장음표시 사용
601쪽
E X. M as I cessario in Rep. requiri, in Vectigalibus rata salus eaque de ea a dictato-
Vectigalium constitutio- Virum nimis excelsi aninem indulgere consuli- mi in bellum ablegarebus a I 6 77Vectigalia indicere , penes vltro facere prastat, quam silum principem est ες necessitate cogi 23 6 Vela regia I 23 Umbra se sine honore no-Vernacula lingua Iss men 27 IVeneti domini maris 3 8 Solsigen Semast
Veneti non facile ad arma s sieniunt. 7s Ungari a Venetorum QAGenale 66 Urbes delere 3o 16s Urbs non facile deserenda I 28 Is IzI6 Visae vera potentia 2 Ta34 Vis dominationis 222I69 272I6s Venetorum Respubl.
Viearii principum Uictis prisinum nomenre. Vis imperii linquere . se victorum Vis potestatis nomen assumere 27s Vitellii perfidia I7s. 237
Victoriam non mereri 23 s 28 Videri non intelligere iri Voluntas aliquando pu- Vim principatus restυi, menda 196 cuncta a. senatum υο- Volumina publica I 2Ieando Io 3 Vota pro principis incolu- Vincere facilius quam mitate I 37' tueri I 6 usus ac dignitas arcano. Virga Apostolica autori- rum 3 rotatis et s7 Utilitas Is IVirgine- rapere capitale Utilitas publica praeferen-I8 da privatu 2os Virim tinius magni viri in Uxor firmamentum fa- pubi. et E milia agg
602쪽
603쪽
604쪽
a erodami, Apud Ludovicum Elae virium, IDq.
606쪽
Land gravio Hassiae,&c. Domino meo clementissimo.
Mens nominis tui tum magn Liuia, tum singularu erga me clementia , magne Princeprtantum potuit, ut non flum
memorem redderet, sed ΘD-geret audacem. Neque enim debuit tuarum vim tutum recordationem ullum temporis locorumve intervallum mihi eripere, neque potuit imponere , quo minus tibi rationem redderem otii atque osseti mei.Equidem ex quo tua autorita te atque consilio hanc in Academiam concessis
non tantum id me composui, ut in osseio essem. quod a me requirebat fides mea, verum etiam ut satisfacerem expectationi atque commendationi ruae , qua ut imbecillitatem meam, ita etiam multorum hominum opiniorem Deilesuperastiatauo magore mihi ope nitendum fuit, ut eum propter insigne ruum de me Iudicium, cujus me suppudebat, pro tenuitate meat, tum propter o Aeli si us mei di euitatem , eui ego vix parsum, O Academia huic otii mei constaret ratio. O te commendationu non poeniraret tua . In hoc sudiorum laborumquestadium ingressus, dum me ressicio , atque nunc hoc nunc illud parturio, commodum mihi excidit dissutatio hae de
Iurepublico; Cujus studii discultas, quantum apud nonnullos valet, qua eos a tam laudabili absterreat negotio, tantum apud mepotest di viarm . qua me ad tanta rei magnitudinem addu- Λ 1 can
607쪽
eat. Enimυero plerique adeo impatientes suare, ut uis maxima de lucri, coelum, ut ille dicebaee,
non mereant, ut animum afungant ad tam se
rite studium: tauanquam h us ut se aliarum xerum , quas illifastidiose contemnunt, maxiamus praeclarissim que in Republica usias G. Etenim ignorare jura imperii, Relligionis Aeliorum,sesorum pacta, rerum publicarum arcis-na, rationem sententia dicenda , jura decernendi, referendi υe ct id genu3 trecenta, absiquesummo Reipublica detrimento non potestis , qui ad elavum Reipublica sedet. Eeuarum igitur rerum necessitatem, atque praestantiam fatentur,eartim disscultatem extimescere Tibi vero, Princeps, ct a virtute tua, ct a majorum tuo
rum illustrisiime, longe alia est circa hae studia
mens,alia sententiam ιο magore eos favore prosequeru , qui regia via ad Reipublica adminia strationem grassantur, tum summa cum INGνii tui dignitate, tuique nominis gloria, tum
tiam ei υium tuorum emolumento. Carerum
tuam Clementiam subiecti me, omnique animi Δυotione rogatam volo, ut hane Dissutationem meluti particulam aliquamdiu, quod benigni creditores silent, in statum accipiM. Nam ut sortem ipsam dependam neque mei ingenai tenuitas neque temporis fere angustia, neque tuo rum erga me meritorum patitur magnitudo.
Ie ct vive practantissime Principum, atque immortale decus nominis Germani. Attorsi in provincia Nortea Tuae Celsitud.
608쪽
Ioan. Christophoro KotZero. THESIS I. Ε Cocceio S Capitone Tacitus, de Scaevola Uelirius, de Tuberone Pomponius,de Tito Aristo Plinius,de aliis alii, eos scientissimos fuisse tum publici , tum privati Iuris: Caeterum in Historiis peregrinos esse, qui negant Ius publicum uspiam extare. II. Neque enim ea , de quibus Ammianus I quitur, fuisse quaedam, quorum seriem scrutari non licuit, nec si licuisset, proferre decebat in publicum, de Iure publico intelligenda sunt: Neque etiam in Commentario, sive R
tionario Imperatorum, cujus capita commemorant Tacitus , Suetonius dc Dion, continebatur jus publicum. III. Est autem jus publicum, ut recte Vlpianus Ius pu- quod ad flatum Rei Romana spectat. Eadem blicum significatione apud Tacitum η. Histor. Status quid, Imperii. Et consistit in sacris, in sacerdotibus, in quia in magistratibus. Vnde plerique existimant bus conis
609쪽
c Dissutatis I. jus publicum esse idem, quod est Politica, sed
falso, de contra sententiam Aristotelis. IV. TacItus 3. Annal. Magna, inquit, ejus disis ecterfuit,quo Senatus majorum beneficia , μeiorum pacta; etiam qui ante vim Romanam valuerunt decreta, ipsiorumque numinum retiagionem intros'exit. Nimirum haec sapiunt jus publicum.
cupita capita jurii sacrifere sunt hae t. Iura Relliturus, gionis, rituum, sacrificiorum, Augurum, fune-ori. Ium, templorum, Manium, oraculorum . De quibus extant fragmenta Varronis,& historia Gundant; modo sint, qui enucleent. VI. Pulchre Tacitus Sacra regni, saera legationis : Alii sacra belli, sacra foederum, sacra larium. Sic Iuristonsulti Majestatis jura,&quae de regni jure licent, appellant Sacra sacrorum. Verum tamen hςc omnia non proinde sint juris sacri, sed publici. VII. Iuris publiei eapita sunt haec: Iura Imperii,
Capita Dominationis, Magistratuum, Senatus, CO-juris mitiorum, monetarum, O rdinum, jura liberia publier. tatis civium, imagiorum, Nundinarum, V ctigalium, Tributorum, Ararii, Census,jura foederum, legationis,bellorum, victoria, & id genus alia. VIII. Imperator, Dominus, Caesar,Rex,Princeps& quae sunt plura dominationis vocabula re ipsa suerunt unum & idem: Glaucoma tantum fuic obducta populo. Quantumcis contradicat Plinius. Apertius & verius de Vitellio
610쪽
De Iure PDblieo. - Taestus: Pramst, inquit,in urbem Edictum, quo vocabulum Mugusti differret: Caesaris non ociperet , cum de potestate nihil detraheret.
Disserunt tamen Majestas, Imperium, sivem κλεον, Potestas, Dominatio, vis, dignitas, Authoritas, Principatus, sive Principium, consilium, cessitas,ditio. Quamvis pleraque a multis perperam confundantur.
Ius sacrum ab initio fuit penes Reges, po stea ad summum Senatum delatum est quom e=um vis viri docti di sentiant. 2 Mutata Republ. ut reliqua omnia , ita etiam quae ad res divinR. ., relligionemque pertinebant, in se transtule aeis,fit runt Imperatores . De quo Taci Lus & Iose 1 R. phus. Et extat in hanc sententi respon*m m ...
Fuit tamen sub Augusto& Τiberio & pa
cis aliis Senatus Romani circa jus sacrum m gna autoritas. Id quod constat ex illo SCto.Ne Christus salvator noster inter Deos referretu . Item viderent Pontifices quae retinenda firmandaque Aruspicum: sub reliquis Imperatoribus exigua. XII.
pontifices In Romana Republica neque ἰn Imperatores , neque etiam olim in Reges jus bono titulo habuerunt, vel ipso Frinsingense teste. Ideoque detestanda est ancillaris illa, ut cum Mascello loquar,abject io Henrici I I.coram Pontifice Romano, de quo Scas bu gensis. XIII. Respublica Romana sub Augusto suit mἰώ Respub. A . i-, ut Romana