorum ritu, scribit aa Regem Margarita : rem tamen omnium maximam vitiatam dolet, electis lustrico die susceptoribiis infantis , Septemviro Augusto Saxonum Duce , de Philippo Hassiae Dynasta , Lutheranis Principibus ; quorum nomine duo viri nobiles, imbuti eadem haeresi , sponsores fuere. Nempe hic quoque Orangius , qui nunquam unum hominem aseret , in haeretieis juxta atque Catholicis usurpavit aliquid , quo se utrilque venditaret , in ancipitem partium fortunam semper

intentus.

Iisdem litteris Margarita Regi significat

multorum suspicionem strmonesque oo nuncium , quem ipsa cum Senatu communicavit , de congressu colloquioque ad fines Aquitaniae decreto inter Catharinam Mediceam Caroli Regis Matrem , quae cum illo Gal

liam obibat , dc Isabellam filiam, Hispaniae Reginam. Scripserat enim Philippus Rex adlatorem, jusseratque i doceret Procer Bel-

Legatio ad

Maximilis .

Caesarem ob

mortem

Ferdinaudi

Patris,

Orangio Principi nascitu Catholice baptietatur si s Febr.sed haereticis susceptori

bus Lamerari tu .

Hispaniae reddit Belgi Prochibui P.

173쪽

ac reliquis Der Eiit iam

taetim multis non adimit, praesertiin. Maerellais.

nio interfu

turi Regis. i s s Ios Febr.Cue Gubebnatrix dissuadet hujus modi iter.

xa Septemb. varia huius

colloquii

Isa MARGARITA PARMEN SIs, ias, nihil eo congressu aliud parari, quam ut eliderio Caroli Regis matrisque finitima Hispaniae lustrantium satisfieret. Idque etiam compositis aut ad suos per Europam Oratores , aut ad Principes ipsos litteris admoni erat i nullo in Italia His antaque Dynast a. aut Ministro regni praetermisso, ouem ejus colloquii causani occalionemque sollicite non e cuerit. Nec ideo suspiciones Belgis exemit: quin potius ea sollicitudine auxit: tanto pronius eorum multis, atque haereticis imprimis , opinantibus , non id a Medicea curari caritate in filiam , sed maeni alicuius consilii capessendi gratia adversus haeresum factiones,

ac turbamenta regnorum et praesertim, quod

ipse Philippus Rex interfuturus dicebatur. Et Dane rogatum ab I sabella uxore , ut praesentia sua gaudium cumularet . haud alienum se ostendisse certum habeo ex ejus litteris ad Gubernatricem. Et quamvis haec dissuaderet iter , assirmaretque , insta Majestatem ejus videri, si se potestati Gallorum committeret eo tempore , quo partim ob Regis aetatem , partim ob tam inae Reginae conditionem , magna esset populorum libertas erga Dominam res , respondet tamen si doceatur ad Religi

nem pertinere. ut ipse intersit, decretum sibi jam tum esse, pro Dei causa nullis sese molestiis periculisve subtrahere. Tamen permissa Regina uxore , additoque et Co te Ferdinando Toletano Albae Duce , qui Torquem aurei Velleris Philippi nomine Carolo dese ret , ipse a congressu abstinuit: sive diversis alio curis . ob nuncium obsessae a Turcis Melitae , ut Margaritae scripsit : sive E x

L o N GIN Qv o melius responsa daturus. am fuisse causam crediderim, cur ux ri potestatem omnem ademerit quidquam deliberandi . se per litteras non ante consulto. Ceterum in hoc colloquio litteris mmnium , etiam poetarum celebrato , quo

ad Bajonam Carolus Rex ac Reginae summq

174쪽

apparatu convenere, adnitentibus Gallis Ilia Iss s. . spanum fastum majore fastu posthabere; quidetemum actum sit, quanto secretius inter eost Albano tuntummodo praesente i agebatur,

tanto confidentius ali ut scriptorcs tanquam vacuum locum , ingenio explendum occupant,

mira imperii arcana inde deducunt. Ego, conjecturis omissis , ex litteris planu Philip- as Septemb. pi Regis ad serorem super hoc colloquio seri- Ptis comperta haec habeo. Hispaniae Reginam multis gravissimisque rationibus , haud in id in eo dubie a Philippo imperatis , laboranti per Gal- actum sitaliam Religioni remedium a Fratre , a Parente, quorum praecipuq intererat, effagitasse: illos.

que quam optime animatos erga ea, quae agitata sunt, consilia reperisse , praeterea de conii

hiis nonnullis verba facienti Mediceae Reginae, consensamque re operam filiae perquirenti; ab ea atque ab Duce Albano ambigue responsum esse , quo integrum Philippo arbitrium reservarent. Postremo occasione legati eisdem diebus a Solymano missi , ut renovaret amicistiam cum Carolo, sermonem a Gallis illatum de ea amicitia renuncianda, foedereque cum PGlippo ac Caesare ineundo, adversus communem nostem. Sed neque hoc, quamctuam gratum accideret, processisse; Hispaniae Regina declinant; omnia , praeter causam Religionis equam cum iterum , Albano suggerente , commendasset, post mutuos a lexus at3ue oscu-Ia , utrimque discessum esse : trepidis praeter modum haereticis, (quibus aliquid forte subo- Raetetic

hierat 3 ne ex eo Principum, ceu stellarum pa- rum iuderum sibi beneficarum concursu , foeda aliqua procella suo capiti portenderetur. Et veto imgentem illam Hugonotorum caedem , septen- Aerere . lib.

nio post actam Parisiis , in hoc decretam esse conventu multi sentiunt. id quod mihi neque

abnuere neque affirmare promptum fuerit. it multorem tius inclinat animus , ut credam , re mutua opinio de

Gallorum in Belgium , atque hinc in Galliam adversum Religionis Principumque rebelles decreta.

175쪽

a April. 'Respousta ecmandata Regis, Prius cum Theologis cous iniae in hunc mo

r MARGARITA PARMEN SIs, auxilia, qtiae saepius submissa dein vidimus : Sc Caroli Regis cuin Elisab. M'imii. Imp. filia matrimonium quinto post anno celebratum , ab eo colloquio provenisse. Nam Philip. illa, sudin dicebam , epistola innuit aliquid deli justiiodi subsidiis ad prostigandam haeresim mutuo in posterum submittendis: & aperte docenmatrimoniunt non plane rejeistum sutile ab Hispaniae Regina , sed relictas , ut ipse loquitur, patentes in aliiid tempus consultationi cres, quandoquidem tenera eorum, de quibus avebatur , aetas (qui epe Caroius annorum quina*cim , undecim Elisabetha tunc eranti moram adhuc nupturis otiumque permittebat. . Sub initium Martii mensis Mantuam Carpetanorum advenit Egmontius, praeter opinionem mandatumque Regis, qui differri ejus adventum cupiebat. credo , quod accepisset a Gubernatrice, eum libenter iter in Hispaniam nigredi privatae utilitatis spe esExcepit tamen allui' perhumaniter , uti addecebat virum pria

marium, multarumque palmarum Ducem et audivitque saepius magna approbatione de publicis Belgii necessitatibus disserentem: immo ad privata dein commoda transeunti in omnibussere, quae poposcitIndulsit. postremo respon- , quae Gubernatrici referret, amplissime ii

teris instruxit. Ea, certius ut destinaret, ex

ploranda sibi duxerat, in iis praesertim quae ad

Religionem pertinent, ex Theologorum, quo ob eam causam coegerat, placitis monitisque. In quo doctorum hominum senatu admirationafuisse pietatem Regis , imum eorum , qui interfuere , memorantem audivi. Evocati enim' ad se primores quique Divinae facultatis interpretes, . constillique quid de Religionis liabertate, quam enixe postulaverant Belgarum civitatum aliquar, ipsi sentirent: cum pleriaque perspectri earum Provinciarum statu, aftr-rnarent, avertendo graviori malo, quod utique timeretur ex civitatum desectione , jacturaque obedientiae erga Principem, ergamrthodoxam

176쪽

et apa

xam Ecclesiam : passe Majestatem ejus absque i s 6 s.

Dei offensa iii libero rerum sacrarum cultu populis indulgere , negavit accitos a se illos uisse, ut docerent an permittere id posset, sed an sibi necessario permittendum praescriberent. Illis necessitatem videri nullam asseverantibus, dum Rex in eorum conspectu, humi positus ante Christi Domini simulacrum , Ego et ero,

inquit, Divisam Majestatem tuam oro , quasoque Rex omnium Deus , hanc ut mhi mentem perpetuam deli , ne iturum, qui te Domitium res erant, uspiam esse me aut dici Dominum accristasiam.

Atque in hanc sententiam firmatus , suum de Religione Consilium aperuit, in iis quas dicebam: litteris , Egmontio comiti tradendis. Cili antequam illas traderet, hominemque dimitteret , non dissimulandum putavit, ostensum se non parum fuisse novissima Nobilium conspiratione, ac vestium symbolis in Cardinalem Gravellanum expositis : in eoque Egmontii in primis, qui auctor habebatur , si non ii dem , prusentiam quidem certe desiderasse. At Egmontius omni asseveratione cum amrmasset, ludicram illam ac plane puerilem fuisse super mensam hilaritatem , immo insanorum scurrarumque pileolos idcirco a se praescriptos , ut scurrile quid ac mera compotantium insania deridiculo , non metui cuiquam foret ; non omisit Cardinalem hujus culpae principem nominare , quippe coetus amicorum quotidie cogentem contra Nobilitatem , eo- que meritum , qui a Nobilitate paria experiretur. ceterum in hujusmodi congressibus (itaque jurejurando saepius interposito test atus est nihil te adversus sincerum Majestatis ejus obsequium meditatos . quin etiam, si in aliquo eorum contrariam Regi mentem deprehendisci et, suturum se suisse profecto primum, qui eum , vel si frater esset, stricto pugione confoderet. Hisce Egmontio Comite peractis (quorum singula privatis litteris Gubernatricem

Rex docuit Comiti tradidit legationis suae

177쪽

i s 6 2, Instructio a. Rege tradita Egmontio

iis ab iis Aegibi tribui soluamagna.

De religione

is 6 MARGARITA PAR ME N Srs,

commentarium ita inscriptum : In ructio earum rerum, quais tu, Princeps Gatira, Comes timontis , patruelis meus , meique de imperii jure consilii, em ponere nomine meo debes Duci Parmensi, foror,

mea. At commentarii ampliis me instructi summa haec fuit. Reversus in Belgium Egniontius. post salutatam Regis nomine Gubernatricem actasque gratias ob sollicitudinem in admina stranda Provincia , legandoque in Hispaniam viro Belgarum necessitatibus unice accommo dato; haec ei ab Rege respondeat. Principiose dolore incredibili perculium, audito haereticorum progressu : certumque ac fixum animo manere, idque testatum omnibus velle, Nullam suis in regnis mutationem Religionis se passurum , licet ea gratia sibi millies occumbendum foret. Proinde optare, ut Gubernatrix Senatum extra ordinem cogat,in quem at uot

hiscopi, ac Rythmius in primis I prensis Antistes , totidemque Theologi, atque ex consiliariis ii, qui Religionis quippe patriae amantiores sunt, advocentur, specie quidem de Tria dentino Concilio differendi, re autem ipsa , ut rationem commonstrent, qua populi in avita Relisione strenue contineri, qua pueri sincere in senolis erudiri, qua in plectendis haereticis alia iniri via sine offensione queat. non ut ab eorum suppliciis quidquam cessetur , t id enim

sibi consilium non eue , neque existimaret, gratum id futurum Deo , aut Religioni salutare) sed ut, in eos dum animadvertitur , spes omnis gloriolae, pro qua se impie devovent. Praecludatur. Praeterea quod attinet ad Sena tus ita ordinandos , ut iis , in quo expenditur

Jus imperit , duobus reliquis imporatur , hoc est iis, qui juri dicundo, quique publico aerario

praesunt, nolle se quidquam certi ante statu re, 'uam concilia rationesque Gubernatricis

i elligat. Sic ille quidem in hisce litteris

Egmontio traditis : at vero seorsim ad Marga

ritam scribens , negat placere sibi eam augeri senatus, ( in quo praecipui Belgarum erant

178쪽

atei

tia LIAE R QvARTVT. I s auctoritatem , quae re potestati Gubernatricis is ossiciat, & Principibus viris aerario auctis ad ires novas forte moliendas (quod aliunde sin bficatum erat) viam sternat. Ad haec Guben a- ae de pee . trici testetur Egmontius curae sibi esse necessi- 'na ntates, quibus helgium premi illa toties lameno mi 'tatur : ideoque mittere partim in numerato, partim per syngrapham , sexaginta nummum aureorum millia in milites orditarios , diicenta millia in praesidiarios dividenda : pro administratione vero Provinciarum , Magistratuumque mercede , centum quinquaginta millia. Plura missurum fuisse pro muniendis urbibus , proque dissolvendis nominibus , nisi adversus Turcarum classem multis in locis providendum esset. Hujus tamen pecuniae pars trie-trari non potuit ab argentariis , quod in Hispania fatisfactum non esset. Postremo commendata judiciorum ac tribunalium integritate , spem Gubernatrici populisque Belgarum fa- M d. adrediciat, se ad audienda Provinciarum vota, iisque praesentia sua consulendum , profectionem adornare. Compositas in hanc serme sententiam litteras quo die Rex Egmontio tradidit, accito Alexandro Octavii Farhesii, dc Margaritae Austriacae Parmae ac Placentiae Ducum filio ,

Inter alia, inquit, qua Gubernatrici perseret, hunc Alex. Fadiquoque adolescentem Dei tua committo. Tu illi ueliuspr stabis operam , quam meretur sororii mea , O I, eo is Gubernatricii vestra Sim. Egmontius osculatus iis Belgirin hoc quoque nomine Regis manum, eo laetior deducendui . abscessit , quo magis Margaritae gaudium ob legationem prospere obitam, accessione filii . jam pridem exoptari cumulaturus erat. Et Gubernatii profecto cumulavit: vim enim Alexandro tam gaudium bene habito , aspectu alacri vividoque, tem perato tamen ea gravitate , quae decebat sub Philippo avunculo nutritum in regnatrice aula; gavisa praeter modum mater,praesertim fluod una cum filio , ejusdem etiam matrimonii tandem & his Coab Rege decreti nuncium attulerat Egmontius; matrimonia,

nusso in iudaia. domus suae praesecto Theu- Ioia

179쪽

G I O. Alexis Farne sit. Dux oct vius inclitiat in sororem Ferrariae Ducis.

Idem senile

is 3 MARGARITA' PAR MENSIS, lotae Domino, egit quam maximas Regi gratias ob collocatum in se Octaviumque virum sitium grande beneficium, tali uxore filio provisa.Coeptum erat, quadriennio ante hoc tempus, agi cum Philippo Rege, de conjugio Alexandri. Et Octavii quidem patris sententia primo inclinaverat in Alphonsi Ferrariae Ducis starorem , parentibus Hercule II genitam , re Renata Lud. XII Gall. Regis filia: quod exustimaret, Ingens potentiae firmamentum, vicinorum Principum amicitiam. diceretque, filquod a Carolo Caesare, opinor , inaudierati Quemadmodum in terrae ac maris orbem luna plus agit, quam pleraeque stellarum , non quia ais potentior, sed quia vicinior; ita de finitim rum vi censendum esse. Disserebatque, uti suspicor, in eam sententiam copiosius, ob intentatam sibi per eos dies controversiam a Pio IVsiper Camertium Principatu, quo Federicum Borromeum sororis filium , tradita ei uxore Virginia Ruverea Varana , Pontifex augere decreverat. . Ideoque Octavius apud se reputans , si quam sorte armorum occasionem lis ea gigneret, quanti referret Ducis Ferrariae necessitudo: eam nexu amnitatis adstringere op- qrtunum ducebat. Nec dissentiebat ab eo con-ilio Margarita , ideoque de mariti nomine, de suo, super eo connubio scripserat ad Regem. Sed is , vel quod illam affinitatem cum Ducet Gallicarum partium non probaret; vel quod aliam animo destinasset, tamque movere alia quid- coepisset; Margaritae respondit in haec verba : Dux i vitissima: Iam pridem est, cum agere restitas de tuo meoque a naandrostram habeo filii lora eum Ferdis di Imperatoris patrui nostri filia conjungendo ; ratis id tibi, ma fer mana, id Octavio Duci perquam gratum. Nequa

sententiam mutatii acceptu litteris ruis, aut au-

dito Ardirihelio de Ferrariensi matrimonio. Suam

ipse designo , ct casarii prolei , di nostri sanguinis

est: Ferrariensis Turii soror, ae Princeps inlex m

180쪽

s, LIBER v NR T V s. Issm Laudo equidem Octatium Ducem, ti- 1 ila morum amicisim tu hisce agi uatibu, sequentes: ' i sed considerare quoque debet, quamdiu ille me fa- . trem ac Parrouum habuerit , nemietem profecto au- si serum ei quidquam negotii facessere, sicuti superio- , . ribui diebur observare pol it in ea rerum muta- etsi time, qua Piui Pontifex ab inerato desinit. Post- - , t quam enim Sanctitati equi significandum etirauei consilium, obligationemque, qua domui Dueli ser spicere partes mea sunt, eruntque semper et re o dit, se non modo molestia nihil altaturum Duel, sed ejus smiliam n=n minore quam ipse contenderem, ., i, patrocinio cometexurum. Id autem, quamdis Duci: per ordiriheltam renuuciari jusseram, communica, re tamen tecum ipse staterne vctui, satis tit faceremi, germanitari nostra, teque simul rogarem, ut sentem riam hanc meam tuis quoque litteris Viro signifera, is atque ad me quam primum , quid uterqtie dem ae veritit, referatis. Verum dum uterque in hisce amnitatibus optandis haerent; quod splendi-j diorem ducerent alteram, alteram opportunio- ' rem. Rex novo consilio ad Mariam Lusitanam, piluae duae

ii Eduardi Principis re Isabellae Brigantiae filiam, III, Regisque Emanuelis neptem animum adjecit: o exploratoque per litteras animo Margaritae Octavitque conjugium simul ab Rege propo-i situm , simul ab omnibus probatum est. Et-j enim Lusitanorum nomen ea tempestate incly- es tum erat, masna terrarum orbis parte illorum ii armis juxta piis ac fortibus patefacta. Et Phi- Rhae nom. lippus Rex non modo trahebat inde maternum consiIios genus , quippe Isabellae filius , atque adeo, Emanuelis nepos; sed inde quoque ante an- ponit., . nos ferme viginti conjugem duxerat Mariam acee , Ioannis III hilam, Elpanuelis neptem. Quam ruobsita obrem Farnesiae genti perhonorificum videri ta, 1 reueleis potuit,alteram Emanuelis neptem Philippo Hi, spaniarum Regi, alteram Alexandro Parmensi ''' .. Principi collocatam , Praesertim quod haec , eae Philippus ex germanis fratre ac sorore natia erant, eodemSue gradu Philippum, re Philippiis Hinorem Maria Liuiam contingebat. Accede

SEARCH

MENU NAVIGATION