Elementa linguae persicae, authore Johanne Gravio Item Anonymus Persa de siglis Arabum & Persarum astronomicis

31쪽

terum punctis destitutum is has

Arabicum vocatur) aliter plane a Turcis, aliter a Persis pronunciatur ; illi aliquando ut ης, aut ut Vulgo P, sono per nares eliso,proferunt; hi sere ut seu g duriusculum sic gul rosa, gab tempus.Ideoq- a Judaeis in Pentateucho Persico, typis Hebraicis Constantinopoli impresso, non raro eodem charactere quo E insignitur. 0rdo tonso tantium idem est Arabibus et

Persis . numerus etiam idem, si quatuor tan

tummodo excipias e C, quibus Arabes

a Persis superantur, in reliquis conveniunt. Olim Hebraeorum ordinem obtinuisse, rejectis ad finem Alphabeti literis, quae asperius proseruntur; nullus dubito. Quod, cum ex epistolis Avicennae Astrologicis ad Regem Indiae scriptis, quas pene

32쪽

me Persice habeo; tum ex ipsius canone medicinae, qui Romae prodiit Arabice, stabilire licet : in quo simplicia medicamenta Rii, seu partis secundae, in classes suas secundum Hebraeorum ordinem digeruntur. Et ne plura in testimonium citem, Euclidis Arabice editi propositiones, diagrammata, numeri ; quin etiam tabulae omnes,tum Arabum, tum Persarum,Astronomicae,quas adhuc inspexi,idem perspicue testantur. Quo autem tempore, quoYe consilio ordo iste immutatus sit, nondum mihi satis compertum est. dixeris propter Iudaeorum odium literas ta quib. sacrum Dei nomen exprimitur, in calcem esse rejectas,& reliquas esse perturbatas , quod non nemo doctus senserat: sed illud impedit, quod ne ipsi Mo-hammedani satis norunt Iudaeoru de divinis nominibus commenta- quin etiamsi noCsent, illi ipsi tamen adeo hac in re super-

B 3 stitiosi

33쪽

Puto igitur, quantum conj ectura assequi licet,ad majorem scripturae Venustatem, & ad sublevanda legendi scribendique molestiam, a puerorum institutoribus, aut ab Alcoranistribis, qui magno in honore apud Moham-medanos habentur, hodiernam consuetudinem inductam suis e. Ita enim admodum pauca erunt consenantium elementa, puta , ,

inter se associatis, characteres etarmant . iseno quidem diicrepantes,sed propter elegantem ordinem multb intellectu faciliores, vicis in o ι γ e V sis, e e , b

JAtque haec de Consenis dicta sunto

sequuntur Vocales.

34쪽

De Vocalibus, Literarum accidentibus. V0calis est quae per te sonum edit i ideoq. ab Arabibus motio dicitur, qd veluti motu animamque consenae largiatur. Apud Persas tres sum,

Earu productioni tres etiam consonae quiescentes inserViut,nempe is quae amissa sua potestate naturam vocalium praecedentium induunt,cumque iis in unam longam coal

ra ; et tunc Falba Valet a clarum, ut IM status, ὀ pus rubigo. Verum Facta cum sequente , Vet 'tanquam o obicinnis rim

nunquam in principio dictionis falba stibin- tetactum. cum in hac - nota suetis affictum, idem

35쪽

idem sonat, ut Sta i inmon coelum. Igitur a viva voce haec discrimina petenda sunt. Damma cum I valet sili, saepe v, ut goque auris, aur violentia. Osra cum o valet i, sive te Anglicum, ut acutus, subie equitatio. Peria non raro in scribendo, literas istas quiescentes,atque etiam . in Vocis incremento .vel omittunt,vel inter se commutant: adeo ut eadem dictio saepe in iisdem libris diversimode scribatur. Illud praecipue annotandum, Persas inter loquendum,euphoniae gratia, Vocales aliquas adjicere, quas non raro in scribendo praeteris mittunt. exempli gratia, Madere man, mater mea, quod scribitur , Hali chubi Lurem, benevaleo, si , c amariSHebe man, Salvus advenisti Domine mi,

In codicib. tamen optime exaratis Vocales hae

36쪽

hae adjectitiae, et ς vel ν ad calcem dictionum , quoties usus fert, exprimuntur : ne autem pro formativo abstractorum de quibus infra,stimantur, cautio adhibenda est. Judaei in Pentateucho Persico, ut scopulum hunc evitarent, in adjectilium per h. nonnunquam per praecipue si dictio in is terminetur ; rivatiVum Vero per plerunque repraesentant. Quanquam in Pentateucho illo mira est vocalium incertitudo. .

Literarum accidentia.

PRaeter vocales, in usu etiam sunt notae illae orthographicae, quae Arabibus vocantur gieZm, . A Testidid, 3 Ham-Za, α β Medda, eodemque officio apud utrosque funguntur. Elisunionis Peris non babent, ideoque esta omittitur: frequentissimi usus sunt, Medda, et Gi-

Medda

37쪽

Meddu in principio multarum dictionum ab Elis incipientium supra Elis ponitur, et tunc distinctionis gratia dicitur Ods, uti sine Medda, sic δ' , e. g. si in a ac principium, ablab stultus. Gieetnia se ' solet pingi, litetisque omnibus commune est, denotatque earum qui

erem,

ies literarum duplex est , una designat literam, cui imminet, vocali quidem, seu motione, destitui, sed cHm praecedente unam syllabam constituere, ut glanc bellum,cbisti, later: quod si duplex sit con

senans quiescens, ut in exemplis allatis, pri ori tantum gieZma supraponitur. Altera designat literam omnino non pronunciari, nec majorem ejus rationem haberi, quam si scripta non esset ; hancque tres tantum i i tera patiuntur; V d. quiescentes. illa omnes afficiuntur. Reli

38쪽

Reliquas notas, quod non magni sint

momenti, Sc a Persis plerunque Omittantur, i dedita opera praetereo. i r

De Vocum speciebus.

Actenus vocum elementa exposita

fiunt; proxime, divisio vocis in sua genera, & species, investiganda est. rix est flexilis, vel inflexilis. Haec, teste mirmue, prima divisio in oratione est, quod alia. verba declinentur, alia Vero nunquam; Vel, ut idem paulo expressi us Duo sunt genera Verborum , unum quod declinando multas ex se parit disparites formas, a te; m genus sterile, qκοd ex

Voces flexiles, declinabile sit e, sunt quatuor. Nomen, Pronomen, Verbum, Farticipium : Immo biles, inflexilesque totidem, adverbium, O uti.

Atio, Praepositis, Interjectio. de singulis suo

ordine agetur.

39쪽

De Nomine.

N0men est vox, per genera, numeros, &casus, flexilis, aliquid significans, sine

ulla temporis adsignificantia. Nominum variae sunt species ; aliae a rebus ipsis sumptae, aliae a vocibuN.A rebus . sic nomen aliud est Substantivum, aliud adjectivum. Substanti uin dicitur, quod in morem substantiae per se in oratione stibsistat: estque Vel proprium, quod unum individuum

denotat, ut Homo: hoc est, Hormis- das Graecorum enunciatione, L. deserit, ultimus Persarum ReX, a quo epocha celebris originem traxit , Chorasin regio, quae, secundum Shickardum, respondet Veterum Ariae. vel appet lativum, quod rem multis individuis communem significat, ut muli r, inwbi terra,

40쪽

nox, pharetra, arcus,o.o sumus, , fluvius, idolum, pluvia, equus, Oculus, sens

.. memoria.

adsectivum autem est quod in morem Ac- cidentis Libstantivo in oratione adhaerescit: hujus generis stini bunus, malus, ta alius, orotundus, Iongus ,

brevis, 'Ut plenus, ruber, albus, agilis, qualis, Q brius, ebrius, I reetiis, iam cur

Quoniam Vero appellativa, atq; etia adjectiva,late patentia si int, & vaga, ad certam &determinatam significatione appellativa restrin tur;Vel regimine,uit , Id Orearer coeli terrae, ubi in Vel a non raro subjicitur si ibstantivo regenti; vel pronominib. ldbmonstra is, ut hic Vir ; Vel a se fixione tas notae singularitatis, sive unitatis