장음표시 사용
181쪽
Omnium vero curam atque industriam vicit Quinctilianus : qui primus Romae. scholam publicam, & salatium e fisco ac
Post Fabium scripsis te videntur, Cum Aquila Romanus, tum Iulius Rufinianus, quonim do figuris elocutionis libelli saepius sunt recusi: ut mirandum sit virum multijugae lectionis, Vivssem Aldrovandum ', ut
Aquila etiam Rhetoris nomen es. ostem dat, Confugere ad autoritatem Petri Victorij, qui eius meminerit commentario sto in Demetrium Phalereum. Neque aspernandus est rhetor Curius Fortunatianus, qui Hermagoreorum doctrinam icite expres.st: aut Marius Victorinus, praeceptor B. Hieronymi ; cuius commcntarij exstant in Ciceronis Rhetoricorum libros : aut
Sulpitius Victor, cuius habemus institutiones Oratorias ad M. Silonem generum scriptas: aut Emporius Rhetor, qui scripsit de ethopoeia, ac loco communi: nec non quaedam de demonstrativo ac deliberativo genere edidit praecepta: aut Iulius Severi nus, cuius syntomata a se primum in lucem protracta esse, putavit Lucas Fruterius ;idemque in Fruterh elogio scripsit Aube tus Miraeus, & nos in Oratoriis nostris: sed
182쪽
post incidimus in exemplar ab Oporino longe ante ex sum, & quidem non pa cis locis emendatius. Etiam exstantis loricae praeceptiones Martiani Capellae, stat, B. Augustini, Prisciani, Cassiodoti Bedae, Isidori, Alcaeni, & anonymi C
Ac ne quidem multo post horum tempora defuerunt, qui ea de arte tractarent: uti circae annum cII cc Galfiidus Vinesaus, sive de vino salvo: vir, pro bam baro illo seculo, Cointae &floridae eloquentiae: qui , quemadmodum 'de eo testatur Io.Lelandus, opus de arte dicendi ad Innocetium III scripsit prosa& carmin quod incipit, Neustriasub clipeo regis defensa Richardi. Plura de eo Balaeus in scriptoribus
Britannicis Cent. m. cap. XXXVIII. Idem que Balarus Ciusce centuriae cap. LXXXVI.
refert, ut De Ioviso schematibus scripserit Alexander Nequam, sive, ut postea Vocari voluit, Necham, Cuius tumulo inscriptum erat, Dictus erat Nequam , vitam duxit tamen
Vixit anno c Io C cxxv II. Ac via viginti annis post floruit Vincentius Bellovacensis,qm de Rhetoricis tractat lib. I 11 Speculi L v doctria
183쪽
doctrinalis. Alios etiam, cum apud Balarum, tum alios legere est. Sqd jure istos mitto: quia Histra sit , mi a barbaris illis seculis eloquentiam. haurire se possu
we Ora toribus Latinis, inque ad Cicero,nem. mos laudandi in funere, quam antiquus ethegi ex Ennio laus. En niin fori ean apta Ciceronem emeritus,
Tergemina laus prisci 5atonis: Laelius es Scipio comparantur. id Galbae d beat Romanasacundia. fur is, quae in dicenis sentiebatur, inscriptis ab se
rit. . o eloquentiam promo erit L Porcina. Gracchorum facundia. resse, Antonio, Catulo, Iubo Stra
our seceronis in tribus de Ora tore lybris nulla in loquendo sint partes. Hortensiij memoria,sesecundia.
Coebo , Laesare Dictatore , t allidis, se
184쪽
A T-Ε haec de iis dicta sunto, qui apud
Latinos artem Rhetoricam.docue irant, Ad Oratores nunc accedo. Horum initium ducitur ab iis prope temporibus, quibus reges sunt exacti. Nam L. Iunium Brutum funebri oratione decoravit collega eius P. Valerius. Imo dubitat Halicarnas sensis utrum hunc morem instituerit ' primus, an a regibus institutum fuerit secutus. Nec multo post eluxit facundia Menenu Agrippae,de quo Livius lib. II .ab V.C. Circa annum Vrbis ccccLXXIv celebratur Appius Claudius Caecus: qui cum de pace .cum Pyrrho ineunda ageretur; lectica in Senatum delatus, gravi oratione turpes PM cis condiciones discussit .loratio ea exstat apud Plutarchum.Iisdem temporibus vixit e C. Fabricius, qui de captivis recuperandis ad Pyrrhum missus fuit Orator. ω rhTempore belli Punici secundi floruit M. 'sileCohie Cornelius Cethegus,cuius facundiam celebrat apud Tulli; in Ennius annali nono: ς' -α ἡ Additur orator Corneliu suaviloquenti
Ore CetBegus Marcu , Tuditano collega,' dictu popula Marci ilim: is dictus popularibus olus,' sane Gelliustum mimebant homines, alopue avum omni agitabant, ' ἀ
Flos Gobaim populi, Suadaes medulla. Ita
185쪽
Ita enim eo, versiis emendo: etsi in omni bus, quos vidi, codd. legatur: - is olgis dictus popuiaribus olim. Nempe errorem hunc peperit, quod im, periti librari j putarint ex O L L I s fieri debere o LIM : unde cum in alijs o L IM, in aliis o LLIs, legi coepisset, vel alterum ad oram notaretur: utrumque tandem receptum fuit, quantumvis versus alterum tantum admittat.
Tempore vero textu belli Punici vixere Cato Censerius, Scipio Afriςanus minor,& C.Laelius. Marci Catonis tergemina haec laus fidit, quod optimus esset senator, pptiamus orator, optimus imperator: ut Pliis testatur lib. VIL cap. xxv3I. Imo Romanus vulgo Demosthenes dicebatur. De C. La lio, & P. Scipione, tale Ciceronis judicium fiat, utrumque viguisse, & laude bellica,& eloquentia: neutra vero Scipionem Laelio coctisse: sed quia is hominum mos est, ut eundent nolint rebus pluribus excoli re ; ad bellicam vexo Africani laudem ad spirare nemo possit: exinde proVenire, ut priores in eloquentia Laelio deserant.
Eadem aetate fuit Servius Galba, de quo multa Tullius: Galba, inquit, fuit inger
186쪽
accepimus,se Cato cedebat senior, qui tem-horibus il is aetate inferiores fuerunt. Eodem opere sic de eo scribit: Ser. Galba eloquemna praestini: se nimirum is primm ex Latianis uti oratorum propria, or quasi testima opera tractavit, ut egrederetur a proposito
ornandi causia, ut delectaret animos, aut permoveret, ut augeret rem, ut miserationibu ut communibin locis uteretur. EX eodem
discimus, ut in L io elegantia, in Scipione majestas ue ita in Galba vim fuisse. Sed in dicendoquidem haec sentiebatur; a scriptis
Vero aberat. Cuius ratio est, quod affectus dicentem accendebat: at cum otiosus stylum prehenderat, quia motus animi , tanquam ventus, hominem defecerat, plano
Lepidus postea fisit, de quo ita Cicero ibidem: vero M. AEmilius Lepidus, qui eis Porcina dictus, i dem temporibus fere, quibus Galba, paulta minor natu, si-mm orator est halitus; or fuit, ut apparet ex orationibus scriptor fine bonus. Hoc in oratore Latino primum mihi videtur, eselenitas apparuisse ilia Graecorum, est verborum comprehensio, etiam artifex, ut ita dicam,Alus.
Continuo ista Tullius subjungit: Hum dissὸ duo adolescentes ingeniosissimi, o prope
187쪽
in DE R HE T OR 1 CE S NA T vRA aequaus, C. Carbo , o Gracchus, iliis soliti sunt. Et aliquanto post: Vtinam in Tiberio Graccho, Caioque Carbone talis mens ad Remp. bene gerendam fuisset, quale
ingenium ad bene dicendum fuit profecto nemo his viris gloria Araesitisset. Et post
pauca: Fuit uterssummus orator,atque hoc memoria patrum teste dicimus. Nam,se Ca bonis se Gracchi,habemus orationes,nostdum
suti plendidas verbis,sed acutas rudenti/s plenissimas. Multa quoque alia addit, quae apud eum legi possitiit. Assentit quoque
mone sinue, Tiberio Graccho si1ecedat frates eius quisite eiab C. Gracchus, de quo sic idem Cicero in Bruto. Ecce in manibus Otrespraestantissimo is . nio , ct sagranti studio, se doctin a puero, C. Gracchus: noli enimputare quemquample niorem , or uberiorem ad dicendum ,sessi . Et mox: Damnum illius immaturo interitu res Romana, Latinaes literae fecersit. Vtinam, non tam fratri pietatem quam patri praestare voluisset. quam ille facile tali ingenio, diu- tims vixisset,velpaternum esset,vel avitam gloriam consecutust Eloquentia quidem n
188쪽
Ac c ous TIT UT IONE. Ipssio, an habuisse arem neminem grandis eff verbis,sapiens utentiis , genere toto gravis.
Hoc dicente, populus Romanus prae ga dio videbatur eri ενΘουοπῶν, -', IA 22 ut Plutarchus ait:υprae hoc Graccho I ηο
etiam oratores alij nihil a pueris disserre si videbantur: ut idem testatur. Qui etiam c. Gia i
auctor est, hunc primum inter dicendum inambulasse in Rostris , togamque de hu meris rejedisse ; ad exemplum Atheniensis Cleonis ', qui deducto pallio nudatum percutiebat femur. Exinde L. Philippus fuit,cuius summam 'eloquentiam Cicero praedicat in Bruto. Iisdem quoque temporibus magnum nO- . men erat Luch Craisi , M . Antonij, , Catuli, &C. Julii Caesaris Strabonis: quo-l rum primus mortuus est anno ab V. C. IocLxii. tres reliqui a Marianis intersessi ssint quadriennio post. Ac Crassus quil dem eloquentium putabatur jurisperitici simus i ut P. Sulpicius , qui iisdem temporibus vixit , jurisperitorum eloquentissimus. In Antonio λο--, κώ
' 'etiam Plutarchus . commen-- orationis dat. In Catulo praecipue erat lauS incom leporem.
rupti sermonis , & gravitas singularis. Idem librum de consulatu, & de rebus
189쪽
a se gestis, Xenophonteo genere sermonis perscripsit. C. Iulius, ut in Bruto suo Cicero ait, orator fuit, minimὲ Age quidem vehi
mens, nemo unquam urbanitate, nemo le-pἴre, nemo uavitate conditior. Praeter orationes etiam tragoedias scripsit , sed in quibus lenitatem sine nervis perspici posse, ibiadem Cicero dicat. Adrastum eius citat F et Verbo Pro stus '; Tecmessam, Marius Victorinus. - senibus adolescentes erant C. Cotta, & P. Sulpicius: quorum hic. Ciceronis verba timi) Crassum molebat imitari, Cotta malebat Anionium sta ab hoc vis aberat Antonis Crassi ab illo lepos. Neque abs re suerit, siaddamus,qua occasione hos loquentes' inducat Cicero in praeclaro opere trium librorum de Oratore. Anno ab V.C. Ioc LXII. Ludis Romanis squi ψridie Non. usque ad Idus Septembries esse solent Crassus se cum Cotata, ac Sulpitio, contulerat in Tusculanum: quibus cum primum Scaevola,& Antonius, mox Catulus, & Iulius, accessissent; habita est bilis illa de oratore disputatio: 'uam Cicero, a Cotta, ut ait, narratam sibi, jam senior libris tribus comprehendit. Pr denter vero, quia cum iste sermo habere
190쪽
etiamnum Moloni operam dabat ue nullas in loquendo partes ubi assignavit: quam ipse rationem adfert lib. XIlI epist. ad Att. Puero me , inquit, hic sermo inducitur , ut nutu esse possent partes meae. Post Mariana, Cinnana,ac Syllana etiam tempora, praeter Cottam, ac Sulpicium, de quibus diximus, viguerunt Q mortensius, C. Curio, C. Licinius Calvus, M. Caelius, M. Callidius, C. Iulius Caesar, & M. Tuli. Cicero. De Hortensio auctor est Tullius 4 , tra prui
L. Crasta & Q caevola coss. primum in
foro dixisse,annos natum undeviginti,mortuumq; esse L. Paullo, & C. Marcello cossex quo videre sit, eum in patronorum nu- tmero annoS quatuor. XL fuisse. Quantus fuerit orator,idem his verbis ostendit: Hor tensius , cum admodum adolescens orsus esset, celeriter ad maiores causas adhiberi captis esse quamquam inciderat in Cottae,se Sulpicij aetatem, qui anNos decem maiores , excellente
tum Crasso,MAntonio, deinde Philippo, pola Iulio, cum ijs i Is dicendi gloria comparabatur. Primum memoria tanta, quantam in ullo
cognovisse me arbitror ; ut qua secum commentatin esset, ea sine scripto verbis eisdem redderet, quibus excogitatisset. hoc adyumento ille tanto sic utebatur, ut sua commen- M tata