장음표시 사용
81쪽
62 Dediaversis familiis. In id generis igitur & similibus di sputationibus, Iureconsulit posteriores seposita animorum opinionumque dis sensione, hac plerumque via, quam modo designavi, incedebant, & in nullius scholam procliviores erant. Caeterum, quandoquidem luculenta fatis disiputandi materies adhuc subesset, dum & veterum controversiae aliae magnam partem indecisae adhuc essent, Inovae inter eos subinde emergerent, etiam inter hosice posterioris aevi Iure- consultos in varias itum sententias, ac prout quisque Sabini vel Proculi principiis imbutus magis esset, tanto se magis vel in illius vel hujus opiniones inclinavit. Nec impedit,quo minus id credamus, quod Pomponium, Ulpianum, Paulum, Papinianum, modo Proculejanorum, modo Sabinorum auctoritate usos legamus, ita ut perinde ipsis suisse, num hujus vel illius sententias tuerentur, inde quis colligat: Enimvero jam ab antiquioribus illud factitatum, ut nonnunquam ad contrariae scholae dogmata transirent, ita etiam, ut in quibusdam cum adversariis suis consentirent contra siuae scholae asseclas, qua de re infra commodior agendi locus erit. Vnde jam constat ex hisce argumentis, quae in medium adduximus, & quorum simul
82쪽
Veterum Iuredosiultorum. 6 3mul infirmitatem declaravimus, minime colligendum definiendumque, posterioris aevi Jureconsultos nullam diversarum sectarum curam habuisse, quinimo nunc singulos hoste, stilicet Ρomponium, Papinianum, Ulpianum& Paulum, excutiamus, & quassibi praecipue sectas quisque elegerit, dispi-
Agitur de Pomponio , Papiniano,
Paulo, S Vlpiano, quibusseritis quisque addictu uisse videatur. iVod primo attinet Pomponium, sunt nonnulli,qui eum Sabinianis accensent: E quibus & Bertrandus in vis. ejus id nimis audenter affirmat. Cujacius sane hic valde dubius suisse videtur, siquidem ad l. 6. comm. dioiae item ad Pauli LS . Edict. p. aseum di serie Sabinianum fuisse dicit ue Attamen ad i. γδ. g. ult. . de judic. eum Proculeis janis ad li arsisse sentit. Nobis quidem illius scripta penitus paulla, inspicientibus stat sententia, Procul a Mam praecipue scholam secutum esse, cujus imprimis opinionibus delectari solet. Hinc recite
83쪽
recte putat Labeo contra Trebatium, inquit, in L ai. . hereae insito S in L aa. f. ra quando dies legat. Labeonis definiuio probandae Proculi auctoritate utitur aliquoties in L ICf. a. Τ. de eviction. l. ro. g. r. F. solui. matrim. l. ra. pr. J. de Legat. I. I. FI. . de condit. cs demon M. l. at. Τ. de acqu. rer. dom. L ar.j de Verb. Oblig. In L aδ. de acqu. rer. dom. Sabini & Proculi controversitas attingit, & ad Proculi partes transit eumque probat ; adae l. ro. f. a. Τ de mictionibus. Attilicini quoque utitur auctoritate in L .δ.str. . de Legat. r. Et Pegasi distinctione l. H. g. a. f. de legat. a. s Celsi in Li . . de verb. obL L .. p. F. de ecrit. Aristonem quoque saepius testem laudat, ut in L ult.1.
de acqu. vel com. hered ubi integrum ex eo locum ad seri l. 21. ad SC. Trebelg. l. asi . de
solui. Et suam sententiam Aristonis opinioni consormat Lya . ad SC. Trebest. L ψ. 1. de operis libera. Rescriptum ejus recitat in I. 1. de manum, . te m. adae L M. de satulib. L ao. de fideicom. liberi. Neratium quoque Priscum sequitur in L J. f. a. de liberat.
Di in L 3, 1 pro Do Neratius ita scripsit,
idque verum puto. Neratium, Aristonem&Ofilium allegat conjunctim in L M. de legat. I. Neratius S Arso recte putant, L 1 F. de
84쪽
Veterum Tureconsul orum. 6 sri stat. lib. Et sic utique Proculejanorum sententias diserte probare solet: Sed cum Sabinianorum adfert, non aeque cum emphasi quadam illos probare videtur, ut in L 1 de condit. re demonstr. Sabinus quoque re Cassius senserunt, quae sententia admittenda es
Et cum Proculejanorum ipse, tanquam legisset,allegare solet sententias, Sabinianorum, tanquam ab aliis acceperit, citat, ut in L. C
midicitur. Ante vero, quam a Pomponio
digredior, obiter monere libet, suspectam esse l. o. f. y. .pro socio. ubi ita legitur, NAit Julianus, Sextum Pomponium referre Sabinum resondentem. quod sine dubio ita emendandum : N ait Iulianum , Sextus Pomponius referre Sabinum e Nam Pomporium Iulianus allegare non potuit, cum illum praecesserit i Pomponius autem & alibi allegat Iulianum, ut in L IJ. g. F de damn. infect. Igitur ex hisce, ut arbitror, Pomponium scholae Proculejanae magis deditum fuisse, apparebit, adeoque & familiarem habuit Gajum, quem jam seperius Proculi asseclam fuisse probavimus: Hunc vero in L D. de putat. servori vocat suum: non sine ratione es, quod Gajus noster dixit. Ad Papinianum venio, celeberrimae fa-
85쪽
mae Jureconsultum, & multis Impp. laudibus ornatum, quas cumulat Cujac. inpraefat. adori r. Papian. Et quoniam ad hoc famae fastigium enixus erat, ut caeteris omnibus palmam videtur praeripuisse, idcirco non minorem stibi penes alios sivi aevi Iureconsultos, Vlpianum puto ac Paulum, nam hosce potius συνχρονους illi suisse, non discipulos, eleganter ostendit Cujacius lib. I. qu. Papis. m. a. invidiam concitavit. Siquidem non
temperarunt sibi ab eo perstringendo,quoties ejus esset copia.l Diserte se aliquando ab ipis dissedisse profitetur Paulin ini. yy. ff. de adquir. vel amitt. hereae Papininus, inquit, putabat, repudiaue eum ex priore hereditatem, &c. dicebam, non repudiare eum: Durior adhuc in illum est in L G. g. ψ. f. lde ritu nupt. Et ait Papinianus, s . Sed mihi hoe nequaquam placet, iniquum enim es , cs c. Nec civilius cum ipso egit Vlpianus, id quod satis ostendunt l. 7. g. 7 . de minoris. Lao. f. eo LII. g. 1. de fere petit. l. a. g. a. V. de Uruct. vel in M. Og. Atque ut luculentius invidiam suam declararent, uterque notas in eum conscripsit, quibus illum in plerisque sugillarunt: unde & constitutio Impp. Theodosii & Valentin. in L unici C. Theodos de re spons prudent. hisce notis omnis auctoritas
86쪽
Veterum Preconsius torum. 6 abrogata: quam tamen postea illis restituit Justinianus, ut apparet ex Confit. I. de concept. Diges. g. 6. quatenus scilicet Papiniarum illustrarent ac interpretarentur: Idcirco & inmis earum vestigia supersent, ut rapiani in LSI. g. a.=a de neg. ges. Pauli in I. αf. a. de usur.etfructib. I. sta de ann. legat quin ipse Paulus in L s. g. r. de resus eorum quis tui. Papiniani sententiam allegat, &subjungit: ego autem notaris. Cum igitur ad hunc apicem evaserit pa-pinianus, credibile est,eum nulli certae sectae se penitus mancipasse, quin potius ex una
quaque adhibita judicii sui censura ea selegiDde, quae solidioribus videbantur niti princia piis. Istud interim in confesso est, Sabinianas opiniones ipsi prae caeteris placuisse, imprimis, quoniam & Praeceptorem una cum Severo postmodum Imperatore habuit Scae- Nolam , quem jam Sabini sectatorem fuisse demonstravimus. Sub hoc enim cum Severo suisse prosessum Papinianum, scribit Lamprid. in vis. Severi. Idcirco amat etiam, Sabinianorum plerumque auctoritate sitiam tu- aeri sententiam. Sic in L .Τ deservit. suam firmaturus opinionem, id si binum respondisse Cassius retulit eae sibi placere , alta
87쪽
Iae.1. comm. divid. add. l. GF. f. a. 1. de Verbia Oblig. l. 37. g. a. g. de administ. tui. vel curator. Et voce merito Sabinum probat in Ly.
. quando ex facto tui. vel curat. N in I. gr. f. 3. F. de condit. cae demonsr. Cassium cum Caelio Sabino allegat in L ra. g. r. Τ eod. &Maecianum aeque Sabinianum allegat in L SCpr. . de acquir. velamul. hered. Juliani quoque saepius utitur auctoritate, ut in L 33. s . j. de usu . N quemadmodum. L G. in sin iderei vind. l. N. de GL mal. l. 67. de heredibinstit. l. assis n. si quis omiss causa tes. l. 6. de bon. tiberior. & disertissime ostendit,quam sibi placeat Iuliani sententia,in L ιδ. g. 3. J. des servor. Iulianus scriptum reliquit, quae sententia mihi videtvrfirmissima rationesiubnixa. Diserte aliquando contrariae scholae sententias rejicit: in I. o. g. δ.1 de legat. a. non I Nerarii Prisci sententiae nec consitutioni locus. Verum non opus, longius argumenta arcessere, ipse,quantum Sabino det Ierit,satis ostendit in L L 1. de servis expora. Nobis aliquando placebat, ait, non alio ex vendito Sc. Sed in contrarium me vocat
Sabini sententia, qui arbitratus es. E quod quaeso illustrius testimonium desideres Sola scilicet Sabini auctoritate permotus via
88쪽
Veterum Preconsuliorum. 6'Atque haec hactamus etiam de Papiniano ; ad Paullum me converto & Vlpianum, quos inter stibuscula quaedam intercessita inde colliges, quod nec Vlpianus Paulli, nec Vlpiani Paullus, uspiam auctoritate usius re periatur: An id ex aemulatione factum, an aliunde odia exstiterint, divinare non ausim. Neque dissimulat ipse Paullus, quippe in auditorio aliquando contrariam Vlpiano sententiam se defendisse,jactitat in l. 6. Τ. de act. empl. Atque ita sub Voce quidam plerumque Vlpianum refellere,observat Coac.lib.3. quae s. Paulli'. 7a. ut in I. I. usu urii. quemadmod. cav. l. p. heredi g. si duor. f. de condit. re demonstrat. l. pro emptore, g. sin diem. s. pro empl. adde l. I. g. a.) mandat. l. 6. β. desideicomm. liberi. l. I. g. An. de acquir. velam.possess. In l. autem Mo. Τ. de reb. creditis, non indicari Vlpianum, ut quidam arbitrantur, sed potius Papinianum, quippe qui in ea
fuit sententiat. debitor. f. eoae cum Vlpianus cum Paullo consenserit, in L rogasti. g. . eod. notat Cujac. l. cit. Atque idcirco facile crediderim,magna inter hosce opinionum fuisse dissidia, quin etiam diversarum scholarum unumquemque stibi delegisse sequendas sententias. Viae Cujac. in not. ad animadvers. Robert. lib. I. c. Ir. p. -- . Albertc. Gentil.
89쪽
- nupt. lib.- S. cap. Is . p. FD. QuantumViSenim Cu c. m Paulli lib. 26. Ict. p. a. Pa Ium inter eriscundos reponat per L 3 si pars hereae stet. l. 7. ut Legator. attamen eum in
Sabini sententias fuisse proniorem,haud adeo infirmis argumentis liceat colligere. Principio enim cum a Labeonis schola divortium meditaretur, ejus sicripta notis confutanda sibi sumpsit: Id quod exsecutus est in epito me, qua Labeonis πειθα- libros contraxit. In quibus tapius diserte Labeonis sententiae ad- Vercatur, eamque oppugnat, Viae l. v. d. de R. V. l. tiat.siserriit.:indic. l. s. g. I. de a Ze t. venae l. ult. locat. cond. LI. de in struct velinstrum. leg LyI. defint. l. v. de cvt. σpostlim. r v. c. in quarum plerisque at ρη- ο odium siuum in Labeonem profitetur his verbis, Minime, Imo contra. Quin praeter Labeonem quoquσNeratium Proculejanuin notis sitis reprehendit, editis ad eum libris
IV, quarum notarum meminit L O. . de δε- t. inter. vir. ae uxor. Atque ita e contrario
plerumque Sabini sententiam diserte sequitur, ut l. s. g. J- f. de acquir. vel am. posse . iul. io g. de hered insit. expeditum es quodM- binus scribit, L so. pr. de legat. III. plerumquesentiendum,quod binus ait, in L p . quae infrauae credit. verior est Sabini sienten-
90쪽
tia. Quinimo diserte Iuliano quantum tribuat, o tandit in L .R. ff. de a Z. empl. ubi is qui consulebat ita: Ego cum meminisem, frJulianum in ea sententia esse, Fc. quaero, quae siententia veraesto Respondit Paulus, Semper probavi Juliam sententiam. Hoc vero omnium maxime hanc mihi sententiam de Paulo adfirmat, quod & ipse Praeceptore Scaevola Sabiniano illo usus videtur, eumque imprimis magnisecisse, quod inde liceat intelligere, quod multoties Scaevolam suum appellitet. Sic in L a . g. a. sf. de minorib. Scaevola nostro visum est; in L 3δ. 3 3. de via spupiksubstit. Cervidius Scaenota no ser dicebat; in l. 6. g. a. de reb. auctori judpo d. Scaevola noster ait; l. ar. g. a. de pactis sese s Scaevoia nostro placuerunt. adae Ja. . de excusat. L Ιε. F. de jur. tot. Atque hunc Scaevolam frequentasse Paulum, apparet ex I.; ρ. f. de lib. spoth. ubi se eum disputantem
audivis se innuit his verbis: Scaevola resstondit, non valere,.in dissutando adjiciebat,
ideo non valere, e GDenique & paucis de Vlpiano videamus, quem, siquidem jam de Paullo res liquida sit, fuisse Sabinianae sectat, facilius dignoscere licebit, cum contrariae sine dubio scholae dogmata eum Quis se existimemus. Vti igitur