장음표시 사용
661쪽
stinguerent, Latiiii soli non fuerunt, nec primi Nam synodus Nic nain expositione fidei dat 'nans eos qui filium Dei is tu cinoimων κ A Messe dicunt, pro eodem Vt apparet utram que vocem positit, tametsi aliter S. Basilio videatur in epistola Lxxviri. Et S. Athanasius patris ac filu
tra Arianos, & in epistola ad Liberium. in epistola verb ad Africanos diserte assirmat Obm cIνω. Denique in Synodo Alexandrina, veest apud eundem Athanasium in epistola ad Antiochenses, cum dissiderent Episcopi,atque aliis tres hypostases, aliis unam dici placeret, qui unam dicebant, existimare siprofessi sint hypostasim & essentiam idem esse, τον μνω Mmῖν - πν 6 ούμ εν. Quanquam autem Synodus illa virosque rectE sentire,& voce potius quam sententia discrepare comperit,abstinendum tamen a nouitatis specie in posterum , nihilque ultra Nicaenam formulam exquirendum censuit, Idque ad Antiochenses Synodica sua perscripsit. Sed decreto illo nihil obtinuit. Invaluit enim, ut dictum est, apud Graecos & Orientales, vetres hypostases summa contentione assererent, atque alios ad eandem consessionem compellerent. Vnde & Hieronymi aduersus Antiochenos expostulatio ad Damasium epist. LVir.Nunc,
inquit, pro dolor, post Nicanam fidem , post Al
xandrinum iuncto pariter Occidente decretum, trium 'postasion ab Arrianorum praesule,ct m lensibus nouellum a me homine Romano nomen exiantur. Ceterum nostri, qui tam diu restiterant,
quamdiu , Qtim substantiam dici intellcxerui, i
662쪽
, o F A C UNDUM ,bi eam vocem a substantia Graecorum exem-
l plo distinguere, & personam siue subsistentiam
i anterpretari coeperunt, exinise tres hypostases Icum Graecis profiteri ac profitendas esse non ubitarunt. . NEC HAERETICI IUDICAT IJ Nam is s.c
cani hypostases alij eodem sensis dicerent, quo
alii personas, neutris alios damnare fas erat, ρη- . εω ν, Vt Nazianzenus scribit, cic φὰλ HU φε- Sic in Synodo Alexandrina, nec
Arriani habiti sint qui tres hypostases allerebant,quia hypostasim non pro substatia, sed pro . persona sumebant: nec Sabelliani, qui unicam dicebant, quia hypostasim non perIonam, sed bis ibstantiam intelligebant.
CAPITULOR vM RETRACTATIONEMJ 2 7-b Capitula, siue anathematismos duodecim contra errores Nestorij scripserat Cyrillus,qui sib-diti sint epistolae ipsius & Synodi Alexandrinae
ad Nestorium, lectique cum eadem epistola in Actione L Synodi Ephesinae. Hos anadaematismos velut haereticos infamarunt,damnaruritque in priuato conuentu suo Episcopi Orientales. Cyrillus verb,ut omnem ansam eriperet,capitula sua primum Synodi hortatu retractauit S exposuit, suam anathematismo cuique quam -vocat λιων seu declaratione subiiciens. Tum deinde Apologeticum pro iisdem capitibus edidit aduςrsas Orientales, quorum nomine circumferebatur Gnρε, mr sngulis anathematismis oppositae, quarum auctor fuisse creditur Andreas Episcopus Samosatenus, cuius mςminit
Cyrillus epistola xxx. ad EulogiEm. Postremos sit
663쪽
. N o T AEcdm Theodoreti quoque librum accepisset ad
uersus eadem capita Ioannis Antiocheni iussu compositum, alteram rursus illorum defensio nam aggressius est, in qua uniuersas Theodoreti απο-c sua quamq; apologia confutauit. Quae omnia Graece Latineque nunc edita videre est post Synodum Ephesinam. a 3.a. THEOPHILvs C ON s CRII s I TJ In- normem librum postea vocat, ex quo sequentia depromuntur. Inscstus Chrysestomo nierat Theonhilus Alexandrinus, non solum viventi, adeo ut in exilium tandem extruderet, versimi etiarn mortuo, ne illius nomen in diptycha re-Γferretur. Sed singulari Dei prouidentia nonant animam cillare sub morte permissiis est, quand. cum Chrysostomo, eius imaginem venerando, rediret in gratiam,vt cx Isidori diaconi chrono- fraphia narrat Damascenus, De Imaginibus ro III. extremo.
ari.b. OECUNDUM EVTYCHIs DEMENTIAMJo At contra Iustinianus in Edicto, & Quinta Synodus, ex his verbis Nestoriani dogmatis suspiciqnem ducunt. Duas enim naturas ab Iba, Nestorij more, intelligi volunt duas persena
unam autem virtutem atque unam per nam ab eo dici, ου ius Κον αν, sed κν μαγ
77.b. Zos IMUM PELAGIi pinEM J Ex hoe loco, dc ex iis quae S. Augustinus scribit lib. II. contra duas epistolas Pelagianorum. cap. III.
664쪽
subdititias putarunt. Nec tamen,ut genuinas fateamur, habuerunt Pelagiani, quod de his magnopere triumpharent, in quibus a Zosimo, ut ait Augustinus, oluntas emendationis,non sali sitas dogmatis approbata est. Nam clim instrui. se paratum libello suo proselliis esset Caelestius,l atque Innocentij Papae litteris consentire se re- sponderet, redire ad meliorem mentem vide batur. Ceterum rescribentibus Afris, quibus perspecta Caelesti j calliditas erat, non suisicere quod de Innocentij litteris iactabat, nisi aperte ea respueret quae in suo libro praua posuerat, sim examini se subtraxisset, a Zosimo iterum eum Pelagio damnatus est. PELAGONI EJ Sic habent vetera exempla-27 ria. Et videri poterat Pelagonia dici Maced ' nia II. in qua ciuitas fuit Pelagonia, ut docet Hierocles in Synecdemo. quo modo dc in Sy- nodo v. si1bscribit Benignin Disium Heraclea Pelagonia, ad discrimen aliarum urbium eiusdem nominis. Cetersim in actis Synodi Ephesinae, unde hunc numeriun prouinciarum hausit incundus, non Pelagonia scriptum est, sed Paphlagonia, titulo Π es V de in epistola Orientalium ad Rusum Epi copum, εἰ mio
χο . Quare ita & hoc loco legendum. at contra HVigilii Constituto,Heraclea Paphlagoia perperam scriptum est pro Pelagoniae.
665쪽
nes. Extat in actis Orientalium post synoduin Ephesinam Theodosij Imp. epistola ad synodum missa per Ioannem Comitem sacrarum.
cui deinde subdita est epistola loannis eiusdem. Comitis sacrensis ad imperatorem, narrat se Nestorium custodiendum tradidisse Candidiano Comiti domesticorrum, Cyrillum de Memnonem lacobo item Comiti & praeposito quartae scholae. 28 .c. NON ENIM VERVM asTJ dipsum tamen in Edicto suo adfirmat Iustinianus. odiuinquito: Eu, P
item v.actione v I. Photim vero ct Eustathim non eiusdem abnegatione contenti,perstexeretpersuam definitionem Ibam ad Edessam peruenire, ct manisse in Ecclesia anathematizare Nestorium, impia elio dogmata qua impia epistola vindicabat. SANcTA SYNODYsJEt hoc etiam obiiciunt tum Iustinianus in Edicto, tum Synodus v. quae hoc ipso damnatam a Concilio Calchedonensi epistolam Ibae docet, quod Photh& Eustathij, qui eam velut impiam condemnarunt, iudicium comptobarit. IOANNEM AN Tioc HENVMJ Habet integra Ioannis Antiocheni epistola ad Nestorium, ex quantaec decerpta sunt,Parte i. Synbdi
666쪽
plaria, quae Γαλιλώθ, dc Γαλιωθ legunt. pro quo Symmachus interpres οὐα vertit, limites seu - Confinia. S. Hieronymus tumulos reddidit, & iis . nominibus Hebraicis Galloth expossit colus. Iu Civici A TH E s AVRVM J Hodie sic. apud Ioannem Chrysostomum, pro δε ΚιMκ α te gitur δε κού-, epistola cxrr.quae inscribitur Oi,-
- facile est diuinare. Mopsuestia porro, sedes Theodori Episcopi, oppidum ibit Ciliciae II.
la ccxix. dc quae hoc loco describitur cox. cum duabus sequentibus, simplicem titulum habene Θεοδείειν. at epistola ccxxv. pleniorem,' -αοπ' Ἀώων , Theodoro 'sopo Tyanorum. . . . ad quem pertinere omnes coniectura est,de qua mox dicam. ALIAM Epi s TOLAMJ Ea est apud Gre- subtagorium numero xxcvIII. quae in Graecis exem- - .Plaribus Ανωνυμυ, sed in Latinis recte inscripta' ea, Theodoro Episcopo T anensi. Facundus qui ad Mopsuestenum scriptam putauit. Scripta est enim ad Metropolitanum eius prouinciae in qua erat Naiianzus, Ut epistolM . , verba declarant. EI A O , inquit, αλλει πνοῦ κωμ
667쪽
ναζιανυς, -n , &c. Ad Theodorum ergo Tyanensem pertinet epistola, ut Iustinianus quoque in Edicto, & Synodus v. obseruant, contra eos qui ad Mopsuestenum reserebant.
sic.e. A NATHAMATI sVB D ERENTUR JE L. Miserant ad Proclum per legatos Episcopi Armeniae ac Persidis capitula quaedam exa. cerpta ex scriptis Theodori, ut eius auctoritat damnarentur, clim iis qui in Syria & Cilicia eadem sentire dicebantur. Quae Proclus Tomo suo ad Armenios subdita cum misisset ad Orientales, illi Theodorum damnari non ferentes,his ad Proclum, & aliis ad Cyrillum aliosque literis obstiterunt. Qua de re, totaque de Theodori anathemate controuersia, multa sese in Rctione v. Synodi v. &apud Liberatum ca6.M
3tr.a, Quip Pnoetvs IOANNI ANT1OCH.IProcli epistolae ad Ioannem cum Tomo misi, fragmentum vidimus lib. II. Haec alterius sunt epistolae, quam Ioanni rescripsit, cum eius adsueriores litteras responsiam , expostulatio- , . de Theodori capitulis accipisset. Ex
. . his erso liquet, Procli consilium fuisse, quod do
668쪽
Ao FL CUNDUM. fillus satagebat, ut Theodori nomini, propter Orientalium offensionem,parceretur, unda de in capitulis Theodori nomen suppresserat, Praua tamen eius dogmata damnarentur. Sed Orientalibus ne hoc quidem persuaderi potuit.
nis , Synodique Orientis epistola ad Theodosium dieitam est lib. II. Ea enim est,quam in Al- locutione ad Martianum laudat Synodus Cati
pestas proxime dicta est in Synodica Orienta lium: sed Theodosius a Proclo de illa sibi suggestum ait. Turbabat autem Orientales, ut est ii epistola Cyrilli ad Proclum, quod vir nobilis &defunctus in communione Ecclesianim ma- thematizaretur. Hoc itaque est quod rescripto suo nunc vetat Theodosius,ne quis eos lacesiat,
qui in Ecclesiae pace defuncti runt m fit, vesuspectum sit Theodori nomen ,quod in Theodosij edicto de damnatione Nestorij adiectum legitur Act.v. synodi v. cum in Ephesina, & in
Codicibus non legatur. IOANNis AD C YRr LLVMJ De hac Cy-33oi illus ipse in eadem ad Proclum epistola, quae Latine tantum extat in Quinta Synodo. Nunc vero, inquit, sicut scripsit ad me domini' meus fa,cti mira Epis opis Antiochiae Ioannes, initium. apud ipsis alterim tempestatis surrexit, pluri- mus est timor, ne forsitan quidam instabiles ad 'priora reuertantQ. Haec vero tertia est earum,
669쪽
Theodoro scripsisse Ioannem lib.II.adnotatum est ex Breuiario Liberati. CONTRA SYNvsi AsτΑsis musa stat Ois1-αὶ dicti sunt Apollitiaristae,quod Dei &hominis Christi unam docerent esse naturam GKρατιν, id est commixtam dc compositam, humanam & diuinam. quod ipsiim quia docuerunt postea Eutychiani. inde illos horum progenitores vocat. Qui aduersus Apollinaristas olim scribebant,plerique libris suis titulum da-bant μοι παῶν. Ita enim citatur in synodo V. liber Theodoti Mopsuestent contra Synu-lsastas vel Apollinaristas. Item Diodori Tarsensis' otinum, I Leontio Byzantio lib. III. eodemque titulo liber Cyrilli Alexandrini apud Anastanum in Ecloge cap.v. & Theo doti Antiochiae, apud eundem, Θεοδότου Aνπο α
ῖ r. c. Do MN I ANTIO cHENI J Huius Syno dicae Domni, qua Eutychi, ut lis. xii. extremo dicet, primus omnium restitit, mirum est tantum ein Apud alios scriptores silentium. Successerat is Ioanni auunculo, haeres non solum honoris, sed etiam studij, ut in Nestorianas partes, propeo. Cori inde est quod clericos Edessenos 'Ibam Episcopum accusantes reiecit, & dam- inauit, ut i 'st apud Liberatum cap. x. In Synod
tem Ephesim I I. circumuentus Episcopan
670쪽
AD FACUNDUM. deiectus est, prolatis epistolis quas ad Diosco-xum scripserat contra duodecim capita Cyrilli,
Cilicia nondum in duas partes diuisa, sus carit et puniuersae prouinciae: post diuisionem, Tarsus eadem, quod ex Hierocle constat, Metropolis fuit primae Ciliciae, Anazarbus vedie tam est secundae.
Anthropomorphitarum stultissimae, ut Hieronymus epistola L xi. vocat, haeresis auctor fuit Audius, sue ut est apud Theodoretum Audaeus qui ἔ:.o . Θεον, Deo humanam nguram attribuit. A dogmate igitur anthropomorphitae appellati sunt, a magistro Audiani. pro quo apud S. Augustinum haeresi L. scriptum est Giloi, & pro Vadianis,ut apparet, hoc loco Sasiani. ANTI DICO MARITAs J Epiphanio On--τHi Mariam post Cnristum natum, iro suo commixtam assirmabant. Contra quos Epiphanius idem prolixam epistolam ad Arabas scripsit, ubi orta haeresis. contra eosdem . fertur etiam egisse Theodotus Episcopus Cy
MAssAMA Nos, EVcia ITAsJ Vocis 3 --o utriusque eadem est notio. Nam Massaliani SPxorum lingua sunt orabant enim rena assiduE. Quin & Massalianoriam genus aliud, sed ex gentilibus ortum c mi morat Epipta-