장음표시 사용
681쪽
N o T AEquos Athanasius de eadem Fide agens Eusebia-
nos vocat. Semiarianos videlicet. mquam ergo suspectae fidei erant auctόres, dc auctores. suos decreta ipsa redolebant, non dubitauit ta- men Hilarius eadem, tanquam contra Photi- ' num necessarib condita, explicare ac defeti-dere.
I b, Si Vis NON ANATHEMATIZATJVt supra initio libri III. Iisdem quoque verbis Ec
Cr a. et VsTAcuius ANTIOCHE Nus seri. Dbendum Eustathius, E. dior. Sic enim omnes vocant. Eustachius etiam simili errore alibi . dictus, qui Ibar iudex fuit cum Photio, chira alu'
682쪽
IN EPIsTOLA AD ANTIOC H PNo sJ St. Synodicae Athanasii ad Antiochenos mentio facta est lib. vi cum de hypostas ageremus. Sed aliam constat epistolam fuisse, de qua hic sermo. Apparet autem, quicquid ad refellendos. 'Apollinaristas in ea scripserit, nunquam Athamasium in Christo duas personas distinxisse, sed in Uria eademq; persona duas naturas persectas,
α αυγας. quae ipsius Athana' verba sint libro et aduersus Apolinarium, σαρκά ως Xυ υ IN Ex post Tio NE SYMBOLIJ εχξεπς 7r. Ninscribitur qua Athanasium. In hac, ut in aliis saepe, vitioso usus est interprete Facundus, qui ..ν pro ἰν legerat in illis verbis. ιδὼ
' Principium viarum nobis fastis, cum in terris versaretur, lucem nobis de tenebris exhibuit. DOMINICVs HOMO J Kυυα νανξ ω o 72, a
Hominem dominieu dici aliqua ratione Christum posse non inficiatur Augustinus, ipse ta- mei, siquando a se dictum retractat libro I. cap.xix. cum sit utique dominus. Qiram etiam ob causam Apollinaristas, quod ita loqui Alerent, castigat Gregorius Nazianzenus epistola r. ad Cledonium. Μὴ ει- ο θαν, inquit, a
Σι,ν. Ris alios decipiant homines isti, nec ipsi decipiantur, hominem riminicum , ut ipsi loquuntur,
683쪽
'el potius dominum nostrum ct Deum, mentis pertem profitentes. 72. c. LIBRUM coNTRA MANicua osJ Tituli huius, vel exordij,nullus hodie liber extatAthanasij. Congruit autem & titulus, & exordium libro Serapionis Thmiaeos Episcopi aduersus Manichaeos, in eoque sint verba, quae recitat Facundus, & tribuit Athanasio. Sed leuior in auctoris nomine fraus fuerit, quam in nomine IE s v, quod hic pcrperam verbis illis intextum est, nec egitur apud Serapionem, qui de iis ho-imiiribus tantum agit, qui a prauis moribus ad meliora studia conuertuntur: quod de Christoldomino cogitare impium est. Quare Facundo
impositit, qui hunc ei locum suggessit. 47 .b. AMPHILOCHIi Ico Ni EN sisJ Quod superius de Athanasio dictum est, idem de Amphilochio in his eius sententiis intelligendum duas in Christo naturas distinguere, non perso nas. Hoc enim diserte prosellus est in epistoli
ad Seleucum,quam citat Leontius, y τοῦ
ἔνα ψον δύο rυμών. Qus etiam spectat,quod in altera epistola scribens ad Pancnarium diaconum . Sidensem ait his verbis, Aric ς ον-e
doretus, qui has ipsas Amphilocliij sententias' pene orianes proseri in Dialogis, eo profert, urduarum in una persona Christi naturarum proprietates ostendat. 47η c. ET UT NON LONGUM J Theodoxeta.
684쪽
Ex quibus liquet duplicem huic Amphilochii libro titulum fuisse.
ADFER HODIEJ- παιρον,&c. Verten' 7 .c. dum suerat non adfer sd cuiusmodi Graecorum versionibus uti soleat Facundus,iam monui. Huius porro Amphilochianae orationis mentionem apud alios extare non memini. Gliquas,ut dixi, commemorat Theodoretus. GREGORI Us ADVERsvs EVNOMiVMJ 477.
Gregorij Nysseni aduersus Eunomium libri
sunt xiii. sed non uno modo citari omnes solent. Quae hic enim primo loco proferuntur ex tertio eius operis libro, eadem tertio quoque libro adsignat Ecloge Anastas'. at Leontius secundo libro attribuit: re ipsa autem extant in quarto editionis Graecolatinae. eodemque modo in quinto extant reliqua omnia, quae Facundus citat ex quarto. cuius variet tis causas inuestigare superuacaneum est.
Duos CHRis Tos AVT FiliosJ Eunomius 7r, , Basilio inter cetera obiecerat, duos ab eo Christos & dominos praedicari. Gregorius, cui proposita in his libris erat Basilij defenso, calumniam lib. iv. refellit. Δύο inquit,ιδεο
N edum vi in hac irse sciatentia iuisi. ideri queat.
685쪽
tius libro i. uterque ex oratione, O -ρου με υ επιτελου G. Proseri & Ioannes Cyparissio, ta ex altera,cuius initium est ἐορ . Quae utraque excusa est Tomo v. editionis Anglicanae. Haec autem, cuius testimonio utitur Facundus, hactenus edita non est.
96.b. SCHOLIA NUNCUPAVITJId rectius, quam singulari numero Scholium, ut in vulgatis exemplaribus Cyrilli. Theodoretus Dial.II. . Κυ ἰλλου λο τ χλιων. Anastasius presbyter in Ecloge F cap.III .ubi Scholiorum exo dium , quod Latine tantum editum est, recitat his verbis: δ. - ά χλίου. TOXn
πτιειται singula ergo capita suum quod- que Scholium continebant. inde libro nomen , bcholia. sc.c. FORTE A svo coRPOR EJ Graeca
τος σύ 'res. Et si fortia carptu percutiatur, ac serra Iaceretur, condolet quidem, quippe cὐm suum μοροι patiatur. Vitio interpretatio Facundum . eius vestigiis haerentem train Ursum mox aget. 99. b. Q OD AUTEM RATVRue s IVE sVE-s ISTE N T r bEJ Graeca sunt apud Leonti in lu
686쪽
δνα υλον. Duas hypostas es in Christo duas subasistentias dicere si voluit Cyrillus,meritd reprehenditur. S ed quid alienius a dogmate Cyrilli 3 Hypostases ergo posuit hoc loc0 pro substruriis, Athanasij exemplo,&Alexandrinorum mo- . Are, de quo dictum est lib.vi. Quare substarii Hreddere debuit interpres,non subsi qentias. Ligni vero & auri comparatio , qua utitur, dispar aedissimilis hac in parte. AD AcΑcivM M ELIT IN EN sEMJ Edit '' ιδ est Graece ac Latine Cyrilli ad Acacium epist la post Synodum Ephesinam num. xxxv. ubi τευ σ3ων, hsura in απισεων, δαφορ rectius, quemad-naodum dicebamus, exponitur naturaΠιm seu
D 'antiarum,quam ut hoc loco subsistentiarum.. LIBER XII. MANicu SVs ATQUE O R I c E N E sJ
Vtriusque cognati multis in rebus errores ac deliria nierunt, par proinde aduersus sacras litteras audacia. d ergo de Manichaeis
ad selitarios scriξserat Athanasius, fictis illos dissertationibus suis diuinas scripturas adulte
μυθολογυπιν. hoc de Origene ad Menam scribens innuit Iusanianus, illum sacras litteras in speciem interpretandas suscepisse, ἴνα τ EMLυωνιμυ-6 τί- pH - μκ et Vistilium fabulas, O Manichaicos, quibus labora zat, errores induceret,
687쪽
Epr scopis Ex bE o Y r et oJ Excideriint epistolae duae Leonis, quarum fragmenta subibcicitur. Prior haec ad Episcopos dc clericos pilos scripta qui a Timotheo siluro pulsi Constantinopolim confugerant, eamque ob causam consessbres appellantur. Posterior ad clericos Constantinopolitanos. Vtriusque idem erat argumentum,contra Timotheum parricidam,qui Alexandrinae sedis peruasonem Protcrra cardo cumularat,&pro synodo Calchedonenu,quam oppugnabat,ut est apud Liberatum cap.xv. Tum
ergo scriptas liquet, clim a Leone Augusto de eadem re missa est Encyclica ad omnes prouin' cias, quae post Synodum edita legitur cum rescriptis prouinciarum, de quibus dii hium est libro II. & hoc ipso capite iterum dicetur.
spicue secudi ordinis sacerdotem vocat presbyterum,& paulo pbst primi ordinis sacerdotes, Episcopos. Sic enim distingui olim solitos obseruatum est ad Sidonium lib.rv.epist. xxv. Inde' . sic secundi ordinis homo dictus presbyter in SP nodo II. Symmachi Papae cis.vi. dicit se obligatione qua se connediit se mmmPontifex, ea hominem secundi in Ecclosia ordinis non teneri. &Vud Hincinarum epist.vii. cap.ri. Etsi de Epri
pis ita admissa sunt, de presbyteris via licet secundi ordinis viris non dimittenda sunt.1 8.a. ZENO IMPERAT RJZenonis Henoticon siue Unitiuum,ut Liberatus interpretatur, edictum ad Alexandrinos,cuius hic capita qu*dam excutiuntur,Grqcὸ integrum habetEuagrius lib.IIL Historiae cap.xiv. La inam versionem aliam Lir
688쪽
AD FACUNDUM.beratus cap.xviii. Idem eius scribedi auctorem Zenoni Acaciumsuisse tradit cae.xvii. ab Acycio ipso dictatum quosdam amrmasse narrat Theophanes in Chronico. Τιm,inquit,sενη Nicob
recepto confusi primlim Alexandriae cum haereticis orthodoxi ; tam exinde Constantinopolidi Antiochiae,ac toto demum Oriente labes e dem secuta. Victor Tononensis: P. C. rici V. C. Orientales Episcopi, praeter paucos, perhenoticum Zenonis communione atque consens
potati Petri Alexandrini, Petri Antiocheni, Acari' Constantinopolitani Episcoporum, S nodo Calchedonen si renuntiant. De hoc item Facundus contra Mutianum: Zeno Imp. ipsum Concialium promulgato spreuit edicto. Di VTVRNVM scisis MAJ Annoriam,vi II contra Mutianum scribit,pr ext. 1 Felicis III. pontificatu ad Hormisdam usque,cuius temporibus in communionem recepti Orientales, Mpax Ecclesiae reddita est anno Christi Dxix. adnitente in primis apud Iustinum Imp. Iustiniano tum adhuc Comite. Vigilius in Encyclica. Et ideo si causa Ecclesia ordinatur, ut pacem ei, quam auunculi sui pisimus princeps fecit temporibus, ct modo restituat, ego sacramentis opus non habeo, sed statim egredior. Extant Iustiniani gratulatoriae de pace constitura litterae ad Hormis-dam. Extat es Auiti Viennensis ad Ioannem Constantinopolitanum eiusdem argumenti Mgratulationis epistola nondum edita, qua publicam ex ea pace laetitiam declarat. Adic
689쪽
cis, inquit, vir illustris omne nuἴilum, quietem Orientalium populorum ambiguo caligante fuscaverat, redintegratae pacis frenitate δε- tersum: ct eam cum Romano Antistite vos haber concordiam, quam velut geminos Apostolorum principes mundo a signare conueniat. enim, qui vel catholicus dici potest, de tantarum ac ta- Iium Ecclesiarum pace non gaudeat, quo velut in corio positum religionis signum pro gemino sidere mundati as ectat' diuis non merito dele latur in-srmantium reditu, incalum uesiam, Him aliis ovibvi intra claustrasaluatis, illa qua vitio errantis arbitr' fuerat evagata, calestibus causis laetitia
VτiANVM S c u o L A s T i c V MJ Non IV I abs re, ut opinor, Baronius Mutianum hunc illum elle putat, qui Chrysostomi Homilias in epistolam ad Hebraeos, & ad Philemonem Latinas secit.' Congruunt enim praeter n6-. men aetas de prosessio. Hic ergo citin Africanos antistites,propterea quod se a Vigilio,& ab Ecclesia trium capitulorum causa post illius Iudicatum segregarant, merito redargueret, Facun-
dus tum exul hoc ei libello respondit. In quo nihil mirum si concitatior in Mutianum videa- tur, qui Vigilio ipsi Papae non parcat. FAusTus G A L LV sJ Episcopus Reiensis. quem Auitus Viennensis ad Burgundionum regem scribens, Faustique ipsius ad Pauliniim epistolam refellens, tu Britannum,habitaculo
690쪽
Leiensem fuisse ait. Ac Britannum prorsus suia se innuit etiam Sidonius lib. ix. epist. Ix. quod de Binamiis Gallis supra Ligerim, ut Sidonius alibi loquitur, sitis accipiendum est. Ideo Facundus Gallum vocat.
ABBA F ε L i xJ A fer Gillitani, siue Guil- si . lensis in Astica monasterij hegumenus. Hunc ut incentorem prauitatis Rustici diaconi Vigilius cum Rustico ipso damnaui . Cum eodem postea, quod Quintae Synodo scriptis suis ob - ,
trectarent, in exilium ciectus est a Iustiniano ibique mortuus. victor Tononensis. P. C. Basili' V. C. anno xvir. Felix hegumentu monastes Gizitani in exilio apud Sinopem de hac vita -- grauit ad Dominum. Qui A Ips E VNVs EsTJ Mutilum hoc loco librum videri, & verba ista declarant cum superioribus non cohaerentia, de alia quae post tres pagellas de Hilario, de ceteris, velut ante
FELICE AC Acir DAM NAT ORηJ Post epistolam Felicis III. Papae ad Acacium de ipsius damnatione datam Venantio Constate, sequitur in codice S. Mariae Virdinensis Edictum eiusdem perbreue, nondum hactenus vulcgatum, in haec verba. Edictum sententia Felicis Papae directum propter Acacq Episcopi Constantinopolitani
Acacius, qui secundo a nobis admonitus sta- ω tutorum salubrium non destitit esse cotemptor, ςς imeque in meis credidit carcerizandum, nunc ς