장음표시 사용
671쪽
Satanianos appellarent, & horum nominum causas explicat haeresi xxc. Saciant ergo vitiose hoc loco positi videntur pro Satanianis. ac mox etiam pro Marrianis ct Photianis restituendi Marcelliani & Photiniani, quos simul etiam coniungit Epiphanius haeresi toro & Ixxii. M pMarcellianos itidem cum Photinianis copulat lex vav. Cod. Theod. De haereticis.
Vos FILI os P R. a D I c A N D OJ Hoc praecipuum filii caput Theodorianά a cusationis. quod his verbis designat, & anathemate damnat Iustinianus in Edicto. Ei nc . .n-
dorus sane presbyter Raithensis, Mopsueste- num docet in hac haeresi fuisse, ut Christum di ceret hominem unum de multis, qui inhabitam te in eo κατ- Aous Dei verbo particeps iactus sit. Duas proinde in eo naturas suisse discretas, atque habitudine sela inter se con
erat duas in Christo na uras yerbo, re duas per sonas profiteri. Et quia hoc ipsum postea fuit dogma Nestorii, ideo Theodorum vocat νον Nε δου. Haec porro, atque alia his affinia placita fuisse Theodoti, confirmat Synodus V. Actione Iv. tum ex varii librorum ipsius locis, tum exs yrillitia totumqu: testu' At D
672쪽
ADFACvNDUM.cundus Theodorum sic defendit,ut rectam coimtra fidem in multis eius libris os edere studeat, α si quid secus interdum excidit, benignius interpretandum contendat. NON INTEGRAs s EN TENTI AsJ Sic
Dionysius Alexandrinus, icste Athanasio, qu rebatur non integras, sed concisas ab aduersa-
stoli verba truncante Gregorius Nazianzenus oratione xLur. ad N ectarium. λεγει τα ιν απηρο
SUMMAM UNITATEM Sed νιτ I viis 379 δ i benevolo affectu, &-αγνι tantum, ut dictum Nam unionem Theodorus rectet quidem contra Synusastas refellebat ; sed hy- postaticam non agnoscebat. Quod illa in primis declarant, quae ex eius ad Domnum epistola recitat Anastasius presbyter in Eclogo
una utriusque secundum i am fidi rorque
673쪽
dum substantiam ratio in selis D ubi antialibus vera est; in ip quc atterius μηt si stantia, fas ,
cum sine confusione esse nequeat. Vnitionis vero iuxta λδευαν modus , inconfusas semans naturris indivisas, unam viri que personam ostendit,
ab ipse stera quod ex Virgine natum est templum, mansit indiuisum,eandem in omnibus cum ipso ha-
sens voluntatem, eandemque operationem. quibus
nihil esse potest coniunctius. IN LIBRO AD BAPTI et Aetos J Idem videtur, qui in Actione iv. Synodi v. perpetuo inscribitur 382.b. C ARNis ET A Ni MAEJ Hoc quoque diLcrimen Arianorum &Apollinaristarum obser- uat Theodoretus Dialogo II. At S.Augustinus haeresi xv. fgnificat Apollinaristas principio cum Arrianis sensiste Christum carnem uiae I
674쪽
latiis victo ixisse mentem non fuisse in anima Christi, sed pro hac ipsam Verbum in ea fuisse. Quam ob causam a nonnullis, quia non totum hominem a Verbo susceptum dicebant, Δ 6- appellati sivit. - Ho Mi Ni COLAsJ Aνγαπιλάν M. Ath*na- 383.c sius sib finem libri De incarnatione Domini,
res, duos flus dicere nos dicitis, or hominicolas appellatis. σDE INRVMANATIONE J Πεει δευθρω- 39 o. a. - ους. Edichium Iustiniani, o mς ὶ zm, άmcως ἰκτε-: o.Sic enim Graeci de hoc mysterio libros seos inscribere solebant,quos Latini De Incarnatione appellabant. ut Athanasius, cuius oratio II. titulum habet, αβαὶ J-ῶ 2 ου eodemque modo Cyrillus, & alij orthodoxi. Nam Arriani& Apollinaristae, quia totum ho- minem a Verbo susceptum negabant, δεαι ' sc titulum refugientes, altero συκάσεως utebantur , ut Eudoxius Constantinopolitanus
in Ecloge Anastasij, & Apolinarius ipse, cuius
G ὶ ο ρ σευ λογοῦδεον commemorat Theodoretus
Dialogo III. Vs tamen hoc etiam interdum catholici,ut Athanasius idem in aliis libris. quin α contra Apolinarium scribens utramque Vo
SICUT ANIMA ET COR PVsJ Huius comparationis discreparatia undecim ex capiti
675쪽
. hus a Theodoro Hagiopolitano demostrata est, . . uibus hunc titulum praefigit: Eνδεκα
. . ditur iis quo discrepet exemplum nominis cuisse se' a Christo incarnato. s.c. Ex ANTI Is EccLEs. DocTORIBVsJ Isubiiciuntur, pronuntiata Theodori fuisse satis constat ex Synodo v. & ex Leotitio Byzaim tino. Sed consultius Facundo visum est, ea sub
aliorum, qui eodem modo locuti eisent, quam . sub unius Theodori nomine defendi.
Or a. PRINCIPALITER FILI Vs DEI Πρω- υπως. Hac enim voce usus Theodorus lib.xii. 'de Incarnatione, clim ea lacvis suis doceret Deum Verbum verum esse filium Dei: hornianciri vero assumptum , & partici- pare filij dignitatem unione cum Verbo facta. λ ἡ .a. . NON FAC TVs EsT CAROJ Theodori verba ex libro i v. contra Apollinarem proseri Leontius lib. III. mente praditus dicat, ut Cos dicitis, Verbum D Zum esse hominem Z Nos enim assumpsisse quidem hominem asseueranter dicimus, facitam vero esse hominem nunquam dicere possumu Ex quibus patet non soldio ποον factum negasse contra Apollinaris dogma,ut via deri vult Facundus : sed ψbsolute, ut qui unio-
Qq b. AD op Tio NIM pi xi o RuMJ Theodoro. inter cetera obiicit in Edicto Iustinianus, quod diceret Christum per baptismum qοt Mat filiorum adoptionem adeptum esse. Leon' tius
676쪽
. tius ex eius lib. III. de Incarnat. Et liquam dedisti mihi, dedi eis. mnam ' Nempe participare adoptionem. Hanc enim accepit ipse secundum humanitatem baptizinus in Iordane. Quam haeres maliquot post saeculis ab Elipan- to Episcopo renouatam damnauit, & copios; ii resutauit Synodus Francofordiensis, Christum ' statuens verum & proprium dicendum est e filium Dei,yon adoptiuum. . NON M OD PROPRIE COR PVsJ P
Panis consecratus, natura mutatus, panis non
est : panis tamen appellatur, quia panis fuit,&panis speciem retinet. idemque iudicium est vini. Panem rursus vinumque corpus Christi &ls uaguinem dicimus, ut Augustinus quoque af- firmat lib. III. de Trinitate cap. Iv. non proprie, sed figuratE : quia Lib panis de vini specie cor pus Christi & sanguis in sacramento contine a-tur. N ec alia, opinor, in his verbis sententia est Facundi. Nam de veritate carnis & sanguinis 'Christi in Eucharistia dubitare non potuit, quias os ipsius Domini professionem, ut docet Hiarius libro v i I i. dc Trinitate, non est relictus ambigendi locus. Irenaeus libro v.aduersias hae
Quod si durius hic fortasse, vel obscurius quipii piam elocutus videatur, dignus est venia, de quiit a benigno interprete vice ossicij recipiat, quod ι ipse aliis studiose, quorum dicta notabantur, 'on semel exhibuit.
677쪽
Resugiebat Theodorus ne duos filios dicere videretur, cum duos reipsi imprudens statueret, unum naturalem, Dei verbum, alterum adoptiuum,ex Maria n tum,qui Verbo coniunctus
ut docebat, particeps factus sit appellationis filij & honoris. Sic enim loquitur in Expositione Symboli, quae recitata in in Aeti
Extat integra Ioannis ad Nestorium epistola in prima parte synodi Ephesinae.verum ubi Theodori in ea est mentio, irrepserat Pauli nomen pro Theodoro. Sic igitur ex Facundi verbis re-
chenae Ecclesiae presbyteri ante Episcopatum suerant tum Theodorus, tum N estorius. Sed Theodorum Mopsues enum iam Episcopum Antiochiae concionantem audiebat hoc tempore Nestorius adhuc presstyte insignis & ipse
678쪽
In docendo, ut Gennadius cap. Lilia testatur, de ex tempore declamator. PRAE DECEsso Ris AGRIPPi NiJ Qui 18.c..primus omnium mortalium, ut Vincentius Li-ι xinensis in Commonitorio I.scribit,rebapti inn- dum esse censuit. Praedecellorem Cypriani appellat, sicut Augustinus libro II. de baptismo
contra Donatistas cap. v I i. Quotus autem ab
Agrippino Cyprianus successerit, non liquer. Longo interuallo successisse Cyprianus ipse est
auctor epistola L x x ii I. ad Iubaianum. Multi iam anni sun or longa aetas, ex quo sub Agrippino bonae memoria conuenientes in unum Episcopi plu- , imi hoc statuerunt. IVsTE DAMNARE MORTVvM J Qui pro Theodoro pugnabant hac potissimum exceptione Utebantur. quam multis locis ingerit
Facundus, & quam habet Vigilius ipse in Con- stituto, quod post mortem damnaitai non sint, , . qui in pace Ecclesiae vitam finierint. Impugna
tores contra capitulorum, &iure damnari, damnatosque in Ecclesia haereticos fuisse post mortem contendebant: & Theodorum falsb dicii mortuum in pace Ecclesiae, qui ad mortem usique contraria Ecclesiae dogmata secutus sit. Sic enim disserit Iustinianus in Edicto, & Synodus v. in Actione v. Dio NYsi I ALEx ANDRINI J Tota 2.b. Dionyse accusatio, ut Athanasius δετνί λογα ,
stola quam contra Sabellium scripserat ad Euphranorem &Ammonium, de qua Romae purgare se coactus est apud Dionynum Papam. In
679쪽
ex continebantur haec omnia, quae paciandus ab eo perperam dicta comemorat. Ceterum Athanalius Dionysium vult non errore aut ignorantia, sed κατ οἰονοι ,αν haec scripsisse contra Sabel lianos. Basilius vero epist.xLI. dum in cotrarium tendit, i ποιου κακον , & incaute lapsum putat. Aνnc υνυν -οδρ inquit, τη et
De euentu etiam discrepant inter se. Nam Baslius haeresis anomoeanae semina iecisse affirmat Dionysium. Athanasius contra, immerito Arrianos sententiae suae adstipulatorem iactare ait Dionysium, clim ex alijs eius scriptis deberent, non ex hac una epistola,de illius fide doctrinaque facere iudicium. 4 8.c. BAsILivs MAGNUM GREGORIvMJEa est Basilu epistola Lxii. ad Neocaesarienses.
extant in Ecthesi reuelata Gregorij, neque in altera, quae η- inscribitur. In alia istitur erant, quam scripserat ad Gelianum, siue AElianum, vi legitur apud Basilium. Posterioris. Mec fidei locum insignem recitat Anastasius in Ecloge, quem operae fuerit exscribere, quia. Latina verso deprauata non iniuria torsit Scho
680쪽
rio sensu legerat, φυσεις. B. HILARivs J In epistola de Synodis. s C fale, inquit, οιουπιον Samosatenus confessus est, sed numquid melius Arriani negauerunt ' o Zo- bit 'ta patres Episcopi olim respuerunt, sed trecenti; aecem est octo nuper receperunt. Et probando autem,& improbando, ut mox addit, unum virique statuerunt, Eodemque modo Athanasius idem argumentum tractans de synodis Arimini& Seleuciae, utrosque laudat, tum eos qui Ai tiochiae contra Samosatenum repudiarant, tum eos qui apud Nicaeam aduersus Arrianos appro
SIRMIENfg coNcrLIVMJ In quo epist 4 Lς patu deiectus est Photinus anno Christi cccLr. . Hilarius in eadem epistola: Eam nunc fidem re-
tractemus, qua non olim, tunc cum Photinus visiopatu detestas est, consiripta est: Exemplum fidei
Sirmio ab Orientalibus contra Photinum coi scriptae, Credimus in unum Deum,&c.. antegram
enim describit,cum subditis capitibus vel an Haematismis xxvii. Orientales autem intelligi