장음표시 사용
651쪽
N o Τsus Martyrius Marciopolis in Marsa Episcopus
dicitur, non Marmarius, ut in Codice Theod. Nam Martyrium quoque vocant exemplaria omnia Synodi Constantinopolitanae, cui subscripsit. is3.c. IN UTERO I N D V C E R rJ Nempe absurdum ducebat impius apostata Deum hominena fori. At contra Cyrillus, Iulianum refutans li-ibro vi. diuini confiij & sapientiae fuisse docet,
victim humanam naturam susciperet, humanam in ex omnem pompam, gloriamque concitcmneret. Aliam quippe rerum aestimationem nobis esIe, aliam Deo. Δοκι in eει , inquit, ω - ταις, ιε- οῦμοῦς δελ- rem .s γου
Is s. c. MAGIsTRO DIODOROJ Diodorum enim Cyrillus in epistola priore ad Succensum aperte
assirmat,cum Macedonianum errorem exueret,
in alterum incidisse,qui postea in Nestorio eius discipulo damnatus est, ut filios duos statueret,ialterum de semine Dauid natum ex sancta Virgine, alterum proprium filium Dei patris. iI67.b. FACTI A V I Vs A V C T O RIJ Mennae Patriarchae Constantinopolitano,qui primus damnationi trium capitulorum assensit; ob eamque rem a Vigilio literis ex itinere castippius, quatuor deinde melium excommunicatione ab codem multatos est, ut Anastasius in Historia Ecclesiastica refert ex Theophane. 163. a. STEPHANUM DIACONVMJ Narrantur
eadem in epistola Vigil ij ad Mennam, cui
652쪽
partem recitat Facundus cotra Mutianum.Su
cesserat Stephanus haud multo ante Pelagio item Diacono, qui apocrisiarium sedis Apostolicae complures annos egit Constantinopoli. At Stephanus no diu hoc munere functus eis. obiit enim priusquam vigilius appelleret. ET ILLYRicvs J Post haec etiam de ea- 168πίdem re in Illyrico habita est Suemodus. Victor Tononensis in Chronico. P.C. Basili' anno Vs II. lyriciana Synodus in des clane trium capitum ustiniano Augusto scribit. dc contra Illyricianain
Synodum rescriptum edidit Iustinianus, ut te statur Isidorus de viris illustribus cap.xum. FERRANDO C A nT H AG. Di AC ON OJ Clarum hoc tempore habitum Ferrandum in Ecclesia Carthaginensi Victor idem notat anno vi. post Consulem Basilium. Extat eius epistola ad Anatolium diaconum urbis Romae,led diuersi argumenti. Huius verb,ut apparet,menitio est in Duodecim auctorum catalogo, quiuubdi solet Isidori libello de viris illum ibus:
Ferrandusan qint,ad Pelagium O Anatolium Γ manos diaconos consulites eum virum liceat quem-
quam damnare post mortem, edidit rescriptum,ubi fnter alia sic locutus est: Quid prodest dormi cn- ις tibus Ecclesiam perturbare 3 Si quis adhuc in
corpore mortis huius accusatus & damnatus antequam mereretur absolui, de Ecclesia raptus est, absolui non potest ulterius humano iudicio. . Si quis accusatus ante diem sacri nexaminis re- opentina vocatione praeuentus est, intra sinum matris Ecclesiae constitutus, diuino ita tellioen- vis est iudicio reservari. De hoc nullus homo m
653쪽
o potest manifestam proferre sententiam. cui sita,i Dcus indulgentiam dedit nihil nocet nostra se ,, ueritas: sed si stipplicium praeparauit, nihil prodi, dest nostra benignitas. 4rra. p. CVM MENNAs C VN C TARET UR. JAd hunc locum spectat, quod ait in libro contra Mutianum: Commemorare, quod alibi fecimus, quomodo sive Mehmas Constantino litantM , siue Zoilus Alexandrini, siue Antiochenus Ephra-m:us, Petrus Hierosolymitanus, antequam vel consentirent vel cederent,testati suntferi non debere. De his enim quatuor ordine docet, ac mox etiam de ceteris Episcopis . nam omnes ad trium capitum damnationem copellebat Imperator, cum muneribus ditaret assentientes,reluctantes exauctoraret aut plecteret exilio, ut est apud Liberatum in extremo Breuiario.
Ibae Episcopi & epistolae ipsius causa disse
custa cst actione ι x.& x. Synodi Chalchedonei sis,relectisque gestis,quae apud Tyrum & Berytum in eadem causa praecesi erant,Ibas innoxii is, epistola,ut Facundas ait,orthodoxa pronuntia ta est. Gibus consentanca sunt, quae Innocentius Maronide Episcopus scribit in Collatione Constantinoppli habita inter orthodoxos & S uerianos his verbis: C o N T R A D. Et nas ergo iuue susceptus est a Calchedonensi Concilio' Episc. Iba est accusantium eum iudicium ex Imperiati
auctorirare delegatum est Photio Episcopa Tyri, ct δ
654쪽
ratis Disivo. reuerentissimi viri, est nimium horrentes Nestori' blasphemias, cum omni diligenitia dissutientes eum, immunem sine culpa eum decreuerunt,sicut cradia i rum,ct relatio manifestat. memergo iudices iustificauerunt, quem- . admodum Concilium poterat condemnarer Epist
tam tamen Concilio suspectam fuisse docet. Recensita, inquit, praefata epistola in Calchedonensi sannio Concili non aliter praevidit suseipi eum pro - suspiciones in ea insertas iso ipse Nestori-m, omnia decreta eius anathematiet asset. Et post, quam anathematinauit, tunc susceptus est insantiis Conribo.Vnde Sc Synodus v.generalis,quae ean dem epistolam Actione vi. liquidb damnat ut haereticam,non dissimilem Coa,hedonesis Con-ciiij de ea sensum vult fuisse, posthabitis,utat
iis quae unus aut alter pro illa dixerant, orthodoxam videlicet appellantes. COGNOVIMVs Ex sENTENTIA J Verba I77.ς-
sunt Legatorum sedis Apostolicae, qui sententiam primo loco dixerunt. Quae deinde subiiciuntur, Ex his qua nuper, Maximi sunt Antiocheni. Illa denique, Ludum quidem ex relectis, Eunomij Episcopi Nicomediensis. Quas easdem Episcoporum sententias profert etiam, &examinat V igilius in Constituto.
Sic enim inscripta est. In clericorum por- rb subscriptionibus sollim appellatur, quam interpres Synodi nunc instructionem reddit, nunc AC estioncm.
655쪽
est dies. Cetersim nihil tale in Synodo V. confingitur. Et friuola est,quae opponitur, coniectura, scit que a Facundo resellitur. III. a. MARAs ALLO VENs nixi τJ Recti in Synodo Calchedotiens : Mulvi λαν cimri Araras dixit, Alloquons, id est pro concione, dixit. Ibas nimirum, ad quem pertinent quae sequuntur. Sunt & alia tum in hoc, tum insuperiore Synodi Berytensis textu, quae Facundum vitio b codice usiim esse doceant, cum emendatiora sint in Calchedonensi. II1.b. IN P R I M AOA CT. THEODORETVsJReclamatibus in actione prima multarum prouinciarum Episcopis, Iudicum auctoritate vicobtinuit Theodoretus, ut ex Synodo non extur- baretur. postea in actione v I ii. iussus est anathema dicere N cstoris, atque ita omnium conscia sit Ecclesiae suae sedem recepit, & locum in Synodo.
Aliud cst Synodi sessio,aliud actio ; clim in uno . interdum consessu plures causae vel actiones e plicari soleant. In Synodo Calchedonensi sex primae sessiones sex omnino actiones continent, singulae singulas. at sessio septima tres actiones
amplectitur, septimam, o lauam, & nonam. Ochaua autem unicam actionem, nempe deci mam. Denique synodi viati tersae sessiones, siue Ut Liberatus cap. NI 1 I. vocat, secretarij fuere
656쪽
An FACUNDUM. duodecim, actiones vero sedecim. Ibae igitur sausa,quam nona de decima Synodi actione discussam supra obseruauimus , recte a Facundo partim septimae partim octauae sessioiri adscribitur i, ctim actio nona,vt dictum est,ad septimana sessionem pertineat, decima ad octauam. Quare quae paulo pbst ex sessione octaua proferuntur, in actione decima reperiuntur. THEODORE Tvs CYRRiJ In actis Sy
Syriae Euphratesiae urbem,cui praefuit Theodo- retus, alij Cyrrhum Κυρρον vocant, ut Plinius, Ptolemaeus, Stephanus. alij Cyrum Rufari quO- modo apud Theodoretum ipsum passim, Procopium de aedificiis, & Hieroclem in Synec-demo, ubi eius prouinciae urbes recensentur Ιε- reliquae. Eodena modo
'Cives vel κυρ, γ, vel a scriptoribus appellantur. & in nummis antiquis Antoninorumluc Philipeorsi logere et . Διος Gmucoc Tυρ η r, Vel ista ν, seu cum templo vel simulacro Iouis catabatae, qui in ea urbe colebatur. NON PRO FIDE DAMNATVMJ Nico-2oo. laus I. epistola viii.ad Michaelem Imp. Dioscorum ait idcirco potissimum fuisse damnatum, quia excommunicationem aduersus Leonem Papam dictate praesumpserat. Absique omm controuersia, inquit, hoc in eo ubi sunt, quia cum esset inferior potiorem quibuslibet conatus e t incesserat contumelii teste Anatolio Con tantinopolitano Pri.
657쪽
NOTAE Dioscorum in Eutychis haeresi, suisse, quam
aperte defenderat: sed quia,ut legati sedis Apostolicae sententiam in eum Actione III. prose-rcntes disserunt, ignosci ei poterat, sicut ceteris Episcopis, qui illo duce peccarant,nisi secundis excessibus, ac praesertim excommunicatione illa ilia Leonem,priora crimina cumulasset.Sed An tot ij aliud niit, ut Facundo placet, de Dioscori fide iudicium. aor .a. M VLT o PLUREs EpiscopiJ Pseudo- synodi Ephesinae , ut ex actis eatet quae apud Calchedonem recitata sunt, Episcopi haere non plures quam cxxx. In Ariminensi, teste Athanasio libro de Synodis, supra quadringen
ωλίον. Quo loco interpres pro υ legens,quinquaginta reddidit pro quadringentis. Nam de . numero alij ctiam consentiunt,ut Sulpitius Seuerus lib. II. Historiae, acciti aut inacti quadrin-- genti aliquando amplius Occidentales Episcopi. Quod si Seuero credimus, qui Arianos in nis scribit suisse non amplius quam octoginta, reliquum est, ut orthodoxi fuerint supra trecentos, duplo videlicet, quam in Ephesina II. 2I .c. POST DECRETVM DISCEPTA REJ Synodi cuiusque, ut est apud Athanasium in Ap logia II. inconcussa est auctoritas, & iniuriam; Synodo facit, qui rem iudicatam iterum exa-l
ἰ κιλα , παρ' ἔτερων ς vincauam in sententiam plur iterum Facundus libro XII. cap. II.
658쪽
IN Epuasi NA sacvNDAJ De haeres Ne-riet. αἰstoriana insimulatus a clericis Edessenis Ibas primum fuit apud Proclum Constantinopolitanum, cuius extant litterae, quibus certiorem de re tota facit Ioannem Antiochenum . Mortuo Ioanne,delatus iterum est a clericis ad Domnum I oannis successbrem,& clim ab co suscepti non estent ad Fla uianum,qui Proclo in urbe regia successerat. Datique de Flauiani consensu a Theodosio Ibae iudices Episcopi Photius de Eu- athius, cum Vranio, duplici apud Tyrum de apud Berytum cognitione Ibam absoluerunt. Posthaec in nefaria Synodo Ephesina II. Euty- έchis factione damnatus absens atque Episcopa- u deiectus est. Qua de re cum apud Synodum Calchedonensem expostulas Iet Synodus appro-lbatis ut ante dictum,Tyriis ac Berytensibus ge-
istis, Ephesinisque repudiatis, pristinum ei gra-
PRONUNTIAvIT ORTHODox AM J Hoc 232. etiam affirmat Liberatus cap.xtat. Quo autem
sensit dicta sit orthodoxa, explicat Vigilius in
Constituto. Verum ex omnibus de iba Episcoporum sententiis, quae leguntur in Synodo Calchedoirensi, tres omnino, quas Facundus superiore libro recitauit,eius ad Marim epistolς meminerunt, atque in his duae tanti im orthodoxam pronunciarunt. Ideo Synodus V. ut eo loci ob-.iematum, non ident aliorum de illa iudicivi fuisse statuens, eos redarguit, qui epistolam a Concilio susceptam contendebant.
659쪽
CVIVS INTEGRUM TENORT MI Ha -' betur Gruce & Latine in Actione x. Calchedo nensi, ex gestis Synodi Berytensis, ubi prolata primiim fuerat ab Ibae aduersariis. Habetur cicin Synodo v. generali, sed alio interprete. Itaque tertia haec versio,qua utitur Facundus. Nus quam integra extat, sed ubique α sine prooemio. Quare in Graeco exemplari sic habe:
Nos TRAE CIV. TYRANNUsJ Rabu-lam sic appellat decestarem suum,qui anathema dixerat Theodoro,ut refert etiam Liberatus ca- ipite x. Breuiarii. Extat in Synodo v. Cyrilli Alsxandrini epistola ad Rabulam Episcopum Edes sae, in qua eum laudat, quod haeresim Nestoria- i nam a Theodoro Cilice ortam expulerit.& Ra- i bulae altera ad Cyrillum, in qua Theodorum ut Nestoriani dogmatis auctorem sugillat. a. PARTEM sVBs TANTIAE DE 1J Au- gustinus de haeresibus. Apollis trista coΜtentio fi Q sime asseuerant Verbi aliquid in carnem fuisse cois
uersum atque mutatum, non autem carum iMaria carne fusi iam. Quod haeresis porten- 'tum Athanasius, cum sub ortu suo ad eius aures stperuenisset,accuratissime confutauit in epistolaoiad Epictetum Episcopum Corinthiorum quam , t i, proinde integram describit Epiphanius in hae- res Dinaceritarum, siue Apollinaris anim.
b. NEsTORII BLAspHEMIAJ Nestorius duas in Saluatore nostro personas fingebat. Non enim eundem credebat esse Deum, quem ho
minem. sed alium filium Dei alium flium Mi i
660쪽
non Deum peperisse, sed hominem. & Verbum .nlium Dei non hominem ex Maria factum Hiscepta humana natura, sed in hominem ex Maria natum postea in baptisino descenditie. M viam deniq; templum Deo genuisse, non ipsum 'qui in templo habitat. Atque haec nefanda est .s illa dualitas,quam Facundus conatum induceret Nestorium dixit cap.III. DEMENTIs EVTY cui ANiJ Eutychis
error contrarius Nestoriano, unam Verbi cum humanitate compostam naturam adstruebat: cum fides catholica,utrique opposita sic unicam in Christo personam asserat contra Nestorium, ut in eodem contra Eutyctem duas non confu- ' ditas, sed distinctas atque per istas naturas agno- . scat, diuinam & humanam. TREs HYPos TAs EsJ Graeci, ut doccia c.c. s. Augustinus lib. v. de Trinitate cap.vIII. πεις Mam αοεις dicere solebant,quod est Latinε, ut idem exponit, unam essentiam, tres syb- sed quia usus obtinuerat apud Latinos, 'l ut idem intelligeretur substantia quod essentia, propterea dicere non audebant tres hypostases, ne tres essentias dicere viderentur ; sed unam es. ' .sentiam, vel substantiam, tres autem personas.
Porio aute, qui tres hypostases dicebant, Graeci& Orientales, ij non aliud quam tres personas intelligebant, Epiphanio teste in haereti xxxIII.& Gregorio Naetianet.in orat. xxi. Distinguebant i- enina ia essentia clim Latini ob linguael inopiam, ut G regorio placet, distinguere non