Disputatio de Socratis magistris et disciplina juvenili

11쪽

venustate et subtilitate, tum ero eloquentia, arietate, copia, quam se cunque in artem dedisset, omnium acile principem

fuisse s alii ut Porphyrii is adeo nobis stupidum incultumque singunt, ut siciarii illius Aristophane instar vix literarum elementis et ne iis quidem satis imbutus fuerit; quae quum ita sint, vel si minus hujus quaestionis momentum ad ipsam ejus philosophiam existimandam foret, philologum certe tantas lites non injudicatas relinquere deceret. Porphyrii quidem dicacitati facile opponi possit Platonis auctoritas, qui Socratem si rima parentibus quamvis tenui sortuna sis, ut ingenuo dignum fuerit, rite et legitime educatum esse testatur ), neque omnino Veri simile est eum, qui optimas indoles maxime disciplina indigere dixit. , aut nihil doctrinae ad excolendum ingenium

παιδία.

ero λέγονrαι, σκοπουμενο ευρήσεις πάσας μαθήσe re καὶ saeairn αὐξανομένας, et III. s. 2, quibus plura addit alchenaer ad Emie Hippolyt. v. s.

12쪽

adhibuisse aut parum ingenii ad eam doctrinam attulisse, qua ipse

Porphyrius alio loco eum iuventutis Vitia correxisse arrat ;ne tamen cupidius disputare videamur, quoniam et Plato virum bonum etiam sine disciplina divinitus exsistere posse suadet i), et lutarchus vel desectum ingenii recta institutione reparari censet '), ipsi denique, qui utrumque in Socrate conjungunt,

de magistrorum iam ero parum inter se consentiunt, tripartita

disputatione ita procedemus, ut primum quidem aximi Tyrii sententiam qui nihil sere arti in Socrate effingendo tribuit, paucas collustremus, deinde Aristoxeni dem, quam orphyrius in describenda philosophi adolescentia imprimi secutus esse

l0 Apud euiidem Theodoretum I. IV, p. 92 καὶ γαρ ro Σωκρατη τον πιο ρονίσκου φησὶν ὀ Πορφυριος, εἰς κολασία γ νίκα νεος ηὐαποκλίναντα , σπουδῆ καὶ διδαχy ODrους μὲν φανίσαι τους τυπους, τους δε τῆς φιλοσοφίας ἐκμάξασθαι. 1l CL Meu p. 99, quo de Ioeo pluribus disputabimus in prooemio indici lectionum biber

narum praemittendo nunc lectores theologiae studiosos remisisse sufficiet ad Juslin. Martyr Cohori.

ad Gr. e. 55 et 5 et Clem. lex. Stromati V, p. 2 PIut de Educ. c. 4 εἰ δε τις ιεrαι, τους Dce πεφυκοτας, μιαθῆσεως καὶ μελετης τυχοντας ορθῆς προς ἀρετήν, οὐκ ἄν τὴν τῆς φυσειος ἐλάτrωσιν ἰς Ουνδεχομενον ἀναδρα- ριν ιστα πολλου, μάχλον δε του παντος διαμαρτάνων, ubi obiter moneo causam nou suisse cur Wyttenbacbius ναλαβεῖν pro ἀναδραμεῖν corrigi juberet, neglecto scilicet Luciani Ioco adv. indoct. c. sit Iar ετ ro Dre μονφ πάνrα κεῖνα ναδραμεῖσθαι νυν ἐλπίζει τω κτάσθαι πολλά βιβλία, ut mittam Dion Chrysost Oeat. XII, p. 204 etc. . sententiam autem f. et Isocratem de Permiit. I. Bl: καὶ μεν δὴ κἀκείνους ισμεν ους καταδεεστερα μεν ουτων τῆν φυσιν χοντας, ταῖς δ' ἐμπειρίαις καὶ ταις πιμελείαις προ ρεχονrας, or γίγνονται κρείrro υς ου μονον Drων ἁ λά καὶ ων ε με πεφυκοτων, λίαν δ' Drω κατημελζκοrων, et ipsum Platonem de Legg. V p. 747 B, qui arithmeticae potissimum eam vim tribuit, Or ro νυσrάζοντα καὶ ἀμαθῆ φυσει ἐγείρει καὶ εὐμαθῆ καὶ μνήμονα καὶ ἀγχίνουν ἀπεργάζerαι, παρατῆ αυτου φυσιν ἐπιδιδοντα θεία τεχνη adde Lucian de Gymnas. c. 20 Phot Bibl. Cod. CLXI, p. 104 Behic etc.

13쪽

videtiir, breviter in judicium Vocemias, postremo singulos, quos magistros habuisse dicitur, quanta per temporis angustias licebit dilig0ntia examinemus. Aliquos sane etiam aximus Tyrius

enumerat, quoriam disciplina Socrate usus esse videatur, nec desuerunt qui illum secuti philosophum ab Eveno artem poeticam, ab schomacho rem rusticam, a Theodoro geometriam accepisse traderent; quem tamen rium facile appareat horum Omnium eo tantum consilio meminisse, ut quae per Platonis Xenophontisque libros praeceptorum Vestigia exstarent, ironiae

potius Socratis tribuenda esse significaret Dos quoque in ejus sententia examinanda de his simul disputabimus, quo facto etiam illud lucrabimur, ut si quis una illius auctoritale falso inter Socratis magistros relatus sit, eum Statim a limine disqiositionis nostrae rejiciamus. Nam Ischomachum profecto horum numero facile eximemus, quem etsi familiarem philosophi fuisse veri simile est 34 , apud Xenophontem in oeconomico non tam docere

14쪽

Socratem, quam huj iis ipsius Vel potius Xenophontis de vita

domestica liberaliter instituenda placitis commendandis praetendividemus; venum autem Parium poetam et sophistam tantum abest ut magistrum Socrati dare audeamus, ut Vix propiore ejus consuetudine usum esse Statuamus, quem apud Platonem se nec posse aemulari nec Si possit velle satis clare significat utque Xenophonti credamu Socratem problematum geometri

corum ne dissiciliorum quidem prorsus ignarum suisse non tamen inde sequitur, ut Theodor Cyrenae quidquam debuerit,

3 ικρά rro των λογων αυτου σπέρματα καὶ ζιγματα λαβων Drως ἐμπαθως ἔσχε . r. i. num autem idem si cujus filiam Calliae Hipponici filio nupsisse narrat udocides de Myster. I. 24, non magis decernam quam quod Oechbius quoque in Staatsb. d. thener . II, p. 12 in ambiguo reliquit, num Xenopbon eundem tanquam exeniplar boni patris milias proponere potuerit, quem Lysias de Aristopb boni g. 40 testatur, quum septuaginta laIenta babere visus esset, duobus filiis vix viginti reliquisse. Duos nItem diversae aetatis iomines hoc nomen gessisse vel inde apparet, quod is quem Cratinus teste Athenaeo I, .m tenacem appellavit, non idem esse poteνat cum eo quem raros ristophanis filius et IIeraclides Ponticus pud eundem VI. II et XII. δε rem familiarem parasitis alendis Perdidisse tradiderant. lo De eo L Groen an rinflere Platon Prosopogr. P. st Jacob ad lithoI Gr. . III, P. I, p. 805 Fisclier ad lat. pol. p. 80 Goelle de situ Syracus. p. 18, qui lamen omnes nescio quomodo sibi imponi a Maximo Tyrio passi sunt.16 In Phaedone p. 60 D, ubi Cebes, commemoratis carminibus, quae Socrates in carcere Reerat, καὶ χλοι τινές με, inquit, δ' ξρονr , Erci καὶ Dyνὼς πρω vv rror διανοηθεὶς, ἐπειδὴ δευρο ρλθες, ποιήσας Drά, προrερον Ουδεν πώποre ποιjσας, Socrates autem: λέγε ο ινυν, respondet, Drω, ω Κέβης, ἀλvθῆ, τι υκ κείνω βουλομενος Dd. οις ποι μασιν Dro ἀντιr νος ινα ἐποίχρσα αυrα, ῆδει γάρ o ου ραδιον εῖν, ἀλλ' ἐνυπνίων

τινων ἀποπειρωμενος,. r. a. ut appareat suam musicae tractanda vationem ab Even toto coelo

abhorrere, idemque etiam in utriusque philosophiam cadere proxime sequentia satis docentis G1 C; in pologia denique p. 20 B et in Phaedro p. 267 Λ vanitatem illius perte ridet. 7 Memor. IV. 7. 5 το δὲ μέχρι ων δυρξυνέrων διαγραμμάτων eoosuerρια μανθάνειν

15쪽

quem etsi inter principes suae aetatis geometras referre videtur,

in Theaeteto tamen non sua sed adoleSCentum causa, quorum Sestiuilia curare ait, appellat p), neque omnino est cur latonem illi ut Socratis potius quam iit suo ipsius praeceptori tam honorificum locum in dialogis suis concessisse dicamus '' . Paulo dissicilior quaestio est de duabus mulieribus, Aspasia et Diotima, qua quum non Solum aximus Sed ipse Socrates latonicus magistras sibi exstitisse jactet t), imo Verbo removere neutiquam decet quanquam re accuratiu perquisita harum quoque partes si quid unquam recte aximum ab ironia tantum sive Socratica

sive latonica repetiisse intelligemus. Et Diotimam quidem ea, quae apud Platonem in ConVixi ex ipsius persona de amoris

16쪽

vi et natura disputantur, Socratem docere non potuisse, vel inde apparet, quia totus ille locus ad eam philosophiae partem pertinet, quam Plato primus condidisse potius quam ex Socratis ore accepisse traditur '); quem etsi hoc semper nomine gloria

tum esse constat, ut nihil se praeter artem amatoriam callere

diceret ' ), id tamen ipsum quam Sententiam habuerit, Xenophon data opera ita ostendit, ut praeceptoris ui memoriam non solum ab adversariorum calumniis sed etiam a Platonis exaggerationibus vindicare velle videatur β), ut omittam Socratem, qui

Socrates cum Diotima habuisse dicitur, hi autem, inquit, a prorsus stini Plato=iis, ainqueaeeurate traditii philosophi de deis e stimin philosophiae Proposito seri letitiam, tis doctrinae Platoilleae nisersae tarιtum non descr*tioirem confirieans, eandemque in sententiam etiam p. 187 annotat si quis quaerat, uum reapse is et in Socrate collocuta sit Diosima, ipse sermo dubitarenos jubet, quippe magnain partem pluit Platoniciis, quo testimonio eo sidentius utimur, quo magis illum ceteroquin in exornanda Diotim modum excessisse inserius not. 26 et 55 videbimus.

17쪽

vel ea quae sua sibi industii comparasset dissimularet, non id potissimum sibi assumturum fuisse, quod alienae disciplinae deberet tantumque abest ut, quod nonnullis olim placuisse video δ), aut ipsius aut doctrinae ejus praestantiam ab aliquo Diotimae merito repetere liceat, ut Vel qui plurimum illi seminae tribuunt, jam nihil amplius contendere audeant, quam latonicae doctrinae illam quasi fundamenta quaedam posuisse R), et

de eo tantum Ugnent, ne quis omnino illam unquam exstitisse

neget ' Quippe de hoc quoque ambigi posse dudum animad-

26 Ulmeusdius I. c. p. 187 nam si quid ideo, sensus amoris, sensus item relictionis, thi sunt expressi, ab tina prosiciae saera ejusmodi muliere potuerunt, quod tamen, ut ingenue latear, satis udacter, ne dicam temerarie sumtum illi videtur. moris certe sensus apud Graecos in maribus multo magis quam in feminis exeuItos fuisse nota res est, sanctitatem autem quod attinet, Platonem omnitin suae aetatis sacerdotibus viris pariter ac mulieribus longe antepono, nec magis illum antistitae quam IIomerum iisa ope ad coeIestia sua placita concipienda indiguisse arbitror. 27 Omnium insta hic CreuZerus nobis erit, quo nemo unquam aut copiosius aut solertius

Diotimae causam egit in tener Jahrbb. ISAI T. LVI, p. 143 15l), qui postquam tria sententiarum genera posuit, primum eorum qui Diolimae Personam prorsus fictam censeant, secundum quasi medium quoddam, quod ipsam quidem vixisse sermonisque eius sundanient ex disciplina Graecorum arcana repetita esse statuat, rationem tamen sormamque placitorum omnino Platoni tribuat, tertium denique eorum, qui revera titulierem Pythagoream talia praecepta Socrati juveni

18쪽

versi im est, ea imprimi de causa, quia quamvis clarum ejus nomen apud antiquo scriptore fiterit, omnis hujos famae auctoritas ad imum Platonem redit ' ), cujus quum fides in rebus historicis tradendis De iri in aliis dialogis neque in ipso Convivio satis firma inveniatur '), haud prosecto difficilis est suspicio, mulierem, cujus nulla aliunde notitia ad nos pervenerit. ad praesentis demum disputationis usum fictam esse, ne Socrates ex sua ipsius persona disserere videretur, quae ab ejus ingenio et philosophandi ratione nimis abhorrerent idque ne quis a Platonicorum librorum indole et artificio alienum censeat δ' in

m it. VI, p. 65 B), elius Aristides de Quatuorv. . II, p. 171 Dind.), Themistius Oxat. XIlI, p. 99ὶ Himerius Orat. I. 18, p. 5O Wernsd. etc. 29 CL Athenaeus V. 57 sqq.

50 Ut v. c. roen an Prinstere in Platon Prosopogr. p. 125 , qui postquam recte statuit Diotima mentionem ideo tantum factam esse, ut Socrates, servula tenuitatis et infestiue Sinini -

19쪽

cunqne commemorant e Platone tantum norunt i), neque ea testimonia, quae Creugeri sagacita nuper e scholiorum tene

bris eruit, ut alia quoque, quae apud Platonem non legerentur, veteribus de Diotima nota fuisse demonstraret ' majorem auctoritatem habere videntur, quam quod dudum a viris doctis explosum est Clementis lexandrini commentum, qui remithim proprio nomine Zoroastrem fuisse tradidit πλ). Prochis certe si in conquirendis mi dierum philosopharum exemplis Dio-tiones, non sua traderet, magiale praecepta, sed ut tinti de init Ilis uda loqueresur, tamen ut ipsam mulierem prudentia ei alieini nobilem suisse meiat, nam quod de Iatone, inquit, omnis haec displiIatio flendis, homines ipsum, qui et fuerant revera e minime obseriri fuerant, inditxisse, idem de Merate Platonico licet existimare nimirum nou cfas ipsitan Personus sed mythis historisve coctustas induxisse, utim si iis, quae dicebantur, majoD ideretur accedere stratia veritatis. ol Plat. Republ. X, p. 614 B; s. roen an Prinstere I. c. p. 104 ct cliteterinaciter in Interi'r German. T. III, p. 619 ob nitri Platon diosen E ersomieurant de irgendiυ0hersen Ommen, n Ob die retrahitiais telleiehi in den Mysterien thren ruricaseilicheu stetraret, istynnalis et ubehaurit denti aue die Saeli non via eren chris steliern et wrihut vird, sofubri oe niemand sie is eine ande, e dem Platon stetehetestis odor Ilere uelle et trite . 52 Λ Plolin de Pulchr. p. 32 et in iiii Vindob. I. e. p. 47 es. Stalibauinium in altera edit Sympos p. 70, ubi adeo a pristina sententia recessit, ut jam necessarium existimet, Si quis Diotimam Vixisse neget, eundona etiam spasiani in Menexen commemoratam aliasque erSona in sermonibus Platonicis inductas pro setitiis habere, quasi non de his satis aliunde constet, de Diolim autem hoc ipsum ambiguum esse videatur.

20쪽

limam eo facit ni inter Pythagoreas annumerare poterat, quo propius a philosophiae Platonicae pars, quam illi enarrandam Convivii scriptor dedit, ad Pythagoreorum lacita accessit quoque magis haec ipsius Procli aetate cum latonicis coia fundi communesque utrilisque sontes in nescio quibus sacrorum initiis quaeri soliti sunt δ); Aristidis vero interpres quamvis ex OVO sonte aiasisse videatur quod narrat eam Jovis Lycaei in Arcadia sacerdotem fuisse h), haud scio an et ipse hoc scholiastarum more ex nomine tantima hominis scriptorisque verbis collegerit, ob si quasi Iovis cultricem antinensem Arcadem legebat, grammatico semidocto nihil prius succurrere consentaneum erat quam

famosissimum illum Jovis Lycaei cultum apud Lycosuram, licet hic neque ad antineam quidquam pertini terit eaque indole fuerit, ut sacerdotes ejus priscae immanitatis memoriam potius

sua etierunt r. chlegetius in Comm. de Diotima recusa in ipsius summi I. exhen T. V, p. 90 sqq. et . . Harimannus in Prolus de Erote Socratis in Symposio Platonis, Gubenae 180 . , . d. o. Hinc etiam αις reieσrικαις γυναιξὶ Diotimum annunierat Proclus ibidem p. 422 eumque secutus Heusdius I. c. p. 180, qui tamen haud scio an magna injuria bonam seminam affecerit, quum eam pari Ioco cum Pythiis illis a Sibyllis habeat, quarum Plato in Phaedro p. 244 meminit. Has enim bilosophus ait μανεισας ἐν πολλά δὴ καὶ καλά δια τε και δημιοσι τὴν Ελλάδα εργάσασθαι, σωφρονουσα δε βραχε χ ουδεν Diolimam autem in Convivio nemo

negahit sana mente, non furibundani cum Socrate colloqui, neque omino video, quomodo quis tam diversa miscere potuerit, nisi prava illi scriptura inductus, qua lini μ αντική apud Platonem Pro Μαντινικῆ egebatur, quam tamen Creuκorus quoque recte repudiavit