Iac. Frid Ludouici ... Vsus practicus distinctionum iuridicarum iuxta seriem digestorum adornatus. Recensitus, illustratus ... a Io. Gerardo Schlittio ..

181쪽

Morongabam quod concernit , ea s1ne dubio pleno iure statim ad nouellam Oorem pertinet, atque inter nobiles germanos etiamnum in usu, diuersis in locis, quae cum ex moribus Germanorum profluat, ad prohibitionem iuris Romani, de donationibus inter Virum VSorem, Plane non Pe tinet, quamuis forsan & ex eiusdem iu

ris 'principiis facile defendi queat. NI

Cum M Vereor, ut M. ciuiles heic locum aliquem obtineant, id quod luculenter putebit, si rationes a MYLTRO ab E HREN-B A CH qui prae ceteris in hoc argumento elaborat desudatque in Gamalogia per sonor. Austr. eap. V. I. Ir. seqq. ex teXti 'hus iuris ciuilis depromtas, ordine ena remus. Primum argumentum est, quod donatio earum rerum quae ad contrahendum matrimonium necessariae sunt, valueda At, L aI. vers. non enim donat. β. de Donat. int. vir. γ Cor. Resip. reXtum

ipsum loqui de expensis necessarii itin vis, ab uxore suscepti, quod multus ibias, Uo oore solutas, repetere neque at, addita ratione: nouemm donat, qui necessariis oneribus subuenit. Ex quo pellucet, frustra hanc L. pro roboranda morgengabae donatione laudari, partim quum de donatione rerum, ad muris nium

182쪽

DE SPONSALIBVS. IM

Cum hae non est confundenda alia Morgem gabaenium contrahendum necessarium , PIane non tractet, spraeponitur enim matri- . . monium ζ ancontractum ) partim, quum morgengaba a marito haud detur ideo, ut necessariis oneribus uxoris subuenia Par- tim denique ς quum morgengaba ad contrahendum matrimonium necessaria haud

sit, sed adesse & abesse possit. Succedat' alterum argumentum: quo moron badonatio non sis pura implex liberalitas, , sed magis remuneratio ereptae virginitatis , ac praemium solutae zonae Dirgineae. Resp. Morgengabam in praemium interfectae virginitatis dari, nil nissi illepidum

. quorundam DD. commentum est, paullo ante, explosum. Tertium argumentum: quod. donatio morgen abica refera, tur inter eas, domationes, quae honoris caus-

fa fiunt, donatio autem, quae honoris ae. splendoris caussa intercediet , inter eouimges vaget, L M. β. de Dostat, ivt. vir. πυxor. ' Resp. In eis. textu sermo est de donatione, viro ab uxore facta, laticlaui petendi gratia vel, ut equeseris ordinis fiat. Iam dic, sedes, ad quam dignitatem , Vel honorem consequendum, haec. morgengabae donatio fiat, & annon hoc argumentum ex eorum numero sit, quod

183쪽

3 mariti Logicorum filii a diversis ad diuersa v

cant Z Amen claudat argumentum P tirum ex L a . C. de Donat. int. vir. γ Uxor. Dbi clare, inquit M Y L E R V S, rescriptum est , quod donatio maritalis , quae uxori puduitia praemio cons Q obseruanda μ, eoque non minus , quam paeternis . maternisque bonis , frui p. t. Resp. In eis. L. nil aliud occurrit, quam penes VXorem remanere donationem, morte mariti, siue naturali, siue ciuili, confirmaram , addita ratione: quia miritis praemio cessit. At quis adeo obtuse mem tis, Ut non animaduertat, illoc Praemium immane quantum distarε ab illo, quod in compensationem deperditae virginit iis eiunxere DD. Vides, , Omnes iuris ciuilis textus, a M Y L E R o hanc in rem excitatos, nihil ad rem facere. Vnde &

pract. voc. movgenaab. se contra hanc donationem responoesse refert, quod fiat Consummato iam matrimonio i cuiusmindi donationes iure ciuili sunt prohibitae: addit tamen, se irrisium fuisse, quod, ve '-hawΕΗNERI heic damus, merito Vsiv, detur aeriisse, quum haeesperies donatis

nis passim At in Europa recepta. Obiter heic

184쪽

mariti bonis capit ; m nec non Dam. goba . heic quoque mentio facienda B. B E Y E R I , qui in Specim. Iur. German. Lib. a. cap. Is f. δ. donationem Morgengabae, a dona- tione inter virum S uxorem , d erre contendit, quum fiat inter sponsum sponsam. Verum reclamitat huic sententiae textus mox citanae ex quo confisi donum illud neutiquam a sponsio sponsae. sed altero nuptiarum die ,. post conscemssionem thalami, a marito nouebae uxori offerri. Audiamus Speculatorem Saxon. Lib. L art. ao. Nun vermipirat, mrs ein

o Dicitur Morgengaba eum augmento Sm' xonico, quorsum pertinet alleg

si semel iterumque extra ordinem Paterfamil. eas currui iunXerit, hoc non adtenditur, CARPE. Ac. est. alle Belaune und

185쪽

gobardorinn nroribus recepta , ' cui apud nos dotalitium respondere videtur, de quibus confer. Ziegler. in not. - 't. de L B.VP L a. e. . f. F. verL Tale est ma trimonium ad Uenginicam

h. e. Morganatica, quae denotat ce tam bonorum mariti partem, post huius obitum uxori dandam, nec ad summum eXcedere poterat quartam bonorum par tem , Obseruante D N. G v N D L I N G. d. disp. s.3. g. seqq.

186쪽

De Ritu Nuptiarum.

DISTINCTIO I. . Inter Nuptias publisas & elam desis AHic alia plane est denominandi ratio, quam in diuisione siponsaliorum in publica & clandestina. Ibi enim

ad eonsensimparentum primario respiciebatur, hic Vero ad modum consummationis, nempe ad benedicitionem facerdotalem. P. Hicae ergo dicuntur, quae accedente face dotali benedimone consummatae, eland DmE e contrario, Vbi eadem deficit, per - nae ante legitime desponsatae priuato ausit Corpora communicant. Vbi tamen quilibet deprehendit, eo ipso non committi concubinatum , cum reuera consensiis matrimonialis adsit, sed solummodo leo esecclesiasticas, quae benedictionem sacerδο- talem Praecise .rqquirunt, Violari.

Si de usii huius distinctionis disputamus, tunc Partim ad i aspersonas contrahentes, partim etiam abi Pprca creatos, Oculus dirigendus est. Personae trahente/ quoniam in leges ecciebasti- .cas '

187쪽

. . .

cas impingunt, censura etiam ecclesiastica coercentur. Successio tamen, quae eX mero iure ciuili defertur, salua ipsis manet, quia ius ciuile benedictionem sacerdotalem ignorat. Ast ad successionem ex statutis non admittuntur. Requirunt enim haec taleS pedisonas coniugatas, quae legibus ecclesiasticis, in prouinciis receptis, 'sese conformarunt.

Idem ratione succisonis liberorum Obtinet, atque eiusmodi liberi pro legitimis BP omnino habentur, coni. de his B. Stryk. desuerus ab intest. Diff. I. c. a. f. disso. . DISTINCTIO II. Inter Matrimonium rarum sed non legi. tarnum: legitimum sed non ratum: legitimum D ratum simul.

Originem suam haec distinctio iuri cano

nico debet. Concurrunt enim in causis Admittitur tamen eiusmodi filia ad G

radam, quum ne filia quidem ab eadem repellatur. Vid. ANDR. GOL DB, C Κ' de Iur. Gerbae cap s. Rubri de Succus cognat. descendent. n. 3 .' Ius Hectorale Saxonicum heic publica se salia, nullo intrinseo vitio laboran-

188쪽

sis matrimonialibus, quas canones pro sp, ritualibus habent, duplices leges, ecclesia sticae & ciuiles, id est, quaedam ex disposi tione legum generali requiruntur, quaedani

autem specialiter α canonum ordinatione. 'Legitima ergo dicuntur matrimonia in reolatione ad iuS commune, rata autem rela- itione ad leges ecclesiasticas facta. Sic e. g. si quis cum infideli matrimonium contrahit, illud quidem legitimum esse potest, si consensus contrahentium, eorumque Parentum, accesserit, sed ratum non est, quia canones tale matrimonium non ratiliabenr. E contrario, si duo fideles, sed absque parentum consensia, nuptias contrahunt, ratum quidem est, id est, canonibus conforme, Verum iuri communi repugnat, ob neglectuin Parentum. consensum. Ouod si ergo illa duo coniunguntur, ratum & simul quo- 'que t timum. iad quid de usii dicendum Z Sane si legitimum non sit matrimonium, id est, si consensius deficiat, sine dubio nullum illud

erit, ac Propterea rescindendum: verum, si ratum non sit, rescissio non statim locum timuenit, quamuis non Pauci eX canonistis com

tia, inter parentes ceIebrata, Praeponit, alioqui nec liberi legitimorin numero - habendi, nec paternam addi '

mittendi. DEOS. SAXON.

189쪽

trarium propugnent , vid. Brennem. itur. Eccles. l. a. cap. I . f. δ'. ibique St h. in not. De . cum infideli contractum, quorum tamen opinio Euangelicis sese non adprohat, propter textum r Corinth. I. cons Schil ter. Insit. iur. canon. l. a. Tu. Io. g. U.

. Inter Μatrimonium iustum &

inlusam. .

Haec distinctio theoretice etiam salsa est. i

Matrimonium enim iniustum plana non est matrimonium , cum hoc iuxta leges celebrari debeat, illud vero iniustum leg, thus e diametro contrariatur. Haec cum ita sese habeant, non opus est, Vide Usu Prassit eo dispiciamuS.

Verum dicunt, quod modo legitimo

probari potest, e. g. per testes, & per in strumenta; praesumtum, ad quod probam dum coniecturae in medium vocantur, V. g. . diutina eΘhabitatio, quod ramen admitta Probationem in contrarium. Hae duae spe cies ergo non aliter, quam Homo se proban disserum,

190쪽

Inter Matrimonium inchoatum, perfoctum Sc consummatum. Ρrima species plane incongrue huc reser tur, quia per illam sponsalia denotantur, at vero sponsalia non stant species matrimonii, iuxta receptum loquendi usum, sed matrimonio opponuntur. Restant ergo duae posteriores , perfectum scilicet S consummatum. Matrimonium prius' describit Lauterbach. ad h. t. quod absolutum est ratione essentiae, id est, prout puto ; Vbi non solum declaratio consensus , sed ipsa etiam sacerdotalis benedictio adest, sqiua alias non esset matrimonium , sed Gonsalia,) benedictio sacerdo

alis enim quin moribus nostris ad essentiam matrimonii spectet, nullum dubium est. Ad consummatum vero praeter copulam illam sacerdotalem, carnalis quoque, id est, corporum coniunctio requiritur, quia tunc demum coniugati scopum suum plane assecuti sunt. Ergo ex sola conscensione thala

riter plena consummatio nondum Prouenit.

. Verum enim vero, s dicendum, quod res est, usum huius distinctionis non inue-pio. Nec enim Persectum matrimonium