Themata jurisprudentiae naturalis ad ductum lib. Pufendorfiani de officio hominis et civis olim ad disputandum proposita nunc recusa auctaque nonnullis in locis vel emendata, auctore Joh. Eberhardo Roslero ..

11쪽

cundae philosephicae Candidati,

neque per alias occupationes V Caret, more Ceteroquin selito se,

lecta ex nostrae distiplinae penu

deprompta argumenta elabor

re : visum est ea ipsa Themata typis imprimenda curare & pro materia publicarum disputati num , quibus sitos in fluctio Iuris Naturae profectus illi ex Cathedra demonstrare possent, prOP

nere.

Quoniam autem ita comparata sunt, ut praecipua Iurispr dentiae Naturalis Capita Conti

nae tam utilis tamque necessariae

designationem paucis pagellis exhibeant, memoriae distentium

12쪽

PRAEFATIO. non sine fructu inservientem, alia

quoties jam in Collegiis priva

tis ea explicare instituimus, ipsaque re experti sumus, haud infeliciter primis hisce elementis praeparari tironum animos ad uberiorem institutionem.

Cui instituto quanquam ε clarissimi Omeisii Epitome I

risprudentiae Naturalis ex parte inserviat, qua de Causa & nos saepius pro fundamento Collegi rum in usum incipientium pruvatim institutorum eam substr vimus: doctrinam tamen de Civitate Architectonicam dc Iuri Naturae dc Politicae necessariam steriliorem ibi inveniri, quam ut

tironibus sufficere possit, haud

13쪽

immerito dixeris. Sed nec illis, qui jam aliquos fecerant in disciplina Iuris Naturae progressus,

inutilem horum Thematum tractationem deprehendimus, si quidem ea, quae proliXioricommentatione vel audiverant vel legerant, breviter ac facili opera se repetere illorum perlectione, atque animo firmius imprimere posse nobis asseruerunt.

Ubi ergo exemplaria Dissertationum, quibus dicta jam The

mata continebantur , penitus defecerunt: e re Auditorum n

strorum fore existimavimus, si

ea recudi curaremus, aucta nonnullis in locis, vel emendata.

14쪽

PRAEFATIO.

Si quid emolumenti 5c posta hac percepturi ex hoc instituto sent vel illi, vel alii: non est cur

ejus nos poenitere debeat. Ad hunc enim stopum omnia n stra consilia omnesque I bores nostri unice

tendunt.

15쪽

IURIS PRUDENTIAE. NATURALIS.

Th. I. Octrina de Offieis Hominis & Civis

iuxta legem natura Iem, in compendio Pulandorfiano tra

dita, dici solet Jurisprudentia Naturalis , sive Universalist quae non absolvit universam Philosophiam Practicam , sed ejus pars est. II. Iurisprudentia Naturalis est prudentia hominem actiones suas ad legem naturae comis

ponere docens. . . IM' . .

Dari talem disciplinam probatur, obisiecto; itemque ex ejus utilitate.

obiectum eius sunt actiones hominum ad legem naturalem componendae.

16쪽

Utilis est haec disciplina in vita commuis nil dum homines in quovis statu viventes ossieti sui vitaeque recte instituendae scientia instruit, & dissicillimorum casivum, qui

in omni vitae genere solent Occurrere, e plicandorum sundamenta monstrat.

Q. Habet quoque suam utilitatem in studio

Τheologiae: dum revelationis divinae veri. talem Confirmat; Voces explicat in Theologia Morali quoque occurrentes ; homi nes pravis suis cupiditatibus indulgentes miseriae suae convincit; vitia reprehensuris argumenta ab ipso naturali lumine depromta suppeditat; legum denique in sacris literis enarratarum discrimen ostendit. VII. Iurisprudentiae Civili inservite dum imterpretationis legum fundamenta ponit, sequitatis & di sipensationis fontes aperit, nomotheticam dirigit. VIII. Principia ipsa universialia Iuris Publiei &Ecclesiastici non aliunde , quam ex hac dusciplina , repetenda sunt. m.

Ius Gentium nobis quidem nihil aliud

17쪽

De Natura se Indole Furi r. Nat. 3 est . quam ipsum jus naturae ad actiones

gentium inter se accommodatum.

Iurisprudentia Naturalis, Iurisprudentia Civilis & Theologia Moralis differunt fontibus officiorum, ossiciis, & modo demonstrandi dogmata. . rXI. Illa ex lumine rationis . ista ex legibus civilibus, haec ex peculiari revelatione divina, quid agendum , quidve omittendum . sit, deducit. . XII. Illa ossicia hominis communissima in naturali & adventitiis statibus oheunda, ista officia civis , quatenus peculiari & definita civitati subjectus est, haec ossicia Christiani

tractat.

' Illa aliquid faciendum asserit, quia perrectam rationem idem ad cultum DEI, conis servationem sui, socialitatem necessarium colligiti ista ultimam rationem inde petit. quia Lesislator ita constituit , haec in eo acquiescit, quia DEUS in Scriptura sacra ita jussit. XIV. Hae tamen disciplinae invIcem non pugnant: quanquam Ius Civile & Theologia Λ a Mor

18쪽

4 . Prolegomena

Moralis Iuri Naturali quaedam addunt, &in discipIina Iuris Naturae quaedam per fictionem quandam , abstrahendo a revelatione , concipiuntur , quae in sacris literis liquidius exposita deprehendimus. XV. Norma actionum in Iuris prudentia Naturali est lex naturae, in Theologia morali lex moralis. Haec latior est illa, & praeter legem naturae persectius exhibitam , etiam Iesem Dei positivam universalem complevictatur.

XVI. . al

Finis Iurisprudentiae Naturalis duplex est e primarius alter , qui ad veram internam aeternamque hominis felicitatem tendit; alter secundarius, in externa generis humani felicitate consistens. XVII. Etsi autem prior ille finis in Philosophia morali intendatur e obtineri tamen per eam nequit, sed ad Theologiam ducit; unde usus illius paedagogicus elucet. XVIII. . Illorum igitur sententiae non possumus subscribere , qui finem hujus disciplinae e iam intentum solius hujus vitae ambitu includunt. Licet enim animae immortalitas mathematice demonstrari nequeat e tam validis tamen ea nititur argumentis , ut

19쪽

De Natura s Indole Drispr. Natur. scontraria sententia rationi merito videri debeat absurda. Adde , quod , posita sola eius probabilitate , certissimae demonstrationes de agendis elici positui. XIX. Qui huius tantum vitae felicitatem in Philosophia morali intendi, immortalitatisque animae considerationem seponi volunt, ianuam aperiunt Epicureisimo, fundamenta moralitatis subruunt, usum paedagogicum tollunt, ipsique fini secundario

obtinendo obicem ponunt. XXaScita Iurisprudentiae naturalis non dunis taxat ad forum humanum , sed primariti ad forum conscientiae, in quo DEUS auctor legis naturae tribunal suum habet, acincommodanda arbitramur. m. Neque haec disciplina circa exteriores tantum actiones hominis formandas , sed primario circa actus interiores versatur, quippe a quorum moralitate moralitas actionum externarum dependet. XXII. Primos tamen motus quoque una cum

sua radice homini ad culpam & poenam imputari, sola nos Theologia docet. XXIII. Recte inerit Pulandorfius, in Iurispm-

A 3 dentia

20쪽

Protegomem dentia naturali hominem nunc considerari debere , prout natura ipsius est corrupta , adeoque prout animal multis pravis cupidinibus scatens, neque ex statu integritatis derivandas esse leges naturae. Addendum tamen, habere hominem etiam corruinptum rationem suo modo adhue rectam.

Prior ratio, qua luam assertionem probat , quod nimirum de conditione status integri lapsuque primaevo ratio sibi relicta nihil sciat, satis bene sese habete modo Oh- semetur, ex lumine rationis quoque colligi posse, hominem talem a DEO non esse creatum , qualis nunc est. XXV.

Altera vero ratio a praeceptis negativis desumta non aeque firma est e Cum praeceptum nebativum non necessario praesupponat positivam ad peccatum proclivitatem,

sed qualemcunque peccandi potentiam, vel

non repugnantiam. . XXVI. .

Ad quaestionem e An lex naturae hodie eadem sit, quae fuerit in statu integritatis recte respondetur: summa legis capita in utroque statu esse eadem . sed applicationem per praecepta particularia, pro diveris sitate conditionis humanae, Variare.

XXVII.