장음표시 사용
111쪽
cedente, sed aliare, venditio contrahi queat, V. g. dedi togam, ut tunicam reciperem: de qua Pausius in I. I. . de empl. venae s Imp. g. a. Insit. de empl. venae Hic vero ante omnia animadvertendum, Sabinianos in hac quaestione videri solummodo ad Ius Gentium respexisse, non habita ratione Iuris Romani, nec,quas illud inter contractus hosce superinduxit diversitates: Quomodo H. Grol. de L. B.s P. lib. a. cap. ra. ubi agit de contractibus, omnia contractuum genera ad haec tria
retulit, do ut des, facio ut facias, facio ut des: Quam haec a principiis Iuris Civilis sint aliena, cuivis in promptu erit existimare, interim tamen ,seposito hoc jureCivili,non im pertinenter ex natura & ratione Iuris Gentium licebit Jureconsulto philosiophari: Id quod fecisse videntur & Sabiniani, quandoquidem hoc argumento usi suere, quod antiquissimis gentibus hic contrahendi modus permutatio scilicet) loco emptionis ac venditionis suerit usiurpatus. g. a. Insiit. de empl. vendit. idque probant in L I. g. I. de empl. vendit. testimonio Homeri ex Iliad. η. vers
a. . de contr. empl. Grol. in not. ad i. a. de LB. S P. cap. Ia. num. R. Sed cum Procule, ni regerent, in emptione venditione pretium
112쪽
Veterum Preconsultorum. 9 3 intercedere, quod in permutatione discernere, non adeo in proclivi esset, hac occasione Sabiniani ad hanc quaestionem dilabebantur, annon & in alti re, quam in pecunia numerata, pretium consistere posset: Id quod assirmabant: Cujus quidem sententiae Alcia
tus in a. de Verb. Oblig. num. II. patrocini
um suscipere voluisse videtur, quando neque dum perpetuam inter haec dari posse differentiam, statuit. Vide haec paullo aliter disputantes Salmas de usur. c. U. Vinn. comm. ad Ins.'g. a. de empl. vendit. Caeterum definita postmodum haec controversia utriusque scholae consensu suisse videtur, id quod Jureconsultus voce placet in L s. f. r. V. de
praescript. verb. indicare Voluit. . uia nouplacet, ait, permutetionem rerum emptio nem esse. Ita & Impp. Dioclet. N Maxim. iul. 7. C. derer.permul. Emptionem rebus fleri non posse,pridem placuit. Proponitur etiam a Scaevola in L r . . de re Codicissi quaedam Sabini & Proculi diu ferentia, cujus haec est species. Titius testamentum secit, & Cajum heredem instituit, Sejum substituit: Adjungit testator postea
codicillos, ante eos autem persectos moritur institutus heres Cajus, quaeritur: an Sejus substitutus ad legata praetanda tencatur, qua codi-
113쪽
codicillis adscripta sunt. Adfirmabant id Sabiniani, generali hac regula moti, codicillos vires suas ex testamento capere. s. g. adf. de
Iure Codicist. l. r. C. eod.' Iam vero cum testamentum hoc casu valeret, idcirco & codicillos eadem ratione valituros. Scaevola vero hic ad Proculi partes secedens, hoc argumento Sabini opinionem consutat: prius personam effie quaerendam,quam juris rationem ; cum vero is,cui relictum erat legatum, in rebus humanis tempore factorum codicillorum non fuisset, inutile illud principio statim suisse,constat. Idcirco contra Sabinum constitutum suit, ut si eo tempore, quo cui legaretur,in rebus is humanis non esset, legatum pro non scripto haberetur: Vlpian. in LIO. Τ de h. q. pro Non simpl. add. l. a. . g. I.
f. de jure codicist. Ingens quoque de specificatione dissensio harum scholarum fuit, quam proponit
j. in L p. g. 7. de acqu. rer. dom. N IN. iug. 6. Ins. R. D. Hujus controversiae vestigia relicta dicunt in L s. . de R. IRAEL assi pr. . de A. R. D. in quibus conciliandis multos i hor est interpp. Viae Donest. lib. ψ. c. I . 0-
114쪽
In materia possessionis nobilis est illa de posse ιone duorum in solidum controversia, cujus etiam supersunt vestigia, ut apparebit,
si conferas l. b. g. M.f. deprecari l. s.str. . utis o sidetis , l. G. g. II./δ. υ. de dam. infect. cum LI. g. ex contrario de A. vel A. P. I. N. . deprecar. l. s. g. ult. . commod. Adeoque frustra videtur esse Mindanus , qui dissensionem hic inter Jureconsultos suisse negat, aris gumentis, rigidum examen non passuris, iraei. deposse . cap. Io. n.F. II. I 2. I . Caeterum de tota hac controversia eruditissime egit Georg. BicciuSin comm. ad L po deri faex contrario . de Λ.vel A. P. Cons. Aurel. Gaia
sqq. Bacchov. ad Treuti. vol. a. disp. 1ii. K. Alias quasdam paullo leviores habemus in L asi. f. a. . de legat. I. l. aδ. . de A. R. D. I. i. g. I V ad L. Falciae l. a I s. g. L. Falci V. O. LI3 3.F. eod. Sc. Quod tandem compositionem harum controversiarum attinet, pleraque jam antevertimus annotare superius,quae hanc in rem adserra
115쪽
adserri possent. Imprimis autem illud ani. madvertendum, siquidem litis exitum ipsi non reperirent inter se Iureconsilii, ad Principem ejus arbitrium suisse delatum, qui definitiva sententia pronunciata, ulteriorem simul altercandi materiam praecidebat: Vid.
. Merist. observ. lib. I. cap. 22.
Sic aliquando secundum Proculi sententiam rescriptum esse, testatur Paulus in L 7.Τ. quae in fraud. credit. & Papinianus in cult. s.fla parente quis manum. resert,eX consilio Neratii & Aristonis Trajanum aliquando respondisse.Demum vero justinianusImp.
plerisque,saltem praecipuis,veterumJureconsultorum controversiis finem imponere statuit, unde L. Decisiones illas promulgandas curavit, quibus veterum Iureconsultorum altercationes se composuisse gloriatur in L 2. O devet.juri enuc. Quibus de decisionibus pluribus nunc agere non vacat. Illustre hoc argumentum diversimode magnorum Iure- consultorum operam fatigavit. Viae Franci . Raguesi. comm. ad L Decis Em. Merid. observat. ad L. Decis Luri vest. disp. de iis- .dem. Magnis D. Strauchii, quondam Praeceptoris mei aetatem devenerandi, Exercit. ad
116쪽
CAP. IX. De Auctoritate diversarum schol
rum, ac de diverso Jurisprudentia scholarumque L p. te ore fato.
OVod ultimum jam restat dissertationis
nostrae membrum aggredimur, aucto-xitatem videlicet diversarum scholarum, quae inde aestimanda imprimis videtur, quorum sententiam usius seri comprobaverit, ac pro certo jure recepta fuerit. Omnino enim credibile est,alteram ex hisce familiam honore ac fama eluxisse, quamquam vix verisimile sit,perpetuam ac aequalem semper penes auteram suisse auctoritatem, ita,ut non alternis
potius vicibus modo hujus, modo illius scholae praevaluerit existimatio, id quod ex iis,quae nunc adserenda, liquido apparebit. Hujus autem rei ipsi Iureconsulti nobis ansem prae
bent,dum auctoritatis viserum meminerunt: Sic enim Pomponius I. a. de O. L. a. Gasium
maxima auctoritati uisse dicit, g. δή. Alfenum plurimum auctoritatis hastvisse, 6. I. maxima auctoritati uisse Capitonem paul- Io post: Cassius lurimum in civitate auctor Osis labuit. porro: Proculi major auctori-G sa
117쪽
ta uit, nam rasam stlurimum potuit. Item Scaevola in I. o. f.3.2s de emicitiamsino suidam existimaverunt, sed auctoritas Servii praeva t, existimantis Sc. IN. in Insit. prine. de Codicili. Trebatii auctoritas time
Quod jam attinet diversiarum familiarum auctoritatem , Proculejanis plerique
praecipuam tribuunt. Viae Goe a. adl. Dufri Reg. Iuris. Bacbov. ad TreusL voL r. disp. II. th. F. verb. aquam quarere. D. Georg. Biccium in comm. ad 3. 1. s. ff. de A. vel A. P. para.ρψ. membr. a. qu. F. Moventur imprimis Pomponii verbis modo allatis. Caeterum textus hic, probe examinatus, nequaquam illi opinioni adstruendae facit. Non enim ibi Pomponius comparationem inter Proculejanam & Sabinianam scholam instituit, sed illud asserit solum, Proculi auctoritatem Nervae potiorem suisse. Nec illud proauctoritate Proculi facit, quod in L 7. de
Iure Patronat. a DD. Fratribus non levis auctor vocetur: Nullius enim ferme Iureconsulti encomio pepercerunt Impp.Parum quo que veritatis illi videtur inesse ρssertioni, indefinienda quadam controversia Proculejanorum auctoritatem praepolluisse. In contrarium enim saepius Sabinianorum sententias
118쪽
nserum Dreconsultorum. 99tias fuisse receptas, multis exemplis demonstrari posset. Vlpian. in L p. g. δ. Τ. de donat. inter vir. es uxori cum Sabini sententia sit re
Ita Sabinuι ου Caesius re Iulianus putant, suasententia comprobata eis. In L Zo. g. a. . de Legat.3. Sabini sententia utimur. In L ao. pr.sf. de usurpat. usucap. obtinuit Sabini
s Cassii sententia. Quinimo ipse Imp. in L.
illis Decisionibus diserte nonnunquam Sabinianorum sententias amplectitur. Veluti in Ly. Codristo . hereae insituend. Cumque Sabiniani existimabant vivus natus esset,e si vocem non emisit, rumpi te mentum, apparetque, quod, etsi mutu uerat, hoc ipsum
faciebat, eorum etiam nos laudamus senten-riam, oesancimus. Pariter &in I. δo. Cod de
impub. se ac substit. quaestionem proponit,
de qua inter antiquos auctores dubitabatur, postea Sabini subjungit sententiam, additque: Nos ejusdem Sabini sententiam venorem exi simantes, sancimus. Unde apparet, hisce argumentis qui judicium serunt, nimis imbecilli fundamento niti, atque idcirco haec ex intima historia videntur eruenda, eaque ad investigandam veritatem optima interpres&hic nobis viam munibit, atque ita tam de diversarum scholarum, quam universiae juriSG χ pru-
119쪽
prudentiae diversis Impp. temporibus fato, mantis ae loco, quaedam subnectere non erit incongruum. Ac principio quidem jam tum inclinante in servitium Reipubl. libertate, jurisprudentiae studium magnopere coepit ob- solascere, partim exinde, quod tumidi ambitione plerorumque animi, qui libertate conculcata sibi imperium adsectabant, hanc togatae militiae gloriam in minimis habebant, partim,quod propterea desertam Velut a prae claris ac illustribus ingeniis Iurisprudentiam invaderent rabulae illi,dicacitatis pleni. Innuere id videtur Cicero lib. a. o m. Itaque , in quit, cum multa praeclara Majorum, tum quod optime consituri Iuris Civilis siummo semper in honore fuis cognitio atque interpretatio, quam quidem ante hanc temporum conis
fusionem inpossessione sua retinuerunt Principes, nunc ut honores, ut omnes dignitatis
gradus, sic hujus scientiae olendor delerus es:
Et in epist. ad Valerium ti . r. fam. epist. ult. M. T. C. S. D. Vaserio Iureconsulto o Cur tibi hoc nomine gratificer,nescio, praeserum, cum hisce temporibus audacia pro sapientia liceae uri. SedAugustus,constituta ex arbitrio suo republ. prostitutae adeo nobilissimae huic scientiae siuccurrere voluisse videtur, quando constitui ne quis publice,nisi impetrata venia, -
120쪽
Veterum Dreconsultorum. I o tspondendi munus sibi arrogaret, Pompon. l. a.deo. I. g. 7. Unde Tribonianusing. p. IV. de I. N. G. s C. Iureconsultos definit, quibusjus respondendi a Caesare datum erat. Hic igitur Imp. magno in pretio habuit Jureconsultos , Trebatium imprimis, ut ex Horat. r. fat. a. constat, quem etiam in consilium praeter caeteros adhibuit, quando jus codicillorum introducere voluit, pr. Insi. de Codicia Hujus autem discipulum pari non habuit numero: Labeonem dico Antistium, qui, ut avita communi abhorrebat, ita nec in concilianda Augusti gratia multum sollicitus, sibi
Musisque vacavit. Sed Λttejus Capito majorem apud Imp. consecutus auctoritatem, dum, ut ventus in alto erat, exin vela capere gnarus, aulae se accommodabat, atque adeo in studiis etiam juris civilis ea sequebatur, quae praesenti rerum statui magis apta videbantur, cum Labeo novis ac commenticiis opinionibus minime indulgens, contraria plane via incederet. Haec,ut stupra demonstratum,prima novarum factionum exordia, quae dei de magis exarsere insecutis TIBERII temporibus : Hic quidem Imp. principio a cultu juris- prudentiae non adeo abhorruit, id quod ea, quae ex rescriptis ejus supersunt, inter alia perspicue ostendunt.l. ψι. de hereae sit. I.