장음표시 사용
361쪽
ebronae ct Romanae dignitas emiraris , sacrae etiam Synodi firmaυit auctoritas: nequid praeter auctoritatem Sedis istius illicitum praesumtio arremperare nitatur : tunc enim demum Ecclesarum pax ubique servabitur ,s Rectorem suum agnoscat Unmerstas. me cilm hacte nus inviolabiliter fuerint eustodita; HILARIus Arelarensis, scis venerabilis viri LEONis, Romani Papae, fideli relatione comperimus, conrumaci augu illicita ei aedam praesumenda tentamr, ct ideo Transeripinas Ecclesas abominabilis tumultus in sit, quod recens maximὸ resatur exemplum. HILARIus, enim, qui Episcopus Arelarensis v catur , Ecclesae Romanae urbis inconsulto Pontifice indebitas sibi ordinariones Episcopi rum sud temeritare usurpans invasit. Nam, alios
vibus, ordinavit. sui quidem, quoniam non facile ob has, qui non elegerant, recipiebantur , manum sibi contrahebat armaram, re elauserra murorum in hostilem morem vel obsessione cingebar, vel orire ne reserabat, ct ad sedem quietis, pacem praedicaturus a , per bella ducebat. His ratibus contra Imperii mayestatem re contra reverentiam Apostolicie Segis admissis, per ordinem religiosi virι, Urbis Papae, covntrione discussis, certa in eum, ex his quos male ordinaverat, lata sen-rentia est. Erat quidem ipsa sententia per Gallias, etiam Me Imperiali Sanctione, valitura: quid enim Pontificis auctoritate non licereri Sed nostram quoque praeceptionem haec ratio prcvocavit. Nec ult eradsvel H IL A R I o , qt em adhuc Episcopum nuncupare sola man uera Praesulis permittit humanitas, nec cuiquam alteri recte siris rebus ma miscere, aur praeceptu Romani Antistitis liceat obviare: ausibus enim talibus fides σ rιυerentia nostri violatur Imperii. Nee hoe s lilm, quode' maximi eriminis, submovemus: vertam, ne tisis saltem inter Ecclesas turba nascatur, vel in aliquo loco minui Religionis disciplina vi)eatur, hoe perenni Sanctione discernimus ἔ nequid, tam Episcopis Gallicanis quam aliarum Protanciarum, eontra eonsuetudinem veterem liceat, siae viri venerabilis, Papae Urbis aeternae, auctoritate tentare: Sed illis omnibuseare pro lege sit quicquid sanxit vessanxerit Apostolicae Sedis auctoritas : ita ut quisquis Epistoporum , ad Iudicium Romani Antitistis evocatus . venire neglexerit , per
362쪽
Moderatorem fis .em Provinciae adesse cogatur, per omnia servatu, uisti. αι me Diυi parentes nostri Romanae Ecclesae detulerunt, E Ti. pater corηu p
earissime Augusti. Unde illustris di praeclara maenimentia itia praesentis Edictalis Logis auctoritate, faciet quae sunt superius saluta J.r ri, decim liHarum auri multa protinui exigenda ab unoquoque Judice, qui passus fuerit praecepta nostra Oolari. Disinitas .
te semet per multos annos, parem carissme Dat. S. N. Iun. R mae , VALENTINIANO A. VI. Consule, A. C. 4 s. Hoc editato VALENTINIANus absolutam Romani Episcopi voluntati obedientiam omnibus per suum Imperium Ecclesiis injungit, declara que Episcopos aliquid sine auctoritate Papae tentare, contra vel rem este consuetudinem ca); nec non Episcopos ad ejus judiciues evocatos, per Moderatorem Provinciae, ut adsint, esse cogendos; haec, denique , Sedis Romanae privilegia a concessione majorum suorum de iunctorum repetit, id est, ab edicto GRATIAN 1 & V LENTINIANI II, de quo supra: ex qua computatione Romanae Ecclesiae dominium jam annos Ss steterat. Et, si per omne illud tempus nondum satis Babili tum suisset, sufficiebat novum hoc: dictum ad 'illud in omni Occidentis Imperio extra dubium ponendum. Unde &Hinc omnes Arelatenses Provinciae Episcopi, in suis ad L E O N E Μpapam A. C. Aso missis litteris, restitutionem privilegiorum Metro antea non politani sui petentes, ajunt: Per beatum PETRUM, Aposolorum MN,
principem, sacrosancta Ecclesa Romana tenebat supra omnes totius mundi Ecclesas principatum. Et CERATIUS. SALONI Us, ac VER ANus, Episcopi Galli, in litteris ad eumdena, sic loquum tur : Magna praeterea ct in abili quadam nos pectiliares tui gratulatione succrescimus, quod illa sperialis doctrinae υybae patina ita per omnium Ecclesiarum consenticula celebratur, ut υeia consona omnium sententia declaretur; merito illis principatum Sedis Apos licae consistitum, unde ad c Apsolici spiritus oracula reserentur. Nec non ipse L E o in epistola ad Metropolitanos per It risum
Episcopos sue : Quia per omnes Ecclesas eura nosera disenditur. Is Newtoni opuscula. Τom. III. Y y . GL
a verba illa edictitantom significa- veterem consuetudinem. re videntur, ne ipsis liceat sine auctorita. b Epist. as. apud rio flentinn. te papae aliquid tentare quod sit contra
363쪽
exigente hoc-nobis Domino , qui postolicae dignitatis beatissim Violo Pa TRO primatum, mei si ae remuneratione, commisit, unia tersalem Ecclesiam infundamenti Mus soliditate consituens.
Dum hoc dominium Ecclesiasticum exsurgeret, Barbarae ε Septemtrione Gentes Occidentis Imperium invaserunt, in eoque varia condiderunt diversae 1 Ro nanae Ecclesiae Religionis Regna. Haec autem pedetentim Romanam Religionem amplexa sunt, ac simul auctoritati Papae sese submiserunti Franei in Gallia eo venerunt in fine Saeculi quinti, Gibi in Hispania in fine sexti, Longobardi autem in
a CAR o L o M. sunt devicti A. C. 77 . Annis, qui inter 77s& 794 intercesserunt, idem CA R O L u s in omnem sermaniam &Hungariam, ad flumen usque Tibesin & mare Ballicum, auctoritatem Papae extendit; eodem tempore illum supra omnem humanam jurisdictionem evexit, eique in subigendis Romana civitate & Ducatu auxilio fuit. Conversione decem Regnorum ad Religionem Romanam, in rebus tantummodo sacris auctum est Pontificis dominium, nondum vero is ut cornu bestiae exsurrexit. Dominio ipsius in rebus politicis factum e unum ex his cornibus evaserit. Atque hoc quidem sibi comparavit media posteriori parte Saeculi octavi, tria e prioribus corinnibus subigendo, ut supra dictum se . Et jam in civilibus quoque rebus nactus dominium. Omnemque supra humanam jurisdictionem elatus, torviori, quam cetera, adfectu regnavit, di tempora di leges ex hoc in ipsius potestatem μηt tradita, ad tempus, tempora, di dimidium temporis, sive tria tempora & dimidium, id est milleducentos& sexaginta annos solares; tempore pro anno 3 6o dierum computato , & die pro anno solari: Post quos Iudicium sedebis di Dominium jus auferetur, non simul omne, sed gradatim, ut consumatur di perdatur usque adfinem. Es Regnum di Dominium , amplitudo Regni, quod es sub toto caelo, gradatim dasitur populo sanctorum Aialis i. cujus Rexnum est Regnum sempiternum, di omnes isti serviens atque obedient Dominatus 0.
364쪽
De regnis apud D A N I E L E M repraesentatis Ariete di Hireo. SΕciindum & tertium Imperium, Urso & Pardo repraesentata, de- Quaenamnuo repraesentantur Ariete & Hirco; attamen hoc discrimine , quod Aries Medorum Persariamque Regna 1 quatuor Imperiorum illa Ariete initio designet, Hircus autem Regnum Graeciae ad ipsorum finem. Eo fit, ut typo Arietis & Hirci omnium quatuor Imperiorum tem tentui
pora describantur. Tum, sublatis oculis, inquit DAN iEL a , adspexi; atque, ecce, ante fumen, Ulaeum , nempe, flabat Aries
bicornis, altum erat utrumque ejus cornu; tinum tamen altius
abero , di i d quidem postremo loco enatum est. Et deinde υν :Aries hieorris sos Reges Mediae or Persdis; non personae
duae, verum duo Regna, Medorum scilicet atque Persarum, ε quiabus hoc erat, quod altius illo & postremo loco succrevit, cornu. Exortum est Persarum Regnum, cum CYRus, expugnata nuper Bablone, a DARIO Medo defecit, eum praelio vicit ad P sargadas, ac Persas. supra Medos evexit: Quod vero primo loco succrevit cornu, Medortim significabat Regnum , ex quo tempore
e ut Herodotum vel Iustinum Ieis gerunt , credent Nostro 3Ibacem , Μeorum Regem , avum Cyri maternum, pro eo haberi. quem Daniel Dariam Mediam nuncunat: verum longe aliter se res ha. bet. vult. enim . in postuma de νε- t. ram Chronologia dissertatione, Cap. IV,
pag. aro hujus . A agi successisse Cyaxarem I I ἔ atque id quidem rectissime , huic autem filium nomine Da.
rium , Cyri consobrinum & levirum, deque hoc victoliam retulisse Cyram ad ιὶ K. IO. Pasa radar , quod Hero lotus de γ' se factum narrat. Alia vero omnia dehisce Xenophon. Rectius sentire videntur qui Cyaxarem II, pro Dario Medo habent Videatur, Anglica intelligentibus, Doctiss. Prideaux , Tom. II. Hist. Ddaorum &c. Libro II, ct ad eum , Belgicae linguae gnaris, Doctiss Driebere. videatur tamen & Μarpiamur , in canone Chronico , ad Saec. X V III, aliter sentiens.
365쪽
CAP. IX. que inter se Agbriorum Imperium partiti sunt ca . 3 dortim , itaque, & Babyloniorum Imperia tempore aequalia fuere , ac si-niiij, Asbrici Imperii occasu, sunt exorta. Altero ex his incipit illud, quod est de quatuor bestiis, altero, quod est de Ariete &Hirco vaticinium. Regno magni, quod Hirco primum erat, comnu, & quatuor cornuum, quae illi successerunt, denotatur hoc Imperium quamdiu Regnum Pardi duravit: Regno autem parvi ejus cornu, quod ad finem vergente Regno quatuor cornuum enatum est, ac, postquam haec ceciderunt. potens evasit viribus non suis.
p iriues designatur durante quartae bestiar Imperio. Hirci eoru Hiretis quilosus, inquit D A N i E L b , Rex , id est Regnum .hur , o grande, quod inter oculos diu es, cornu, est Rex xandri M. primus: non primus Monarcha, sed primum Regnum ; id, scili-ZQ. -regi ante ALEXANDRO Magno , ejusque fratre filiorum. A RI D AE O , ac duobus filiis adolescentibus ALEXANDRO &
ahodonosori nomine , quod ex Graeco. Axerem , ut . significet Prine ρι , ct Barbato Latinum est, potius quam Ne - axe es, Princeps axeres: proptereabueadn.axari , quod habet Noster , usi ergo Darium , hujus Cyaxaris, ut cenis
sumus , eum & L X X qui vocantur , . set, filium de quo plura in p ceden-Gαα, & alii Latine, illo utantur; prae- ti annotatione Danieli hoc nomine i sertim , vero, quia idem occurrit in Li- signitum statuit, Dan. IX. r. Eodem , bro Tobiae cap.ult.vcult.ubi historiae,quam quem mox citavimus libro , Nasuehod hic Noster memorat , fit mentio. M. nosorum . cujus meminit liber Iudithis , hueoodinoserus hic filius erat Nabopotas, Capp. I S II, eumdem filisse censetri , quem cum Asyage , Medorum RG cum Cisu ladam , penultimo , ut vult, ge, vel eius patre Cyaxare I, Nini ven Abriorum R me , a quo defecerit M. expugnasse referunt Alexander Polrhisor bo potularus. Censet Cl Pride ui , loco apud Eusebium m chronico pag. 46, ct citato, nomen Nab-hodonosori omni. apud Syneelluni p. Rio , atque ex hoc bus Assyriae Regibus suisse commune , Cl. Peideaux , Hist. saepius citatae Tom. perinde ut nomen Pharaonis Regibus I. Libr. l. quamvis Daxari soli illam a Dpii, ast in libro Iulii hi illo nomi adscribat Morodotus, Libr. l. cap. to6. ne Saos chenum, qui pater fuit S de-Νoster autem, in Tractatu de Chrono- cessor Chymiadani , insignitum credit. Iogid veterum . Cap. VI, pag. 2- hu- Haec omnia e minare non est huius t jus) Nabo lassaro jam sene & baxe ci. Et tamen eorumdem monere Lect aliortuo , ipsorum filios , Nebvehadnda. res , haud abs re videbatur. rum S Oaxarem I l . id fecisse , ut hoc
loco, scribit ; atque hunc, Cyaxaram , O p. VIII vs. ar. aa.
366쪽
HER cu LE. Quod autem , facto illo cornu , eius Leo' quatuor enata sunt cornua quatuor ejus gentis Graecorum
Re a consurgent, Derum non eadem qua illud c primum cornu potentia. Quatuor, itaque, cornua quatuor Regna sunt; ac proinde primum, cui successerunt, grande cornu, primum est, illudque magnum, Imperium Graecorum ἔ illud, nempe, quod ALEXANDER Magnus condidit anno Krae N A BONA s. 4I4; quod stetit usque ad mortem filii ipsius ΗER cu LIs, anno ejusdem Hrae 4 r. uatuor autem Regna sunt C A s s ANDRI, LYSIMA CHI, ANTIGONI,&PTOLEM EI, ut supra dictum a
Pergit D N i E L b) : postremis Regni ipsorum temporibus, cum impii ad summum impietatis maserint, existare Rex sive novum Regnum ) ferox facie di obseuras propostiones intelligens: ct ingens erit ibius potentia, υerum non propriis Hi viribus.
Hic Rex postremum fuit Hirci cornu, quod ex uno quatuor ipsius cornuum enatum est ac valde magnum evasit. Postrema horum tempora fuerunt illa, quibus Romani ea debellare occoeperunt, scilicet, cum hi subegerunt PERsEA, Regem Macedoniae, qua ex Pro- vincia Graecorum Imperium primum ortum duxerat. Atque eo quidem tempore ad summum evaserat impietas. Quippe, tum pontificatus Maximus apud Iudaeos venum exponebatur, vasa Templi vendebantur , ut inde argentum pro eo munere pendendum, confuceretur; denique Pontifex Maximus, cum quibusdam ἡ Judaeis, veniam sibi ab A N T i o c u o comparavit ad vivendum Gentium idololatrarum institutis, scholamque, ubi ea docerentur instit ta. Hierosolymis condidit se . Tum ANTIOCHus armata manu Hierosodimas cepit, Iudaeorum quatuor millia occidit, parem Caintivorum nachis numerum vendidit, Templum diripuit, cultum Dei vetuit, legem Mosis jussit comburi, ac idolorum, quae aliae colebant Gentes, cultum in omni Iudaea introduxi: Eodem anno, Ita rae N A BONAs s. s8o, Romani subegerunt Macedoniam, praeciapuum ε' quatuor, quae totidem cornibus significabantur Regnum. Hactenus suis viribus potens fuerat Hircus, ex hoc vero tempore
successe. runt quatuor sunt regna in
367쪽
C A p. IX. sub Romanis esse coepit. Distinguit D A N I r L tempora, exactissime descriptis Regum, ut ipsos vocat, Septemtrionis & Aufri rebus gestis, qui Reges, quidem , erant illa duo εἰ quatuor cornibus, quae Itidaeae erant contermina , donec Romani Macedoniam devicissent;
deinde autem majores tantum rerum mutationes, quae inter Gentes Hirco repraesentatas evenerunt, memorat. Hac postrema temporis periodo exsurrecturum erat parvum cornu, ac potens evasurum,
Verumtamen viribus non suis. Singulis tribus prioribus apud D Α- Ni E L E M bestiis protinus a sequentis ortu dominium ab Iatum est .vitae tamen tempus productum , unde ad hunc usque diem omnes vivae permanenti ca). Tertia ex iis, Pardus, in quatuor suis c pitibus regnavit donec quarta, Latinorum Imperium . exoriretur ;atque illius, sub horum potestate, vita producta est. Pardus hic, inquatuor suis capitibus regnans , idem quod Hircus regnans in suis cornibus, significat: adeoque hic in suis cornibus regnavit usque ad quartae apud Prolatam bestiae, scilicet Imperii Romani, exoratum. Ab hisce tum ipsi potestas ablata est, vita autem sub eorum potestate producta. Romani in Gentibus Hirco, hoc vaticinio, repraesentatis non continentur: tantum dominii ipsorum in Graecos fit mentio , ut distinguantur tempora , quibus potens Hircus erat suis , ab iis, quibus non suis viribus erat potens. Suis viribus potens erat donec ab ipso Latini dominium auferrent; postea sub ipsorum imperio ei producta est vita , atque haec ejus vitae productio ultimi ex ejus cornibus temporibus contigit. Tum enim Hircus, non suis
autem viribus, potens evasit. Paruum Quandoquidem, ergo , hoc cornu fuit cornu Hirci, quaeren-
cornu Ost duni illud nobis inter eas Gentes, E quibus Hirci corpus constititimaeedo. Has inter exsurrecturum erat ac potens evasurum. Evasit potens verianiae, post-sa Ausertim di versus Orientem, di versus Regionem amoenam sub b . Surrecturum , itaque, erat, in iis earum Gentium plagis, quae joctimi. Occidentem inter & Septemtrionem erant stae, atque AE plum versus & Syriam & Judaeam Imperium suum extensurum. Postr
mis imperii quatuor cornuum temporibus, eX uno horum exoriturum erat; ceteraque subacturum , at non suis viribus adjuvandum erat M viribus a Vide quae diximus ad pag. 3or. J 0 Dan, ubi suprδ, vs. F.
368쪽
viribus externis, iisque majoribus, qu m essent suae; viribus, nem- et risi 'pe, illis, quae tertiae bestiae dominium abstillissent , viribus bestiae
quartae. Atque ejusniodi parvum cornu fuit Regnum Mace Joniis, ex quo Romanis fuit subjectum. Hoc, scilicet, victoria a Romanis de ΡERs EO, Macedoniae Rege, relata, anno aerae N A B O N A s S. 8O, unum e quatuor cornibus esse desiit, novique generis Imperium evasit. Non tamen quartae bestiae evasit cornu, Macedouia quippe ad corpus tertiae pertinebat; verum cornu tertiae ; sed novi generis; cornu Hirci, quod potens non suis viribus factum; cornu , quod sub externo Imperio, nempe Mmanorum, exsurreXit &potentiam adquisivit se
Anno AErae N A BONAssARi sis Roseni, legato ATTA-Li, postremi Regis Pergami, haereditario jure eo Regno , quod omnem minorem Asam cis Taurum montem complectebatur, potiti sunt. Rusdem Trae annis 684 & 68s Armeniam, Syriam , ac Iudaeam subegerunt. Ejusdem anno II 8 AEuptum. At que hisce victoriis cornu illud parvum Drande mast versus M ridiem υerfus Orientem , υerfui Regionem amaenam. Et factum es ingens, crevisque etiam ad exercitum coeli, atque ex hocer quasdam ὸ sellis, dejecit, ac proculcavit, nempe populum &Ρrincipes Iudaeorum. Imo , usque ad Principem exercitus, Messiam, Principem Judaeorum, quem intersecit anno NABONAss
Ri 78o , sese extulit, eoque auctore sublatum es iuge sacrifieium ἐν locus sacrarii ejus dejectus, scilicet, bellis quae Orientalium Gemtium exercitus, Romanis ducibus , cum Ddaeis gesserunt , imperantibus N E R O NE & UE s p As I AN O , annis NA BONAS s.
818.. Excercit isque ipse datus es asiersus iste sacriferum, proditer precatum H, em veritatem in terram proseravit, di ferit, o exis properὸ ce). Peccatum hoc sequenti versu dicitur stationis : Capite vero XI cd abominatio desolans. & Matth. XXIV 6 abominatio desolationis,de qua loquutus s D A N I E L, saris
ca ad haec omnia vide quae mox no- Ast tum melius peccatum Iudaeorum inistavimus p. t6 I. I tellexeris. I
369쪽
cap. IX. sani in loco sancto. Praecipuε hoc referri possit ad cultum Io IsOImpii in AEde, quam Templi Itidaeorum loco posuit Imperator HADR1ANus, atque ortam indἡ horum , BARc HOC HEBA D - ce, defectionem, ad exscidium denique Iudaeae, quod insequutum est, omnibus Adaeis patria pulsis, atque interdicto ne quis ex ipsis illuc reverteretur, sub poena mortis 6s . Tum audivi, pergit
D A N I E L F quemdam sanctum loquentem, atque aliusJoncturloquenti illi sancto dixit: quam diuturnum eris insitim de iugi sacrimis di peccato desolationis, 'quo di sanctus Deus er exercitus pedibus proterendi dandi sens y Dixitque divH. inque ad duo mi lia dieriam ἐν trecentos: itine expialitur e locus saere Dies
apud DANIELEM sunt anni Q, & hi sortε computandi vel ab exscidio Templi auctoribus Romanis, VE sp Asi A No imperante , vel a profanato J O v i s Olympii cultu loco sacro, vel ab exscidio Iudaeae, quod in fine belli Iudaici contigit, ejectis omnibus sua patria Iudais , vel ab alia quadam re gesta, quam tempus docebit. Ex hoc deinde postremum Hirci cornu permansit potens sub Romanis, usque ad CoNsTANT 1 Ni Magni ejusque filiorum imperium: ac tum, Romani Imperii inter Graecos & Latinos partitione, k Latinis discessit, ac Graeciam tantum Imperium Evasit, ait
men a ridetur, cum maximi. nominis interpretibus , G R o Ti o, H A M. Μ o N D O , aliisque, hunc locum de Romanorum Idololatrarum excercitibus in agro Hieroso ymitano, Tiro Duce , mox eam urbem capturis , intelligere. Vide ci-
b) bbi supra us. ιν. 1 d Quamvis hoc concedatur, ut
omnino concedendum videtur, cum insuper etiam ex sequentibus Nostri observationibus illud peripicuum sit; tamen hoc loco anni non videntur intelligendi, csim non diεν, sed vespertina ae matutina tem-Fora, hic legatur , quo & versu 26 respicitur. Ac sane de diebus naturalibus tantiim non omnes Interpretes accipiunt ,
quamvis alii alia ratione complementum latos A uctores. Et ipse locus Dani lis, p. XI, dato recte eum de Ronianir ἰntelligi, quod suo loco, Cap. XII, jam versus Lnem , Noster probare tendit, melius da Titi, qu .m ad Hadriani tempora reserri-
eorum dierum numerent. Omnium t men verissima mihi videtur expositio Corinnelii Berarami , quam ex Helet leo citat
Gussur philol. Sacr. Lib. I. Tract I. pari. II. Sin II. l . L X XIII. & R-sius legere est in Foii Sγnops Clitic. ad h. I. sic vespertina ct matutina sacrificia, adeoque dira irso significari: Vide libros citatos.
370쪽
men sub potestate Principis ex familia Rouiama : Hodie, autem. adhuc potens est sub Imperio Turcarum. Sunt qui postremo hoc cornu AN Tioc Muri Epiphanem intelligunt , at non magno cum judicio. Cornu bestiae numquam significat singularem perlbnam , semper novum Regnum : jam, vero , ANTIOCH I Regnum vetus fuit. Imperavit hic uni e quatuor cornibus; parvum , autem, cornu erat quintum , propriis subjectum Regibus. Cornu hoc primum erat parvum, ac valde magnum evasit ; non ita ANTI Ochius. Ingens prae Omnibus prioribus mille hoc cornibus describitur, quod de AN Tioc Ho dici non potest. Hujus Regnum, e. contra , infirmum erat & vectiga
le Romanis, nec ille id auxit. Cornu illud denotabat R Iem Iacie ferocem di qui mirabiliter vasatat, exit prospere, &jecit a ; id est, prospera in suis adversiis sanctum populum coeptis
fortuna usum; ANTIOCHus autem, una Romanorum legatione.
timore tanto perculsus est, ut AEgypto fugeret , eumque postea superarunt Iudaei, atque ejus ausa frustrati sunt. Cornu, de quo agitur, potens erat viribus non suis, AM Tiocuus Dis egit. Idem cornu sese extulit adversus Principem coeli, Principem Principum; atqui hoc agere non ANTIOCHI , verum ANTICHRISTI nota est. Cornu illud sacrarium solo aequavit, non sic ANTIOCHus: is superstes M reliquit. Sacrarium atque exercitus pedibus proculcati sunt bis mille ac trecentos dies, atque in D AN I EL I s vaticiniis dies pro annis ponuntur; verum Templi profanatio, sub Regno ANTI CHi, non totidem proprie dictos dies duravit. Illa erant duratura usque ad tempusJinis, usque ad ultimum indignationis divinae in Imdao, finem; ea vero necdum desiit. Duratura erant illa donec sacrarium , quod dejectum esset, purgaretur; at necdum sacrarium pur
gatum est sc). U. Newtoni opuscula. Tom. III. ZZ Vari
omnium tantum non Interpretum est ea. quam Νoster hic rejicit, sententia , validi que illa nixa rationibus. Etiam Io.sephus ant. Libr. X. c. s. versus finem. &
λ, I. c. II. eam dem tuetur. Ita, vero, sim-gula a Grotio, C et ino. alii aeque, verba ex
plicantur. ut plerisque ea illis, quas Noc b Standinga ter movet, dissimitatibus locus non detur. Ipsam hanc tantam litem inter viros magnos dirimere non est nostrum , nec, etiamsi id nos posse suspicaremur, id commode satis hic fieret, cum adnotationis , etiam prolixioris, limites praetergredie