장음표시 사용
331쪽
CAP. VI. vero ita scribit, Libro VI. 'Dυadente, omnes terras Transrhenani Bartari, incolas Britanniae Insulae, nec non Celtica, quasidam Gemtes, ero ad uxerunt ut a Romano Imperio descerent ;jdoeque non diuitis, Romanis legibus obtempera te , καθ' ἐ-υὼν βιατ αν, separaiatis corporibus pro lubituυixerunt. Britones igitur, arma capientes, propri que suo periculo tentantessalutem, ah imminentibus Bumbarii suas urbes immune, prae iiDe. Eodem moao etiam omni Brmhantia , aliaeque qmed in Gallordim Protanciae, Britones imitatae,
se ipsi in libertaiem abstrupre, pulsi Proci ratoribu, Romanis, ac Reipublicae quadam inter sie pro labitu constituta forma. me Britanniae ae Celticarum Gentium resellio contigit cim Re uia. o cuparet Co NsTANT IN us. Ita & PROCOPIus, Libr. I. Vandal. de eodem CoNsTAN Tiso loquens: CONs TANTINUS, inquit, praelio victis, cum sibi ris interfectm es: μίν τοι
men Romani non amplius Britanniam recuperare potuere, Mi illa ex eo tempore sub Tyranni, manss. Tum & BEDA Lib. I. C. ii: Fracta es Roma a Gothis Anno iis suae conditionis; Ex quo tempore Romani in Britannia regnare cesseυerunt. Nec non ET EL-υς ALDus: A tempore Romae a Gothis expugnatae, cessaυit Imperium
Romanorum a Britannia Insula di as aliis, quas sub iugo serυitutis
renebant, multis terris. Denique ΤHEODORETUS, Serm. 9. de curanL Graeci Uect circa annum 424 Britones in Gentibus non tum Romano Imperio subjectis numerat. Ita SIGONlus, ad annum 4 Ii: impe tam Romanum pos excessum CoNsTANTI Ni in Britannia nullum fuit. Inter CONSTANT1Ni mortem & regnum V o RT i GE RN a interregnum annorum serε 34 intercessit, quibus bella Britonibus suere cum Pictonibus & Scotis, atque illi bis obtinuere auxilium legionis Romanae, quae hostes expulit, illis vero absolute declaravit suos non amplius venturos. De initio regni VORTiGERNI haec exstat commemoratio in Chronico veteri apud N E N Ni u Μ , quod C A M-D E N O altissique citatur: GUOR TIGER Nus tenuit imperium in Briarannia, Τ Eo Dosio θ' VALENTi Ni AN O A. st. C. 4as i a quarto anno Regni sui Saxones ad Britanniam υenerunt.
332쪽
ventum Sio EBERTus refert ad annum quartum V LENT NI MN i. qui est idem cum anno C. 428, quem illi Chronicon citatum adsignat: duohus vero post annis Saxones simul & Pictones a Britoni- fuere victi. Postmodum, imperante M ART3Auo, id est . annum inter 4so & 4ss, advocati ii Britonibus fuere S. xones sub H E N O i s T O , sex autem post annis ab iis defecerunt, ipsis bellum intulerunt, Idque vario gesserunt marte; denique gradatim iis successerunt. Britones tamen Regnum florens mansere donec ipsis regnaret C ERETI cus;& bellum inter duas hasce Gentes duravit usque ad Pontificatum SERGII , A. C. 688. 8. Hunnorum Reges fuere A. C. 4os ocTAR di RusILA, 433 BLEO A & ATTILA. OcTAR &RuGILA fratres erant M u N Z v c i, Hunnorum in Gothia ultra Danubium Regis; B L MD & ATTiLA ipsius erant filii, Muuetucus autem filius
B A L A M I RI. Duo priores, ut Auctor est I ORNANDR s. Hunnorum fuere Reges, non autem omnium, sisque duo posteriores successerunt. Hunnorum in Pannonia Regnum ego computo ex quo ipsis Viandali Alaniqiae eam Regionem reliquerunt, A. C. 4o7, Si G o N i υ s ex quo inde abierunt Vis ..tes, A C. 43 8. Conlia , ait ille . quos Gotbu ex lolico profectu
Hunni successierunt, atque imprimis Pannoniam tenuemunt. Neque enim Ho No Rius, taribus ad restiendum in t iis disi stati, adesisutus, proris, em prohibere potuit, sed meliore consilio, animo a a pacem conversio, foedus cum eas, datu aecepisseque ob dibus, fecis; ex quibus qui dati sunt. T 1 υ s , qui , A L A Ri c o tribiaris fuerat, praecipuὸ memoratur. Quomodo A Tiu s Gothis & Humnu obses fuerit, narrat FRIGER Dus, qui, cum retulisset THEODOSIuri, Orientis Imperatorem, dura irrisisse mandata JOANNI, qui post Ho Nostii mortem Imperium occidentis occuparat, adisdit: Iis permotus J o A N N E s , 3 u M id temptu curam palatii gerentem, cum inermi auri pondere ad Ctannos tra6misit, notossia hi obsidiatus sui tempore. o familiari amicitia d inctos. Et paulo post : AE T i u s tribus annis A L A R i c ses, d fine Chun-norum , postea CARPiLIo Nis gener ex Comite D e corum
333쪽
T Ti u 31 fuisse obsidem A L A R 1 c O ad annum usque 4 IO, quo hic mortuus est; & Hunnis inter annos II & 4 IS,&CARPILION i S generum circa annum 4I7 vel *i 8, & Curopalatem J o A N N icirca finem anni 423: unde verosimile est eum datum fuisse obsidem Bunnis circa annum 4 I 2 vel ἄν 3, quo HONORIUS cum Omnibus sere Gentibus barbaris scedera junxit iisque concessit sedes. ΡΟ-tius autem cum SIGON IO dixerim, AETIuri A LAR ICO datum fuisse Obsidem A. C. 4o3. Porro ex PRos PERO manifestum est, quiete possedisse anno 432. Hic enim, primo
Eusebiani Chronici libro, ita scribit: Anno decimo pos obitum H o-N o R ii , cum ad Gunnorum Gentem, cui tunc R U G i L A praerat,tois praelium cum Bo Nir Acio se IE, T s contulisset, impetrato auxilio ad Romanoriam solum regreditur. Et libro secundo: bE Tioo' V A L E RI o Coss. AET iu s, deposita potesate, profuim ad Humnos, Pannonias perυenit; quorum amicitia auxilioque usus, pacem principum , jus interpellatae pot6ὶatis obtinuit. Hinc patet
eo tempore R u G i L A M , sive, ut eum vocat MAXIMus, R C HIL L A M, Hu .norum suisse Regem in Pannonia; nec jam in Imperii solo quidem Pannoniam fuisse habitam, quippe quae antea Bunnis donata erat; & hos eumdem fuisse populum Hunnorum, cum quo, dum illi obses fuit, amiciam contraxerat T TI u s: cujus amicitiae gratia, ut antea ipsos ad auxilium I O A N N i Tyranno ferendum sollicitaverat, A. C. qa , ita nunc ipsorum pro se apud Imperatorem intercessionem comparavit. OCTAR mortuus est A. C. 43o; narrat enim Soc RATEs Λ , circa illud tempus Burgundiones, cum denuo ah mnnis vexarentur, ubi mortuum esse OGTARUN intellexerunt, videntes eos absque Duce, tanta subito viillos adortos fuisse, ut 3o oo Burgundiones I ocio O ciderint. R υ G IL A ri hoc tempore Regem fuisse in Pa nonia jam dictum. Mortuus est is A. C. 433, eique successit B LEDA . ut nos docent ΡRos PER & MAximus. Hic BLEDA ejusque
frater a Videtur legendiim Caroya ais vel Curopala e.
334쪽
frater A T T i L A ante haec Reges erant Hunnorum ultra Danubium, diviso inter ipsos Mus Euci patris Regno; & hi jam Regnum Pa .nonia, suo junXerunt: unde dixit PAu Lus Diaconus eos Redintim intra Plinnoniam D.iciatmqt eges se. Anno 4 ψ i de novo invadere Romanum Imperium occoeperunt , additis Pannonicis copiis novis magnisque excercitibus e Sorata. Hoc autem bello protinus composito , ATTILA, BLEDAII ad pacem inclinatum videns, ipsum occidit A. C. ψ ψ, & haereditario jure ejus Principatus excepit ac denuo Romaniam Imperium invasit. Denique, piat varia ingentia bella cum Romanis, periit ATTI L A A. C. 4s
ejusque filii. de Principatibus ipsius contendentes, Gepulibus, Ostrogothis , aliisque Gentibus sibi subditis, rebellandi ac sibi bellum
inferendi occasionem praebuerunt. Eodem anno Ostrogothis sedes in Pannonia concelsae fuere ab Imperatoribus Ma RcIANORV1YL E RT I NI AN O ; atque illi cum Romanis Pannonia Hunnos ejecε-re , brevi post mortem ATTILIE, ut omnes ΙIistorici consentiunt. H.ec ejectio contigit AvITo imperante, quod notatur in Chronico Boiortim, Sc in Si D o N II Carmine 7 in A v I T u M , quo haec de illo Imperatore habentur:
- cujus solum amissas pos secula multa
Pannonias reυoca Dit iter, jam credere promptum es Quid faciat bellis. Hoc vult Poeta, veniente Avi To facilius Hunnos Gothis cessisse. Scripsit hoc ille principio imperii Avi TI: incepit autem hoc in fine anni 44s, nec integrum duravit annum.
Scribit JORNANDEs a Duodecimo anno regni V A L I K quando is Hunni post prae quinqui ginta annos in fa Pannonia, a Romanis, Gothis eo is sunt,&c.,& M A RcELLi Nus G)M I E R I O ARDA B u R I O Cosi. Pannonia'. quae per quinquaginta annos ab Hunnis retinebantur, a Romanis receptaesunt: unde quis existimaret Hunnos invalisse &retinuisse Pannoniam est anno 3 78 vel 379 ad annum 427.& tum ea fuisse pulsos. Verum hic manifestus est error: quippe certum
sa Cap. XXXII. cli in Chronico.
335쪽
e 1 p. vi est TH SO DO SI Uri Imperium reliquisse integrum; & ε PROUPERO Ostendimus Hunnis quietam Disse Pannonia possessionem anno 32. Nihil hisce temporibus cum Pannonia fuit Vissimilis; trogothi autem mansere subditi ad mortem usque A T T I-L R. A. C. 4s ; & VALLIA, Vbi thorum Rex, non regnavit
duodecim annos. Regnare hic coepit in fine anni 4ls, regnavit annos tres. ac A. C 4 I9 occisus est, ut testantur ID AC Ius, IsI
rea OLYNplo Do Rus, qui Historiam suam non ultra annum 42s extendit, in ea tamen refert mortem V ALL IR. Regis VLI corum, eamque conjungit cum morte CONSTANTII, quae
contigit A. C. 42o. Quapropter V ALI A. de quo loquitur J o R-NAN DE s, quique minimum duodecim annos regnavit, alius quudam Rex est. Quinimo suspicor hoc nomen, errore quodam,
fulsis positum pro VALANI RO, Osrogotiarum Rege: facinus enim quod ibi narratur, Romanorum fuit & Osrgoiboriam, simul ε Pannonis Hunnos expellentium post mortem ATTILAE; non autem est verosimile Isistoricum res gestas Osrogothorum ad annos Regum Vikigothorum referre voluisse. Contigit ea expulsio in fine anni s , qui V A L A M I R I in Pannonia duodecimus, ut puto. fuerit, certἡ quinquagesimus sese fuit ab anno os, quo Vanualis Alanissique in Pannonia successere Hunni. Deficiente iti rpe HuNN Iri u N D I. filii HERMANERIci, per quadraginta serε annos continuos Osrogoibi sine suae Gentis Regibus vixere, Hunnis su
lecti: cumque A T T I L bellum Romani, in serre occiperet, quod suit anno 444. a) , VALAMI Ruri ejusque fratres THEODOMIRUM&VIDE MI Ruri, nepotes V I N E T II A R i. horum OVr Mothormn sub se Duces creavit. Duodecimo V ALAM I R I anno, inde facta supputatione, PannoniaHunni expulsi sunti Non ita tamen hi expulsi. quin ulteriores fuerint ipsis cum Roamanti contentiones,donec caput D E N P i x i, filii A T T lL AE,Constam tinopolim deferretur, A. C. 469, ZENONE & MAR cIANO COT. ut resert MARcELLI Nus. Neque etiam tum Imperio prorsus ejecti fuere
a s aniTesto errore typographico hic legitur in Anglo. Iarie, quod adeo corrige. re haud grava. sum.
336쪽
suere. raeterquam, enim, quod ipsorum in Pannonia restiterint
reliquiae, narrat SIGONI Us, Μ ARCIANUM & UALENTINIANUM Imperatores, cum Gottis Pannoniam permitterent,
quod anno fuit 4s , partem ill risi quibusdam ex Hunni, &concessiste. Tum, & anno fas, cum Longobardi, in Pannoniam migrantes, bellum ibi Gepidibus intulissent, Apare . Munnorum pars, quae nomen ab aliquo ex suis Regibus duxerat, eo bello Longobardis auxilio fuerunt; ipsique p stea LVngobardi, cum in Dabam descenderent , suas in Pannonia sedes A ribus amicitiae praemium reliquerunti Ex eo tempore denuo potenti l-simi evasere Bunni, multum infestantibus Romanum Imperiurii ipsorum Regibus, quos Oaganos nuncupabant, ) M A u R I T I I, PHoc E,'& ΗERAcLI 1 Imperatorum temporibus. Atque haec fuit origo Regni, quod nunc eit, Hungar Le, quae ab A ritus hisce, aliisque Bunnis, inter se mixtis, nomen accepit Buna ria, postea contractum in Hungaria. s. Longobardis, priusquam Danubium transirent, duo praeerant Duces Iso Rus er Avo Nus: iis autem mortuis Reges Reges &AGIL MUNDUs, Lari Isso, LECHUS, HI L DE H O cus . Gu DEI Ocus, CLAPPO, TATO, ACH CU A L TE RusAu Do IN us, ALBO IN us, CLEOPHIS, &C. A G I L H υNII u s A v o N I erat filius, atque is, teste PROSPERO ipsorum Rex factus est, HON O RIO & THEODOSIO COIs A. C. 489. Regnavit annos triginta tres, ut refert PAULUS ARNE FRI-Dus, & in praelio cum Bulgaris caesus est a . Mortem ejus PROsPER statuit MAR NIANO & AsoLEPIODORO COITA. C 423. LAMIS so Bulgaros fugavit, regnavitque annos tres; LEC Ilus fere quadraginta. Gu DEHOcus aequalis fuit O D o ACRI . Herulorum Regis in Italia, duxitque suam Gentem Emnia in litigium, ad Septentrionem Norici proxime ultra Da nubium sitam Regionem, e qua tum suos in Italiam ducebat ODOAcER. TATO Bertitorum ultra Danubium Regnum evertit. v A c Η o devicit Amos, quorum tum Regni ad Orientem B varia, ad Occidentem Fra eta, ad Meridiem Burgundiones erant
termini. Au Do IN us in Pannoniam reversus est A. C. , s Iabr. L c. XIV. XVI. Si ad sequentia capp. seqq. I ibu
337쪽
dum Regnum, eorumque Regem C HUNNiri UNDuri interfecit: A. s 63 Graeco Imperatori, contra T O T 1 L A M , Ostrogorborum in Italia Regem auxilium tulit;denique A. C. s 8. suam Gentem ε Pannoniam duxit. ubi regnavit ea usque ad annum 774. Secundum P Au LuΜ Diaconum, I ongobarri cum variis aliis populis Gothicis e terris trans Danubium in Romanum Imperium enerunt A Rc ADIO & HONORIO imperantibus, adeoque inter annos C. 39s & o8. Fieri autem potuit ut Venerint paulo prius: docemur namque Longobardo sub Ducibus suis Iaosto & AYON O , praelio superasse Vandalos; efimque victoriam refert PRO PER ad AusONII & OLYBRII consulatum , id est, ad A. C.
3 79. Ante hoc bellum quieti manserant Vandali quadraginta annos , sedibus, quas in Pannonia ipsis jam CoNsTANT IN Us N. permiserat; adeoque . si iidem hi Vandali fuerint , hellum hoc suerit in Pannonia necesse est , eique ansa fuerit data Lom
gobardorum trans Danubium in Pannoniam adventu, uno Vel altero ante bellum anno; atque ita finem illi quieti secisse, quae per
quadraginta annos duraverat. Postquam, nempe, pacaVerant GRATIA Nus & ΤΗΕo Dosius Barbaros, hi, vel trans Danubium se recipere potuerunt, vel pacati sub Rιmanis ad mortem usque THEODos II manere; & tum, vel denuo Imperium Romantim invadere, Vel omnem ei abjicere obedientiam. E bellis ipsorum,
primo cum Vandalis, deinde cum Bulgaris, Gente Sotica cita
dicta a Vola flumine, unde venerat patet etiam illis temporubus non contemnendum ipsorum Regnum fuisse. Io, Dilaceratis novem hisce Regnis, proxime nobis consi-DeRegno derandum est quod Imperii Occidentis fuit reliquum. Hoc, dum Zyyςφη ' integrum manebat, ipsa erat bestia; quod autem ejus tandem fuit reliquum, belliae tantum pars est. Quod si jam haec pars consideretur ut cornu. Regni illius cornu initium computari queat , translata Imperii sede Roma Ravennam, quod contigit mense O tobri A. C. 4o8. Tum, enim, HONORI Us Imperator, veritus ne, si illic maneret, Romae se obsideret A L A R I c u s, Mediol num se recepit, atque inde Ravennam : sequuta autem urbis Romae obsi-
338쪽
obsidio ac direptio sedem ejus illic confirmavit. ita ut ipse ejusque successores, inde ex eo tempore , Mam habitationem suam Raven- Cormis. nam habuerint ca) : itaque & b)MAc Hi AvEL Lus, in Historia Florentina, scribit VALENTINIANuri, relicta Roma, sedem Imperii Ravennam transtulisse. Quamdiu imperium occidentis stetit, in eorum Imperatorum ditione suit Maelia et Dein , simul cum Italia & Romano Senatu , in potestatem venit O D o A C R i , Herulorum in Balia Regis , &post eum THEODERICI , Regis Ostro othorum, ejusque suta cestarum , Imperatorum Graecorum concessione. Cum moreretur UALENTINIANus II. Alemani & Suem Rhaetiam invaserunt, A. G 4s s, non autem invenio fixum aliquod ipsos condidisse Regnum, Anno enim qs , dum adhuc Rhaetiam depopulabam tur , adortus eos est ac vicit B u R T o, Magister Equitum M A a GRΑsi Imperatoris; nec amplius eos Rhaetiam invasiisse lego. CL DOvRus, Francia Rex, anno 49S; Vel circa, Regnum quosdam Asem. norum debellavit, eorumque postremum Regem E R-ri E RI c u Μ occidit: Regnum vero istud situm erat in Gervianis& tantum Rhaetiae contiguum. Quippe ejus incolae, C L o D v AE U Μ fugientes, vicinum petierunt Regnum Osrogothorum. quibustum Rex erat THEODERIcus, qui& amice eos excepit, & in eorum gratiam benevolas ad CLODou Ruri litteras dedit. Atque hac ratione illi libatiae evaserunt incolae, ut Osrogotiarum dominationi subditi. Cum Graecus Imperator Ostrogotlin devicisset. ipse in Regno Ravennae successit, non belli tantum sed & haereditatis jure, quandoquidem Romanus Senatus etiamnum hoc Regnum comitabatur. Itaque censere licet continuatum fuisse hoc Regnum Exarch itu Rave nae & Romano Senatu. Quod enim Imperii Occidentis fuit reliquum, Romanum Senatum comitatum fuisse statuendum est, propter jus, quod hic Senatus etiam tum retinebat, & quo tandem usus est, eligendi nempe Imperatorem Occidentis. Atque ita decem Regna enumeravi, in quae divisum est Occidentis Imperium, cum primum divelleretur in partes; eo, nempe, tempore
339쪽
CAP. VI. quo obses a & capta Roma est. uaedam ex iis e Regnis
temporis tractu ceciderunt, ili noVa eXOrta sunt: Verum, quicumque etiam fuerit postea ipsorum numerus, nomen adhuc decem Regum a primo suo numero obtinent.
De undecim comu quartae besiae apud
Undecimi Am DANIEL considerabat cornua, atque, ecce, inter ea aliud qui ta . - - - es, coram quo tria ex prioribus cornibus radioliushestiae des. mulsa sunt; atque , ecce, hoc in cornu oculi, hominis oculis smiles, Pu', b oue loquens grandia ca); di rorυius crat, quam cetera, adspectu; ori idem Sanctis bellum intulit essique superavis M. Dein ex iis, qui D Α N I E L et adstabant, eique rerum harum significationem exponebant, ipsi dixit aliquis decem cornua esse decem Reges ex Lturos, aliumque exoriturum pos ipsos, Missique diseris ut urtim, tres ex iis Reges subacturum, or grandia asiebus Ali4smum loquuturtim di Sanctos Alressimi absumpturum di tempora , leges mutare putaturum : eo ue in itfus traditum iri potesatem usque ad t Nui ct tempora , temporis dimidium c . Reges, ut supra, ponuntur pro Regnis . adeoque parvum cornu parvum Regnum significat. Cornu erat hoc quartae bestiae, & tria e primis ejus cornibus radicitus evulfit; quaerendum, itaque, id nobis inter gentes Imperii Latini post exorta decem cornua. Regnum autem erat diversae a decem reliquis speciei, Vitaque, vel anima, sibi propria gaudebat, nec non Oculis & ore. Oculis denotatur esse Inspector Q; ore autem, ingentia loquente, eoque quod tempora & leges mutabat, intelligi patet Prosetam aeque ac Regem. Rusmodi autem Inspector , Proseta, & Rex , Ecclesia Romana est
340쪽
Inspector a , , proprio sensu Episcopum, sive ejus dig deri. nitatis virum, qua ornati apud Christianos ipso hoc Episcopi nomine dicti sunt h), significat. Ea autem Ecclesia universalem Epist patum sibi vitidica L Ore hic Episcopus Regibus & populis dat Ieges tamquam Oracula ; arrogat sibi, quod non possit falli, & quaecumque pronunciet,
iis teneri universum terrarum orbem doceti Atqui hoc est Prosetam esse summo gradu. Octavo Saeculo, Exarchatum Ravennae, Regnum Longobardorum& Senatus Ducumque Romanorum potestatem evellens, sibi Patriamonium PETRI adquisivit, eoque, ut politicus Princeps sive Rex ID, vel cornu quartae belliae, exsurrexit. In exiguo libro . Parisis impresso A. C. I 689, cui titulus: Quomodo Dissertatis myorisa de quibusdam nummis C A R O L I Magni, L u D O vi c I pii , L O T H A RII, eortimque successerum, Romae e decem cusis, narratur L E O N I s X. Papae temporibus iuperfuisse, ac ad illum usque diem uniuscujusque conspectui expositam inscriptionem ae iis in in honorem Pipi Ni qui CAROLI Magni fuit pater, hisce ver- impς φ . his conceptam : P I p I N u ri pium primum jussie, qui a limandae Ecclesiae Romanae viam aperuerit, Marcoatu Ravennate , plurimis aliis oblatis. Jam. imperantibus GRATIA NO&THEOD s I o , & prius etiam, splendide agebat Romanus Episcopus, vertam donationibus matronarum Romanarum, ut testatur ANHIANus e . Post horum imperium Italiam Barbarae Gentes invaserunt, nec prius ea molestiis liberata est, quam Longobardoriam Regnum exstingueretur. Certissimia, quod Patrimonio Petri potita est . a que ad illud , quo deinde evasit fastigium, evecta Romana Sedes, causa fuit ipsius victoria de Graecorum Imperatore , longobardorum Rege, ac Senatu Romano relata. Ficta est donatio ConsT A N T i N i Magni, fictum itidem Longobardorum. Regem A RI- Const. M. P E R T u ri Papae donasse Cottias Alpes; quippe hae suere pars Exar Rit chatus R. . vennatensu; easque ARI PERTI temporibus Imperator Graecus possidebat. Invocatione mortuorum eorumque imaginum cultu per gradus in Ecclesiam introductis, Saeculis quarto , quinto, sexto, & septimo, imatato.